https://virgool.ir/feed/@m.j.ghiasifa2026-11-11 21:34:41https://files.virgool.ir/upload/users/5434/avatar/kQJGg6.jpghttps://virgool.ir/@m.j.ghiasihttps://virgool.ir/@m.j.ghiasi/وقت-پایین-آمدن-از-قله-slkygm92azuyگفت دختر خیلی باحالیه گفتم چطور؟ گفت منو که دیدی وقتی شروع میکنم به صحبت کردن یه ساعت وراجی میکنم؟ اون همه ش رو گوش میکنه و دو ساعت باهام صحبت میکنه با این که پرحوصله هست ولی فوق العاده انرژی داره در هر لحظه. موقعی که این ها را تعریف میکند لبخند کشیده ای روی صورتش کشیده می شود و برق چشمانش بیشتر می شود. کلی صفات جذاب دیگر را هم تعریف می کند که مشخصا برای او جذاب است شاید هم برای خیلی ها ولی در حال حاضر تنها شخص روی زمین که این ویژگی ها را برای او دارد تنها همان دختر ایتالیایی ست.میدونی خیلی چیزها ازش یاد گرفتم ... در فکر فرو میروم و میخواهم ازش بپرسم که دختر از تو چه چیزی یاد گرفته است؟ فقط لحظات خوشی را در این مدت برایش رقم زده ای و لبخندهای دلنشینی برلبانش نقاشی کرده ای یا چیزهای دیگری هم بوده است ولی خب برای پرسیدن این سوال ها زود است و زود پرسیدن جواب درخوری را در پی ندارد، نمی پرسم و صبر میکنم.اون روز تو لووِن به یک مصیبتی به هم رسیدیم و ...گوش نمیدهم لبانش را تماشا میکنم شاید هم گوش میدهم ولی آخر حرف هایش را می دانم و مدام به بعدهایش فکر میکنم و ترسی همیشگی که باعث میشود همیشه از انجام خیلی کارها منصرف شوم، ترس از ترس چیزی که اتفاق نیفتاده و معلوم نیست اتفاق بیفتد.تند تند نفس میکشد و می توانم ضربات قلبش را روی سینه اش ببینم و ادامه میدهد: ولی خوبیش اینه صحبت کردیم باهم حتی اگر به نتیجه ای هم نرسیدیم خیلی از چیزها مشخصه و دوستیمون خراب نمیشه و تصمیم داریم آروم پیش بریم. خاطرات درد و دل هایی که شنیده ام به سرعت در ذهنم مرور می شود و کلماتی مثل دوست معمولی و داداش از ذهنم به سرعت میگذرد، در دل آرزو میکنم لااقل در فرهنگ آن دختر اروپایی این مرزبندی ها واقعا مشخص شده باشد و میان آن همه چیزهای خوبی که بوده بخاطر یک ناخوشایندی که فقط شاید در ظاهر ناخوشایند باشد که از اختیار و انتخاب هر فردی میتواند باشد همه چیز از بین نرود. حرکت سریع چشمانش که پیشانی و چشم هایم را مدام ورانداز میکند دنبال میکنم شاید چروک های ذهنی ام قدری در پیشانی ام باز نمایان شده است نمیدانم و مهم هم نیست و باز هم سکوت میکنم.بازهم از انرژی فوق العاده در عین آراستگی دختر صحبت میکند و به این جمله میرسد: همیشه یه چیزی تو آستینش داره. دیگر درنگ کردنم تمام می شود و واقعیتی را ترجیح میدهم که بداند را بر زبان می آورم : ولی حواست باشه.به چی؟تو هم همیشه چیزی تو آستینت داری؟ می توانم در چشمانش چشمانم را ببینم که کمی نور تیر چراغ برق را بیشتر نمایان می کند.آره بابا من همیشه یه چیزی تو آستینم دارم و شروع به خندیدن می کند اما فکرش درگیر شده است گرچه میدانم به زودی فراموش خواهد کرد ولی دعا کردم که به خاطر نیاورد که روزی به او گوشزد کرده بودم که در روابط زنده نگه داشتن روابط کار سختی است و ممکن است بعد از گذراندن چند پیک و رسیدن به قله ای زودهنگام و گذراندن لحظات خوشی در قله وقت پایین آمدن زودتر از چیزی که فکرش را میکرده رسیده باشد.شاید دنبال قله ای دیگر در جایی دیگر کسی چه میداند. آدم ها گاهی کارهایی می کنند که میدانند ولی وانمود میکنند نمی دانند. راه حل در وانمود کردن نبوده است که این همه وانمود پیرامون هر کسی دیده می شود ولی پایدار نیست. راه حل های درستی که گاهی به غلط استثنا نامیده می شوند همان دیدگاه های درستی است که غالب افکار قادر به پذیرش آن نیستند. #مرحوم  میگفت ببین خیلی چیز ساده ایست وقتی قبول کنی مسیر مجموعه ای از چیزهای مختلف است گاهی خوشایند گاهی ناخوشایند گاهی جذاب گاهی کسل کننده. راه یک قله نیست شاید اولین قله تمرینی برای قله های بعدی باشد پس ناگزیر است از قله پایین بیاید تا به قله بلندتری برسد اما آدمی همیشه عجول است و لذت زندگی را ثبات اولین قله می بیند. مسیر گاهی مشخص است گاهی نامشخص، خیلی ها سیر می کنند ولی سلوکی ندارند. سالک مرد ثبات قدم است و تاآخرین لحظه ثابت قدم است حتی بعد از ...افکارم را در لحظه قطع میکنم و با لبخندی و اشاره سر به سمت ماشین به اون میفهمانم که وقت رفتن است و باید به موقع برسد.JanusJanusMon, 05 Apr 2021 08:57:18 +0430https://virgool.ir/@m.j.ghiasi/دنیای-پتوها-ao4wt64ngezfپتوها دنیای عجیبی دارند، پتوهای یک نفره ای که برای یک نفر هستند شاید زندگی شادتری نسبت به بقیه پتوها داشته باشند، چون صاحب آن ها، هر شب فقط آن ها رُ بغل میگیره و محکم فشار میده. اما همین پتوهای یک نفره انواعی دارند مثل این هایی که همیشه در کمد هستن و وقتی مهمان میاد از آن ها استفاده میشه. این ها خیلی تنهان و مهمان هم خوابه های یک شبه یا نهایت چند شبه آدمای مختلف هستن، حس خوبی ندارن یه حسی که عین کلمات قابل استفاده نیست ولی کاملا مشخصه چه حسی !یک مدلی هم دارن این پتوهای یک نفره که برای بچه ها هستن، ذاتا لطیف و مهربون هستن، سرشار از گرما و صمیمیت، اینقدر که آدم بزرگا هم بدشون نمیاد یه تن بزنن. این ها خیلی شادن و معمولا بعد از اینکه اون بچه بزرگ میشه این ها با خاطراتشون زندگی میکنن، اصولا خیلی به نوستالژی اهمیت میدن، و در گذشته موندن.میگفتم پتوهای یک نفره که صاحب مخصوص دارند خوشحال ترین پتوها هستن، ولی تا کی؟!! تا وقتی که صاحبش باشه و فیلش یاد هندستون نکنه که مجبور بشه بره پتوی دونفره استفاده کنه، تو این مواقع پتوهای یک نفره خیلی ناراحت میشن ولی خب برخوردها متفاوته، بعضی هاشون این واقعیت رو قبول میکنن که پتو هستن و نباید برای همیشه به صاحبشون دل ببندن بخاطر همین با دعای خیر صاحبشون رو بدرقه میکنن بره خونه بخت (مثلا !!!) ولی بعضی ها هم که فهمشون نمیرسه یا اگر برسه نمیخوان این واقعیت رو قبول کنن افسردگی حاد میگیرن و هیچ کس رو گرم نمیکنن، هرچقدر هم یکی محکم بغلشون کنه هیچ احساسی و گرمایی رو از خودشون منتقل نمیکنن چی بشه که یکی اینقدر باهاشون عشق بازی کنه که بلکه یه کم راه بیان (صد سال میخوام راه نیان). البته یک استثنا هم داره اینه که اون صاحب فیل یاد هندستون کرده یه اتفاقی بیفته مجردی بیاد زیر این پتوی بخوابه، خب پتوی با اینکه میدونه صاحب قبلیش پیشش نمی مونه ولی خودشو گول میزنه و نهایت سرویس هایی که میتونه ارائه کنه به یاد قدیما که این طرف مجرد بود ارائه میکنه. در کل معتقد به عشق قدیمی هستن ولی خب بعضا به موقعیت هایی هم که پیش میاد نه نمیگن. کلا بعد از اون ترک سخت عشقی تو توهمن، به امید اینکه یه روزی صاحبشون برگرده. عده ی کمی هستن داخلشون که مسیر زندگی رو ادامه میدن و به صاحب قبلیشون فکر نمیکنن و از زندگی پتویی آیندشون لذت میبرن.اما پتوهای دونفره، این ها از همون اول میدونن که فقط نقش پوششی دارن و محرم راز هستن، نباید حرفی بزنن گرچه خیلی سخته وقتی تو کمد با پتوهای دونفره دیگه هستن از تجربیاتشون و دیده هاشون حرفی نزنن ولی خب ما بنا رو بر این میگذاریم که چیزی نمیگن و باهاشون راحتیم اصلا نه انگار که اونا هم هستن.پتوهای دونفره بعضی موقع ها حسودیشون میشه، خب اونا هم پتو هستن و دوست دارن بغلشون کنین ولی خب بعضی وقتا زیادی کم توجهی میبینن و ناراحت میشن، حسادتشون باعث میشه که بی تفاوت بشن، انداختنشون با ننداختنشون تقریبا یکیه. کاش به همین بسنده کنن، بعضی وقتا شدت حسادت کار رو به جایی میرسونه که باعث اختلاف بین زوج ها میشن، دقیقا مکانیزمشون مشخص نیست نیاز به تحقیقات میدانی داره که بنده معذورم. این کار نهایت پستی این پتوها هست، شاید یه جورایی نفی فطرت پاک اولیه شون باشه، به همین خاطر به ذهنم رسید که اگر با شریک زندگیتون مشکل دارید قبل از خیلی از کارها یک بار پتوی دونفرتون رو عوض کنید احتمالا تاثیرات خوبی خواهد داشت. یه جوری هم عوض کنید که نفهمه یا اگر فهمید از پتوی جدیدی که خریدید دور نگهش دارید که حرفی بهش نزنه. حداقل این پتوی جدیده یه مدت بهتر به وظایفش عمل کنه و اخلالی ایجاد نکنه.بله تصدقتان، پتوها دنیای عجیبی دارن.JanusJanusTue, 29 Dec 2020 23:47:06 +0330https://virgool.ir/@m.j.ghiasi/لبخند-ytcv8uuwufbzمیگفت یه لبخندهایی هم هست که روان آدم مجبور میشه حالت خودش رو اینجوری روی چهره نشون بده، می مونه اتفاقی که افتاده خوب بوده یا نه، تمام تلاشش رو کرده یا نه، این که خودش رو نادیده گرفته خوب بوده یا نه، کلا می مونه چکار کنه. هی تو خاطراتش مرور میکنه و احتمالا چون قشنگ ترین لحظاتش دیدن یه لبخند بوده اون رو انتخاب میکنه. لبخندی که انعکاس از یه لحظه خیلی خوشاینده ولی تو چشماش وقتی نگاه میکنی یه حسرت بزرگه. تنها چیزی که ازون کارزار برای خودش جمع کرده یه حسرت بوده که دست خالی بیرون نیومده باشه. دست خالی بیرون اومدن به مراتب سخت تر از با یه حسرت بیرون اومدنه تازه اگر بیرون اومده باشه.#مرحومJanusJanusWed, 22 Jul 2020 22:04:34 +0430https://virgool.ir/@m.j.ghiasi/شب-نوشت-2-ixyoaepiwkdsبهش گفتم چی میشه دور بر یکی مثل تو شلوغ میشه، باهات حال میکنن و تو هم بهشون حال میدی. خندید و گفت ازت توقع نداشتم تو هم از روی ظاهر قضاوت کنی، مگه این که دور و بر یکی شلوغ باشه خوبه یا بده؟!! حال میده یا نمیده؟!! گفتم چطور؟ مگه غیر از اینه؟!گفت نگاه کن، خیلی از آدما میان سمت آدم که یه نیازی رو برای خودشون برآورده کنن. تو رو دوست دارن چون هرکاری از دستت برمیاد براشون انجام میدی. اینکه آدمای زیادی نیازی دارن که تو میتونی برآورده کنی خیلی خوبه و خیلی وحشتناک. گفتم وحشتناک؟!! گفت آره وحشتناکه، تهش میفهمی چقدر تنهایی. یه وقتایی میفهمی آدما از تو یه شبهی ساختن توی ذهنشون و اون رو دوست دارن. اون کسی که همیشه مهربونه اون کسی که همیشه میشه روش حساب کرد و ... ولی خب خودت هم میدونی یه آدم همیشه اینجوری نیست بعد با خودت فکر میکنی که کی این وسط تو رو بخاطر خودت میخواد؟گفتم مثلا راجع به تو من تو رو برای خودت میخوام. گوشه لباش رو به اطراف کشید جوری که حس کنم خوشحال شده ولی بعدش گفت خب تو هم منو بخاطر خودم نمیخوای تو هم دنبال یه مرحومی که تو ذهن خودت ساختی. گفتم خب کی تو رو بخاطر خودت میخواد؟ یه کم با چشماش روی دیوار و سقف بازی کرد و گفت نمیدونم، شاید 4 نفر هم نشن، اون هم من اینجوری فکر میکنم، نمیدونم. بعد گوشیش رو درآورد یک اسمس رو باز کرد نشونم داد: یلدا مبارک دوست خوبم. گفتم خب که چی؟ گفت نگاه کن، نوشته یلدا نه یلدات میدونه یلدا برای کسی نیست و نمیتونه باشه و فقط میگه مبارک نمیگه مبارکت چون میدونه که چه چیزایی رو میشه برای یک شخص خاص کرد و اون فقط یه دوست خوبه، تازه جوری نوشته که من خودم انتخاب کنم برای کی مبارک باشه. گفت یه جمله نوشته ولی قشنگ قلب منو حس میکنه کلمات رو درست میچینه کنار هم. آدمی که منو بخاطر خودم میخواد من رو با انتخاب خودش محدود نمیکنه، دروغ نمیگه، نیازی از من برآورده نمیکنه، خودش، خودش می مونه و نمیذاره من غیر خودم باشم براش، همین.گفت یکی رو دوست بگیر که خودش رو بخوای، نه اون چیزایی که ازش دوست داری یا اون توهمی که تو ذهنت ساختی. اون چیزایی که تو از یکی دوست داری، کم کم میشه میله های قفسش یا درست ترش قفس خودت، نمیذاری اونجوری که میخواد باشه، محدودش میکنی. با تو همونجوری که میشه دوست داری. کم کم از دستش میدی و یه روز از آدمای دیگه که به خودت میای میبینی که چه مدت زیادیه ازش بی خبری.JanusJanusSun, 12 Jul 2020 04:15:42 +0430https://virgool.ir/@m.j.ghiasi/عطر-خاطره-h5y0vtnmqbsaدو پاف زد گفت بو بکش، چشمام رو بستم و دم عمیقی گرفتم و خنکی شکوفه های لیمو رو داخل سینه ام حس کردم، ناخودآگاه یک لبخندی روی صورتم نقش بست و با آرامش چشمام رو باز کردم، حس رطوبت شبنم طورش رو دوست داشتم. گفت از ده بهش چند میدی؟ گفتم پنج. گفت تو که اینقدر باهاش حال کرده بودی که!!! پس به چی 7 میدی؟ اسم و آدرس دو سه تا عطر رو بهش گفتم، گفت به چی هشت میدی. گفتم به فلان عطر فقط بخاطر اینکه یادآور یکی از بهترین خاطراتم هست تو یک شبِ پراز صحبت، که نهایتا خیلی از بارهام رو گذاشتم زمین. یادمه اون عطر رو اونجا زده بودم بخاطر همین به اون فقط هشت میدم. گفت ده چیه؟گفتم عطریه که دیگه بوش نمیکنم فقط گاهی یادآوریش میکنم. عطر یکی از روزهای دیروزه. عطری که یکبار بو کردم و معلوم نیست که دیگه بتونم بوش کنم. اون شخص و اون مکان و اون بو برای همیشه در دیروز موندن. خیلی از خوبا برای دیروزن. خواستم راجع به قانون انتروپی در ترمودینامیک براش صحبت کنم که دیدم خودش همه چیز رو فهمیده با یک لبخند و نگاه خیره ای به من، در دیروز سفر کرد و عطرشماره ده خودش رو بو کرد و برگشت، اینو از لبخند محو گوشه لبش و چشم پر از آب شده ش راحت میشد فهمید.JanusJanusMon, 06 Jul 2020 17:57:32 +0430https://virgool.ir/@m.j.ghiasi/شب-نوشت-a1ffdbk8sqygبرگشتم بهش گفتم خیلی از دست فلانی ناراحتم، در یک شرایطی که نیاز به کمکش داشتم گذاشت و رفت و گلیم خودش رو از آب فقط کشید بیرون در حالی که من بارها و بارها زمانی که به کمکم نیاز داشت بهش کمک کرده بودم!برگشت تو روم نگاه کرد گفت حالا میخوای چکار کنی؟گفتم نمیدونم، خرد شدم، نمیدونم ذهنیتی که ازین آدم تاحالا داشتم درست بوده یا نه، میخوام لهش کنم!نگاهش به لب هام و چشم هام بود، گفت خب اینجوری دلت خنک میشه؟ احساس قدرت میکنی؟ چی رو میخوای به رخش بکشی؟گفتم نمیدونم میخوام بفهمه که چقدر از کارش ناراحتم.نگاهش به سمت پنجره پشت سرم چرخید و بعد از یک مکث کوتاه گفت: تاحالا فکر کردی شکستن آدم ها چه هزینه ای ممکنه برای خودت داشته باشه؟مات و مبهوت نگاهش کردم و جوابی نداشتم که بگم.گفت نگاه کن یه جاهایی و یه وقتایی هست که تو طرف مقابلت رو میشکنی ولی این شکستن به حدی میشه که طرف از بتی که از خودش برای خودش ساخته و سال ها اون رو پرستیده ناامید میشه و به جایی میرسه که برای روی پا اومدنش و پیدا کردن و ساختن چیزی که بهش نیاز داره هزاران برابر از تو انرژی میگیره چون همچنان برای تو مهمه و میخوای که کمکش کنی و عذاب وجدانی داری که شاید تو مسئول باشی!همچنان که درخت تازه جون گرفته رو داشت تماشا میکرد، گفتم خب بعدش؟گفت: بعدش رو بشین فکر کن و نهایتا تصمیم با خودته و مسئولیت تصمیمی که میگیری هم با خودت.#مرحوم JanusJanusThu, 02 Jul 2020 00:10:47 +0430https://virgool.ir/@m.j.ghiasi/دیده-نوشت-np6rbseuvqvoپسرش که به دنیا اومد، فهمیده بود یه جوریه، نمیدونست چجوری ولی حالت دست و پاهاش فرق داشت، چهره ش یه جوری بود، فک بالا و پایینش روی هم سوار نبود. مادرش گریه میکرد که بچه ش مشکل داره اشک میریخت ولی پدر هیچی نمی گفت، حتی خم هم به ابرو نیاورده بود. گفت پسرمه و پاره تنم. خوب نگاهش کرد و لبخندی زد. بچه فلج بود نمیتونست دست پدر رو بگیره. بچه اراده می کرد، پدر دست رو جلو می برد و میگرفتش. مردم میگفتن اینا یه مشکلی داشتن، حتما یه گناهی انجام دادن و کلی حرفای دیگه. مادر اذیت میشد ولی پدر گوشش به این حرفا بدهکار نبود. پسرش رو همیشه بغل میگرفت و همه کارهاش رو انجام میداد. غرق لبخندهای پسر بود. پسر بزرگ و بزرگتر میشد. پدرش پیش کلی دکتر برده بودش اکثر دکترا بهش گفته بودن به این پسرت دل نبند خیلی بمونه تا 15 سالگی بیشتر دووم نمیاره ولی پدر بازم میخندید. تارهای صورتش هر روز سفیدتر میشدن ولی لبخند و برق چشمش همونی بود که بود. مادر باردار شد و یه بچه دیگه به دنیا آوردن، مادر بازم نگران بود ولی پدر بازم لبخند میزد. این بار یه دختر سفید و خوشگل. مردم میگفتن خدا اجر صبرشون رو داده، پدر بازم لبخند میزد. دختر انگشت باباش رو توی مشتش گرفت، پدر یه نگاهی به پسرش انداخت، یه لبخندی زد و دست دخترش رو بوسید و رفت پسرش رو در آغوش کشید. پسر فلج بود و حتی نمیتونست دستش رو کمی تکون بده، لیوان آب کنار دستش رو هم حتی نمیتونست برداره. همیشه یه گوشه افتاده بود به جز وقتایی که پدرش خونه بود. خیلی حواسش بهش بود، مردم میگفتن باباش چقدر حواسش هست به این پسرش بیشتر محبت میکنه که حسودی نکنه. پدر بازم به پسرش نگاه میکرد و با همون برق همیشگی داخل چشماش لبخند میزد. پسر الان 17 سالشه و مردم میگن بخاطر مراقبت های باباشه که تاحالا دووم آورده، خدا قسمت هیچ کس نکنه این طفلی مگه چقدر زنده می مونه، بیچاره باباش بعد از مردن این طفل معصوم چی میکشه. پدر همچنان با همون برق نگاه همیشگی به پسرش لبخند میزنه و بغلش میکنه.JanusJanusSun, 28 Jun 2020 03:14:04 +0430https://virgool.ir/@m.j.ghiasi/introspection-zjvyoicjhpuq گفت ببین، خیلی فرق هست بین خجالتی بودن و درون‌گرا بودن. ترس از قضاوت شدن ممکنه باعث خجالتی شدن یک آدمی بشه، یه جورایی تحمیلی محسوب میشه اما خیلی وقت ها درون‌گرایی انتخابیه، تصمیم میگیری دور و برت خالی بشه که از آدم ها ناراحت نشی و حتی دقیق تر اینکه کسی رو ناراحت نکنی چون طعمش رو چشیدی. گفت میدونی خیلی وقتا حساس بودن و ظریف بودن و یا حتی لطیف بودن یک آدم باعث درون‌گرایی میشه، چون خیلی ریزبینی بیشتری به خرج میدن، علاقه به همین عمیق شدن باعث میشه از زمان های خیلی از کارها و افراد بزنن تا وقت کنن به علاقه شون برسن.پرسیدم به نظرش کدوم بهتره؟ برون‌گرایی یا درون گرایی؟گفت تو همین نوع سوال پرسیدنت نظر خودتو داری میگی.گفتم چجوری؟گفت خیلی واضحه، از ترتیب استفاده از کلماتت، این مساله ای هست که تقریبا جا افتاده حتی داخل ناخودآگاهمون که برون‌گرایی به استانداردهای زندگی نزدیک تره و اون ها، آدم های موفق تری محسوب میشن ولی به نظر من خیلی درست نیست چرا که مگه ما چندتا آدم درون‌گرای موفق میشناسیم؟ یک اشتباه بصری اینجا رخ میده چون برون‌گراها بیشتر دیده میشن و خیلی طبیعیه موفقیت هاشون بیشتر دیده بشه و ما آدم هایی هستیم که عدم موفقیت های دیگران رو تقریبا نمیبینیم یا زود فراموش میکنیم، شاهدش همین که نمیدونیم نائب قهرمان های جام های جهانی چه تیمایی بودن، ولی اکثرا برندها و برنده ها رو میشناسن، حالا به این فکر کن اون آدم هایی که نمیبینی جزو کدوم دسته قرار میگیرن، یا اون آدم هایی که نقشه راه پیشرفت خیلی مسائل رو مشخص میکنن کجاها دیده میشن و جزو کدوم دسته قرار میگیرن، کی میگه امسال تمرکز فلان دانشگاه مطرح دنیا روی چه چیزی باشه، چه کسانی به متغیرها وزن میدن، در هر حال باز هم نمیشه گفت کدوم بهتره چون در هر حال توازن و تعادلی وجود داره که در سطوح مختلفی بوجود میاد و حفظ میشه و همه نوع آدمی در کل موجب این توازن و تعادل میشن، به و بهتر نداره...#برش#از_لابلای_حرف_هایش#مرحومJanusJanusWed, 24 Jun 2020 04:35:19 +0430