<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های سیوان نادری</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_15601710</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 17:14:40</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>سیوان نادری</title><link>https://virgool.ir/@m_15601710</link></image><item><title>روایت کرونا و من و ما!</title><link>https://virgool.ir/@m_15601710/روایت-کرونا-و-من-و-ما-apfg5bx8g1hb</link><description>روایت، روایتی نیست این روزها جز روایت کرونا !!ویروس بی رحم و نادیدنی‌ای که کام تمام جهان رو تلخ کرده ،عزیزان زیادی رو از خانواده‌شان جدا کرده و روز عالمیان را شب کرده است ...در این لحظات که در تدارک این نوشته برای شما هستم خیلی از مردم کشورم در تدارک شب یلدایی باشکوه هستند و امیدوارم که رعایت پروتکل بهداشتی جزئی از برنامه شان باشد !!!اما تنها مسئله ای که ذهن و دل و جان من را درگیر کرده این است که به امید خدا این شب طولانی با پایان شب کرونا مصادف باشد و این شب طولانی و سخت هرچه زودتر به اتمام برسد شبی که نه جایی برای شب نشینی و هم نشینی گذاشت و نه جایی برای مهمانی و بجا آوردن صله رحم!! از ته آرزو میکنم امشب مردم سراسر کشورم و پهنه‌ ی گیتی با هر رنگ و کیش و آیینی که دارند شبی شاد و بدون کرونا سپری کنند.این روزها که غم تا عمق جان همه مان نفوذ کرده و تیک و تاک ساعت مرگمان مدام به گوشمان میرسد شادگویی و شاد کردن بسیار مهم و با ارزش است و اینجاست که اهمیت رسانه ها و ابزارهای سرگرمی بیش از پیش نمایان می شود و فکر میکنم دلیل تدارک این پویش هم کمی دور کردن مردم از هوای کرونا و نشاط و هیجان بخشیدن به آنهاست ...نوشتن همیشه و همیشه یار و یاور بشر بوده و هست و خواهد بود. به حروف درآوردن دغدغه ها و حال و احوالم همیشه به من آرامش بخشیده و کمک حالم بوده حتی در این روزها که قلمم فقط به تلخی می نویسد نیز آرامش عجیبی از نوشتن و روایت کردن حال و احوالاتم میگیرم .روایت حال و احوالم!!!حال و احوال کسی که در بهترین سالهای جوانی اش چاره ای جز محبوس شدن در خانه ندارد و  ترس از این ویروس شوم همه ی وجودش را فراگرفته به گونه ای که حتی دیگر علاقه ای به معاشرت با بهترین دوستانش را هم ندارد طییعتاً نباید خوب باشد!ولی ایمان !!! این کلمه ی عجیب و با عظمت میتواند همه این سختی ها رو قابل تحمل کند و همه تاریکی های این شب را روشنی بخشد ؛ ایمان به این دو آیه ی کتاب الهی (فان مع العسر یسرا *ان مع العسر یسرا(سوره انشراح)): بدین معنا که مسلما با سختی آسانی است و در آن خداوندگار عالم دوبار تکرار و تاکید می کند تا دل مومنان و مردمان قرص شود که حتمیت در کار است و شکی در آن نیست ، می تواند ورق را برگرداند و حال و احوالم را دگرگون کند .دلم نمی آید که نوشته ای بنویسم مگر اینکه در آن نام و ذکری از کادر درمان و تلاش های آنها برجای بگذارم ،افرادی که خیلی از آنها برای کمک به مردم جانشان را به خطر انداخته و از دست دادند و شهید شدند ؛ به عنوان عضو کوچکی از جامعه از صمیم قلب ازشان کمال تشکر را دارم و سرم بالاست و شرمنده یشان نیستم چون با حدااکثر توان پروتکل های بهداشتی را رعایت کردم و از خدا برایشان قبل از هر چیزی سلامتی و بعد از آن همه ی چیزهای خوب را میخواهم .کرونا بدی های زیادی داشت ولی یک خوبی بسیار مهم نیز داشت این که باعث شد بیشتر قدر سلامتی مان را بدانیم چیزی که اصلا به چشممان نمی آمد و برایش شاکر نبودیم که دلیلش هم غرور ناشی از تکنولوژی و پیشرفت علم پزشکی بود ولی یک ویروس نامرئی به همه مان ثابت کرد که چقدر سلامتی حائز اهمیت است و چقدر بودن در کنار خانواده و دوستان می تواند لذت بخش باشد چیزهایی که قبلا به آن صورت به اهمیتشان واقف نبودیم .این روزها اخبار مربوط به فراگیری واکسیناسیون کرونا در کشور های مختلف موجی از امید در دل همه مردم به وجود آورده اما نکته ی نگران کننده برای مردم کشورم این تحریم هاست که ممکن است باعث شود جان هزاران نفر بخاطر هر روز تاخیر در شروع واکسیناسیون  به خطر افتد !  امیدوارم و فقط و فقط می توانم دعا کنم که جان هیچکسی از هموطنانم بخاطر کوتاهی و کارنابلدی عزیزان مسئول به خطر نیفتد و هرچه زودتر واکسیناسیون برای مردم رنج کشیده و صبور کشورم نیز شروع شود. شکی نیست که هیچ پایانی به اندازه پایان کرونا شادی بخش،زیبا و مناسب نیست پس پایان روایتم را به این آرزوی قشنگ اختصاص می دهم که به امید خدا نام و یاد کردنا هرچه زودتر از خاطر تمام مردم جهان فراموش و زدوده شود طوری که انگار از اول نبوده !!!</description><category>سیوان نادری</category><author>سیوان نادری</author><pubDate>Sun, 20 Dec 2020 13:41:15 +0330</pubDate></item></channel></rss>