<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Maryam Naimim</title><link>https://virgool.ir/feed/@m.s.naimi85</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 20:40:56</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/522915/avatar/avatar.png</url><title>Maryam Naimim</title><link>https://virgool.ir/@m.s.naimi85</link></image><item><title>لمس دستانشان</title><link>https://virgool.ir/@m.s.naimi85/لمس-دستانشان-nylsrerdjtek</link><description>من به رسم تک فرزند بودنم در ۳۵ سال عمرم هرگز مادرم را تنها نگذاشتم ؛ مادری به شدت مهمان دوست و انسان دوست و دوستدار هر موجود زنده ای ؛جز این موجود زنده ریز که همه دوست داشتنی هاش رااز او دور کرد و تا مرز افسردگی رساند. تاج سرم اما زن روزهای سخت است، او زن جنوبیِ جنگ دیده و جنگ زده به این راحتی ستونش به لرزه دشمن نمی افتد ....یا علی گفت و دست به کار شد، با 74 سن گوشی به دست کمر همت بست به یاد گرفتن از صفر به قول خودش دیدن تلویزیونی دوستداشتنی هایش ...و اکنون خوشحالست که در خانه من را در محل کارم می بیند ...در خانه برادر زاده ها و خواهر زاده هایش را تنها بالمس یک دکمه در هر جای دنیا می بیند ...او فقط لمس دستانشان را کم دارد </description><category>Maryam Naimim</category><author>Maryam Naimim</author><pubDate>Thu, 31 Dec 2020 09:32:05 +0330</pubDate></item></channel></rss>