https://virgool.ir/feed/@m.sh.78910خیلی دوست دارم که زکات علمم رو بپردازم انشاءلله خدا قبول کنه. برام دعا کنین ;)fa2026-11-10 18:25:18https://files.virgool.ir/upload/users/495124/avatar/j1qw4n.jpghttps://virgool.ir/@m.sh.78910https://virgool.ir/@m.sh.78910/ترجمه-مقاله-مادر-سرباز-کشته-شده-اسرائیلی-میگوید-ارتش-اسرائیل-پسرم-را-مثل-آشویتس-بوسیله-گازگرفتگی-کشت-از-grayzone-u5kf1ae6gwssEnglish Headline: Israeli army gassed my son ‘like Auschwitz,’ mother of slain Israeli soldier saysعنوان فارسی: مادر سرباز کشته شده اسرائیلی میگوید ارتش اسرائیل پسرم را مثل آشویتس بوسیله گازگرفتگی کشتمکس بلومنتال - ۱۸ ژانویه ۲۰۲۴یک مادر خشمگین اسرائیلی پس از اینکه ادعا کرد ارتش اسرائیل عمداً پسرش را در حالی که در یک تونل در غزه نگهداری می‌شد، با گاز کشته است، جنجال‌هایی به پا کرده است. او اکنون می‌گوید که ارتش اسرائیل پس از پخش گسترده پیام انتقادی‌اش، سنگ قبر پسرش را برداشته است.کشته شدن او بخشی از الگوی حملات نظامی اسرائیل به اسرای اسرائیلی در غزه است که سوالاتی را درباره وجود یک سیاست «آتش دوستانه» برای جلوگیری از تبادل زندانیان مطرح می‌کند.مادر یک سرباز اسرائیلی که در ۷ اکتبر توسط مبارزان حماس به اسارت گرفته شد و اکنون کشته شده است، می‌گوید که این ارتش اسرائیل بود، نه مبارزان مقاومت فلسطینی، که پسرش را کشت. در یک پست اخیراً منتشر شده در فیس‌بوک، مایان شرمن، مادر اسرائیلی نوشت که پسرش رون «واقعاً به قتل رسید — نه توسط حماس»، بلکه در شرایطی بیشتر شبیه به «آشویتس و دوش‌های گاز».او نوشت که کشته شدن پسرش «نه بر اثر شلیک تصادفی، نه بر اثر آتش‌بس، بلکه بر اثر قتل عمد — بمباران با گاز سمی» بوده است.ترجمه توییت:۱/۴: مادر رون شرمن، یکی از سربازان اسرائیلی که در ۷ اکتبر به اسارت گرفته شدند، ارتش ما را مسئول مرگ او در یک تونل در غزه میداند و ادعا میکند که او بر اثر استفاده اسرائیل از گازهای سمی به عنوان بخشی از تلاش برای کشتن مبارزان فلسطینی در تونلها جان باخته است.توییت نقل‌قول شده:[مایان شرمن، مادر رون: نتایج بررسی: رون واقعاً به قتل رسید. نه توسط حماس. بیشتر به سمت آشویتس و دوشهای گاز فکر کنید، اما بدون نازیها و بدون حماس، این نهایی است. آنها به اشتباه شلیک نکردند. او نگران نبود. قتل با قصد قبلی. بمباران با گازهای سمی. رون به دلیل سهلانگاری جنایی تمام مقامات ارشد نظامی و مقامات دولتی مسموم که دستور حذف او را برای تسویه حساب با یک تروریست از جبالیا صادر کردند، ربوده شد. و بله، آنها همچنین دریافتند که او چند انگشت خرد شده داشت، احتمالاً به دلیل تلاشهای ناامیدانهاش برای فرار از گور سمی که ارتش اسرائیل برای او حفر کرده بود، زمانی که سعی میکرد هوا تنفس کند اما فقط سم ارتش اسرائیل را استنشاق کرد. عزیز من... ای کاش میتوانستم به جای تو بمیرم... چه کابوسی را تحمل کردی! مرگی با رنج وحشتناک! و همه اینها به دستور نیروهای دفاعی اسرائیل، که تو اینقدر برای آنها فروختی، اینقدر قدردان بودی و دولت را دریافت کردی. هیچ آیندهای برای این کشور وجود ندارد اگر این کاری است که آنها با تو کردند پس از اینکه تو را در آن شنبه رها کردند. تصمیم چه میبود اگر پسر بیبی در تونل تروریست بود، یا نوه گالانت؟ یا پسر هرتسی هالوی؟ آیا آنها نیز با بمبهای گازی مسموم میشدند؟**۲/۴:** **توییت نقلقول شده:** [بر اساس گفتههای مادر رون شرمن، یکی از گروگانهای اسرائیلی که توسط حماس نگهداری میشد و تحت «شرایط نامعلوم» کشته شد، ادعا میکند که پسرش توسط ارتش با گاز سمی کشته شده است. رسانهها اخیراً به گزینه «گاز دادن تونلها» اشاره کردهاند.] **تصویر پیوست شده:** [نتایج بررسی: رون واقعاً به قتل رسید، نه توسط حماس، بیشتر به سمت آشویتس و دوشهای گاز فکر کنید، اما بدون نازیها و بدون حماس به عنوان علت، هیچ شلیک تصادفی، هیچ قتل عمدی اولیه، بمباران با گازهای سمی، رون به دلیل سهلانگاری جنایی تمام مقامات ارشد ارتش و دولت خونین ربوده شد که دستور حذف او را برای تسویه حساب با یک تروریست از جبالیا صادر کردند. آه بله، و آنها همچنین دریافتند که او چند انگشت خرد شده داشت، ظاهراً به دلیل تلاشهای ناامیدانهاش برای فرار از گور سمی که تساهال برای او حفر کرد زمانی که سعی میکرد هوا تنفس کند اما فقط سم تساهال را استنشاق کرد. عشق من... ای کاش میتوانستم به جای تو بمیرم... چه کابوسی را تحمل کردی! مرگ در عذاب وحشتناک! و همه اینها به دستور نیروهای دفاعی اسرائیل که تو اینقدر به آنها اعتماد داشتی و قدردان بودی و کابینه دولت. هیچ آیندهای برای این کشور وجود ندارد اگر این کاری است که آنها با تو کردند که تو را در آن شنبه رها کردند. تصمیم چه میبود اگر پسر بیبی در تونل تروریست بود یا نوه گالانت؟ یا پسر هرتسی هالوی؟ آیا آنها نیز با بمبهای گازی مسموم میشدند؟] **۳/۴:** **توییت نقلقول شده:** [نعوم دان، که یکی از بستگانش در غزه اسیر است: کابینه من، نخستوزیر من، وزیر دفاع من، در حال اجرای «دکترین هانیبال» بر روی خانواده من، بر روی تمام شهروندانی هستند که از خانههایشان ربوده شدهاند. ما درک میکنیم که داریم مردم خودمان را میکشیم.] **۴/۴:** [امروز صبح، سرمقاله هاآرتص خواستار بررسی علنی ادعاها درباره استفاده از گازهای سمی (که در واقع سلاحهای شیمیایی هستند) در غزه شده است. مقاله ذکر شده: https://www.haaretz.com/opinion/editorial/2024-01-22/ty-article-opinion/.premium/this-mothers-questions-about-the-death-of-her-soldier-son-in-gaza-must-be-answered/0000018d-2dc8-daf5-a1bf-add85e850000] شرمن نوشت: «رون به دلیل سهلانگاری جنایی تمام مقامات ارشد ارتش و این دولت لعنتی ربوده شد، که دستور حذف او را برای تسویه حساب با یک تروریست از جبالیا صادر کردند.» جسد شرمن، همراه با جسد سربازان اسیر شده دیگر، نیک بایزر و الیا تولدانو، در دسامبر از یک تونل در غزه بازیابی شد. رسانههای جریان اصلی پیشتر فلسطینیها را به دلیل کشتن حداقل یکی از گروگانها مقصر دانسته بودند، که مرگ او در یکی از نشریات به اشتباه به عنوان «اعدام توسط حماس» توصیف شده بود. اسرائیل از ارائه اطلاعات بیشتر در مورد شرایط مرگ آنها خودداری کرده و در یک بیانیه مطبوعاتی اعلام کرده است که «نمیتوان انکار یا تأیید کرد که آنها بر اثر خفگی، مسمومیت یا به عنوان نتیجه یک حمله نیروهای دفاعی اسرائیل یا عملیات حماس کشته شدهاند.» اما مادر شرمن میگوید تمام شواهد نشان میدهد که دولت اسرائیل عمداً پسرش را کشته است. او ادامه داد: «آه بله، آنها همچنین دریافتند که او چند انگشت خرد شده داشت، ظاهراً به دلیل تلاشهای ناامیدانهاش برای فرار از گور سمی که نیروهای دفاعی اسرائیل برای او حفر کرده بودند، زمانی که سعی میکرد هوای تازه تنفس کند اما فقط سم نیروهای دفاعی اسرائیل را استنشاق کرد.» شرمن در پایان گفت: «عزیزم، ای کاش میتوانستم به جای تو بمیرم، چه کابوسی را تحمل کردی. مرگ در عذاب وحشتناک — و همه اینها به دستور نیروهای دفاعی اسرائیل، که تو اینقدر به آنها اعتماد داشتی و قدردان بودی، و کابینه [اسرائیل].» او با اشاره به رژیم اسرائیل، پرسید که آیا اگر «پسر بیبی در تونل بود... یا نوه [وزیر دفاع اسرائیل، یوآو گالانت]»، آیا همان تصمیم گرفته میشد؟ آیا آنها نیز «با بمبهای گازی مسموم میشدند؟» محکومیت بیپروای شرمن از مقامات ارشد اسرائیل، یکی از معدود مواردی است که شهروندان اسرائیلی به طور عمومی از دولت خود انتقاد میکنند. پس از حملات ۷ اکتبر، دولت نتانیاهو محدودیتهای سختی بر آزادی بیان اعمال کرد، و کسانی که خواستار آتشبس بودند، اغلب با حکمهای طولانی زندان به اتهام همدردی با تروریستها مواجه میشدند. اما محکومیت شرمن از مقامات اسرائیلی به اینجا ختم نشد. سنگ قبری که او بر روی آرامگاه پسرش نصب کرده بود نیز حاوی نوشتهای تند بود: [توییت دیگر در صفحه آنها موجود نیست، احتمالاً حذف شده است] سنگ قبر نوشته بود: «سرباز رون شرمن توسط دولت اسرائیل در غزه ربوده، رها و قربانی شد.» اما این وضعیت در روز چهارشنبه تغییر کرد. یک روز پس از اینکه محکومیت او از مقامات اسرائیلی در رسانههای محلی جنجالهایی به پا کرد، شرمن دوباره در فیسبوک نوشت که ارتش اسرائیل سنگ قبر را برداشته است. او نوشت: «پس از پنهانکاری نیروهای دفاعی اسرائیل و وزارت دفاع، سنگی که من به عنوان مادرش بر روی قبر او گذاشته بودم — سنگی که برایم مهم بود بر روی سنگ قبرش قرار گیرد — توسط وزارت دفاع بر خلاف میل من برداشته شد. آنها با پنهانکاری درباره این واقعیت که رون برای هدف کشتن حذف شد، فکر میکنند که برداشتن سنگ از قبر رون واقعیتها را پاک میکند.» اما شرمن نوشت که واقعیت این است که «رون به دلیل یک دولت و ارتش شکست خورده و وحشتناک ربوده شد.» او افزود: «تنها چیزی که آنها برای من به عنوان مادرش باقی گذاشتند — سنگی که موافقت کردند بر روی قبرش بگذارم و من از جیب خودم هزینه آن را پرداخته بودم — توسط وزارت دفاع برداشته شد تا به پنهانکاری درباره قتل او ادامه دهند.» او در پایان گفت: «این دولت و این وزارت دفاع است: پنهانکاری، حذف شواهد کفرآمیز، قربانی کردن گروگانها، رها کردن والدین داغدار.» آیا ارتش اسرائیل عمداً گروگانهای اسرائیلی در غزه را میکشد؟ادعای خشمگینانه خانواده شرمن مبنی بر اینکه ارتش اسرائیل پسرشان را با گاز کشته است، پس از انتشار یک ویدیوی گروگانگیری توسط گردانهای القسام، شاخه نظامی حماس، در ۱۵ ژانویه مطرح شد. این ویدیو شامل شهادت نوا آرگامانی بود که در ۷ اکتبر در جشنواره موسیقی الکترونیک نوا در جنوب اسرائیل به اسارت گرفته شده بود. بر اساس گفتههای آرگامانی، او به سختی از یک سری حملات هوایی اسرائیل جان سالم به در برد و چندین آسیب دیدگی دارد: او گفت: «من در یک ساختمان بودم. این ساختمان توسط یک حمله هوایی نیروهای دفاعی اسرائیل بمباران شد. موشکهای اف-۱۶ به هر سه ما اصابت کردند. دو موشک منفجر شد و یکی منفجر نشد. در ساختمان ما با سربازان القسام و سه گروگان بودیم. من، ایتای سویرسکی، و یوسی شرابی. پس از اینکه ساختمان ما مورد اصابت قرار گرفت، همه ما زیر آوار مدفون شدیم. سربازان القسام من و ایتای را نجات دادند، اما نتوانستیم یوسی را نجات دهیم. پس از چندین روز، ایتای و من به مکان دیگری منتقل شدیم. در حالی که منتقل میشدیم، ایتای توسط یک حمله هوایی نیروهای دفاعی اسرائیل مورد اصابت قرار گرفت و جان سالم به در نبرد.» آرگامانی در بیانیه نهایی خود خطاب به دولت اسرائیل گفت: «ایتای سویرسکی و یوسی شرابی — آنها به دلیل حملات هوایی خودمان کشته شدند. این جنون را متوقف کنید و ما را به خانههایمان نزد خانوادههایمان بازگردانید.» **توییت:** [🚨 فوری: حماس به ویدیوی حدسزدنهایشان پاسخ داد آخرین بهروزرسانی از حماس ادعا میکند که دو نفر از سه گروگان حاضر در ویدیوی قبلی آنها بر اثر بمباران اسرائیل بر غزه کشته شدهاند. گروگان زندهمانده، نوا آرگامانی: «این جنون را متوقف کنید و ما را به خانههایمان نزد خانوادههایمان بازگردانید.» منبع: کانال تلگرام حماس ویدیوی پیوست شده از گروگانهایی که از نتانیاهو میخواهند جنگ را متوقف کند زیرا دیگر هیچ غذایی و منابع دیگری برای حماس باقی نمانده است تا آنها را تغذیه کند و جنگندههای نیروهای دفاعی اسرائیل به اشتباه گروگانهای خودشان را هدف قرار میدهند.] https://x.com/MaxBlumenthal/status/1747339874745610640 در ۱۴ ژانویه — صدمین روز پس از ۷ اکتبر — پدر رون شرمن، الکس، درخواست نوا آرگامانی برای مذاکرات فوری برای آزادی گروگانها را تکرار کرد: «پیام ما امروز به دولت اسرائیل این است که زمان در حال اتمام است! هر یک از گروگانها میتواند پدر، پسر یا دختر شما باشد. بازگشت گروگانها باید تنها هدف اصلی باشد. هیچ چیز دیگری وجود ندارد.» متأسفانه برای گروگانهای اسرائیلی که در غزه در حال رنج کشیدن هستند، دولت آنها بیعلاقگی آشکاری به تبادل زندانیان نشان داده است. از ۷ اکتبر، ارتش اسرائیل دستورات «هانیبال» را در مقیاس گسترده صادر کرده است، که اجازه میدهد خانهها و وسایل نقلیهای که حاوی گروگانها هستند با گلولههای تانک و موشکهای هلفایر هدف قرار گیرند، که منجر به کشته شدن بسیاری از غیرنظامیان اسرائیلی شده است. هدف، همانطور که در یک بررسی توسط گزارشگران امنیتی اسرائیلی، رونن برگمن و یوآو زیتون، با استناد به منابع نظامی رسمی بیان شده است، جلوگیری از یک تبادل زندانیان سیاسی دردناک برای تعداد زیادی از زندانیان فلسطینی بوده است. **توییت نویسنده مقاله:** [بررسی کامل YNet درباره ۷ اکتبر: - تأیید دستورات «هانیبال گسترده» آتش دوستانه - ۷۰ خودرو توسط هلیکوپترها، تانکها یا موشکهای ضد تانک مورد اصابت قرار گرفتند «و حداقل در برخی موارد همه افراد داخل وسیله نقلیه کشته شدند» - مقررات شلیک کنار گذاشته شد https://w.ynet.co.il/yediot/7-days/time-of-darkness?externalurl=true ترجمه عکس پیوست شده از سایت اسرائیلی YNet: [بررسی «۷ روز» نشان میدهد که در نیمه شب ۷ اکتبر، نیروهای دفاعی اسرائیل به تمام واحدهای جنگی خود دستور دادند که در عمل از «روش هانیبال» استفاده کنند، اگرچه بدون ذکر صریح این نام. دستور این است که «به هر قیمتی» هر تلاشی توسط تروریستهای حماس برای بازگشت به غزه را متوقف کنند، با زبانی بسیار شبیه به «روش هانیبال» اصلی، علیرغم اطمینانهای مکرر مقامات امنیتی که این روش لغو شده است. معنای واقعی این دستور این است که هدف اصلی متوقف کردن عقبنشینی فعالان نوهبا است. و اگر آنها گروگانهایی را با خود بردند — حتی اگر این به معنای به خطر انداختن یا آسیب رساندن به زندگی غیرنظامیان در منطقه، از جمله خود گروگانها باشد. بر اساس برخی شهادتها، نیروی هوایی در آن ساعات بر اساس دستورالعمل جلوگیری از ورود از غزه به اسرائیل و بازگشت از اسرائیل به غزه عمل کرد. تخمین زده میشود که حدود هزار تروریست و نفوذی در منطقه بین شهرکهای عوتف و نوار غزه کشته شدند. در این مرحله مشخص نیست که چند نفر از گروگانها بر اثر فعالسازی این دستور در ۷ اکتبر کشته شدند. در هفته پس از شنبه سیاه، سربازان واحدهای نخبه، به ابتکار فرماندهی جنوبی، حدود ۷۰ وسیله نقلیه را که در منطقه بین شهرکهای عوتف و نوار غزه باقی مانده بودند، بررسی کردند. این وسایل نقلیه به غزه نرسیدند، زیرا در راه توسط یک هلیکوپتر جنگی، یک موشک ضد تانک یا یک تانک مورد اصابت قرار گرفتند و حداقل در برخی موارد همه افراد داخل وسیله نقلیه کشته شدند. منبع: https://w.ynet.co.il/yediot/7-days/time-of-darknessحداقل ۳۶ گروگان اسرائیلی از زمان آغاز حمله نظامی اسرائیل در داخل غزه کشته شدهاند. علاوه بر شرمن، سویرسکی و شرابی، آنها شامل سامر الطلالکا، آلون شامریز، و یوتام هایم میشوند، که توسط سربازان تیپ گولانی اسرائیل هنگامی که بدون پیراهن، با پرچم سفید تکان میدادند و به زبان عبری درخواست نجات میکردند، مورد اصابت گلوله قرار گرفتند. آنها احتمالاً شامل خانواده یاردن بیباس، یک اسرائیلی که در غزه گروگان گرفته شده است، نیز میشوند. در یک ویدیوی گروگانگیری ناراحتکننده که توسط گردانهای القسام در ۱۳ دسامبر منتشر شد، بیباس با چشمانی اشکآلود دیده میشود که اسرائیل را به کشتن همسرش، شری، و دو فرزند خردسالش، آریل و کفیر، در یک حمله هوایی متهم میکند. سخنگوی ارتش اسرائیل بدون ارائه شواهدی اصرار دارد که خانواده او هنوز زنده هستند، و به طور ضمنی به شهروندان اسرائیلی گفت که باید «جنگ روانی» منتقل شده در ویدیوی گروگانگیری بیباس را نادیده بگیرند. اگرچه اقدامات نظامی اسرائیل در طول بیش از ۱۰۰ روز به طور قطعی نتوانسته است گروگانها را آزاد کند و به طور قطعی بسیاری از شهروندان خود را کشته است، اکثریت قریب به اتفاق یهودیان اسرائیلی موافق تشدید حمله به غزه هستند. ۵۶٪ از پاسخدهندگان به یک نظرسنجی موسسه دموکراسی اسرائیل در ۲ ژانویه اعلام کردند که بهترین راه برای بازگرداندن گروگانهای باقیمانده ادامه عملیات نظامی در غزه است. تنها ۲۴٪ از یک توافق با حماس حمایت کردند، اگرچه تبادلی که در اوایل دسامبر انجام شد، دهها اسرائیلی را از اسارت بازگرداند. با توجه به اینکه افکار عمومی اسرائیل به دنبال انتقام است، پلیس به شدت در حال سرکوب درخواستهای عمومی برای آتشبس است، و وزیران به شدت راستگرای دولت علیه «فاجعه» تبادل زندانیان سخن میگویند، سرنوشت گروگانها در غزه تیره و تار به نظر میرسد. اکنون، برخی از تحلیلگران اسرائیلی به طور علنی حدس میزنند که ارتش آنها عمداً گروگانها را هدف قرار میدهد تا اهرم سیاسی را از حماس بگیرد. همانطور که جامعهشناس اسرائیلی یاگیل لوی در هاآرتص نوشت، «تصمیم دولت برای حمله به غزه علیرغم حضور گروگانها در مکانهای بمباران شده را میتوان به عنوان گسترش دستورالعمل «هانیبال» در نظر گرفت.» از آنجا که عناصر راستگرا در دولت تبادل زندانیان را مغایر با هدف اعلام شده «نابودی» حماس میدانند، لوی نتیجه گرفت که «زندگی گروگانها قربانی معقول دیگری است که باید انجام شود.» لینک مقاله: https://thegrayzone.com/2024/01/18/israeli-army-gassed-auschwitz-soldier/BamdaadBamdaadFri, 28 Feb 2025 17:05:16 +0330https://virgool.ir/@m.sh.78910/iranian-womens-achievments-thanks-to-shia-islams-viewpoint-gtcuhqocerdcIranian women, the Asian Futsal champions in 2018This is the democratic map of Muslim countries: It's true that there’s a lot of diversity on this map, and some cultures do restrict women bc of mixing their negative traditions w/ religion or using unreliable historic sources to interpret Quran.But the story is different in Iran. You probably have seen how ppl are attacked or called Anti Semite or even fired from their job in the western countries if they are Anti Israel vocally. Now it's not hard to imagine how the western media's policy would be about Iran as a country who has been against Israel in practice for more than 4 decades when it continuously funds and trains and arms resistance groups in the middle east(West of Asia). Since Iran is pro-Palestine and against Zionists, many lies are spread about it in western media to caricaturize it to show its flaws bigger or worse than how it actually is. Or question any of its achievements.This is the story of women in Iran:Before the Islamic revolution 45 years ago, a monarch was ruling here who gained the power thanks to the UK & US & remained their puppet. After traveling to the West & seeing their development, he got impressed and with his uneducated, self-hating, colonized mindset, concluded that "our religion is holding us back from development."He banned hijab in schools in our religious society and focused more on encouraging women to be models, singers, and adult movie actresses to "free" us this way by force, thinking that this was the key to the West’s development. As a result, many girls lost the chance to go to school because they or their families disagreed with that policy. After about 80 years of Westernizing us superficially, in practice, women had no significant achievements in scientific, sports, or other fields after 55 years.The sexualization of girls was his biggest interest.The Pahlavi Shah’s View of Women: The Pahlavi Shahs not only disregarded the dignity of women in practice, but they even saw women as merely existing to satisfy the sexual needs of men & had no BELIEF in women’s ability to succeed in various fields & even shamelessly defended their views!In a video interview with a famous feminist journalist, he said: "In a man’s life, women count only if they’re beautiful, graceful, and know how to stay feminine. You’ve never produced a Michelangelo or a Bach. You have produced nothing great. Nothing!...You’re evil. Every single one of you."SourceThe Pahlavi's view of women was largely sexual and demeaning, treating them more like slaves.His GOVT was filled with political, moral, and financial corruption, as is common with every monarchy. Meanwhile, ordinary people were very poor, and the upper class was very wealthy.Imam Khomeini’s View of Women:Imam Khomeini, as the architect of the Islamic Revolution, described women as human beings and "great educators." He said, “A woman is a human, and not just any human, but a great one. A woman is the educator of society. From the lap of a woman, humans are brought forth.” He also emphasized the prominent role of women in Islamic history, stating, “Islamic history bears witness to the boundless respect that the Prophet Muhammad(PBUH) showed to this noble being, to demonstrate that a woman has a unique greatness in society. If she is not superior to men, she is certainly no less.” In stark contrast to the Shah, Imam Khomeini viewed women as educators and managers of the family, saying, “The mother’s lap is the greatest school where a child is raised.” Regarding the virtue of motherhood, he said, “The rights of mothers cannot be counted, nor can they be fully fulfilled. One night of a mother’s care for her child is worth more than years of the father’s dedicated life.The manifestation of affection and mercy in a mother’s eyes is a reflection of the mercy and compassion of the Lord of the Worlds. [...] That which is mentioned in the hadith, ‘Heaven is under the feet of mothers,’ is a reality.”Imam Khomeini regarded women as equals to men, and thus, he assigned them the responsibility of striving powerfully in various fields of science, culture, politics, etc. He obligated women to pursue education and work to elevate their intellectual and scientific status in order to properly raise and nurture the next generation. For example, he described women’s roles in different dimensions—scientific, social, political, and cultural—as follows: “In terms of education: Strive to acquire knowledge, to be equipped with moral virtues and good deeds. You are to raise strong young people for the future of our country. In social matters: You must participate in all the arenas and fields allowed by Islam. In political matters: Just as men must engage in political affairs and protect their society, so too must women engage and protect society. In cultural matters: This culture must be revived, and you, women, should be as active as the men, just as they are engaged in scientific and cultural fronts, so too must you be engaged.”The religious activists fought to inform people that "the colonization and Western puppets are holding us back." In Shia Islam, we have reliable sources that since 1400 years ago, Prophet Mohammad always encouraged that it is not only every Muslim’s right to get educated, but it's mandatory for both men & women. After seeing the Shahs' corruption and anti woman's agenda, the women took the lead in the revolution, and the men followed. The revolution succeeded as the 1st woman-led revolution in the world. Right after the revolution, while the new parliament made the dress code far more conservative as an extreme reaction to how revealing it had been before, in other fields, women achieved many things. The Third View: Women from the Perspective of the Supreme LeaderOver the past 40 years, the Supreme Leader has often spoken about the personality and virtue of women in various meetings with different segments of society, particularly with women. One example of his statements is as follows: “Women are, in the sight of God, like men. In the journey of spiritual and divine ascent, there is no difference between the two genders. In this path of growth and perfection, the traveler is the human being. In terms of social rights, there is no difference between men and women. In personal individual rights, there is no difference between men and women. In a few specific personal matters, some privileges have been granted to women, and in a few other matters, some privileges have been granted to men, all based on the natural differences between men and women. This is Islam—the most solid, logical, and practical set of laws and boundaries that one could imagine regarding the issue of gender.”Women here are taxi drivers, pilots, college professors (Iran’s Leader's wife is a college professor), scientists, physicians, athletes, artists, actresses, etc.60-66% of our college graduates & students are women each year on average. I mean, for every boy, there are 2 girls 🤣.Here, we're going to highlight some of Iran's achievements in the field of women's rights, such as women's health, sports, women's education and specialized education etc:First: Women's EducationReduction in illiteracy among women over the age of 15:Comparison of the literacy growth rate of women aged 15-64 in Iran with the region and the worldComparison of the literacy growth rate of women aged 15-64 in Iran with the region and the worldAccording to the World Economic Forum (WEF), Iran ranks First globally in educational equity at the primary and secondary level:Increase in the ratio of girls to boys in elementary and secondary education in Iran from 1971 to 2015: 47.6%Increase in the ratio of girls to boys in university education: 👇Source: World BankSpecialized EducationIncrease in the percentage of female university professors/faculty membersb) The percentage of female specialists has increased from 15% to 40%c) The percentage of female sub-specialists has increased from 9% to 30%d) The percentage of female specialists in obstetrics and gynecology has increased from 16% to 98% [Source]Second: Women's Health and Well-beingA 90% reduction in maternal mortality during childbirth:The increase in women's life expectancy in Iran from 57.6 to 77.8 years (higher than the global average, with faster growth compared to the world: World Bank Data LinkThird: Women's SportsIranian women, the Asian Futsal champions in 2018 for the 2nd time in the row:Iran Women’s Ice Hockey Championship in 2024: An Unbeaten and Unscored Masterpiece by the Girls, Without Conceding Any Goals:After the revolution, the country’s sports scene, particularly for women, underwent significant transformations. There has been an increase in sports infrastructure and facilities, even in the most remote areas of the country.For instance, in 1979, there were only five sports halls in rural areas, but now more than 400 villages have sports halls.The number of women’s sports disciplines increased from 7 in 1979 to 38 by 2004.The number of female sports coaches saw a tremendous growth, from 9 to 35,000, while the number of female referees rose from 7 to 16,000—a 2,000-fold increase. Additionally, the number of sports stadiums exclusively for women grew 30 times after the revolution.(Women and Family Studies Department, Effectiveness of the Islamic Republic in Women’s Issues, p. 344).Growth in Women's Sports StructuresWomen’s involvement in sports has become more prominent since the revolution, with qualitative and quantitative improvements among female athletes.The women's sports committee evolved into the Women’s Sports Management, which later became the Women’s Sports Directorate in the Sports Organization. In 2018, with the restructuring of the Ministry of Sports, it was transformed into the "Women’s Sports Development Office."The construction of facilities for women’s sports, including swimming and indoor games, is one of the rare initiatives that even many other countries lack.(Source: "Women’s Sports Status Report," Women's Sports Development Office, October 2018, Women's and Family Studies Department, Effectiveness of the Islamic Republic in Women’s Issues; Nayyereh Ghaffari, A Study on the Effectiveness of the Islamic Republic in Women's Affairs, p. 243)Fourth: Culture and ArtsAfter the revolution, women became actively engaged in all areas of the arts, while adhering to Islamic norms, including writing, acting, and more. (Except some types of singing)A great movie directed by a woman'The Salesman' wins Oscar of best foreign language movieFifth: In the Social SphereActivities of NGOs and Charitable OrganizationsThe Shah aimed to control independent women’s activities, which were gradually gaining momentum through convergence, in order to suppress any independent political organizations and genuine movements for women's rights.However, after the Islamic Revolution, women established numerous organizations focused on cultural and educational activities, entrepreneurial charity work, and even research initiatives. There are now thousands of these organizations.Women’s presence in charitable and non-governmental institutions is considered a highly influential aspect of their social involvement.According to the Women's and Family Affairs Office of the Presidency, by 2018, more than 2,700 NGOs related to women's affairs were active across different provinces of the country.Sixth: Political and International SphereThe most important indicators of political participation are voting rights and holding political office, both of which saw growth after the revolution. Women participated in parliament, demonstrations, elections, and referendums.Women’s Legal Rights in the CountryIn many developed and developing countries, various organizations have been formed to secure and turn basic women’s rights into law, such as support for women against violence, assault, and mandatory military service. However, the Islamic Republic has legislated and implemented laws in accordance with Islamic principles, taking into account the nature and characteristics of women.The "Charter of Women's Rights and Responsibilities" serves as the basis for defining and clarifying the status of women in the Islamic Republic. This charter acts as a reference for policymaking in cultural and social affairs, both individually and collectively. Furthermore, the 2025 vision document of the Islamic Republic also addresses issues related to women and family.Conclusion:Tho there are many wealthy countries in Asia w/o our strict dress code & sanctions, like China, India, Japan, Australia, South Korea, etc, despite sanctions, Iranian women are progressive in science & champions in nearly every sport I can think of in Asia: futsal, taekwondo, hockey, chess, skating, handball, wheelchair basketball, shooting, archery. We're proud of them. They make up 40% of the government. Tho they aren’t still in decision-making positions enough, Iran’s Leader and we are fighting to empower them more.So the reason for all this progress is Islam itself, as shown by this chart comparing b4 & after the revolution (1979~1980).BamdaadBamdaadThu, 10 Oct 2024 21:49:10 +0330https://virgool.ir/@m.sh.78910/the-israel-projects-2009-global-language-dictionary-gtt84dkpxfzoCHAPTER 1: THE 25 RULES FOR EFFECTIVE COMMUNICATIONفصل ۱: 26 قانون برای ارتباطات موثرThis manual will provide you with many specific words and phrases to help you communicate effectively in support of Israel. But what is the big picture? What are some general guidelines that can help you in your future efforts? Here are the 26 points that matter most:این راهنما به شما بسیاری از کلمات و عبارات خاص را ارائه می‌دهد تا به شما کمک کند به‌طور موثر در حمایت از اسرائیل ارتباط برقرار کنید. اما تصویر بزرگ چیست؟ چه راهنمایی‌های کلی می‌توانند در تلاش‌های آینده شما کمک کنند؟ اینجا ۲۶ نکته‌ای که بیشتر اهمیت دارند آمده است:1) Persuadables won’t care how much you know until they know how much you care. Show Empathy for BOTH sides! The goal of pro-Israel communications is not simply to make people who already love Israel feel good about that decision. The goal is to win new hearts and minds for Israel without losing the support Israel already has. To do this you have to understand that the frame from which most Americans view Israel is one of “cycle of violence that has been going on for thousands of years.” Thus, you have to disarm them from their suspicions before they will be open to learning new facts about Israel.۱) تا زمانی که مردم ندانند شما چقدر اهمیت می‌دهید، اهمیتی نمی‌دهند که چقدر می‌دانید. همدردی با هر دو طرف را نشان دهید! هدف ارتباطات طرفدار اسرائیل تنها این نیست که افرادی که قبلاً اسرائیل را دوست دارند از این تصمیم احساس خوبی داشته باشند. هدف این است که قلب‌ها و ذهن‌های جدیدی برای اسرائیل جذب کنید بدون اینکه حمایت‌هایی که اسرائیل در حال حاضر دارد را از دست بدهید. برای این کار باید درک کنید که نگاه بیشتر آمریکایی‌ها به اسرائیل یک «چرخه خشونتی است که هزاران سال است ادامه دارد.» بنابراین، قبل از اینکه آن‌ها باز باشند تا حقایق جدیدی در مورد اسرائیل یاد بگیرند، باید از تردیدهایشان خلع سلاح شان کنید.The first step to winning trust and friends for Israel is showing that you care about peace for BOTH Israelis and Palestinians and, in particular, a better future for every child.Indeed, the sequence of your conversation is critical and you must start with empathy for BOTH sides first. Open your conversation with strong proven messages such as:اولین گام برای جلب اعتماد و دوستان برای اسرائیل، نشان دادن این است که شما به صلح برای هر دو اسرائیلی‌ها و فلسطینی‌ها اهمیت می‌دهید و به‌ویژه به آینده‌ای بهتر برای هر کودک.در واقع، ترتیب مکالمه شما بسیار حیاتی است و باید ابتدا با همدردی برای هر دو طرف شروع کنید. مکالمه خود را با پیام‌های قوی و اثبات شده مانند:“Israel is committed to a better future for everyone – Israelis and Palestinians alike. Israel wants the pain and suffering to end, and is committed to working with the Palestinians toward a peaceful, diplomatic solution where both sides can have a better future. Let this be a time of hope and opportunity for both the Israeli and the Palestinian people.”«اسرائیل به آینده‌ای بهتر برای همه – هم اسرائیلی‌ها و هم فلسطینی‌ها – متعهد است. اسرائیل می‌خواهد درد و رنج پایان یابد و به همکاری با فلسطینی‌ها برای یک راه‌حل دیپلماتیک صلح‌آمیز متعهد است که در آن هر دو طرف می‌توانند آینده‌ای بهتر داشته باشند. بگذارید این زمان امید و فرصت برای هر دو ملت اسرائیلی و فلسطینی باشد.»Use Empathy: Even the toughest questions can be turned around if you are willing to accept the notion that the other side has at least some validity. If you begin your response with “I understand and I sympathize with those who…” you are already building the credibility you will need for your audience to empathize and agree with you.استفاده از همدردی: حتی سخت‌ترین سوالات را می‌توان برگرداند بشرطی که شما مایل باشید که بپذیرید که طرف دیگر حداقل تا حدی اعتبار دارد. اگر پاسخ خود را با «من درک می‌کنم و با کسانی که… همدردی می‌کنم» شروع کنید، شما در حال حاضر اعتبار لازم را برای مخاطبان خود ایجاد کرده‌اید تا با شما همدردی کنند و موافقت کنند.Indeed, if the heart of your communications is a chorus of finger pointing of “Israel is right, they are wrong” then you will lose more support for Israel than you will gain. Some people who ALREADY support Israel may nod their heads and say “way to go,” but people who are not already supportive of Israel will be turned off.در واقع، اگر قلب ارتباطات شما یک هم‌نوایی از انگشت‌نما کردن باشد که «اسرائیل درست است، آن‌ها اشتباه می‌کنند» در آن صورت شما بیشتر حمایت برای اسرائیل را از دست خواهید داد تا به دست آورید. برخی از افرادی که در حال حاضر اسرائیل را حمایت می‌کنند ممکن است سر تکان دهند و بگویند «آفرین»، اما افرادی که هنوز اسرائیل را حمایت نمی‌کنند، دور خواهند شد. 2) Explain your principles. All too often both Arab and Israeli spokespeople go right into an attack against the other, and virtually no one on either side explains the principles behind their actions. Americans respond much better to facts, actions, and results when they know why—not just how. For example, why is there a security fence? Because more than 250 times terrorists have come through that area killing innocent people. Israel is forced to defend its citizens from terrorism, and the fence is a part of this defense.۲) اصول خود را توضیح دهید. بسیار اغلب هر دو سخنگویان عرب و اسرائیلی به‌طور مستقیم وارد حمله به دیگری می‌شوند، و تقریباً هیچ‌کس از هیچ‌کدام از طرف‌ها اصول پشت اقداماتشان را توضیح نمی‌دهد. آمریکایی‌ها به حقایق، اقدامات، و نتایج بسیار بهتر پاسخ می‌دهند وقتی که می‌دانند چرا – نه فقط چگونه. برای مثال، چرا یک حصار امنیتی وجود دارد؟ چون بیش از ۲۵۰ بار تروریست‌ها از آن منطقه عبور کرده‌اند و افراد بی‌گناه را کشته‌اند. اسرائیل مجبور است شهروندان خود را از تروریسم دفاع کند و حصار بخشی از این دفاع است.“As a matter of principle, we believe that it is a basic right of children to be raised without hate. We ask the Palestinian leadership to end the culture of hate in Palestinian schools, 300 of which are named for suicide bombers.Palestinian leaders should take textbooks out of classrooms that show maps of the Middle East without Israel and that glorify terrorism.”“As a matter of principle, children should not be raised to want to kill others or themselves. Yet, day after day, Palestinian leadership pushes a culture of hate that encourages even small children to become suicide bombers. Iran-backed Hamas’s public television in Gaza uses Sesame Street–type programming to glorify suicide bombers.As a matter of principle, no child should be abused in such a way. Palestinian children deserve better.”«به‌عنوان یک اصل، ما معتقدیم که حق اساسی کودکان است که بدون نفرت بزرگ شوند. ما از رهبری فلسطین می‌خواهیم که فرهنگ نفرت را در مدارس فلسطینی پایان دهند، ۳۰۰ مدرسه که به نام بمب‌گذاران انتحاری نام‌گذاری شده‌اند.رهبران فلسطینی باید کتاب‌های درسی را از کلاس‌ها خارج کنند که نقشه‌های خاورمیانه را بدون اسرائیل نشان می‌دهند و از تروریسم تمجید می‌کنند.»«به‌عنوان یک اصل، کودکان نباید بزرگ شوند که بخواهند دیگران را بکشند یا خودشان را بکشند. با این حال، روز به روز، رهبری فلسطینی یک فرهنگ نفرت را پیش می‌برد که حتی کودکان کوچک را تشویق می‌کند تا بمب‌گذاران انتحاری شوند. تلویزیون عمومی حماس حمایت شده توسط ایران در غزه از برنامه کودک های عروسکی مثل Sesame Street استفاده می‌کند تا از بمب‌گذاران انتحاری تمجید کند.به‌عنوان یک اصل، هیچ کودکی نباید به این شکل سوءاستفاده شود. کودکان فلسطینی شایسته بهتر از این هستند.»3) Clearly differentiate between the Palestinian people and Hamas. There is an immediate and clear distinction between the empathy Americans feel for the Palestinians and the scorn they direct at Palestinian leadership. Hamas is a terrorist organization – Americans get that already. But if it sounds like you are attacking the Palestinian people (even though they elected Hamas) rather than their leadership, you will lose public support. Right now, many Americans sympathize with the plight of the Palestinians, and that sympathy will increase if you fail to differentiate the people from their leaders.۳) تفاوت بین مردم فلسطین و حماس را به‌وضوح توضیح دهید. تفاوتی فوری و واضح بین همدردی آمریکایی‌ها با فلسطینی‌ها و تحقیر آن‌ها نسبت به رهبری فلسطینی وجود دارد. حماس یک سازمان تروریستی است – آمریکایی‌ها این را می‌دانند. اما اگر به نظر برسد که شما مردم فلسطین را مورد حمله قرار می‌دهید (حتی اگر آن‌ها حماس را انتخاب کرده‌اند) نه رهبری آن‌ها را، شما حمایت عمومی را از دست خواهید داد. هم‌اکنون، بسیاری از آمریکایی‌ها با مصیبت فلسطینی‌ها همدردی می‌کنند، و این همدردی افزایش خواهد یافت اگر شما نتوانید تفاوت مردم و رهبران آن‌ها را توضیح دهید.WORDS THAT WORKWe know that the Palestinians deserve leaders who will care about the well being of their people, and who do not simply take hundreds of millions of dollars in assistance from America and Europe, put them in Swiss bank accounts, and use them to support terror instead of peace. The Palestinians need books, not bombs. They want roads, not rockets.”MORE WORDS THAT WORK“The obstacles on the road to a peaceful and prosperous Middle East are many. Israel recognizes that peace is made with one’s adversaries, not with one’s friends. But peace can only be made with adversaries who want to make peace with you.Terrorist organizations like Iran-backed Hezbollah, Hamas, and Islamic Jihad are, by definition, opposed to peaceful co-existence, and determined to prevent reconciliation. I ask you, how do you negotiate with those who want you dead?”کلمات موثرما می‌دانیم که فلسطینی‌ها شایسته رهبرانی هستند که به رفاه مردم خود اهمیت دهند، و که فقط صدها میلیون دلار کمک از آمریکا و اروپا نگیرند، آن‌ها را در حساب‌های بانکی سوئیس قرار ندهند و از آن‌ها برای حمایت از ترور به‌جای صلح استفاده نکنند. فلسطینی‌ها به کتاب نیاز دارند، نه بمب. آن‌ها جاده‌ها می‌خواهند، نه موشک‌ها.»کلمات موثرتر«موانع در راه یک خاورمیانه صلح‌آمیز و مرفه بسیار هستند. اسرائیل اذعان می‌کند که صلح با دشمنان ساخته می‌شود، نه با دوستان. اما صلح تنها می‌تواند با دشمنانی ساخته شود که می‌خواهند با شما صلح کنند.سازمان‌های تروریستی مانند حزب‌الله حمایت شده توسط ایران، حماس، و جهاد اسلامی، به‌تعریف، مخالف هم‌زیستی صلح‌آمیز هستند و مصمم به جلوگیری از آشتی. از شما می‌پرسم، چگونه می‌توانید با کسانی که می‌خواهند شما بمیرید مذاکره کنید؟»World view is especially important to the Left as they see a world where basically all people are good and with education and communication we can all get along. This is stark contrast to most conservatives who believe that there are good people (i.e. Israel) and bad people (i.e. Iran) and that good people need to be protected from the bad people.نگرش جهانی برای چپ‌گرایان بسیار مهم است، زیرا آن‌ها دنیایی را می‌بینند که اساساً همه مردم خوب هستند و با آموزش و ارتباطات می‌توانیم با هم کنار بیاییم. این در تضاد شدید با بیشتر محافظه‌کارانی است که باور دارند که افراد خوب (یعنی اسرائیل) و افراد بد (یعنی ایران) وجود دارند و افراد خوب نیاز به محافظت در برابر افراد بد دارند.The most effective way to build support for Israel is to talk about “working toward a lasting peace” that “respects the rights of everyone in the region.” Notice there is no explicit mention of either Israel or the Palestinians. To much of the Left, both sides are equally at fault, and because the Israelis are more powerful, sophisticated and Western, it is they who should compromise first.موثرترین راه برای جلب حمایت برای اسرائیل این است که درباره «کار برای یک صلح پایدار» صحبت کنید که «به حقوق همه در منطقه احترام می‌گذارد.» توجه کنید که به‌طور صریح از اسرائیل یا فلسطینی‌ها نام برده نشده است. برای بسیاری از چپ‌گرایان، هر دو طرف به یک اندازه مقصر هستند و چون اسرائیلی‌ها قدرتمندتر، پیچیده‌تر و غربی‌تر هستند، آن‌ها هستند که باید اول سازش کنند.4) There is NEVER, EVER, any justification for the deliberate slaughter of innocent women and children. NEVER. The primary Palestinian public relations goal is to demonstrate that the so-called “hopelessness of the oppressed Palestinians” is what causes them to go out and kill children. This must be challenged immediately, aggressively, and directly.۴) هرگز، هرگز، هیچ توجیهی برای کشتار عمدی زنان و کودکان بی‌گناه وجود ندارد. هرگز. هدف اصلی روابط عمومی فلسطینی‌ها این است که نشان دهند که به اصطلاح «ناامیدی فلسطینیان ستمدیده» باعث می‌شود که آن‌ها بیرون بروند و کودکان را بکشند. این باید بلافاصله، به شدت، و به طور مستقیم به چالش کشیده شود.“We may disagree about politics and we may disagree about economics. But there is one fundamental principle that all peoples from all parts of the globe will agree on: civilized people do not target innocent women and children for death.”«ما ممکن است در مورد سیاست و اقتصاد اختلاف نظر داشته باشیم. اما یک اصل بنیادی وجود دارد که همه مردم از سراسر جهان بر آن توافق دارند: مردم متمدن زنان و کودکان بی‌گناه را هدف مرگ قرار نمی‌دهند.»5) Don’t pretend that Israel is without mistakes or fault. It’s not true and no one believes it. Pretending Israel is free from errors does not pass the smell test. It will only make your listeners question the veracity of everything else you say. Admitting that Israel has and continues to make mistakes does not undermine the overall justice of Israel’s goals: peace and security and a better quality of life for BOTH sides.۵) وانمود نکنید که اسرائیل بدون اشتباه یا نقص است. این درست نیست و هیچ‌کس آن را باور نمی‌کند. وانمود کردن به اینکه اسرائیل عاری از خطاست، آزمون بو را رد نمی‌کند. فقط باعث می‌شود شنوندگان شما به صحت همه چیز دیگری که می‌گویید شک کنند. اعتراف به اینکه اسرائیل مرتکب اشتباهاتی شده و همچنان می‌شود، عدالت کلی اهداف اسرائیل یعنی صلح و امنیت و بهبود کیفیت زندگی برای هر دو طرف را تضعیف نمی‌کند.Use humility. “I know that in trying to defend its children and citizens from terrorists that Israel has accidentally hurt innocent people. I know it, and I’m sorry for it. But what can Israel do to defend itself? If America had given up land for peace – and that land had been used for launching rockets at America, what would America do? Israel was attacked with thousands of rockets from Iran-backed Palestinian terrorists in Gaza. What should Israel have done to protect her children? ”از تواضع استفاده کنید. «من می‌دانم که در تلاش برای دفاع از کودکان و شهروندانش از تروریست‌ها، اسرائیل به‌طور تصادفی به افراد بی‌گناه آسیب رسانده است. من این را می‌دانم و بابت آن متأسفم. اما اسرائیل چه می‌تواند برای دفاع از خود انجام دهد؟ اگر آمریکا برای صلح زمین داده بود – و آن زمین برای پرتاب موشک به آمریکا استفاده می‌شد، آمریکا چه می‌کرد؟ اسرائیل با هزاران موشک از طرف تروریست‌های فلسطینی حمایت شده توسط ایران در غزه مورد حمله قرار گرفت. اسرائیل برای محافظت از کودکانش چه باید می‌کرد؟»WORDS THAT WORK“Are Israelis perfect? No. Do we make mistakes? Yes. But we want a better future, and we are working towards it.And we want Palestinians to have a better future as well. They deserve a government that will eliminate the terror not only because it will make my children safer—but also because it will make their children more prosperous. When the terror ends, Israel will no longer need to have challenging checkpoints to inspect goods and people. When the terror ends we will no longer need a security fence.”کلمات موثر«آیا اسرائیلی‌ها بی‌نقص هستند؟ خیر. آیا ما اشتباه می‌کنیم؟ بله. اما ما آینده‌ای بهتر می‌خواهیم و به سوی آن تلاش می‌کنیم.و ما می‌خواهیم فلسطینی‌ها نیز آینده بهتری داشته باشند. آن‌ها شایسته حکومتی هستند که ترور را حذف کند نه فقط به این دلیل که کودکان من را امن‌تر می‌کند – بلکه به این دلیل که کودکان آن‌ها را نیز مرفه‌تر می‌کند. وقتی ترور پایان یابد، اسرائیل دیگر نیازی به داشتن نقاط بازرسی چالش‌برانگیز برای بازرسی کالاها و مردم نخواهد داشت. وقتی ترور پایان یابد، دیگر نیازی به حصار امنیتی نخواهیم داشت.»6) Be careful of your tone. A patronizing, parental tone will turn Americans and Europeans off. We’re at a time in history when Jews in general (and Israelis in particular) are no longer perceived as the persecuted people. In fact, among American and European audiences—sophisticated, educated, opinionated, non-Jewish audiences— Israelis are often seen as the occupiers and the aggressors. With that kind of baggage, it is critical that messages from the pro-Israel spokespeople not come across as supercilious or condescending.۶) مراقب لحن خود باشید. یک لحن پدرانه و تحقیرآمیز، آمریکایی‌ها و اروپایی‌ها را ناراحت می‌کند. ما در زمانی از تاریخ هستیم که یهودیان به‌طور کلی (و به‌ویژه اسرائیلی‌ها) دیگر به‌عنوان مردم ستمدیده تلقی نمی‌شوند. در واقع، در میان مخاطبان آمریکایی و اروپایی – مخاطبان پیشرفته، تحصیل‌کرده، و دارای نظر – اسرائیلی‌ها اغلب به‌عنوان اشغالگران و متجاوزان دیده می‌شوند. با این نوع سابقه، بسیار مهم است که پیام‌های سخنگویان طرفدار اسرائیل به‌صورت تحقیرآمیز یا متکبرانه نباشد.WORDS THAT DON’T WORK“We are prepared to allow them to build….. ”کلمات ناموثر«ما آماده‌ایم به آن‌ها اجازه دهیم تا بسازند…»Israelis cannot “allow” the Palestinians to move forward. They cannot “permit” or “control” or “instruct” the Palestinians to establish commerce, transportation, or a government. If the Palestinians are to be seen as a trusted partner on the path to peace, they must not be subordinated, in perception or in practice, by the Israelis. There is anxiety around activity in the Middle East. The way you talk about it should not add fuel to the fire.اسرائیلی‌ها نمی‌توانند «اجازه» دهند که فلسطینی‌ها پیشرفت کنند. آن‌ها نمی‌توانند «اجازه» دهند یا «کنترل» کنند یا «دستور» دهند که فلسطینی‌ها تجارت، حمل و نقل، یا حکومت ایجاد کنند. اگر فلسطینی‌ها قرار است به‌عنوان یک شریک مورد اعتماد در مسیر صلح دیده شوند، نباید در تصور یا در عمل تحت سلطه اسرائیلی‌ها باشند. فعالیت در خاورمیانه نگرانی‌هایی را به همراه دارد. نحوه صحبت شما درباره آن نباید به آتش اضافه کند.7) Stop. Stop. Stop. Most of this document is written in a positive, hopeful, instructive tone. But there is one aspect of Palestinian behavior that you have every right to demand an end – and will win points by doing so. The more you talk about the militaristic tone and jihadist goals of Iran-backed terrorists – by using their own words -- the more empathy you will create for Israel.۷) توقف کنید. توقف کنید. توقف کنید. بیشتر این سند به صورت مثبت، امیدوارانه، و آموزنده نوشته شده است. اما یک جنبه از رفتار فلسطینی‌ها وجود دارد که شما حق دارید از آن درخواست پایان دهید – و با انجام این کار امتیاز خواهید گرفت. هر چه بیشتر درباره لحن نظامی و اهداف جهادگرایانه تروریست‌های حمایت شده توسط ایران صحبت کنید – با استفاده از کلمات خودشان – بیشتر همدردی برای اسرائیل ایجاد خواهید کرد.WORDS THAT DO WORK“Achieving peaceful relationships requires the leadership—political, business, and military—of both sides. And so we ask the Palestinians … Stop using the language of incitement. Stop using the language of violence. Stop using the language of threats. You won’t achieve peace if your military leadership talks about war. You won’t achieve peace if people talk about pushing others to the sea or to the desert.”MORE WORDS THAT WORK“Israelis know what it is like to live their lives with the daily threat of terrorism. They know what it is like to send their children off to school one day and bury them the next. For them, terrorism isn’t something they read about in the newspaper.It’s something they see with their eyes far too often.”کلماتی که موثر هستند«رسیدن به روابط صلح‌آمیز نیازمند رهبری – سیاسی، تجاری، و نظامی – از هر دو طرف است. و بنابراین ما از فلسطینی‌ها می‌خواهیم… استفاده از زبان تحریک‌آمیز را متوقف کنید. استفاده از زبان خشونت را متوقف کنید. استفاده از زبان تهدید را متوقف کنید. شما نمی‌توانید صلح را به دست آورید اگر رهبری نظامی شما درباره جنگ صحبت کند. شما نمی‌توانید صلح را به دست آورید اگر مردم درباره هل دادن دیگران به دریا یا به صحرا صحبت کنند.»کلمات موثرتر«اسرائیلی‌ها می‌دانند زندگی با تهدید روزانه تروریسم چگونه است. آن‌ها می‌دانند که یک روز فرزندانشان را به مدرسه بفرستند و روز بعد آن‌ها را به خاک بسپارند. برای آن‌ها، تروریسم چیزی نیست که در روزنامه بخوانند.این چیزی است که آن‌ها خیلی بیشتر از حد می‌بینند.»8) Remind people – again and again – that Israel wants peace. Reason One: If Americans see no hope for peace—if they only see a continuation of a 2,000-year-long episode of “Family Feud”—Americans will not want their government to spend tax dollars or their President’s clout on helping Israel.۸) مردم را بارها و بارها یادآوری کنید که اسرائیل خواهان صلح است. دلیل اول: اگر آمریکایی‌ها امیدی به صلح نبینند – اگر آن‌ها فقط ادامه یک قسمت ۲۰۰۰ ساله از «نزاع خانوادگی» را ببینند – آمریکایی‌ها نخواهند خواست که دولتشان دلارهای مالیاتی یا نفوذ رئیس‌جمهورشان را برای کمک به اسرائیل خرج کنند.Reason Two: The speaker that is perceived as being most for PEACE will win the debate. Every time someone makes the plea for peace, the reaction is positive. If you want to regain the public relations advantage, peace should be at the core of whatever message you wish to convey.دلیل دوم: سخنگویی که بیشتر به صلح معتقد باشد، بحث را خواهد برد. هر بار که کسی درخواست صلح می‌کند، واکنش مثبت است. اگر می‌خواهید برتری روابط عمومی را بازپس بگیرید، صلح باید در مرکز هر پیامی باشد که می‌خواهید منتقل کنید.For Americans to have hope regarding the Middle East conflict, they need to be reminded that:· Israel has a long-term commitment to peace. When courageous Arab leaders, such as Egypt’s President Sadat and Jordan’s King Hussein, reached out their hands to Israel, peace was achieved.برای اینکه آمریکایی‌ها نسبت به درگیری خاورمیانه امید داشته باشند، باید یادآوری شوند که:· اسرائیل تعهد بلندمدتی به صلح دارد. وقتی رهبران شجاع عرب، مانند رئیس‌جمهور سادات مصر و پادشاه حسین اردن، دست به سوی اسرائیل دراز کردند، صلح محقق شد.WORDS THAT WORK“Israel made painful sacrifices and took a risk to give peace a chance. They voluntarily removed over 9,000 settlers from Gaza and parts of the West Bank, abandoning homes, schools, businesses, and places of worship in the hopes of renewing the peace process.”“Despite making an overture for peace by withdrawing from Gaza, Israel continues to face terrorist attacks, including rocket attacks and drive-by shootings of innocent Israelis. Israel knows that for a lasting peace, they must be free from terrorism and live with defensible borders.”کلمات موثر«اسرائیل فداکاری‌های دردناکی انجام داد و ریسک کرد تا به صلح یک فرصت بدهد. آن‌ها به‌طور داوطلبانه بیش از ۹۰۰۰ شهرک‌نشین را از غزه و بخش‌هایی از کرانه باختری خارج کردند، خانه‌ها، مدارس، کسب‌وکارها و اماکن عبادت را رها کردند به امید تجدید فرایند صلح.»«علیرغم اینکه با عقب‌نشینی از غزه به صلح نزدیک شدند، اسرائیل همچنان با حملات تروریستی مواجه است، از جمله حملات موشکی و تیراندازی‌های خودرو به خودروهای اسرائیلی بی‌گناه. اسرائیل می‌داند که برای داشتن یک صلح پایدار، باید از تروریسم آزاد باشد و با مرزهای دفاعی زندگی کند.»9) Americans want a team to cheer for. Let the public know GOOD things about Israel. Once you have established that you care about both Israelis and Palestinians and that Israel wants peace, you can begin the process of establishing a strong connection between Americans and Israel based on shared values and interests, including:-- Israel’s cooperative efforts with Jewish and Muslim citizens working together to create jobs, cutting edge technology, science and research;-- Israel’s remarkable advances in alternative energy;-- The work Israel has done in Arab neighborhoods and communities to raise health and living standards, including access, as full Israeli citizens, to Israel’s world-class national health care system.۹) آمریکایی‌ها تیمی برای تشویق کردن می‌خواهند. به عموم اطلاع دهید که چیزهای خوب درباره اسرائیل وجود دارد. هنگامی که شما ثابت کردید که به هر دو اسرائیلی‌ها و فلسطینی‌ها اهمیت می‌دهید و اسرائیل خواهان صلح است، می‌توانید فرایند ایجاد ارتباط قوی بین آمریکایی‌ها و اسرائیل را بر اساس ارزش‌ها و منافع مشترک آغاز کنید، از جمله:-- تلاش‌های مشترک اسرائیل با شهروندان یهودی و مسلمان که با هم کار می‌کنند تا شغل ایجاد کنند، فناوری پیشرفته، علم و تحقیق.-- پیشرفت‌های شگفت‌انگیز اسرائیل در انرژی‌های جایگزین.-- کارهایی که اسرائیل در محله‌ها و جوامع عربی انجام داده است تا استانداردهای بهداشتی و زندگی را ارتقا دهد، از جمله دسترسی به سیستم بهداشتی ملی کلاس جهانی اسرائیل به‌عنوان شهروندان کامل اسرائیلی.Information about the cooperation of Israeli doctors and scientists – Jews, Muslims, Christians and others alike - in solving important health and technological challenges can be helpful. So can demonstrating that Israel and America share a commitment to freedom of religion, press, speech as well as human rights, women’s issues, and the environmentاطلاعاتی درباره همکاری پزشکان و دانشمندان اسرائیلی – یهودی، مسلمان، مسیحی و دیگران – در حل چالش‌های مهم بهداشتی و فناوری می‌تواند مفید باشد. همچنین نشان دادن اینکه اسرائیل و آمریکا تعهد مشترکی به آزادی دین، مطبوعات، بیان و همچنین حقوق بشر، مسائل زنان و محیط زیست دارند نیز مفید خواهد بود.10) Draw direct parallels between Israel and America—including the need to defend against terrorism. From history to culture to values, the more you focus on the similarities between Israel and America, the more likely you are to win the support of those who are neutral. Indeed, Israel is an important American ally in the war against terrorism, and faces many of the same challenges as America in protecting their citizens. For example, on September 11th, nineteen suicide terrorists hijacked American planes and killed our citizens. Today, when we go to the airport, we are screened and checked. Following an attempted “Shoe Bombing” we now have to take off our shoes. It slows travel down, is expensive, and invades our privacy. But imagine what we would do if more than 250 times terrorists had crossed into our land and killed our children while they were riding buses or eating pizza? What would America do? What would America do if America’s neighbors in Canada or Mexico were firing rockets into America?۱۰) شباهت‌های مستقیم بین اسرائیل و آمریکا – از جمله نیاز به دفاع در برابر تروریسم – را برجسته کنید. از تاریخ تا فرهنگ تا ارزش‌ها، هر چه بیشتر بر شباهت‌های بین اسرائیل و آمریکا تمرکز کنید، احتمال بیشتری دارد که حمایت کسانی که بی‌طرف هستند را جلب کنید. در واقع، اسرائیل یک متحد مهم آمریکایی در جنگ علیه تروریسم است و با بسیاری از چالش‌های مشابه آمریکا در حفاظت از شهروندان خود مواجه است. برای مثال، در یازدهم سپتامبر، نوزده تروریست انتحاری هواپیماهای آمریکایی را ربودند و شهروندان ما را کشتند. امروزه، وقتی به فرودگاه می‌رویم، بازرسی و بررسی می‌شویم. پس از تلاش برای «بمب‌گذاری کفش»، اکنون باید کفش‌های خود را در بیاوریم. این کار سفر را کند می‌کند، هزینه‌بر است و به حریم خصوصی ما تجاوز می‌کند. اما تصور کنید اگر بیش از ۲۵۰ بار تروریست‌ها وارد سرزمین ما شده و فرزندان ما را در حالی که سوار اتوبوس یا در حال خوردن پیتزا بودند، کشته بودند، ما چه می‌کردیم؟ آمریکا چه می‌کرد؟ آمریکا چه می‌کرد اگر همسایگانش در کانادا یا مکزیک به آمریکا موشک شلیک می‌کردند؟The language of Israel is the language of America: “democracy,” “freedom,” “security,” and “peace.”زبان اسرائیل زبان آمریکاست: «دموکراسی»، «آزادی»، «امنیت» و «صلح.»These four words are at the core of the American political, economic, social, and cultural systems, and they should be repeated as often as possible because they resonate with virtually every American. This is not rhetoric. It is fact. Despite the non-stop coverage of Israel in the press, the positive news about Israel remains untold.این چهار کلمه در هسته سیستم‌های سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی آمریکا قرار دارند و باید تا حد ممکن تکرار شوند زیرا تقریباً با هر آمریکایی طنین‌انداز می‌شوند. این رتوئریک نیست. این یک واقعیت است. با وجود پوشش مستمر رسانه‌ای از اسرائیل، اخبار مثبت درباره اسرائیل همچنان ناگفته می‌ماند.It’s our job to “wear white hats in public”—to remind Americans that Israel is a team for whom they can feel good about cheering. After all:وظیفه ما این است که «در انظار عمومی کلاه سفید بپوشیم» – تا آمریکایی‌ها را یادآوری کنیم که اسرائیل تیمی است که آن‌ها می‌توانند با احساس خوبی از آن حمایت کنند. در نهایت:· Israel, America’s ally, is a democracy in the Middle East. In Israel, Christians, Muslims, and Jews all have freedom of speech, religion, and a right to vote. Indeed, more than a million Arabs are citizens of Israel, representing almost 20% of the population. Furthermore, 12 Arabs and 21 women serve in Israel’s 120-member Parliament, and an Arab judge sits on the Israeli Supreme Court. On a cultural level, a recent Miss Israel was an Israeli Arab and Israel is sending an Arab-Israeli and a Jewish-Israel to sing together in the upcoming Eurovision contest. As the following chart shows, female membership in the Knesset is even on the rise:· اسرائیل، متحد آمریکا، یک دموکراسی در خاورمیانه است. در اسرائیل، مسیحیان، مسلمانان و یهودیان همگی آزادی بیان، دین و حق رای دارند. در واقع، بیش از یک میلیون عرب شهروند اسرائیل هستند که تقریباً ۲۰٪ از جمعیت را تشکیل می‌دهند. علاوه بر این، ۱۲ عرب و ۲۱ زن در پارلمان ۱۲۰ عضوی اسرائیل خدمت می‌کنند و یک قاضی عرب در دیوان عالی اسرائیل نشسته است. در سطح فرهنگی، یکی از ملکه‌های زیبایی اخیر اسرائیل یک عرب اسرائیلی بود و اسرائیل در مسابقه آینده یوروویژن یک عرب-اسرائیلی و یک یهودی-اسرائیلی را برای خواندن با هم ارسال می‌کند. همانطور که نمودار زیر نشان می‌دهد، عضویت زنان در کنست نیز در حال افزایش است:· In contrast to those in the Middle East who indoctrinate their children to become hate-mongers and suicide bombers, Israel educates their children to strive for progress and peace. Israel is the one place in the Middle East where a young girl can grow up to be anything she wants—from a doctor to a mommy, to a businessperson and even to be prime minister!· Israel is a key American ally: · برخلاف کسانی که در خاورمیانه کودکانشان را به نفرت‌پراکنی و بمب‌گذاری انتحاری تعلیم می‌دهند، اسرائیل کودکانشان را به پیشرفت و صلح تشویق می‌کند. اسرائیل تنها مکانی در خاورمیانه است که یک دختر جوان می‌تواند هر چیزی که می‌خواهد بشود – از پزشک تا مادر، تا تاجر و حتی نخست‌وزیر!· اسرائیل یک متحد کلیدی آمریکا است: رای‌دهندگان احساس می‌کنند که "اسرائیل مهمترین متحد ما در خاورمیانه است."Some positive news comes from the following question, which has been tracked for seven years and shows that Israel continues to receive strong support from Americans:اخبار مثبتی از سوال زیر به دست می‌آید، که برای هفت سال پیگیری شده و نشان می‌دهد که اسرائیل همچنان از حمایت قوی آمریکایی‌ها برخوردار است:11) Don’t talk about religion. Americans who see the bible as their sourcebook on foreign affairs are already supporters of Israel. Religious fundamentalists are Israel’s “Amen Choir” and they make up approximately one-fourth of the American public and Israel’s strongest friends in the world. However, some of those who are most likely to believe that Israel is a religious state are most hostile towards Israel (“they’re just as extreme as those religious Arab countries they criticize”). Unfortunately, virtually any discussion of religion will only reinforce this perception.۱۱) درباره دین صحبت نکنید. آمریکایی‌هایی که کتاب مقدس را منبع خود در امور خارجی می‌دانند، از قبل حامی اسرائیل هستند. بنیادگرایان مذهبی گروه «آمین خوانان» اسرائیل هستند و تقریباً یک چهارم از جمعیت آمریکا و قوی‌ترین دوستان اسرائیل در جهان را تشکیل می‌دهند. با این حال، برخی از کسانی که احتمال بیشتری دارند باور کنند که اسرائیل یک کشور مذهبی است، بیشتر به اسرائیل خصومت دارند («آن‌ها به همان اندازه کشورهایی که از آن‌ها انتقاد می‌کنند، مذهبی هستند»). متأسفانه، تقریباً هرگونه بحث درباره دین فقط این تصور را تقویت خواهد کرد.Therefore, even the mention of the word “Jew” is many Israel contexts is going to elicit a negative reaction—and the defense of Israel as a “Jewish State” or “Zionist State” will be received quite poorly. This may be hard for the Jewish community to accept but this is how most Americans and Europeans feel.بنابراین، حتی ذکر کلمه «یهودی» در بسیاری از زمینه‌های مربوط به اسرائیل واکنش منفی برمی‌انگیزد – و دفاع از اسرائیل به‌عنوان یک «کشور یهودی» یا «کشور صهیونیستی» به‌طور نامطلوبی دریافت خواهد شد. ممکن است این برای جامعه یهودی سخت باشد که بپذیرد، اما این همان احساسی است که بیشتر آمریکایی‌ها و اروپایی‌ها دارند.The exceptions are amongst the Orthodox Jewish and Evangelical Christian communities. The fact is that Evangelical Christians are more supportive of Israel and Israeli policy than almost any other subgroup in America—and sometimes even more supportive than liberal Jews. The primary reason for this is that their religion tells them to do so. You can speak about God to these groups (approximately one fourth of America) but do not extend your comments about religion beyond that.استثناها در میان جوامع یهودی ارتدوکس و مسیحیان انجیلی وجود دارد. واقعیت این است که مسیحیان انجیلی نسبت به اسرائیل و سیاست‌های اسرائیل بیشتر از تقریباً هر گروه دیگر در آمریکا و گاهی حتی بیشتر از یهودیان لیبرال حمایت می‌کنند. دلیل اصلی این است که دین آن‌ها به آن‌ها می‌گوید که این کار را بکنند. می‌توانید درباره خدا با این گروه‌ها (تقریباً یک چهارم از آمریکا) صحبت کنید اما نظرات خود درباره دین را بیش از آن گسترش ندهید.12) No matter what you are asked, bridge to a productive pro-Israel message. When asked a direct question, you don’t have to answer it directly. You are in control of what you say and how you say it. Remember, your goal in doing interviews is not only to answer questions—it is to bring persuadable members of the audience to Israel’s side in the conflict. Start by acknowledging their question and agreeing that both sides – Israelis and Palestinians – deserve a better future. Remind your audience that Israel wants peace. Then focus on shared values. Once you have done this you will have built enough support for you to say what Israel really wants: for the Palestinians to end the violence and the culture of hate so that fences and checkpoints are no longer needed and both sides can live in peace. And for Iran for Iran-backed terrorists in Gaza to stop shooting rockets into Israel so that both sides can have a better future.۱۲) مهم نیست چه سوالی از شما پرسیده می‌شود، به یک پیام سازنده و طرفدار اسرائیل پل بزنید. هنگامی که سوال مستقیمی از شما پرسیده می‌شود، لازم نیست مستقیماً به آن پاسخ دهید. شما کنترل آنچه می‌گویید و چگونه می‌گویید را دارید. به یاد داشته باشید، هدف شما در انجام مصاحبه‌ها فقط پاسخ دادن به سوالات نیست، بلکه آوردن اعضای قابل قانع شدن از مخاطبان به سوی اسرائیل در این مناقشه است. با تأیید سوال آن‌ها و موافقت با اینکه هر دو طرف – اسرائیلی‌ها و فلسطینی‌ها – سزاوار آینده بهتری هستند شروع کنید. به مخاطبان خود یادآوری کنید که اسرائیل خواهان صلح است. سپس بر ارزش‌های مشترک تمرکز کنید. هنگامی که این کار را انجام دادید، به اندازه کافی حمایت کسب کرده‌اید تا بگویید اسرائیل واقعاً چه می‌خواهد: پایان دادن به خشونت و فرهنگ نفرت توسط فلسطینی‌ها تا دیگر نیازی به دیوارها و ایست‌های بازرسی نباشد و هر دو طرف بتوانند در صلح زندگی کنند. و برای ایران، که تروریست‌های تحت حمایت ایران در غزه به شلیک موشک به اسرائیل پایان دهند تا هر دو طرف آینده بهتری داشته باشند.A simple rule of thumb is that once you get to the point of repeating the same message over and over again so many times that you think you might get sick—that is just about the time the public will wake up and say “Hey—this person just might be saying something interesting to me!” But don’t confuse messages with facts. All messages must be factually accurate, but the point is to bridge back to your message—for example, to show that Israel is a democracy that wants peace.یک قاعده ساده این است که وقتی به نقطه‌ای می‌رسید که فکر می‌کنید پیام خود را بارها و بارها تکرار کرده‌اید و ممکن است حالتان بد شود، این دقیقاً زمانی است که عموم مردم بیدار می‌شوند و می‌گویند "هی—این شخص ممکن است چیزی جالب برای گفتن داشته باشد!" اما پیام‌ها را با حقایق اشتباه نگیرید. همه پیام‌ها باید از نظر واقعیت دقیق باشند، اما نکته این است که به پیام خود پل بزنید – برای مثال، نشان دهید که اسرائیل یک دموکراسی است که خواهان صلح است.13) Talk about the future, not the past. Spending time giving the public a history lesson on the maps of Israel will put your audience to sleep -- at best. At worst, if you spend your communications capital (time and money) on history lessons of who got what land when and who promised what to whom, it will be viewed by Americans and Europeans as a game of gotcha and not a vision for a better future. Remember—communications is not a test for who can remember the most facts. Listeners want simple messages that will answer their simple, silent question: “What is in it for my country and for me to support Israel?”۱۳) درباره آینده صحبت کنید، نه گذشته. صرف وقت برای دادن درس تاریخ به عموم مردم درباره نقشه‌های اسرائیل در بهترین حالت مخاطبان شما را به خواب خواهد برد. در بدترین حالت، اگر سرمایه ارتباطات خود (زمان و پول) را صرف درس‌های تاریخ کنید که چه کسی چه زمینی را کی به دست آورده و چه کسی به چه کسی چه قولی داده است، توسط آمریکایی‌ها و اروپایی‌ها به عنوان یک بازی «گاتچا» و نه یک چشم‌انداز برای آینده بهتر دیده خواهد شد. به یاد داشته باشید – ارتباطات آزمونی برای کسی نیست که بیشترین حقایق را به یاد دارد. شنوندگان پیام‌های ساده‌ای می‌خواهند که به سوال ساده و خاموش آن‌ها پاسخ دهد: "برای کشور من و برای حمایت از اسرائیل چه چیزی در آن است؟"14) Hope. The expectations for peace are about as low as they can go. But the side that presents a more hopeful future – and the willingness to work hard to make it happen – will win hearts and minds going forward. This is the language people want to hear:۱۴) امید. انتظارات برای صلح تقریباً به پایین‌ترین سطح خود رسیده‌اند. اما طرفی که آینده‌ای امیدوارتر ارائه دهد – و تمایل به سخت کار کردن برای تحقق آن دارد – قلب‌ها و ذهن‌ها را در آینده به دست خواهد آورد. این کلماتی است که مردم می‌خواهند بشنوند:“The day will come when Israeli children and Palestinian children will grow up together, play together, and eventually work together side-by-side not just because they have to but because they want to.”"روزی خواهد آمد که کودکان اسرائیلی و کودکان فلسطینی با هم بزرگ شوند، با هم بازی کنند و در نهایت با هم در کنار هم کار کنند نه فقط به این دلیل که مجبورند بلکه به این دلیل که می‌خواهند."Words That Work“We must measure each other’s commitment to peace by actions, not words. Let us come together and bring about a new era of openness and tolerance. Let us declare that violence and bloodshed will not prevail. We must provide hope for all the people of the Middle East. We must provide hope for those who have none. It is my hope that we may all live in prosperity and peace—now and forever.”کلماتی که کار می‌کنند"ما باید تعهد یکدیگر به صلح را با اقدامات بسنجیم، نه کلمات. بیایید با هم متحد شویم و دوره جدیدی از باز و تحمل را آغاز کنیم. بیایید اعلام کنیم که خشونت و خونریزی پیروز نخواهند شد. ما باید برای همه مردم خاورمیانه امید فراهم کنیم. ما باید برای کسانی که هیچ امیدی ندارند، امید فراهم کنیم. امید من این است که همه ما در رفاه و صلح زندگی کنیم – اکنون و برای همیشه."15) Use rhetorical questions. Avoid head on attacks of your opponents. Use a soft tone. Show regret that the Palestinians have been led so poorly. Ask:WORDS THAT WORK“How can the current Palestinian leadership honestly say it will pursue peace when previous leaders rejected an offer to create a Palestinian state just a few short years ago and now refuse to live up to their responsibilities as outlined in the Road Map?”“How can you call it a “cycle of violence” when in reality, if Israel stopped fighting terror, the violence would not end? If the Palestinians stopped terror, Israel would have no reason for curfews, fences, checkpoints, and other defensive measures.”“Is it too much to ask that the Hamas leadership condemn all terrorist activities, including suicide bombers? Is it unreasonable to insist that they stop killing innocent children before Israelis jeopardize their security and make concessions for peace?”۱۵) از سوالات بلاغی استفاده کنید. از حملات مستقیم به مخالفان خود اجتناب کنید. از لحن ملایم استفاده کنید. پشیمانی خود را نشان دهید که فلسطینی‌ها به این خوبی هدایت نشده‌اند. بپرسید:کلماتی که کار می‌کنند"چگونه می‌توان رهبری کنونی فلسطین به صداقت ادعا کند که به دنبال صلح خواهد بود، وقتی رهبران قبلی چند سال پیش از ایجاد یک کشور فلسطینی رد کردند و اکنون از برآورده کردن مسئولیت‌های خود طبق نقشه راه سرباز می‌زنند؟""چگونه می‌توان آن را «چرخه خشونت» نامید در حالی که در واقع، اگر اسرائیل مبارزه با ترور را متوقف کند، خشونت پایان نمی‌یابد؟ اگر فلسطینی‌ها ترور را متوقف کنند، اسرائیل هیچ دلیلی برای منع رفت و آمد، دیوارها، ایست‌های بازرسی و سایر اقدامات دفاعی نخواهد داشت.""آیا زیاد است که از رهبری حماس بخواهیم که همه فعالیت‌های تروریستی، از جمله بمب‌گذاران انتحاری را محکوم کند؟ آیا غیرمعقول است که بخواهیم قبل از اینکه اسرائیلی‌ها امنیت خود را به خطر بیندازند و امتیازات صلح را اعطا کنند، آن‌ها کشتن کودکان بی‌گناه را متوقف کنند؟"And here is a simpler batch of questions to keep in mind:و اینجا یک سری سوالات ساده‌تر برای به خاطر سپردن است:-- “How do I make peace with a government who wants me dead?”-- “How do I make peace with a population who is taught these words – taught to hate Jews, not just Israelis – from the moment they are born?”-- “Why is the world so silent about the written, vocal, stated aims of Hamas?”-- "چگونه با یک دولت که می‌خواهد من بمیرم صلح کنم؟"-- "چگونه با جمعیتی که از لحظه‌ای که به دنیا می‌آیند به این کلمات آموزش داده می‌شوند – که از یهودیان، نه فقط اسرائیلی‌ها، نفرت داشته باشند – صلح کنم؟"-- "چرا جهان درباره اهداف نوشته شده، صوتی و بیان شده حماس اینقدر ساکت است؟"16) Go where the people are. According to Nielsen ratings, on average, Americans now watch 4.3 hours of television a day. Youth groups, Hillel, AIPAC, and others can be terrific leadership training grounds. They are very important for educating some Jews about Israel. Peer to peer communications can also make a highly positive difference from campus to the Capitol. But, don’t waste time and money fooling yourself that newspaper ads and campus lectures alone will bring large numbers of new supporters to Israel. Research repeatedly shows that the people who come to these events have largely made up their minds, pro and con, so they are about leadership development, not mass communications.۱۶) به جایی بروید که مردم هستند. طبق رتبه‌بندی نیلسن، به طور متوسط، آمریکایی‌ها اکنون ۴.۳ ساعت تلویزیون در روز تماشا می‌کنند. گروه‌های جوانان، هیلل، آیپک و دیگران می‌توانند زمینه‌های آموزشی رهبری فوق‌العاده‌ای باشند. آن‌ها برای آموزش برخی از یهودیان درباره اسرائیل بسیار مهم هستند. ارتباطات همتا به همتا نیز می‌تواند تفاوت بسیار مثبتی از دانشگاه به کنگره ایجاد کند. اما، وقت و پول خود را تلف نکنید که با خود فکر کنید که تبلیغات روزنامه و سخنرانی‌های دانشگاهی به تنهایی تعداد زیادی از حامیان جدید اسرائیل را به ارمغان خواهد آورد. تحقیقات مکرراً نشان می‌دهد که افرادی که به این رویدادها می‌آیند تا حد زیادی ذهن خود را ساخته‌اند، موافق و مخالف، بنابراین آن‌ها درباره توسعه رهبری هستند، نه ارتباطات جمعی.As these results from The Israel Project’s polling clearly show, the media is the top source of information on the Middle East for the vast majority of Americans. Television, followed by newspapers and radio dominate the other sources that many believe are critical. One lecture simply can’t compete with 4.3 hours of television per day. Pro-Israel leaders need to make sure that solid and “TV-worthy” stories are pitched and delivered to the media on a regular basis. If you want to persuade, you need to go where the people are—and that is on television and in other media. Don’t hesitate to reach out to your local reporters and media outlets to speak with them about Israel.همانطور که این نتایج از نظرسنجی پروژه اسرائیل به وضوح نشان می‌دهد، رسانه‌ها منبع اطلاعات اصلی درباره خاورمیانه برای اکثریت عظیمی از آمریکایی‌ها هستند. تلویزیون، و پس از آن روزنامه‌ها و رادیو، سایر منابعی را که بسیاری از مردم معتقدند بحرانی هستند، تحت سلطه قرار می‌دهند. یک سخنرانی به تنهایی نمی‌تواند با ۴.۳ ساعت تلویزیون در روز رقابت کند. رهبران طرفدار اسرائیل باید اطمینان حاصل کنند که داستان‌های محکم و «قابل پخش در تلویزیون» به طور منظم به رسانه‌ها ارائه و تحویل داده شوند. اگر می‌خواهید قانع کنید، باید به جایی بروید که مردم هستند – و آنجا تلویزیون و سایر رسانه‌ها است. تردید نکنید که به خبرنگاران و رسانه‌های محلی خود دسترسی پیدا کنید و با آن‌ها درباره اسرائیل صحبت کنید.17) K.I.S.S. and tell and tell again and again. A key rule of successful communications is “Keep It Simple, Stupid”. Successful communications is not about being able to recite every fact from the long history of the Arab-Israeli conflict. It is about pointing out a few core principles of shared values—such as democracy and freedom—and repeating them over and over again.Have I written often enough yet that you need to start with empathy for both sides?Remind your audience that Israel wants peace and then repeat the messages of democracy, freedom, and peace over and over again. For those not already pro-Israel, but who belong to the category of persuadables, we need to repeat the message, on average, ten times to be effective. Go back to the message triangle and practice bridging to your message on Israel.۱۷) ساده و پیوسته بگویید و بارها تکرار کنید. یک قانون کلیدی ارتباطات موفق این است که "ساده بگیرید، عزیزم". ارتباطات موفق درباره توانایی ذکر هر واقعیت از تاریخ طولانی مناقشه عرب-اسرائیلی نیست. بلکه درباره اشاره به چند اصل اساسی از ارزش‌های مشترک - مانند دموکراسی و آزادی - و تکرار آن‌ها بارها و بارها است.آیا اینقدر که نوشته‌ام کافی نبود که شما باید با همدلی برای هر دو طرف شروع کنید؟ به مخاطبان خود یادآوری کنید که اسرائیل خواهان صلح است و سپس پیام‌های دموکراسی، آزادی و صلح را بارها و بارها تکرار کنید. برای کسانی که هنوز طرفدار اسرائیل نیستند، اما در دسته‌ی قابل قانع شدن‌ها قرار دارند، ما باید پیام را به طور متوسط ده بار تکرار کنیم تا موثر باشد. به مثلث پیام بازگردید و تمرین کنید که چگونه به پیام خود درباره اسرائیل پل بزنید.18) Avoid “analysis paralysis” and be pro-active. This is the tendency to blame everything and anything bad that happens to Israel’s cause on the media… and then to do nothing else. It is a terrible disease that can cripple pro-Israel organizations with a thousand meetings and no results.۱۸) از "فلج تحلیل" اجتناب کنید و فعال باشید. این تمایل به مقصر دانستن همه چیز و هر چیز بدی که برای هدف اسرائیل اتفاق می‌افتد بر گردن رسانه‌ها است ... و سپس هیچ کار دیگری انجام نمی‌دهید. این یک بیماری وحشتناک است که می‌تواند سازمان‌های طرفدار اسرائیل را با هزاران جلسه و بدون نتیجه فلج کند.Instead, Focus on the Persuadables. Of course, as pro-Israel leaders and activists you must spend considerable time and energy in what we in politics call “the care and feeding of the base.” But, you must recognize that there are three kinds of people in how they view Israel—those who are with us and will always be with us, those who are against us and who will always be against us, and those who are “persuadable.”Your communications efforts should always focus on transporting the “persuadables” from a less favorable position on Israel to a more favorable position on Israel.در عوض، بر افراد قابل قانع شدن تمرکز کنید. البته، به عنوان رهبران و فعالان طرفدار اسرائیل شما باید زمان و انرژی قابل توجهی را در آنچه که ما در سیاست به آن "مراقبت و تغذیه پایگاه" می‌گوییم، صرف کنید. اما، باید بپذیرید که سه نوع افراد وجود دارند در نحوه‌ای که به اسرائیل نگاه می‌کنند - کسانی که با ما هستند و همیشه با ما خواهند بود، کسانی که علیه ما هستند و همیشه علیه ما خواهند بود، و کسانی که "قابل قانع شدن" هستند.تلاش‌های ارتباطی شما باید همیشه بر انتقال "قابل قانع شدن‌ها" از موضعی کمتر مطلوب نسبت به اسرائیل به موضعی مطلوب‌تر نسبت به اسرائیل تمرکز کند.19) It’s not just what you’re against – it’s what you’re FOR that matters. The public demands progress. It doesn’t have to move at light speed. One day doesn’t always have to be better than the next. But the public turns off immediately whenever they perceive that one side has dug its heels in and refuses to remain committed to the overall mission of making progress towards peace. There are no excuses – no matter what is happening in the Middle East, you have to advocate how you remain committed to peace. If you’re only ever against things – even if they are things like suicide attacks, rocket firings, or inequality of rights – then you’ll never have the public for you.۱۹) فقط این نیست که شما علیه چه هستید – بلکه این است که شما حامی چه چیزی هستید که اهمیت دارد. عموم مردم خواهان پیشرفت هستند. نیازی نیست که با سرعت نور حرکت کند. یک روز همیشه نباید بهتر از روز بعد باشد. اما عموم مردم بلافاصله هر زمان که احساس کنند یک طرف پافشاری کرده و به تعهد به مأموریت کلی پیشرفت به سمت صلح پایبند نیست، خاموش می‌شوند. هیچ بهانه‌ای وجود ندارد - مهم نیست چه چیزی در خاورمیانه اتفاق می‌افتد، شما باید مدافع این باشید که چگونه همچنان به صلح متعهد هستید. اگر فقط همیشه علیه چیزها هستید - حتی اگر آن‌ها چیزهایی مانند حملات انتحاری، شلیک موشک‌ها، یا نابرابری حقوق باشند - هرگز عموم مردم را با خود نخواهید داشت.Similarly, avoid putting things in terms of “not.” Tell the people what you are for. Use positive, active terms. Don’t say your goal is not to do this or to avoid that.به همین ترتیب، از بیان امور به صورت "نه" اجتناب کنید. به مردم بگویید حامی چه چیزی هستید. از اصطلاحات مثبت و فعال استفاده کنید. نگویید هدف شما این است که این کار را نکنید یا از آن اجتناب کنید.20) Start your message, press release, sound bite, or debate segment with your best, positive message. Credibility is so difficult to achieve but so easy to lose in debates about these issues. This is especially true in the first words you say or write. People make snap decisions about whether they find you to be credible, authentic, empathetic, or sincere. Time after time in group after group, we see good words go without impact because a speaker puts his foot in his mouth at the outset, rather than his best face forward.Start with positive themes like peace, mutual respect, empathy for the plight of Palestinians and their children, and the like.۲۰) پیام خود، اطلاعیه مطبوعاتی، بیان کوتاه یا بخش مناظره خود را با بهترین، مثبت‌ترین پیام خود شروع کنید. اعتبار بسیار سخت به دست می‌آید اما در مناظرات درباره این مسائل به راحتی از دست می‌رود. این به خصوص در اولین کلماتی که می‌گویید یا می‌نویسید صدق می‌کند. مردم تصمیمات سریعی درباره اینکه آیا شما را معتبر، اصیل، همدلانه یا صادق می‌بینند یا نه می‌گیرند. بارها و بارها در گروه‌های مختلف، می‌بینیم که کلمات خوب بدون تاثیر باقی می‌مانند زیرا سخنران در ابتدا پای خود را در دهان می‌گذارد، به جای اینکه بهترین چهره خود را نشان دهد.با موضوعات مثبتی مانند صلح، احترام متقابل، همدلی با وضعیت فلسطینی‌ها و فرزندانشان و موارد مشابه شروع کنید.21) Concede a point. Look for opportunities in every TV debate or interview to concede a point to the interviewer or debate partner. It doesn’t have to be a major point. The point isn’t to undermine some essential plank of Israel’s foreign policy platform. But the simple words “you make a good point” do wonders among an audience.۲۱) یک نکته را بپذیرید. به دنبال فرصت‌هایی در هر مناظره تلویزیونی یا مصاحبه باشید تا یک نکته را به مصاحبه‌کننده یا شریک مناظره واگذار کنید. لازم نیست نکته‌ای مهم باشد. هدف تضعیف یکی از اصول اساسی سیاست خارجی اسرائیل نیست. اما کلمات ساده "شما نکته خوبی مطرح می‌کنید" در میان مخاطبان شگفتی ایجاد می‌کند.22) Never, never, NEVER speak in declarative statements. Never. Americans and Europeans think in shades of gray – especially when it comes to conflict in the Middle East. They believe both sides are to blame, both sides are responsible for making sacrifices for peace, and both sides do have a positive story to tell. So every time you say “every,” totally,” “always,” “never,” or the like, the reaction is immediate and negative. Soften the tone just a little bit and you’ll keep them tuned in.۲۲) هرگز، هرگز، هرگز با اظهارات قاطعانه صحبت نکنید. هرگز. آمریکایی‌ها و اروپایی‌ها در سایه‌های خاکستری فکر می‌کنند - به خصوص وقتی که به درگیری در خاورمیانه می‌رسد. آن‌ها معتقدند هر دو طرف مقصر هستند، هر دو طرف مسئول فداکاری برای صلح هستند و هر دو طرف داستان مثبتی برای گفتن دارند. بنابراین هر بار که می‌گویید "همه"، "کاملاً"، "همیشه"، "هرگز" یا مشابه آن، واکنش فوری و منفی است. تن صدا را فقط کمی نرم کنید و آن‌ها را همچنان گوش به شما نگه دارید.WORDS THAT DO NOT WORKTwo statements from Israeli spokespeople that turned listeners off:1- “I can promise you that if there will be no agreement in 2008, it would not be the fault of the Israeli government.”2- “Those who think that the conflict is driven by an Israeli desire to hold onto territories are totally wrong.”کلماتی که کار نمی‌کننددو اظهارنظر از سخنگویان اسرائیلی که شنوندگان را خاموش کرد:۱- "می‌توانم به شما قول دهم که اگر در سال ۲۰۰۸ توافقی نباشد، تقصیر دولت اسرائیل نخواهد بود."۲- "کسانی که فکر می‌کنند درگیری ناشی از تمایل اسرائیل به حفظ اراضی است، کاملاً اشتباه می‌کنند."23) Acknowledge the complexities of the situation and attempt to simplify and clarify. The public believes that the issues that cause conflict between Israelis and Palestinians are complex and date back hundreds or thousands of years. They agree that there are many different sticking points that need to be negotiated.۲۳) پیچیدگی‌های وضعیت را بپذیرید و تلاش کنید تا آن‌ها را ساده و روشن کنید. عموم مردم معتقدند که مسائل باعث درگیری بین اسرائیلی‌ها و فلسطینی‌ها پیچیده است و به صدها یا هزاران سال قبل باز می‌گردد. آن‌ها موافق هستند که نقاط چسبنده بسیاری وجود دارد که نیاز به مذاکره دارند.Yet while the problems are complex, they want the solutions to be simple: Peace. Mutual respect. Two nations living side by side. Children growing up without fear for their safety. These are all simple concepts that Americans want all sides to agree on as central goals.اما در حالی که مشکلات پیچیده هستند، آن‌ها می‌خواهند راه‌حل‌ها ساده باشند: صلح. احترام متقابل. دو ملت که در کنار هم زندگی می‌کنند. کودکانی که بدون ترس از امنیتشان بزرگ می‌شوند. این‌ها همه مفاهیم ساده‌ای هستند که آمریکایی‌ها می‌خواهند همه طرف‌ها به عنوان اهداف مرکزی بپذیرند.WORDS THAT WORKThe situation in the Middle East may be complicated, but all parties should adopt a simple approach: peace first, political boundaries second.کلماتی که کار می‌کنندوضعیت در خاورمیانه ممکن است پیچیده باشد، اما همه طرف‌ها باید یک رویکرد ساده را اتخاذ کنند: ابتدا صلح، مرزهای سیاسی دوم.24) Don’t try to stack your credibility up against the media’s. Yes, the press almost never gets the story completely right – and they often get it mostly wrong. And yes, many in the media have an agenda against Israel. However, many more do not. Also, Americans have no love lost for their own media’s lack of bias. Nevertheless, Americans trust the media to report the situation in the Middle East more accurately than either Israel or the Palestinian government. Do not attempt to impeach the credibility of a media report head on. You’ll just end up undermining you own. Here’s an example of what not to do:WORDS THAT DO NOT WORKWith all due respect, check your data. And, you know, don’t write a story that doesn’t hold water.– Actual answer by an Israeli politician on live television۲۴) سعی نکنید اعتبار خود را با رسانه‌ها مقایسه کنید. بله، رسانه‌ها تقریباً هرگز داستان را کاملاً درست نمی‌گیرند – و اغلب بیشتر اشتباه می‌کنند. و بله، بسیاری در رسانه‌ها دارای دستور کار علیه اسرائیل هستند. با این حال، بسیاری دیگر اینگونه نیستند. همچنین، آمریکایی‌ها از عدم بی‌طرفی رسانه‌های خود نیز ناخشنودند. با این حال، آمریکایی‌ها به رسانه‌ها بیشتر از دولت اسرائیل یا فلسطین اعتماد دارند که وضعیت خاورمیانه را گزارش کنند. سعی نکنید اعتبار گزارش رسانه‌ای را مستقیماً به چالش بکشید. فقط اعتبار خود را تضعیف خواهید کرد. اینجا مثالی از کاری است که نباید انجام دهید:کلماتی که کار نمی‌کنندبا تمام احترام، داده‌های خود را بررسی کنید. و لطف کنید، داستانی ننویسید که صحت ندارد.– پاسخ واقعی یک سیاستمدار اسرائیلی در تلویزیون زنده25) Also, don’t try to stack your credibility up against the global community’s. Yes, much of the world and many influential members of the United Nations are hostile to Israel’s existence. But the public doesn’t want to hear Israeli politicians complain about this fact. The Israel-against-the-world, woe-are-we approach comes across as divisive. While you should be making the case for why a stable Israel is good for the world, messages like this just isolate you more:WORDS THAT DO NOT WORKIf we were to listen to all of what the world says, I’m not sure that we would be a sovereign state or where we are today.۲۵) همچنین، سعی نکنید اعتبار خود را با جامعه جهانی مقایسه کنید. بله، بخش زیادی از جهان و بسیاری از اعضای مؤثر سازمان ملل متحد به وجود اسرائیل خصومت دارند. اما عموم مردم نمی‌خواهند سیاستمداران اسرائیلی از این واقعیت شکایت کنند. رویکرد "اسرائیل علیه جهان، وای به حال ما" به صورت تفرقه‌انگیز به نظر می‌رسد. در حالی که شما باید دلایل ثبات اسرائیل برای جهان را توضیح دهید، پیام‌هایی مانند این فقط شما را بیشتر منزوی می‌کند:کلماتی که کار نمی‌کننداگر ما به همه حرف‌های جهان گوش می‌دادیم، مطمئن نیستم که امروز یک کشور مستقل بودیم یا در اینجا بودیم.26) Mutuality is a key concept. We close with one more plea to humanize, empathize, and stress the equal needs for a better life for two equal peoples. The world sees Israel and the Palestinians on completely different plains – and this is why they allow/ignore Palestinian crimes against Israel. It’s David vs. Goliath – only this time the Palestinians are seen as David. Using the “mutual” context puts both parties on the same level – and that is important in communicating the Israeli position. Here are the phrases to use:-- “Mutual respect” is even better than “tolerance.”-- “Living together, side by side, in peace”-- “Israelis and Palestinians both have a RIGHT to…” The more you stress that both sides have equal rights, the better.-- “Cooperation, Collaboration, and Compromise.” All three words work to describe the relationship that Europe and America want Israelis and Palestinians to have. We recommend you use all three because the sound repetition drives the point home with three times the effectiveness.۲۶) متقابلیت یک مفهوم کلیدی است. ما با یک درخواست دیگر برای انسانی‌سازی، همدلی و تأکید بر نیازهای برابر برای زندگی بهتر برای دو ملت برابر پایان می‌دهیم. جهان اسرائیل و فلسطینی‌ها را در سطوح کاملاً متفاوتی می‌بیند – و این دلیل اصلی است که آن‌ها جنایات فلسطینی‌ها علیه اسرائیل را نادیده می‌گیرند یا مجاز می‌دانند. این یک مبارزه دیوید علیه جالوت است – با این تفاوت که این بار فلسطینی‌ها به عنوان دیوید دیده می‌شوند. استفاده از مفهوم "متقابل" هر دو طرف را در یک سطح قرار می‌دهد – و این برای ارتباط موقعیت اسرائیل مهم است. این‌ها عباراتی هستند که باید استفاده شوند:-- "احترام متقابل" حتی بهتر از "تحمل" است.-- "زندگی کردن در کنار یکدیگر، در صلح"-- "اسرائیلی‌ها و فلسطینی‌ها هر دو حق دارند..." هرچه بیشتر تأکید کنید که هر دو طرف حقوق برابر دارند، بهتر است.-- "همکاری، همیاری و مصالحه." هر سه کلمه برای توصیف رابطه‌ای که اروپا و آمریکا می‌خواهند اسرائیلی‌ها و فلسطینی‌ها داشته باشند، به کار می‌رود. ما توصیه می‌کنیم از هر سه استفاده کنید زیرا تکرار صوتی باعث می‌شود که این نقطه سه برابر موثرتر باشد.Bottom line: What will happen if we fail to get the world to care about the fact that Israeli parents in southern Israel need to literally dodge rockets when they drive their children to kindergarten in the morning?What will happen if the world allows Iran, the world’s largest state sponsor of terrorism, to get nuclear weapons? What will Israel do if bad press causes American citizens to ask our government to turn its back on Israel?خط پایانی: چه اتفاقی خواهد افتاد اگر نتوانیم کاری کنیم که جهان به این حقیقت اهمیت بدهد که والدین اسرائیلی در جنوب اسرائیل واقعا مجبورند هنگام رانندگی به سمت مهدکودک فرزندانشان، از موشک‌ها جا خالی دهند؟چه اتفاقی خواهد افتاد اگر جهان به ایران، بزرگترین حامی دولتی تروریسم در جهان، اجازه دهد که به سلاح هسته‌ای دست یابد؟ اسرائیل چه خواهد کرد اگر گزارش‌های بد مطبوعاتی باعث شود شهروندان آمریکایی از دولت ما بخواهند که به اسرائیل پشت کند؟Why do I care so much about the success of your communications efforts? I care because I never want our children to live through what my family and yours lived through in the Holocaust.People in Israel depend on us. Together, we can use strategic communications to make Israel and all Jews safer and more secure.چرا من اینقدر به موفقیت تلاش‌های ارتباطی شما اهمیت می‌دهم؟ من اهمیت می‌دهم زیرا نمی‌خواهم که فرزندان ما از طریق آنچه خانواده من و شما در هولوکاست تجربه کرده‌اند، عبور کنند.مردم در اسرائیل به ما وابسته هستند. با هم، می‌توانیم با استفاده از ارتباطات استراتژیک اسرائیل و همه یهودیان را امن‌تر و مطمئن‌تر کنیم.CHAPTER 2: A GLOSSARY OF WORDS THAT WORKفصل دوم: واژه‌نامه‌ای از کلمات که کار می‌کنند"What the world cannot remember the Israelis cannot forget."– Mort ZuckermanFor the first time in our communication effort, we have provided an A-Z glossary of specific words, phrases, and concepts that should form the core of any pro-Israeli communication effort."آنچه که جهان نمی‌تواند به خاطر بیاورد، اسرائیلی‌ها نمی‌توانند فراموش کنند."– مورت زاکرمنبرای اولین بار در تلاش ارتباطی ما، یک واژه‌نامه A-Z از کلمات، عبارات و مفاهیم خاصی ارائه کرده‌ایم که باید هسته‌ی هر تلاش ارتباطی طرفدار اسرائیل را تشکیل دهند.· “Accountability.” It is surprising that the value Americans want most in their own government has not been used by Israeli spokespeople to describe what’s needed in the current dialogue. Stop using “confidence-building measures” and start using “accountability” to describe what’s needed most within the Palestinian government(s).· "پاسخگویی". تعجب‌آور است که ارزشی که آمریکایی‌ها بیشتر از همه در دولت خود می‌خواهند توسط سخنگویان اسرائیلی برای توصیف آنچه در گفت‌وگوی فعلی لازم است، استفاده نشده است. استفاده از "اقدامات اعتمادساز" را متوقف کنید و شروع به استفاده از "پاسخگویی" برای توصیف آنچه که در دولت فلسطین بیشتر نیاز است، کنید.· “Building”: Never talk about “giving” the Palestinians something. It sounds too paternalistic. Instead, talk about “building” because it suggests a step-by-step, layer-by- layer improvement in conditions. Giving reminds people that you’re in the stronger position and that creates more sympathy for the plight of the Palestinians.· "ساختن": هرگز درباره "دادن" چیزی به فلسطینی‌ها صحبت نکنید. این خیلی پدرانه به نظر می‌رسد. در عوض، درباره "ساختن" صحبت کنید زیرا این نشان‌دهنده بهبود شرایط به صورت قدم به قدم و لایه به لایه است. دادن یادآور این است که شما در موقعیت قوی‌تر هستید و این باعث می‌شود همدلی بیشتری برای وضعیت فلسطینی‌ها ایجاد شود.· Children: As often as possible, make the stakes of achieving peace about providing a future for both Palestinian and Israeli children in which they can live, learn, and grow up without the constant fear of attack.· کودکان: تا جایی که ممکن است، موضوع دستیابی به صلح را درباره فراهم کردن آینده‌ای برای کودکان فلسطینی و اسرائیلی بیان کنید که در آن بتوانند بدون ترس دائمی از حمله زندگی کنند، بیاموزند و بزرگ شوند.· “Come to Jerusalem to work for peace”: The visual symbolism isn’t lost on American ears. It’s an active challenge to turn words into deeds.· "به اورشلیم بیایید تا برای صلح کار کنید": نمادگرایی تصویری در گوش‌های آمریکایی‌ها از دست نمی‌رود. این یک چالش فعال برای تبدیل کلمات به عمل است.· “Cooperation, collaboration, and compromise”: This is how Americans believe the conflict must be solved. When you give a little, you get a lot.· "همکاری، همیاری و مصالحه": این همان چیزی است که آمریکایی‌ها معتقدند مناقشه باید با آن حل شود. وقتی کمی می‌دهید، بسیار می‌گیرید.· “Deliberately firing rockets into civilian communities”: Combine terrorist motive with civilian visuals and you have the perfect illustration of what Israel faced in Gaza and Lebanon. Especially with regard to rocket attacks but useful for any kind of terrorist attack, deliberate is the right word to use to call out the intent behind the attacks. This is far more powerful than describing the attacks as “random.”· "عمداً موشک شلیک کردن به جوامع غیرنظامی": انگیزه تروریستی را با تصاویر غیرنظامی ترکیب کنید و شما تصویر کاملی از آنچه اسرائیل در غزه و لبنان با آن مواجه بود، دارید. به خصوص در مورد حملات موشکی، اما مفید برای هر نوع حمله تروریستی، "عمداً" کلمه‌ی مناسبی است برای توصیف قصد پشت حملات. این خیلی قوی‌تر از توصیف حملات به عنوان "تصادفی" است.· “Economic Diplomacy”: This is a much more embracing and popular term than the current lexicon of “sanctions.” It has appeal across the political spectrum: the tough economic approach appeals to Republicans, and the diplomacy component satisfies Democrats.· "دیپلماسی اقتصادی": این یک اصطلاح بسیار جامع‌تر و محبوب‌تر از لغت‌نامه فعلی "تحریم‌ها" است. این برای طیف سیاسی جذاب است: رویکرد سخت اقتصادی برای جمهوری‌خواهان جذاب است، و جزء دیپلماسی دموکرات‌ها را راضی می‌کند.· “Economic Prosperity”: Whenever Israel talks about the “economic prosperity” of the Palestinians, it puts Israel in the most positive light possible. After all, who can disagree?· "رفاه اقتصادی": هر زمان که اسرائیل درباره "رفاه اقتصادی" فلسطینی‌ها صحبت می‌کند، اسرائیل را در بهترین نور ممکن قرار می‌دهد. به هر حال، چه کسی می‌تواند مخالف باشد؟· Examples of Peace Efforts: Constantly cite Israel’s past efforts and sacrifices for peace with moderate Arab leaders also willing to work for peace. But don’t dwell on the past.Simply present these past examples as the best reasons why Israel remains committed to making peace in the future.· نمونه‌هایی از تلاش‌های صلح: دائماً به تلاش‌ها و فداکاری‌های گذشته اسرائیل برای صلح با رهبران عرب میانه‌رو که مایل به کار برای صلح نیز هستند، اشاره کنید. اما در گذشته غرق نشوید. فقط این مثال‌های گذشته را به عنوان بهترین دلایل برای اینکه چرا اسرائیل همچنان متعهد به برقراری صلح در آینده است، ارائه دهید.· “Equal rights”: Emphasize that Jewish Israelis and Arab Israelis enjoy equal rights and equal protections under the law in Israel. But don’t stop there: “The tragedy is that Palestinians have far less rights under their government than Israeli Arabs have under ours.”· "حقوق برابر": تأکید کنید که اسرائیلی‌های یهودی و اسرائیلی‌های عرب از حقوق برابر و حفاظت‌های برابر تحت قانون اسرائیل برخوردارند. اما در اینجا متوقف نشوید: "تراژدی این است که فلسطینی‌ها تحت حکومت خودشان بسیار کمتر از عرب‌های اسرائیلی حقوق دارند."· Human to Human: Appealing directly to the Palestinian people on behalf of the Israeli people takes the issue out of the political realm and humanizes it. “We know that the average Palestinian and the average Israeli want to come together and make peace.They want to live in peace. Israeli leaders have come together with Arab leaders to make peace in the past. But how do you make peace with Hamas and Hezbollah?”· انسان به انسان: درخواست مستقیم از مردم فلسطین به نمایندگی از مردم اسرائیل، مسئله را از حوزه سیاسی خارج کرده و آن را انسانی می‌کند. "ما می‌دانیم که فلسطینی‌های عادی و اسرائیلی‌های عادی می‌خواهند گرد هم آیند و صلح را برقرار کنند. آنها می‌خواهند در صلح زندگی کنند. رهبران اسرائیلی با رهبران عرب در گذشته برای صلح گرد هم آمده‌اند. اما چگونه می‌توانید با حماس و حزب‌الله صلح کنید؟"· Humanize Rockets: Paint a vivid picture of what life is like in Israeli communities that are vulnerable to attack. Yes, cite the number of rocket attacks that have occurred. But immediately follow that up with what it is like to make the nightly trek to the bomb shelter.· انسانی کردن موشک‌ها: تصویری زنده از زندگی در جوامع اسرائیلی که در معرض حملات قرار دارند ارائه دهید. بله، تعداد حملات موشکی را ذکر کنید. اما بلافاصله با توصیف شب‌هایی که به پناهگاه بمب می‌روند، ادامه دهید.· “If… If… If…Then.”: Put the burden on Hamas to make the first move for peace by using If’s (and don’t forget to finish with a hard then to show Israel is a willing peace partner). “If Hamas reforms… If Hamas recognize our right to exist… If Hamas renounces terrorism… If Hamas supports international peace agreements… then we are willing to make peace today.”· "اگر... اگر... اگر... آنگاه": مسئولیت را بر عهده حماس بگذارید تا اولین قدم را برای صلح بردارد با استفاده از "اگر" (و فراموش نکنید که با یک "آنگاه" سخت پایان دهید تا نشان دهید اسرائیل یک شریک صلح آماده است). "اگر حماس اصلاح شود... اگر حماس حق موجودیت ما را به رسمیت بشناسد... اگر حماس تروریسم را رد کند... اگر حماس از توافقات صلح بین‌المللی حمایت کند... آنگاه ما آماده‌ایم امروز صلح کنیم."· “Living together, side by side. This is the best way to describe the ultimate vision of a two-state solution without using the phrase.· "زندگی در کنار همدیگر، این بهترین راه برای توصیف دیدگاه نهایی راه حل دو دولت است بدون استفاده از این عبارت."· “Militant Islam”: This is the best term to describe the terrorist movement. Avoid Bush- era sounding terms like “Islamo-fascism.”· "اسلام تندرو": این بهترین اصطلاح برای توصیف جنبش تروریستی است. از اصطلاحات دوران بوش مانند "فاشیسم اسلامی" خودداری کنید.· “Mutual respect”: You want to put the conflict in perspective. “The best way, the only way, to achieve lasting peace is to achieve mutual respect.” This relieves the pressure on Israel and places it squarely on Hamas and Hezbollah. In fact, the fastest way to demonstrate an open-minded approach and differentiate Israel’s aims from Hamas and, frankly, Fatah, is to talk about your respect for the Palestinian people. “We do not have the right to tell the Palestinians whom to elect to represent them. We hope they will choose leaders that will listen and truly care about them. We respect their right to live in peace and prosperity. All we ask is for them to respect the same for us.”· "احترام متقابل": شما می‌خواهید مناقشه را در چشم‌اندازی قرار دهید. "بهترین راه، تنها راه برای دستیابی به صلح پایدار، دستیابی به احترام متقابل است." این فشار را از روی اسرائیل برمی‌دارد و آن را مستقیماً بر حماس و حزب‌الله می‌گذارد. در واقع، سریع‌ترین راه برای نشان دادن رویکرد باز و تمایز اهداف اسرائیل از حماس و حتی فتح، صحبت کردن درباره احترام به مردم فلسطین است. "ما حق نداریم به فلسطینی‌ها بگوییم چه کسی را برای نمایندگی خود انتخاب کنند. امیدواریم رهبرانی را انتخاب کنند که به آنها گوش داده و واقعاً به آنها اهمیت دهند. ما به حق آنها برای زندگی در صلح و رفاه احترام می‌گذاریم. تنها چیزی که از آنها می‌خواهیم این است که همین احترام را برای ما قائل شوند."· “Nobody has to leave their homes”: This is the most winning phrase in the lexicon of settlements. Use the principle of mutuality to explain that just as Arab Israelis are not expected to move out of their homes in Israel, Jews in a new Palestinian state should be allowed to stay in their homes, too.· "هیچ‌کس نباید خانه‌های خود را ترک کند": این عبارت بسیار مؤثر در واژگان شهرک‌ها است. از اصل متقابل برای توضیح اینکه همان‌طور که اسرائیلی‌های عربی مجبور نیستند خانه‌های خود را در اسرائیل ترک کنند، یهودیان در یک دولت فلسطینی جدید نیز باید مجاز به ماندن در خانه‌های خود باشند، استفاده کنید.· “One step at a time, one day at a time”: It is essential to lower expectations and reduce the pressure on Israel to rush into an agreement that is either not in its interests or jeopardizes its security. The “one step at a time” language will be accepted as a common sense approach to the land-for-peace equation.· "گام به گام، روز به روز": بسیار مهم است که انتظارات را پایین بیاورید و فشار بر اسرائیل را برای عجله در رسیدن به توافقی که یا به نفعش نیست یا امنیتش را به خطر می‌اندازد، کاهش دهید. زبان "گام به گام" به عنوان یک رویکرد منطقی به معادله زمین در برابر صلح پذیرفته خواهد شد.· “Peace before political boundaries”: This is the best phrase for talking about why a two-state solution isn’t realistic right now. First the rockets and the war need to stop. Then both peoples can talk about political boundaries.· "صلح قبل از مرزهای سیاسی": این بهترین عبارت برای صحبت درباره این است که چرا راه حل دو دولت در حال حاضر واقع‌بینانه نیست. ابتدا باید موشک‌ها و جنگ متوقف شود. سپس هر دو ملت می‌توانند درباره مرزهای سیاسی صحبت کنند.· “Persistence” and “perseverance” : It is not just the effort that matters. It’s the intensity of that effort. The fact that against great odds and obvious provocations Israel still seeks peace will be appreciated by all audiences.· "پافشاری" و "استقامت": تنها تلاش مهم نیست. شدت آن تلاش نیز مهم است. این که اسرائیل با وجود موانع بزرگ و تحریکات آشکار همچنان به دنبال صلح است، مورد تقدیر همه مخاطبان قرار خواهد گرفت.· “Prevention”: With respect to Iran, this is your best word for the overall approach to their quest for nuclear weapons. Not “preemption.”· "پیشگیری": با توجه به ایران، این بهترین کلمه برای توصیف رویکرد کلی به تلاش آنها برای دستیابی به سلاح‌های هسته‌ای است. نه "پیش‌دستی".· “The RIGHT to”: This is a stronger phrase than “deserves.” Use the phrase frequently, including: the rights that both Israelis and Arabs enjoy in Israel, the right to peace that Israelis and Palestinians are entitled to, and Israel’s right to defend its civilians against rocket attacks.· "حقِ...": این عبارتی قوی‌تر از "استحقاق" است. از این عبارت به دفعات استفاده کنید، از جمله: حقوقی که هم اسرائیلی‌ها و هم اعراب در اسرائیل از آن برخوردارند، حق صلحی که اسرائیلی‌ها و فلسطینی‌ها مستحق آن هستند و حق اسرائیل برای دفاع از شهروندان خود در برابر حملات موشکی.· “Societal Progress”: This is a dangerous term unless used to address the aspirations of the Palestinian people. First talk about how “the Palestinians have the right to the same societal progress that is happening in Europe and Asia.” Then address the freedoms they lack – and the freedoms they deserve. Americans and Europeans see “societal progress” as a moral imperative and a fundamental necessity for eliminating the root causes of terrorism.· "پیشرفت اجتماعی": این اصطلاح خطرناک است مگر اینکه برای بیان آرزوهای مردم فلسطین استفاده شود. ابتدا درباره اینکه "فلسطینی‌ها حق دارند به همان پیشرفت اجتماعی که در اروپا و آسیا اتفاق می‌افتد، برسند" صحبت کنید. سپس به آزادی‌هایی که ندارند – و آزادی‌هایی که مستحق آن هستند، بپردازید. آمریکایی‌ها و اروپایی‌ها "پیشرفت اجتماعی" را به عنوان یک الزام اخلاقی و یک ضرورت اساسی برای حذف ریشه‌های تروریسم می‌بینند.· “Specific Plan of Action”: Even if the plan will take time, Americans want to know that there is a specific plan of action to which both sides can and will be held accountable. Whether you’re talking about the peace process with the Palestinians or the process of preventing Iran from obtaining nuclear weapons, use this phrase to describe your approach.· "برنامه عمل دقیق و مشخص": حتی اگر برنامه زمان ببرد، آمریکایی‌ها می‌خواهند بدانند که یک برنامه عمل مشخص وجود دارد که هر دو طرف می‌توانند و خواهند توانست به آن پایبند باشند. چه در مورد روند صلح با فلسطینی‌ها صحبت کنید یا روند جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح‌های هسته‌ای، از این عبارت برای توصیف رویکرد خود استفاده کنید.· “We have all made mistakes.” People do not expect Israel to be 100 percent successful in all their efforts to stop terrorism. Admitting that Israel has and continues to make mistakes does not undermine the overall justice of Israel’s goals: peace and security and a better quality of life for everyone. It does gain you much needed credibility.· "همه ما اشتباهاتی کرده‌ایم." مردم انتظار ندارند اسرائیل در تمامی تلاش‌های خود برای توقف تروریسم صد درصد موفق باشد. اعتراف به اینکه اسرائیل اشتباهاتی کرده و ادامه می‌دهد، عدالت کلی اهداف اسرائیل را تضعیف نمی‌کند: صلح و امنیت و کیفیت زندگی بهتر برای همه. بلکه اعتبار لازم را به شما می‌بخشد.· “We’re all in this together.” One of the most powerful phrases of 2009 in America can easily be adapted to the situation in the Middle East. Acknowledging a common condition not only communicates a realistic approach from the Israeli perspective but also builds a sense of empathy.· "ما همه در این موضوع شریک هستیم." یکی از قدرتمندترین عبارات سال ۲۰۰۹ در آمریکا به راحتی می‌تواند به وضعیت خاورمیانه تطبیق داده شود. اذعان به وضعیت مشترک نه تنها رویکردی واقع‌بینانه از دیدگاه اسرائیلی‌ها را منتقل می‌کند، بلکه حس همدلی را نیز تقویت می‌کند.· “Working toward a solution”: Americans don’t expect the dispute between Israel and the Arabs to end overnight, but they absolutely need to know that “Israel is working to find a solution that is acceptable to everyone involved.” This suggests positive intent. This suggests progress. This suggests hope. And all three are important components of a successful communication effort.· "کار کردن به سوی یک راه‌حل": آمریکایی‌ها انتظار ندارند که مناقشه بین اسرائیل و اعراب یک شبه به پایان برسد، اما قطعاً باید بدانند که "اسرائیل در تلاش است تا به راه‌حلی دست یابد که برای همه طرف‌های درگیر قابل قبول باشد." این نشان‌دهنده نیت مثبت است. این نشان‌دهنده پیشرفت است. این نشان‌دهنده امید است. و هر سه عنصر برای یک تلاش ارتباطی موفقیت‌آمیز مهم هستند.CHAPTER 3: HOW TO TALK ABOUT PALESTINIAN SELF GOVERNMENT & PROSPERITYفصل 3: چگونه درباره حکومت خودگردان فلسطین و رفاه صحبت کنیمWe have divided this chapter into two important subsections:· Section 1 is specifically about the perfect language for talking about Palestinian self- government and calls by others for a two-state solution.· Section 2 focuses on building credibility by expressing support for improving conditions for the Palestinian people.· Both sections are vitally important to understand and use in concert.ما این فصل را به دو بخش مهم تقسیم کرده‌ایم:بخش 1 به طور خاص درباره زبان مناسب برای صحبت درباره حکومت خودگردان فلسطین و درخواست‌های دیگران برای راه حل دو دولت است.بخش 2 بر روی ایجاد اعتبار با ابراز حمایت از بهبود شرایط برای مردم فلسطین تمرکز دارد.هر دو بخش برای فهم و استفاده هماهنگ بسیار مهم هستند.SECTION 1: TALKING ABOUT PALESTINIAN SELF-GOVERNMENTبخش 1: صحبت درباره حکومت خودگردان فلسطینWe asked American opinion elites a simple question:“Do you strongly support, somewhat support, somewhat oppose, or strongly oppose a two-state solution in the Middle East between Israel and the Palestinians, where both have independent nations?” (Luntz National Survey, January 2009)ما از نخبگان نظرسنجی آمریکایی سوال ساده‌ای پرسیدیم:"آیا شما به شدت حمایت می‌کنید، تا حدی حمایت می‌کنید، تا حدی مخالف هستید، یا به شدت مخالف راه حل دو دولت در خاورمیانه بین اسرائیل و فلسطینی‌ها هستید، جایی که هر دو ملت مستقل دارند؟" (نظرسنجی ملی لانتز، ژانویه 2009)We received a very clear answer:Fully and exactly 50% of Americans strongly support a two-state solution. Combine this with the 28.2% who somewhat support it and you have the formula for a landslide in support of giving the Palestinians their own land and their own government. Again…Over 78% of Americans support a two-state solution.ما یک پاسخ بسیار روشن دریافت کردیم:دقیقاً 50% از آمریکایی‌ها به شدت از راه حل دو دولت حمایت می‌کنند. با ترکیب این با 28.2% که تا حدی حمایت می‌کنند، شما فرمولی برای یک پیروزی بزرگ در حمایت از اعطای سرزمین و دولت خود به فلسطینی‌ها دارید. دوباره تاکید میکنم…بیش از 78% از آمریکایی‌ها از راه حل دو دولت حمایت می‌کنند.So when you’re talking to Americans, you need to know that when you don’t support a two-state solution you risk having a major public relations challenge in America and Europe. The new Israeli government knows this but feel so strongly about security concerns that they are willing to take this risk for the long-term security of their people. They feel (and were elected by voters who agree) that Israel’s withdrawal from Gaza has made Israel LESS and not MORE safe. Thus, at least for now, the new Israeli leaders have not articulated support for a two-state solution outside of the context of supporting the Road Map for peace which gives a step-by-step performance based plan for reaching a two state solution.بنابراین وقتی با آمریکایی‌ها صحبت می‌کنید، باید بدانید که وقتی از راه حل دو دولت حمایت نمی‌کنید، خطر مواجهه با یک چالش بزرگ روابط عمومی در آمریکا و اروپا را دارید. دولت جدید اسرائیل این را می‌داند، اما به دلیل نگرانی‌های امنیتی چنان قوی هستند که مایل به پذیرفتن این خطر برای امنیت بلندمدت مردم خود هستند. آنها احساس می‌کنند (و توسط رای‌دهندگانی که موافق هستند انتخاب شده‌اند) که عقب‌نشینی اسرائیل از غزه اسرائیل را کمتر امن کرده است و نه بیشتر. بنابراین، حداقل در حال حاضر، رهبران جدید اسرائیل از راه حل دو دولت خارج از چارچوب حمایت از نقشه راه صلح که یک برنامه گام به گام مبتنی بر عملکرد برای رسیدن به راه حل دو دولت ارائه می‌دهد، حمایت نکرده‌اند.That said, it is important to note that there are effective ways to uphold the ultimate goal of a Palestinian self-government while legitimately questioning how soon the solution can be reached. This is the rhetorical area in which you need to operate.با این حال، مهم است که توجه داشته باشید که روش‌های موثری برای پشتیبانی از هدف نهایی حکومت خودگردان فلسطین وجود دارد در حالی که به طور مشروعی سوال می‌کنید که این راه حل چقدر زود قابل دستیابی است. این حوزه بلاغی است که شما باید در آن عمل کنید.(1) Identify the goal, and be authentic. Given the overwhelming American support for a two-state solution, it will make support much easier and faster if you if set the tone for all discussions by articulating Israel’s shared vision for the ultimate goal of two peoples, living side by side in a lasting and secure peace. In the name of gaining credibility for why you might later say that a two-state solution isn’t achievable overnight, you should start with language like the following to signal how your goals align with the public’s.(۱) هدف را شناسایی کنید و اصیل باشید. با توجه به حمایت فراگیر آمریکایی‌ها از راه حل دو دولت، حمایت از هدف نهایی دو ملت که در صلح و امنیت در کنار هم زندگی می‌کنند را مشخص کنید. در نام کسب اعتبار برای اینکه چرا ممکن است بعداً بگویید که راه حل دو دولت قابل دستیابی نیست، باید با زبانی مانند زیر شروع کنید تا نشان دهید که اهداف شما با اهداف عمومی همخوانی دارد.WORDS THAT WORKTwo homelands for two peoples living side-by-side in peace and security is not a fake slogan, but a real necessity for the stability in the entire region. Each homeland should provide a solution to the national aspiration of its people – Israel, as a homeland for the Jewish people, and the creation of a Palestinian homeland, as a fulfillment of their national desire.کلماتی که کار می‌کننددو سرزمین برای دو ملت که در کنار هم در صلح و امنیت زندگی می‌کنند یک شعار جعلی نیست، بلکه یک ضرورت واقعی برای ثبات در کل منطقه است. هر سرزمین باید راه حلی برای آرمان ملی مردم خود فراهم کند - اسرائیل به عنوان سرزمین مردم یهود و ایجاد سرزمین فلسطینی به عنوان تحقق آرزوی ملی آنها.Saying “is not a fake slogan, but a real necessity” sets the tone for the entire paragraph. It conveys authenticity and will keep the listener tuned in to what else you have to say. This is a perfect example of Language Rule #19 in Chapter 1. Start off with a strong, positive message. And particularly now that a “two-state solution” has been bandied about for years, people want to hear that you support Palestinian rights.گفتن اینکه "این یک شعار جعلی نیست، بلکه یک ضرورت واقعی است" لحن را برای کل پاراگراف تنظیم می‌کند. این اصالت را منتقل می‌کند و شنونده را به آنچه که باید بگویید گوش می‌دهد. این یک مثال کامل از قانون زبان شماره 19 در فصل 1 است. با یک پیام قوی و مثبت شروع کنید. و به ویژه اکنون که "راه حل دو دولت" برای سال‌ها مطرح شده است، مردم می‌خواهند بشنوند که شما از حقوق فلسطینی‌ها حمایت می‌کنید.(2) Peace first. Political boundaries second. One solution that would clearly be welcomed by the majority of Americans is, after articulating the long-term goal of a two-state solution, giving examples of why a two-state solution can’t happen overnight. While these are essentially “anti” two-state arguments, you can and must still frame them positively if you want support of the majority of Americans.(۲) ابتدا صلح. مرزهای سیاسی دوم. یک راه حلی که به وضوح توسط اکثریت آمریکایی‌ها استقبال می‌شود این است که پس از بیان هدف بلندمدت راه حل دو دولت، مثال‌هایی از اینکه چرا راه حل دو دولت نمی‌تواند یک شبه اتفاق بیافتد ارائه دهید. در حالی که این‌ها اساساً استدلال‌های "ضد" راه حل دو دولت هستند، شما همچنان باید آن‌ها را به طور مثبت بیان کنید اگر می‌خواهید حمایت اکثریت آمریکایی‌ها را داشته باشید.And the most positive, powerful message you have in Israel’s language arsenal is peace. It’s the trump card. Peace today is the most important thing, because every day there is war. Second most important is long-term peace, which most Europeans and Americans equate with a two-state solution. But it’s up to you to remind them that Israel gave up Gaza with hopes of peace and a two-state solution – and got only rockets from Iran- backed Hezbollah and Hamas in return.و پیام مثبت و قدرتمندترین که در زرادخانه زبان اسرائیل دارید صلح است. این کارت برنده است. صلح امروز مهم‌ترین چیز است، زیرا هر روز جنگ وجود دارد. دومین مهم‌ترین چیز صلح بلندمدت است که بیشتر اروپایی‌ها و آمریکایی‌ها آن را با راه حل دو دولت برابر می‌دانند. اما این به شما بستگی دارد که به آن‌ها یادآوری کنید که اسرائیل از غزه دست کشید با امید به صلح و راه حل دو دولت - و در عوض تنها موشک‌هایی از حزب‌الله و حماس تحت حمایت ایران دریافت کرد.The following paragraph works because it is all about PEACE. They accept the idea that a peace – if only in the form of a ceasefire that actually lasts – can occur before boundaries are established, and in fact must occur in order for boundaries to be established.WORDS THAT WORKThe situation in the Middle East may be complicated, but all parties should adopt a simple approach: peace first, political boundaries second. All sides must remain committed to the ideal of two homelands for two peoples, peacefully living side by side in mutual respect. But we cannot hope to achieve that final solution until there is lasting peace between both peoples. There is military conflict on a daily basis. How can we expect good faith dealing for a two state solution in such a climate? A ceasefire and a peace that lasts long enough to engender honest discussions should be the immediate objective.پاراگراف زیر کار می‌کند زیرا همه درباره صلح است. آن‌ها ایده صلح - حتی به شکل یک آتش‌بس که واقعاً پایدار باشد - را می‌پذیرند قبل از اینکه مرزها مشخص شوند، و در واقع باید اتفاق بیافتد تا مرزها مشخص شوند.کلماتی که کار می‌کنندوضعیت در خاورمیانه ممکن است پیچیده باشد، اما همه طرف‌ها باید یک رویکرد ساده را اتخاذ کنند: ابتدا صلح، مرزهای سیاسی دوم. همه طرف‌ها باید به ایده‌آل دو سرزمین برای دو ملت که در کنار هم با احترام متقابل به صورت مسالمت‌آمیز زندگی می‌کنند متعهد بمانند. اما ما نمی‌توانیم امیدوار باشیم که به آن راه حل نهایی دست یابیم تا زمانی که بین هر دو ملت صلح پایدار برقرار شود. درگیری نظامی به طور روزانه وجود دارد. چگونه می‌توانیم انتظار داشته باشیم که در چنین جوی به راه حل دو دولت با حسن نیت دست یابیم؟ یک آتش‌بس و صلحی که به اندازه کافی طولانی باشد تا بحث‌های صادقانه‌ای شکل بگیرد باید هدف فوری باشد.A few more things to pull out of this paragraph:-- “Peace before political boundaries” sets up the perfect dynamic for you.It elevates the need to stop the rockets, stop the bombings, and create a ceasefire, while subtly downplaying the importance of a two-state solution by calling it “political boundaries.” Peace always beats politics in the opinion elite’s mind. Always.چند نکته دیگر که باید از این پاراگراف استخراج کنید:-- "صلح قبل از مرزهای سیاسی" دینامیک ایده‌آلی را برای شما ایجاد می‌کند. این عبارت نیاز به توقف موشک‌ها، توقف بمباران‌ها و ایجاد آتش‌بس را برجسته می‌کند، در حالی که به طور غیرمستقیم اهمیت راه‌حل دو دولتی را با نامیدن آن "مرزهای سیاسی" کم‌اهمیت جلوه می‌دهد. صلح همیشه در ذهن نخبگان فکری بر سیاست پیروز است. همیشه.-- This passage invokes several of the Rules of Effective Communication n Chapter 1:1) Acknowledge the complexities of the problem, but simplify the solution.2) Emphasize “the ideal of two peoples peacefully living side by side in mutual respect.3) Use rhetorical questions.Yes, we have repeated these concepts over… and over… and over… throughout this dictionary, but that’s just our way of obeying yet another Rule of Effective Communication – Keep It Simple Stupid and REPEAT!-- این بخش به چندین قاعده ارتباط مؤثر در فصل 1 اشاره می‌کند:۱) پیچیدگی‌های مشکل را بپذیرید، اما راه‌حل را ساده کنید.۲) "آرمان دو ملت که در کنار یکدیگر با احترام متقابل به طور مسالمت‌آمیز زندگی می‌کنند" را تأکید کنید.۳) از سوالات سیاسی لفاظانه استفاده کنید.بله، ما این مفاهیم را بارها و بارها در این فرهنگ لغت تکرار کرده‌ایم، اما این فقط راه ما برای اطاعت از قاعده دیگر ارتباط مؤثر است – ساده‌نگه‌داشتن و تکرار!(3) Emphasize the need to follow a “specific, step-by-step process” and a “plan of action.” This communicates a serious approach to the conflict rather than the typical empty rhetoric. The public understands that the conflict is complicated, and they believe that all sides are guilty of mistakes in judgment and behavior. But by using this language, by focusing on plans and the step-by-step process, you have shifted the debate from what has happened in the past to what could happen in the future. It is not enough to say peace, peace, peace. It’s not credible without saying plan and/or process.WORDS THAT WORKThe road map prescribed a very specific process – a step by step process – whereby before a Palestinian homeland can be created, they have to abolish terror altogether, to stop the Culture of Hate, and of course, to accept Israel as a Jewish state.This is our hope and our vision, that there is a moderate Palestinian partner who we might disagree with, but who we can trust for his intention to bring about peace and who is willing to join us in a step-by-step plan of action to settle the conflict and end the bloodshed.(3) نیاز به دنبال کردن یک "فرآیند مشخص و گام به گام" و یک "طرح اقدام" را تأکید کنید. این به جای یک رویکرد جدی به درگیری به جای زبان خالی از محتوا صحبت می‌کند. مردم درک می‌کنند که درگیری پیچیده است و باور دارند که همه طرف‌ها در قضاوت و رفتار اشتباهاتی کرده‌اند. اما با استفاده از این زبان، با تمرکز بر برنامه‌ها و فرآیند گام به گام، شما بحث را از آنچه در گذشته اتفاق افتاده به آنچه می‌تواند در آینده اتفاق بیفتد منتقل کرده‌اید. گفتن صلح، صلح، صلح کافی نیست. بدون گفتن برنامه و/یا فرآیند، قابل قبول نیست.کلمات مؤثرنقشه راه فرآیندی بسیار مشخص – فرآیندی گام به گام – تجویز کرد که در آن قبل از ایجاد یک کشور فلسطینی، آنها باید تروریسم را به کلی لغو کنند، فرهنگ نفرت را متوقف کنند و البته اسرائیل را به عنوان یک کشور یهودی بپذیرند.این امید و دیدگاه ما است که یک شریک فلسطینی معتدل وجود دارد که ممکن است با او اختلاف نظر داشته باشیم، اما می‌توانیم به نیت او برای ایجاد صلح اعتماد کنیم و او مایل است با ما در یک طرح اقدام گام به گام برای حل درگیری و پایان دادن به خونریزی‌ها همکاری کند.Don’t forget:-- When talking about a Palestinian partner, it is essential to distinguish between Hamas and everyone else. Only the most anti-Israel, pro- Palestinian American expects Israel to negotiate with Hamas, so you have to be clear that you are seeking a “moderate Palestinian partner.”-- Explain what you are trying to prevent at the same time you are talking about what you are for. This is something many pro-Israel spokespeople do not do. Either they attack the Palestinians without giving any alternative, hopeful vision, or they talk about peace without reminding Americans that it is the Palestinian behavior that has prevented progress for decades. Both are wrongفراموش نکنید که:-- هنگام صحبت درباره یک شریک فلسطینی، تمایز بین حماس و سایرین ضروری است. تنها ضد اسرائیلی‌ترین و طرفدار فلسطینی‌ترین آمریکایی انتظار دارد که اسرائیل با حماس مذاکره کند، بنابراین باید روشن کنید که شما به دنبال یک "شریک فلسطینی معتدل" هستید.-- توضیح دهید که در حین صحبت درباره آنچه می‌خواهید به دست آورید، چه چیزی را می‌خواهید جلوگیری کنید. این چیزی است که بسیاری از سخنگویان طرفدار اسرائیل انجام نمی‌دهند. یا فلسطینی‌ها را بدون ارائه جایگزینی، چشم‌انداز امیدوار کننده‌ای حمله می‌کنند، یا درباره صلح صحبت می‌کنند بدون اینکه به آمریکایی‌ها یادآوری کنند که رفتار فلسطینی‌ها مانع از پیشرفت برای دهه‌ها شده است. هر دو اشتباه است.(4) Link the political plan to the economic plan. The economic argument is so powerful that it will allow you to talk about the delay in implementing a political solution without losing public support – as long as you raise the two components at the same time. The words of the Prime Minister work effectively here:WORDS THAT WORKAn eventual solution is important, but not necessarily realistic right now. If we are to succeed, we have to weave an economic peace alongside the political process that gives a stake in peace for the moderate elements in the Palestinian society.The plan will include creating thousands of jobs and the development of infrastructure and the removal of Israeli roadblocks across the West Bank in order to allow Palestinian movement without impeding Israeli security.– Prime Minister Benjamin Netanyahu(4) برنامه سیاسی را به برنامه اقتصادی پیوند دهید. استدلال اقتصادی آنقدر قوی است که به شما اجازه می‌دهد درباره تأخیر در اجرای راه‌حل سیاسی صحبت کنید بدون اینکه حمایت عمومی را از دست بدهید – تا زمانی که دو جزء را همزمان مطرح کنید. سخنان نخست‌وزیر در اینجا به خوبی کار می‌کند:کلمات مؤثریک راه‌حل نهایی مهم است، اما در حال حاضر لزوماً واقع‌بینانه نیست. اگر بخواهیم موفق شویم، باید یک صلح اقتصادی در کنار فرآیند سیاسی ببافیم که برای عناصر معتدل در جامعه فلسطینی سهام در صلح ایجاد کند.این طرح شامل ایجاد هزاران شغل و توسعه زیرساخت‌ها و حذف موانع اسرائیلی در سراسر کرانه باختری برای اجازه حرکت فلسطینی بدون ممانعت از امنیت اسرائیل خواهد بود.– نخست‌وزیر بنیامین نتانیاهوThe key concept here is the balanced construction. He has balanced the economic and the political. He has balanced removal of the Israeli roadblocks with greater Palestinian movement with Israeli security. Every positive action – starting with jobs – leads to another positive action, and another, and another. And in our words …“So instead of the cycle of violence, we now have a cycle of hope.”مفهوم کلیدی در اینجا ساختار متوازن است. او تعادل اقتصادی و سیاسی را ایجاد کرده است. او تعادل بین حذف موانع اسرائیلی با حرکت بیشتر فلسطینیان با امنیت اسرائیل را ایجاد کرده است. هر اقدام مثبت – از ایجاد شغل شروع می‌شود – به اقدام مثبت دیگری منجر می‌شود و به دنبال آن، و به دنبال آن. و در کلمات ما ..."پس به جای چرخه خشونت، اکنون چرخه امید داریم."(5) The fight is over IDEOLOGY – not land; terror, not territory. Thus, you must avoid using Israel’s religious claims to land as a reason why Israel should not give up land. Such claims only make Israel look extremist to people who are not religious Christians or Jews.(5) مبارزه بر سر ایدئولوژی است – نه زمین؛ ترور، نه قلمرو. بنابراین، باید از استفاده از ادعاهای مذهبی اسرائیل برای زمین به عنوان دلیلی برای اینکه چرا اسرائیل نباید زمین را بدهد، اجتناب کنید. چنین ادعاهایی فقط اسرائیل را به نظر افراطی جلوه می‌دهند برای افرادی که مسیحی یا یهودی مذهبی نیستند.(6) Although Americans support a two-state solution, they are aware that such a solution might create more problems for them and for the world. As the survey results below show, Americans don’t believe that they will be safer or that gas will cost less if the Palestinian state is established.Do you believe that the establishment of an Independent Palestinian state would... (Luntz National Survey, January 2009)Question A(purple in the table): ...Lead to a reduction in the threat of terrorist attacks on US soil by Islamic extremists?Question B(Blue in the table): ...Lead to a reduction in gas prices Americans pay at the pump?(۶) اگرچه آمریکایی‌ها از راه‌حل دو دولتی حمایت می‌کنند، اما آگاه هستند که چنین راه‌حلی ممکن است مشکلات بیشتری برای آنها و برای جهان ایجاد کند. همانطور که نتایج نظرسنجی زیر نشان می‌دهد، آمریکایی‌ها باور ندارند که با تأسیس یک دولت فلسطینی مستقل، امنیت بیشتری خواهند داشت یا قیمت بنزین کمتر خواهد شد.آیا شما باور دارید که تأسیس یک دولت فلسطینی مستقل باعث خواهد شد که ... (نظرسنجی ملی لونتز، ژانویه 2009)سوال A (بنفش در جدول): ...منجر به کاهش تهدید حملات تروریستی بر خاک آمریکا توسط افراط‌گرایان اسلامی خواهد شد؟سوال B (آبی در جدول): ...منجر به کاهش قیمت بنزینی که آمریکایی‌ها در پمپ پرداخت می‌کنند خواهد شد؟Section 2: BUILDING ECONOMIC PROSPERITY FOR THE PALESTINIAN PEOPLEبخش 2: ساختن رفاه اقتصادی برای مردم فلسطینThe Palestinian people get something of a free pass from opinion elites for their inability to hold their leaders accountable for undermining the peace process. Why? Because they believe they are an impoverished, unrepresented people without much reason for hope.Moreover, elites expect Israel and the global community to solve this problem. They reject the idea that it is up to the Palestinian people to fend for themselves. If we are all interested in achieving peace, then we must all be interesting in spreading prosperity to the Palestinian people.مردم فلسطین به دلیل ناتوانی در نگه داشتن رهبرانشان مسئول برای تضعیف فرآیند صلح، از نخبگان فکری امتیاز ویژه‌ای می‌گیرند. چرا؟ زیرا آن‌ها باور دارند که این افراد مردمی فقیر و بی‌نماینده هستند که دلیل زیادی برای امیدواری ندارند.علاوه بر این، نخبگان انتظار دارند که اسرائیل و جامعه جهانی این مشکل را حل کنند. آن‌ها ایده اینکه مردم فلسطین باید خودشان به دفاع از خود بپردازند را رد می‌کنند. اگر همه ما علاقه‌مند به دستیابی به صلح هستیم، پس باید همه ما علاقه‌مند به گسترش رفاه به مردم فلسطین باشیم.Do not underestimate the power of these arguments. They were consistently among the highest testing language in all of our research effort. You simply must talk about improving the plight of the Palestinian people as part of your overall approach to achieving peace.Here’s the best news: virtually all of the language in this chapter comes directly from Prime Minister Netanyahu himself. These words are both in line with the Israeli administration’s policy and highly effective. That’s what we call a homerun in America. The challenge now is to get all of Israel’s spokespersons hitting the same notes.قدرت این استدلال‌ها را دست کم نگیرید. آن‌ها به طور مداوم در همه تحقیقات ما بالاترین نمرات را دریافت کرده‌اند. شما باید حتماً درباره بهبود وضعیت مردم فلسطین به عنوان بخشی از رویکرد کلی خود برای دستیابی به صلح صحبت کنید.اینجا بهترین خبر است: تقریباً تمام زبان این فصل مستقیماً از نخست‌وزیر نتانیاهو می‌آید. این کلمات همسو با سیاست دولت اسرائیل و بسیار مؤثر هستند. این چیزی است که ما در آمریکا آن را یک ضربه تمام عیار می‌نامیم. چالش اکنون این است که همه سخنگویان اسرائیل را به خواندن همین نت‌ها واداریم.(1) Advocate the need for “ECONOMIC PROSPERITY” and “SOCIAL PROGRESS” as a better alternative for the Palestinian people than support for terrorism. This is the single most powerful message in shifting public sentiment among left-of-center Americans towards Israel. Especially among Democrats, the pervasive belief is that Palestinians turn to terrorism because they have no hope (and then they blame Israel for that lack of hope). Until there is a movement towards prosperity – or at least opportunity – among those people, Americans and Europeans believe that terrorism will always have a home among the Palestinians.(1) نیاز به "رفاه اقتصادی" و "پیشرفت اجتماعی" را به عنوان جایگزین بهتری برای مردم فلسطین نسبت به حمایت از تروریسم مطرح کنید. این پیام به تنهایی قدرتمندترین پیام در تغییر احساسات عمومی میان آمریکایی‌های چپ‌گرا به سوی اسرائیل است. به ویژه در میان دموکرات‌ها، باور عمومی این است که فلسطینی‌ها به تروریسم روی می‌آورند زیرا هیچ امیدی ندارند (و سپس اسرائیل را برای این فقدان امید مقصر می‌دانند). تا زمانی که حرکتی به سمت رفاه – یا حداقل فرصت – در میان این افراد نباشد، آمریکایی‌ها و اروپایی‌ها باور دارند که تروریسم همیشه در میان فلسطینی‌ها خانه خواهد داشت.The language below originates from Prime Minister Netanyahu, and it scored as high as anything we tested:WORDS THAT WORKProsperity breeds a partial agreement, which breeds more prosperity, which then breeds additional agreements – and it creates hope.If you build thousands of jobs in the Palestinian Authority, real jobs, and people bring food to the table, wages are rising, and investments are made, it is worth a thousand international conferences and a thousand shelf agreements.So that’s what we must do, and Israel is ready to be a partner. But it’s also time for someone to ask Hamas: What exactly are YOU doing to bring prosperity to your people?– Prime Minister Benjamin Netanyahuلحن جملات زیر از نخست‌وزیر نتانیاهو سرچشمه می‌گیرد و به اندازه هر چیزی که آزمایش کرده‌ایم نمره بالا دریافت کرده است:کلمات مؤثررفاه یک توافق جزئی را به وجود می‌آورد که رفاه بیشتری به وجود می‌آورد و سپس توافقات اضافی – و امید را ایجاد می‌کند.اگر شما هزاران شغل در دولت فلسطین بسازید، شغل‌های واقعی، و مردم غذا را به سفره بیاورند، دستمزدها افزایش یابند و سرمایه‌گذاری‌ها انجام شوند، این ارزش هزار کنفرانس بین‌المللی و هزار توافق قفسه‌ای را دارد.بنابراین این کاری است که باید انجام دهیم و اسرائیل آماده است که شریک باشد. اما همچنین وقت آن است که کسی از حماس بپرسد: شما دقیقاً چه کاری برای آوردن رفاه به مردم خود انجام می‌دهید؟– نخست‌وزیر بنیامین نتانیاهوWhat’s more, you can perfect this argument by making it about more than just preventing terrorism. The public believes that the economic crisis in Palestinian territories is among the most important issues to solve in the Middle East because of humanitarian reasons, not just security. You gain credibility by offering to improve their lives because it’s the right thing to do; this moves the needle far more than just doing it to protect your own safety.علاوه بر این، می‌توانید این استدلال را با صحبت درباره بیشتر از فقط جلوگیری از تروریسم کامل کنید. مردم باور دارند که بحران اقتصادی در سرزمین‌های فلسطینی به دلایل بشردوستانه، نه فقط امنیتی، یکی از مهم‌ترین مسائلی است که باید در خاورمیانه حل شود. با ارائه پیشنهاد برای بهبود زندگی آن‌ها به دلیل اینکه کار درست است، اعتبار کسب می‌کنید؛ این خیلی بیشتر از فقط انجام آن برای محافظت از امنیت خودتان حرکت می‌کند.As for specific word choice:-- “Prosperity” works particularly well at this time because Europeans and Americans want it for themselves, not just for the people of the Middle East.-- Never talk about “giving” the Palestinians something. It sounds too paternalistic. Instead, talk about “providing” or “building.” Giving reminds people that you’re in the stronger position and that creates more sympathy for the plight of the Palestinians.-- Keep reminding people that you are seeking a “safe, stable society” for the Palestinians. The words flow together smoothly and the message is one that not only everyone agrees with but will promote appreciation for the Israeli spokesperson who articulates it.از نظر انتخاب واژه‌های خاص:-- "رفاه" در این زمان به خوبی کار می‌کند زیرا اروپایی‌ها و آمریکایی‌ها آن را برای خودشان می‌خواهند، نه فقط برای مردم خاورمیانه.-- هرگز درباره "دادن" چیزی به فلسطینی‌ها صحبت نکنید. این بسیار پدرانه به نظر می‌رسد. به جای آن، درباره "فراهم کردن" یا "ساختن" صحبت کنید. دادن یادآوری می‌کند که شما در موقعیت قوی‌تری هستید و این باعث می‌شود همدردی بیشتری برای وضعیت فلسطینی‌ها ایجاد شود.-- به یاد مردم بیاورید که شما در جستجوی یک "جامعه امن و پایدار" برای فلسطینی‌ها هستید. این کلمات به خوبی با هم جریان دارند و پیامی است که نه تنها همه با آن موافق هستند، بلکه قدردانی از سخنگوی اسرائیلی که آن را بیان می‌کند، را نیز ترویج می‌دهد.In fact, an expression of Israeli willingness to “participate” in the revitalization process in whatever way the Palestinians ask is a very powerful offer. Interestingly, the public believes that is it not the sole responsibility of the Palestinian leadership to build an economy for their people. They expect Israel and the international community to help. However, the words you describe that help need to be about empowerment not patronage.در واقع، اظهار تمایل اسرائیل برای "شرکت کردن" در فرآیند بازسازی به هر طریقی که فلسطینی‌ها درخواست کنند، یک پیشنهاد بسیار قدرتمند است. جالب است که مردم باور دارند که این تنها مسئولیت رهبری فلسطین نیست که اقتصادی برای مردم خود بسازند. آن‌ها انتظار دارند اسرائیل و جامعه بین‌المللی کمک کنند. با این حال، کلماتی که آن کمک را توصیف می‌کنند باید درباره توانمندسازی باشد نه حمایت پدرانه.(2) An effective second step to the above paragraph is to promote societal progress for the Palestinians, too. The economic argument is stronger on its own, but combining the economic and the social component – particularly “reform of government institutions” that include “accountability, transparency, the right to criticize and measurable results”– delivers a powerful comprehensive message that it’s really up to the Palestinians and their leaders to bring about the changes their people deserve and that peace requires.WORDS THAT WORKThe international community has to ask and demand that the Palestinians develop institutions of law and order, judicial institutions, and financial integrity. If you just have an economic growth, money can flow back to terrorism. It’s essential to build foundations for a safe, stable society over the long haul.The way to do this is to provide security to the Israelis and the Palestinians – not just external security but internal as well. We advocate the process of promoting prosperity and institution building to the Palestinians. If we start now, we can soon proceed through this corridor to political negotiations.– Prime Minister Benjamin Netanyahu(2) یک گام مؤثر دوم به پاراگراف بالا، ترویج پیشرفت اجتماعی برای فلسطینی‌ها نیز است. استدلال اقتصادی به تنهایی قوی‌تر است، اما ترکیب جزء اقتصادی و اجتماعی – به ویژه "اصلاح نهادهای حکومتی" که شامل "پاسخگویی، شفافیت، حق انتقاد و نتایج قابل اندازه‌گیری" است– پیامی جامع و قدرتمند را ارائه می‌دهد که واقعاً به فلسطینی‌ها و رهبرانشان بستگی دارد تا تغییراتی را که مردمشان شایسته آن هستند و صلح نیاز دارد، به وجود آورند.کلمات مؤثرجامعه بین‌المللی باید از فلسطینی‌ها بخواهد و مطالبه کند که نهادهای قانون و نظم، نهادهای قضایی و یکپارچگی مالی را توسعه دهند. اگر فقط رشد اقتصادی داشته باشید، پول می‌تواند به تروریسم بازگردد. ضروری است که پایه‌های یک جامعه امن و پایدار را در دراز مدت بسازید.راه انجام این کار این است که امنیت را برای اسرائیلی‌ها و فلسطینی‌ها فراهم کنید – نه فقط امنیت خارجی بلکه داخلی نیز. ما فرآیند ترویج رفاه و ساخت نهادها را به فلسطینی‌ها توصیه می‌کنیم. اگر اکنون شروع کنیم، می‌توانیم به زودی از این مسیر به مذاکرات سیاسی پیش برویم.– نخست‌وزیر بنیامین نتانیاهو(3) Once again, turn the issue back to peace. It’s not enough to simply call for economic rebuilding among the Palestinians and then call it a day. You must next articulate exactly what all this economic aid is in aid of: It is about creating the conditions necessary to build a lasting peace. Here’s the perfect way to tie it together:WORDS THAT WORKWe welcome and we support international efforts to help the Palestinians. So, once again, the Palestinian people are not our enemy. On the contrary, we want peace with the Palestinians.We’re interested in a historical reconciliation. Enough violence. Enough war. And we support international efforts to help the Palestinians both on the humanitarian level and to build a more successful democratic society. That’s in everyone’s interest. – Mark Regev(3) بار دیگر، مسئله را به صلح بازگردانید. کافی نیست که فقط خواستار بازسازی اقتصادی در میان فلسطینی‌ها شوید و سپس آن را به پایان برسانید. باید دقیقاً بیان کنید که همه این کمک‌های اقتصادی برای چیست: این درباره ایجاد شرایط لازم برای ساختن یک صلح پایدار است. اینجا راه ایده‌آل برای پیوند دادن آن است:کلمات مؤثرما از تلاش‌های بین‌المللی برای کمک به فلسطینی‌ها استقبال می‌کنیم و آن را حمایت می‌کنیم. بنابراین، بار دیگر، مردم فلسطین دشمن ما نیستند. برعکس، ما خواهان صلح با فلسطینی‌ها هستیم.ما به یک آشتی تاریخی علاقه‌مندیم. بس است خشونت. بس است جنگ. و ما از تلاش‌های بین‌المللی برای کمک به فلسطینی‌ها هم در سطح انسانی و هم برای ساختن یک جامعه دموکراتیک موفق‌تر حمایت می‌کنیم. این به نفع همه است.– مارک رگوی(4) Be positive about world forces. Americans don’t hear enough positive messages from Israeli spokespersons. Yes, usually Israeli leaders are on TV to talk about truly terrible things, like rocket attacks and defensive actions. But you should still look for opportunities to talk about how Israel is optimistic about the world’s future, and its role within it. Israel spends too much time being the international outsider. Find times to show how Israel is part of something bigger, too.WORDS THAT WORKThe positive changes the global evolution in information and technology make freedom and choice available to hundreds of millions, if not billions of people. It allows them to take part in the world economy. This is a great hope for mankind and it’s happening in our time.It is an even greater impact than that of the industrial revolution in the 19th century. What has been taking place in the latter part of the 20thcentury and the 21stcentury is of monumental proportions. It will improve the material of and general law of mankind and womankind and children-kind of people everywhere.(4) نسبت به نیروهای جهانی مثبت باشید. آمریکایی‌ها پیام‌های مثبت زیادی از سخنگویان اسرائیلی نمی‌شنوند. بله، معمولاً رهبران اسرائیلی در تلویزیون هستند تا درباره چیزهای واقعاً وحشتناک مانند حملات موشکی و اقدامات دفاعی صحبت کنند. اما شما باید همچنان به دنبال فرصت‌هایی برای صحبت درباره این باشید که چگونه اسرائیل نسبت به آینده جهان خوش‌بین است و نقش خود در آن. اسرائیل زمان زیادی را به عنوان یک بیگانه بین‌المللی می‌گذراند. زمانی را پیدا کنید تا نشان دهید اسرائیل هم بخشی از چیزی بزرگ‌تر است.کلماتی که کار می‌کنندتغییرات مثبت تکامل جهانی در اطلاعات و فناوری، آزادی و انتخاب را در دسترس صدها میلیون، اگر نه میلیاردها نفر قرار می‌دهد. این به آن‌ها اجازه می‌دهد که در اقتصاد جهانی شرکت کنند. این یک امید بزرگ برای بشریت است و در زمان ما در حال رخ دادن است.این حتی تأثیری بزرگ‌تر از انقلاب صنعتی در قرن 19 دارد. آنچه در نیمه دوم قرن 20 و قرن 21 در حال رخ دادن است، از ابعاد عظیمی برخوردار است. این مواد و قوانین کلی بشریت را در همه جا بهبود خواهد بخشید.Next, emphasize how Israel wants to make sure these new bountiful opportunities are available to the Palestinian people, too. State clearly that Israel wants its Palestinian neighbors to be a part of global progress, not left in the stone age.THINK “PRO-PALESTINIAN”“While I have spoken about Israeli casualties, I want to recognize those Palestinians that have been killed or wounded, because they are suffering as well. I particularly want to reach out to Palestinian mothers who have lost their children. No parent should have to bury their child. And so I say to my Palestinian colleagues … you can stop the bloodshed. You can stop the suicide bombings and rocket attacks. If you really want to, you can put an end to this cycle of violence. If you won’t do it for our children, do it for your children.”– Effective Israeli Sound biteدر مرحله بعد، تأکید کنید که اسرائیل می‌خواهد اطمینان حاصل کند که این فرصت‌های جدید فراوان برای مردم فلسطین نیز در دسترس باشد. به وضوح بیان کنید که اسرائیل می‌خواهد همسایگان فلسطینی خود را بخشی از پیشرفت جهانی ببیند، نه در عصر سنگی باقی بمانند.مثل "حامیان فلسطینیان" فکر کنید"در حالی که درباره قربانیان اسرائیلی صحبت کرده‌ام، می‌خواهم آن فلسطینی‌هایی را که کشته یا مجروح شده‌اند به رسمیت بشناسم، زیرا آن‌ها نیز در حال رنج هستند. من به خصوص می‌خواهم با مادران فلسطینی که فرزندان خود را از دست داده‌اند ارتباط برقرار کنم. هیچ پدر و مادری نباید فرزند خود را به خاک بسپارد. بنابراین به همکاران فلسطینی خود می‌گویم... شما می‌توانید خونریزی را متوقف کنید. شما می‌توانید بمب‌گذاری‌های انتحاری و حملات موشکی را متوقف کنید. اگر واقعاً می‌خواهید، می‌توانید به این چرخه خشونت پایان دهید. اگر برای فرزندان ما این کار را نمی‌کنید، برای فرزندان خودتان این کار را کنید."– نقل قول موثر از یک سخنگوی اسرائیلیJust because you are pro-Israel does NOT mean you need to get painted as anti-Palestinian – and you shouldn’t. The most effective advocates for Israel are also pro-Palestinian. This may be an anathema to some readers but it’s exactly what Europeans, Americans in general and the American Left in particular want to hear. Many on the Left have much more sympathy for the plight of Palestinians than do mainstream Americans, and they can see Palestinian efforts – even the suicide bombings – as a legitimate struggle for freedom. The language below will win applause everywhere – but particularly among the Left:WORDS THAT WORK“The conditions of the Palestinians living in the West Bank and Gaza are unbelievably difficult. It is a catastrophe. We want to change it. Israel wants to change it.The Palestinian economy must be allowed to develop. As violence subsides, freedom of movement should be restored, permitting innocent Palestinians to resume work and normal life. Palestinian legislators and officials, humanitarian and international works, must be allowed to go about the business of building a better future.But there is little we can do until the violence stops, until those who carry bombs into Israel stop the cycle of bloodshed. We need the cooperation of the Palestinian government and the Palestinian people – not for our benefit but for their benefit. The people who pay the price for all this terrorism are not just the Israeli victims. It is the Palestinians as well. If the terrorism stops, the borders can be opened and normal life can resume. But if the Palestinian terror continues, the tragedy will continue.”فقط به این دلیل که شما حامی اسرائیل هستید به این معنا نیست که باید ضد فلسطینی به نظر برسید – و نباید اینطور باشید. موثرترین حامیان اسرائیل نیز حامی فلسطینی‌ها هستند. این ممکن است برای برخی از خوانندگان ناخوشایند باشد اما دقیقاً همان چیزی است که اروپایی‌ها، آمریکایی‌ها به طور کلی و آمریکایی‌های چپ به طور خاص می‌خواهند بشنوند. بسیاری از چپ‌ها بیشتر برای وضعیت فلسطینیان همدردی دارند تا آمریکایی‌های اصلی، و آن‌ها می‌توانند تلاش‌های فلسطینی‌ها – حتی بمب‌گذاری‌های انتحاری – را به عنوان یک مبارزه مشروع برای آزادی ببینند. زبان زیر در همه جا تشویق خواهد شد – اما به ویژه در میان چپ‌ها (دموکرات ها تنها حامیان فلسطین هستند):کلماتی که کار می‌کنند"شرایط زندگی فلسطینیان در کرانه باختری و غزه به طرز باورنکردنی دشوار است. این یک فاجعه است. ما می‌خواهیم آن را تغییر دهیم. اسرائیل می‌خواهد آن را تغییر دهد.اقتصاد فلسطین باید اجازه رشد پیدا کند. با کاهش خشونت، آزادی حرکت باید بازگردانده شود، تا فلسطینیان بی‌گناه بتوانند به کار و زندگی عادی بازگردند. قانون‌گذاران و مقامات فلسطینی، کارگران بشردوستانه و بین‌المللی باید اجازه داشته باشند به کسب و کار ساختن آینده‌ای بهتر بپردازند.اما تا زمانی که خشونت متوقف نشود، کار زیادی نمی‌توانیم انجام دهیم، تا زمانی که کسانی که بمب‌ها را به اسرائیل می‌آورند، چرخه خونریزی را متوقف نکنند. ما به همکاری دولت و مردم فلسطین نیاز داریم – نه برای منفعت ما بلکه برای منفعت آن‌ها. کسانی که بهای این تروریسم را می‌پردازند، فقط قربانیان اسرائیلی نیستند. فلسطینیان نیز هستند. اگر تروریسم متوقف شود، مرزها می‌توانند باز شوند و زندگی عادی می‌تواند از سر گرفته شود. اما اگر تروریسم فلسطینی ادامه یابد، فاجعه ادامه خواهد داشت."But being pro-Palestinian does not mean forgiving or forgetting terrorism. On the contrary, this allows you to criticize even more strongly and credibly the actions of Iran-backed Hamas, Islamic Jihad and the other radical forces operating in Palestinian areas and the inability of the leadership to control these organizations.اما حمایت از فلسطینیان به معنای بخشیدن یا فراموش کردن تروریسم نیست. برعکس، این به شما اجازه می‌دهد تا اقدامات حماس که تحت حمایت ایران است، جهاد اسلامی و نیروهای رادیکال دیگر که در مناطق فلسطینی فعالیت می‌کنند و ناتوانی رهبری در کنترل این سازمان‌ها را حتی شدیدتر و معتبرتر نقد کنید.Americans are beginning to differentiate between Hamas and the Palestinian Authority of Abbas, blaming Hamas rather than the PA for the suicide bombers. This is actually a very dangerous trend because it could lead them to excuse or dismiss the terrorism and culture of hate promoted by the PA itself.آمریکایی‌ها شروع به تفکیک بین حماس و دولت فلسطین عباس کرده‌اند و حماس را برای بمب‌گذاری‌های انتحاری مقصر می‌دانند نه دولت فلسطین. این در واقع یک روند بسیار خطرناک است زیرا می‌تواند باعث شود آن‌ها تروریسم و فرهنگ نفرتی که توسط دولت فلسطین ترویج می‌شود را نادیده بگیرند یا ببخشند.If Israel is held accountable because of an extremist act by a settler, so must the Palestinian leadership and government be held accountable. But to do this effectively, an explicit endorsement of the Palestinian people will make your presentation more credible.اگر اسرائیل به خاطر یک عمل افراطی توسط یک شهرک‌نشین مسئول شناخته شود، پس باید رهبری و دولت فلسطینی نیز مسئول باشند. اما برای انجام این کار به طور مؤثر، تأیید صریح مردم فلسطین باعث می‌شود ارائه شما معتبرتر باشد.WORDS THAT WORKI want to see a future where the Palestinians govern themselves. Israel does not want to govern a single Palestinian. Not one. We want them to govern themselves. We want them to have complete self-determination.کلماتی که کار می‌کنندمن می‌خواهم آینده‌ای را ببینم که فلسطینی‌ها خودشان حکومت کنند. اسرائیل نمی‌خواهد حتی یک فلسطینی را حکومت کند. حتی یک نفر. ما می‌خواهیم آن‌ها خودشان حکومت کنند. ما می‌خواهیم آن‌ها استقلال کامل داشته باشند.BamdaadBamdaadSat, 15 Jun 2024 14:30:26 +0330https://virgool.ir/@m.sh.78910/ترجمه-narure-paper-تفاوت-های-جنسیتی-در-فعال-سازی-مغز-به-تحریکات-صوتی-و-تصویری-جنسی-آیا-زنان-و-مردان-به-یک-اندازه-تحریک-بصری-را-تجربه-می-کنند-rw3xinwwdoprتفاوتهای جنسیتی در فعالسازی مغز به تحریکات صوتی و تصویری جنسی؛آیا زنان و مردان به یک میزان با دیدن یک کلیپ ویدیویی تحریک میشوند؟Click on the Paper's Original Title in English to head to the source: Gender difference in brain activation to audio-visual sexual stimulation; do women and men experience the same level of arousal in response to the same video clip? | International Journal of Impotence Research (nature.com) نویسندگان: WS Chung, SM Lim, JH Yoo و H Yoonعوامل مرتبط با تحریک جنسی در مردان و زنان متفاوت است. شرایط برای تحریک زنان پیچیدهتر است. با این حال، مواد تحریک صوتی و تصویری (AVS) که به طور معمول برای ارزیابی تحریک جنسی استفاده میشود، جهانی هستند. در این مطالعه، ما تفاوتهای جنسی در پاسخ به انواع مختلف AVS را با بررسی نواحی فعال مغز با استفاده از تصویربرداری تشدید مغناطیسی عملکردی (fMRI) بررسی کردیم. fMRI در طی دو نوع AVS در 20 داوطلب سالم و دگرجنسگرا (با سنین 20 تا 28 سال، 10 مرد و 10 زن) انجام شد. دو نوع AVS شامل: (1) نوع احساسی، کلیپهای ویدیویی اروتیک با داستانی مشخص و (2) نوع فیزیکی، که به طور مستقیم آمیزش جنسی و اندامهای تناسلی را نشان میدهد. تصاویر fMRI برای هر تحریک با استفاده از آزمون U مان ویتنی تحلیل و مقایسه شدند، و سطح معناداری آماری در Po0.05 تنظیم شد. مردان نوع فیزیکی AVS را بیشتر از نوع احساسی ترجیح دادند (میانگین نمره تحریک 2.14 در مقابل 1.86 در زنان) و زنان نوع احساسی را ترجیح دادند (میانگین نمره تحریک 2.14 در مقابل 1.86 در مردان) (Po0.05). درجههای فعالسازی در نواحی مغزی بین جنسها و انواع AVS برای هر جنس متفاوت بود. این باید در هنگام استفاده از روش AVS برای ارزیابی و تشخیص اختلال عملکرد جنسی زنان مورد توجه قرار گیرد.مجله بینالمللی تحقیقات ناتوانی جنسی (2013) 25، 138–142؛ doi:10.1038/ijir.2012.47؛ منتشر شده آنلاین در 10 ژانویه 2013 کلیدواژهها: تحریک صوتی و تصویری؛ MRI مغز عملکردی؛ جنسیت؛ پاسخ جنسیمقدمهتحریک و تمایل جنسی به طرق مختلف در مردان و زنان بیان میشود و در هم تنیده است. درک پاسخهای جنسی انسانی و مکانیسمها و ناهنجاریهای اساسی آن برای تشخیص و مدیریت اختلال عملکرد جنسی زنان ضروری است. چرخه پاسخ جنسی انسانی، تمایل جنسی، فعالیتها، رضایت و پاسخهای جسمی و روانی در مردان و زنان متفاوت است. مردان معمولاً در طی فعالیت جنسی احساس رضایت جنسی میکنند و بیشتر به جذب فیزیکی متمایل هستند، در حالی که زنان بیشتر تحت تأثیر محیط و احساسات مرتبط با شریک جنسی یا فانتزی جنسی در مورد رضایت جنسی قرار میگیرند. مردان معمولاً به تحریکات جنسی بصری مانند تصاویر برهنه جذاب یا فیلمهای اروتیک پاسخ میدهند. زنان به همان تحریکات جنسی متفاوت پاسخ میدهند. برخی زنان از عکسهای مردانه عضلانی و اروتیک احساس نفرت میکنند، و برخی با تحریکات احساسی یا زبانی تحریک جنسی میشوند. به عبارت دیگر، مردان بیشتر با تحریکات بصری جنسی تحریک میشوند، اما زنان بیشتر با تحریکات جنسی ملموس، شنیداری، بویایی، لمسی و احساسی تحریک میشوند. برای مثال، پسران نوجوان اغلب به تحریکات جنسی بصری پاسخهای جنسی قوی احساس میکنند که معمولاً با تمایل به بیان جنسی یا استمنا همراه است. در مقابل، احساسات جنسی دختران نوجوان اغلب از واکنشهای احساسی به شریک جنسی خود یا موضوعات عاشقانه در فیلمها، رمانها و مجلات ناشی میشود. برخی مطالعات تجربی نشان دادهاند که مردان به تحریکات جنسی بیشتر از زنان پاسخ میدهند. اینها میتوانند به عنوان "تفاوتهای جنسیتی در پاسخ جنسی و عملکرد جنسی" اشاره شوند. به نظر میرسد که تفاوت جنسیتی واضحی در پاسخ و عملکرد جنسی وجود دارد. برای دستیابی به بهترین نتیجه، باید ترجیحات مختلف دو جنس را در هنگام مطالعه عملکرد جنسی و اختلالات آن در نظر بگیریم.تصویربرداری تشدید مغناطیسی عملکردی (fMRI) یک روش گسترده استفاده شده برای تشخیص تحریک جنسی فردی از طریق اندازهگیری و نقشهبرداری از نواحی فعال مغز است. بهبودهای در روششناسی و مکانیک MRI اطلاعات عملکردی دقیقتری علاوه بر اطلاعات آناتومیک مغز انسانی فراهم میکند. تاریخی، مطالعات اندکی از فعالسازی نواحی مغزی مبتنی بر MRI در پاسخ به تحریکات جنسی بصری در جنسهای مختلف یا ترجیحات جنسی وجود دارد. با این حال، تنها چند مطالعه قبلی تفاوتهای جنسیتی در پاسخ فعالسازی مغزی به تحریکات جنسی خاص را گزارش کردهاند. اگرچه تحریکات صوتی و تصویری (AVS) به طور گستردهای در محیطهای بالینی برای تحریک جنسی به منظور بررسی اختلال عملکرد جنسی مردان یا زنان استفاده میشود، ترجیح شخصی یا جنسیتی به چنین تحریکات القاکننده تحریک جنسی در نظر گرفته نشده است، علیرغم ترجیحات جنسی مشخص بین مردان و زنان در محیطهای معمولی بررسی AVS. دادههای کمی با استفاده از AVS مختلف برای اندازهگیری پاسخ جنسی و ترجیح در هر دو مردان و زنان به هر تحریک وجود دارد. بنابراین، در این مطالعه، ما هدف داشتیم تفاوتهای تحریک جنسی بین مردان و زنان در پاسخ به انواع مختلف AVS را از نظر تخصص جنسیتی بررسی کنیم.مواد و روشهاتمام روشهای fMRI و جمعآوری دادهها توسط هیئت بازبینی نهادی مرکز تحقیقات بالینی بیمارستان ما بررسی و تأیید شدند. شرکتکنندگان در مطالعه شامل 20 داوطلب سالم از لحاظ جسمی و روحی و راست دست بودند (10 مرد و 10 زن) با سنین 20 تا 29 سال. شرکتکنندگان از نظر جنسی فعال بودند و هیچ مشکل جنسی قابل توجهی نداشتند. برای غربالگری بیماریهای روانی، استرس و اضطراب که میتوانند بر پاسخ جنسی تأثیر بگذارند، همه افراد پرسشنامههای زیر را پر کردند: لیست بررسی علائم-بازنگری شده 90 (SCL-90-R)، پرسشنامه افسردگی بک (BDI)، شاخص بینالمللی عملکرد نعوظ (IIEF-5) برای مردان و شاخص عملکرد جنسی زنان (FSFI) برای زنان. زنان شرکتکننده که در مراحل تخمکگذاری یا قاعدگی چرخه خود نبودند انتخاب شدند تا از تأثیر هورمونی چرخهای بر پاسخ جنسی جلوگیری شود.در طول معاینه fMRI، شرکتکنندگان ویدیوهای اروتیک طراحیشده برای نمایش در داخل مانیتور غرفه MRI بیمار را مشاهده کردند. روش AVS شامل 270 ثانیه مخلوط تصادفی از نوارهای رنگی، تحریک غیراروتیک (نمای طبیعی محیط) و تحریک اروتیک بود. ما دو نوع تحریک اروتیک آماده کردیم. نوع 1 (نوع احساسی) اروتیک بود اما دارای داستانی بود و بر توسعه حال و رابطه تمرکز داشت. نوع 2 (نوع فیزیکی) معمولی از پورنوگرافی تجاری با تمرکز بر تماس فیزیکی، فعالیت جنسی و نمایش مستقیم اندامهای تناسلی بود. همه شرکتکنندگان این دو نوع ویدیوهای اروتیک را به ترتیب تصادفی بدون دریافت هیچ اطلاعات قبلی درباره ویدیوها مشاهده کردند. پس از مشاهده هر نوع ویدیو، به شرکتکنندگان دستور داده شد تا از 1 تا 5 میزان تحریک جنسی خود را امتیاز دهند، با امتیاز بالاتر نشاندهنده تحریک جنسی بیشتر. دادهها از هر پیکسل سیگنال fMRI مغز جمعآوری و یکپارچه شدند. این دادهها بر اساس نواحی فعال و غیرفعال بازسازی شدند و نتایج بین مردان و زنان بهصورت آماری مقایسه و تحلیل شدند. دادهها با آزمون U مان ویتنی با مقدار P کمتر از 0.05 بهعنوان تفاوت معنادار در نظر گرفته شدند.نتایجمیانگین سن بیماران مرد و زن به ترتیب 24.7 (20 تا 28) و 23.6 (20 تا 26) سال بود. همه 20 داوطلب گزارش تحریک جنسی از تحریک بصری دادند، اما میزان تحریک بر اساس نوع تحریک و جنسیت متفاوت بود. میانگین امتیاز تحریک به AVS نوع احساسی (نوع 1) در مردان 1.86 و در زنان 2.14 بود (Po0.05)، اما میانگین امتیاز به AVS نوع فیزیکی (نوع 2) در مردان 2.14 و در زنان 1.86 بود (Po0.05). مردان ترجیح و تحریک جنسی بیشتری برای تحریک بصری نوع فیزیکی (نوع 2) نشان دادند. با این حال، زنان تحریک اروتیک با داستان و حال احساسی (نوع 1) را ترجیح دادند (شکل 1). نواحی فعال مشاهدهشده با fMRI در طول مشاهده نوارهای رنگی و تحریک غیراروتیک بهعنوان کنترل استفاده شدند و دادههای مرتبط در طول تحلیل تصویر استخراج شدند. تصاویر عملکردی فعالشده توسط تحریک جنسی اروتیک و نواحی مشابهی از قشر مغز در هر دو جنس شامل: ژیروس سینگولیت، هیپوکامپ، پاراهیپوکامپ، لوب تمپورال، لوب فرونتال، لوب پاریتال و اینسولا بودند. با این حال، زنان هیچ فعالسازی معناداری در آمیگدال نشان ندادند. تحریک نوع 1 (نوع احساسی) منجر به فعالسازی بالاتر مغز در fMRI در زنان نسبت به مردان شد (شکلهای 2a و b، Po0.001). تفاوت سیگنال نواحی فعال بین مردان و زنان نشان داد که زنان فعالسازی بیشتری در لوب تمپورال راست، لوب پاریتال راست، لوب اکسیپیتال راست، لوب فرونتال فوقانی و تحتانی راست، ژیروس سینگولیت راست و شیار بویایی راست نشان دادند (شکل 2c، Po0.001)."شکل 1. درجه فعالسازی در مردان و زنان در پاسخ به نوع 1 (ترجیح حالت احساسی) و نوع 2 (ترجیح تماس فیزیکی مستقیم) تحریکات بصری جنسی. دو جنس ترجیحات متفاوتی برای دو نوع تحریکات مختلف نشان میدهند (Po0.05 با آزمون U مان ویتنی). امتیاز بالاتر نشاندهنده تحریک جنسی بیشتر است.""شکل 1. درجه فعالسازی در مردان و زنان در پاسخ به نوع 1 (ترجیح حالت احساسی) و نوع 2 (ترجیح تماس فیزیکی مستقیم) تحریکات بصری جنسی. دو جنس ترجیحات متفاوتی برای دو نوع تحریکات مختلف نشان میدهند (Po0.05 با آزمون U مان ویتنی). امتیاز بالاتر نشاندهنده تحریک جنسی بیشتر است.""شکل 2. نتایج سریالی تصاویر fMRI فعالشده توسط تحریکات بصری جنسی با تحریکات اروتیک متمرکز بر حالت احساسی (نوع 1) در مردان (a) و زنان (b). نواحی فعالشده و شدت آنها بهصورت آماری بین مردان و زنان متفاوت بود (Po0.001 با آزمون U مان ویتنی). زنان در لوب تمپورال راست، هر دو لوب پاریتال، لوب اکسیپیتال راست، لوب فرونتال فوقانی و تحتانی راست، ژیروس سینگولیت راست، هسته کائودات و شیار بویایی راست نسبت به مردان فعالسازی بیشتری نشان دادند (c) (Po0.001)"شکل 2. نتایج سریالی تصاویر fMRI فعالشده توسط تحریکات بصری جنسی با تحریکات اروتیک متمرکز بر حالت احساسی (نوع 1) در مردان (a) و زنان (b). نواحی فعالشده و شدت آنها بهصورت آماری بین مردان و زنان متفاوت بود (Po0.001 با آزمون U مان ویتنی). زنان در لوب تمپورال راست، هر دو لوب پاریتال، لوب اکسیپیتال راست، لوب فرونتال فوقانی و تحتانی راست، ژیروس سینگولیت راست، هسته کائودات و شیار بویایی راست نسبت به مردان فعالسازی بیشتری نشان دادند (c) (Po0.001)."تحریک نوع 2 (نوع فیزیکی) منجر به فعالسازی بالاتر مغز در مردان نسبت به زنان شد (شکلهای 3a و b، Po0.001). نواحی فعالشده در مردان توسط تحریک نوع 2 شامل لوب فرونتال راست، لوب پاریتال راست، ژیروس سینگولیت راست، هر دو لوب تمپورال، هر دو پوتامن، لوب اکسیپیتال راست و هر دو شیار بویایی بود (شکل 3c، Po0.001). وقتی پاسخ بهعنوان شدت سیگنال fMRI بین دو جنس مقایسه شد، مردان تفاوت بسیار بیشتری بین تحریک نوع 1 و نوع 2 نسبت به زنان نشان دادند (Po0.001)."شکل 3. نتایج سریالی تصاویر fMRI فعالشده توسط تحریکات بصری جنسی با تحریکات متمرکز بر تماس فیزیکی (نوع 2) در مردان (a) و زنان (b). نواحی فعالشده و شدت آنها بهصورت آماری بین مردان و زنان متفاوت بود (Po0.001). نواحی با فعالسازی بالاتر در مردان شامل لوب فرونتال راست، لوب پاریتال راست، ژیروس سینگولیت راست، هر دو لوب تمپورال، هر دو پوتامن، لوب اکسیپیتال راست و هر دو شیار بویایی بودند (c) (Po0.001).""شکل 3. نتایج سریالی تصاویر fMRI فعالشده توسط تحریکات بصری جنسی با تحریکات متمرکز بر تماس فیزیکی (نوع 2) در مردان (a) و زنان (b). نواحی فعالشده و شدت آنها بهصورت آماری بین مردان و زنان متفاوت بود (Po0.001). نواحی با فعالسازی بالاتر در مردان شامل لوب فرونتال راست، لوب پاریتال راست، ژیروس سینگولیت راست، هر دو لوب تمپورال، هر دو پوتامن، لوب اکسیپیتال راست و هر دو شیار بویایی بودند (c) (Po0.001)."بحثتحریک جنسی در پاسخ به تحریک جنسی بهطور همزمان یا جداگانه در مغز و اندامهای تناسلی ظاهر میشود. از آنجا که زنان کمتر از مردان همبستگی بین تحریک جنسی اندامهای تناسلی و احساسات تحریک جنسی را تجربه میکنند، تشخیص پاسخ مغز یا فعالسازی به تحریکات جنسی برای ارزیابی یا درک فیزیولوژی عملکرد و اختلالات جنسی معقول است.تکنیک fMRI برای مستندسازی نواحی فعال مغز با استفاده از انواع مختلف وظایف حرکتی، حسی یا شناختی، از جمله مطالعات تحریک جنسی مردان و زنان استفاده میشود. نواحی فعال مغز که توسط fMRI در طول تحریک بصری جنسی نشان داده میشود شامل لوب فرونتال، ژیروس سینگولیت، اینسولا، جسم پینهای، هسته دمی، گلوبوس پالیدوس، لوبهای تمپورال تحتانی و تالاموس هستند. آرنوو و همکاران از fMRI برای تأیید ناحیه فعال مغز در هنگام نعوظ آلت تناسلی با تحریک جنسی بصری استفاده کردند و گزارش دادند که فعالسازی اینسولای راست و بخش تحتانی اینسولا، هسته دمی، ژیروس سینگولیت، لوب تمپورال خلفی و هیپوتالاموس با تورم آلت تناسلی مرتبط است. با این حال، دادهها در مورد زنان تحریکشده جنسی نسبتاً محدود هستند. پارک و همکاران با استفاده از fMRI اولین بار فعالسازی مغز زنان در حین تحریک جنسی را توصیف کردند که نشاندهنده فعالسازی در لوب فرونتال تحتانی، ژیروس سینگولیت، اینسولا، جسم پینهای، تالاموس، هسته دمی، گلوبوس پالیدوس و لوب تمپورال تحتانی است.در مطالعه ما، بهطور کلی، نواحی فعالشده در fMRI در طول تحریک جنسی مشابه با آنهایی بود که در مطالعات قبلی گزارش شده بود. ما هیچ فعالسازی معناداری از آمیگدالا مشاهده نکردیم، در حالی که نواحی تالاموس و هیپوتالاموس نشاندهنده تنوع فردی بودند. این یافتهها با سایر مطالعات متفاوت است. اکثریت مطالعات دیگر fMRI از تحریک جنسی، فعالسازی آمیگدالا، تالاموس و هیپوتالاموس را در هر دو جنس، اگرچه به درجات مختلف، گزارش میدهند. فعالسازی آمیگدالا و هیپوتالاموس در مردان بیشتر از زنان هنگام ارائه همان تحریکات جنسی برجسته است، حتی زمانی که زنان تحریک جنسی بیشتری گزارش دادند. آمیگدالا و تالاموس ممکن است نقش بیشتری در واسطهگری تحریکات بصری در رفتار جنسی مردان داشته باشند. با این حال، تحریکات بصری ارائهشده در آن مطالعات به هر دو جنس عمومی بوده و به ترجیحات مختلف بین جنسیتها توجه نکردهاند. بنابراین، نتایج آنها ممکن است با مطالعه ما متفاوت باشد.در AVSهای متعارف، که بهطور سنتی فیلمهای اروتیک مردانهمحور هستند، محدودیتهای واضحی در شناسایی نواحی فعال مغز در زنان دارند. ما فرض کردیم که بر اساس مشاهدات تثبیتشده از پاسخهای متفاوت به انواع مختلف تحریکات اروتیک و شرایط مختلف برای تحریک جنسی بین مردان و زنان، زنان نیاز به AVS بیشتر متناسب با ترجیح خود دارند تا عملکرد جنسی زنان بهدرستی مورد مطالعه قرار گیرد. همانطور که انتظار میرفت، زنان به فیلمهای اروتیک مردانهمحور که بهطور گسترده در دسترس هستند بهطور متفاوتی پاسخ دادند. ما تأیید کردیم که—اگرچه زنان با AVSهای کلیشهای مردانهمحور تحریک میشوند—تحریک جنسی زنان بیشتر توسط فیلمهایی که بهتر احساسات جنسی و حال و هوای جنسی را تحت تأثیر قرار میدهند (فیلمهای اروتیک با داستانی مشخص و تحریک عاطفی) فعال میشود. علاوه بر این، مردان در مشاهده فیلمهای اروتیک کلیشهای مردانهمحور فعالسازی بیشتری در fMRI نشان دادند. ترجیح برای نوع خاصی از تحریک بصری، فعالسازی مغز را در مردان بیشتر از زنان تحت تأثیر قرار داد. ما پیشنهاد میکنیم که این به دلیل حساسیت بیشتر زنان به تحریکات غیر بصری یا عاطفی است و آنها به راحتی محرکهای جاری را به خاطرات بازخوانی شده متصل میکنند. طبق گفته جانسن و همکاران، توانایی یک زن برای تصور خود بهعنوان زن در فیلم تنها عاملی است که بهطور قوی با تحریک گزارششده او مرتبط است. مردان نیز خود را در سناریو قرار میدهند، اما ممکن است بیشتر تمایل به شیءسازی بازیگران داشته باشند. وجود این تفاوت جنسیتی بهطور جالبی توسط مطالعه fMRI در ترنسجندرهای زن به مرد حمایت شده است.ترنسجندرهای زن به مرد بیشتر به زنان کنترل نسبت به مردان کنترل در هنگام مشاهده تحریکات اروتیک پاسخ دادند.تحریک جنسی شرطی است. نسبت به مردان، عوامل بیشتری به تحریک زنان کمک میکنند: روابط شخصی، نگرانیهای خانوادگی، مسائل فرزندان، وضعیت عاطفی، شرایط جسمانی، چرخههای قاعدگی، محیطها و دیگر عوامل. زنان همچنین در طول چرخههای قاعدگی سطوح مختلفی از تحریک را تجربه میکنند. در مرحله تخمکگذاری، تحریک جنسی زنان نسبت به مراحل دیگر قاعدگی ممکن است افزایش یابد. بنابراین، تفاوتهای جنسیتی در تحریک به تحریکات جنسی باید در محیط بالینی در نظر گرفته شود. فیلمهای اروتیک برای AVS به منظور تشخیص اختلالات جنسی معمولاً حاوی کلیپهای تحریک جنسی مردانهمحور هستند. این ممکن است روش مناسبی برای تحریک جنسی در زنان برای تمایز و تشخیص اختلالات جنسی زنان نباشد، زیرا این کلیپهای ویدیویی ویژگیها و ترجیحات جنسی زنان را در نظر نمیگیرند. نتایج تحلیلهای هدفمند برای تمایز اختلالات جنسی زنان با توجه به پاسخ آنها به تحریک جنسی نامناسب ممکن است مشکل جنسی واقعی بیمار را منعکس نکند.این مطالعه نواحی فعال متفاوت بین مردان و زنان را تأیید کرد. تفاوت جنسیتی با توجه به نوع تحریک بصری اروتیک و با فعالسازی متفاوت در fMRI مشاهده شد.عوامل متعددی میتوانند بر ترجیحات جنسی تأثیر بگذارند، مانند تحصیلات، روابط اجتماعی، پیشینه فرهنگی، ترجیحات جنسی شخصی، تاریخچه شخصی یا فرآیندهای شناختی. هنوز مشخص نیست که تفاوتهای ترجیح بین جنسیتها اکتسابی یا ذاتی هستند. وجود این تفاوتها نباید نادیده گرفته شود. ما پیشنهاد میکنیم که تفاوتهای جنسیتی در تحریک جنسی در fMRI به تحریکات جنسی بصری مختلف ممکن است محصول ترکیبی از تأثیرات اجتماعی و بیولوژیکی بر فرآیندهای شناختی باشد که ادراک و ارزیابی این تحریکات را هدایت میکنند.این نشان میدهد که زنان نیاز به تحریکات بصری جنسی متفاوتی برای تحریک دارند و پزشکان باید این تفاوت را در هنگام استفاده از روش AVS برای ارزیابی و تشخیص اختلالات جنسی زنان در نظر بگیرند.تعارض منافعنویسندگان اعلام میکنند که هیچ تعارض منافع ندارند.REFERENCES1 Laan E, Everaerd W, van Bellen G. Women’s sexual and emotional responses to male- and female-produced erotica. Arch Sex Behav 1994; 23: 153–169.2 Muren SK, Stockton M. Gender and self reported arousal in response to sexual stimuli: a meta-analytic review. Sex Roles 1997; 37: 135–153.3 Spiering M, Everaerd W, Laan E. Conscious processing of sexual information: mechanisms of appraisal. Arch Sex Behav 2004; 33: 369–380.4 Joseph R. The limbic system: emotion, laterality, and unconscious mind. Psycho-anal Rev 1992; 79: 405–456.5 Dagi TF, Poletti CE. Reformulation of the Papez circuit: absence of hippocampal influence on cingulate cortex unit activity in the primate. Brain Res 1983; 259: 229–236.6 Murnen SK, Stockton M. Gender and self-reported sexual arousal in response to sexual stimuli: a meta-analytic review. Sex Roles 1997; 37: 135–153.7 Suschinsky KD, Lalumie`re ML. Is sexual concordance related to awareness of physiological states? Arch Sex Behav 2012; 41: 199–208.8 Janssen E, Carpenter D, Graham CA. Selecting films for sex research: gender differences in erotic film preferences. Arch Sex Behav 2003; 32: 243–251.9 Rupp HA, Wallen K. Sex differences in response to visual sexual stimuli: a review.Arch Sex Behav 2008; 37: 206–218.10 Hu SH, Wang QD, Xu Y, Liao ZL, Xu LJ, Liao ZL et al. Haemodynamic brain response to visual sexual stimuli is different between homosexual and hetero- sexual men. J Int Med Res 2011; 39: 199–211.11 Karama S, Lecours AR, Leroux JM, Bourgouin P, Beaudoin G, Joubert S et al. Areas of brain activation in males and females during viewing of erotic film excerpts. Hum Brain Mapp 2002; 16: 1–13.12 Hamann S, Herman RA, Nolan CL, Wallen K. Men and women differ in amygdala response to visual sexual stimuli. Nat Neurosci 2004; 7: 411–416.13 Park K, Seo JJ, Kang HK, Ryu SB, Kim HJ, Jeong GW. A new potential of blood oxygenation level dependent (BOLD) functional MRI for evaluating cerebral centers of penile erection. Int J Impot Res 2001; 13: 73–81.14 Arnow BA, Desmond JE, Banner LL, Glover GH, Solomon A, Polan ML et al. Brainactivation and sexual arousal in healthy, heterosexual males. Brain 2002; 125: 1014–1023.15 Park K, Kang HK, Seo JJ, Kim HJ, Ryu SB, Jeong GW. Blood oxygenation-level- dependent functional magnetic resonance imaging for evaluating cerebral regions of female sexual arousal response. Urology 2001; 57: 1189–1194.16 Gizewski ER, Krause E, Schlamann M, Happich F, Ladd ME, Forsting M et al.Specific cerebral activation due to visual erotic stimuli in male-to-female trans- sexuals compared with male and female controls: an fMRI study. J Sex Med 2009; 6: 440–448.17 Zhu X, Wang X, Parkinson C, Cai C, Gao S, Hu P. Brain activation evoked by erotic films varies with different menstrual phases: an fMRI study. Behav Brain Res 2010; 206: 279–285.BamdaadBamdaadWed, 05 Jun 2024 23:35:45 +0330https://virgool.ir/@m.sh.78910/ترجمه-مقاله-electronic-intifada-افشای-تلاش-نیویورک-تایمز-برای-لاپوشانی-افتضاح-ادعای-مقاله-تجاوز-گروهی-vud6qwmopptt https://www.youtube.com/embed/wJcZ4YBUZpY English headline: NY Times tries to cover up its 7 October “mass rapes” fraudAli Abunimah - 6 February 2024 عنوان فارسی: نیویورک تایمز تلاش می‌کند تا کلاهبرداری "تجاوزهای جمعی" 7 اکتبر را بپوشاندعلی ابونیمه - ۶ فوریهپس‌لرزه‌های ناشی از به‌اصطلاح تحقیقات نیویورک تایمز در مورد ادعاهای تجاوزهای جمعی به زنان اسرائیلی توسط مبارزان حماس در ۷ اکتبر در حال گسترش است – همانطور که در ویدئوی بالا با همکارم نورا باروز-فریدمن بحث می‌کنم.همانطور که اینتیفاضه الکترونیک گزارش داده است، ادعاهای هیجان‌انگیز اسرائیل با هیچ مدرک قابل توجهی پشتیبانی نمی‌شود.به جای آن، ادعاهای شهوت‌انگیز درباره خشونت جنسی به نظر می‌رسد که برای شیطان‌سازی فلسطینی‌ها و توجیه یا انحراف از نسل‌کشی اسرائیل در غزه محاسبه شده است.با این حال، رسانه‌های اصلی و سیاستمداران همچنان این تبلیغات جنایات را بدون توجه به شکاف‌های واضح در روایت اسرائیل منتشر می‌کنند.مقاله تایمز، که در اواخر دسامبر منتشر شد، اعتبار بیشتری به این ادعاها داد، به‌ویژه که نویسنده اصلی آن جفری گتلمان، خبرنگار برنده جایزه پولیتزر بود.اما همانطور که ما نشان دادیم، این یک تقلب روزنامه‌نگاری است.اعضای خانواده گال عبدوش، زنی که توسط گتلمان به‌عنوان قربانی الگوی گسترده خشونت جنسی معرفی شده است، مقاله را رد کرده و تایمز را به فریب و دستکاری متهم کرده‌اند. آنها می‌گویند هیچ مدرکی دال بر تجاوز به عبدوش وجود ندارد.گتلمان همچنین به شدت به "شواهد" از ZAKA، گروهی افراطی یهودی که اجساد و قطعات بدن را برای دفن جمع‌آوری می‌کند، تکیه کرده است، که رهبران آن تعداد زیادی از گزارش‌های جنایات ۷ اکتبر را جعل کرده‌اند.یک تحقیق اخیر توسط روزنامه اسرائیلی هاآرتص، ZAKA را به استفاده از اجساد افراد کشته شده در ۷ اکتبر به عنوان ابزارهای جمع‌آوری کمک‌های مالی متهم می‌کند و در بخشی از تلاش خود "برای جلب توجه رسانه‌ها، ZAKA گزارش‌هایی از جنایاتی که هرگز اتفاق نیفتاده‌اند، عکس‌های حساس و گرافیکی منتشر کرده و به‌طور غیرحرفه‌ای عمل کرده است."خبرفوری: رسانه‌ی پیشرو اسرائیل، هاآرتص، تحقیقی منتشر کرده که گروه زاکا، منبع اصلی تمام تبلیغات جنایت که توسط رسانه‌های غربی تکرار می‌شود، از جمله جفری گتلمان از نیویورک تایمز و بثان مک‌کرنان از گاردین، را افشا می‌کند. Thread 🧵اکنون برخی از همکاران گتلمان در تایمز نیز سوالاتی را مطرح می‌کنند و از گرفتار شدن در یکی دیگر از رسوایی‌های معروف روزنامه رکورد نگران هستند. در ۲۸ ژانویه، اینترسپت فاش کرد که تایمز یک قسمت پرمخاطب از پادکست خود به نام The Daily را که بر اساس مقاله تجاوزهای جمعی گتلمان بود، حذف کرد.تصمیم برای پخش نکردن این قسمت "در میان بحث داخلی شدید درباره قوت گزارش اولیه روزنامه در این موضوع" اتخاذ شد، به گفته اینترسپت.این قسمت قرار بود در ۹ ژانویه پخش شود، اما با افزایش انتقادها از گزارش گتلمان در داخل و خارج، The Daily فیلمنامه اصلی را کنار گذاشت و قسمت را به حالت تعلیق درآورد.یک فیلمنامه جدید نوشته شد، فیلمنامه‌ای که به گفته اینترسپت، "اجازه برای عدم قطعیت فراهم می‌کرد و سوالات باز را مطرح می‌کرد که در مقاله اصلی غایب بودند."اما حتی این فیلمنامه جدید "هنوز موضوع بحث‌های قابل توجهی" در اتاق خبر تایمز است و هنوز پخش نشده است. برخی از کارکنان نیویورک تایمز از "یک فاجعه روزنامه‌نگاری سطح خلافت دیگر" می‌ترسند، گزارش می‌دهد اینترسپت.این یک اشاره به پادکست چند قسمتی 2018 به نام خلافت است، که تایمز مجبور به پس‌گیری آن شد پس از اینکه معلوم شد که شخصیت اصلی – یک مسلمان کانادایی که ادعا می‌کرد یک جنگجوی سابق داعش در سوریه بوده است – کل داستانش را جعل کرده بود.اما به جای یادگیری از این درس‌ها – یا گزارش‌های غلطش درباره "سلاح‌های کشتار جمعی" عراق که راه را برای جنگ تجاوزکارانه ایالات متحده در سال 2003 علیه عراق هموار کرد – به نظر می‌رسد که رهبری تایمز در حال دو برابر کردن تلاش‌هایش است."به نظر می‌رسد هیچ خودآگاهی در بالا وجود ندارد،" یک کارمند تایمز به اینترسپت گفت.سردبیران روزنامه به گتلمان اجازه دادند تا مقاله پیگیری دیگری را در 29 ژانویه منتشر کند، در تلاشی برای پوشش دادن داستان اصلی‌اش.همانطور که در ویدئوی بالا – بخشی از پخش زنده اینتیفاضه الکترونیک در 31 ژانویه – توضیح دادم، گتلمان به انتقادات از داستانش نمی‌پردازد.در عوض او چرخش، تحریف و ادعاهای جدیدی را که هیچ اعتباری ندارند ارائه می‌دهد – هر چیزی به جز پذیرش مسئولیت بدکاری آشکار و انتشار تبلیغات جنایت.جنایتکار جنگی @HillaryClinton میزبان یک پنل @Columbia در مورد "خشونت جنسی مرتبط با درگیری"، که عمدتاً بر اساس دروغ‌های اسرائیل درباره تجاوزهای جمعی 7 اکتبر است، خواهد بود. به من گفته شده که سه محقق ارشد از شرکت در تبلیغات جنایت او خودداری کرده‌اند. (1/3) Thread 🧵استراتژی دو برابر کردن دروغ‌ها به نظر می‌رسد که برای او پرداخت کرده است. در 9 فوریه، گتلمان قرار است در سمیناری که توسط وزیر امور خارجه سابق هیلاری کلینتون در دانشگاه کلمبیا میزبانی می‌شود، سخنرانی کند، تحت عنوان "پیشگیری و مقابله با خشونت جنسی مرتبط با درگیری."در سال 2011، وزارت امور خارجه هیلاری کلینتون ادعاهای کاذبی را منتشر کرد که نیروهای لیبیایی داروی ویاگرا را برای انجام تجاوزهای جمعی به عنوان سلاح جنگ دریافت کرده بودند.این جعل‌ها بخشی از فشار دولت اوباما برای توجیه مداخله نظامی ایالات متحده بود که منجر به سرنگونی رهبر کشور، معمر قذافی شد و از جمله چیزهای دیگر، لیبی را به پناهگاهی برای قاچاق انسان، از جمله شکنجه و خشونت جنسی تبدیل کرد.رویداد این هفته در دانشگاه کلمبیا – جایی که کلینتون اکنون تدریس می‌کند – قرار است یک بستر دیگر برای او باشد تا تبلیغات جنایات را برای توجیه جنگ، این بار به نفع اسرائیل، گسترش دهد.منابع اضافی درباره تبلیغات "تجاوزهای جمعی" اسرائیل:“CNN report claiming sexual violence on October 7 relied on non-credible witnesses, some with undisclosed ties to Israeli govt,” Mondoweiss (1 December 2023)"گزارش CNN ادعاهای خشونت جنسی در 7 اکتبر را بر اساس شاهدان غیرقابل اعتماد، برخی با روابط فاش نشده با دولت اسرائیل، بنا کرده است"، Mondoweiss (1 دسامبر 2023)“Watch: Debunking Israel’s “mass rape” propaganda,” The Electronic Intifada (4 December 2023)"تماشا کنید: رد تبلیغات "تجاوز جمعی" اسرائیل"، اینتیفاضه الکترونیک (4 دسامبر 2023)“Despite lack of evidence, allegations of Hamas ‘mass rape’ are fueling Israeli genocide in Gaza,” Mondoweiss (8 December 2023)"علیرغم کمبود شواهد، ادعاهای تجاوز جمعی حماس در حال تحریک نسل‌کشی اسرائیل در غزه هستند"، Mondoweiss (8 دسامبر 2023)“ZAKA is not a trustworthy source for allegations of sexual violence on October 7,” Mondoweiss, (30 December 2023)"سازمان ZAKA منبع معتبری برای ادعاهای خشونت جنسی در 7 اکتبر نیست"، Mondoweiss (30 دسامبر 2023)“Family of key case in New York Times October 7 sexual violence report renounces story, says reporters manipulated them,” Mondoweiss (3 January 2024)"خانواده مورد کلیدی در گزارش خشونت جنسی نیویورک تایمز در 7 اکتبر داستان را رد کرده و می‌گویند گزارشگران آنها را دستکاری کرده‌اند"، Mondoweiss (3 ژانویه 2024)“Watch: NY Times ‘investigation’ of mass rape by Hamas falls apart,” The Electronic Intifada (9 January 2024)"تماشا کنید: تحقیق نیویورک تایمز درباره تجاوز جمعی حماس فرو می‌پاشد"، اینتیفاضه الکترونیک (9 ژانویه 2024)“Screams without proof: questions for NYT about shoddy ‘Hamas mass rape’ report,” The Grayzone (10 January 2024)"فریادها بدون اثبات: سوالاتی برای نیویورک تایمز درباره گزارش ضعیف "تجاوز جمعی حماس"، The Grayzone (10 ژانویه 2024)منبعBamdaadBamdaadMon, 03 Jun 2024 17:34:15 +0330https://virgool.ir/@m.sh.78910/ترجمه-مقاله-electronic-intifada-بررسی-ادعاهای-تازه-تجاوز-حماس-در-مقاله-جنجالی-نیویورک-تایمز-o6kwv9yjyw0d https://www.youtube.com/watch?v=0VvGF9vYnlw English Headline: Watch: NY Times “investigation” of mass rape by Hamas falls apartAli Abunimah Media Watch 9 January 2024عنوان فارسی: تماشا کنید: افشای ادعای "تحقیق" نیویورک تایمز درباره تجاوز جمعی حماس علی ابونیمه - ۹ ژانویه ۲۰۲۴درصورت باز نشدن ویدیوی یوتیوب با زدن روی تصویر بالا، اینجا کلیک کنیددر مواجهه با افزایش انزوای بین‌المللی و در آستانه تعقیب قضایی برای نسل‌کشی در دیوان بین‌المللی دادگستری، اسرائیل یکی از روایت‌های تبلیغاتی مهیج خود را دوچندان می‌کند: ادعا که جنگجویان حماس در ۷ اکتبر ۲۰۲۳ به طور سیستماتیک به زنان، دختران و حتی برخی مردان اسرائیلی تجاوز کرده‌اند.جدیدترین بخش این داستان به صورت "تحقیقی" از نیویورک تایمز در ۲۸ دسامبر ارائه شد که توسط جفری گتلمن، خبرنگار برنده جایزه پولیتزر، هدایت می‌شود.این مقاله با تیتر دراماتیک "جیغ‌هایی بی‌کلام: چگونه حماس خشونت جنسی را در ۷ اکتبر به کار برد" منتشر شده است.نیویورک تایمز ادعا می‌کند که یک تحقیق دو ماهه را انجام داده است که "نشان می‌دهد حملات به زنان حوادثی جداگانه نبوده بلکه بخشی از یک الگوی وسیع‌تر خشونت مبتنی بر جنسیت بوده است." اما تحت بررسی دقیق، مقاله به طرز چشمگیری در اثبات این ادعا ناکام می‌ماند.این مقاله یک فریب احساسی و هدفمند برای توجیه یا منحرف کردن توجه‌ها از نسل‌کشی اسرائیل در غزه است.به همین دلیل من آن را ضروری دیدم که این ادعا را افشا کنم – که این کار را در گفت‌وگو با همکارم نورا باروز-فریدمن در جریان پخش زنده انتفاضه الکترونیکی در ۳ ژانویه انجام دادم.ما پیش از این ادعاهای اسرائیل درباره تجاوز جمعی را در یک بخش در ۴ دسامبر افشا کرده بودیم، اما پس از گزارش‌های پرهیجان و نادرست نیویورک تایمز به این موضوع بازگشتیم.می‌توانید بخش جدید را در ویدئو بالا مشاهده کنید.دروغ‌ها و دستکاری‌هامرکزیت داستان نیویورک تایمز ادعای آن است که یک زن اسرائیلی به نام گل عبدوش قربانی تجاوز قبل از کشته شدن در ۷ اکتبر بوده است.روزنامه ادعا می‌کند که عبدوش "به نماد وحشت‌هایی که بر زنان و دختران اسرائیلی وارد شده است" در ۷ اکتبر تبدیل شده است.اما خانواده عبدوش این ادعا را رد کرده‌اند و می‌گویند هیچ مدرکی مبنی بر تجاوز به او وجود ندارد.آنها می‌گویند که توسط نیویورک تایمز مورد دستکاری قرار گرفته‌اند و هیچ ایده‌ای نداشتند که روزنامه قصد دارد از عزیزشان برای پیشبرد روایت تجاوز استفاده کند، با وجود عدم وجود هرگونه مدرکی که این ادعا را تأیید کند.تحریف‌ها و دستکاری‌های موجود در این مقاله اکنون گزارش شده که باعث "نگرانی فزاینده" حتی در داخل اتاق خبر نیویورک تایمز شده است، یک روزنامه خصوصی که مدت‌ها به عنوان سخنگوی نیمه‌رسمی دولت ایالات متحده و سازمان‌های اطلاعاتی عمل کرده است، به ویژه با پاکسازی دروغ‌های آنها درباره وجود سلاح‌های کشتار جمعی در عراق.— Ryan Grim (@ryangrim) January 6, 2024There is concern growing inside the New York Times newsroom about this story but there seems to be no introspection at the top, and even a major episode of The Daily planned for Tuesday. Signal me at 202-368-0859 if you have more info from the inside. https://t.co/Ftu9JMdQH2— Laila Al-Arian (@LailaAlarian) January 6, 2024There’s mounting evidence that the @nytimes Dec. 28 piece “Screams Without Words” is not supported by the facts. The question is, is @nytimes doing a thorough review of the article and its sources to avoid a repeat of the “Caliphate” debacle? https://t.co/ByzWsPWUo3افشای تبلیغات جنایاتنکات کلیدی که در بخش جدید ما پوشش داده شده‌اند شامل موارد زیر است:نیویورک تایمز چهار شاهد عینی را برای حوادث ادعایی تجاوز و قتل معرفی می‌کند – زنی به نام ساپیر و سه مرد: یورا کارول، راز کوهن و شوآم گوتا. هر یک از این شاهدان عینی، که حساب‌های آنها جدید نیست، از اعتبار کافی برخوردار نیستند. این یا به دلیل غیرمحتمل یا غیرممکن بودن داستان‌های آنها است، یا به دلیل عدم تایید کامل، از جمله عدم وجود اجساد و سایر شواهد فیزیکی و جنایی، یا به دلیل تغییر داستان‌های ادعایی توسط شاهدان در طول زمان است."تحقیق" نیویورک تایمز، مانند داستان‌های مشابه قبلی از واشنگتن پست، سی‌ان‌ان، هاآرتص، تایمز اسرائیل و دیگران، وجود قربانیان یا شواهد فیزیکی یا جنایی را تأیید نمی‌کند. بلکه فهرستی از بهانه‌ها برای عدم وجود شواهد جنایی یا عکس‌های صحنه جرم ارائه می‌دهد – حتی با وجود اینکه فرصت کافی برای مقامات برای جمع‌آوری آنها وجود داشت.یکی از منابع اصلی تایمز، زاکا است که روزنامه آن را به‌اشتباه به عنوان یک "تیم واکنش اضطراری" غیردولتی توصیف می‌کند. در واقع، این گروه مذهبی یهودی افراطی و رهبران آن در جعل تبلیغات جنایات ۷ اکتبر گرفتار شده‌اند، از جمله داستان‌های رد شده درباره بریدن سر نوزادان، کودکان بسته شده و تیراندازی شده و سوزانده شده و زنی باردار که جنین او از شکمش خارج شده است.زاکا همچنین توسط مردی که متهم به تجاوزهای سریالی در طول دهه‌ها بود تأسیس شد – مردی که رهبران این سازمان تا مرگ او در سال ۲۰۲۱ از او دفاع کردند، با وجود شواهدی که نشان می‌داد او از پول و منابع این سازمان برای ارتکاب جنایاتش استفاده کرده است، از جمله علیه کودکان.با وجود اینکه اسرائیل می‌گوید ده‌ها هزار ویدئو در ۷ اکتبر فیلم‌برداری شده است، مقامات ادعا نکرده‌اند که حتی یکی از آنها تجاوز یا حمله جنسی را نشان می‌دهد – یک غیبت چشمگیر، با توجه به اینکه اسرائیل ادعا می‌کند تجاوز به‌طور گسترده به عنوان یک سلاح جنگی استفاده شده است.یکی از منابع اصلی تایمز، ارتش اسرائیل است که در حال حاضر در غزه نسل‌کشی انجام می‌دهد و به عنوان یک منبع درباره هر چیزی به شدت غیرقابل اعتماد استاسرائیل از همکاری با هر تحقیق بین‌المللی درباره ادعاهای خود، که با استفاده از روش‌های مستند شده برای ثبت ادعاهای تجاوز در طول درگیری‌های مسلحانه انجام می‌شود، خودداری کرده استادعاهای تجاوز جمعی اسرائیل در یک سنت استعماری طولانی از تبلیغات جنایات قرار می‌گیرد که مردان بومی مستعمره شده یا برده شده را به عنوان ذاتاً وحشی، خشونت‌آمیز و شهوت‌ران، به ویژه نسبت به زنان سفیدپوست یا شهرک‌نشین، شیطانی جلوه می‌دهدسقوط داستاناز زمان پخش زنده ما، اطلاعات بیشتری منتشر شده است که ابعاد فریبکاری تایمز را تحت پوشش جایگاه معتبر خود به عنوان "روزنامه رسمی" جهان افشا می‌کند.این شامل اعتراف کلیدی پلیس اسرائیل است که نتوانسته‌اند هیچ بازمانده‌ای از کمپین تجاوز جمعی ادعایی را پیدا کنند.و همان‌طور که روزنامه اسرائیلی هاآرتص در ۴ ژانویه گزارش داد، "در معدود مواردی که پلیس شهادت درباره تجاوزات جنسی حماس در جریان کشتار در جنوب اسرائیل را جمع‌آوری کرده است، هنوز نتوانسته‌اند قربانیان خاصی از این اعمال را که شاهدان شهادت داده‌اند، شناسایی کنند."و اینجا منابع و مشاهدات اضافی درباره برخی از تم‌ها، تناقض‌ها و به اصطلاح شاهدانی که در برنامه مورد بحث قرار گرفتیم: منابع و مشاهدات اضافی درباره برخی از تم‌ها، تناقض‌ها و به اصطلاح شاهدان مورد بحث در برنامه: ⚡️راز کوهن: شاهد اسرائیلی که داستانش را مدام تغییر می‌دهد⚡️ Thread 🧵🚨🇮🇱 جنجال تجاوز جمعی 🇮🇱🚨 ⚡️یک متجاوز اسرائیلی گروهی را تأسیس کرده که داستان‌های 'تجاوز جمعی' و دروغ‌های 'تبلیغات جنایت' را منتشر می‌کند⚡️ Thread 🧵در حالی که بخش زیادی از گزارش نیویورک تایمز درباره "تجاوز جمعی حماس" بر شایعات متکی است، این گزارش ادعا می‌کند که شامل چندین شهادت معتبر از شاهدان عینی است. یکی از این شهادت‌ها توسط یک بازمانده از جشنواره موسیقی الکترونیک نووا به نام راز کوهن ارائه شده است، که اتفاقاً یک کهنه سرباز نیروهای ویژه اسرائیل نیز هست. Thread 🧵راز کوهن و شوآم گوتا دو نفر از چهار "شاهد عینی" مقاله نیویورک تایمز هستند که ادعا می‌کنند شاهد تجاوزها در حملات جشنواره نووا بوده‌اند. در ۷ اکتبر، راز یک سلفی خندان در همان جوی آب که با شوآم در آنجا بودند و ادعا می‌کنند که تجاوز را مشاهده کرده‌اند، منتشر کرد. Thread 🧵کلیپ‌های موجود در این رشته توییت را تماشا کنید تا ببینید چگونه تبلیغات جنایت توسط طبقه رسانه‌ای غربی و رسانه‌هایی مانند نیویورک تایمز، بی‌بی‌سی، سی‌ان‌ان، رویترز، ای‌پی و واشنگتن پست ساخته و پخش می‌شود، و خواهید دید که هیچ چیزی تغییر نکرده است. Thread 🧵وقتی در طول آتش‌بس و آزادسازی زندانیان، ویدئوهایی از دختران و زنان منتشر شد که بازگو می‌کردند چقدر خوب با آنها رفتار شده است، رژیم اسرائیل و طبقه رسانه‌ای و سیاسی غربی مجبور شدند مداخله کنند. به همین دلیل آنها ناگهان به تبلیغات جنایت تجاوز جمعی روی آوردند. Thread 🧵چگونه ممکن است هیچ رسانه معتبری بدون ذکر این که یوسی لاندائو درباره دیدن سرهای بریده دروغ گفته است، او را نقل قول کند؟ چگونه ویراستاران این را پرچم نزده‌اند؟ این کاملاً غیرمسئولانه است. Thread 🧵منبعBamdaadBamdaadMon, 03 Jun 2024 15:19:42 +0330https://virgool.ir/@m.sh.78910/ترجمه-مقاله-electronic-intifada-gkzossanev7p https://www.youtube.com/embed/pMqRK5LpGy4?feature English Headline: Watch: Debunking Israel’s “mass rape” propagandaAli Abunimah - Dec. 4عنوان فارسی: تماشاکنید: افشای تبلیغات دروغین تجاوز جمعی اسرائیلعلی ابونیما - ۴ دسامبراسرائیل و نیروهای وابسته به آن یک کارزار رسانه‌ای جدید را آغاز کرده‌اند و ادعاهای تأیید نشده‌ای را بازآفرینی می‌کنند که جنگجویان حماس در جریان عملیات نظامی ۷ اکتبر به زنان اسرائیلی تجاوز جمعی کرده‌اند.با وجود پوشش گسترده رسانه‌ای، اسرائیل ادعا نمی‌کند که هیچ قربانی خاصی از چنین جرایمی را شناسایی کرده است و نه هیچ ویدئو یا مدرک جنایی‌ای تولید کرده است که وقوع آنها را تأیید کند.در جریان پخش زنده انتفاضه الکترونیکی، ما این کارزار تبلیغاتی را تحلیل کردیم و نشان دادیم که چگونه این تبلیغات توسط افرادی نزدیک به دفتر نخست‌وزیر اسرائیل، بنیامین نتانیاهو، رهبری می‌شود.ویدئو را در بالای صفحه مشاهده کنید. (درصورتی که ویدیوی بالای صفحه باز نمیشود، لینک مستقیم به یوتیوب)ما توضیح می‌دهیم که این یک کارزار فریبنده است که بر اساس شواهد نیست، بلکه بر مبنای دستکاری عاطفی، ادعاهای بی‌پایه، تحریف و توسل به تصورات نژادپرستانه است که فلسطینی‌ها ذاتاً خشن و بی‌رحم هستند.این موضوع با تاریخ طولانی استعمارگران که مردم مستعمره یا برده شده را به عنوان وحشیان بربر که به خشونت جنسی علیه زنان سفیدپوست یا شهرک‌نشین گرایش دارند، سازگار است.همانطور که موزه جیم کرو مشاهده می‌کند، «کلیشه وحشیانه سیاه‌پوستان را به عنوان ذاتاً وحشی، حیوانی، مخرب و جنایتکار توصیف می‌کند – مستحق مجازات، شاید مرگ.»این موزه اضافه می‌کند: «جرم وحشتناک که اغلب با سیاه‌پوستان وحشی مرتبط بود، تجاوز، به ویژه تجاوز به زن سفیدپوست بود. در آغاز قرن بیستم، بخش عمده‌ای از تبلیغات ضد سیاه‌پوستان که به مجلات علمی، روزنامه‌های محلی و رمان‌های پرفروش راه یافت، بر کلیشه متجاوز سیاه‌پوست متمرکز بود.»این کلیشه‌ها خشونت دولتی علیه سیاه‌پوستان و کنترل آنها را توجیه می‌کرد و «وجدان سفیدپوستان را تسکین می‌داد.»تبلیغات اسرائیل که اکنون فلسطینی‌ها را هدف قرار می‌دهد، پویایی مشابه و به همان اندازه شوم دارد. هدف آن شیطانی جلوه دادن آنها و نرم کردن افکار عمومی برای تحمل یا حمایت از نسل‌کشی جاری اسرائیل در غزه است.روز دوشنبه، حماس رسانه‌های غربی را به همراهی با «کارزارهای گمراه‌کننده صهیونیستی که دروغ‌ها و اتهامات بی‌اساس را ترویج می‌دهند» از جمله ادعاهای تجاوز و حمله جنسی توسط جنگجویانش، محکوم کرد.این گروه مقاومت اضافه کرد که کارزار اخیر «بخشی از یک سری دروغ‌ها است که توسط ماشین تبلیغاتی صهیونیستی منتشر می‌شود» که به طور مداوم ادعاهای نادرستی مانند «سر بریدن کودکان، هدف قرار دادن جشن‌گیران در کنسرت در شهرک رئیم و نه کمترین دروغ استفاده از بیمارستان الشفاء برای مقاصد نظامی» را مطرح کرده است.منبعBamdaadBamdaadMon, 03 Jun 2024 11:52:25 +0330https://virgool.ir/@m.sh.78910/ترجمه-مقاله-گزارش-جدید-تجاوز-عمدی-و-سیستماتیک-ادعایی-حماس-بر-گزارشات-ردشده-رسانه-های-غربی-تکیه-میکند-سایت-the-grayzone-a6dp64budatrEnglish Headline: New Israeli report alleging ‘systematic and intentional rape’ by Hamas relies on debunked Western media reportsعنوان فارسی: گزارش جدید اسرائیلی ادعا می‌کند که «تجاوز سیستماتیک و عمدی» توسط حماس بر اساس گزارش‌های رسانه‌ای غربی رد شده است- مکس بلومنتال - ۲۲ فوریه ۲۰۲۴محتوای مقاله مرکز بحران تجاوز اسرائیل (ARCC) که ادعای تجاوز «سیستماتیک» توسط حماس را مطرح می‌کند، عمدتاً از شهادت‌های دست دوم بی‌اعتبار و گزارش‌های رسانه‌ای رد شده استخراج شده است. یکی از منابع عمده آن، مقاله‌ای مشکوک از نیویورک تایمز است که باعث شورش کارکنان این روزنامه شد.رسانه‌های غربی گزارش جدیدی از «مرکز بحران تجاوز» مرتبط با دولت اسرائیل (ARCC) را تبلیغ می‌کنند که ادعا می‌کند مبارزان حماس در ۷ اکتبر کمپینی از تجاوز «سیستماتیک و عمدی» را انجام داده‌اند.«گزارش اسرائیلی شواهدی از تجاوز و سوءاستفاده سیستماتیک در حمله ۷ اکتبر پیدا می‌کند»، یک تیتر از گاردین اعلام کرد. «گزارش نشان می‌دهد تجاوزهای سیستماتیک، قتل زنان در اسرائیل در ۷ اکتبر»، تیتر DPA آلمان. در همین حال، پست اورشلیم اعلام کرد، «تروریست‌های حماس خانواده‌ها را مجبور کردند که تماشای تجاوز به عزیزانشان تحت تهدید اسلحه را تحمل کنند.»با وجود اذعان AP به این که گزارش «تعداد موارد مستند را مشخص نکرده یا هیچ قربانی‌ای را حتی به صورت ناشناس شناسایی نکرده» و اینکه نویسندگان آن «از بیان اینکه آیا با قربانیان صحبت کرده‌اند یا نه خودداری کرده‌اند»، ده‌ها رسانه اصلی یافته‌های آن را به عنوان حقیقت غیرقابل تردید ارائه کرده‌اند.با این حال، بررسی دقیق گزارش ARCC نشان می‌دهد که مقاله فاقد تحقیقات جدید است، شواهد محکمی ندارد و به جای آن به کلیپ‌هایی از مقالات چالشی غربی که انتشار آن را ترویج می‌کنند متکی است. در میان منابع پراستناد مقاله، گزارش بی‌اعتبار نیویورک تایمز توسط جفری گتلمن است که ادعا می‌کند «چگونه حماس در ۷ اکتبر خشونت جنسی را سلاح کرده است.»به دنبال شورش داخلی کارکنان که با یک سری افشاگری‌های گریزون که تناقضات عمده و دروغ‌های قابل اثبات منابع روزنامه را برجسته می‌کرد، تایمز یک قسمت از پادکست «دیلی» درباره مقاله را لغو کرد.با وجود جنجال پیرامون گزارش تایمز، ARCC آن را دوازده بار در مقاله خود نقل می‌کند، در حالی که شهادت‌های دست دوم بسیاری از همان اسرائیلی‌های بی‌اعتبار را به عنوان تایمز منابع می‌کند.انجمن ARCC همچنین به شدت به شهادت‌های زاکا، گروه «نجات» فوق‌ارتدوکس متکی است که اتهامات نادرست مانند قطع سر نوزادان توسط حماس، بریدن جنین‌ها از زنان باردار و خوردن ناهار در خانه یک خانواده اسرائیلی پس از کشتن و مثله کردن آنها را معرفی کرد. زاکا در رسانه‌های اسرائیلی به دلیل سوءمدیریت سریالی شواهد از حملات ۷ اکتبر و حتی صحنه‌سازی جنایت‌ها برای اهداف جمع‌آوری کمک‌های مالی مورد انتقاد قرار گرفته است.حداقل یک چهارم استنادهای مقاله ARCC از مقاله بی‌اعتبار نیویورک تایمز و داوطلبان با اعتبار مشکوک زاکا گرفته شده است. بقیه مقاله به شاهدان مشکوکی مانند سرباز ذخیره ارتش اسرائیل، شری مندس که به دروغ ادعا کرد حماس نه تنها جنین یک زن اسرائیلی باردار را برید، بلکه مادر آن را نیز سر برید، متکی است.منابع بی‌اعتبار و مقالات رد شده ستون فقرات گزارش جدید «تجاوز حماس» را تشکیل می‌دهنددر اشاره به نیویورک تایمز برای نشان دادن تجاوز سیستماتیک توسط حماس در ۷ اکتبر، ARCC به «ویدئویی که در رسانه‌های اجتماعی منتشر شده» اشاره می‌کند که «زنی با لباس پاره، بدون لباس زیر، مجروح و با صورت سوخته را نشان می‌دهد. محققان پلیس حکم کردند که او مورد تجاوز قرار گرفته است.»این بخش به گال عبدوش، زن جوانی که در ۷ اکتبر کشته شد و به عنوان شخصیت اصلی در مقاله نیویورک تایمز معرفی شده است، اشاره دارد. همان‌طور که گریزون گزارش داده است، خواهر و شوهر خواهر عبدوش هر دو به‌طور علنی انکار کردند که او مورد تجاوز قرار گرفته است و خواهرش تایمز را به فریب خانواده‌اش برای مشارکت در مقاله متهم کرد.انجمن ARCC بعداً به گزارش نیویورک تایمز درباره «یک پزشک امدادگر IDF» اشاره می‌کند که ادعا کرده وارد اتاقی در کیبوتص بیری شده «که اجساد دو دختر در آنجا پیدا شده، یکی از آنها با شلوار پایین کشیده و بقایای منی بر پشتش پیدا شده است.»گریزون این منبع را نیز فاش کرده است، که او یک پزشک امدادگر ذخیره از واحد نجات تاکتیک‌های ویژه نیروی هوایی اسرائیل ۶۶۹ است که خود را به رسانه‌ها فقط به نام «G» معرفی می‌کند، اما نام واقعی او گای ملَمِد است. همان‌طور که توضیح دادیم، هیچ دختری در کیبوتص بیری در وضعیتی مشابه با توصیف ملَمِد پیدا نشد.نزدیک‌ترین تطابق با توصیف پزشک امدادگر، دو نوجوان ساکن بیری، یاهِل و نُویا شارابی بودند که در ۷ اکتبر کشته شدند. اما طبق گزارش تایمز اسرائیل، اجساد این دختران «در آغوش» مادرشان پیدا شد و نه «تنها، جدا از بقیه خانواده.»رسانه‌های اسرائیلی نیز گزارش داده‌اند، «لین و یاهِل [شارابی] تنها از طریق نمونه‌های DNA شناسایی شدند. نُویا تنها دو روز پیش از طریق دندان‌هایش شناسایی شد.»پس چگونه ملَمِد توانست منی روی یکی از دختران و کبودی روی دیگری پیدا کند و وضعیت لباس‌پوشی آنها را ببیند، اگر اجساد آنها تا حدی سوخته بودند که قابل شناسایی نبودند؟ تنها پاسخ این است که او کل سناریو را ساخته است.قبل از اینکه ملَمِد فجایع را برای نیویورک تایمز بسازد، که بعداً توسط ARCC دوباره منتشر شد، او در یک کانال خبری راست‌گرای هندی ظاهر شد تا داستانی را درباره کشف نوزادی مرده که توسط حماس در سطل زباله انداخته شده بود، بسازد. با توجه به اینکه تنها یک نوزاد در ۷ اکتبر کشته شد – یک کودک یک ساله که به طور تصادفی توسط یک مبارز حماس تیر خورد – داستان پزشک امدادگر نمی‌توانست صحت داشته باشد.tweetبه نظر می‌رسد نیویورک تایمز به همان شاهد بی‌اعتباری که CNN استفاده کرده است، متکی باشد: یک امدادگر ادعایی از واحد نجات تاکتیک‌های ویژه نیروی هوایی اسرائیل ۶۶۹ که توسط شبکه دوم فقط با نام "G" شناخته شده است.در تایمز، "G" ادعا می‌کند (همانطور که به CNN گفته بود) که او «اجساد دو دختر نوجوان را در اتاقی در [کیبوتص] بیری پیدا کرده است. یکی به پهلو خوابیده بود، شورتش پاره شده بود، کبودی در ناحیه کشاله رانش دیده می‌شد. دیگری به صورت روی زمین افتاده بود، شلوار پیژامه‌اش تا زانو پایین کشیده شده، پایینش برهنه بود و منی روی پشتش مالیده شده بود.»اما همانطور که @Mondoweiss توضیح داد، «با بررسی نام‌های تمامی دختران کشته شده در کیبوتص بیری در ۷ اکتبر برای مطابقت با این توصیف‌ها، هیچ جفتی از نوجوانان اسرائیلی که مطابق با این توصیف [توسط "G"] باشند، به‌طور مشترک پیدا نشدند.»نزدیک‌ترین تطابق با دختران نوجوان توصیف شده توسط "G"، یاهل و نُویا شارابی بودند که به ترتیب ۱۳ و ۱۶ ساله بودند. اما طبق گزارش‌های رسانه‌های اسرائیلی، اجساد آنها «در آغوش» مادرشان پیدا شد و نه در شرایطی مانند آنچه "G" توصیف کرده بود.یک بار دیگر، تایمز به استفاده از شاهد بی‌اعتباری که هویتش ناشناخته باقی مانده، نمی‌توان توسط عموم مردم مورد سوال قرار گیرد و شاید هرگز صحنه جرم را که او توصیف کرده، ندیده باشد، گرفتار شده است.وضعیت بدتر هم می‌شود. شاهد امدادگر ادعایی نیویورک تایمز، "G"، قبلاً توسط شبکه راست‌گرای جمهوری تی‌وی هند مصاحبه شده بود. در آن مصاحبه، او با لهجه بروکلینی متمایز توضیح داد که چگونه «هم‌تیمی‌اش» یک نوزاد را پیدا کرد، شاید حتی بیش از یک سال نداشت، با نقاط متعدد چاقو خورده در سراسر بدنش و در سطل زباله انداخته شده بود.این به وضوح یک دروغ بود زیرا تنها یک نوزاد در میان کشته‌شدگان در ۷ اکتبر ثبت شده بود: میلا کوهن، که به طور تصادفی تیر خورد، نه چاقو خورد، و در هیچ سطل زباله‌ای پیدا نشد.یک بار دیگر، نیویورک تایمز نتوانست منابع خود را بررسی کند و در نهایت به یک داستان‌باف ثابت شده برای ارائه شواهد متوسل شد.end of tweet https://x.com/MaxBlumenthal/status/1740659442671099907 ملَمِد تنها یکی از شخصیت‌ها در میان مجموعه‌ای متنوع از نجات‌دهندگان اسرائیلی بود که داستان‌های وحشتناک ۷ اکتبر را برای کسب شهرت در رسانه‌های غربی ساختند. بیشترین داستان‌سازان از یک گروه افراطی ارتدوکس اسرائیلی به نام زاکا ظهور کردند. این گروه مسئول «تأیید» داستان جعلی بریدن سر نوزادان توسط حماس در ۷ اکتبر و داستان جدا کردن جنین از زن باردار یهودی توسط یک مبارز فلسطینی بود.همان‌طور که گریزون گزارش داده است، زاکا یک سازمان به شدت فاسد است که توسط یک سوءاستفاده‌گر جنسی مشهوری تأسیس شده است. قبل از ۷ اکتبر، این گروه تقریباً ورشکسته بود، اما از زمانی که توجه بین‌المللی به دروغ‌های وحشیانه‌ای که داوطلبانش منتشر کردند جلب شد، میلیون‌ها دلار از اهداکنندگان ثروتمند یهودی دیاسپورا، از جمله میلیاردر روسی رومن آبراموویچ و مارک زاکربرگ از متا دریافت کرده است.یوسی لاندو، فرمانده زاکا که مجموعه‌ای از داستان‌های وحشتناک ۷ اکتبر را اختراع کرد، گفته است کسانی که اعتبار او را زیر سوال می‌برند «باید کشته شوند.» https://twitter.com/MaxBlumenthal/status/1732607391860985859 ترجمه توییت:از بریدن سر نوزادان تا جدا کردن جنینها از مادران در ۱۰/۷، یوسی لاندو از سازمان فاسد "نجات" زاکا داستانهای وحشتناک وحشیانهای را ساخته است.هم بایدن و هم بلینکن دروغهای او را تکرار کردهاند.اکنون او میگوید کسانی که داستانهای او را زیر سوال میبرند "باید کشته شوند."نشریه اسرائیلی هاآرتص متعاقباً موارد متعددی از داوطلبان زاکا بدون صلاحیتهای قانونی که اجساد را نادرست مدیریت میکنند، اجزای بدن را مخلوط میکنند و با اجساد نزدیک تماسهای جمعآوری کمکهای مالی برقرار میکنند را فاش کرده است. در یک مورد، داوطلبان یک جسد را در کنار خود قرار دادند به عنوان «بخشی از یک صحنهسازی – یک نمایشگاه طراحی شده برای جلب اهداکنندگان، درست زمانی که رقابت برای جمعآوری و حذف اجساد قربانیان کشتار [۷ اکتبر] به اوج خود رسیده بود.»مقاله ARCC به کمتر از ۱۴ بار به داوطلبان زاکا استناد میکند.شهادتهای زاکا که در مقاله ذکر شدهاند شامل ادعای یک داوطلب به BBC است که گفته زنی را با چاقویی که در اندام تناسلیاش گیر کرده پیدا کرده است. با این حال، هیچ مدرک قانونی یا عکاسی برای پشتیبانی از این یادآوریهای وحشیانه وجود ندارد. در واقع، هیچ مدرک قانونی برای پشتیبانی از هر ادعای جنسی سوءاستفاده توسط مبارزان فلسطینی در ۷ اکتبر وجود ندارد.انجمن ARCC همچنین به یادآوریهای توهمزای «ساپیر»، شاهد اصلی ادعایی پلیس اسرائیل، متکی است که صحنههایی را به نیویورک تایمز توصیف کرده که به طرز باورنکردنی زشت بودند. این شخصیت ناشناس ادعا کرد که پس از اصابت گلوله به پشتش در جشنواره موسیقی الکترونیکی نوا، شاهد بود که مبارزان حماس به طور همزمان یک زن را تجاوز گروهی و چاقو زدند، سپس سینه او را با یک کاتر جعبهای بریدند و آن را دست به دست کردند و با آن بازی کردند. «ساپیر» ادامه داد که مبارزان صورت زن را به سبک هانیبال لکتر بریدند، سپس سه زن دیگر را در حضور او گردن زدند.طبق گزارش هاآرتص، «تحقیقکنندگان نتوانستند زنان را که طبق شهادت [ساپیر] و سایر شاهدان چشمی تجاوز و قتل شده بودند شناسایی کنند.» افسر پلیس اسرائیل، عدی ادری به این نشریه گفت: «من شواهد غیرمستقیم دارم، اما در نهایت وظیفه من این است که شواهدی پیدا کنم که شهادت او را پشتیبانی کند و هویت قربانیان را پیدا کنم. در این مرحله، من آن اجساد خاص را ندارم.»یکی دیگر از داستانسازان برجسته ۷ اکتبر، سرباز ذخیره ارتش اسرائیل شری مندس، شش بار در مقاله ARCC ذکر شده است. در یک نقطه، ARCC نقل میکند که مندس ادعا میکند که مبارزان حماس به نوزادان و سالمندان در ۷ اکتبر تجاوز کردهاند. «ما دیدیم که اندام تناسلی بریده شده، سرها بریده شده، نوزادان – دستها، پاها، بدون دلیل»، او ادعا کرد.در مورد دیگری، مندس به دروغ اصرار داشت، «یک نوزاد از یک زن باردار بیرون کشیده شده و سر بریده شد، و سپس مادرش سر بریده شد.» https://twitter.com/DontFollowMrN/status/1753394249511649454 گزارش ARCC با شهادت بازیافتشده از راز کوهن، بازمانده حمله ۷ اکتبر که به نیویورک تایمز گفته بود شاهد تجاوز گروهی فلسطینیها به زنان اسرائیلی در جشنواره موسیقی الکترونیکی نوا بوده، کامل میشود. همانطور که گریزون فاش کرده، کوهن در مصاحبههای اولیهاش درباره حملات هیچگاه به چنین صحنههایی اشاره نکرده بود و داستانش را بارها تغییر داد و جزئیات جنجالی اضافه کرد. پس از حضور در یک نمایش مد عجیب با موضوع ۷ اکتبر در تلآویو، کوهن از یک مصاحبه پیگیری با نیویورک تایمز برای پاسخ به سوالات در مورد اعتبارش خودداری کرد.مقاله ARCC با حمایت مالی بزرگان لابی اسرائیل پشت عملیات روابط عمومی «پروژه ۷/۱۰» نوشته شده استاگرچه این مقاله توسط انجمنی که به نظر میرسد برای حمایت از بازماندگان تجاوز جنسی در اسرائیل اختصاص داده شده است، منتشر شده، مقاله ARCC که ادعا میکند حماس به طور «سیستماتیک» تجاوز کرده، توسط گروههای فشار صهیونیستی در ایالات متحده تأمین مالی شده است. بزرگترین حامیان آن شامل بنیاد خانواده چارلز و لین شوسترمن است که میلیونها دلار به ابتکارات مرتبط با AIPAC اهدا کرده است، و فدراسیونهای یهودیان میامی بزرگتر.لابی AIPAC (آیپَک) و فدراسیونهای یهودیان همچنین ستونهای کلیدی در ائتلاف سازمانهای لابی اسرائیل پشت یک ابتکار تبلیغاتی جدید به نام «پروژه ۷/۱۰» هستند. طبق گزارش Axios، پروژه ۷/۱۰ شامل «یک عملیات ارتباطات متمرکز است که هدف آن ارائه اطلاعات مبتنی بر واقعیت در مورد جنگ [غزه] به اتاقهای خبر و سیاستگذاران است.»در تلاش خود برای توجیه حمله خونین اسرائیل به نوار غزه، که در بیش از ۱۳۰ روز نزدیک به ۳۰,۰۰۰ نفر کشته شدهاند - بیشتر آنها زنان و کودکان - پروژه ۷/۱۰ با شرکتهای روابط عمومی حزب دموکرات با قدرت بالا مانند SKDK قرارداد بسته است تا به گفته خودشان، «داستان قصابی حمله ۷ اکتبر را بازگو کرده و منکران ۷ اکتبر را بی اعتبار کنند.»اینکه آیا پروژه ۷/۱۰ مسئول تبلیغات پیرامون مقاله جدید ARCC درباره تجاوز «سیستماتیک» حماس است یا نه، مشخص نیست، اما واضح است که رسانههای غربی به محل شستشوی تبلیغات اسرائیلی درباره ۷ اکتبر تبدیل شدهاند، که ادعاهای بی اعتبار را از طریق مجموعهای بیپایان از پروندههای مشکوک بازیافت میکنند و هر کدام را به عنوان شواهد تازه به دست آمده از وحشیگری فلسطینیها تبلیغ میکنند.منبعBamdaadBamdaadSat, 18 May 2024 20:43:27 +0330https://virgool.ir/@m.sh.78910/ترجمه-مقاله-تیم-the-grayzone-مبنی-بر-زیرسوال-بردن-ادعای-تجاوز-حماس-توسط-نیویورک-تایمز-oyo54mnictxiEnglish Headline: Screams without proof: questions for NYT about shoddy ‘Hamas mass rape’ reportعنوان فارسی: داد و بیداد بدون اثبات: سوالاتی از گزارش قلابی «تجاوز گروهی حماس» نیویورک‌تایمزپس از تجزیه و تحلیل گزارش صفحه اول نیویورک تایمز که ادعا می‌کند "الگوی گسترده‌تری از خشونت جنسیتی در 7 اکتبر" توسط حماس وجود دارد، The Grayzone خواستار پاسخگویی این روزنامه به دلیل کوتاهی‌های روزنامه‌نگاری خود شده است.مطلب زیر به سردبیران نیویورک تایمز و نویسنده اصلی، جفری گتلمن، ارسال شده است.تیم The Grayzone مشکلات جدی‌ای در اعتبار منابع کلیدی که در داستان 28 دسامبر نیویورک تایمز با عنوان "جیغ‌های بدون کلمات: چگونه حماس در 7 اکتبر خشونت جنسی را به عنوان سلاح استفاده کرد" ذکر شده‌اند، شناسایی کرده است. این مقاله که توسط جفری گتلمن، عنات شوارتز، و آدام سلا نوشته شده است، ادعا می‌کند که "الگوی گسترده‌تری از خشونت جنسیتی در 7 اکتبر" نسبت به آنچه حتی مقامات اسرائیلی ادعا کرده‌اند، وجود دارد. با این حال، گزارش تایمز با حسی‌سازی، پرش‌های منطقی غیرمستدل، و عدم وجود شواهد مستند برای حمایت از نتیجه‌گیری گسترده خود، مخدوش شده است.تایمز از سوی اعضای خانواده گال عبدوش، دختر موسوم به "دختر در لباس سیاه" که به عنوان نمونه‌ای از تلاش گتلمن و همکارانش برای اثبات الگوی تجاوز توسط حماس در 7 اکتبر مورد استفاده قرار گرفته است، مورد انتقاد قرار گرفته است. نه تنها خواهر و شوهرخواهر عبدوش هر کدام انکار کرده‌اند که او مورد تجاوز قرار گرفته است، بلکه خواهرش تایمز را به فریب دادن خانواده‌اش برای شرکت در این گزارش از طریق گمراه کردن آنها در مورد زاویه تحریریه متهم کرده است. اگرچه نظرات خانواده در شبکه‌های اجتماعی سر و صدای زیادی به پا کرده است، تایمز هنوز به نقض جدی صداقت روزنامه‌نگاری که کارکنانش به آن متهم شده‌اند، پاسخ نداده است.پلیس اسرائیل نیز پس از انتشار مقاله نیویورک تایمز بیانیه‌ای صادر کرده است که در آن اعلام کرده‌اند که خود قادر به پیدا کردن شاهدانی برای تجاوز در 7 اکتبر نیستند و نمی‌توانند شهادت‌های منتشر شده توسط رسانه‌هایی مانند تایمز را با هیچ چیز شبیه به شواهد مرتبط کنند.ما از نیویورک تایمز می‌خواهیم که به طور علنی به نظرات خانواده عبدوش که تایمز را به گمراه کردن آنها و دروغ گفتن درباره شرایط مرگ او متهم کرده‌اند، پاسخ دهد. تایمز همچنین باید به بیانیه‌ای که پلیس اسرائیل پس از انتشار مقاله صادر کرده است، پاسخ دهد و توضیح دهد که چرا گتلمن و همکارانش ظاهراً آن را نادیده گرفته‌اند.علاوه بر این، ما خواستار پاسخ به رد مستند و با منابع دقیق از شهادت‌های شاهدان کلیدی ذکر شده در داستان، و همچنین سابقه مستند از ادعاهای رد شده و فعالیت‌های اخلاقی مشکوک توسط همان شاهدان هستیم.ما چندین سوال برای بررسی شما ارائه کرده‌ایم. اگر قادر به ارائه پاسخ‌هایی که به طور رضایت‌بخشی به مسائلی که ما درباره اعتبار مقاله شما مطرح کرده‌ایم، نیستید، ما معتقدیم که باید مقاله به طور کامل پس گرفته شود.خانواده "دختر در لباس سیاه" نیویورک تایمز را به "ساختن" ادعای تجاوز متهم می‌کنند.شما نوشتید: "بر اساس شواهد ویدئویی — که توسط نیویورک تایمز تأیید شده است — مقامات پلیس اسرائیل گفتند که باور دارند [گال] عبدوش مورد تجاوز قرار گرفته است، و او به نمادی از وحشت‌هایی که در حملات ۷ اکتبر بر زنان و دختران اسرائیلی وارد شده، تبدیل شده است."با این حال، میرال آلتر، خواهر گال عبدوش، در یک نظر اینستاگرامی در ۲ ژانویه بیان کرد که "او مورد تجاوز قرار نگرفته است... هیچ مدرکی مبنی بر تجاوز وجود ندارد، فقط یک ویدئو بود." او همچنین اشاره کرد که بازه زمانی بین آخرین پیام گال به خانواده و زمان گزارش شده قتل او، تجاوز را غیرممکن می‌سازد: "چگونه در ۴ دقیقه آنها هم تجاوز و هم سوزانده شدند؟"آلتر نتیجه‌گیری کرد: "نیویورک تایمز که به ما مراجعه کرد، نشان داد که می‌خواهد داستانی به یاد گال و ناجی [همسرش] بنویسد و به همین دلیل ما موافقت کردیم. اگر می‌دانستیم که این یک عنوان مانند تجاوز و قتل است، هرگز موافقت نمی‌کردیم. هرگز."آیا اظهارات آلتر مبنی بر اینکه شما خانواده او را گمراه کرده‌اید، صحیح است؟ و چرا نظرات او که به وضوح می‌گوید خواهرش مورد تجاوز قرار نگرفته است را نادیده گرفته‌اید؟ آیا شما و آلتر تا به حال درباره نظریه شما مبنی بر اینکه عبدوش قربانی تجاوز جنسی بوده است، صحبت کرده‌اید؟شوهر خواهر گال عبدوش نیز علیه ادعاهای مطرح شده در مقاله شما صحبت کرده است. در یک مصاحبه در ۴ ژانویه با کانال ۱۳ اسرائیل، نیسیم عبدوش انکار کرد که گال مورد تجاوز قرار گرفته است، و اصرار داشت که این امر غیرممکن بوده زیرا همسرش در آن زمان با او بوده است. او گفت: "رسانه‌ها آن را اختراع کردند." نیسیم عبدوش همچنین رسانه‌های بین‌المللی — احتمالاً اشاره به شما — را به استفاده از حساس‌سازی به جای روزنامه‌نگاری مبتنی بر شواهد متهم کرد. در نهایت، او اظهار داشت که ادعاهای نادرست تجاوز خواهرزنش به سلامت روانی کودکان یتیم او آسیب می‌رساند.بار دیگر، چرا اظهارات یکی از اعضای خانواده گال عبدوش که به وضوح ادعاهای اصلی مقاله شما را نقض می‌کند، نادیده گرفته‌اید؟مشکلات بیشتری در گزارش شما درباره قتل گال عبدوش وجود دارد. شما ادعا می‌کنید که ویدیویی از عبدوش که در 8 اکتبر توسط کسی به نام ادن وسلی فیلم‌برداری شده بود "ویروسی شد و هزاران نفر به آن پاسخ دادند و به شدت می‌خواستند بدانند که آیا زن در لباس سیاه دوست، خواهر یا دختر گم‌شده آنها است."با این حال، همان‌طور که رسانه مستقل Mondoweiss اشاره کرد، شما "به ویدیو لینک ندادید، بلکه تصویری دور و نامشخص از آن منتشر کردید که هیچ چیز را نشان نمی‌داد." Mondoweiss می‌پرسد که چگونه شما "وجود این پاسخ‌ها را تأیید کردید، در حالی که حساب اینستاگرام وسلی مسدود شده است و او در اواسط دسامبر حساب جدیدی ایجاد کرد."علاوه بر این، همان‌طور که Mondoweiss اشاره کرد، "در حال حاضر هیچ اثری از ویدیو در اینترنت وجود ندارد، با وجود ادعای [نیویورک تایمز] که آن 'ویروسی شد.' علاوه بر این، مطبوعات اسرائیل، با وجود گزارش‌دهی صدها داستان درباره قربانیان 7 اکتبر، حتی یک بار هم 'زن در لباس سیاه' را تا قبل از داستان 28 دسامبر ذکر نکرده‌اند."پس ویدیویی که ادعا کردید "ویروسی شد" کجاست؟ اگر حاوی شواهد قدرتمندی از خشونت جنسی بود، چرا در مقاله شما ارائه نشده است؟ و چگونه پاسخ‌های هزاران نفر به ویدیو را که ظاهراً به دنبال اطلاعات درباره "زن در لباس سیاه" بودند، تأیید کردید؟پلیس اسرائیل "نتوانست اقدامات را با قربانیان مرتبط کند"هاآرتص در 4 ژانویه گزارش داد: "پلیس در یافتن قربانیان تجاوز جنسی از حمله حماس یا افرادی که شاهد چنین حملاتی بودند، با مشکل مواجه است و تصمیم گرفته است از عموم مردم بخواهد تا افرادی که اطلاعاتی در این باره دارند، به جلو بیایند و شهادت دهند. حتی در موارد اندکی که سازمان شهادت‌هایی درباره جرایم جنسی مرتکب شده در 7 اکتبر جمع‌آوری کرد، نتوانست این اقدامات را با قربانیانی که توسط آنها آسیب دیده‌اند، مرتبط کند."چرا پلیس اسرائیل در یافتن شاهدان تجاوز جنسی که روزنامه شما در 7 اکتبر به‌طور قاطع به‌عنوان گسترده و نشان‌دهنده "الگویی" توصیف کرد، دچار مشکل است؟پلیس اسرائیل "شاهد کلیدی" نقل‌شده توسط تایمز ادعاهای غیرممکن را مطرح کرده؛ شواهد مبهم استشما یک حسابدار 24 ساله به نام "ساپیر" را به عنوان "یکی از شاهدان کلیدی پلیس اسرائیل" توصیف می‌کنید.با این حال، یکی از ادعاهای کلیدی ساپیر باقی‌مانده شهادت او را تضعیف می‌کند. طبق گفته تایمز، "او شاهد تجاوز به سه زن دیگر و تروریست‌هایی بود که سرهای بریده سه زن دیگر را حمل می‌کردند."با توجه به اینکه هیچ سابقه‌ای از زنان سر بریده شده در 7 اکتبر وجود ندارد، چرا این ادعا را از ساپیر شامل کردید؟ آیا چنین ادعایی اعتبار او را تضعیف نمی‌کند و شک و تردیدهایی درباره بقیه شهادت او ایجاد نمی‌کند؟ و چرا حداقل ذکر نکردید که هیچ مدرک جرم‌شناسی برای حمایت از ادعای ساپیر وجود ندارد؟طبق گزارش هاآرتص، "محققان نتوانستند زنانی را که طبق شهادت [ساپیر] و شاهدان دیگر مورد تجاوز و قتل قرار گرفته بودند، شناسایی کنند." سرپرست پلیس اسرائیل، عادی ادری به این روزنامه گفت: "من شواهد غیرمستقیم دارم، اما در نهایت وظیفه من این است که شواهدی پیدا کنم که از شهادت او حمایت کند و هویت قربانیان را پیدا کنم. در این مرحله من آن اجساد خاص را ندارم."چرا نیویورک تایمز به مصاحبه با ادری و سایر محققان درباره شهادت ساپیر و درخواست شواهد تاییدی برای حمایت از ادعاهای وحشتناک شاهد مربوط به تجاوز گروهی، مثله کردن و سر بریدن جمعی نپرداخت؟ اظهارات ادری به هاآرتص چگونه بر اعتبار ساپیر تأثیر می‌گذارد؟شما همچنین به تناقض آشکار بین ادعاهای ساپیر به شما و در گزارش‌های قبلی اشاره نکردید. ساپیر تنها شاهد زن شناخته شده‌ای است که ادعا می‌کند خشونت جنسی را در 7 اکتبر دیده است. داستان او — و داستان یک شاهد مرد دیگر، یورا، که با او بود — به طرز چشمگیری تغییر کرده است.در 8 نوامبر، هاآرتص گزارش داد که یک شاهد زن — که تقریباً مطمئناً ساپیر است — ادعا کرد که مردانی با لباس نظامی را دید که یک زن را خم کردند، به سرش شلیک کردند و بدنش را مثله کردند.دوست او که با او مخفی شده بود — تقریباً مطمئناً یورا — سپس ادعا کرد که "تجاوز را ندید"، اما ساپیر "در آن زمان به او گفت که چه دیده است."به جلو برویم تا 28 دسامبر، و ساپیر و یورا یک داستان کاملاً جدید به نیویورک تایمز می‌گویند:طبق گفته ساپیر، اکنون نه یک زن قربانی، بلکه دو زن هستند. و اکنون هیچ کس تیر نمی‌خورد. زن اول خم شده و بارها با چاقو در پشتش زده می‌شود وقتی که تکان می‌خورد. زن دوم مورد تجاوز قرار می‌گیرد، سینه‌اش بریده می‌شود، و تروریست‌ها ظاهراً با سینه بازی می‌کنند. سپس او سه سر بریده شده را می‌بیند.و در حالی که یورا قبلاً تجاوز را ندیده بود، اکنون — طبق گفته نیویورک تایمز — می‌گوید که "توصیف کرد که شاهد تجاوز و قتل یک زن بود."بنابراین در این مرحله، طبق گفته این "شاهدان"، نه یک بلکه دو قربانی تجاوز زنانه وجود دارد. و دیگر فقط تیراندازی نیست، بلکه مثله کردن سینه، چاقوزنی، و سه سر بریده شده وجود دارد. علاوه بر این، شاهد مرد اکنون ناگهان به یاد می‌آورد که تجاوز را دیده است، بعد از اینکه بار اول که داستان را تعریف کرد، ندیده بود.چرا این تناقضات آشکار از "شاهدان" خود را نادیده گرفتید؟ اگر اینها به نوعی شاهدان متفاوتی هستند، چرا به مصاحبه با آنها یا حتی ذکر وجود آنها نپرداختید؟شهادت امدادگر ادعایی توسط سوابق رسمی و سابقه قبلی دروغ‌گویی به رسانه‌ها رد شدشما نوشتید: "یک امدادگر در واحد کماندوی اسرائیلی گفت که او اجساد دو دختر نوجوان را در اتاقی در بیری پیدا کرده است. او گفت یکی از آنها به پهلو دراز کشیده بود، شورت بوکسری‌اش پاره شده و کبودی در ناحیه کشاله ران داشت. دیگری به روی زمین به صورت دراز کشیده بود، شلوار خوابش به زانوهایش کشیده شده و پایین تنه‌اش آشکار و منی روی پشتش مالیده شده بود."شما گزارش دادید که امدادگر به طور راحتی "به حرکت ادامه داد و صحنه را مستند نکرد." با این حال، "همسایگان دو دختری که کشته شدند — که خواهران 13 و 16 ساله بودند — گفتند که اجساد آنها تنها پیدا شده و از بقیه خانواده‌شان جدا شده بودند."به نظر می‌رسد که آن امدادگر همان منبعی است که CNN در گزارش ویژه خود در اتهام حماس به یک کمپین سیستماتیک و عمدی تجاوز در 7 اکتبر استفاده کرده است. او یک امدادگر ادعایی از واحد نجات ویژه تاکتیکی نیروی هوایی اسرائیل 669 است که تنها با نام "G" شناسایی شده است. و مانند دیگر منابع شما، او نیز به عنوان یک شاهد غیرقابل اعتماد و حتی کاملاً دروغگو ثابت شده است.نزدیک‌ترین تطابق با دختران نوجوان توصیف شده توسط "G" یاهل و نویا شرابی هستند که به ترتیب 13 و 16 ساله بودند. اما به گفته تایمز اسرائیل، اجساد دختران "در آغوش مادرشان پیدا شدند" و نه "تنها، جدا از بقیه خانواده"، همان‌طور که توسط همسایگان ناشناس که شما نقل کردید، گفته شده است.رسانه‌های اسرائیلی نیز گزارش داده‌اند، "لین و یاهل [شرابی] تنها از طریق نمونه‌های DNA قابل شناسایی بودند. نویا تنها از طریق دندان‌هایش شناسایی شد، آن هم دو روز پیش."چگونه امدادگر "G" قادر بود منی روی یکی از دختران و کبودی روی دیگری را تشخیص دهد و وضعیت لباس‌هایشان را ببیند، اگر اجساد آنها در واقع به قدری سوخته بودند که قابل شناسایی نبودند؟چرا شهادت امدادگر ناشناس ادعایی را با شواهد موجود در صحنه بررسی نکردید؟جناب "G" قبلاً توسط شبکه تلویزیونی راست‌گرای جمهوری هند مصاحبه شده بود. در آن مصاحبه، او با لهجه متمایز بروکلینی توصیف کرد که چگونه "هم‌تیمی" او "یک نوزاد، شاید حتی بیش از یک سال، با نقاط متعدد که روی بدنش چاقو خورده و به سطل زباله انداخته شده" پیدا کرده است.این یک دروغ آشکار بود، زیرا تنها یک نوزاد در میان کشته‌شدگان در 7 اکتبر ثبت شده است: میلا کوهن، که به طور تصادفی تیر خورده بود، نه چاقو خورده و نه در سطل زباله پیدا شده بود.چرا سوابق مستند از دروغ‌پردازی "G" شما را به سوال درباره شهادت او وادار نکرد؟ آیا شما "G" را بررسی کردید تا مطمئن شوید که او واقعاً در کیبوتز بیری حضور داشته است؟ چگونه می‌دانید که او یک امدادگر با یک واحد نیروهای ویژه اسرائیلی بوده و نه یک مأمور اطلاعاتی اسرائیل؟شاهد کلیدی تایمز" داستان خود را چندین بار تغییر داد، در شهادت اولیه به تجاوز اشاره نکردمسائل مشابه اعتبار نیز در نظر گرفتن شهادت شما از یک کهنه‌سرباز نیروهای ویژه اسرائیلی و مزدور به نام راز کوهن پیش می‌آید.از اولین مصاحبه او در 9 اکتبر، کوهن چندین بار شهادت خود را تغییر داده است.کوهن به نیویورک تایمز گفت که شخصاً شاهد بود که یک ون سفید پر از شبه‌نظامیان حماس یک مایل از جشنواره موسیقی نوا توقف کرد، زنی را جمع کرد و به او تجاوز گروهی کردند: "دیدم که مردان در یک نیم‌دایره دور او ایستاده‌اند. یکی به او نفوذ می‌کند. او جیغ می‌کشد. هنوز صدای او، جیغ‌هایی بدون کلمات را به یاد دارم." او گفت که سپس زن را با چاقو تکه‌تکه کردند.وقتی که کوهن در 9 اکتبر درباره حمله به جشنواره موسیقی مصاحبه شد، هیچ اشاره‌ای به عمل تجاوز جنسی توسط شبه‌نظامیان حماس نکرد. به اینجا و اینجا نگاه کنید.یک روز بعد، کوهن شروع به معرفی پیشنهادات مبهم از تجاوز جنسی به شهادت خود کرد، اما اشاره نکرد که شاهد چنین اعمالی بوده است: "تروریست‌ها زنان را به اسارت گرفتند و به هر نحوی که ممکن بود به آنها آسیب رساندند، و وقتی که کارشان با آنها تمام شد، شروع به تکه‌تکه کردن آنها در مقابل دوستانشان کردند"، کوهن به یک نشریه اسرائیلی گفت.کوهن همچنین در 10 اکتبر توسط شبکه CBC کانادا مصاحبه شد، اما در مورد شاهد بودن هیچ تجاوزی نقل قول نشد. همان روز، کوهن جزئیات جدید وحشتناکی به PBS ارائه کرد، ادعا کرد که "تروریست‌ها" نه تنها زنان را پس از تجاوز به آنها در 7 اکتبر کشتند، بلکه به نکرومنیا نیز پرداختند: "تروریست‌ها، افرادی از غزه، دختران را تجاوز کردند. و بعد از تجاوز، آنها را کشتند، با چاقو قتل عام کردند، یا برعکس، کشتند — و بعد از تجاوز، آنها — این کار را کردند."شهادتی که او در 11 اکتبر به شرکت پخش استرالیا ارائه داد کمی متفاوت بود و همچنان مبهم باقی ماند: "از آنجا افراد زیادی و دخترانی را می‌بینیم که جیغ می‌زنند و با چاقو کشته می‌شوند. و دختران، تروریست‌ها به آنها تجاوز می‌کنند"، او به طور ناگهانی و بدون احساس ظاهری بیان کرد.تا این نقطه، هیچ رسانه اسرائیلی گزارش نداده بود که هیچ تجاوزی در 7 اکتبر رخ داده باشد.کوهن به سرعت از رادار رسانه‌ها ناپدید شد. او دوباره شنیده نشد تا اینکه شما با او مصاحبه کردید. شهادت جدیدی که او به شما داد، سوالات جدی درباره اعتبار او و استانداردهای تحریریه روزنامه شما را مطرح می‌کند.چگونه و چرا داستان کوهن در طول زمان به طرز چشمگیری تغییر کرد و جزئیات جدیدی را در لحظه‌ای از ضرورت سیاسی برای ارتش که او در آن خدمت کرده بود، ارائه داد؟ آیا این معقول بود که گروهی از کماندوهای حماس که سخت شده بودند ناگهان حمله غافلگیرانه خود را متوقف کنند، که متمرکز بر گرفتن تعداد زیادی اسیر در کوتاه‌ترین زمان ممکن بود، در یک دایره ایستاده و به یک زن به نوبت تجاوز گروهی کنند، در حالی که نیروهای اسرائیلی برای حمله به آنها بسیج شده بودند؟ چرا شبه‌نظامیان حماس از چاقو برای کشتن قربانیان خود استفاده کردند، همان‌طور که کوهن ادعا کرد، در حالی که آنها تفنگ و نارنجک حمل می‌کردند؟ چرا او ادعای قبلی خود را درباره نکرومنیا هنگام صحبت با تایمز رها کرد؟ و چرا او در 11 اکتبر به ABC گفت که شاهد "افراد و دختران زیادی" بوده است که مورد تجاوز قرار گرفته‌اند، اما در شهادت خود به تایمز به طور خاص به یک قربانی زن اشاره کرد؟شاید مهم‌تر از همه، چرا دوست کوهن، شوآم گویتا، که در 7 اکتبر با او پناه گرفته بود، در مصاحبه با تایمز اشاره‌ای به شاهد بودن یک تجاوز گروهی نکرد؟همچنین موضوع رفتار عجیب کوهن در 7 اکتبر و پس از آن وجود دارد. آیا کسی که ادعا می‌کند شاهد یک تجاوز گروهی وحشتناک و قتل‌عام بوده است، از خود سلفی گرفته و لبخند می‌زند و ژست معروف "شاکا" هاوایی را می‌دهد؟ و اگر آن منبع در یک نمایش مد موضوع 7 اکتبر برای کسب شهرت و احتمالاً سود از تجربه خود در جشنواره موسیقی نوا شرکت کند، آیا این سوالاتی درباره اعتبار او ایجاد نمی‌کند؟ زیرا این دقیقاً همان کاری است که راز کوهن انجام داد.گزارشگر "تایمز" الگوهای ادعاهای خود را تغییر داده، در مصاحبه‌های اولیه از تجاوز جنسی چیزی نگفته استمشکلات مشابهی از نظر اعتبار، زمانی که به شهادت‌هایی که از یک کهنه سرباز نیروهای ویژه اسرائیلی و مزدور به نام راز کوهن جمع‌آوری کردید، بوجود می‌آید.کوهن به نیویورک تایمز گفت که شخصاً یک ون سفید پر از شبه‌نظامیان حماس را دیده که در یک مایلی جشنواره موسیقی نوا توقف کرده‌اند، زنی را جمع کرده‌اند و به او تجاوز گروهی کرده‌اند: "من مردانی را دیدم که در نیم دایره‌ای دور او ایستاده بودند. یکی به او نفوذ می‌کرد. او فریاد می‌زد. هنوز صدای او را به خاطر دارم، فریادهایی بدون کلمات." او گفت که سپس آن زن را با چاقو تکه‌تکه کردند.وقتی کوهن در 9 اکتبر درباره حمله به جشنواره موسیقی مصاحبه شد، هیچ اشاره‌ای به تجاوز جنسی توسط شبه‌نظامیان حماس نکرد. به اینجا و اینجا نگاه کنید.یک روز بعد، کوهن شروع به معرفی اشارات مبهم به تجاوز جنسی در شهادتش کرد، اما اشاره‌ای به اینکه شاهد چنین اعمالی بوده، نکرد: "تروریست‌ها زنان را اسیر کردند و به هر طریقی به آن‌ها آسیب رساندند، و وقتی که از آن‌ها راضی شدند، شروع به کشتن آن‌ها جلوی دوستانشان کردند،" کوهن به یک نشریه اسرائیلی گفت.کوهن همچنین در 10 اکتبر توسط شبکه CBC کانادا مصاحبه شد، اما در مورد مشاهده هیچ‌گونه تجاوزی صحبتی نکرد. همان روز، کوهن جزئیات جدید و تندتری را به شبکه PBS ارائه داد و ادعا کرد که "تروریست‌ها" نه تنها پس از تجاوز به زنان در 7 اکتبر آن‌ها را کشته‌اند، بلکه به نکروفیلیا نیز دست زده‌اند: "تروریست‌ها، مردمانی از غزه، به دختران تجاوز کردند. و پس از تجاوز، آن‌ها را کشتند، با چاقو کشتند، یا برعکس، کشتند و سپس تجاوز کردند."شهادتی که او به شرکت پخش استرالیا در 11 اکتبر ارائه داد، کمی متفاوت و همچنان مبهم بود: "ما از آنجا تعداد زیادی مردم و دخترانی که فریاد می‌زدند و با چاقو کشته می‌شدند را دیدیم. و دختران، تروریست‌ها به آن‌ها تجاوز کردند،" او به‌طور ناگهانی و بدون احساسات آشکار بیان کرد.تا این زمان، هیچ رسانه اسرائیلی گزارش نکرده بود که هیچ تجاوزی در 7 اکتبر رخ داده باشد.کوهن به سرعت از رادار رسانه‌ها خارج شد. او تا زمانی که توسط شما مصاحبه شد، دیگر شنیده نشد. شهادت جدیدی که او به شما ارائه داد، سؤالات جدی درباره اعتبار او و استانداردهای تحریریه روزنامه شما را مطرح می‌کند.چگونه و چرا داستان کوهن به‌طور قابل‌توجهی در طول زمان تغییر کرد، جزئیات جدید انفجاری را در یک لحظه حساس سیاسی برای ارتشی که در آن خدمت می‌کرد، ارائه می‌داد؟ آیا ممکن است گروهی از کماندوهای سخت‌کوش حماس به‌طور ناگهانی حمله خود را متوقف کنند، که تمرکزش بر گرفتن تعداد زیادی اسیر در سریع‌ترین زمان ممکن بود، و به‌طور دسته‌جمعی و به ترتیب به یک زن تجاوز کنند، در حالی که نیروهای اسرائیلی برای حمله به آن‌ها آماده می‌شدند؟ چرا شبه‌نظامیان حماس از چاقو برای کشتن قربانیان خود استفاده کردند، همانطور که کوهن ادعا کرد، در حالی که آن‌ها تفنگ‌ها و نارنجک‌های دستی داشتند؟ چرا کوهن اتهام قبلی خود از نکروفیلیا را هنگام صحبت با تایمز کنار گذاشت؟ و چرا او در 11 اکتبر به ABC گفت که "تعداد زیادی مردم و دخترانی" را که مورد تجاوز قرار گرفته‌اند دیده است، اما شهادت خود را تغییر داد تا به‌طور خاص به یک قربانی زن در هنگام مصاحبه با تایمز اشاره کند؟شاید مهم‌ترین سوال این باشد که چرا دوست کوهن، شوم گوتا، که در 7 اکتبر با او پناه گرفته بود، هنگامی که توسط تایمز مصاحبه شد، تجاوز گروهی را توصیف نکرد؟همچنین مسئله رفتار عجیب کوهن در 7 اکتبر و بعد از آن مطرح است. آیا کسی که ادعا می‌کند شاهد یک تجاوز گروهی و قتل عام وحشتناک بوده، در حال گرفتن سلفی از خود در حال لبخند زدن و انجام ژست "شاکا" هاوایی بوده است؟ و اگر این منبع در یک نمایش مد با موضوع 7 اکتبر شرکت کند تا شهرت و شاید سود از تجربه خود در جشنواره موسیقی نوا به دست آورد، آیا این نیز سؤالاتی درباره اعتبار او ایجاد نمی‌کند؟ زیرا این دقیقاً کاری است که راز کوهن انجام داده است.BamdaadBamdaadSat, 18 May 2024 10:07:03 +0330https://virgool.ir/@m.sh.78910/لیست-جوابیه-های-دینی-اندیشمندان-مسلمان-به-کتاب-های-انتقادی-علیه-اسلام-obuntfbnzfyyگاهی وقتا آدم نمی دونه که از کم کاری مسلمونا و تنبلی مسلمون زاده ها چی باید بگه. چپ و راست توی اینترنت آدم میبینه یه بنده خدایی، یه برادری خواهری، بعد از سر زدن به سایت های و کانالهایی مثل «ممنوعه». با خوندن کتاب های بسیار قدیمی که در نقد اسلام نوشته شده بودن، احساس میکنه که کشف بزرگی کرده و جواب راز های مهمی براش برملا شده. و به همین راحتی در دین یا مذهبش شک میکنه. بعدش جوگیر میشه و یه صلیب میندازه گردنش و از فردا به عنوان یه مسیحی، میزنه به خیابون!!این کانالا و سایتا معمولا با حقه ی مغالطه پهلوان‌پنبه (Straw man Fallacy) برمیدارن از یک آخوند بی سواد، یه حرفی رو نقل میکنن و اون عقیده رو به همه مسلمونا ربط میدن و هی نقدش میکنن و بعدش به خودشون افتخار میکنن.غافل از این که جواب به این کتاب ها همون سال های اول چاپ و انتشار شون داده شده! اونم نه یه جواب ازسربازکن که همه اش از دید یه آخوند بی سواد باشه که همه اش میگه «گناه داره و حرامه». بلکه جوابی که اگه کتاب رو خودت بخونی، مغزت سوت میکشه از عمق فلسفی و دقت اسلام و به شیعه و تشیع افتخار میکنین بعدش! نمی دونم چرا، ولی نمی فهمم چرا این دوستان حتی یک سرچ ساده هم توی گوگل نمی کنن که ببینن جوابی به این آثار داده شده یا نه. البته جواب خیلی از سوالاتون رو هم با سرچ کردن هرگز پیدا نمی کنین و توی سایتایی که مثلا سعی کردن به شبهه جواب بدن، بیشتر متنفر میشین. سایتایی مثل سایت حوزه به نظرمیرسه توسط تندروها یا طلبه های کم سواد، اما زحمتکش(!) اداره میشهاینو ? از تجربه شخصیم میگم ?البته منم جای شما بودم. می فهمم چه حسی دارین برای همین احساس شاخ بودن نمیکنم. امیدوارم تجربه هام بدرد شماهم بخوره ☺️و اما لیست هیجان انگیز ما :(سمت راست، شبهه : سمت چپ، کتابِ جواب)دو قرن سکوت (عبدالحسین زرین کوب) : خدمات متقابل اسلام و ایران (شهید مطهری)دو قرن سکوت: هم صوتی هم PDF - کتابراه - PDF 1 - PDF 2خدمات متقابل اسلام و ایران: مطالعه آنلاین رایگان - رایگان در نرم افزار خود شهیدمطهری - PDFاسرار هزار ساله (علی اکبر حکمی زاده) : کشف الاسرار (امام خمینی)اسرار هزار ساله: سایت آتئیستا PDF ??? - از یک سایت نافیلتر کشف الاسرار: لینک اول - لینک دوم بخوانند و داوری کنند / شیعه‌گری / شیعی گری / شیعیگری (احمد کسروی) : خواندیم و داوری کردیم ( بهروز امینی هرندی - نگار رئیسی)شیعه گری: کتاب صوتی - کتاب PDF - کتاب شیعه گری از سایت خود کسروی - خواندیم و داوری کردیم: PDF خواندیم و داوری کردیمراجع به فمینیسم: (بعدا برای این قسمت هم منبع های خوب میذارم)آیات خشونت در قرآن: ۱) جهاد و آزادی بیان(شهید مطهری) + ۲) جهاد (شهید مطهری)(بعدا برای این قسمت هم منبع های خوب میذارم)شبهات وهابی‌ها و سلفیت : 1) وارونگی (مهدی علیزاده موسوی) + 2) شیعه پاسخ می گوید (آیت الله ناصر مکارم شیرازی)وویس واقعا کامل یک‌ساعت‌وبیست‌دقیقه‌ای آقای علی‌زاده (نصفه دومش کافیه)لینک کتاب وارونگیلینک کتاب شیعه پاسخ می‌گویدمن، این بالا، لیست یک سری کتاب های فوق العاده که در زمینه جواب دادن به این کتاب ها وجود داره رو می نوشتم. اگه شما هم کتاب های بیشتری میشناسین که دنبال جوابیه هاشون میگردین، یا فک میکنین که عمرا اسلام براشون جوابی داشته باشه، خوش حال میشم اگه توی کامنت ها بگین. منم لیستم رو هی آپدیت میکنم.البته کتاب چرت که زیاده. برای همین حتما قبلش بررسی کنین که نویسنده کتاب تون یا موضوعش، بقدر کافی مهم باشه. تا لیستمون پر از کتاب هایی باشه که واقعا مفید باشن برای همه.یه نکته ای هم هست راجع به کتابایی که به مثلا میخوان دین رو به طور کلی نقد کنن یا رفتار دین با زن رو. این کتاب ها عموما یا براساس ادیانی نظیر هندوئیسم، مسیحیت، یهودیت و زرتشتیت و... نوشته شده اند و یا اسلام تحریف شده و توهین آمیزی که غربی ها در آفریقا، در زمان استعمار کشورهای آفریقایی، باهاش آشنا شده اند، یا فوقش عربستان. و یا بر اساس کتابهای حدیث اهل سنت. برای همین ممکنه که به خاطر گذشته مشترک اسلام و سایر ادیان ابراهیمی (مسیحیت و یهودیت)، خیلی از نقدهایی که به این دین ها شده، براتون آشنا باشه و از نظر شما به فرهنگ ما هم وارد باشه و توی اسلامی که ما توی جامعه خودمون دیدیم، هم همون مشکل وجود داشته باشه در نگاه اول.. اما چیزی که من بعد از خوندن کلی کتاب راجع به تشیع فهمیدم، این بود که خیلی از فکرهای قبلی م غلط بود و فهمیدم چقدر جامعه ما تندروتر از اسلام واقعیه و چقدر جای اسلام واقعی بین مردم عادی غریبه است و این نقدها به اسلام وارد نیست.مثلا من یادمه که تلویزیون نشون داد که توی یه روستایی از ایران، یه پیر مردی گفت «حوا از دنده چپ حضرت آدم درست شده. برای همین زن ناقصه و مرد انسان کامله». اما این عقیده اسلام نیست! مال مسیحیت و یهودیته (عهد عتیق، کتاب پیدایش فصل ۲ آیات ۱۸ تا ۲۲) :18خدا فرمود: «شایسته نیست آدم تنها بماند. باید برای او یار مناسبی به وجود آورم.» 19آنگاه یهوه خدا همهٔ حیوانات و پرندگانی را که از خاک سرشته بود، نزد آدم آورد تا ببیند آدم چه نامهایی بر آنها خواهد گذاشت. بدین ترتیب تمام حیوانات و پرندگان نامگذاری شدند. 20پس آدم تمام چارپایان و پرندگان آسمان و همۀ جانوران وحشی را نامگذاری کرد، اما برای او یار مناسبی یافت نشد.21آنگاه یهوه خدا آدم را به خواب عمیقی فرو برد و یکی از دنده‌هایش را برداشت و جای آن را با گوشت پُر کرد. 22آنگاه یهوه خدا از آن دنده، زنی سرشت و او را پیش آدم آورد.يَا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمُ الَّذِي خَلَقَكُمْ مِنْ نَفْسٍ وَاحِدَةٍ وَخَلَقَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَبَثَّ مِنْهُمَا رِجَالًا كَثِيرًا وَنِسَاءً (نساء : ۱)ای مردم! از (مخالفت) پروردگارتان بپرهیزید! همان کسی که همه شما را از یک نفْسِ واحدی آفرید؛ و از همان نفس واحد همسر او را (نیز) از جنس او خلق کرد؛ و از آن دو، مردان و زنان فراوانی (در روی زمین) منتشر ساختحالا با درنظرگرفتن این، شما تصور کنین که وقتی فمینیسم از دل همچین دین هایی در غرب بوجود اومده، چقدر میتونه نقدهایی که میکنه، به اسلام هم وارد باشهخب دیگه پرحرفی بسه! میخوام با کامنت هاتون این پایین رو به آتیش بکشین! ??BamdaadBamdaadFri, 02 Jun 2023 17:53:25 +0330