https://virgool.ir/feed/@m_12836686fa2026-11-11 15:42:06https://files.virgool.ir/upload/users/4917628/avatar/3yMpcH.jpghttps://virgool.ir/@m_12836686https://virgool.ir/@m_12836686/معجزه-rdm0udedhlenداستان از اونجایی شروع شد که من و آبجی کوچیکه طبق روال کار هر روزه مون به کشمکش پرداختیم حالا سر چی ؟ که چه کسی اول از،ماشین آقاجون  پیاده بشه  .. یادمه ۷ یا ۸ سالم بود زائر امام رضا بودیم و آقام کنار یک خیابون  پارک کرده بود و رفته بود تا توی مسافر خونه ای همون حوالی یه اتاق یا سوئیت کرایه کنه   مامانم واسه من و زهرا  صندل ابری و کشی با دورنگ مختلف خریده بود واسه من سبز پر رنگ واسه زهرا کمی کم رنگتر .. جونم واستون بگه که ما طبق روال هر ساله با ماشین که چه عرض کنم کامیون آقام به پابوسی آقا امام رضا می آمدیم مامان و آقام و علی جلو می نشستن و ما بقی بچه ها که از،قضا عیالوار هم بود آقام ،عقب توی بار ماشین بودیم .(اتاقک بار)داشتم میگفتم که سر لج و لج بازی با هم که کی اول پیاده بشه  و سبقتی که از هم خواستیم بگیریم زهرا از،طرف پیاده رو و من از طرف خیابون پامو گذاشتم رو نردبون ( دوسمت اتاقک بار ماشین تعبیه شده)که کاش نذاشته بودم پله اول پام لیز خورد و مثل چی از کمر افتادم کف خیابون .. ضربه سنگین و دردناک بودلحظه اول  کسی متوجه نشده بود جزراننده های تاکسی و رهگذرهای خیابون — یادم میاد صداهای «ای وای!» و دوان دوان اومدنشون رو ..ضربه به پسِ سر و کمرم خورده بود. دهنم پر از خون شد، نفسم بالا نمیومد و دنیا یه لحظه ساکت شد. فکر کنم اون لحظه فقط ترس بود؛ ترس از اینکه آقاجون نیست، ترس از اینکه برم تو کما یا نقص عضو بشم — چیزی که جبران نداشته باشه یه راننده تاکسی اون ور خیابون با دیدن اون صحنه سریع مسافراش رو پیاده کرده بود و  اومده بود ب مامان هی اشاره میکرد که خانم بچه تون افتاد مامانم ک متوجه حرفاش نمیشد و نمی شنید گفته بود ک نه هتل نمیخوایم اتاق کرایه ای نمیخوایم ... خانواده ام به صورت  ردیفی لبه ی جدول طرف پیاده رو نشسته بودن و منتظر آقا جونم بودن .. علی که کمی بازیگوش بود و داشت با توپش بازی میکرد  یهو دولاشد واز زیر ماشین نگاهش ب من خورد با انگشت کوچولوش منو نشون داد گفت مامان ابجی چرا وسط خیابون خوابیده .. و من همچنان با نفس رفته و صورت کبود از،درد بهشون نگاه میکردم .. البته اینا تو آن واحد اتفاق افتاد مامان ابجی بزرگه و بقیه تو سر زنان اومدن پیشم مامان صدازد یا فاطمه زهرا و با ناله گفت یا امام رضا بچممم  و ب کمک راننده تاکسی منو بلند کردن ..  اون آقا منو بغل کرد همزمان با بغل کردنش نفسم اومد بالاااو منو برد توی ماشین و همراه ابجی بزرگه برد بیمارستان این وسط از مامان سرآغ بابای بچه رو گرفته بود و ماجرای زواری و غریبی و نبود بابا رو متوجه شده بود .. حالا مامان با رفتن ما که خودش بین موندن و اومدن ب بیمارستان و بچه ها و ماشین گیر کرده بود یهو به خودش اومده بود که ای وای تو شهر غریب چرا اعتماد کردم به اون راننده و الان چی جواب آقاشون رو بدم و بقیه داستان ...  ابجی تو ی تاکسی سرمو گرفته بود رو پاش و داشت گریه میکرد درد داشتم و زیاد توی حال و هوای هوشیاری نبودم فقط راننده داشت ابجیمو دلداری میدادرسیدیم بیمارستان سریع منو روی تخت گذاشتن و بردن واسه ی معاینه دکتر  دقیق مردمک چشامو با چراغ قوه   چک کرد  دست و پامو حرکت داد و سوالاتی از من و ابجیم پرسید و یسری  دستوراتی ب  خانم پرستار داد .مارو که بردن واسه عکس و معاینه و بقیه داستانهاا راننده لطف کرد رفت آقاجونمو  به بیمارستان اورد .. آقام تا منو دید انگار قوت به پاهاش برگشت .. قبلش عین داغ دیده های بی هوش و حواس بود ..یادمه چشمهاشو محکم روی هم فشار داد و ی نفس عمیق کشید و دکتر که داشت عکس سرمو چک میکرد گفت ببینید دخترتون حالش از منم بهتره هیچ نگران نباشید و ب احترام آقام از جا بلند شد و چند قدمی همراهیش کرد تا کنار من و دستش رو فشرد .. توی چشام اشک حلقه زده بود .. گلوم از،بغض ورم کرده بود با دیدن آقام زدم زیر گریه .. دست کشید رو سرم و گفت چیزی نیست اقاجون به خیر گذشت عزیزم خدا  به لطف امام رضا ع تورو دوباره ب ما داد .. اون روز بعد رفتن ما ب بیمارستان  مامانم دستانش رو ب سمت گنبد طلایی امام رضا میاره بالا و می گه یا امام رضا ما دعوت شده ی خودتیم بچه مو از تو میخوام اگه بچه ام بلایی سرش بیاد دیگه نمیام به پابوست خودت حفظش کن به خودت سپردمش .. و واقعا معجزه شد یک شب منو بیمارستان تحت نظارت نگه داشتن و ابجیم پرستارم بود و عین پروانه دورم میگشت ابجیم خیلی با محبت بود  .فقط برای نماز منو ترک کرد و همراه بیماران همون اتاق چقدر به من رسیدگی میکردند حتی بیمارهای خودشون رو فراموش کرده بودن .. آخه من مهمون آقاشون بودم و اوناهم مثل آقا جانشون بسیار مهمان نواز بودن و مهربان ..فردا ی اون روز بعد مرخصی از بیمارستان و رسیدن به خانواده ام داداش محمد اومد جلوم وایستاد گفت دستت رو بیار جلو دستم ُ بردم جلو کف دستمو باز کرد و یه فرفره رنگی گذاشت کف دستم همونجا نشستم و فرفره رو روی زمین چرخوندم ... فرفره شروع کرد به چرخیدن محو تماشاش بودم نوری چشامو زد دستمو اوردن جلوی صورتم از لابه لای شاخه و برگ درخت کنار ی نور خورشید چشمام رو نوازش میکرد خدا داشت به من لبخند میزدالان من به این فک میکنم که بعضی چیزها هیچوقت عادی نیستن: نفس کشیدن، راه رفتن، زنده بودن ومعجزههمش لطف پروردگار و به لحظه و آنی بسته اسهمین که سالم موندم، خودش یه معجزه بود؛ لطف امام رضا (ع). 💫و البته خواست پرودگار ❤️آقام  امام رضا منو به خانواده ام و مادرم بخشید..زمزمه بارانزمزمه بارانWed, 05 Aug 2026 23:59:21 +0330