https://virgool.ir/feed/@m_13772073شهید عبدالحمید دیالمه هستند. درس‌ خوانده رشته داروسازی و پیشه‌ور هنر گفتن و شنیدن و نوشتن. من هم شاید در میانه راه همین سرگذشت باشم.fa2026-11-11 17:08:55https://files.virgool.ir/upload/users/2738647/avatar/n5YNYK.jpghttps://virgool.ir/@m_13772073https://virgool.ir/@m_13772073/قیمت-خواب-سحرگاه-g4kjdgzao1xtیکشنبه 3 آبان 1405 صبح افکارم پریشان بود. دریغا که بازهم شیرینی خواب زیردندانم مزه کرد. هربار که تلفن همراه بینوا ندای بیدار باش سر می داد زود راه گلویش را می بستم و در دل می گفتم:« هنوز چند دقیقه ای بیشتر...»همین هم شد که با یک ربع تاخیر به محل پیشه خود رسیدم. تا نیم ساعت بعد که مشغولیات کار تمام ظرف ذهنم را پر کند مدام خودم را سرزنش می کنم که چرا تنبلی کردی؟ و چرا شب ها زودتر نمی خوابی؟ اگر پشت چراغ قرمز سریشی هم معطل شده باشم، از آن ها که از قضا همان روز سی ثانیه  بیشتر قرمز می  مانند، آتیشی تر می شوم و درخموشی باطن خودم را شدیدتر عتاب می کنم که این چه خواب غفلت بود؟البته همیشه به این عجله از خواب غفلت توبه نمی کنم. چون بحث پول وسط است زود دوهزاری ام می افتد و شیرینی چند دقیقه خواب اضافه تر همان دم زهر می شود. چه خواب های عمیق که  نه با زنگ ساعت و موبایل بلکه شاید با صدای زنگ مرگ  از آن ها برخیزم. فی المثل بعد از یک دهه از سن بلوغ که برمن گذشته هنوز گاهی تکبیر نماز صبحم را زمانی می گویم که آفتاب خسته از طلایی کردن زمین آبی قلم مویش را زمین گذاشته و  گوشه آسمان لم داده.نمی دانم پتویی که وزنش شب یک کیلو هم نیست چطور هنگام سحر به اندازه یک کوه، از آن کوه های سنگ پیکر مهیب زاگرس،  روی سینه ام سنگینی می کند؟ جاذبه زمین که در تمام ساعات روز ثابت است ولی جاذبه نفس اماره نه! شک ندارم که اگر به ازای هر بار نماز صبح اول وقت نیم ساعت حق شیفت افزون تری به حسابم می نشست خیلی خیلی کمتر از گاهی نماز صبحم قضا می شد. وای به بازدم آخر و وای وای به روز جزا که پرده از چشمانم بیفتد و با یک سطل آب جوش مرا از خواب صد ساله بیدار کنند. آن وقت که بگویند: « برای مال دنیا آن هم اندازه سر سوزنی آن قدر حرص خوردی و خود را عتاب کردی ولی یک بار برای قضا شدن نماز صبح نسوختی؟! تو که می دانستی دنیا جز هتل بین راه نیست و مقصد ابدی در پیش است. هزاران همت(هزار میلیارد تومان)  دنیا به اندازه ارزنی همت(=تلاش)  برای آخرت برابری نمی کرد! افسوس از این اسراف که تو بر خود کردی.»در صحرای محشر که زبانم به میل خودم نمی چرخد و جای اضافه گویی نیست. فرصتی هم اگر برای تکلم دادند باید التماس شفاعت کنم از امیرالمومنین علیه السلام و فرزندان زهرای اطهر علیه السلام. اما این جا اگر بخواهم بگویم:« آن لحظات بین هوشیاری و خواب آلودگی سحر که یا  با مدد از علی یقه گرگ درونم را سفت می چسبم و خاکش می کنم ویا نگون بختانه با طناب غفلت پشت سر شیطان راه می افتم. هر چند که که در این قدم برداشتن نحس پاهایم بی حرکتند ومکان فیزیکی ام ثابت! همان دم و در همان مصاف نزد خودم  می یابم که اداها وادعاهای روزمره ام چقدر مرا به آزادی بندگی سوق داده و چقدر از اسارت آزادی نفس نجات یافته ام.» من امید دارم که سرانجام محب علی علیه السلام  به شوق علی و با مدد از علی خودش را از دشمن علی به پناه خدای علی می برد. مسعود سینامسعود سیناTue, 27 Oct 2026 21:40:30 +0330https://virgool.ir/@m_13772073/روز-واقعه-ycznswwper4vعکس از خبرگزاری معاونت فرهنگی دانشجویی اهواز (مفدا)چهار، شش یا هشت سال بعد آن روز فرا خواهد رسید. روزی که همه شما آن را زندگی می کنید مگر این که مرگ شما را نجات دهد. همه کارمندان و اساتید دانشگاه حاضرند شهادت دهند که آن روز در حال دویدن به سمت شماست؛ اگر باور نمی کنید می توانید از آن ها بپرسید. در آن روز عده ای رفعت پیدا می کنند و عده ای به پایین کشیده می شوند.در آن روز زمین دانشگاه را زیر پای خود لغزان و دیوار های آن را در حال فرو ریختن خواهید یافت. سلف و دانشکده بر شما تنگ می شود؛ گویی دانشگاه جندی شاپور اهواز با این وسعت چندهکتاری دیگر برای شما جایی ندارد. واژه دانشجو که بعضا به عنوان شغل در فرم های افتتاح حساب و غیره می نوشتید رو به محو شدن می رود. جمله جادویی « دارم درس می خوانم» که باطل کننده تمام پرسش‌های دایی و عمه و اطرافیان بود کم کم اثر خود را از دست می دهد. کارت دانشجویی که مانند نشان میتی کومان همه را به سجده مقابل شما وامی داشت در حال نزدیک شدن به پایان اعتبار است. دنیای بیرون از دانشگاه شما را فراخوانده است. دوران دانشجویی‌تان به نفس نفس افتاده و دیگر تاب مقاومت مقابل او را ندارد. شما باید تنها به میدان بروید و با سختی ها پنجه در پنجه شوید. آیا آماده خواهید بود؟روز فارغ التحصیلی؛ اسمش گمراهتان نکند به نظرم روز فارغ شدن از فراغت ها نام بهتری است. آن روز نه تنها نمره ها بلکه تمام اعمال چند سال کوتاه گذشته تجسم عینی پیدا می کنند وآن ها را خواهید دید. امروز یک گروه هستید و همه‌تان را جدیدالورود می نامند و مقدم همه‌تان گلباران است؛ ولی در آن روز به چندین گروه تقسیم خواهید شد و هر گروه جایگاه متفاوتی خواهد یافت.من این سه توصیه را برای آن روز می نویسم؛ روزی که برای من در این یکسال مانده به پایان تحصیل در رشته داروسازی آرام آرام در حال طلوع است.به مقصد نوشته‌شده روی بلیط‌تان نگاه کنید.فرم انتخاب رشته ای که پر کرده‌اید شما را به این شهر و به این دانشگاه کشانده است. می دانید در آینده در چه محیطی کار خواهید کرد؟ از سقف حقوق‌تان راضی خواهید بود؟ از زیردست بودن بدتان نمی آید؟ ارزش و احترام شغل‌تان برایتان کفایت می کند؟ اینجا بعضی ها سال دوم یا سوم انصراف می دهند و دوباره تصمیم به شرکت در کنکور می گیرند. شما چطور؟ دلایل کافی برای ادامه راه یافته‌اید یا صرفا آمده‌اید دانشگاه را زیارت کنید. تا فرصت بیشتر از این از دست نرفته با سال بالایی ها و اساتید صحبت کنید و بفهمید قطاری که سوار شدید به سوی کدام مقصد زوزه می کشد.نمره بالا زینت کارنامه است ولی تضمین آینده شغلی نیست.جامعه به مهارت های شما نیاز دارد ولی اینجا معمولا به حفظیات شما نمره می دهند. نه این که همه واحدهای درسی بیهوده هستند بلکه کافی نیستند. از الان به بازار کار رشته خود گوشه چشمی داشته باشید که چه مهارت‌هایی از شما می خواهند. اگر در همین دوران دانشجویی هم بتوانید تا حدودی وارد محیط کار شوید که خیلی عالی است. تعدادی از مهارت ها در همه رشته ها ضروری هستند ولی در دانشگاه کسی آن را به شما نمی آموزد؛ مثلا مهارت ارتباط موثر.تا حالا پابجی بازی کرده اید؟ اگر نابغه این بازی هم باشید ولی اتصالتان به شبکه ضعیف باشد با یک بازیکن تازه کار تفاوتی ندارید. مهارت ارتباط موثر همان قدرت اتصال به شبکه است. دانشگاه بهترین فرصت برای شماست که یک شبکه ارتباطی قوی از آدم های متفاوت بسازید.مطالعه و یادگیری تحصیلی را بلدید ولی زندگی کردن را چطور؟زندگی فقط تحصیل و جایگاه شغلی نیست. همسر خوب بودن، پدر خوب بودن، شهروند خوب بودن و ... نقش های دیگری هستند که باید آماده باشید به عهده بگیرید. این که اینجا هستید نشان میدهد خیلی خوب می توانید درس بخوانید ولی از سیاست و اقتصاد چقدر می فهمید؟ متوجه هستید در دنیای اطرافمان چه اتفاقاتی در حال رخ دادن است؟ بد را از بدتر و خوب را از خوب تر می توانید تشخیص دهید؟ در جریان هستید که سلاح های کشتارجمعی را نخبگان فارغ‌التحصیل ساخته اند! هیچ اشکال ندارد که یکی دو نمره از معدلتان کم شود ولی در عوض بعد از فارغ التحصیلی یک متخصص چشم و گوش بسته نباشید. چنین نوابغی معمولا در آینده بازیچه دست صاحبان قدرت و سرمایه می شوند نه خدمتگزار محرومین و مستضعفین!شور و شوق ورود به دانشگاه این گفته ها را برایتان ملال آور می‌کند. تازه استقلال از خانواده و رهایی از کنکور زیر زبانتان مزه کرده و سرمست از بهار پذیرش در دانشگاه در آسمان رویاها بال گشوده‌اید. خامی و غرور جوانی هم مزید برعلت شده و دیدن حقیقت را برای شما سخت‌تر کرده است. اما بدانید و آگاه باشید که بهار تنها فصل سال نیست و پاییز و زمستان هم فرا می رسند.لابه‌لای جیک جیک مستانه‌تان خود را آماده کنید و توشه بردارید تا در زمستان پیش‌رو انگشت حسرت به دهان نگیرید.بر من وظیفه فقط رساندن پیام بود، افسوس که سال اولی ها نمی دانند و سال آخری ها نمی توانند. البته از فضل خدا هیچ‌گاه نباید ناامید شد که تنها کافران نومیدند.***************************************سال ۱۴۰۲ این متن رو برای شماره ویژه جدیدالورود ها نشریه یکی از تشکل های دانشجویی دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز نوشتم. تمام سعی من این بود که هشداردهنده و با هاله ای از ناامیدی و ابهام بنویسم. فکر می کردم و می کنم که یک نفر باید بین این همه خوشامدگویی و شور و اشتیاق کمی از ترس های آینده و مسیر سخت پیش رو صحبت کند.البته این متن چاپ نشد. شاید متن های بهتری برای چاپ بود یا شایدی دیگر...مسعود سینامسعود سیناMon, 14 Sep 2026 15:35:34 +0330https://virgool.ir/@m_13772073/آیا-بانکداری-قرض-الحسنه-یک-بانکداری-صحیح-استقسمت-دوم-fs6qa0s0hrvzدر هر جامعه ای گروهی هستند که به نسبت تعداد کم‌شان سرمایه های زیادی را در اختیار دارند. حکومت ها مایل‌اند که این سرمایه های کلان با کار مزدوج شود تا چرخ کارخانه های بیشتری بچرخد و اقتصاد کشور رشد کند. یکی از راه های تحقق این امر بانک ها هستند که با وعده سود قطعی، سرمایه داران را وسوسه می کنند که پول هایشان را در بانک سپرده گذاری کنند. سرمایه های خرد مردم هم توسط بانک ها جمع آوری شده و به سرمایه های کلان جدید تبدیل می شود. صنعتگران هم با امیدهای بسیار این پول ها را وام گرفته و کارشان را توسعه می دهند. تا زمانی که هم صنعتگر راضی است، هم مردم، هم سرمایه دار و هم بانک همه چیز گل وبلبل است. ولی آیا ربا راه حلی است که به همه نفع می رساند؟«شخصی دیگ همسایه را قرض گرفت. بعد از مدتی که دیگ را پس داد، یک دیگچه‌‏ای هم داخل آن گذاشت.همسایه گفت این چیست؟ گفت دیگ شما زاییده است. خیلی خوشحال شد که عجب همسایه احمقی گیر آوردیم. برای بار دوم دیگی از او قرض گرفت. این دفعه که همسایه آن را طلب کرد، گفت مرده. همسایه گفت دیگ که نمی‌میرد. شخص گفت: آن که می‏‌زاید یک روز هم می‌‏میرد. زاییدن حق است ولی مردن حق نیست؟!. »(استاد مطهری، مسئله ربا و بانک، ص21)این مثال شهید مطهری خیلی حق است، ربا دقیقا مصداق دیگی است که می توان بزاید وسود بدهد ولی نمی تواند بمیرد. به تجربه هم اثبات شده که ربا به نفع وام گیرنده نیست و اگر هم راضی است فقط از سرناچاری است. بانک که باید باشد و وجودش مفید است، از طرف دیگر بدون کسب سود هم چرخش نمی چرخد. خب چاره چیست؟ ربا یک مدل است اگر بتوان مدل جدیدی طراحی کرد که همه طرف های معامله نفع ببرند و همه واقعا راضی باشند مساله حل است.یکی از مدعیان مدل جدید اسلام است با طرح بانکدرای بدون ربا؛ در این مدل هم سود وجود دارد اما نه با مدل ربوی. برخلاف میلم نمی توانم این مدل را برایتان را شرح دهم چون هنوز فرصت نکردم به قدر کافی آن را بشناسم. شما را به مقاله ای ارجاع می دهم که تا حدودی به شما کمک می کند. البته توجه داشته باشید که اقتصاد اسلامی نسخه های متفاوتی دارد و این مقاله ایده های شهید صدر در این زمینه است.بانکداری بدون ربا از نگاه شهید صدرسود لازمه کار بانک هست و بالذات چیز بدی هم نیست. بانکداری اسلامی هم لزومی ندارد که صرفا بانکداری قرض الحسنه باشد. البته اگر شما طرح جایگزینی دارید که وام گیرنده نیازی نباشد هیچ سودی پرداخت کند و در عین حال سپرده گذاران و بانک هم راضی باشند که خیلی عالی است.مسعود سینامسعود سیناMon, 18 Sep 2023 22:15:15 +0330https://virgool.ir/@m_13772073/آیا-بانکداری-قرض-الحسنه-یک-بانکداری-صحیح-استقسمت-اول-oaekdayo2kkmبانک، این دمل چرکین، یک غده سرطانی و یک موجود خبیث که مثل زالو به اقتصاد چسبیده و خون آن را می مکد. او از جان زندگی ما چه می خواهد؟ چه می شود اگر بانک نباشد؟ پاسخ به این سوال ساده است ولی یک بار مرور کنیم تا کمی فحش هایی که دادم تعدیل شود. اگر بانک نباشد: هرشب بعد از این که پول هایمان را در گاوصندوق خانه یا مغازه مخفی کردیم با نگرانی و دلهره به خواب می رویم که نکند تا فرداصبح اتفاقی برای آن ها بیفتد. در طول روز باید حجم زیادی پول را با خود جابه جا کنیم وحواسمان باشد که آن ها را گم نکنیم. هربار که به مسافرت می رویم باید پول هایمان را به چه کسی بسپاریم؟ پدرها باید با پست برای فرزند دلبندشان که در شهر دیگری دانشجوست، پول نقد بفرستند. وای اگر آن فرزند به صورت اضطراری نیاز به پول پیدا کند. خرید اینترنتی فقط با پرداخت در محل! ( درد این یکی را صاحبان فروشگاه های اینترنتی بهتر می فهمند.) و مشکلات دیگر.... تازه بانک ها همه این خدمات را تقریبا رایگان برای ما انجام می دهند. چندین دستگاه خودرو، چندین عدد سکه طلا(قدیم ها البته!) و هزاران جایزه نقدی دیگر، فقط برای این که پولمان را به آن ها بسپاریم تا از آن مراقبت کنند! بماند آن هم پولی که خرج بیلبورد و تبلیغات تلویزیونی می کنند تا خودشان را به ما معرفی کنند. خب آیا بانک ها موسسات نیکوکاری هستند؟! آن ها هزینه های خود را از کجا تامین می کنند؟ تازه ما از آن ها توقع داریم که هرماه یک پولی هم به سپرده‌هایمان اضافه کنند!! جواب را همه تقریبا می دانند؛ سرمایه گذاری! به زبان ساده می توان گفت که بانک ها پول های ما را جمع آوری کرده و سپس در پروژه های سودآور سرمایه گذاری می کنند. معمولا خود بانک ها مستقیم وارد کار نمی شوند؛ بلکه با یک نفر اهل کار شریک می شوند و سرمایه ها را به او می سپارند. شخص مذکور بعد از سودآوری اصل پول و سود آن را به بانک برمی گرداند وبانک هم سهم ما سپرده گذارها را می دهد. اما اگر خدای نکرده آن پروژه دچار ضرر و زیان شد چه؟یا اگر شریک بانک سهم او را نداد؟ یا اگر پول ها را خورد و فرار کرد چه؟ فرض کنید پیامکی از بانک برای شما بیاید با این مضمون: «ما موجودی حساب شما را سرمایه گذاری کرده بودیم ولی متاسفانه موفقیت آمیز نبود و پولتان از دست رفت. بازار است دیگر یک روز سود دارد و یک روز ضرر». حتی اگر اصل پول به بانک برگردد باز هم ضرر کرده است؛ چون حتی اگر شما از او سود نخواهید او باید هزینه های خودش را تامین می کند. الان در همه دنیا کم وبیش یک اتفاق دیگر می افتد:«بانک پولهای ما را جمع آوری کرده و به متقاضیان وام، قرض می دهد. متقاضی هم باید بعد از مدتی معلوم، اصل قرض و سود آن را به بانک پس بدهد. بانک هم بعد از برداشتن سهم خود، سود ما سپرده گذارها را می دهد. تازه همان وام را با شرایط سفت و سختی می دهند وکلی ضمانت می گیرند تا کسی خیال خوردن پول بانک به سرش نزند.» فکر کرده اید بانک سیب زمینی است؟ او مثل یک گرگ تیزدندان از پول های مردم و سود آن ( و ایضا سود خودش) مراقبت می کند. او قلدری است که کسی جرئت نمی کند پولش را ندهد. این فرآیند که از پول قرض داده شده، سود گرفته می شود همان «ربا» است که در اسلام در حکم جنگ با خداست. فهمیدید چه شد؟ بانک از پول های ما مراقبت و تقریبا به صورت رایگان به ما خدمات مالی می دهد. او هزینه ها و درآمد خود را از طریق کار کردن با پول های ما تامین می کند. مطمئن ترین شکل کارکردن که در کوتاه مدت همواره به نفع او و سپرده گذاران است، رباست. آیا وجود مفید بانک و ربا به هم گره خورده و جدایی ناپذیر است؟ادامه در قسمت بعدمسعود سینامسعود سیناSat, 16 Sep 2023 10:30:52 +0330https://virgool.ir/@m_13772073/مزیت-دوم-uieuhkzjxdc6 به نام خدایکی از کارهای موردعلاقه من تماشای مستند هست. سعی می کنم درباره هر مستندی که می بینم مطلب بنویسم تا هم پیشنهادی برای شما باشه و هم اطلاعات جدید رو در ذهنم مرتب کنم. این مطلب هم به مستند «مزیت دوم» اختصاص داره. کارگردان می خواهد به این سوال پاسخ دهد که آیا کشاورزی می تواند دومین مزیت اقتصادی ایران بعد از فروش نفت باشد یا خیر؟محتوای مستند تقریبا از دو بخش تشکیل شده بود؛ یک بخش مشکلات حال حاضر کشاورزان ایرانی وبخش دیگر سرگذشت کشاورزی در ایران به طور مختصر از زمان قاجار تا زمان اصلاحات ارضی دوران پهلوی که بیشتر هم روی اصلاحات ارضی متمرکز بود. این دو بخش مثل ساقه های پیچک، به هم تنیده تا انتها ادامه پیدا کردند.بخش تاریخی مستند به نظر من سطحی و گذرا بود و مشکلات کشاورزان رو هم که اکثریت ما از گوشه و کنار شنیدیم به همین خاطر مطالب جدید قابل توجهی برای بنده نداشت. خب این مستند 11 سال پیش ساخته شده و شاید در زمان خودش کولاک کرده باشه!! البته الحق والانصاف کارگردان با جسارت پای درد دل کشاورزان زحمتکش نشسته بود ..کارگردان در طول مستند چندجا به رتبه ایران در تولید محصولات کشاورزی اشاره کرد که باعث شد شاخک های اینجانب حساس بشه و از روی کنجکاوی تحقیق مختصری کنم. بنده هم که به خاطر داشتم که چون به درخت گل رسم دامنی پر کنم هدیه اصحاب را، چون برسیدم بوی گلم چنان مست کرد که دامنم از دست برفت نرفت الحمدلله:- در ویکی‌پدیا صفحه‌ای رو یافتم که پنج کشور برتر تولیدکننده برخی محصولات کشاورزی رو خیلی شیک جدول بندی و به جویندگان حقیقت تقدیم کرده بود.برای مشاهده کلیک کنید.اگر کلمه ایران رو در این صفحه جستجو کنید مشاهده می کنید که در 10 محصول دارای جایگاه یک تا پنج هستیم. لازم به ذکر هست که منبع آمار به گفته وی از آمار اعلامی سازمان FAO هست.- اگر فرصت داشتید این صفحه از سایت رسمی سازمان FAO رو هم مشاهده بفرمایید، اطلاعات جالبی در خصوص وضعیت امنیت غذایی در ایران به صورت نمودار تقدیم حضورتون شده.سایت رسمی سازمان FAOدر رابطه با کشاورزی من پیش از این فقط یک سری چند قسمتی به نام « مزرعه کلارکسون » رو تماشا کرده بودم که از جنبه سرگرمی جالب بود. مطمئن نیستم ولی اگر مستند بر اساس حقیقت ساخته شده باشه از جهت آشنایی با کشاورزی صنعتی در یک کشور توسعه یافته هم ارزش دیدن دارد. من از شبکه مستند این مجموعه رو دیدم ولی مثل این که چند سری هست که اگر دوست داشتید می تونید تماشا کنید.نکته تکمیلی: به طور اتفاقی متوجه شدم که کارگردان مستند مزیت دوم در بلاگفا صاحب وبلاگ هست و چندین مطلب در خصوص مستند خودش انتشار داده؛ مثلا این که چی شد که تصمیم گرفت این مستند رو بسازه؟ چه مشکلاتی داشت؟ چطور با سه میلیون و پونصد هزار تومن کل هزینه‌ها رو تامین کرده و...وبلاگ شخصی مقداد رحیمی حاجی آبادیخوشحال میشم که شما هم اگر در حوزه «کشاورزی» مستندی رو تماشا کردید در قسمت نظرات با من به اشتراک بگذارید.---------------------------------------------- این مطلب رو اولین بار در وبلاگ شخصی خودم با نام مستندخواران منتشر کردم.مسعود سینامسعود سیناWed, 06 Sep 2023 13:26:43 +0330