<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های احسان حنیفه زاده</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_11432115</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 14:45:15</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>احسان حنیفه زاده</title><link>https://virgool.ir/@m_11432115</link></image><item><title>رکابی سفید</title><link>https://virgool.ir/@m_11432115/رکابی-سفید-gyg9nsyc1fgv</link><description>به نظر من همیشه باید محل کار از محل زندگی جدا باشد . همیشه باید صبح ، صبحانه آماده کنی و گاهی دیر شود و کت را زیر بغل گذاری و با عجله به سمت محل کار حرکت کنی ، میتوانم تصور کنم که حتی محل کار باید در یک خیابانی با ساختمان های بلند باشد و صبح ها هرج و مرج و شوق برای کار در آن موج بزند ، شاید کار و کسب در آمد برای من دیدن اسکناس ، تابلوی بورس ، ماشین های گران ، اتوبوس های مملو از آدم هایی که دوست دارند پیشرفت کنند.اما یک ماه پیش من کوچک دفتر کاری که در انتهای بن بستی قرار داشت را تحویل صاحب ‌دفتر دادم و بعد از ۳ سال ، تمام زحمات و شوق برای پیشرفت را همانجا گذاشتم و آمد.حالا من ماندم و مقداری جنس و باز خودممن ساعت می فروشم،زمان بسیاری را سپری کردم که بتوانم با آلمان مذاکره کنم که با موفقیت در اوج تحریم ها توانستم، و نمایندگی گرفتم ولی کرونا سرعت بیشتری از من داشت و باعث شد با موفقیت پروژه من شکست بخوردالبته نه کاملا ولی تقریبا ، حالا مذاکرات با آلمان به تعلیق در آمده و من با مقداری ساعت در خانه پدری روی تخت دراز کشیدمراستش هیچکس با شلوارک مامان دوز و یه رکابی سفید ساعت نفروخته! اصلا جایی که میخوابی با جایی که کار میکنی نمیشود یکی‌ باشد!!!حتی فکر کردنش هم برایم خنده دار بود ، کی میتونه با رکابی سفید پول در بیاره؟اخه رکابی؟ حتی جلوی صمیمی ترین دوستم هم نمیپوشم چه به رسه باهاش پول دربیارمنه واقعا نمیشه و برام خنده دار بودهمینطور که گیج و مبهود بودم به این فکر کردم که شاید واقعا انسان ها در محدودیت ها ستاره شدند ، حال من نمیخواهم ستاره شوم و فقط نیاز دارم پول در بیارم ، به این فکر کردم آدم ها در چه زمانی چه نیاز دارند ، من دقیقا همون میشمپس وقتی تو از کرونا میترسی و دوست داری ساعت بخری یا حتی میخواهی هدیه بدهی چی کار میکنی؟من دقیقا همون میشمپریدم یه جفت هدفون گذاشتم و پشت اینستاگرام نشستم ، بازار هدف رو پیدا کردم ، تبلیغات کردم و منتظر شدم مشتری من رو ببینه.-خوب به فروشگاه من خوش آمدید ، چه کمکی از من بر میآد؟-این مدل هایی که در صفحه میبینید همش موجوده دقیقا شبیه اون چیزیه که تو عکس میبینید ، اصلا جوری عکاسی شده که اون اختلاف بین چیزی که سفارش میدین و چیزی که تحویل میگیرید صفر شده باشه! -بله بله ، نهایت اگر نپسندید هم میتونید پس بدهید هم تعویض کنید.-میتونم چند مدل براتون ارسال کنم و هر کدوم رو خواستید انتخاب کنید و بقیشو پیک برگردونه.-تخفیف؟ چرا که! شما چقدر دوست دارید تخفیف بدم بهتون؟ بگید شاید بتونم اندازه ای که شما دوست دارید تخفیف بدم بهتون!من در محدودیت &#34;نیاز مشتری&#34; رو درک کردم و تونستم نیاز رو برطرف کنم و پیشرفت کنمحالا هم در این #روایتگرباش دوست دارم دقیق بگم مشتری چی دوست دارهمشتری دوست داره دفتر کار تو ، جنس تو ، محصول تو ، کارخونه تو ، کمپانی تو ، واسه خودش باشهاین حس رو بهش بده که هر کاری میتونه بکنهمیتونه همه چیز رو تغییر بدهبزار حس‌ کنه با رکابی سفید و یه شلوار راحتی تو دفتر کار تو چرخ میزنه و به میزها سرک میکشهمشتری‌ دوست داره رئیس باشه ، و چون پول میده حق اینو دارهبه حرفش دلش گوش بده در نهایت همه ما از رئیس حقوق میگیرم ، اینجوری هم ما رئیس رو دوست داریمهم رئیس مارو دوست دارهاگه به مشتری بگی رئیس دیگه واسه محصولِ خودش تخفیف بیش از اندازه نمیخوادمن دفتر کارم رو دادم و با یه گوشی کسب و کار بزرگتری راه انداختمو تجربه بی نظیری هم کسب کردمو فهمیدم توی رکابی سفید ، توی رخت خواب هم میشه کسب کار رو چرخوند.#روایتگرباش</description><category>احسان حنیفه زاده</category><author>احسان حنیفه زاده</author><pubDate>Sun, 20 Dec 2020 15:39:03 +0330</pubDate></item></channel></rss>