<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های ریحان</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_12273979</link><description>~ سادگی</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 21:46:26</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/2322948/avatar/IzOSDc.jpg</url><title>ریحان</title><link>https://virgool.ir/@m_12273979</link></image><item><title>~همینطوری؟</title><link>https://virgool.ir/@m_12273979/همینطوری-v0bfsu7tp2qy</link><description>خاطراتت چه طعمی میدن سرگردالبالویی؟  تمشکی زردالویی صبر کن...  مطمئنم هندوانه این همینقدر خنک و دلنشینمکث کرد،  دستش از حرکت ایستاد،  خشکش زد با خودش زیر لب نرم تکرار کرد... البته من که خاطره ای جز کابوس ندارم،  ناگهان به خودش اومدو گفت مهم اینه سرگرد خوشحاله... ها؟؟ اینطور نیست؟  مطمئنم خاطراتتون بوی خوبی میدن، درست عین این پیرهن سفید عطر اگین... اجازه بدین یقه تون رو صاف کنمصدای دوشیزه کل سالن رو پر کرده بودمیشل...؟  پیس پیس... میشل!!! برو برای اقا چای بیار،  بجنبلاک  قرمز خوشرنگ  میشل روی اون فنجون سفید حتی از شیرین ترین خاطرات سرگرد هم زیباتر بود!میشل سرشو بالا گرفت و گفت سرگ... (لای لای لالالای لای لای لالالای لالالا...) &#34;آلارم گوشی*نفس نفس (من) خدای من ساعت چنده،  این خوابای چرتو پرت چیه میبینم باید بلند شم اون ی درس کوفتی تاریخ رو هم تموم کنم ۲۴فروردین</description><category>ریحان</category><author>ریحان</author><pubDate>Thu, 13 Apr 2023 09:43:07 +0330</pubDate></item><item><title>-?</title><link>https://virgool.ir/@m_12273979/بدون-عنوان-dtownlophtbe</link><description>ناتاشا،  خوب گوش کنمیشنوی؟ صدای پای مرگ استبه من نزدیک شده است،  مرا با خود میبرد. نمیدانم کجای دنیا  ولی به تو قول میدهم دور از درد. حیف شد ،  غم لجوج درونم سیلی محکمی به احساسات زندگانی ام زد. از اینجا به بعد،  زندگی فقط یک مشت خاکستر را درون آتش می سوزاند،گویا  گمان میکند دوباره شعله ور خواهم شد. غم نیز بسی خسته ست،  بیا به او حق بدهیم، بر سر من پیر شده ست. با من بودن ریشه ی زندگی را میسوزاند.  ناتاشا،  زیبای مهربان،  لیاقت تو بیشتر از دیدن  شوق تلخیست که برای پایان دارم. میدانم که دیگر خداوند دست هایم را رها کردهمیدانم خداوند بخشنده ست، ولی دیگر توانی برای طلب بخشش و دلی برای  دوباره تپیدن ندارم. خون در رگ هایم خشک شده. تو در رگ هایم، ایستاده ای،  تکان نمیخوری، فداکاری تو،  دلم را شور میکند،  چنگ میزند،  ریش ریش میکند. اما..! فکر بهتری دارم،  مرا محکم ببوس،  دستانت را بر روی جفت چشمانم بکش و مطمئن شو انها بسته شده اند،  آری،  نگرانم،  نگرانم شور بختی ام از چشمانم فرار کنند و جفت پای تورا نیز بگیرد و تمنا کنند که مرا رها نکنی. اصلا،  مطمئن شو ان دو را بیرون کشیده ای.   زبانم از بیان اینکه چقدر دوست داشتم  زندگانی کنم قاصر است. حسرت چنگ بر گلویم زدهبغض گلویم را همچون کودکی که پس از مدت ها مادر خود را دیده، سفت به آغوش کشیده. ای کاش  ای کاش و  ای کاش... ولش کن.. شب سرد برای من پایان نا پذیر است. گریزی در کار نیست، دست در دستان مرگ میگذارم و با او همراه میشوم. ولی مطمئن بمان که شور عشقت همانند هاله ای تا ابد دور تا دور بدن پوسیده ام خواهد ماند. اکنون چشم های زیبایت رنجورتر شده و مژه های پر پشتت نم دارتر و قلب زیبایت اهسته ترک بر میدارد. دستان بی نقصت در دستکش  مشکی توری که عمه برایت دوخته بی قرار و سردتر شده. مرا ببخش که اکنون در نزد و بالین تو  نیستم تا تورا در اغوش بکشم و بگویم غصه نخور من اینجا هستم درست کنارت. ولی اینبار درست دورتر از تو،  دستم را زیر چانه ام گذاشتم و با هر لبخند سیمگونت مطمئن و مطمئن تر میشوم از نبود خود.. «آرزومند آرزوهایتان، معجزه ی شب» </description><category>ریحان</category><author>ریحان</author><pubDate>Thu, 13 Apr 2023 05:25:09 +0330</pubDate></item></channel></rss>