<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های پشوتن</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_14406353</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 01:18:06</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/657484/avatar/y0TX4z.jpeg</url><title>پشوتن</title><link>https://virgool.ir/@m_14406353</link></image><item><title>دومین کلنجار</title><link>https://virgool.ir/@m_14406353/دومین-کلنجار-sivwychyhtjr</link><description>گفتم که می خواهم متفاوت بنویسم و از چشم انداز های تازه به کلمات بنگرم . راستش را بخواهید من قبل از نوشتن کمی با خود کلنجار می روم و گاه با خود می گویم مرد حسابی چرا مزاحم مردم می شوی !اگر چیزی هم ننویسی دنیا تکان نمی خورد همانطور که اگر چیزی را بنویسی برای دنیا فرقی ندارد .پس دست بردار و راحت یک جا بنشین و بگذار با خودت حس بی آزاری و با ادب بودن را داشته باشی.قشنگتر هم میتوان نوشت ولی اصل مطلب همان است که گفتم .اما چرا ما از کلمه ادب و بی ادبی در نوشتن استفاده نمی کنیم و در رفتار شفاهی از آن استفاده می شود !؟ مگر نمی شود در نوشتن بی ادب بود !؟ حالا چند چیز بی سر و ته گفتم وباید یک نتیجه منطقی از آنها بگیرم !نوشتن مثل یک جور چین است . باید کلمات را با هم جور کرد تا مطلبی نوشته شود و جالب اینکه خواننده هم با همین شگرد مطلب می گیرد و گاهی بهتر از نویسنده !راستش را بخواهید گاهی هوس می کنم بااین کلمات چنان بجنگم که حقیقتی تازه خلق شود . انگار برایم همه کلمات مرا به جنگ می خوانند . آیا واقعا با مرگ کلمات انسان هم می میرد !؟بله ، همین جمله آخر را می گشتم که خودش را به من نشان داد . اگر من کلمه ای را بکُشم مرتکب چه جرمی شده ام !؟اصلا می شود کلمه ای را کُشت. به عمد با سهو !؟ویا قربانی کرد !؟آیا  کلمه می تواند بزاید و خودش هم  بصورت طبیعی بمیرد !؟دارم شک می کنم که من انسان هستم یا کلمه !؟</description><category>پشوتن</category><author>پشوتن</author><pubDate>Wed, 24 Feb 2021 11:28:00 +0330</pubDate></item><item><title>آغاز</title><link>https://virgool.ir/@m_14406353/آغاز-exvtjeawejhg</link><description>سلام . دارم اولین نوشته‌ام را در ویرگول می نویسم . باخود می گویم  چگونه نوشتن و چگونه  گفتن مهمتر از چه چیز گفتن است  چون در چگونه گفتن و نوشتن ما به موقعیت موجود  توجه داریم و این  منجر به اثر گذاری  بر خود و دیگران است. در واقع ما به عمل می اندیشیم و کلمات جان تازه می یابد . و دوم اینکه در نوشتن باید متفاوت بود ، تفاوت در چشم اندازی که بر می گزینیم . امیدوارم چنین باشم که خود می خواهم و عجیب است که خود بودن سخترین کار است !زیاد نوشتم . ببخشید !</description><category>پشوتن</category><author>پشوتن</author><pubDate>Fri, 19 Feb 2021 22:12:06 +0330</pubDate></item></channel></rss>