<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های فاطمه‌م</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_13682446</link><description>قرار بود از تجربیاتم در مسیر رشد فردی و کار بنویسم، اما الان مینویسم تا زنده بمونم(:</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-10 23:44:29</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/3913148/avatar/Ngafvv.jpg</url><title>فاطمه‌م</title><link>https://virgool.ir/@m_13682446</link></image><item><title>خودم رو دیدم، پسندیدم!</title><link>https://virgool.ir/@m_13682446/خودم-رو-دیدم-پسندیدم-ftse2rmkbxhm</link><description>من از خری که بهش تیتاپ دادن خوشحال ترم! ســــــــــــوووو، وای؟ بیــــــــــکاااااااااززززز، پروژه ای که برای کار قبلیم انجام دادم واقعا خفن بود. به چند جهت:اول اینکه تونستم احساساتم رو ببینم، بپذیرم و وارد کار نکنم. اگر حالم بد میشد یا افکارم سراغم میومد، ازشون تشکر میکردم، ذهنم رو آروم میکردم و ادامه میدادم. دوم اینکه، توانایی های خودم رو خیلی بهتر دیدم. من همیشه فکر میکردم کارهایی که میکنم خیلی عادیه، اینقدر ساده ست که بقیه هم میتونن، اما وقتی برگشتم، دیدم وای خدا، چقدر دیتا عیان بوده ولی بقیه نفهمیدن، فهمیدم من اینجا از بقیه خفن تر بودم. فهمیدم اینکه 4 تا  موضوع مختلف رو تشخیص بدی که به هم مرتبط هستن و  باهم مقایسه شون کار هر کسی نیست، اگر قرار بود کارشون باشه فروش آلردی 2 برابر بود... فهمیدم اینکه من اعداد رو میبنم و زبونشون رو میفهمم کار همه نیست، یه چیز ساده نیست. به نظر  فقط خودم این بینایی رو دارم و از پسش برمیام((: تااااااازه اینم فهمیدم هرقدر سعی کنم به بقیه اینو یاد بدم قرار نیست بفهمن، یعنی یه چیزی که خیـــــــلی برای من واضح و شفااااافه، هرقدر ساده ش کنم، با سوالات باز سعی کنم  طرف خودش بهش برسه و خودم رو جــــــــر بدم، قرار نیست بفهمن!!  این، توانایی و مهارت منه که سالها نمیفهمیدم و فکر میکردم یک چیز عادیه که همه دارن...سوم اینکه، مدیرم خیلی برام عزیز و مهمه. یهههه تشکر جانانه ازم کــــــــرد که کلی حالم رو خوب کرد. گفت برای حضورم توی این یکی شرکت واقعا جنگید و گـــــــــــیر داد تا هیئت مدیره منو بپذیره و این، خیلی خیلی برام ارزشمنده. یادمه وقتی اومدم تو این مجموعه، اسمم دستیار مدیر عامل بود، اما مدیر عامل بهم گفت واقعا هیچ کاری برام نداره انجام بدم و به درخواست مدیر کل اومدم؛ حالا بعد از 8 ماه شدم نفر دوم سازمان که اگر مدیر عامل نباشه باید اوضاع رو مدیریت کنم. شاید اصلا باورت نشه، اینقدر این برام عادی بود که اصلا متوجه تغییرش نشده بودمدیشب، تراپیستم از بین حرفام فهمید و گفت؛ فاطمه خودت فهمیدی چی گفتی؟ گفتم نه! گفت دختر! تو وقتی اومدی هیچ کاری نداشتی انجام بدی اما الان داری تو بخش استراتژی و تصمیم گیری کار میکنی! دیدم عه واااا، رااااست میگه که! گفت یادته باهات مشورت کردم مبلغ جلسه رو چند بذارم و گفتی تو پرفروشی و  80درصد ببر بالا؟ من بهت گوش کردم و نتیجه چی شد؟ همـــــــه جلساتم تا 6 ماه آینده پره و خودت نمیتونی جلسه ازم بگیری!!دیدم عه!! بازم راست میگه که!!و بعد ایـــــــــــــــن اتفاقا، من از خری که بهش تیتاپ دادن خوشحااااال ترمانگار بهتر خودم رو دیدم و مسیر جدیدی رو با خودشناسی قراره رقم بزنم😭من خیلی خوشحالم واسه خودم، همـــــــــــه تون بیاین بغلـــــــــــم😭❤️</description><category>فاطمه‌م</category><author>فاطمه‌م</author><pubDate>Wed, 26 Aug 2026 21:34:14 +0330</pubDate></item><item><title>دکتر!</title><link>https://virgool.ir/@m_13682446/دکتر-cekmshie3fxr</link><description>یک روز که داشتم روی پروژه کار قبلیم وقت میذاشتم، ضربان قلبم زیاد شد و گریه م گرفت( راستش این چند روز زیاد اتفاق افتاد ولی تونستم هر روز بهتر از دیروز مدیریتش کنم) شنیدم دکتر با مدیر جدید خیییییلی زمان میگذرونه و درگیر کسب و کاره. دلم سوختمن خودم رو جر دادم تا این بشر بیاد و بیشتر درگیر بشه، نمیومد یا سر سنگین میومد، کلی هم ازم ناراحت میشد که چرا اینقدر پیگیری میکنم اما با اون خیلی راحت میاد و کارهای خوبی هم انجام داده!!میدونستم دکتر از من بدش میاد و از  3 سال پیش میخواست من نباشم و این خیلی برام سخت بود، خیلی!!راستی، دکتر گفته بود از وقتی من رفتم فروش بیشتر شده، و متاسفانه بزرگوار اینقدر احمقه که عدد و رقم رو نمیفهمه فروشی که میتونست 3 تومن باشه شده 1500 و خوشحاله!!اخه دکتر، فروش رسیده به 1500 بخش زیادیش به واسطه سیستمی بوده من ساختم یزید...وقتی حالم بد شد، همه این افکار روی هم حجوم اورد به سرم، گریه م گرفته بود و قلبم تند میزد، کلی زمان گذاشتم تا اروم شم. الان از نتیجه کارم راضیم. بدون سوگیری و دخیل کردن احساسات کار رو تموم کردم و یاد گرفتم خودم رو اروم کنم و کنترل. ولی دلیلی نداره ناراحت نشما!  راستی این 3 روز مجدد درد دستم شروع شد. یه درد عصبیه. اما خوب میشه، رشد کردم...الهی بگردم برای خودم، واقعا اونجا بهم تجاوز شده بود ها! </description><category>فاطمه‌م</category><author>فاطمه‌م</author><pubDate>Sun, 23 Aug 2026 22:50:02 +0330</pubDate></item><item><title>بوی سلامت روان</title><link>https://virgool.ir/@m_13682446/بوی-سلامت-روان-q0h2xjdvic8u</link><description>محیط کار جدیدم، بوی سلامت روان میده درسته من دورکارم و با بچه ها کمتر ارتباط دارم اما از وقتی اومدم اینجا، کابوس هام تموم شد، دیگه بدن درد ندارم، گریه هام کمتر شده، تازه خیلی بهتر برنامه ریزی میکنم، کتاب بیشتر میخونم، کلاس زبان و باشگاه هم میرم....حقوقمم بیشتر شده و عجیب تر اینه همه میگن من خیلی مهربون و خوبم!!( محیط کار قبلی دقیقا عکسش بود)خوشحالم اینجام....راستش کار اینجا برای من زیاد چالش نداره، نیاز به قدرت و ازادی من برطرف نمیشه و این اذیتم میکنه، همش هم دلم برای جای قبلی تنگ میشه! واقعا چرا؟ عجیب نیست؟ اگه این رو به رابطه تشبیه کنم من همش دلم برای رابطه سمی ای داشتم تنگ میشه انگار هیجانش بیشتر بود و دوپامین بیشتری ترشح میشد، رابطه امن و سالم هم اذیتم میکنه!!حتما باید اینو درمان کنم...البته همیشه اینجوری نیست همه چی گل و بلبل باشه ها! ولــــــــی مشکلاتش نسبت به قبلی اصلا قابل مقایسه نیست یکی از بزرگترین مسائلم، مدیرمه. واقعا خیلی ماهه و ازش یاد میگیرم، مسئله اینه به اندازه من دقیق نیست و درکی که من از اعداد دارم یا میزانی که من دقت میکنم رو اون نداره و این گاهی خیلی اذیتم میکنه.... </description><category>فاطمه‌م</category><author>فاطمه‌م</author><pubDate>Sun, 23 Aug 2026 22:42:50 +0330</pubDate></item><item><title>تجاوز به بچم!</title><link>https://virgool.ir/@m_13682446/تجاوز-به-بچم-fram9egkxldx</link><description>چند روز پیش مدیرم پیام داد، گفت فاطمه من میخوام درامد اون مجموعه ای که تو ازش اومدی بیرون رو 2 برابر کنم طی ایکس روز. و پیشنهاد همکاری داد تا بررسی کنم اگر من بودم چکار میکنم. گفتم اوکی....( راستش قول داده بودم دیگه اونجا برنگردم اما واقعا اون مجموعه شبیه بچه منه و تا شنیدم کمک میخواد درجا قبول کردم!!)چشمتون روز بعد نبینه، افتادم به بررسی دیتا، هی حرص خوردم. هی حرص خوردم و هی حرص خوردم....سیستم بد پیش نرفته بود اما اصلا خوب هم نبود. من به مدیر قبلی کلی اموزش داده بودم کلی تاکید کرده بودم دیتاها رو بررسی کنه و وارد کنه، اما نکرده بود و یک الگوی واضح برای ریزش رو ندیده بود!!! فروش زیاد شده بود اما فروش ریخته بود یعنی پتانسیل خیییییلی بیشتر تر تر بودهمیدونی چی دردناکه؟ من 3 ماه پیش حدس زدم این اتفاق افتاده هم به مدیرم گفتم هم به مدیر جدید مجموعه. اما زهی خیال باطل!! دلم برای بچه م سوختخواهرم که عصبانتیم رو دید، میگفت انگار بچه ت رو دادی دست 12 نفر و بهش تجاوز کردن، همونقدر ناراحتی!!درد عصبی دستم برگشت، خودم خواب خوبی داشتم اما بقیه میگن تو خواب ناله میکردم ! اینا از عوارض حرص خوردنهواقعا نمیدونم اصلاح میشم یا نه!راستی، تو فکر اینم به مدیرم بگم من برگردم ولی مدیر نباشم، صرفا مشاور باشم. وگرنه شما ها گند میزنید عزیزان!ولی مطمئن نیستم حتما باید زیاد فکر کنم.....</description><category>فاطمه‌م</category><author>فاطمه‌م</author><pubDate>Sun, 23 Aug 2026 22:36:36 +0330</pubDate></item><item><title>طلاق و تروما!</title><link>https://virgool.ir/@m_13682446/طلاق-و-تروما-njut99hlcgqe</link><description>تقریبا یک سالی شده که من از کار قبلی اومدم بیرون. ایا تروماهاش تموم شده؟ راستش نه. بعضی شب ها خواب مشاورین یا دکتر رو میبینم! یه چیزی که برام جالب بود و به گوشم رسید؛ دکتر گفته از وقتی من رفتم نه تنها هیچی تغییر نکرده بلکه فروش هم بیشتر شده و خیلی خوبه(((:خیلی خیلی درد داره ها. من 3.5 سال زور زدم و خرد خرد سیستم ها رو تست کردم و هرچیزی رو اصلاح کردم که زیرساخت درست باشه تا چند ماه فروش ثابت یک تومن رو بزنه. خب طبیعیه سیستم درست باشه فروش میره بالا. مثلا تو جنگ، من با همه کار کرده بودم و از قبل تیم و مشاورا رو اموزش داده بودم و اینا تو جنگ بعدی سرپا موندن.... درد داره زحمات من دیده نمیشه. و الان فروشش رسیده به 2 تومن. خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی درد داره که اینقدر بد من حذف شدم و انگار که من هیچ نقشی روی زیرساختش نداشتم(((: البته شاید دارم مسخره بازی در میارم و واقعا من هیچ اثری نداشتم و عمیقا زر میزنم...اما اقای قاضی، سیستمی من چیدم </description><category>فاطمه‌م</category><author>فاطمه‌م</author><pubDate>Thu, 20 Aug 2026 20:08:59 +0330</pubDate></item><item><title>من برگشتممم</title><link>https://virgool.ir/@m_13682446/من-برگشتممم-sfksfntpm4rp</link><description>سلام به همه فکر کنم از روزای جنگ من نبودم دیگه، اون موقع ها ویرگول برام باز نمیشد و همه چی برام کنسل شد امروز میل شدید به نوشتن داشتم اون قدر که گفتم باید بگردم و ببینم چه بلایی سر ویرگول اومده؟ و داداااااام، برگشتمممم دلم میخواد ساعت ها تایپ کنم و اتفاقات این مدت رو بنویسممممم</description><category>فاطمه‌م</category><author>فاطمه‌م</author><pubDate>Wed, 19 Aug 2026 19:59:12 +0330</pubDate></item><item><title>دخترک!</title><link>https://virgool.ir/@m_13682446/دخترک-ofeai0bfo9vk</link><description>دخترک، مشق های مدرسه ش رو ننوشته بود اما به مامانش گفته بود نوشته. اونا رو مدرسه نبرده بود. به معلمش گفته بود جا گذاشته...مامانش برای تنیبه، بهش گفت چون دروغ گفتی گوشی رو امروز بهت نمیدم. تمام! خیلی عصبانی بود، بی ادبی و اعتراض میکردباهاش صحبت کردم و قصه ضحاک رو یاداوری کردم...بهش گفتم ببین، تو یک کار دیگه کردی، و یک چیز دیگه گفتی. یعنی واقعیت رو نگفتی. پس دروغ گفتی.دروغ گفتن کار اشتباهیه. میدونی چرا؟ چون وقتی دروغ میگی، یک لکه سیاه توی قلبت میسازی. اگر متوجه لکه سیاه نشی، یه روز میشی شبیه ضحاک. ضحاک پسر باهوش و مهربونی بود. اما وقتی پدرش رو کشت تا پادشاه بشه، یه لکه سیاه توی قلبش ساخت، متوجه لکه نشد، سعی نکرد اشتباهش رو جبران کنه و ازش درس بگیره. به جاش؛ کارهای اشتباهش رو ادامه داد تا کل قلبش سیاه شد و بنده شیطان شد.خدا به ضحاک یک هدیه ارزشمند داده بود، قلب پاک و تمیز اما ضحاک نتونست ازش مراقبت کنه و قلبش سیاه سیاه شد. مامانت، تو رو تنبیه کرد و گوشیت رو گرفت تا متوجه کارت بشی. چون میخواد تو، صادق، مسئولیت پذیر و مهربون باشه. مامانت میترسه قلب دخترش سیاه بشه. برای همین این کار رو کرد...وقتی منطق کار رو شنید، متوجه شد، قانع شد و رفت مشق هاش رو نوشت....دلم برای دخترک سوخت. دختر باهوش و خیلی منطقی ای هست. لازمه احساساتش دیده و پذیرفته بشه و شنیده بشه. کاش درست تربیت بشه...</description><category>فاطمه‌م</category><author>فاطمه‌م</author><pubDate>Sat, 21 Feb 2026 15:30:56 +0330</pubDate></item><item><title>سیاهی درونش!</title><link>https://virgool.ir/@m_13682446/سیاهی-درونش-kzxdt0g8sjgz</link><description>بهش گفتم دختر فلانی( تراپیست پسرش) یک ماهه خبری ازش نیست. پیگیری کردم و فلانی گفته خبر صحت داره...❤️‍🩹در جواب، بهم گفت حقشه! گفت با چرت و پرتایی که به پسرم( مرد بالغ 30 ساله) گفته باعث شد دوسال از من دور شه و من رو نبینه. باعث شد بچه من ازم دور شه، حقشه و باید این درد رو بکشه!!!شوکه شدم! هر روز وجهه جدیدی از ترسناک بودن و پست بودن این فرد برام آشکار میشه و حالم بد میشه!به سناریو نگاه کن: یه مرد 30 ساله میره پیش تراپیست تا گره های ذهنیش رو باز کنه و از اون کثافتی که بوده رها شه. تغییرات پسرش بعد از تراپی رو نمیبینه. کارهایی که توی 30 سال با پسرش کرده رو نمیبینه. کتکها و توهیین هاش رو نمیبینه. فقط میگه دوسال مغز پسرم رو شستشو داد، حقشه که یک ماهه از دخترش بی خبره، معلوم نیست کجاست و چرا دستگیر شده... من هر روز بیشتر از این آدم دور میشم. هر دفعه میگم از این سیاه تر نمیشه، جلوه جدیدی از خودش رو نمایان میکنه و من؟! بیشتر ازش دور میشم. به هر آیینی باشی، خوشحالی از غم و درد بقیه برام پذیرفته نیست...نمیدونم شاید در ِآینده برام پذیرفته بشه، اما با این منطق مضحکی که اون گفت، هرگز....فکر میکنم روزی میرسه که طناب پوسیده بین من و اون فرد پاره شه، اونقدر ازش سیاهی ببینم که از دایره ارتباطاتم حذفش کنم. امیدوارم معجزه ای بشه تا اون روز نرسه...</description><category>فاطمه‌م</category><author>فاطمه‌م</author><pubDate>Sat, 21 Feb 2026 15:19:03 +0330</pubDate></item><item><title>دوست داشتن و نفرت</title><link>https://virgool.ir/@m_13682446/دوست-داشتن-و-نفرت-wvg2m6b1hjj2</link><description>همیشه اختلاف عقیده توی خانواده ما بوده. خونه ما شبیه یک دیکتاتوری کوچیکه. ما یاد گرفتیم هر کس قدرت داره، حرف اخر رو میزنه و باهاش وارد بحث و مکالمه نشیم. وقتایی که با بابا بحثم میشه بهش میگم تو پتانسیل داشتی از داعش ترسناک تر بشی!! ما یاد گرفتیم عقایدمون رو برای خودمون نگه داریم تا رابطه مون خراب نشه. یعنی تا حد امکان با هم سر مسائل دینی یا سیاسی حرف نمیزنیم تا اون طناب پوسیده رابطه بمونه.سخته ها. اصلا ساده نیست. یکی نوشته بود هیچ کس نمیفهمه ماهایی که تو خانواده مذهبی و سنتی بزرگ شدیم تو این روزا چه فشاری رومونه. ادمایی رو مبینیم که هم دوستشون داریم هم متنفریم ازشون!!من دقیقا همین احساس رو دارم. اصلا اعصاب و روانم نمیکشه با کسی بخوام صحبت کنم یا بحث کنم. کافیه طرف یک کلمه پس و پیش بگه، سریعا حذفش میکنم. برام میک سنس نمیکنه کسی اینقدر سرش رو تو برف کرده باشهاما دقیقا بابا جزو همون گروهه. از تغییر میترسه. نمیخواد ببینه. نمیخواد بشنوه. سرش تو برفه. و به ما توهین میکنه و میگه عقل ندارین و نمیفهمین. من عصبانی میشم و کلااااافه میشمممم. سعی میکنم اصلا باهاش ارتباط نگیرم و وارد بحث نشم که بی ادبی نشه و بحثی پیش نیاد. خیلی حس مضخرفیه دوست داشتن و نفرت باهم!! </description><category>فاطمه‌م</category><author>فاطمه‌م</author><pubDate>Tue, 17 Feb 2026 14:11:22 +0330</pubDate></item><item><title>ترس و ابهام</title><link>https://virgool.ir/@m_13682446/ترس-و-ابهام-is4liqrqumni</link><description>من تو یه خانواده سنتی و مذهبی به دنیا اومدم. قبلاً چادر رو برای پوششم انتخاب کرده بودم، دوستش داشتم و نمازم رو هم می‌خوندم.بعد از قیام مهسا، دیگه نخواستم و نتونستم چادر بپوشم. حالم فوق‌العاده بد بود و برش داشتم. نماز هم نخوندم.حالم از خدای مشترک من با بقیه به هم می‌خورد و نمی‌تونستم بپذیرمش…(به چالش‌هایی که این مدت با خانواده سر تغییر عقایدم داشتم اصلاً کاری ندارم.)بعد از سه سال دوباره نمازم رو شروع کردم، ولی بعد از ۱۸ دی دوباره گذاشتمش کنار.فکر می‌کنم ایمانم به بیدی وصله که با هر بادی می‌لرزه. برام عجیبه، نمی‌فهمم چه وضعیه. این خدا چرا تو کتابش همش تهدید می‌کنه، اما کشته شدن این همه آدم تو فرهنگ‌های مختلف رو می‌بینه و دم نمی‌زنه؟ نمی‌فهممش.جدا از اون، این مدت ذهنم خیلی درگیره که حجاب رو بردارم. انگار نمی‌خوام هیچ اشتراکی داشته باشم. حس می‌کنم منم دخیلم و وقتی حجاب می‌کنم، نسبت به خودم حس بد می‌گیرم.پوشیدگی رو دوست دارم؛ یه جورایی مدل لباس پوشیدنم هم همونه، فقط سبکش فرق می‌کنه. مرزبندی، قوانین انسانی اسلام و نکات تربیتیش رو دوست دارم. نماز خوندن و خلوت کردن با یه چیزی که من اسمش رو می‌ذارم خدا، انگار یه منبع قدرت درون و بیرونه… عبادتش رو دوست دارم.اما نمی‌تونم. حالم بد میشه، خشم دارم و عصبانیم. بعضی وقتا به خودم میگم حتی به قبله‌ای که بقیه سجده می‌کنن هم سجده نمی‌کنم.می‌دونم غیرمنطقیه. فرض کن تو جنگ ایران و عراق، عباس بابایی می‌گفت من به قبله‌ای که صدام سجده می‌کنه، سجده نمی‌کنم. صدام از نسل پیامبره و اینقدر کثیفه، پس دینشون خرابه و نمی‌خوامش. مثلاً می‌گفت عجب خدایی، می‌بینه مردم ایران دارن پرپر میشن و تکه‌تکه میشن ولی فقط نگاه می‌کنه. من همچین خدایی رو نمی‌پرستم…اما عباس بابایی اینو نگفت و نکرد. انگار بین چیزی که می‌دید، کاری که می‌کرد و عقایدش یه فاصله‌ای بود…چرا من لج می‌کنم؟ نمی‌دونم.بقیه شهدای جنگ ایران و عراق که برای ایران کشته شدن، چه مدلی نگاه می‌کردن و چه مدلی فکر می‌کردن که بازم خدا رو قبول داشتن و می‌پرستیدن؟ نمی‌دونم…راستش می‌ترسم. می‌ترسم شبیه بابام بشم، شبیه بقیه دیندارهایی که از ترس تاول‌های پاشون جرأت برگشتن و دیدن مسیر رو ندارن. شبیه اونایی که چسبیدن به عقایدشون و بقیه رو شیطان می‌دونن…می‌ترسم…</description><category>فاطمه‌م</category><author>فاطمه‌م</author><pubDate>Tue, 17 Feb 2026 13:26:11 +0330</pubDate></item><item><title>این روزا</title><link>https://virgool.ir/@m_13682446/این-روزا-apeds9jmxjnd</link><description>این روزا، سوگ عمیقی رو با خودم حمل میکنم. خیلی وقتا دل و دماغ هیچ کاری رو ندارم...چند روز پیش، خانواده میخواست بچه ها رو ببره سفر. من نمیخواستم برم. حس میکردم دارم به خون های ریخته شده خیانت میکنم و حس گناه داشتم. خواهر کوچیکم بهم گفت دوست داره همراهش باشم و رفتم باهاش...حال عجیبی بود. هر جا میخندیدیم، میرقصدیم یاد اونایی که نبودن میوفتادم. و دلم میگرفت...به خواهرم نگاه میکردم و لبخند میزدم. دلیل خنده من توی این روزاست و یاداوری من که به زندگی وصل باشم و تلاش کنم. کنارش یاد و غصه خون های ریخته شده رو توی دلم زنده نگه دارم. همراهشون گریه کنم و مسیر رو پیش ببرم...</description><category>فاطمه‌م</category><author>فاطمه‌م</author><pubDate>Sat, 14 Feb 2026 16:07:54 +0330</pubDate></item><item><title>کشمکش!</title><link>https://virgool.ir/@m_13682446/کشمکش-iqbpq3mydfoc</link><description>از وقتی یادم می‌آد، همیشه سرِ من بین مامان و بابام دعوا بود. وقتی یکیشون قهر میکرد، دنبالش میدویدم و گریه میکردم تا از پیشم نره. خودم رو مقصر رفتن و دعواهاشون میدونستم...بالاخره خدا بهم رحم کرد و وقتی پنج سالم بود از هم جدا شدن. این جدایی، با وجود همه‌ی اثرات مثبت و آرامش روانی‌ای که برام داشت، یک چالش همیشگی هم با خودش آورد: نیاز هم‌زمان به هر دوشون و احساس گناهی که هر بار، وقتی پیش یکی‌شون خوشحال بودم، سراغم می‌اومد.بعد از جدایی، پدرم رو انتخاب کردم و باهاش موندم. طبق حکم دادگاه، آخر هفته‌ها فقط ۲۴ ساعت پیش مامانم بودم. برای من همون ۲۴ ساعت کافی بود. وقتی بزرگ‌تر شدم، به مامانم گفتم ماهی یک‌بار دیدنش کافیه و بیشتر از اون لازم نیست.توی این سال‌ها، به مامانم اجازه نمی‌دادم بغلم کنه یا منو ببوسه. راستش حالم بد می‌شد و احساس گناه می‌کردم.احتمالاً این حس گناه نتیجه‌ی شست‌وشوی مغزی‌ای بود که از طرف پدر و خانواده‌ی پدریم اتفاق افتاده بود؛ برای این‌که توی دادگاه پدرم رو انتخاب کنم و هیچ‌وقت مامانم رو برای حضانت انتخاب نکنم. البته، حس گناه نتیجه کتک هایی که از مامانم میخوردمم بود. که چرا با وجود کتک هایی که زده بود، من هنوزم میخواستم پیشش باشم!!این قصه همین‌طور گذشت…تا این‌که جلسات تراپی‌ام رو شروع کردم. ذره‌ذره سعی کردم خشمم نسبت به مامانم رو پیدا کنم، ببینمش، از زاویه‌ی نگاه اون هم به ماجرا نگاه کنم و برای آرامش خودم، ببخشمش.سال‌های بعد تلاش کردم به نیاز کودک درونم برای داشتن مامان گوش بدم و مامانم رو بیشتر ببینم. اما همیشه بابام با اقتدار سرکوفت می‌زد که «چطور راضی شدی؟» و «چقدر نمک‌به‌حرومی!» و من همیشه یک کوله‌بار سنگین از عذاب وجدان رو با خودم حمل می‌کردم.چند روز پیش، برای اولین بار بعد از پنج‌سالگی، مامانم رو بوسیدم. برای خیلی‌ها شاید عجیب باشه و بگن «خب که چی؟» اما برای من فوق‌العاده سخت بود که اجازه بدم دلم برای مامانم ذوق کنه و ببوسمش.گاهی، تقریباً هر شش ماه یک‌بار، سعی می‌کنم ۲۴ ساعت خونه‌ی مامان باشم و با هم حرف‌های دخترونه بزنیم تا اون بخش از نیازهام برطرف بشه. بیشتر از این نه؛ چون شدیداً احساس گناه می‌کنم و نمی‌خوام بابا ناراحت بشه.چند روز پیش که با بابا بحثم شد و سه روز خونه‌ی مامانم موندم، بیشترین زمانی بود که تا حالا با هم گذروندیم. حرف زدیم، غذا پختیم، فیلم دیدیم؛ همین. یک زندگی کاملاً عادی. حس جالبی داشت، اما وسط همون حس خوب، باز هم عذاب وجدان ولم نکرد.از بچگی همیشه یک کشمکش بین داشتن مامان و بابا بوده. دلم برای مامان تنگ می‌شه، اما هیچ‌وقت شهامت گفتنش رو نداشتم. وقتی پیش مامانم هستم، دلم برای بابا تنگ می‌شه و کنارش یک احساس گناه عجیب هم دارم و از خودم متنفر میشم که چطور اینقدر سست عنصرم اجازه دادم مامان نزدیکم بشه و کنارم باشه و الان کنارش آرومم!!باید این رو توی لیستم بنویسم تا حتما با تراپیستم در موردش صحبت کنم....</description><category>فاطمه‌م</category><author>فاطمه‌م</author><pubDate>Mon, 09 Feb 2026 18:51:51 +0330</pubDate></item><item><title>روان سابیده با آب غوره</title><link>https://virgool.ir/@m_13682446/روان-سابیده-با-آب-غوره-egumakvnbw3d</link><description>این چند روز، روان من واقعا به هم ریخته و از همه مهمتر، خوابمه! به شدت خوابم میاد اما خواب نمیرم، همش از خواب میپرم و کابوس میبینم، خوابم اصلا عمیق نیست و وقتی بیدار میشم به شدت خسته ام. اینا نشونه فرسودگی و اضطراب زیاده. در همین حین، طولانی ترین PMSم رو میگذرونم که به لطفش روانم سابیده شده. بدنمم همینطور. به شدت استانه تحمل و صبرم پایین اومده، میل هیچی ندارم جز خواب. و نمیتونم بخوابم! وقتی میرم توی PMS میدونم باید از جنس مذکر دوری کنم؛ احتمال اسیب دیدنشون وجود داره چون اصلا حال و حوصله شون و گاها دیدنشون رو ندارم. صبرم پایینه و اگر ذره ای حرف غیر منطقی یا خارج از مسئولیت پذیری یا حرفی که محدوده نیاز من به ازادی رو به خطر بندازه بشنوم، با روی خیلی خیلی جدی و به شدت منطقی خودم که از دید بقیه به شدت بی ادبانه، ترسناک و بی رحمه برخورد میکنم. عین یک قاتل بی رحم واقعیت رو پرت میکنم تو صورتشون و محکمممم سیلی واقعیت میزنم. هنوز نتونستم این ویژگیم رو کنترل و درمان کنم. برای همین سعی میکنم از موقعیت اجتناب کنم. راستش فرصت نشده توی جلسات تراپی درموردشون صحبت کنیم. و گس وات؟ بابام یه مدت گیر داده به من و فاینالی دیشب دعوامون شد!دیشب سر سفره بلند خندیدم و بابا گفت؛ صدات رو بیار پایین. من هم گفتم نمیخوام! و این شروع دعوا بود. بهم گفت تو بلد نیستی مثل ادم حرف بزنی؟ منم گفتم خودتون چرا مثل آدم حرف نمیزنین که همچین توقعی داری؟عصبانی شد و گفت خجالت نمیکشی به پدرت میگی مثل ادم حرف بزنه؟ به پدرت میخوای یاد بدی؟ ( مثل همه والدین ایرانی فاز پدر بدبخت برداشت که تا الان چه کارهایی کرده، چه سختیایی کشیده و اینم دستمزدشه) با یک سری توهین دیگه.بعد گفت باید توی اتاقت شام بخوری و اجازه خندیدن تو خونه من رو نداری( دست گذاشت روی نیاز من به ازادی)و منم گفتم اصلاااا روان و توان صحبت با شما رو ندارم یه چند روزی از خونه میرم بیرون و تامام...توی خونه ما نباید با بابا اینجوری حرف زد. اون ادم منطقی و مودبی نیست. قدرت دستشه و چند بچه کوچکتر از من هم هست که ممکنه از من یاد بگیرن و اگر اونا مثل من حرف بزنن، صد در صد کتک میخورن...میدونم بابا هیچ وقت نمیره درمان بشه و همینه! اما در هر صورت بابامه و میدونم چقدر زحمت کشیده و چقدر قلبش از این مکالمه شکسته. به شدت نگرانشم ولی نمیخوام ببینمش یا باهاش صحبت کنم فعلا(((:</description><category>فاطمه‌م</category><author>فاطمه‌م</author><pubDate>Fri, 06 Feb 2026 11:29:10 +0330</pubDate></item><item><title>مووآن؟!</title><link>https://virgool.ir/@m_13682446/مووآن-bqofn9ldgewv</link><description>یکی از مدیرای کار سابقم امروز بهم پیام داد. گفت توی انبورد مدیر جدید چالش خوردن و اگر ممکنه من کمکشون کنم. گفتم اوکی...شروع کردم به پیام دادن به بچه های تیم تا ببینم توی 2 ماهی که نبودم چه چیزایی خوب بوده و چیا بد بوده تا بتونم برنامه آنبورد مدیر جدید رو بچینم...میدونی چه حس هایی دارم؟ اونا فهمیدن من واقعا کار میکردم؟ چون قبلا مدیرام میگفتن اخه تو که کاری نمیکنی! انگار سیستم خودش میچرخید و الان که توی گل گیر کردن، متوجه شدن خودش چرخ نمیزده...متوجه شدم مدیر قبلی چقدر بی مسئولیتی کرده و چقدر بد پیش رفته. مهم ترین سرمایه که منابع انسانی میشده رو ناامید کرده و خراب کرده.... دلم میخواد کله ش رو از جا بکنم و بندازم دوره....دلم برای مجموعه میسوزه. خیلی اوضاع جالب پیش نرفته....خیلی </description><category>فاطمه‌م</category><author>فاطمه‌م</author><pubDate>Tue, 03 Feb 2026 23:39:28 +0330</pubDate></item><item><title>بازماندگان</title><link>https://virgool.ir/@m_13682446/بازماندگان-qhq2x1dcoy7d</link><description>این روزا، سندرم گناه بازمانده رو زیاد می‌شنوم میگه، وقتی اتفاق دردناکی میوفته، بازماندگان حس گناه دارن که چرا اونا زنده موندن و بقیه رفتن، حالشون از نفس کشیدن و زندگی کردن به هم میخوره.... کنارش می‌خوام یه سندرمم من بسازم: ترس زندگی و به یادآوردن مردگان در میان بازماندگان یه جورایی انگار از خودت بدت میاد که جرات زیستن رو نداری. اونجا خودت رو ندامت میکنی اینجا میبینی بابا جان هیچ پخی نیستی و جراتی نداری! جالبه نه؟!!!</description><category>فاطمه‌م</category><author>فاطمه‌م</author><pubDate>Tue, 03 Feb 2026 00:42:13 +0330</pubDate></item><item><title>لاله دمیده؟!</title><link>https://virgool.ir/@m_13682446/لاله-دمیده-gh9vkr8hr2nv</link><description>همه با یک نام و نشان، به سلامت ایران جوان، به اصالت ایران کهن، به صلابت ایران جوان...امروز اسامی کشته شده ها رو دیدم، یعنی ندیدم. اووووونقدر زیاد و ریز بود که فقط فهمیدم اینا اسمه! هر اسم یک زندگی بوده و هر زندگی ای که رفته، چند خانواده هم باهاش نابود شده...همین حین، دیدم که مجری افق در کمال وقاحت طنازی میکنه!رقص میمون در باد! این حجم از شرافت برام عجیبه! فکر کن! چندین نفر متن نوشتن، متن رو انتخاب کردن، فیلم گرفتن، ادیت کردن تا پخش شه و یکی نگفته هی گایز! الان نمک رو زخم کسی نپاشیم. مردم ایران عزادار ایرانن. فرقی نداره کدوم طرفی باشن، خون رفته و جون...خیلی ناراحتم...به هر آیینی که باشیم، مرده رو محترم میشمارن اون رو ابزار طنازی نمیکننچه برسه به اینکه اونا، اسم اهل بیت رو یدک میکشن! عالی(:</description><category>فاطمه‌م</category><author>فاطمه‌م</author><pubDate>Mon, 02 Feb 2026 12:07:26 +0330</pubDate></item><item><title>قدرت روتین!</title><link>https://virgool.ir/@m_13682446/قدرت-روتین-fgixiktaxn4r</link><description>برای من ثابت شده که نیاز دارم هر روز یک سری کار تکراری از قبل مشخص انجام بدم تا بهم حس کنترل بده بارها تست کردم؛ وقتایی که حس کنترل روی امور دارم و یک سری کار تکراری انجام میدم، روزم رو بهتر میگذرونم، بازدهیم بیشتره و به کارهام میرسم. اخر شب هم از خودم راضی ترم. اما، اگر اینکار رو نکنم چی؟همش اضطراب دارم که یک چیزی سر جاش نیست و همش نگرانم. به خاطر همینم، از خودم راضی نیستم، دپرسم و بیشتر میخوابم...به نظرم روتین داشتن توی روزای سخت هم مهم تره. انگار نیاز داری یه چیزی باشه، که تحت کنترل تو باشه، بگیری تو مشتت و حرصت رو اونجا خالی کنی. یه چیزی که آسمون پایین بیاد یا زمین بالا بره، تو انجامش میدی و اینجوری یک مشت محکمممممم تو دهن روزگار میزنی و بهش میگی: دیدی؟ دیدی؟ همه چی دست تو نیست؟ منم برای خودم حرفی دارم و سوووووز به دلت باشه😎من قوی تر از اونیم که توی شرایط سخت زیر قول و قرارم با خودم بزنم. چی فکر کردی تو؟!😏راستش عمیقا برای من روتین رعایت کردن چیز سختیه و خیلی دوست دارم انجام ندم. ولی وقتی انجام میدم از خودم راضی ترم.( مرض داری دختر؟!)روتین من چند بخشه: ورزش( حتی اگر شده بیست دقیقه)، کتاب( حتی شده دو صفحه)، دوره کلمات زبان و نماز خوندن. من با نماز خوندن چالش دارم واقعا، وقتی اگر وقتی صدای اذان رو میشنوم، بلندشم و بخونم یه حالی میکنم که انجامش دادم و با انرژی میرم سراغ بقیه کارام. اما از سال 401 نخوندم. چند ماه پیش دوباره شروع کردم و این روزا مجدد دلم به سمت نماز نمیره. انگار نمیتونم و نمیخوام.... هعی، بیخیال. این یه پاورقی بیخود بود که از دلم پرید اینجا و به روتین ربطی نداشت...راستی! مربی ورزشم میگه: برای سرپا موندن روتین میخوایم که میتونه شامل: هر روز ورزش کردن حتی کوتاه، نوشتن دو یا سه خط از حال روحیت، کنترل خوندن اخبار و نوشیدن آب  باشه. آب نوشیدن خیییلی مهمه( اونقدر مهمه که تاکید داره ساعت کوک کنیم براش)</description><category>فاطمه‌م</category><author>فاطمه‌م</author><pubDate>Sat, 31 Jan 2026 16:56:54 +0330</pubDate></item><item><title>زنده‌ای؟!</title><link>https://virgool.ir/@m_13682446/زنده-ای-rchxo7jwmheg</link><description>این روزها احوال‌پرسیِ ما به همین ختم شده.یه لیست دارم. هر چند وقت یک‌بار از آدم‌های لیست آمار می‌گیرم که زنده باشن. جواب ندن، کل شهر رو بسیج می‌کنم پیداشون کنن؛ بعد بهشون فحش می‌دیم و خوشحال می‌شیم که زنده‌ان...اما هی از خودم می‌پرسم: فرض کن دیگه نبود. می‌خوای چکار کنی؟و نمی‌دونم.جوابی ندارم.کاری هم از دستم برنمیاد؛ میاد؟برای همین، این روزها فقط نشسته‌م و نگاه می‌کنم... سعیم رو می‌کنم زنده بمونم؛کتاب بخونم، آموزش ببینم، ورزش کنم و تغذیه‌م رو رعایت کنم.سعی می‌کنم با کسایی که دوستشون دارم ارتباط بگیرمو تا جای ممکن مراقب سلامت جسم و روانم باشم.کنارش، سوگواری هم می‌کنم... خیلی وقته پذیرفتم یه روزی من هم، به‌خاطر یک خطای انسانی یا هر اسم دیگه‌ای، توی این مملکت می‌میرم.تا اون روز، فقط صبر می‌کنم.کنار همه‌ی این رفتن‌ها و نبودن‌ها، کنار همه‌ی این داغ‌ها و گریه‌ها، تسکینی که آرومم می‌کنه اینه کهایران می‌مونه سر جاش.چند هزار سال بوده و بعدِ من هم می‌مونه.چند روز پیش به دوستم می‌گفتم:اگه آیندگان این صفحات تاریخ رو درست نخونن و سر کلاس تاریخ بخوابن، حلالشون نمی‌کنم. جفتمون خندیدیم و گفتیم: «اگه آینده‌ای و نسلی بمونه!» اما نتونستیم بگیم: «اگه ایرانی هم بمونه!» پارادوکس عجیبیه. وقتی ایرانی‌ای و نسلی نمونه، خاکِ خالی ارزش داره؟نمی‌دونم.فعلا بیاین هم‌دیگه رو بغل کنیم و برای چند هزار نفری که نیستن و آینده‌ای که هر روز تیره‌تر می‌شه، با هم زار بزنیم (:</description><category>فاطمه‌م</category><author>فاطمه‌م</author><pubDate>Thu, 29 Jan 2026 10:26:41 +0330</pubDate></item><item><title>سرگذشت اکسم!</title><link>https://virgool.ir/@m_13682446/سرگذشت-اکسم-xws9kznhevbk</link><description>امروز پیامی گرفتم که حالم رو دگرگون کرد، یکی از بچه های کار قبلی که خودم جلسات مصاحبه استخدامیش رو رفته بودم پیام داد بهم و گفت مدیر جدید مجموعه است. مدیر قبلی داره میره( مدیر قبلی 3 ماه بیشتر نبود)!و توی شوک رفتم!!اصلا ادم بدی نیست، اما تاب اوری پایینی داره و مطمئنم نمیتونه توی اون شغل زیاد بمونه... چی عجیب تره؟ این فرد با حقوق بالایی برای موقعیت کارشناس میخواست بیاد و الان برای مدیریت اومده؟ یعنی تقریبا جقوقش دو برابر عدد قبلی منه.این یعنی چی؟یعنی اون بالا دست هایی که افاضات میفرمودن مجموعه سوددهی نداره، هزینه ها زیاده، به شدت با افزایش حقوق من مخالف بودن و کلی من رو اذیت کردن الان مبلغ بالاتری باید پرداخت کنن که اون بیاد با یک سری هزینه های جنبی دیگه!در کنارش، مطمئنم مجموعه از نظر درامد و سود ریزش داشته( دیگه بعد از سه سال نیازی نیست اونجا باشم، میتونم شرایطش رو پیش بینی کنم)و این یعنی آقای دکتر، مدیریت محترم با کله رفتن در ظرف ....البته این فرد جدید از دوستان و عزیزان دکترن( در استخدامش نقشی نداشته دکتر) ولی مطمئنم اقای دکتر که اینقدر رابطه و دوست و اشنا براش مهمه، هیچ وقت مدلی که با من پیش رفت با این پیش نمیره و با عشق زیاد به کسی که هیچ تخصصی تو این مسیر نداشته و هیچ دوره تخصصی ای برای مدیریت نگذرونده، حقوق بالاش رو میدن!!راستش دلم خیلی خنک شد. اینکه مدیر دوم 3 ماه موند و مدیر سوم چنین فردیه بخشی از دلم رو خنک کرد اما به شدت دلم برای مجموعه سوخت. اون مجموعه باید زنده بمونه و رشد کنه و به ادما کمک کنه❤️</description><category>فاطمه‌م</category><author>فاطمه‌م</author><pubDate>Wed, 28 Jan 2026 16:48:48 +0330</pubDate></item><item><title>حالم توی این روزا</title><link>https://virgool.ir/@m_13682446/حالم-توی-این-روزا-d32v8x29e1ld</link><description>این روزا حالات جالبی رو میگذرونم...روز شروع که همه چی قطع شد، من رفتم توی خودم و 2 روز خواب بودم؛ بعدش بلند شدم توی ده روز فشاری پیش رفتم. تقریبا 5 کتاب خوندم، هر روز ورزش کردم و اموزش دیدم. ببین خیلی خوب بود تازه خیلی خوب تونستم مشکلات خانوادگی رو هم هندل کنم بعدش؟ بووووومب همه چی ترکید! انگار توی سرازیری قرار گرفتم فرض کن یه نمودار سهمی شکله که قله ش بالاست، من تا بالا رفتم و الان دارم میام پااااایین، ساعت خوابم توی این روزا زیاد بود اما الان بیشتر هم شده. واقعا میلم به هیچی نیست.یعنی هیچیا!! غذا هم اشتها ندارم، کتاب نمیخونم، ورزش نمیکنم و همین حین، pms هستم و سرما هم خوردم! خیلی جالبه که یک دفعه هم نیوفتادم توش دقیقا با شیییییب ملاااااایم دارم میام....انگار دارم یک نمودار سینوسی رو طی میکنم ! یعنی امیدوارم نمودار سینوسی باشه نه یک سهمی که با سر بیوفتم پایین!!نمیدونم. جالبه برام...سعی میکنم مشاهده کنم. مراقب خودم باشم تو دام افسردگی نیوفتم و با خودم مهربون باشم</description><category>فاطمه‌م</category><author>فاطمه‌م</author><pubDate>Mon, 26 Jan 2026 13:42:34 +0330</pubDate></item></channel></rss>