<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های پریا امامی</title><link>https://virgool.ir/feed/@m_10399396</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 02:18:05</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>پریا امامی</title><link>https://virgool.ir/@m_10399396</link></image><item><title>&#34;تو کی هستی؟&#34;</title><link>https://virgool.ir/@m_10399396/تو-کی-هستی-chpgnjuzrgz4</link><description>امشب هم مثل شب های دیگه کسل کننده تموم شد .روز ها و شاید هم ماه هاست که زندگی من کسل‌کننده ست.هیج سرگرمی ندارم....هیچ مهارتی ندارم ....هیچی !امروز صبح الیکا بهم زنگ زد و گفت که برای چند ماه میره مسافرت و من تنهای تنها ماندم روی کاناپه نشسته بودم و داشتم سریال مورد علاقه ام &#34;خاطرات یک خون اشام&#34;رو تماشا میکردم. یواش یواش سریال روبه پایان بود که صدای در به صدا در آمد. متعجب نگاهی به ساعتِ روی دیوار میکنم.تعجبم هرلحظه بیشتر و بیشتر می‌شد. ساعت یک بامداد بود .برای بار دوم حتی بار سوم صدای زنگ در رو شنیدم .دستام داشتن میلرزدین و نمیدونستم باید چیکار کنم .تصمیم گرفتم از پنجره نگاهی به بیرون بندازم .با کلی بدبختی از روی کاناپه بلند شدم و آروم آروم به سمت پنجره قدم برداشتم. پرده طوسی رنگ رو کنار زدم و نگاهی به مقابل در انداختم .کسی نبود.برای همین کمی از ترسم فرو ریخت .به سمت در رفتم و سریع بازش کردم و به اطرافم نگاه کردم .هیچکس نبود و خیابون خلوته خلوت بود .خواستم برگردم و درو ببندم که نگاهم روی پاکت نامه ای که زمین بود قفل شد .همان لحظه همان ترس لعنتی سراغم آمد و باز هم ضربان قلبم بالا رفت .خم شدم و سریع پاکت رو برداشتم و در رو بستم و قفل کردم .پاکت رو روی میز گذاشتم .میدونستم قرارنیست اتفاق خوبی بیفته ....بین باز کردن و نکردن پاکت مونده بودم .در آخر دل به دریا زدم و نامه رو با دستای لرزانم باز کردم .کاغذ سفید و صورتی رنگی بود .کاغذ را برگرداندم و با خواندن نوشته نامه از دستم افتاد .&#34;سریال خوبی بود ....منتظرم باش موش کوچولو &#34;</description><category>پریا امامی</category><author>پریا امامی</author><pubDate>Sat, 27 Jul 2024 21:32:01 +0330</pubDate></item></channel></rss>