https://virgool.ir/feed/@m_10488598fa2026-11-13 00:43:48https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@m_10488598https://virgool.ir/@m_10488598/اندر-احوالات-من-در-سه-ماه-اول-سال-l2oznae91tzuقبل عید به خودم قول دادم بیشتر به خودم برسم و به سلامتیم توجه داشته باشم روز اول کاری صبح که داشتم میرفتم سره کار با دماغ رفتم تو در آهنی به قدری ضعف کردم که نمی‌خواستم اون روز برم سره کار ولی خب رفتم، تا عصر درد بینیم شدت می‌گرفت و دیگه چشمام باز نمیشد، عصر بعد از کار رفتم دکتر و عکس انداختم خب نشکسته بود ولی تا دو هفته بینیم درد میکرد و احساس میکردم کج شده گذشت افتادم دنبال ریزش مو آخه از اسفند پارسال موهام دسته دسته می‌ریخت یه درمان سخت دو ماهه رو گذروندم با یازده تا آمپول تو این مدت و یه عالمه مکمل ولی چی شد؟ریزش موهام قطع نشد روز اول که رفتم دکتر گفت مشکل از بالا خونه اته حرص نخور موهات نریزه ولی مگه میشه حرص نخورد فک کنم باید ضربان قلبت خط صاف باشه که این مشکل ریشه کن بشه!تو طول درمان ریزش موهام یه شب با سوزش شدید چشمم از خواب پریدم انگار یکی آب نمک ریخته باشه توی چشمم، چشممو گرفتم زیر شیر آب و یه جوری شب رو صبح کردم رفتم سره کار دیدم نمیتونم کار کنم مرخصی گرفتم رفتم دکتر و در کمال ناباوری گفت آسیب قرنیه ست و من تو شوک نگاهش میکردم! خلاصه لنز گذاشتم و بعد از چند روز لنزو درآووردن به ظاهر زخم جوش خورده بود و همه چی اوکی بود ولی دو هفته چشمم التهاب داشت و می‌سوخت موهامم همچنان می‌ریخت بعدش دندونام شروع کرد درد کردن رفتم دکتر عصب کشی و دنگ و فنگاش شروع شد و...هیچ باورم نمیشه همه ی این اتفاق ها تو سه ماه برام افتاده احساس میکنم یه سال گذشته حساب کن تو این مدت یه عالمه اتفاق هم توی جامعه رخ داده این مدت بی پول ترین آدم رو زمین بودم ترس از مریضی، بی پولی و جنگ همه و همه با هم یه طرف این که تمام این مدت هیچ همدلی و دلگرمی از اطرافیان نزدیکم نداشتم یه طرف احساس میکنم جدی جدی به پت پت افتادم و بنزین تموم کردم واقعا نمی‌کشم الان توی ندونم ترین نقطه ی زندگیم وایسادم با یه عالمه تعجب، تعجب از ریزش مویی که دلیلش مشخص نشد و درمان هم نشده کنارش آسیب قرنیه ای که اونم دلیلش مشخص نشد! انگار بلای آسمونی بود که منو تو خواب پیدا کرد و نشست به جونم.من الان واقعا بیماری هراسی پیدا کردم مدام منتظرم منتظر مریضی، منتظر اتفاق، منتظر هر چی که بیشتر از این منو تو غم فرو ببره در کنار اینا هر شب آهنگ گذاشتم رقصیدم، فیلم دیدم، کتاب خوندم، شمع روشن کردم و سعی کردم تو دلهره آورترین روزا که وسط جنگ بودیم تا میتونم بخندم ناراحتی راه ندم به خودم هر کاری کردم ولی واقعا نمی‌دونم دیگه باید چیکار کنم؟ چیکار کنم که حس کنم دوباره زنده ام؟ چیکار کنم چشمام بخنده؟ چیکار کنم که روزام مثل پر کردن نوار خالی نگذره؟ من کجا کم گذاشتم؟جوری شب رو صبح کردم رفتمزهرازهراMon, 07 Jul 2025 19:05:11 +0330