https://virgool.ir/feed/@m72bonyadifa2026-11-12 09:16:19https://files.virgool.ir/upload/users/886093/avatar/nc7mqq.pnghttps://virgool.ir/@m72bonyadihttps://virgool.ir/@m72bonyadi/نمی-خوام-qnte5wrzo3fuدیروز مستاصل شده‌بودم. مثل اکثریت لحظات دو سال و ۴ ماه اخیر. رفتم صحیفه‌ی سجادیه را برداشتم و دعا در طلب عاقبت خیر را شروع کردم. کم کم اشکهایم جاری و صدای هق هقم بلند شد. مامان آمد توی اتاق. با گریه گفتم مامان...مامان...من نمی‌خوام خودکشی کنم...که اون دنیام برم جهنم... . مامان هم شروع کرد با من گریه کردن. از جهنم می‌ترسم. شکی نیست. ولی از اینکه دیگه نتونم مامان و مهرنوش و مرضیه رو هم ببینم می‌ترسم. از دلتنگی می‌ترسم. این درد دیگه دست از سر من برنمی‌داره. می‌دونم. ولی خودکشی هم کاری نیست که در توان من باشه. نمی‌خوام خودکشی کنم. نمی‌خوام. خدایا می‌شنوی؟ می‌بینی؟ نمی‌خوای تمومش کنی؟ نمی‌خوای کمی تسکینم بدی؟ محبوبمحبوبTue, 01 Jun 2021 10:29:56 +0430https://virgool.ir/@m72bonyadi/ژاژخایی-rulqmjolpmk9می‌دانی. من فکر می‌کنم خوشبختی آدم تماما به روابطش وابسته است. اگر روابط خوب داشته باشی با خودت، خدا، طبیعت و آدم‌ها خوشبختی. اگر نداشته باشی بدبختی. بعد این سوال برایم پیش می‌آید که چه‌طور خوشبختی در جهان انقدر ناعادلانه تقسیم شده‌است. مثلا من هیچ بهره‌ای از خوشبختی ندارم. و بعضی‌ها خیلی خوشبختند. خب سوالاتی که پیش می‌آید این است که آیا من برای خوشبخت بودن در این جهان هستم؟ آیا ما برای به دست آوردن خوشبختی در این جهانیم؟ آیا ما برای جان کندن در این جهانیم؟ چرا زندگی برای برخی اینهمه وحشتناک و تلخ و نابخشایش‌گر است؟ و برای برخی انقدر سخاوتمند؟ این خشونت من را علیه چه‌کسی تحریک می‌کند؟ خالق هستی. آیا من در جایگاهی هستم که از او این سوال را بپرسم؟ او جواب نمی‌دهد. من این سوال را زیاد پرسیده‌ام. پس قاعدتا نیستم.‌ کاش بتوانیم با هم گفتگو کنیم. خداوندا. من تشنه‌ی گفتگو با شما هستم. به من از زبان آدم‌ها و درخت ها و بادها چیزی بگو. به من از زبان موسیقی‌ها و فیلم‌ها چیزی بگو. به من چیزی بگو. تو چرا انقدر از من هم ساکت‌تری؟ تو تنها کسی هستی که از من ساکت‌تری.محبوبمحبوبTue, 11 May 2021 11:42:15 +0430https://virgool.ir/@m72bonyadi/تو-خود-نجات-خودی-حافظ-پاشو-خودتو-جمع-کنو-tulf3clciasuسالها و سالها انتظار داشتم گرچه من سعی دارم خودم را به علت دلپذیر نبودن از صفحه‌ی روزگار محو کنم، کسی بیاید، معجزه ای کند و دست من را بگیرد. واضحا بگوید من فرستاده‌ی پروردگار هستم و می‌خواهم تو را از تنهایی دربیاورم. نمی‌توانم بگویم اتفاق نیفتاد. زهرا آمد. پریسا آمد. دکتر تقوا آمد. حالا فاطمه آمده. ولی اینجور اتفاق‌ها آنطور که ما انتظار داریم نمیفتد. سال‌ها زندگی من در انتظار و تنهایی گذشت. چون من در برقراری ارتباط بلوک‌های سنگین و عظیمی دور خودم داشتم‌ که خودم توان جابجا کردنشان را نداشتم. آن موقع امید داشتم کمکی از بیرون بیاید. اما کسی این مسئولیت را بر عهده نمی‌گیرد. همه مسئولیت زندگی خود را دارند. امروز آنچه مرا آشفته کرده اینست که مسئولیت این نجات دهندگی را خودم بر عهده گرفته‌م و از توان خودم نامطمئنم. باید خودم را به خودم ثابت کنم. باید توانم را به خودم ثابت کنم.محبوبمحبوبMon, 10 May 2021 18:12:02 +0430