<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های زهرا کشکولی</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_14016858</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 16:40:58</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>زهرا کشکولی</title><link>https://virgool.ir/@m_14016858</link></image><item><title>خفقان</title><link>https://virgool.ir/@m_14016858/خفقان-itmvxq3sltsv</link><description>پر از حرف بود اما سکوت خفه‌اش کرده بود؛کلمات پشت دیواری از ترس و تردید صف کشیده بودند و هیچ‌کدام جرأت اولین قدم را نداشتند.صداها درونش راه می‌رفتند، به هم می‌خوردند،اما وقتی به لب می‌رسیدند، محو می‌شدند؛مثل بخاری که روی شیشه می‌نشیند و پیش از خوانده شدن، پاک می‌شود.اما هنوز امیدی لابه‌لای این خاموشی نفس می‌کشید؛امیدی خسته، اما زنده.شاید روزی کلمه‌ای شجاع پیدا شود،دست سکوت را کنار بزند و بگوید:تو حق داری حرف بزنی...دلنوشته ها</description><category>زهرا کشکولی</category><author>زهرا کشکولی</author><pubDate>Thu, 15 Jan 2026 23:05:48 +0330</pubDate></item><item><title>غربت</title><link>https://virgool.ir/@m_14016858/غربت-l2xjh1dfxuyh</link><description>سهراب گفته بودی قایقی خواهم ساخت...خواهم انداخت به آب..دور خواهم شد از این خاک غریب..قایقت جا دارد؟من هم از اهالی این سرزمین دلگیرم...می خواهم،بروم...دور شوم،از دیاری که اهالی اش..با بی مهری پیر شدند!می خواهم بروم،نه از تو...از دیاری که محبت را بلد نبودند....اگر پارویی اضافه داری،بسپار به دستانم...شاید راه دور شدن کمی راحت تر شود....</description><category>زهرا کشکولی</category><author>زهرا کشکولی</author><pubDate>Thu, 15 Jan 2026 23:02:45 +0330</pubDate></item></channel></rss>