https://virgool.ir/feed/@m.nikzad7fa2026-11-12 07:13:52https://files.virgool.ir/upload/users/79399/avatar/avatar.pnghttps://virgool.ir/@m.nikzad7https://virgool.ir/@m.nikzad7/انقلاب-نوآوری-تجدد-مدرنیته-و-شورش-رو-درآوردن-ynnvzshlvqugانقلاب یعنی زیر و رو شدن، دگرگونی شدید و تغییر زیادی که اینقدر زیاده که نمیشه بهش گفت تغییر!معمولا وقتی شور یه چیزی در میاد، زمانه برای انقلاب مستعد میشه!به همین خاطر، شعارهای انقلابی عموما ناظر به نقطه ی مقابلِ وضعیتِ موجودِ شور در اومده ست؛ و انقلابی ها هم معمولا مطالبات اصلی شون قابلیت خلاصه سازی در این عبارت رو داره : هر چی که هست، برعکس ش، اونم شدید.تا همینجاش - فارغ از اینکه پسوند و پیشوندِ انقلاب چیه و کجای دنیا اتفاق میفته و در چه چارچوب نظری ای معنا میشه و چقد دوست و دشمن داره- برای نوآورانه بودن مفهوم انقلاب کافیه. چون داره میگه: من حرفم، همون حرفی ه که شرایط موجود اصلا بهش میدون نداده که رو بیاد، اصلا! وگرنه زیر و رو شدن لازم نبود!حرف هایی که "شرایط موجود" بهشون میدون نمیده -در هر محیطی- حرف های نو هستند، و این "نو" بودن واقعا وابستگی جدی ای به "تازگی" نداره! یعنی ممکنه اصلا ریشه های اون حرف "نو" خیلی هم قدیمی باشن!!!بعبارت دیگه "نوآوارنه" بودن، ارتباط مستقیمی با تجدد نداره. مخصوصا در دوره ی حاکمیت تجدد!و یا کمی سخت گیرانه تر، در دوره ای که تجدد دیگه شورش رو درآورده! شاید به همین خاطر ه که جریان های جدید و انتقادی دنیا، بالاخره یه جایی از سر و دم حرف هاشون به پیش از تجدد بر میگرده (حتی اگه بخوان دوره ی بعد از تجدد "پست مدرن"، نام بگیرن)نکته ی جالب اما اینجاست که این جریان ها، هیچ وقت از انتقاد به انقلاب نقل مکان نمی کنن! چون ما با قوی ترین نسخه ی پدیده های شور درآر زمانه مون طرفیم؛ تجدد!این پدیده -که خداییش بشر وقت زیادی واسه ساختن و پرداختن ش گذاشته- مثل نسخه های قبلی نیست که فقط و فقط در یک جبهه -که اون هم درآوردن شور ماجرا بود- آرایش گرفته باشه، بلکه با هوشمندی تمام، خودش جلودار سرزمین "نوآوری" هم شده!دنیای جدید، با جاگذاری امکان نوآوری در درون خودش - و به نفع قواعد خودش- عملا امکان انقلاب (نهایت نوآوری خواهی علیه جریان حاکم) رو از بین برده.حالا حتی کنش گرانِ گفتمان های رقیبِ تجدد هم، "نوآوری هاشون" در دیگ اون میجوشه، با ذائقه ی اون چشیده میشه، با اشتهای اون سرو میشه و ....اینجاس که واقعا میشه گفت: شورش رو در آوردن!Mostafa NikzadMostafa NikzadFri, 13 Mar 2020 02:43:02 +0330https://virgool.ir/@m.nikzad7/وقتی-همه-همه-چیز-رو-می-دونن-j1eqybs3gacq... امروز با دوستی مواجه شدم که دفعه ی پیش اینطوری ازش جدا شده بودم:ببین رییس! تو الان من رو صدا کردی که طرح کوچیک قبلی ت که تا چند تا کوچه اونورتر هم بردیش رو با هم برای مقیاس کشور، بزرگترش کنیم؟یا اینکه طرح قبلی ت به اندازه ی کافی بزرگ بوده، فقط الان که مقیاس کارت از چند تا کوچه شده کل کشور، میخوای اندازه ی اقدامت رو بزرگ کنی؟و با انتخاب، جواب دوم از طرفِ اون طرف، منم دم مبارک رو روی کول گذاشته و بعد از کمی خیره شدن به دوربین، صحنه رو ترک کرده بودم!خلاصه اینکه ایندفعه -بعد چندماه- دوباره خوردیم به پست هم،من (که کلا به قول جواد آقای خیابانی: از خودم راضی ام ولی از خودراضی نیستم!!!) واقعا از این حرف هایی که بهش زدم، راضی بودم:ببین ، مگه مسئله ت تکون دادن جامعه با نیروی تازه نفس نیست؟ دنبال آدم جدیدا مگه نیستی؟ راهش از توجه به خلاقیت می گذره!کافیه تصور کنی که این ترکیب (آدم جدید + بدردبخوری) گمشده ی توئه! معنی ش میشه اینکه آدم های موجود (که کار و باری هم بعهده دارن) کارت رو راه نمیندازن. معنی دیگه ش هم اینه که آدم جدیدای بی مصرف هم به کارت نمیان. پس تو برای اینکه آدم های جدید بدردبخورت رو پیدا کنی، بچسب به اینکه بدمی در کوره ی "ساختن جامعه خلاق"!و بعد، از شرایط فیزیکی م (مشخصا چاقی) استفاده کردم و بادی به غبغب انداختم و ادامه دادم:البته میدون دادن به خلاقیت، سخته!به اندازه ای که الان تو دنیا، قواعد و تعاریف بقیه ی چیزا رو هم تغییر داده! مثلا جوامع کارآفرینی خلاق، معانی جدیدی از سرمایه گذاری رو بوجود آوردن که تا چند سال قبل، یک فحش ناموسی در حوزه سرمایه محسوب میشده!یا تعریف کار، یا چه میدونم مقیاس توسعه بازار رو (به فارسی سخت) جر داده!اما جامعه سازی از اون سخت تره!چون داری از چیزی حرف میزنی که متغیرهاش، یکی دوتا نیست! تازه شم، عناصر تشکیل دهنده ش (انسان ها) هم خودشون تک جزیی نیستن و واسه خودشون یه "سیستم" حساب می شن! علاوه بر اون، سیستم زنده ن! و از اون سخت تر اینکه سیستم بزرگتری هم که میسازن(جامعه) اونم زنده س؛ یعنی از کنار هم نشستن یا بچه محل بودنِ من و تو، یه واکنش اجتماعی در میاد، از کنار هم نشستن اکبر و اصغر، یه واکنش دیگه!از خدا چه پنهون دیگه رضایت از خودم به مرز شیفتگی رسید وقتی اینا رو هم بهش گفتم:اما من میگم یه کار سخت تر باس انجام داد، "جامعه ی خلاق سازی"!اون هم با لحاظ بزرگترین مقیاس! دلیل در نظر گرفتن بزرگترین مقیاس هم اینه که، اصولا توفیق جامعه سازی به چندجانبه نگری و توجه به متغیرهای زیاد، وابسته ست و وقتی این متغیرها در شکل حداکثری لحاظ میشن، که مقیاس رو حداکثری ببینی!اینجا، نقطه ی تقاطع "روش مواجهه سیستمی" در دانش مدیریت و مفهوم "زیست بوم" در دانش اجتماعی ه! نتیجه ی این تقاطع هم میشه : "نقش آفرینی اکوسیستمی"بیا به "نقش آفرینی اکوسیستمی" فکر کن! البته از همین الان بگم که "اکوسیستم رو نمیشه ساخت!... اکوسیستم ساخته میشه"و برای نقش آفرینی در این مقیاس هم، من روشی دارم که اینه :......بعد از شنیدن روش م (که من رو در خوش به حالی و شیفتگی از خودم، به مرز نیاز به غسل رسونده بود)، بازخورد رفیقم شد این:اینا رو که خودمون هم می دونستیم و داریم همینجوری عمل می کنیم .... !پ.ن 1: یکی از احکامی که خیلی دوسش دارم اینه که با چند تا نیت، میشه یه غسل انجام داد! و من بعد از بازخورد (که به غسل توبه احتیاج پیدا کردم) لازم نبود دوبار خیس بشم!پ.ن 2: "... من روشی دارم که اینه: ...."، رو می نویسم اینجا. چه بسا!پ.ن 3: جواد خان خیابانی رو با این جمله، کجای دلم بذارم: (من از خودم راضی ام ولی از خودراضی نیستم!)Mostafa NikzadMostafa NikzadTue, 24 Dec 2019 02:08:41 +0330https://virgool.ir/@m.nikzad7/مقتدا-رو-عوض-کنیم-یا-اقتدا-رو-tv9lck2jpu96من احساس میکنم این راکت اینترنتی ها رو باس دو سه بار قاب طلا گرفت!یه بار تو تالار افتخارات آدم های "دونَسته*" که محاسبات شون برای تولید ثروت از نوآوری درست از آب دراومده و زدن به خطِ "تولید صنعتی نوآوری های که یه جاهایی تو دنیا جواب دادن تو جاهای دیگه دنیا -که جواب میده!- "یه بار هم تو تالار آدم هایی که دارن گند میزنن به مفهوم "نوآوری"!"کپی خلاقیت" عجیب ترین ترکیبی ه که میشه ساخت؛ یه چیزی توی مایه های "تراریخته ی ارگانیک" یا چه میدونم "انجمن سالمندان جوان"!... و این ترکیب جدیدِ عجیب، شغل پردرآمد و احترام برانگیز راکت اینترنتی هاست!به اونا نمیشه گیر داد، چون از جهات مختلفی داره کارشون جواب میده!هم آثار استفاده از نوآوری رو دارن به محیط هایی میبرن که از اون بی بهره بودن و هم دارن ازش درست و حسابی ثروت ایجاد میکنن.غیر از اون، آدم های اینقدر زرنگ تو هر حیطه ای پیدا میشن و از حیث ماهیت، پدیده ی جدیدی نیستن؛مثلا من آدم پژوهشگری میشناسم که می شه گفت اگه پژوهشگر نمیشد، بنگاه ماشین میزد! اشکالی نداره که اینا بیان و برن و بارشون رو هم ببندن! .. اما اگه اینا قله ها و آرزوها و شاهزاده های زرین کمر فضای نوآوری کشور شناخته بشن (که میشن)، از الان باید بریم ببینیم کدوم استارت آپی اونور دنیا، تونسته خرما رو خوب توزیع کنه تا تحت حمایت راکت، کپی ش کنیم برای آبروداری در مراسم سراسریِ ختم "نوآوری" در کشور!تو روضه ی اون مجلس ختم، هم میشه واسه خودمون -که اینا رو الگو قرار دادیم- و هم واسه موثرین زیست بوم نوآوری کشور (ستاری و دوستان ....) - که اونقدرها پای ریسک نوآوری رادیکال نیستن- یه دل سیر گریه کرد!*دونَسته: دانا،کسی که توجه کافی به جوانب امر دارد،اینکاره (در گویش قمی! )Mostafa NikzadMostafa NikzadWed, 04 Dec 2019 14:57:29 +0330