https://virgool.ir/feed/@m_15894431fa2026-11-11 23:42:14https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@m_15894431https://virgool.ir/@m_15894431/عکاسی-معماری-loiryejujlud از ابتدای اختراع و تاریخ عکاسی پایاپای گرایش عکاسان به ثبت تصاویری از طبیعت، زندگی روزمره، چهره انسان ها و... ، توجه به عکاسی معماری نیز در کارنامه عکاسان حرفه‌ای به چشم می‌خورد. به خصوص زمانی که هنوز سرعت بالای دوربین مثل امروزه نبود و ابنیه و ساختمان ها به دلیل بی حرکت بودن از مهمترین سوژه ها محسوب می‌شدند و مناسب ساز و کار دوربین‌های آن روزگار بودند. به عنوان مثال عکاس آلمانی "ادوار دنی بالدو" (۱۸۲۱_۱۸۸۲) که از سال ۱۸۵۱ به عکاسی روی آورد از همان ابتدا به عکاسی از ابنیه معماری علاقه نشان داد و ذوق و قریحه ای که در او بود باعث شهرت فراوان وی شد. در عکاسی معماری و هرنوع دیگر، عکاس احساس خود را در عکس نشان می دهد. یک عکاس معماری احساسش را از طریق پیچ و تاب پله های کهنه انتقال می دهد. درست مثل عکاس حرفه ای و برجسته سال های ۱۸۸۱ در آمریکا "فردریک اوانز". همین‌طور می‌تواند مانند "ادوار دنی بالدو" ابهت و زیبایی یک بنا را به نمایش بگذارد. کلیسای جامع نوتردام که توسط وی از آن سوی رود سن عکاسی شده، با شکوه و عظمت برفراز شالوده خود قد برافراشته است. تسلط بالدو در به‌کارگیری نور و وسواس او در نمایاندن ریزه‌کاری های معماری مثال زدنیست. به واقع احتمال دارد دو عکاس به ترتیب از یک نقطه و با یک قطع دوربین از سوژه ای مشترک عکس بگیرند. اما فقط یکی از آنها می‌تواند عکسی دقیق از تناسبات، نور، فضا و احساس فضا را ارائه دهد. اما دیگری به دلیل انتخاب لنز اشتباه، ارتفاع دوربین، لحظه عکاسی و غیره، از عهده این امر بر نمی‌آید. ولی فراتر همه اینها واکنش نشان ندادن به حالت و ظرایفی ست که عکاس دیده است و می‌تواند اثرش را از هزاران عکس دیگر متمایز سازد. و این همان نگاه دقیق عکاسانه است. تمامی این شرایط و ظرایف برای عکاسی از فضاهای داخلی نیز صدق می‌کند و شاید حتا دقت بیشتری نیاز است. چون این بار پای دکوراسیون و نوع و رنگ نور و ظرافت‌های نورپردازی نیز در میان است. تناسبات نیز بسیار اهمیت پیدا می‌کنند. باید بتوان دقیقا به اندازه‌ی یک بنا یا فضای داخلی بزرگ یک محیط کوچک را با تمام جزئیات و پیچیدگی‌ها یا سادگی‌هایش به نمایش گذاشت. و این وظایف و مسئولیت عکاس را دو چندان می‌کند. چرا که به اعتقاد من یک عکس نادرست و به اصطلاح بد، به اندازه یک عکس بی عیب و نقص اثرگذار است و می‌تواند طرح یک معمار را نیز پر نقص جلوه دهد. این خلاقیت عکاس در پشت دوربین است که توان به تصویر کشیدن خلاقیت طراح را دارد. می‌تواند نما را بسیار زیبا یا دقیقا برعکس، جلوه دهد. انتخاب زاویه دیدی خاص و کادربندی مناسب، انتخاب ابزار، تصمیم در مورد زمان درست و متعاقب آن میزان و نوع نوری که فضا را در بر می‌گیرد (طبیعی و مصنوعی) همه و همه مهم و اثرگذار در ایجاد عکسی متفاوت و البته موثر در نشان دادن عناصر و عوامل تشکیل دهنده محل مورد نظر می‌باشند. مریم آزادمریم آزادSun, 10 Apr 2022 21:24:59 +0430https://virgool.ir/@m_15894431/معماری-و-معماری-داخلی-drje28hnaegyمعماری داخلی آفرینش فضاست، فضایی که در عین زیبا و خاطره‌انگیز بودن عملگرا و کارآمد نیز باشد.در واقع طراح با تنیدن اصول فنی و تخصصی معماری داخلی با حس زیبایی شناسی، فضایی را طراحی می کند که بیانگر هویت، نیاز، درک و خواسته‌های مخاطبش است. با ساختمان و اجزا، معماری داخلی حلقه اتصال میان معماری و طراحی داخلی است. این شاخه همانند معماری و عناصر سازنده آن سر و کار دارد و از طرفی مانند طراحی داخلی بر فضاهای داخلی تاکید می‌کند. بسته به کاربری تعریف شده و یا خواسته شده‌ی بنا، تفکیک فضاهای داخلی بنا یا اثر معماری به فضاهای مختلف خدماتی، نمایشگاهی و موارد ، در کاربری مسکونی، یا کاربری اداری و به همین ترتیب کاربری‌های تجاری مشابهی که غالبن تفکیک ریز فضاهایشان با استفاده از طراحی محیط، مولفه، کف و سقف و دیوارها صورت می‌پذیرد، در حوزه عمل شاخه معماری داخلی است. به‌طور کلی این موضوع به فرم برمی‌گردد و معماری داخلی در واقع فرایندی است که در آن قسمت داخلی ساختمانها با توجه به همه جنبه‌های انسانی و استفاده از فضاها، طراحی می‌شود.مریم آزادمریم آزادSun, 10 Apr 2022 21:04:13 +0430https://virgool.ir/@m_15894431/ارنست-هولتسر-نخستین-مستندنگار-در-اصفهان-gvtydu15xw4hارنست هولتسر[1](1214-1290)، مهندس تلگراف آلمانی که طی دوران اقامت خود در اصفهان توانست عکس­های زیادی از این شهر و مردم آن تهیه کند. هولتسر را نیز تلگراف که با خود به ایران آورد. او از جمله مشتاقان اروپایی بود که توانست مجموعه تصویری با ارزش از ایران آن زمان و مخصوصا اصفهان تهیه کند. او که به منظور تأسیس خط تلگراف به ایران سفر کرده بود و پس از آموزش این فن به مأموران ایرانی در دارالفنون به اصفهان سفر کرد. قریه کوچک جلفای نو اصفهان، که از قرن هفدهم میلادی محل سکونت ارامنه مسیحی و خلیفه­‌گری ایران و هندوستان محسوب می­شد، همواره مکان مناسبی برای اقامت اروپائیانی بود که به دلیلی به ایران سفر کرده بودند. هولتسر نیز با راه‌­اندازی دفتر تلگراف جلفا همان­‌جا اقامت گزید، مشغول به­‌کار شد و با دختری ارمنی ازدواج کرد. هولتسر حدود 30 سال از عمر خود را در اصفهان گذراند که این امر سبب تماس نزدیک او با محیط پیرامونش شد. در اوایل دهه 1870/1249 تصمیم گرفت حاصل تجارب خود در ایران را به ­گونه‌­ای ثبت و ضبط کند. وی در طول این سال­ها چند بار به آلمان سفر کرد؛ با اسباب و لوازم عکاسی که از آنجا با خود به ایران آورده بود و به سبب اینکه با عکاسی آشنایی داشت در اوقات فراغت به عکاسی پرداخت. در فاصله سال­های 1251 تا 1276 هزاران عکس از اصفهان و روستاهای اطراف، ابنیه تاریخی، مردم کوچه و بازار و آداب و رسومشان تهیه کرد. برخی عکاسان، به جمع­‌آوری چنین مجموعه عکس­‌هایی، به ویژه از ابنیه تاریخی، راغب بودند و یا از سازمانی مأموریت می‌یافتند برای سفر به کشورهای خاورمیانه و نقاط ناشناخته و تهیه عکس از آنجا و بعضی دیگر، آن­ها را به قصد فروش به علاقه­‌مندان تهیه می‌­کردند. گروهی نیز به منظور تحقیق یا مطالعاتی چون باستان­‌شناسی به تهیه این‌­گونه عکس­ها توجه نشان می‌­دادند. اما هولتسر عکاس حرفه­‌ای یا شخصی که برای انجام مأموریت به عکاسی گماشته شده باشد نبود. او ذوق­ ورزانه و خودجوش این پروژه را آغاز کرده بود. در یادداشت‌­هایش درباره انگیزه مطالعات خود نوشته است:«... ایران و اصفهان در آستانه یک تحول بزرگ فرهنگی قرار گرفته‌­اند و از چند سال پیش به این طرف، بسیاری عوامل بیگانه و اغلب به سبک اروپایی در این کشور نفوذ کرده­‌اند. عمارات کهن، عادات و آداب (حتی طرز لباس پوشیدن)، تدریجا از بین می‌­روند، به‌­طوری که تا چند سال دیگر بسیاری از آنچه را که شاردن و تاورنیه به وصف آورده­‌اند، پیدا نتوان کرد و در این صورت گفته­‌های آن­ها مورد تردید قرار خواهد گرفت و مردود خواهد شد...». از این مطلب می­‌توان اهمیت و جدیت کار برای هولتسر را برداشت کرد. همچنین در آن دوره کمتر عکاس حرفه‌­ای در ایران را می‌­توان یافت که مجموعه‌­ای به این انسجام داشته باشد. تصاویر هولتسر با آمار و ارقام و یادداشت­‌ها و توضیحات دقیق همراه بوده است.اهمیت کار سترگ هولتسر در همین نکته نهفته است، او که تربیت ­شده و محصول اروپای پس از روشن­گری است، بسیار بیشتر از ایرانیان هم ­عصرش متوجه اهمیت ثبت و مطالعه دوره گریزپایی از تاریخ و جامعه ایران است. [1] Ernst Hoeltzerمریم آزادمریم آزادSun, 10 Apr 2022 20:51:49 +0430https://virgool.ir/@m_15894431/سیر-تحول-عکاسی-پرتره-در-ایران-sbevrxlj2ptoعکاسی در بدو ورود به ایران به دربار راه پیدا می‌­کند و تا سال­ها وسیله‌­ای برای قدرت­‌نمایی و ابراز شکوه و جلال پادشاهی باقی می‌­ماند. طی این سال­ها عکس­ها در آلبوم­‌های شاه انبار می‌­شود. بی آنکه کسی آنها را ببیند یا به آنها دسترسی داشته باشد. عکس­‌های مستند نیز که توسط دیگر عکاسان در بیرون از کاخ عکاسی می­‌شدند در آلبوم­هایی به محضر شاه تقدیم می‌­شدند. پس از ناصرالدین شاه، رجال دربار و اعیان و اشراف نیز عکاسی و داشتن پرتره‌ای از خویش را تجربه می­کنند و به این واسطه عکاسی در اختیار شاه و دربار باقی می­‌ماند و خبری از حضور رعیت، به­‌جز خدمتکاران و نوکران دربار، در تصاویر نیست. در اواخر قاجار ناصرالدین شاه که به­‌دلیل علاقه زیاد به این فن و هنر، در توسعه آن در دربار و در میان اشراف بسیار موثر بود، دستور به تأسیس عکاسخان‌ه­ای در بیرون از دیوارهای کاخ برای استفاده عموم ، می­دهد. عکاسی از انحصار حلقه محدودی از درباریان و اشراف و خارجیان مقیم تهران خارج شد و با افتتاح نخستین عکاسخانه‌­های پایتخت در سال های 1280ق مردم عادی نیز امکان آن را یافتند که برای عکس گرفتن نزد عکاسان حرفه‌­ای بروند.در پی این اتفاق کم­‌کم عکاسی به شهرهای بزرگ از جمله تبریز، اصفهان و شیراز نیز وارد شد. اصفهان هم از این داستان مستثنا نبود و در سال­های ابتدایی عکاسی مطلقا در اختیار ظل­‌السلطان و دربار بود. البته به واسطه تصمیم ارزشمند ارنست هولتسر، در همین زمان مجموعه‌­ای اجتماعی و مستند از مردم عادی اصفهان نیز به ثبت می­‌رسد. با گذشت زمان، توسط چند ایرانی ارمنی‌­تبار در محله جلفای اصفهان و به­‌واسطه ارتباط و آشنایی آنان با هند و اروپاییان نخستین عکاسخانه‌­های عمومی در اصفهان تأسیس می­‌شوند و در همان سال­ها به‌­تدریج توسط چند عکاس دیگر ایرانی، این امر ادامه می یابد. اما به‌ ­دلیل گران بودن عکس مشتری­‌های این عکاسخانه‌­ها همچنان اعیان و اشراف و ثرتمندان شهر بودند. پس از وقوع انقلاب مشروطه و پایان یافتن سلطنت پادشاهان قاجار، با به پادشاهی رسیدن رضا خان پهلوی و تغییر حکومت، اصلاحات و تغییرات اجتماعی زیادی اتفاق می‌­افتد. با استقرار و تثبیت حکومت پهلوی در ایران از همان سال­های اولیه روند صنعتی‌­سازی و مدرن‌­سازی بر اساس الگوهای غربی در سطح نهادها و طبقات مختلف جامعه شکل گرفت. با ترویج ارزش­های غربی به‌­دنبال کم­رنگ کردن ارزش­های دینی جامعه ایران بودند. تغییر نسبی موقعیت و جایگاه زنان در جامعه، تغییر افکار به‌­واسطه رسانه­‌ها و مطبوعات و پیوند دادن این امور به پیشرفت­های فنی و تکنولوژیک دنیای غرب، اعمال قانون کشف حجاب زنان با اعمال سختگیرانه، خانه­‌نشین شدن زنان باحجاب و تغییر ظاهر مردم به ظاهر مردان و زنان اروپایی از بارزترین این تغییرات بود. در این دوره با شکل­‌گیری طبقه متوسط و برای اولین بار معنا یافتن «ملت» به­‌ جای «رعیت»، اتفاقات عمده­‌ای در عکاسی رخ داد. رضاشاه از عکس و عکاسی در جهت تبلیغات سیاسی و اثبات نظام خویش بهره می­‌برد. در این دوره توزیع هوشمندانه عکس­های شاه و فعالیت‌­های او در روزنامه­‌ها و مجلات سانسور شده و تحت حمایت نظام پهلوی قابل مشاهده است. بنابراین عکس­ها در این دوره نه به جهت رؤیت شاه و انباشته شدن در آلبوم­ها بلکه جهت به نمایش در آمدن برای عموم مردم و توزیع میان آنها گرفته می‌شود. تا شاه را دوست‌دار ملت و مردمش جلوه دهند. در این دوره با تصویب قانون عکس­دار شدن سجل احوال، برای اولین بار مردم طبقه متوسط به عکاسخانه‌­ها راه پیدا می­‌کنند. به‌­واسطه عکس­های سجل احوال و کارت­های شناسایی استودیوهای عکاسی رونق گرفته و عکاسی عمومیت می­یابد. حالا نه تنها وضع مالی مردم عادی بهبود یافته بود بلکه اعتماد به‌­نفس آنها نیز بیشتر شده بود. از این­رو دیگر به یک عکس پرسنلی راضی نمی­‌شدند. در عوض خواستار یادبودی از خودشان در عکس یادگاری بودند. این موضوع رشد فزاینده این گونه عکس­ها را در پی داشت. آزادی زنان از اتفاقات مهم این دوره بود که موجب حضور آنان برای اولین بار در تصاویر شد. عکس به این طبقه متوسط هاله‌ای از تشخص و اعتبار و مدرن بودن می­‌بخشید. تصاویری آرمانی از اشخاص با چهره­‌ها و پز دادن­‌هایی به تقلید از تصاویر پرتره اروپاییان. بنابراین به­‌واسطه عکس و عکاسی طبقه متوسط قدرت گرفت. عکس به نمادی برای طبقه متوسط مبدل شده بود و بسیاری از مردم عادی نیز برای هم ­سطح شدن با آنها حتی در ظاهر راغب به گرفتن عکس یادگاری و تکی از خود بودند. در دوران پهلوی اول مردم برای اولین بار مقابل دستگاه عکسبرداری قرار می­‌گیرند. ژست­ها خشک و رسمی هستند. اشخاص هنوز با دوربین راحت نیستند. نگاه­‌ها شگفت‌­زده است و در چهره افراد نگرانی و تردید دیده می­‌شود. هنوز از گذشته‌­ای که به آن تعلق داشتند جدا نشده و با شرایط جدیدی که در جامعه حاکم شده همسو نشده بودند. رشد اقتصادی باز هم به تبع برنامه­‌های اقتصادی دولت باعث اقتدار بیش از پیش طبقه متوسط و شرایط اجتماعی می­‌شود. در این دوره شاهد حضور بی­شمار مردم عادی برای گرفتن عکس در عکاسخانه‌­ها هستیم. در واقع نقطه اوج عمومیت یافتن عکاسی استودیویی در تاریخ ایران در این دوره شکل می­‌گیرد و همچنین بر شمار عکاسخانه­‌ها نیز افزوده می‌­شود. در پهلوی دوم زنان در عکس­های خانوادگی حضور می­‌یابند. انتشار فراوان مجلات خارجی و داخلی باعث آشنایی هرچه بیشتر عکاسان و مردم با عکس و عکاسی می‌شود. افزایش سطح درک و شناخت از این پدیده موجب حضور مردم در عکاسخانه‌­ها و ثبت بی­شمار عکس­های یادگاری، خانوادگی و پرسنلی می­‌شود. در این دوره همچنین سینما بیش از پیش مخاطب عام می­یابد و بر تمام ظواهر زندگی مردم، تأثیر می­‌گذارد که به تبع آن تمام این تغییرات از جمله پوشش و لباس و آراستن صورت و موها و همچنین ژست­ها و نورپردازی‌­ها در عکس­های زنان و مردان این دوره نمود پیدا می­‌کند. از اتفاقات مهم و بارز در پهلوی دوم پا نهادن زنان با حجاب به جامعه و همینطور در استودیوهای عکاسی است. از فشارها برای کشف حجاب بانوان کاسته شده و زنان محجبه نیز در عکس­های تک­نفره و خانوادگی حضور می‌­یابند.مریم آزادمریم آزادSun, 10 Apr 2022 20:30:21 +0430https://virgool.ir/@m_15894431/عکاسی-پرتره-در-اصفهان-owwok3r1kapsدر دوره قاجار عکاسی منحصرا در اختیار شاه و درباریان بود. پس از سال‌­های طولانی، ابتدا به عکاسخانه­‌های پایتخت و بعد از آن به عکاسخانه‌­های دیگر شهرهای بزرگ از جمله اصفهان راه یافت. در دوره پهلوی اول به سبب نیاز به عکسدار بودن سجل احوال، مردم زیادی به عکاسخانه‌­ها مراجعه کردند. اما هنوز به‌­طور گسترده و به منظور ثبت عکس یادگاری مردم عادی و عموم جامعه به سراغ عکاسخانه­‌ها نمی‌­رفتند. با آغاز حکومت محمدرضا شاه و شروع پهلوی دوم، عواملی مثل افزایش همزمان مجله­‌های مصور با عکس­‌های مردان و زنان و عمومیت یافتن سینما برای طبقات و اقشار مختلف جامعه که همه ابعاد زندگی مردم را تحت تأثیر خود قرار می­داد، موجب افزایش سطح شناخت و آگاهی عموم مردم نسبت به پدیده عکاسی و تصویر حاصل از آن شد. بنابراین همه مردم راغب شدند عکسی از خود داشته باشند و منجر به شکل‌­گیری بدنه اصلی پرتره­‌نگاری عکاسخانه‌­ای در این دوران شد.مریم آزادمریم آزادSun, 10 Apr 2022 20:06:51 +0430