<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های REYHANEH</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_13049905</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 13:29:05</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/1859291/avatar/iyEIaI.jpg</url><title>REYHANEH</title><link>https://virgool.ir/@m_13049905</link></image><item><title>به من فکر کردی؟</title><link>https://virgool.ir/@m_13049905/به-من-فکر-کردی-lga6rpckpntc</link><description>دیروز که کنار بوم نشسته بودی به من فکر کردی؟کتاب هایت را که ورق میزدی ،جزوه هایت را که به هم میریختی اصلا من در خاطرت بودم؟وقتی روی صندلی دست بسته نشستی و اعترافاتت را با چشم گریان نوشتیوقتی بوی پیچک تمام خانه را گرفته بودوقتی صدای کر کننده ی زنگ ولکنمان نبودوقتی که من ارام خزیده بودم گوشه ای و قلب همیشه مضطربم را ارام میکردموقتی که تاریخ نام روسفیدانِ قهرمانش را به دست فراموشی سپردوقتی شرافتمندان شرافتشان را به باد دادندوقتی که فوج فوج غم بود که در جان بی پناهت کمین میکردوقتی جماعت، ارزش هایشان را به غریبانه ترین شکل به فراموشی سپردندبه چه کسی فکر میکردی؟بهار که رسید، شکوفه ها که بیرون زد، رویاها که به بار نشست چه کسی در سر تو با تو هم صحبت بود؟باد که به پرده ها میخورد ،پرده ها که رقصان و دیوانه میشدند، اشک که میباریدمن کجای ذهن شلوغت بودم؟وقتی گوی موزیکالی که بابا برایم خریده بود به صدا در آمد ،آن فرشته ی سبک سر که میان گوی شروع به چرخیدن کردتو به آوازهایی که روح را تسخیر میکند فکر کردی؟نزدیک غروب که شد به جوانی زیبا و ترحم بر انگیزت فکر کردی؟برای دست هایت که میتوانست هنر بیافریند و تو دربندشان کردی غصه خوردی؟بانگ تازیانه که بلند شد،ضربه اش که بر تن نحیف درختان نشست به گوش هایت فکر کردی؟آخرین لیوان سم را که خوردی ،سوز زمستانی که ماند و برایت هیچگاه به نوازش نسیم بهار بدل نشد به طبیعت وحشی فکر کردی؟اصلا یه این فکر کردی که چرا سرانجام هیچکس به دیگری مجال فریاد کشیدن نداد؟حالا بگذار من از خودم بگویممن به چیزی فکر نمیکنمصفحه های دفترم ارام نمیگیرند و نمیگذارند روان بنویسمشعر ها مُثله شده انددیگر هیچ چیز برای من حس همیشگی را ندارددارم به ابلهانه ترین شکل ممکن تظاهر میکنم که جهان برایم خوش طعم استنیستباور کن که نیستتو که از بوی شبها بیخبر مانده ای و دل کندی، بگو روزی چند بار به من فکر میکنی؟اگر نمیدانی بگذار بگویمیک گودال شده این شهر که فقط جان را جوان میبلعدطوفان اینجا بالا گرفته استمن رویاهای ملتهب و لرزانم را در کدام پستو قایم کنممن چشم های حریص تشنه ام را چگونه ببندم و نبینم؟من بنای تحجر را چگونه آوار کنم؟من سازه های امید را با چه توانی روی هم بچینم؟وقتی که من نگران افکار نپخته ی جوانم هستمتو به چه کسی فکر میکنی؟</description><category>REYHANEH</category><author>REYHANEH</author><pubDate>Sat, 26 Aug 2023 14:09:38 +0330</pubDate></item></channel></rss>