https://virgool.ir/feed/@m_15596667یه نویسنده تازه کارfa2026-11-12 18:16:43https://files.virgool.ir/upload/users/4258959/avatar/yP8FVG.pnghttps://virgool.ir/@m_15596667https://virgool.ir/@m_15596667/میهمان-ناخوانده-rat0zxrmzzry          وقتی آمد یک تکه اضافه پپرونی هم با خود آورده بود.کنارم نشست و تکه اضافه را به من داد.گفتم: نمیخوام، سیرم.گفت: همشو نخور، نصفیش رو بخور.گفتم: خودت داری میبینی که چاق شدم، باید لاغر شم تا بتونم باز از سوراخ رد بشم.گفت: میدونم ولی این پیتزاش با دیشبی فرق داره، از اون تیکه ای که پنیر داره بخور میخوام نظرتو بدونم.وقتی متوجه شدم اصرارم فایده ای ندارد تکه اضافه را گرفتم و گاز زدم.گفت: خب چطوره ؟.گفتم: پیتزا دیشب بهتر بود.لبخند رضایتی زد، فهمیدم هم عقیده ایم.بعد از خوردن پپرونی و تمیز کردن دستمان دیگر وقت خواب بود.هر دو به سمت مخالفی رفتیم و خوابیدیم.صبح روز بعد هرچه گشتم پیداش نکردم.پس اگر اینجا نباشد باید داخل خانه باشد. باز قانون را زیر پا گذاشته بود، ای احمق.منتظر ماندم تا بالاخره پیدایش شد.گفتم: باز رفتی تو خونه؟ مگه قرار نبود وقتی بیداره وارد خونه نشیم.گفت: میدونم، اما این مهم بود. مرده داره کل خونه رو تمیز میکنه، تلفنی هم سفارش گل و غذا داده، اونم فقط برای دو نفر.گفتم: خب این یعنی چی ؟.گفت: یعنی این که قراره باز آشتی کنند.از سکوت حالت چهره ام متوجه شد که متوجه حرفش نشدم.با کلافگی گفت: این یعنی زنش قراره برگرده. یعنی دیگه خبری از مهمونی پیتزا و خونه کثیف نیست.این یعنی گشنه میمونیم.گفتم: باشه پس ماهم میریم یه جای دیگه یا نهایتا فاضلاب.گفت: من عمرا اینجارو ول کنم.تو که بهتر میدونی ما برای خیابون و فاضلاب ساخته نشدیم.گفتم: آخه از دست ما کاری برنمیاد ما فقط دوتا موشیم. گفت: اون موقع هم که میخواستیم از آزمایشگاه فرار کنیم همینو گفتی، حالا ببین کجاییم.گفتم: اون موقع فرق داشت، چون اگر گیر هم میافتادیم دوباره مارا تو قفس شیشه ای میزاشتند و باز کنار هم بودیم.اما اینبار اگر گیر بیافتیم کشته میشیم.گفت: نگران نباش یه نقشه خوب دارم که اگر عملی بشه تا ابد موندگاریم.        شب شده بود.از داخل سوراخ ریز دیوار در حال تماشا کردنشان بودم.گفتم: غذاشون تموم شد، اگر میخوایی بری الان وقتشه.و به سرعت رفت.گفتم: مراقب خودت باش.نمیدانم صدایم را شنید یا نه.بیش از این تلاشی برای صرف نظر کردنش نکردم.ته دلم با این که نگران بودم و میترسیدم، ولی بازم به نفعمان بود.اگر نقشه اش عملی میشد لازم نبود تو خیابان دنبال غذا باشیم.یا تو فاضلاب بچرخیم.فریاد زن رشته افکارم را پاره کرد.چشمم را به سوراخ چسباندم.نقشه عملی شده بود.زن، لباس زنانه را پیدا کرده بود.جر و بحثشان بالا گرفت.اما خاکستری کجا بود ؟ تا الان باید برمیگشت.چشم چرخاندم تا پیداش کنم.بیرون سوراخ زیر مبل مشغول تماشایشان بود. ای احمق قرار بود لباس بزاری برگردی نه که دعوایشان را تماشا کنی.زن با گریه از خانه خارج شد .مرد از کوره در رفت. هر چه روی میز بود را با عصبانیت پرت میکرد.یکی از کاسه ها هم دقیقا پرتاب شد کنار خاکستری. او هم از ترسش فرار کرد و از زیر مبل بیرون آمد.مرد او را دید.سریع به سمت پایین دویدم.اما دیر شده بود.مرد خاکستری را از دم گرفته بود و درون یک پلاستیک مشکی انداخت و به بیرون برد.اینقدر زور زدم تا توانستم از سوارخ رد شوم.پهلوم کمی زخمی شد.بیرون خانه پشت بوته ها قایم شده بودم تا مرد پلاستیک را رها کرد و به خانه رفت.با چنگ و دندان پلاستیک را پاره کردم و نجاتش دادم.هنوز نفس میکشید ولی بیهوش بود.نفس راحتی کشیدم.گفتم: از اول میدونستم تهش این میشه، ولی بهم گوش نکردی.کشان کشان به گوشه خیابان بردمش و از طریق دریچه ای کوچک وارد فاضلاب شدیم.ته دلم خودم را هم مقصر میدانستم.باید هر طور که شده بود جلویش را میگرفتم ولی راحتی خانه را به جان دوستم و ایده احمقانه اش ترجیح دادم.اینم از آخر عاقبتش.فاضلاب.همانی که نمیخواستیم نصیبمان شد.=====================================این اولین داستان من بود خیلی خوشحال میشم نظرتونو برام بنویسید  AmirookhanAmirookhanTue, 23 Sep 2025 12:44:20 +0330