https://virgool.ir/feed/@m_14662505من می نویسم؛ پس هستم.fa2026-11-12 02:35:45https://files.virgool.ir/upload/users/580383/avatar/mqR9rr.jpeghttps://virgool.ir/@m_14662505https://virgool.ir/@m_14662505/شادی-واقعی-در-گرو-در-لحظه-زیستن-jhxwlgofpsisشمارش معکوس مرگ آدمی نَه از دهه ششم و هفتم عمر که از بدو تولدش آغاز می شود.اما وقتی سبک زندگی به نحوی بنا می شود که گویی قرارست دائم در این دنیا بمانیم، نمی توانیم این را به خودمان حالی کنیم که تا دیر نشده باید‌ از لحظه های عمر به خوبی بهره ببریم.شادی از نگاه بسیاری آدم ها، همین دور همی ها و شب نشینی ها و عروسی ها و دامادی هاست. اشکالی هم ندارد.اما این تنها یک روی زندگیست.روی دیگر زندگی، دردها و دلهره ها، گُر کشیدن ها و پَر کشیدن هاست که ما اصلا هیچ برنامه ای برای پذیرش و به رسمیت شناختن آنها نداریم.بر این اساس، شادی و به همان اندازه، غم جزو امور ثابت و ساکن نیستند و وجودشان دائمی نیست.به قول فریدون مشیری: "غم را اگر نیکو ببینی، راز وجود شادمانیستگر غم نباشد شادمانی در جهان نیستغم همره و همزاد با این سرنوشت استغم خوردن بیهوده زشت استو شاید شادترین آدمها کسانی هستند که فهم صحیح و درک عمیقی از فلسفه وجودی خویش دارند.انسان هایی که نقش خویش را در هستی یافته اند و در راستای اهداف خود به عنوان یک انسانی که یک بار بیشتر فرصت حیات مادی ندارد؛ قدم بر می دارند.در این میان، این سقف بلند آرزوهاست که آدمی را به تلاش وا می‌دارد تا از سکون و رخوت برهد و ضمن تلاش مستمر، نظاره گر افق های دوردست باشد.اما هیچ کس تحت هیچ شرایط، ضمانت اجرایی برای تحقق آرزوهای آدمی نداده است.ما همچنان که برای تحقق آرزوهایمان می کوشیم اما باید در لحظه زیستن را تمرین کنیم تا در فراز و فرودهای زندگی، دچار افت و خیزِ فشار و قند خون نشویم و آماده کنیم خود را برای شکست های احتمالی که سقف بلند آرزوهایمان را نشانه گرفته است.محمّد صمدانیمحمّد صمدانیSun, 01 Aug 2021 01:22:52 +0430https://virgool.ir/@m_14662505/خوزستان-آب-دارد-مدیر-ندارد-t6sbliie8291قوت غالب ما نانی بود که هر دو سه روز یک بار فرمانده از پایگاه اصلی(پدافند هوایی #چهارم_شکاری_دزفول)برایمان می آورد که آن هم همواره خشک و فتیر می شد.سپس فرمانده، کوهی از ضایعات نان را که حالا خوراک دام و طیور شده بود می فروخت و با پولش ملزومات سایت را تامین می کرد.روزی فرمانده یک عدد تنور گازی و #یک_نفر_سرباز(محمد غفاری زرین شهری) بعنوان نانوا به سایت آورد.ضخامت نانهای غفاری، به اندازه کیک پذیرایی بود.بعدها فاش شد او پیش از سربازی، مدتی کلوچه پزی کار می کرده و حالا برای فرار از پست، خودش را نانوا جا زده است.چندی بعد هم فاش شد یک سرباز(احمد سُروری گلپایگانی) نانوا بوده اما از بیم مسئولیت، تخصصش را پنهان کرده است.نان سروری عین بیسکوییت(ترد و خوشمزه) بود.پس مقرر شد سروری در کنار غفاری نانوا باشد.اما غفاریِ کلوچه پز میگفت: من نانوای ارشد هستم. بالاخره سروریِ نانوا تسلیم شد و فقط زمانهایی که غفاریِ کلوچه پز حضور نداشت به جایش نان میزد و در عوض پست نمی داد.روزی فرمانده وارد سایت شد و یک راست سرِ تنور سروری رفت.اندکی از نان سروری را مزه کرد.کلّی لذت برد.سروری را تشویق کرد.گفتیم: جناب سروان! نان های سروری ذره ای هم دور ریز نان ندارد.رنگ و روی فرمانده تغییر کرد.با لحنی آکنده از خشم و نفرت پرسید:-دور ریز ندارید؟! -خیر قربان این چند روز ذره ای دور ریز نان نداشتیم.فرمانده دو دستی سرش را گرفت.-بابا جان من این سایت را با همین دور ریز ها اداره می کنم.از آن بالا که بودجه درست و درمانی به ما نمی دهند.این آب باریکه را هم شما از ما قطع کردید.بدبخت شدیم...محمّد صمدانیمحمّد صمدانیSun, 01 Aug 2021 01:03:37 +0430https://virgool.ir/@m_14662505/توهم-دانایی-ppt9godsbgtrدیوید دانینگ (David Dunning) و جاستین کروگر (Justin Kruger) دو محققی هستند که در زمینه «توانایی انسان در ارزیابی توانایی‌های خودش» مطالعه و تحقیقات موثری کرده اند.معمولاً اثر دانینگ کروگر را به این صورت خلاصه می‌کنند:افرادی که در یک مهارت ضعیف هستند، متوجه نیستند که ضعیف هستند و سطح توانمندی خود را بالاتر از آن‌چه هست برآورد می‌کنند.(خود برتر پنداری)از سوی دیگر، افرادی که در یک مهارت بسیار قویند، به قوی بودن خود آگاهند، اما فکر می‌کنند که حتماً دیگران نیز چنین مهارتی را دارند و توانایی دیگران را بالاتر از آن‌چه هست برآورد می‌کنند، به همین علت نمی‌توانند به سادگی بپذیرند که خودشان در گروه متخصصین برتر قرار می گیرند. منبع: سایت متممتحلیل کاربردی:این که ما گاه برآوردی غیرواقع‌بینانه از توانمندی خود داریم به نظر، عواملی بیرونی و درونی دارد.عوامل درونی را من در اینجا کلیه محرک هایی می دانم که توسط محاسبات فردی و در درون فرد ایجاد شده است و فرد را دچار یک توهم دانایی می کند و نهایتا این توهم او را به ورطه جهل مرکب سوق می دهد.عوامل بیرونی اما کلیه محرک هاییست که از اطراف و افراد مختلف پالس هایی را به سمت فرد مخابره می کند و نهایتا آدمی را می کشد هر جا که خاطرخواه اوست.من یکی از این عوامل بیرونی را تشویق ها و تهییج های غیر تخصصی اطرافیان می دانم.اول دبیرستان را با هر زور و ضربی بود قبول شدم و حالا موقع انتخاب رشته بود.انگیزه ای برای ادامه تحصیل نداشتم اما بدلیل اصرار مادر بزرگوارم، نزد مشاور مدرسه(عامل بیرونی) حاضر شدم و با پیشنهاد ایشان با توجیه اینکه (پسرم ببین) هنرستان اگر نانی درش نیست آبی هست؛ رشته ساخت وتولید را انتخاب نمودم.برادرانم هم اتفاقا تراشکار و قالبساز(قطعات پلیمری) بودند و این بیشتر مرا در انتخاب رشته ام پشت گرم کرده بود.(عامل بیرونی)سال تحصیلی آغاز شد.ریاضی، محاسبات، و نقشه کشی که همین آخری(نقشه کشی) روزگاری از من سیاه نمود که دیپلم من عملا ده سال به تعویق افتاد و در هیچ جایی امکان استخدام نداشتم چون دیپلم نداشتم و این شد که عملا از درس و مدرسه و ادامه تحصیل، کاملا متنفر شدم.من رشته ای را انتخاب کرده بودم که به هیچ عنوان با روح لطیف و شاعرانه من سازگار نبود.نمره ریاضی من خیلی که شاهکار میشد بیش از پنج نبود اما تا دلتان بخواهد شعر و داستان در سینه از بر بودم.این داستان در قصه های مجید بود که وقتی معلم انشا از او خواست انشایش را بخواند، فی البداهه انشا گفت تا تنبیه نشود اما همین داستان برای من هم در دوران راهنمایی اتفاق افتاد و فی البداهه انشایی گفتم که گویی ده بار متنش را ویرایش کرده بودم.یک بار در همان هنرستان در صف صبح گاهی وقتی داشتند رتبه های برتر هنرستان را جایزه می دادند نام من را هم برای دریافت جایزه صدا زدند.باور نکردنی بود.من تقریبا شاگرد آخری کلاس بودم و حس می کردم مسولین هنرستان قصد تخریب و تحقیر بنده را دارند.(تحقیر و تخریب دانش آموزان بازیگوش، به شیوه های مختلف در دهه های پیشین امری عادی بود)اما داستان جدی بود.چندین بار نامم را صدا زدند و نهایتا وقتی برای دریافت جایزه (در سر صف) حاضر شدم ناظم گفت: این آقا به گفته مسوول کتابخانه هنرستان؛ بیشترین کتاب را از کتابخانه هنرستان امانت گرفته است.موضوعات کتاب هایی که از کتابخانه به امانت می گرفتم جمله به اتفاق، کتب ادبیات و علوم انسانی بود.سعدی و حافظ و کیمیای سعادت، کشکول شیخ بهایی و…و این یعنی من عملا بجای دروس هنرستان، ادبیات را برگزیده بودم و اما با یک انتخاب یا بهتر بگویم: یک باور غلط، سرنوشتم طور دیگری رقم خورد.محمّد صمدانیمحمّد صمدانیMon, 21 Jun 2021 01:05:22 +0430https://virgool.ir/@m_14662505/هزینه-فرصت-از-دست-رفته-xazjlfiixwcdپدر بزرگم در کاسبی مرام خاص خودش را داشت نه دلِ بدهکاری داشت نه دلِ بستانکاری.وقتی هم از دنیا رفت از کسی طلبکار نبود.به هیچ کس هم بدهکار نبود.اما در میان مشتریانش آدمی بود که گهگاه یک پاکت سیگار نسیه میگرفت و تا چندین ماه، "مظهر العجایب" میشد(غیبش میزد)وقتی هم آفتابی میشد ضمن تسویه حساب قبل، دو مرتبه یک پاکت سیگار نسیه میگرفت و تا چند ماه، در دسترس نبود. این موضوع پیرمرد را کلافه کرده بود.میگفت: یکی از روزها جوانک آمد و یک پاکت سیگار درخواست کرد.گفتم: یک‌ پاکت؟!یک باکس(جعبه ده تایی) سیگار بخر تا چند روزی راحت باشی.جوانک نیشخندی زد و گفت: یک باکس؟!پولم کجا بود؟گفتم: فدای سرِت.هر وقت پولدار شدی بیا(تسویه کن).جوانک ذوقی کرد.یک باکس سیگار گرفت و رفت و رفت و رفت.حالا سالهاست دیگر ریخت این آدم را ندیدم.[راحت شدم به خدا]شاید داستان ما آدمها در جاهایی از زندگی، شبیه داستان پدربزرگست.انگار گاهی باید، از یک جایی، یک هزینه ای بدهیم و دور یک سری آدمها را خط بکشیم.در عین حال شاید بی آن که بدانیم، مدتهاست یک آدمی، یک دوستی، از یک جایی یک هزینه ای داده و دور ما را خط کشیده است.به نظر میرسد آدم باید  ببیند با از دست دادن یک رابطه، چه چیزهایی بدست می آورد و همزمان چه چیزهایی از دست می دهد.همان چیزی که اقتصاد دان ها از آن به "هزینه فرصت از دست رفته" تعبیر می کنند.در داستان پدربزرگ، آرامش پدربزرگ درگرو از دست دادن یک باکس سیگارست(و اگر غلط نکنم در اینجا یک باکس سیگار و از دست دادن همیشگی مشتری، هزینه فرصت از دست رفته است.)هزینه فرصت از دست رفته در قطع ارتباط یک دوست با ما؛ #منافعیست که او میتوانست در ارتباط با ما داشته باشد و حالا از آن محرومست.بخواهیم و نخواهیم #هزینه_فرصت_از دست_رفته در هر تصمیمی از دو راهی های زندگی فردی گرفته تا تصمیماتِ سران و #حاکمان یک کشور وجود دارد.مهم، انتخاب بهترین تصمیم با کمترین میزانِ هزینه فرصت از دست رفته است.پ نوشت: ضرب المثلی هست که می گویند: فلانی موقع گرفتن، نادِ علیست؛ موقع پس دادن مظهر العجائبکنایه از آدم بد حساب است.#هزینه_فرصت#هزینه_فرصت_از_دست_رفتهمحمّد صمدانیمحمّد صمدانیFri, 22 Jan 2021 09:39:02 +0330