<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های مریم کشاورزیان</title><link>https://virgool.ir/feed/@m.k135744</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 20:21:15</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/689929/avatar/avatar.png</url><title>مریم کشاورزیان</title><link>https://virgool.ir/@m.k135744</link></image><item><title>خون بها</title><link>https://virgool.ir/@m.k135744/خون-بها-wwejksqtomgf</link><description>گاهی خون بهای دل داغ دیده تودوباره زاده شدن استدوباره در خود دمیدندوباره نو شدندوباره جوانه زدندوباره برخاستن استهر چند دلت هنوز خون چکان درد است.سخت است و کمر شکناین داغ هر لحظه با تو استشاید اما که باز زیستن از نوع دیگر است.</description><category>مریم کشاورزیان</category><author>مریم کشاورزیان</author><pubDate>Mon, 05 Apr 2021 13:00:52 +0430</pubDate></item><item><title>ریشه های ماندگار</title><link>https://virgool.ir/@m.k135744/ریشه-های-ماندگار-kab62prrjvmm</link><description>جوانه های دروناین روزها، آب دادن به سبزه عیدم اولین کاری است که پس از کنار زدن پرده از مقابل پنجره انجام می دهم.آماده کردن سبزه نارنج زحمت زیادی دارد. جمع کردن هسته ها و خیس کردن و پوست کردن دانه ها و کاشتن و بعد،انتظار و انتظار طولانی برای جوانه زدن،برای بیرون زدن آنها از خاک.برای همه دانه ها به یک شکل کار انجام می شود. همه باهم پوست کنده و باهم کاشته می شوند. برای همه به یک اندازه آب و خاک و نور صرف می شود، اما بعضی زودتر جوانه می زنند،قوی می شوند و برگهایشان را در افق می گسترانند و مشغول دلبری می شوند.یکی در حال تولد دومین ردیف دوتایی برگهایش هست و یکی دیگر آرام و خرامان سر از خاک بیرون می زند و دیگری هنوز دارد با نوک سفید ریشه اش در خاک بازی می کند.یکی هم هنوز جوانه نزده خشک میشود.امروز وقتی مشغول آب دادن به سبزه نارنجم بودم یاد دوستان مدرسه نویسندگی افتادم.  همه ما یک هدف و یک آرزو داریم. همه در مدرسه نویسندگی ثبت نام کردیم و در این مدرسه یک استاد داریم. اما یکی اوج میگیرد و زودتر ریشه می زند و زودتر با خلق اثری نو،جلوه گری میکند و یکی هم کنجی نشسته به ایده های خلق نشده اش می اندیشد و گاهی همه چیز را رها میکند.تند و یا کند رشد کردن جوانه ها به قدرت و ماهیت درونی هر دانه بستگی دارد. اما دوام و ریشه دار شدن و نهایت نهال و درخت شدن و بر و میوه دادن آنها به مرارت و تحمل سختی و استقامت هر دانه بستگی دارد.شاید ماهی، سالی و یا سالهایی به طول بیانجامد تا کتابی، فیلمنلمه ای و یا دیوان شعری، کارنامه نهایی ما شود. اما اثر بخشی و ماندگاری کاری که تولید و نشر می شود گویای درجه موفقیت ماست.کارآمد بودن اثر و توانایی ایجاد تغییر در عادتها و ایجاد نگرش مثبت در آدمها، نشان خواهد داد تا چه حد خوب عمل کردیم.برای رسیدن به این جاودانگی باید هر روز نوشت و خواند و کوشید تا نویسا شدن را از انتهایی ترین سلول خاکستری ذهن تا سر پنجه انگشت حس کرد.</description><category>مریم کشاورزیان</category><author>مریم کشاورزیان</author><pubDate>Wed, 17 Mar 2021 09:56:06 +0330</pubDate></item></channel></rss>