<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های منیره نساج مقدم</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_12940621</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 08:58:48</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>منیره نساج مقدم</title><link>https://virgool.ir/@m_12940621</link></image><item><title>دوست کودکی</title><link>https://virgool.ir/@m_12940621/دوست-کودکی-llrzzfdjfxfj</link><description>داشتم فکر می کردم در مورد درخت چی می تونم بنویسم؟ بعد یهو کلی خاطره بچگی اومد تو ذهنم. از تابستونایی که تاب می بستیم به درخت بگیر، تا رفتن روی درخت و چیدن میوه، کمک به بابا تو زمستون برای هرس کردن شاخه ها، تکیه دادن و چشم گذاشتن رو درخت وقتی قایم موشک بازی می کردیم و... شاید هم نسلی های من بتونن کتاب ها در مورد خاطرات کودکی شون با درخت های بلند و پر شکوفه و پر میوه بنویسن، اما یک لحظه به خودم گفتم، آیا بچه های من هم همینقدر خاطره دارن؟ آیا به قدری که ما تو بچگی از طبیعت و درخت لذت بردیم، اونا هم می برن؟ و جوابم واضح بود؛ معلومه که نه!از اونجایی که عمیقا معتقدم برای جبران کردن هیچ وقت دیر نیست، به خودم قول دادم که هر سال در کنار خانوادم یک خاطره خوش با طبیعت به جا بذارم... حالا می تونه کاشت درخت باشه، رسیدگی به درخت باشه یا سپری کردن یک روز کنار این نعمت بی منت که هر روز نفس هممون رو تازه می کنه.من امروز فهیمدم واقعا میشه با نوشتن درخت کاشت!</description><category>منیره نساج مقدم</category><author>منیره نساج مقدم</author><pubDate>Fri, 12 Mar 2021 21:55:44 +0330</pubDate></item></channel></rss>