https://virgool.ir/feed/@m.zeynali.ghدانشجوی آمار دانشگاه شهید بهشتی / علاقه مند به حوزه داده / علاقه مند به فلسفهfa2026-11-11 11:51:58https://files.virgool.ir/upload/users/271087/avatar/d0eBSw.jpghttps://virgool.ir/@m.zeynali.ghhttps://virgool.ir/@m.zeynali.gh/دانشگاه-دانشجو-بسیج-دانشجویی-hqvhroax86a5در متن قبلی که لینک آن پایین‌تر موجود است به این موضوع پرداختیم که دانشگاه و دانشجو چیست و نیم‌نگاهی هم نیز به مسئله تفاوت حوزه و دانشگاه و نقش تشکل های دانشجویی داشیم، در این متن می‌خواهیم مروری بر نقش دانشگاه و دانشجو و سپس بررسی نقش تشکل‌ها خصوصا تشکل های دانشجویی را داشته‌باشیم.https://virgool.io/@m.zeynali.gh/%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%B4%D8%AC%D9%88-%D9%88-%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%B4%DA%AF%D8%A7%D9%87-mj7v9tck2cjoدانشگاه و دانشجودانشگاه یک نهاد مهم در راهبری بخش علمی کشور است، دانشگاه نه تنها در بخش علمی بلکه به دلیل برخی ویژگی‌ها در بخش های دیگری نیز موتور پیشران است. دانشگاه با وجود دانشجو ارزش پیدا می‌کند، آن چیزی که پویایی را به دانشگاه هدیه می‌دهد همین دانشجو‌ها هستند؛ بنابراین فضای پویای دانشجویی که می‌توان به عبارتی به آن فعالیت دانشجویی گفت باید حفظ شود. دانشجو به عنوان یکی از لایه های میانی وظایفی در کنار وظایف علمی نیز دارد، باید عنوان واسطه را بین کف جامعه و مسئولین داشته باشد. به این بخش به طور نسبتا مفصل‌تر در متنی که لینک آن بالاتر آمده‌است اشاره شده‌است.تشکل های دانشجوییتشکل های دانشجویی یکی از مهم‌ترین امتیاز های دانشگاه است، این که تعدادی دانشجو به واسطه دغدغه مشترک حول یک پرچم جمع می‌شوند و شروع به کار خود جوش می‌کنند این یک ابزار پویا و به شدت ارزشمند است؛ به همین دلیل است که لزوم حفظ فضای فعالیت دانشجویی حس می‌شود. بهترین زمین بازی برای حفظ این فضای ارزشمند همین تشکل های دانشجویی است. تشکل دانشجویی در ادبیات بحث ما شامل انجمن های علمی و کانون های فرهنگی و ... می شود. این تشکل های دانشجویی وظایف مهمی را به دوش می کشند جدای از رسالت های اصلی آنها که مرتبط با فعالیت های تشکلی آنها است، تقویت ابعاد مختلف دانشجو ها در زمینه های مختلف نیز شامل این وظیفه می‌شود.بسیج، روحیه یا تشکل؟!بسیج به عقیده من محدود به یک جمع و تشکل و سازمان نیست، معنای دقیق بسیج، بسیجی بودن است، روحیه بسیجی داشتن است؛ روحیه بسیجی داشتن به معنی موتور محرک بودن است، به معنای خستگی ناپذیری است و به معنای پا پس نکشیدن از آرمان هاست. با این تعریف نمی‌توان فقط دانشجو های این به معنی این نیست که رسالت های یک دانشجوی بسیجی فقط ناظر به تشکل است بلکه یک بخش از وظایف فردی را نیز ایجاد می‌کند. اما بحث ما روی بخش تشکل است، تشکل باید بسیج باید همان وظیفه ای که یک بسیجی دارد را در قبال دیگر تشکل‌ها انجام دهد. تشکل بسیج دانشجویی باید موتور محرک تشکل های مختلف باشد، باید بتواند به تشکل های انقلابی دانشگاه جهت دهی کند. پس بسیج در مرحله اول یک روحیه است که نسخه ای از آن در تشکل هم ظهور و بروز دارد.بسیج، فرزند بزرگتربسیج برای دانشگاه و تشکل های دانشگاه باید مانند یک فرزند بزرگتر باشد، به این معنی که باید خط و مشی را تعیین کنید و حواسش به برادر های کوچکتر باشد، این موضوع شاید باعث شود که تمام دانشگاه را نتواند زیر پرچم خودش بیاورد، برای همین باید بتواند با استفاده از مجموعه های دیگر این سنگر را حفظ کند، به جز بحث اعتقادات و طرز تفکر های متفاوت بسیج توانایی کنترل ساماندهی این حجم از دانشجو را ندارد برای همین باید زیر مجموعه های مختلفی داشته باشد که بتواند این مسئله را کنترل کند. اما نکته ای وجود دارد که این شرایط ایده آل را معکوس می‌کند، در ادامه به آن خواهیم پرداخت.بسیج کوتاه قد‌تر از همیشهبسیج دانشجویی اکنون با توجه به تمام فعالیت هایی که دارد باز هم توانایی این کار‌ها را بکند، چه از نظر مدیریتی و چه از نظر توانایی ایجاد محور واحد برای جمع‌آوری طرز تفکر های مختلف، بسیج دانشجویی در حال حاظر تعامل با طرز فکر های متفاوت را کاملا فراموش کرده و گویا اصلا همراهی جامعه و همراهی بدنه دانشجویی را به کل کنار گذاشته است، برای همین حتی توانایی مدیریت زیر مجموعه های انقلابی خود را ندارد. بسیج به دلیل روحیه تمامیت خواه که به اشتباه دارند پیاده می‌کنند نیز این توانایی را از دست داده است.SoophistSoophistMon, 11 Jan 2021 19:15:01 +0330https://virgool.ir/@m.zeynali.gh/شک؛-گذرگاه-برای-سعادت،-پناهگاه-برای-شقاوت-uz52u8wfawupقصد داریم نگاهی کوتاه به پدیده شک داشته باشیم. شک را به دو بخش تقسیم می‌کنیم: شک در جایگاه گذرگاه و شک به عنوان پناهگاه.پناهگاه، جایی برای ترسیدنشک گاهی تبدیل به پناهگاهی برای انسان می‌شود و انسان دچار انفعال و عدم حرکت می‌شود. این انفعال که ناشی از تنبلی و کهولت فکری است. دلیل ابتلا به کهولت فکری چیست؟ کهولت فکری می‌تواند ناشی از درگیری‌های فکری باشد. کسانی هستند که در گذشته برای آن‌ها سوالاتی پیش آمده و شک‌هایی داشته‌اند و به دنبال آن رفته‌اند تا به یقین برسند؛ اما نه در تفکرات نتیجه‌ای گرفته‌اند و نه در برخوردهایی که داشته‌اند. سپس از به نتیجه نرسیدن دچار یاس و ناامیدی شده‌اند. همین یاس و ناامیدی جایگاه آن‌ها را در منزل شک، دائمی کرده است و شک برای آن‌ها تبدیل به پناهگاه شده است، پناهگاهی برای دوباره مایوس نشدن.فرض کنید کسی می‌خواهد با ماشین سفر کند اما نمی‌داند که ماشین سالم است یا نه؛ و یا اصلا ماشین توانایی طی کردن مسافت این سفر را دارد یا نه؟!‌ حال شخص از ترس این که با لغو شدن سفر به دلیل نقص فنی یا عدم توانایی ماشین روبرو شود، اقدام به بررسی ماشین نمی‌کند و در شک باقی می‌ماند!! این انفعال به دلیل ترس از مواجهه با یاس است، و شک برای او نقش پناهگاهی را دارد.حال با استفاده از قرآن کریم، نگاهی به شک به عنوان پناهگاه داشته باشیم. به آیه ۴۵ سوره مبارکه توبه مراجعه می‌کنیم:إِنَّمَا يَسْتَأْذِنُكَ الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَارْتَابَتْ قُلُوبُهُمْ فَهُمْ فِي رَيْبِهِمْ يَتَرَدَّدُونَفقط کسانی از تو اجازه ترک جهاد می‌خواهند که به خدا و روز قیامت ایمان ندارند و دل‌هایشان [در انجام فرمان‌های حق] دچار تردید است و همواره در تردیدشان سرگردانند.شاید بتوان از عبارت «فِي رَيْبِهِمْ يَتَرَدَّدُونَ» برداشت کرد که این شک از نوع پناهگاه است و شک برای این افراد تبدیل متّکا و جایگاه دائمی شده است. نتیجه این امر سرگردانی است و باعث همان انفعالی که ذکر کردیم، می‌شود.گذرگاه، پلی برای عبورشک به عنوان گذرگاه، شکی است زاینده و سازنده؛ شکی است که آورده دارد. در همان فضای مثال قبل، شخص بعد از این که در سلامت و توانایی ماشین شک می‌کند، برعکس حالت قبل از خودرو پیاده شده و سلامت و توانایی ماشین را بررسی می‌کند. حال دو احتمال وجود دارد: یا ماشین نقص فنی دارد و سفر لغو می‌شود؛ که در این صورت باید برای رفع نقص اقدام کند و برای سفرهای بعدی برنامه‌ریزی کند. یا ماشین کاملاً سالم است و سفر انجام می‌شود. این تفاوت شک به عنوان گذرگاه و به عنوان پناهگاه است. شک اگر به عنوان گذرگاه و پلی برای عبور باشد، انفعال که وجود نمی‌آورد هیچ، محرک برای حرکت نیز هست.شک پلی است برای رسیدن به یقین؛ پلی است برای اصلاح یافته‌های ذهنی؛ برای حرکت به سمت جلو؛ و برای یافتن موضوعات جدید. اما نباید در شک متوقف شد. باید شک را به محرکی برای رسیدن به پاسخ سوال تبدیل کرد و با حرکت، به سوالی که ایجاد شده است، پاسخ داد.جایگاه شک در نظام فکریحال این موضوع را در قالب جهان‌بینی و نظام فکری بررسی می‌کنیم. انسان با توجه به اتفاقی که برای او در طول زندگی رقم می‌خورد، مثل مطالعاتی که می‌کند و به طور کلی ورودی‌هایی که به ذهن او وارد می‌شود، ناخودآگاه یک نظام فکری برای او شکل می‌گیرد. این نظام فکری را با استفاده از ادبیات قرآنی به دو بخش محکمات و متشابهات تقسیم می‌کنیم. محکمات در این جا منظور آن عقائد اصلی هستند که عقائد بعدی را تشکیل می‌دهند. به عنوان مثال اصول دین شاید در ذهن ما از جنس محکمات باشد، و موضوعات بعدی ناشی از طرز نگاه به همین محکمات باشد. مثلا مردم‌سالاری دینی، تئوری‌های انقلاب اسلامی و ... خروجی طرز نگاه به همین اصول دین است. یک مدل «پوسته پیاز»ی ترسیم کنیم تا نگاهی دقیق‌تر به موضوع داشته باشیم: درونی‌ترین لایه همان محکمات ذهنی ماست که باعث همبستگی لایه‌های بعدی می‌شود. معمولاً وقتی با یک اتفاق برای ما شکی به وجود می‌آید، بیرونی ترین لایه‌های اعتقادی که متشابهات هستند، درگیر می‌شوند. در چنین موقعیتی یا این شک را به عنوان پناهگاه انتخاب می‌کنیم و اجازه می‌دهیم که مانند کرم تا درونی‌ترین لایه‌های نظام فکری ما نفوذ کند؛ یا آن را به پلی برای اصلاح نظام فکری تبدیل می‌کنیم. البته به محض ایجاد ‌شدن شک، مستقیم به سراغ محکمات ذهنی رفتن خطاست. بررسی می‌بایست مرحله به مرحله صورت بگیرد. اول سوال ایجاد شده را به لایه بیرونی عرضه می‌کنیم، اگر دارای اشکال بود سعی می‌کنیم تا آن را برطرف کنیم و اگر راهکاری برای حل‌شدن مشکل نبود به سراغ لایه بعدی می‌رویم؛ زیرا شاید اشکالی در شکل‌گیری لایه درونی‌تر باعث ایجاد شک در لایه بیرونی شده است. این کار باعث اصلاح نظام فکری و حرکت رو به‌ جلو می‌شود.در شک ماندن هرگز صحیح نیست و از طرفی بی‌تفاوتی نسبت به شک هم صحیح نیست. توقف در شک انسان را منفعل می‌کند و اعمال انسان را تباه. همان گونه که در احکام عملیه اسلام، شک شخص کثیرالشک (کسی که زیاد در موضوعی شک می‌کند) قابل اعتنا نیست و محلی از اعراب ندارد، بی‌تفاوتی به شک نیز مانند استخوان لای زخم بسته شده است: شاید به ظاهر با بی‌تفاوتی زخم را بسته باشیم، اما شک مانند استخوانی که بعداً باعث عفونت و باز شدن زخم می‌شود، کار خود را می‌کند و اثری چندین برابر بدتر می‌گذارد.SoophistSoophistSat, 02 Jan 2021 10:58:06 +0330https://virgool.ir/@m.zeynali.gh/timeandlifestyle-slykwyykhvhnبسم رب الشهدا و الصدیقینزمان یعنی چه؟ جایگاه زمان در مسئله سبک زندگی کجاست؟در این متن قصد داریم ابتدا تعریفی از زمان را ارائه دهیم؛ و با توجه به تعریف ارائه شده، نقش زمان را در سبک زندگی بررسی کنیم. در انتها نیز نگاهی به تاثیر زمان در سبک زندگی تمدن‌های مختلف می‌اندازیم.کدام زمان؟!اولین چیزی که با شنیدن کلمه‌ی زمان به ذهن ما می‌رسد، همین دقیقه‌ها و ثانیه‌هایی است که با تیک تیک عقربه‌های ساعت می‌گذرند: هر شصت ثانیه یک دقیقه، هر شصت دقیقه یک ساعت و ... . با این تعریف روزها به ماه‌ها می‌رسد، و ماه‌ها به سال‌ها، و عمر ما تمام.اما یک نگاه عمیق‌تر نیز به زمان وجود دارد؛ این که فرق شب با روز چیست؟! آیا ثانیه‌هایی که در روز سپری می‌شوند تفاوتشان با ثانیه‌هایی که در شب سپری می‌شوند در یک دلتا تی است؟! فقط این مهم است که ثانیه‌ی شب از ثانیه‌ی روز چند ساعت جلوتر است؟! یا تفاوت این ثانیه‌ها عمیق‌تر از این تفاوت ظاهری است!؟اگر این تفاوت وجود داشته‌باشد، آیا می‌شود باز هم تفاوت عمیق‌تری مثال زد!؟ مثلاً تفاوت یک شب معمولی در ماه ربیع‌الاول با تفاوت یک شب دیگر در ماه رمضان چیست؟! آیا اصلاً تفاوتی بین این‌ها وجود دارد؟! یا باز هم تفاوت به یک دلتا تی ختم می‌شود؟! برای فهم بهتر این مسئله نگاهی به قرآن کریم می‌اندازیم، آیه ۴۷ سوره فرقان: «وَ هُوَ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ اللَّيْلَ لِبَاسًا وَ النَّوْمَ سُبَاتًا وَ جَعَلَ النَّهَارَ نُشُورًا»و اوست که شب را برای شما پوشش، و خواب را مایه استراحت و آرامش، و روز را [زمانِ] پراکنده شدن [جهت فعالیت و کوشش] قرار داد. (ترجمه‌ها از ترجمه‌ی آقای انصاریان اتخاذ شده‌است)تفاوت در شب و روز از چیست که خداوند می‌فرماید شب و خواب را برای استراحت و روز را برای تلاش و کوشش قرار داده‌است؟ آیا تفاوت به همین ختم می‌شود که در حدود ۱۴۰۰ سال پیش امکان تلاش و کوشش در شب فراهم نبوده‌است؟! به نظر می‌رسد تفاوت عمیق‌تر از این بحث است؛ شاید تفاوت در ذات این اوقات زمانی باشد. باز هم به سراغ قرآن برویم و آیه دیگری ببینیم، آیه ۹۶ سوره انعام: «فَالِقُ الْإِصْبَاحِ وَ جَعَلَ اللَّيْلَ سَكَنًا وَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ حُسْبَانًا ذَلِكَ تَقْدِيرُ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ»شکافنده‌ی صبح [از پرده تاریک شب است] و شب را برای آرامش قرار داد، و خورشید و ماه را وسیله‌ای برای محاسبه و اندازه‌گیری زمان مقرّر فرمود؛ این است اندازه‌گیری آن توانای شکست‌ناپذیر و دانا.در این آیه به این موضوع اشاره شده که شب برای آرامش قرار داده‌شده؛ اما این قرار دادن یعنی چه؟! برای فهم بهتر این موضوع نگاهی به ریشه‌ی کلمه «جعل» می‌اندازیم. معنای تحت‌اللفظی جعل «قرار دادن» است. اما آیا این قرار دادن مانند این است که بگوییم: «کتاب را در کیف قرار دادم»؟! خیر. در این جا معنی قرار دادن، مانند «خداوند مادر را مهربان قرار داد» است؛ یعنی این مهربانی در ذات مادر است، و اگر مطابق همین ذات حرکت کند این مهربانی از او جدا نمی‌شود. افعال استفاده شده در آیات هم به همین صورت است. وقتی گفته‌می‌شود: «خداوند در شب آرامش قرار داده‌است»، یعنی این آرامش‌بخشی از ذات شب است؛ که همین موضوع تفاوت اصلی را بین ثانیه‌هایی که در روز و ثانیه‌هایی که در شب سپری می‌شود، ایجاد می‌کند.از این تفاوت عمیق‌تر هم وجود دارد. همان که بالاتر نیز به آن اشاره شد، شب قدر با شب‌های دیگر چه فرقی می‌کند؟! بین‌الطلوعین با قبل از ظهر چه تفاوتی می‌کند؟! تا این جا دریافتیم که این تفاوت، تفاوتی ذاتی و عمیق است؛ اما از باز کردن این تفاوت‌های نوع دوم به دلیل عدم فرصت و اطلاع دقیق عبور می‌کنیم.سبک زندگی و زمان!سبک زندگی تعاریف متفاوتی دارد؛ تعاریفی شاید گنگ و نادقیق و تعاریفی شاید واضح و دقیق. همین موضوع باعث شده‌است که پیرامون سبک‌ زندگی سوالات زیادی مطرح شود. یکی از سوالات این است که اصلاً سبک زندگی یک مفهوم فردی است یا اجتماعی؟ در این متن از بعد اجتماعی سبک‌ زندگی استفاده خواهیم‌کرد. اما ابتدا لازم داریم سبک زندگی اجتماعی را با استفاده از سبک ‌زندگی فردی تعریف کنیم.اگر سبک زندگی هر فرد از یک جامعه را به صورت یک بردار در نظر بگیریم، برآیندی که از تجمیع تک تک این بردارها حاصل می‌شود را می‌توان به سبک زندگی اجتماعی تعبیر کرد. برای دیدن این که یک جامعه به چه سبکی زندگی می‌کند، باید دید تک تک افراد جامعه چه سبکی را برای زندگی خود اتخاذ کرده‌اند.زمان در سبک زندگی رگه‌های پررنگی را از خود به جا گذاشته‌است. مثلاً ساعت بیدار شدن و خوابیدن، مسئله‌ای است که شاید هر انسانی در زندگی‌اش از زمانی که به خود آمده برای او سوال شده‌باشد. اگر بخواهیم با تعریف بالا (تعریف ذاتی و حقیقتی) به زمان نگاه کنیم، ساعت خواب ما نمی‌تواند ساعت ثابتی باشد. چرا که شب و روز با ساعت تعیین نمی‌شود، با اوقاتی تعیین می‌شود که ما آن را به اسم اوقات شرعی می شناسیم، مثل طلوع آفتاب، نیمه شب و ... . برای همین وقتی می‌خواهیم سبک زندگی خود را بر اساس زمان تنظیم کنیم، تعریف ما از زمان به شدت دارای اهمیت می‌شود و تماماً تجلی خود را در خروجی سبک زندگی نشان می‌دهد.تاثیر زمان در سبک زندگی: تقابل دو تمدن!انسان غربی -که شاید بگوییم انسان مدرن بهتر باشد؛ چرا که متاسفانه خود ما نیز به این آفت مدرنیته دچار شده ایم- برایش تفاوتی ندارد که وقتی کار خود را در ساعت ۶ صبح آغاز می‌کند، هوا روشن است یا تاریک. این یکی از اثرات پیشرفت تکنولوژي است که تفاوت بین شب و روز را به شدت کم‌رنگ کرده‌است. حال باید کمی از بیرون به شرایط خود نگاه کنیم؛ زیرا خود ما نیز درگیر این آفت شده‌ایم که شب و روز برایمان فرقی ندارد، و دیگر خواب شب و خواب در روز برایمان تفاوتی نمی‌کند. و البته شرایط کنونی ناشی از بیماری کرونا بیش از قبل این آتش را برافروخته‌تر کرده‌است.می‌خواهیم در مقابل انسان مدرن یک انسان دیگر تعریف کنیم که سبک زندگی خود را با توجه به ذات اوقات زمانی تعیین می‌کند؛ و تفاوت‌ها را از توصیه‌ها و متون دینی استخراج می‌کند. به این انسان به صورت قراردادی می‌گوییم «انسان با سبک زندگی اسلامی». انسان با سبک زندگی اسلامی را شاید اکنون هم بتوانیم پیدا کنیم، اما این ویژگی در بین خودمان به شدت کم است. بین ما که در پایتخت زندگی می‌کنیم و خود را غرق در تکنولوژي کرده‌ایم کمتر انسانی با این ویژگی پیدا می‌شود. اما وقتی به روستا می‌رویم، حس می‌کنیم این انسان با سبک زندگی اسلامی در آن‌جا به فراوانی یافت می‌شود. انسانی که روزش قبل از اذان صبح آغاز می‌شود، آن هم با راز و نیاز و مناجات با خالق خود در دل شب، و رزق معنوی روز را در همان زمان از خداوند طلب می‌کند؛ بین‌الطلوعین را نمی‌خوابد که مبادا انرژی‌اش را با خواب بدموقع از دست بدهد و کسل شود؛ کارش با طلوع آفتاب آغاز می‌شود؛ استراحت و غذای خود را با اذان ظهر تنظیم می‌کند، و کار خود را برای نماز تعطیل می‌کند؛ اندکی بعد از نماز ظهر و غذا کار می‌کند؛ و قبل از تاریک شدن هوا به خانه برمی‌گردد تا از آرامشی که خدا در شب و در کنار خانواده بودن قرار داده‌است بهره‌مند شود. شاید چیزی به اسم ساعت به انسان با سبک زندگی اسلامی در بهینه کردن کارهایش کمک کند، اما مبنا قرار نمی‌گیرد. دقیقاً برعکس انسان مدرن. انسان مدرن مبنای زندگی خود را بر روی عددهای بی‌ارزش نوشته شده روی آن دایره‌ی بی‌ارزش‌تر تنظیم کرده. در حالی که غافل است از این که در پس این اعداد و دایره مفاهیم عمیق‌تری وجود دارد. مفاهیمی که برای رسیدن به آن‌ها باید از مدرنیته کمی فاصله گرفت، و از طریق دیگری به زمان نگاه کرد و تعریف دیگری برای زمان ارائه داد. آری! آن چه که از سبک زندگی در تمدن‌ها دیده می‌شود همین است: یکی با مبنا گرفتن حقیقتی که خالق عالم در اوقات زمانی قرار داده‌است، و دیگری فقط با وابستگی به اعداد و دایره. برای همین می‌گوییم «سبک زندگی، آوردگاه نگاه تمدن‌ها به زمان»SoophistSoophistWed, 28 Oct 2020 23:04:04 +0330https://virgool.ir/@m.zeynali.gh/دانشجو-و-دانشگاه-mj7v9tck2cjoبسم رب الشهدا و الصدیقینتو این متن می خوام با چیز هایی که توی ذهنم دارم چند مورد رو شرح بدم(یه مقدار متن رو تلگرامی و ساده نوشتم)۱ - رسالت و وظایف دانشجو۲ - رسالت و وظایف دانشگاه۳ - تفاوت های رسالت دانشگاه و دانشجو (کمی هم ناظر به تشکل های دانشجویی)۴ - دانشگاه چه کاری انجام می ده؟! (کمی هم ناظر به تفاوت های حوزه و دانشگاه)دانشجو وقتی به یک نفر اطلاق می شه، خیلی چیز های زیادی رو باید به دوش بکشه فارق از هر اعتقاد یا دیدی که داره، حالا وقتی می گیم دانشجو مهم ترین چیزی که به ذهن میاد این که خب دانشجو باید سر قالی علم رو بگیره و بلند کنه و رو به جلو حرکت کنه ولی این یکی از کار هایی که باید بکنه، اما میشه از همین استفاده کرد و گفت دانشجو باید کاری کنه که جامعه رو به جلو حرکت کنه، حالا این نگاه مدل قبلی رو پوشش می ده یعنی یکی از مهم ترین ابزار های رشد جامعه چه از نظر داخلی و چه از نظر جهانی همین توانایی علمی هست پس باید دانشجو توش بهترین باشه. به همین دلیل که باید جامعه رو به جلو حرکت بده دانشجو باید در تمام زمینه هایی که ورود می کنه، سرآمد باشه از نظر علمی، فکری، اندیشه ای و ... .دانشجو باید بیدارترین فرد جامعه باشه که بتونه نسبت به هر اتفاق و تغییری واکنش بده، تایید کنه، نفی کنه یا این که داخل اون اتفاقات قرار بگیره و به عنوان موتور محرک و اصلاح گر عمل کنه، دانشجو به واسطه قوه فکری و تحلیلی قوی تر نوع نگاهی متفاوتی نسبت به کف جامعه نسبت به مسائل مختلفی که اتفاق می افته داره، حتی اگه تو اون موضوع مطالعات تخصصی یا تحصیلات آکادمیک نداشته باشه ولی از یک زاویه متفاوت و عمیق تر به مسائل نگاه می کنه.با توجه به همین ویژگی یکی از وظایفی که دانشجو باید باهاش درگیر بشه، آگاه سازی و جریان سازی طبقه های کف جامعه هست، تعریف کف جامعه هم بر می گرده به این موضوع که دانشجو در یک سطحی از توانایی فکری هست و یک سطحی از دغدغه رو که مردم عادی کوچه و بازار یک مقدار در این مورد پایین تر از دانشجو هستند، یعنی این موضوع باید باشه، یعنی ما وقتی قرار باشه به یک نفر بگیم دانشجو، از ابتدا باید در یه سطح فکری و دغدغه ای بالاتری نسبت لایه های پایین تر جامعه قرار بگیره. به جریان سازی و آگاهی دادن اشاره کردیم که اصلی ترین وظیفه دانشجو نسبت به لایه پایین تر از خودش هست، اما نسبت به لایه های بالاتر هم یک سری وظایف داره، مثل مطالبه گری، ایده پردازی، تولید طرح و ... . چون خودم تو این حوزه ورود نکردم چیز خاصی تو ذهنم نمیاد اما در کل مطالبه از سران جامعه موضوع بسیار پر اهمیتی هست که میشه حتی ذیل موضوع امر به معروف و نهی از منکر هم بهش نگاه کرد برای درک بهتر این نگاه خوبه که یه نگاهی به بندازیم به شرح مختصر و ترجمه خطبه منا از رحیم پور ازغدی.برسیم به موضوع دوم، دانشگاه محیطی هست که دقیقا باید شرایط بالا رو برای یک دانشجو تسهیل کنه و امکانات لازم رو در اختیار ش قرار بده. تسهیل توی همه ی زمینه ها مد نظر هست، علمی، سیاسی و ناظر به تمام رسالت های دانشجو. اگه بخوایم یه مقدار کف صحنه ای به این تسهیل کردن نگاه کنیم که در زمینه علمی برای هممون مشخص هست که دقیقا به چه شکل جلو می ره، اما تو بحث های دیگه اگه بخوایم به وظایف دانشگاه نگاه کنیم ناچاریم که به سمت ایجاد فضای فعالیت دانشجویی و تشکل های دانشجویی بریم به این دلیل که وظایف اجتماعی دانشجو نسبت به لایه پایین‌تر و بالاتر از خودش دانشجو نیاز به این داره که به صورت سیستمی و تیمی کار کنه و یک فضای رقابتی به وجود بیاد برای رشد کردن و دیده شدن تفکر های متفاوت و آزاد اندیشی که از مهم‌ترین نهاد هایی که باید آزاد‌اندیشی درونش جریان داشته باشه و رقابت های سالم بین تشکل ها یکی از بهترین بستر های آزاد‌اندیشی محسوب می شه.دانشگاه یک کارخانه انسان سازی هم محسوب می شه، باز هم ابعاد مختلف مد نظر هست نکته جالب در این مقطع این هست که الان اگه بخوایم بهترین بستر این انسان سازی رو مشخص کنیم، باز هم می رسیم به بحث تشکل های دانشجویی، چون خیلی ابعاد مختلفی از یک انسان رو پوشش می ده، کار تیمی، مطالبه گری، رشد شخصی، رفاقت و ...فرق دانشگاه با حوزه رو نمی تونم تو ذهنم خیلی خوب از نظر مبنایی بشکافم، ولی شاید بتونم بگم حوزه یک دانشگاه هست که فقط موضوع علمی که توش داره بحث می شه متفاوته و جنبه دینی نداره اما خودم هم این حرف خودم رو قبول ندارم، حوزه چند لول اهمیت ش از دانشگاه بالاتره، چون با انسان سر و کار داره نه یه سری ماشین و کامپیوتر و ... اما در جایگاه لایه میانی حوزه و دانشگاه باید دوشادوش هم دیگ حرکت کنند، یعنی مطالبه گری رو باید از هر دو انتظار داشت، اگاهی بخشی و رشد لایه کف جامعه رو باید از هر دو انتظار داشت و ... اگه هر کدوم کنار بره کار اون یکی لنگ می مونه.چیز دیگه هم به ذهنم نمی رسه، اگه نظری داشتید حتما بنویسید، تجربه اول بود و خب خیلی خوب ننوشتم متن رو جدای از محتوا امیدوارم نظرات شما کمک کنه یه مقدار.SoophistSoophistSun, 11 Oct 2020 14:44:35 +0330