https://virgool.ir/feed/@m.barzinمی نویسمfa2026-11-11 10:39:38https://files.virgool.ir/upload/users/23186/avatar/PSI5pw.pnghttps://virgool.ir/@m.barzinhttps://virgool.ir/@m.barzin/برای-چه-کسی-کار-می-کنی-zgl1aovmp8kqساعت های زیادی از روز را تلاش می کنیم. گاهی این تلاش همراه با لذت است و گاهی با کلافگی و بی حوصلگی.به راستی چه چیزی کار و کوشش را برای ما جذاب می کند؟ زمانی که در حال برداشتن گام های عملی برای انجام امورات هستیم درون ما چه چیزی به وقوع می پیوندند که گاهی ساعت ها با کار دست و پنجه نرم می کنیم اما شادابیم و گاهی به اندازه برداشتن سنگی از راه زحمت کشیده ایم اما خسته و ملولیم؟شما برای چه کسی کار می کنید؟ خودتان، خانواده، دیگران. لطفا روی این بخش کمی در حد چند ثانیه فکر کنید. همه اینها را با در نظر گرفتن رضایت خداوند عرض کردم. از در آوردن نان شب گرفته تا درآمدهای میلیونی.انسان های زیادی در اطرافمان وجود دارند که صرفا برای خانواده خود کار می کنند. بعد از کار غر می زنند و کافیست آن روز آنچه مد نظر بوده را بدست نیاورند. ساعت های طولانی و در شیفت های مختلف خود را به زحمت می اندازند تا پس اندازی کنند برای خانه و ماشین و آینده فرزندانشان. سوال؛ از نظر عقلی و منطقی چنین  نوع کار کردنی صحیح است؟ آیا اینکه ما حال را رها کنیم و برای آینده ای بجنگیم که حتی از ثانیه ی بعد آن بی خبریم؟ اینکه ما برای دیگران کار کنیم و حال خوب خود را صرفا در تامین شرایط زندگی مرفه فرزندانمان ببینیم درست است؟در حدیثى که علامه مجلسى؛ در بحارالانوار آورده مى خوانیم که یکى از دوستان امیرمومنان علیه السلام از او تقاضاى مالى کرد. حضرت فرمود: بگذار سهم خود را از بیت المال دریافت دارم، با تو تقسیم مى کنم. عرض کرد: این مقدار براى من کافى نیست (و چون مرد دنیاپرستى بود و از بذل و بخشش بى حساب و کتاب معاویه خبر داشت) به سوى معاویه رفت. معاویه مال فراوانى به او داد. او نامه اى براى امیرمومنان على علیه السلام نوشت و حضرت را از این ماجرا باخبر ساخت. (در واقع مى خواست بگوید: شما به تقاضاى من ترتیب اثر ندادید، دشمن شما انجام داد) امام علیه السلام در پاسخ نامه او چنین مرقوم فرمود: اما بعد از حمد و ثناى الهى، مالى که در دست توست پیش از آن در دست دیگران بوده و بعد از تو نیز به دست دیگران مى رسد. چیزى نصیب تو مى شود که براى آخرت خود ذخیره کرده باشى. تو باید خود را بر نیازمندترین فرزندان خود مقدم دارى. سپس فرمود: «فَإِنَّمَا أَنْتَ جَامِعٌ لاَِحَدِ رَجُلَینِ إِمَّا رَجُلٍ عَمِلَ فِیهِ بِطَاعَةِ اللَّهِ فَسَعِدَ بِمَا شَقِیتَ وَإِمَّا رَجُلٍ عَمِلَ فِیهِ بِمَعْصِیةِ اللَّهِ فَشَقِى بِمَا جَمَعْتَ لَهُ وَلَیسَ مِنْ هَذَینِ أَحَدٌ بِأَهْلٍ أَنْ تُوْثِرَهُ عَلَى نَفْسِکَ...؛ زیرا تو براى یکى از دو کس اموال را جمع مى کنى (و بعد از خود مى گذارى) یا کسى که با آن به اطاعت خدا مى پردازد در این صورت او سعادتمند شده و تو محروم و بدبخت، و یا کسى است که با آن معصیت الهى مى کند و او با اموالى که تو جمع کرده اى شقاوتمند مى شود. هیچیک از این دو صلاحیت ندارند که او را بر خود مقدم دارى...».منظور این نیست که تامین نیاز خانواده را در نظر نگیریم. اما اعتدال که لازمه هر کاری است را نیز بی خیال نشویم. روی سخنم با کسانی مانند خودم است که خودشان را فراموش کرده اند.در بخشی از کتاب پیام امیرالمومنین نوشته حضرت آیت الله مکارم شیرازی آمده است :در کتاب البیان و التبیین نوشته «جاحظ» چنین آمده است که «عبدالله عتبة بن مسعود» زمینى داشت که آن را به هشتاد هزار (دِرهم) فروخت (تا در کار خیرى مصرف کند). به او گفتند: خوب بود بخشى از این مال را براى فرزندانت ذخیره مى کردى. او در پاسخ چنین گفت: من این مال را براى خودم نزد خداى متعال ذخیره کردم و خداى متعال را براى فرزندانم ذخیره قرار مى دهم. یکى از شاعران فارسى زبان، کلام مولا را در این گفتار حکیمانه در شعرش چنین خلاصه کرده است:فرزند، بنده اى است خدا را غمش مخور        تو کیستى که به ز خدا بنده پرورىگر صالح است گنج سعادت براى اوست         ور طالح است رنج زیادى چرا برى؟m.barzinm.barzinMon, 19 Apr 2021 09:43:45 +0430https://virgool.ir/MePlusBook/یه-کتاب-فوق-العاده-fksgzmlorimgکتابی از جنس جنونمعرفی کتاب مانند نوشاندن غذا به کودک است باید هواپیمایی بسازی از پاراگراف ها تا دهان ذهن را وا کنند برای پذیرش لقمه ای کلمات. تکنیک ها سرجای خودش به کار رود تا پایی به سمت کتابفروشی راه گم کند و دستی در قفسه های مملو از آثار نویسندگان، کتابی را بیرون بکشد. آیا در قرن بیست و یک میلادی کسی دوست دارد دیوانه باشد؟ تا به حال دنیای دیوانگان را تجربه کرده اید؟ پای حرف های ناچندان معقولشان نشسته اید؟ همیشه اسم دیوانه که به میان می آید یاد علی اقا می افتم. علی آقا هیکل درشتی داشت. در این سی و چند سال که از خدا عمر گرفته ام تغییری در اون احساس نمی کنم الا موهایی که در آسیاب دنیا سفید شده اند. علی آقا، معروف به علی دیوانه. همسایه چند ساله ما که قدیم تر ها تا چشممان به او می افتاد راه به منزل کج می کردیم که خدای ناکرده نگاهش به ما گره نخورد. علی آقایی که قدیمی ترها می گفتند مرغ را زنده زنده می خورد و پرتاب سنگش در حد قهرمان المپیک است. علی آقا سالیانی است که در قبرستان شهر گذران عمر می کند و او را پای تابوت خیلی ها دیده ام. همیشه برایم سوال بوده که علی آقا به چه می اندیشد؟ دنیا برای او چه شکلی دارد؟ او چطور سیر می شود؟ آیا او هم غم و غصه ناهار و شام و لباس را دارد؟ وقتی با سوال ها کلنجار می روم ناخودآگاه یاد اثری فوق العاده از استاد محسن عباسی ولدی می افتم. شاید برای عده ای خیلی دیوانگی و دنیای دیوانگان جذاب نباشد. اما این کتاب جوری نگاه را تغییر می دهد که از عاقل بودن خود شرم می کنیم. بعد از خواندن این کتاب و یا بهتر است بگویم در همان صفحات ابتدایی متوجه شدم که چقدر از دنیا واقعی بدورم چون فکر میکردم عقل را محور قرار داده ام همیشه به خود می بالیدم اما حالا... کتاب شیرین و خوشمزه روضه عقل، فرهنگ جنون یک روایت فوق العاده است از زندگی کسانی که به قول نویسنده محترم عقل حسابگر را کنار گذاشته اند و دیوانه نامیده شده اند. زندگی دیوانه را چنان در این کتاب زیبا به نمایش گذاشته اند که مدت ها دنبال شهرشان گشتیم و دیدم شهر دیوانه ها در درون ما زیر خروارها تفکر بی پایه و اساس و حسابگر دنیایی مدفون شده است. راستی علی آقای داستان ما نمونه ای از کسی است که به خدا خیلی اعتماد دارد زیرا یاد ندارم که غصه روزی را خورده باشد و شاید او کلام مولا را شنیده و درک کرده که روزی دو نوع است آنکه او سمت تو می آید و آنکه تو به سمت آن می روی. میخواهیم کمی شما را در شهر دیوانگان بچرخانم. شاید مانند بنگاه دارهای خبره تهرانی توانستم خانه در این شهر را برای شما به اجاره بگیرم. نداشته باشند شکر می کنند کنندکه داشته باشند شکر می کنند نداشته باشند شکر میکنندما معنای اضطرابیم که که نشاطمان را حجم اسکناسهایمان تنظیم می کندفقط دیوانه ها زندگی می کنند که بَه بَه کسی شادشان نمی کند و اَه اَه کسی اندوهشان نمی دهد.ما زندگی نمی کنیم گدایی می کنیمکه کاشه چشممان همیشه محتاج نگاه دیگران استدیوانه های غصه تربیت بچه را نمی خورنداز بس که زندگی با پدر ان و مادران دیوانه جذاب است. بچه ها در شهر دیوانه ها، عاشق حنون می شوند. هیج بچه ای از پدرو مادرش گلایه نداردچون دیونه ها اخلاقشان مثل نسیم بهاری استکه به هر که در مسیرش باشد جان می دهد.زندگی با دیوانه ها هیچ وقت آدم را خسته نمی کند.شاه کلید تربیت دچه دیوانه ها همین یک جمله استعشق فقط عشق حسین علیه السلام »کتاب خوب بخوانیم.m.barzinm.barzinFri, 16 Apr 2021 23:54:50 +0430https://virgool.ir/@m.barzin/سرمایه-گذاری-ltrshvkis2wiخیلی دلم برای روزهایی که هیچ وقت آن را تجربه نکرده ام تنگ شده است. شاید بگویید این تناقض است. خب حقیقت این است که ما گاهی در خودمان زندگی می کنیم. این اتفاق برای ما در تمامی روزهایی به وقوع می پیوندد که بین ای کاش های خود به زندگی، رفتار، برخورد، جایگاهی را متصور شویم و با آن سر ذوق بیاییم.من هم مانند مابقی انسان و بهتر است بگویم چون شما، ساعتهایی را به آنچه دوست دارم باشم فکر میکنم و بعد که حسابی کیف کردم رهایش می کنم تا خودم باشم. چند مدتی است بیش حد به این می اندیشم که این من با آن من چقدر فاصله دارد و آیا می شود این فاصله را کم کرد و یا از بین برد؟ دوست دارم که خودمی باشم که دوست دارم.چند مدتی است تازه این کوته فکری غلبه کرده ام که فکر می کردم آموختن سرمایه گذاری نیست. البته نه در این حد. بگذارید شفاف تر بگویم. می گفتم: خب این آموزش را دیدی بعدش؟؟؟؟ و میرفت به مرحله رها سازی. بالاخره استارت زدم و یا همان بهتر که بگویم شروع کردم تا کمی زبان پارسی را نیز پاس داشته باشم.از یه آموزش 16 ساعته برای سرمایه گذاری روی خودم شروع کردم و حالا جرات این را پیدا کردم که آموزش 50 ساعته یک ساله ای را نیز شرکت کنم. من می خواهم به من اصلی نزدیک شوم. یا بهتر اینکه من میخواهم آنی باشم که باید باشم.پیشنهاد : روی خودتون سرمایه گذاری کنید.برگرفته شده از : mohammadbarzin.irm.barzinm.barzinFri, 16 Apr 2021 13:41:33 +0430https://virgool.ir/@m.barzin/این-منم-uadzhme6lmrkمن یک کتابخوانم. بشدت تنبل. گاهی اطرافیانم من را منظم می بینند و این برای خنده یک ماه من کافیست. شاید حرکتی منافقانه داشته ام. نمیدانم!من در روز بشدت درگیر اینستاگرام هستم. ولگردی می کنم. با اینکه هزار نفر را نصیحت کرده ام و خیلی ها را از این محیط دور کرده ام اما خودم با نسخه ی شفابخشم سرطانی شده ام.زمانی بشدت میخواندم. الان هم می خوانم. خیلی زیاد ولی نه آدم سابق هستم نه حس و حال بودن آن فرد را دارم.می خواهم کمی خودم را برای شما تعریف کنم و درسهایی در این تعریف وجود دارد که شاید بعدا که خودم به آن رجوع کردم پشیمان شدم و مجبور به حذف پست.محمد برزین هستم. بزرگترین افتخارم و برترین چیزی که آن را باخودم یدک کش می کنم مداحی برای خاندان پیامبر است. نه مداح نیستم و خودم را مداح نمی دانم. جایی که حاج منصور ارضی و حاج محمود کریمی در آن مداحی می کنند ما را چه به این یدک کشی. مانند این است که مورچه ای بخواهد هواپیمایی را از باتلاق بیرون بکشد. میخوانم برای اهل بیت. ریا و این ها هم سرجایش که الان حال رسیدگیش را ندارم.کتاب میخوانم. نیمی از کسانی که من را می شناسند و کمی آدم حساب می کنند برای مطالعه زیاد در زمینه های مختلف است و الحمدالله کسی نمیداند که این همه خواندن هیچ فایده ای برای انسان شدنم نداشته و هر چه نویسندگان تلاش کرده اند نتوانسته اند که ذره ای مرا در مسیر درست قرار دهند.اجازه بدهید بی محابا بنویسم. سر و تهش را بعدا درست می کنم. راستی شما هم بنویسید. از اساتید برتر جهان در این زمینه مطالب زیادی خوانده ام که نوشتن بی محابا چقدر در شکستن سد نوشتن موثر است.کجا بودیم؟جانم برایتان بگوید که درهم میخوانم. تاریخی، سیاسی ، اجتماعی و فرهنگی و گهگداری کسب و کار و انگیزشی و خارجی و ایرانی و رمان. حالا شما ببینید چه بلایی به سر این مغز بی نوا می آِید. نه اینکه درهم خوانی بد باشد نه. افراد زیادی هستند در دنیا که درهم میخوانند اما روش خواندن را رعایت می کنند. شلخته خواندن هم  اصولی دارد که اگه رعایت نشود خروجی اش می شود کسی مثله من که نمی تواند در مورد موضوعی خاص بنویسد.از کتاب و کتابخوانی بیرون بیاییم به ورزش می رسیم. فوتسالیست با استعداد ولی رها کرده. رزمی کار بد بدن و خشک ولی رها کرده. مربی ای خندان و با تکنیک های مختلف در آموزش ولی رها کرده. کلا من خیلی محکم نیستم. زود رها می کنم. با اینکه به شدت استعداد دارم.مسئول برنامه ریزی مواد اولیه یک مجتمع تولیدی که اجازه تبلیغ برای آن را ندارم. به شدت از کارم متنفر هستم ولی این خللی در کارم ایجاد نکرده است. دقیق و بدون مشکل این مدت کارم را پیش برده ام . مدتی که حالا به سه سال رسیده است. مجتمع تولیدی که 70 درصد مواد اولیه آن خارجی است و دوندگی از بالا تا پایین آن کاری پیش پا افتاده است. در کنار مسئولیت تامین مواد چند سالی با اینکه انبار مواد اولیه را تحویل داده ام همچنان  جور آن را می کشم و سالی چند بار جهت انبارگردانی و کنترل مواد دست به کار می شوم . روز 28 اسفند سال 99 نیز ما را بی نصیب نگذاشتند و تا ساعت 9 شب مشغول بودیم و جور کشیدم چه کشیدنی.بخشی از زندگی من کارهای فرهنگی است. از پایگاه بسیج گرفته تا هیات مذهبی. بشدت به نوجوانان و جوانان اعتقاد دارم. اهل میدان دادن هستم و نتایج خوبی را هم گرفته ام. امسال بازرسان بسیج وقتی با شورای پایگاهی غیر عادی با میانگین سنی 15 سال مواجه شدند کمی مانده بود که مجبور شوند با نیشگون خود را بیدار کنند. من اعتقاد دارم اگه بخواهد اتفاقی بیفتد همین نوجوانان و جوانان هستند که آن را انجام خواهند داد. سخت گیرم. بچه های مسجد من را با خنده ها و اخم ها دیده اند. می خندم و می خندانم. اما این برای زمانی است که قوانین زیر پا گذاشته نشود و اصول فراموش نشود. تنبیه می کنم ولی نه آن اندازه که خرابکاری به بار بیاید.بخشی از زندگی من خانواده هستند که دوست ندارم در مورد آن چیزی بنویسم.گوشه ای از زندگی م برادرانم هستند. شما بخوانید رفیق. کسانی که خیلی محدودند.  حتی از تعداد انگشتان یک دست هم شاید کمتر. بشدت دوستشان دارم. برایشان دست به خیلی کارها می زنم. این ها کسانی هستند که تست های مختلف را رد کرده اند. امتحاناتی که خیلی ها رد شده اند. من قوانین خودم را دارم . با کسانی که دوست داشته باشند کنارم باشند شرط می گذارم. رده سنی هم ندارد. از میثم متولد 1368 تا مهدی متولد 86 چند قانون ساده را باید عمل کنند. نماز اول وقت، احترام به پدر و مادر، درس و تحصیل. همین. خیلی ها همین شروط ساده را نمی توانند اجرا کنند. راستی یک قانون دیگر هم وجود دارد که کار کمی سخت می کند. خبرگیری. هیچ وقت دوست نداشتم از این دسته از اطرافیانم بی خبر باشند. اصرار به دیدار حضوری ندارم. ولی در این دنیای ارتباطات که کانالهای خبرگیری بسبار زیاد است اگر کسی کم کاری کند خیلی ...و زندگی شما هم پر از این نقشهاست که شاید برای دیگران شنیدن و خواندن آن جالب باشد.بنویسد.برگرفته شده از : mohammadbarzin.irm.barzinm.barzinFri, 16 Apr 2021 13:37:59 +0430https://virgool.ir/@m.barzin/درد-مشترک-دنیا-eis8zmchzkfjامروز صحبت از شوق بود. شوق به کسی که شوقش را نداریم ولی برای آمدنش به هر رسمی خیابان آرایی می کنیم. نداریم آقا جان. حکایت ما حکایت کسی است که شکمش سیر است و یا بهتر است بگویم در حال منهدم شدن است و دم از گشنگی می زند.روحانی منبر امشب می گفت: تشنه، خواب آب می بیند. ما در خواب هم ندیده ایم آن ماه روی بنی هاشم را. راستی آیا اگر خانه و زندگی و کار و بارمان رو به راه باشد او را می خواهیم؟تعارف را کنار بگذاریم. کمی رو راستی نیاز است. با خودت. حالا خلوتی گیر بیاور و بدون زیر لفظی گرفتن جواب بده. آیا خدا را وکیل می گیری که راستی بگویی که نیاز داری به صاحبی که یادمان از یادش نمی رود.امشب حرف پیرپالان دوز آمد. یا آن کفاش که امام زمانش را محکم در آغوش می گرفت. نمی دانم. چرا خیال می کنیم جایگاه اجتماعی مان در دیدار موثر است. آیا او این خفت کشیده ها(خودمان را می گویم) را با جایگاه شان می سنجدد و به دیدار می طلبد؟منبری امشب لا به لای حرف هایش خیلی ظریف و نرم چیزی حواله مان کرد که فراموش کردنش خیلی سخت است. بیا بچه مسجدی عزیز برای این فرد آلمانی امام زمان را معرفی کن. چند خط کافیست. به جز نام پدر و چند چیز پیش پا افتاده ی عمومی چه در چنته داری؟اللهم عرفنی حجتک!!!وقتی نمی شناسم چه بگویم. آری ما حسین را می شناسیم. ما منتظر محرمیم. و شاید اگر امامی که برایش ریسه بندان می کنیم دست به محرم و عزاداریمان بزند تکفیرش کنیم. ما حسین را می شناسیم. تصورش می کنیم. با او خلوتی داریم. دردو دلی می کنیم. اما امام زمان ما حسین علیه السلام نیست. امام زمانه ما مهدی است. آقایی که نه در طلبش بودیم نه در مسیرش. ولی تا دلت بخواهد برای شروع جلسات دعایش کردیم.الهی عظم البلا!خدایا بلایی بالاتر از بی معرفتی خلق کرده ای. همان که علی را از پا در آورد. همان که علی بخاطرش می فرمود: من را از اینان بگیر. خدایا ما را می شناسی. ما میل به کوفی شدن داریم. ما ظرفیت لازم برای بریدن سر امام را با این حال و احوال داراییم. نه جانبازی در راه علی را تجربه کرده ایم نه برای پشت علی در آمده ایم و دفاعی کرده ایم. ما همان دهاتی هایی هستیم که برای کاسه جویی دامن پر از سنگ کرده و پسر پیغمبرشان را نوازش کرده اند.یا علی یا محمد!صدای ما را می شنوید. اگر این چنین نبود که دعایی وجود نداشت. اصلا چه معنا داشت صدا زدن کسی که امیدی به پاسخ دادنش نیست. شما شنونده اید. ما صدایمان نمی رسد. نه! فرموده اند: لبانت که تکان بخورد ما صدایتان را می نشویم. پس این بی جوابیها چیست. درست فهمیدی. فرق است بین صدایی که میخواهید و صدایی که صرفا صداست. ما مردم داد وبیدادیم. خواستن ما درون مایه صرفه و صلاح دارد. یعنی تو بیا که ما کارمان راه بیفتد. کارمان را راه می اندازند. اما وصالی صورت نمیگیرد. وصال رابطه اش با طمع کاملا قطع است.اخبار 20:30 که به پایان می رسد مردم می فهمند که دردی دارند مشترک. و آن درد دوری نبودن امام نیست. درد جهانی ویروس کرونا. زیرا قبل از این بیماری ما برنامه ای برای خواستن و تمنا نداشتیم. رسانه القا می کند که درد وجود ویروسی است که بالاخره مجبور است بار ببندد و ترک جهان کند. انگار هنوز درد اصلی را درک نکرده ایم. راستی بعد از کرونا ما به امام زمان و این ادعیه نیاز داریم؟ درد مشترک مردم دنیا کرونا نیست.برگرفته شده از : mohammadbarzin.irm.barzinm.barzinFri, 16 Apr 2021 13:35:13 +0430https://virgool.ir/@m.barzin/آمار-بازدید-پست-های-من-در-سال-۹۹-mxx5vuxsuw6lدر طول تاریخ از اعداد استفاده کردیم تا اغلب داد و ستد کنیم و آن‌چیزی که شمردنی است را بشماریم. برای هر عدد واحد درست کردیم تا عددهای زندگی قاطی نشوند و از اعداد، شفاف‌تر استفاده کنیم؛ مثلا وقتی می‌گوییم ده هزار تومان به پول اشاره داریم و وقتی می‌گوییم ده هزار بلیط به بلیط!روز به روز که در زندگی جلو‌تر رفتیم عددها فرقی نکردند ولی این واحدها بودند که زیاد شدند. واحد کریپتو، واحد اصله درخت، واحد فاصله و …«واحد» یک توافق عمومی است برای شمردن؛ تا همانطور که گفتم شمردن‌ها قاطی نشود. مشاهده افراد دارای ثروت (اجتماعی یا مالی) به من ثابت کرده اینکه چه چیزی را بشماریم از اینکه چطور بشماریم مهم‌تر است. هرکس با واحد خاصی مسائل زندگی را می‌شمارد. اینطور به نظرم آمده که مشخص کردن واحد یعنی مشخص کردن اینکه من در زندگی برای چه چیزهایی ارزش قائلم و می‌خواهم چه چیزهایی را در زندگی بشمارم. https://cdn.virgool.io/annual-report/1399/gu8fdkjr2wq0-clO9I.mp4 اعدادی که بدون واحد ثبت کردمبه ویدیویی که ویرگول برایم ساخته که نگاه می‌کنم میبینم که در سال ۹۹، من در مجموع ۱۶,۱۴۷ کلمه در ویرگول نوشتم و منتشر کردم و مخاطبین، پست‌های من را ۸۳ مرتبه پسندیدند و ۷ بار هم نظر خود را روی پست‌های من به اشتراک گذاشتند. در سال ۹۹، ۱۴ نفر در ویرگول من را دنبال کردند تا پست‌های بعدیم را بخوانند. این اعداد نشان میدهند من کاری کرده‌ام. هرکدام به واحدی وصل هستند. از خودم می‌پرسم من کدام واحد را شمارش کرده‌ام؟ کدامیک از واحدهای بالا از همه برای من مهم‌تر است؟ ادامه ویدیو را می‌بینم.آمار از اثر بیرونی می‌گویندطبق آمار پست‌های من ۵۹۹ بار خوانده شدند و ۳۷,۳۵۹ ثانیه صرف مطالعه آنها شده است، که با توجه به جمعیتی که در ایران به اینترنت دسترسی دارند، ویرگول به من می‌گوید که توانستم ۰/۰۰۰۵۱۲۱۸۸ ثانیه، سرانه مطالعه دیجیتال کشور را بالا ببرم.از طرف دیگر ویرگول به من می‌گوید که اگر قرار بود پست‌هایم را چاپ و به دست تک تک خوانندگان برسانم باید ۴,۰۹۷ کاغذ مصرف می‌کردم.آن عددهای کوچک ابتدای ویدیو حالا تبدیل شده‌اند به عددهای بزرگ به اینکه من جلوی مصرف این تعداد کاغذ را گرفتم یا به اینکه من ۰/۰۰۰۵۱۲۱۸۸ ثانیه، سرانه مطالعه دیجیتال کشور را جابه جا کرده‌ام. واحد این عددها برای من ملموس‌تر است.واحد نوشتن چیست؟همه عددهای بالا و همینطور اثر بیرونی که روی خوانندگان و همینطور در مقیاس بزرگتر طبیعت و جامعه اطرافم گذاشتم اعدادی هستند که من دوستشان دارم و به آنها افتخار می‌کنم. اگر چنین ویدیویی دست شما نیز رسید به شما بابت تک تک اعداد تبریک می‌گویم.اثر هر نوشته تا حدودی معلوم است، اگر بنویسید جلوی قطع درخت را می‌گیرید، به سرانه مطالعه کشور اضافه می‌کنید و خوانندگانی جذب می‌کنید که شما را از طریق نوشته‌هایتان می‌شناسند و …به نظرم می‌رسد که نوشته‌های من و شما واحد ندارند ولی اثر بیرونی دارند.m.barzinm.barzinFri, 16 Apr 2021 04:55:16 +0430https://virgool.ir/@m.barzin/برجک-امید-dw624fhhwkhiباخت از جایی اتفاق میفته که شیطان برجک اصلی رو نشونه میگیره. بله !!!برجک اصلی که مهمترین و استراتژیک ترین محل نفوذ شیطان هست برجک امیده ... یه نگاه ساده بندازی متوجه می شی ... شیطان با نفوذی های خودش درون رو متلاشی می کنه و امید رو به طور کامل از بین میبره و از اینجا به بعد کار سختی در پیش نداره و تصرف اتفاق می افته... خوب نگاه کن این مورد در مورد شیطان بزرگ هم کاملا صدق می کنه . نفوذی ها کار خودشون رو در داخل به راحتی انجام میدند و از درون ریشه ها رو دارن سست میکنند. غربی ها هم دارند هدف رو دور جلوه می دن و امید رو از بین می برن تا برجک اصلی که ناامیدیه زده بشه و بعد ... این ماجرا به راحتی قابل فهمه و اگر بیانات رهبری رو پیگیری کنید متوجه منظورم می شیدرهبری هدف رو نزدیک می دونند (اشاره به 25 سال تا نابودی اسرائیل و حتی نزدیکتر) و امیدواری و تکیه ایشون به خدای تبارک و تعالی با پشتوانه عزم و اراده جوانان که هر کاری بخواند می تونند انجام بدند و بعد مراقبت از برجک امید. در این چند سال بارها ایشون امید رو به جامعه در سخنرانی های خود تزریق کردند و این ماجرا یک اتفاق ساده نیست که بخواهیم از کنار اون به راحتی بگذریم. m.barzinm.barzinSun, 06 Dec 2020 01:29:27 +0330https://virgool.ir/ruhollahstudycenter/تغییرات-اساسی-1-مراحل-تبدیل-به-کتابخوان-شدن-ulh1c7jymzzpکتاب برای عده ای که این کالای ارزشمند  از دست مبارکشان نمی افتد مانند لواشک است. اسمش که می آید دهانشان آب می افتد. خاصیت کتاب باید این باشد.کتاب باید انسان را به سمت خود بکشد. راه فرار را ببندد. اتفاقی را رقم بزند که هیچ موجودی قادر به انجام آن نباشد. چنان بالا و پایینت کند که در تخیلات خود سرگردان شوی. کتاب است که دم خورش می شوی و ساعت ها تو را این طرف و آن طرف می کشد، ضربان قلبت را چنان بالا می برد که هر لحظه ممکن است سینه ات شکافته شود.با این اوصاف یکی از معظلاتی که مدت هاست برای آن با عده ای بحث می کنیم یحث سیر مطالعاتی است. سیر خوانی حالت لواشکی کتاب را از آن می گیرد. لا اقل برای من اینگونه بوده است. چون نظم و ترییبی خاص را می طلبد که با هر روحیه ای سازگار نیست.حضرت آقا در بیاناتشان از سیر مطالعاتی می گویند که خیلی خیلی مهم و تاثیر گذار است و عده ای از عزیزان با شنیدن کلام آقا بدون کوچکترین اتفاقی به سمت چیزی می روند که زمینه و آمادگی می خواهد. سیر مطالعاتی برای کسی که با کتاب انسی ندارد مانند سم است. یکی از معضلات سیر مطالعاتی وقتی پایه های اولیه آن صورت نگرفته، زدگی است. یعنی مباحث اگر بدون استاد و همراه باشد ممکن است ذهن غیرآماده را به جایی بکشاند که معلوم نیست انتهایش کجاست. متربی بعد از مدت کوتاهی هم از کتاب زده می شود هم از مباحثه.حالا چه کنیم؟ما در موسسه فرهنگی مثوا (قرارگاه مطالعاتی حضرت روح الله ) روش و برنامه ای را برای تبدیل یک فراری از کتاب به خوره کتاب در نظر گرفته ایم که 5 مرحله دارد . هر کدام بسته به ظرفیت مخاطب و تلاشی که در این بین صورت می گیرد کاملا متفاوت است. حال نکاتی که سطور پایین مشاهده خواهید کرد همان چیزی است که باید به آن دقت داشته باشید.مراحل تبدیل به کتابخوان1- شیرین سازیاولین مرحله از مراحل تغییر و تبدیل، مرحله شیرین سازی است که پایه و اساس خیلی از امور دیگر نیز می باشد. به عنوان مثال کودکی که از خوردن دارو گریزان است را با حل کردن چند حبه قند در داروی تلخ راغب به خوردن می کنند.شیرین سازی همانطور که از نامش پیداست مانند خوراندن داروی تلخ است با چند کار ساده و شیرین. اتفاقی که در کشور ما نه در رسانه ملی و در فضاهای فرهنگی صورت نمی گیرد ولی تا دلت بخواهد آمار از بی رغبتی مردم به کتاب از مراکز آماری خارج می شود.این مرحله می تواند با تبلیغات شروع شود. با تعریف دهان به دهان، چهره به چهره و قولی فیس تو فیس. همین که شما در جمعی خیلی شیرین در مورد کتابی حرف بزنید تا مانند لواشک دهان ها که هیچ دلها هم به جوش و خروش بیاید می شود مرحله اول شیرین سازی. پس تبلیغات را در این مرحله جدی بگیرید.دومین کاری که نمی توان به سادگی از نقش آن گذشت بحث تبلیغات روانی است. یعنی استفاده از فاکتورهای تصویری برای ترغیب. به عنوان یه کتابخوان یکی از کارهایی که انجام داده ام برای بوجود آمدن تبدیل یک فراری به کتابخوان حرفه ای، همراه داشتن کتاب است. همینکه در کوچه و خیابان و اداره و مهمانی کتابی هر چند جیبی را به همراه داشته باشیم خود می شود عامل کشش و جذب.سومین مرحله از مرحله مهم شیرین سازی نیز خارج از مباحث تبلیغاتی نیست. هدیه دادن؛ یکی از ابرازهای مناسبی است که می توان به عنوان حربه ای قدرتمند از آن استفاده کرد. هدیه ای که پای آن دو مرحله قبل و آماده کننده وجود داشته است. ما از کتابی تعریف می کنیم، خود آن را می خوانیم و همه جا با خود آن را همراه می کنیم و بعد از نفوذ اولیه، مقدمات پیشنهاد هدیه را فراهم می کنیم. حالا نوبت زدن تیر خلاص است که باید در شرایط خودش اتفاق بیفتد.چهارمین مرحله را به هیچ عنوان بدون شناخت طرف مقابل انجام ندهید که ممکن است اثر برعکس داشته باشد. پیگیری بی جا! بعد از هدیه دادن از حالت گیر سه پیچ خارج شوید و اجازه دهید طعمه (فراری از کتاب) هر زمانی که دوست دارد کتاب را مطالعه کند. (هر بار اون بینوا رو دیدید از کتاب و خواندن و اینجور چیزا ازش نپرسید روانی بشه) برای پیگیری از مطالعه روش های دیگری را پیاده کنید. به عنوان مثال موضوعی مرتبط با آن کتاب را پیدا کنید و در جمع های دوستانه خود صحبتی از آن را به میان بیاورید. دوستی که کتاب را به او تحویل داده اید را در جمع به عنوان کسی که در حال مطالعه کتاب است معرفی کنید و او را وارد چالشی کنید که از قبل برای آن برنامه ریزی کرده اید.ادامه دارد...2- پایبند سازی3- بازسازی4- غنی سازی5- دانش سازیبرگرفته شده از : mohammadbarzin.irm.barzinm.barzinWed, 19 Aug 2020 16:08:11 +0430https://virgool.ir/ruhollahstudycenter/چگونه-می-نویسم-1-برایان-آدلیس-z41qr3i4ej6yعادت نوشتن در افراد مختلف متفاوت و شاید کاملا شخصی باشد. از وبلاگ نویس های ساده مانند من گرفته تا نویسندگان بزرگ دنیا، همه و همه روش های خود را برای نوشتن داریم.یکی با هزار کلمه در روز کار خود را شروع می کند و اول صبح هر چیزی که کلمه به حساب بیاید را روی کاغذ پیاده می کند تا کاملا تخلیه ذهنی صورت بگیرد. کسانی هم هستند که تا مطالعه نکنند به سمت نوشتن نمی روند. آن دیگری با پیاده روی شروع می کند و آنی دیگر با خوردن قهوه.یکی روزها می نویسد و شبها کتاب می خواند و دیگری روزها را کاملا خواب است و شب ها خواب را بر چشم حرام می کند تا اثری ماندگار را خلق نماید.در این بخش  که نام آن را از روی کتاب «چگونه می نویسم » انتخاب کرده ام  سراغ صد نویسنده می روم و عادات نوشتن آن را با شما به اشتراک می گذارم ، شاید که رستگار شوید.در ضمن در انتهای هر پست شما بنویسید که عادت نوشتن شما با بهترین نویسندگان دنیا چقدر شباهت دارد.برایان آدلیس؛«بعضی روزها اصلا نمی توانم کار کنم اما بعضی روزها تا ساعت نه شب کار می کنم. در این روزها وقتی از پشت میز بلند می شوم مثل آدم های مست تلو تلو میخورم. نمی دانم چرا؟ هنوز نتوانسته ام راهی پیدا کنم که بهتر از این کار کنم. خیلی وقت ها زمانی که جلوی کامپیوتر می نشینم  هیچ چیز به مغزم نمی آِید. ولی کامپیوتر روشن است و به من نگاه می کند و می گوید : برایان بیا، شروع کن، زود باش .تا به حال کتاب هایی را نوشته ام ، مثل یک رویا به سراغم آمده اند. مثلا در شهر پالرمو ایتالیا به دریای مدیترانه خیره شده بودم که کل رمان به ذهنم آمد و فوری به اتاق برگشتم و شروع کردم به نوشتن. ... ساعت چهار صبح از خواب پریدم. همسرم گفت: بگیر بخواب.اما ترسیدم بعدا نتوانم به خاطر بیاورم. پس کامپیوتر را روشن کردم و 5 صفحه خلاصه داستان را نوشتم. کم پیش می آید که ایده کل رمان را این طوری به دست آوردم»چند نکته مهم در این بخش و در صحبت های آقای آدلیس وجود دارد که نمی توان به سادگی از کنار آن گذاشت.نکته اول را می توان اینگونه نامگذاری کرد: جدی گرفتن الهامات. شاید برای ما نیز در طول روز اتفاقاتی رقم بخورد که جرقه ای باشد برای دست به قلم شدن. کافی است کمی در خیابان قدم بزنیم تا در گیر و دار زندگی اجتماعی خوراک نوشتن را خود را فراهم کنیم. نمونه ای از این نوع نوشتار را دوست خوبم در وبلاگ زیبای نقل بلاگ به اشتراک می گذارد. نویسنده  با عکس العملی که نسبت به الهامات دارد نکته مهمی را گوش زد می کند و آن جدی گرفتن آنچه چیزی است که به ذهن خطور کرده است.شاید اگر نویسنده دست از دیدن دریا و مناظر آن بر نمی داشت و همچنان کنار دریا خوش می گذارند رمانی مانند رویا به وجود نمی آمد. و یا حتی اگر به نیاز طبیعی بدنش که خواب می باشد پاسخ می داد و از رختخواب جدا نمی شد امروز رمان دیگرش در بازار در اختیار مردم نبود.نکته دوم که تاثیر بسیار  زیادی در امورات روزانه ما نیز دارد  یادداشت برداری است. آقای برایان آدلیس با دست کشیدن از دو امر ساده خود را از مهلکه فراموشی نجات و موجبات به وجود آوردن رمان تازه خود را فراهم کرد.آقای آدلیس بعد از دست کشیدن از خواب، سراغ رایانه خود می رود و بدنه اصلی رمان خود را پیاده سازی می کند. شاکله اصلی رمان در اولین حرکت نویسنده شکل می گیرد و همین اتفاق با یک یادداشت برداری ساده آغاز شده است.برگرفته شده از : mohammadbarzin.irm.barzinm.barzinWed, 19 Aug 2020 16:04:37 +0430https://virgool.ir/ruhollahstudycenter/محرم-و-برجام-rtwufwxrbznnاین روزها همه در تکاپوی برپایی خیمه روضه سید الشهدا هستند و دست روی هر کسی می گذاری می بینی فرصت ندارد و من نیز در حد نوشتن یک پست کوتاه می خواهم دینم را به بیان و همراهان عزیزم ادا کنم.کاش برجام نیز مانند محرم ،نه در آن سطح عقیدتی و فکری بلکه ذره ای و حتی کمتر از ذره ای در مباحاث عمومی شبیه بود، لااقل در آرامش. شما حال و احوالات خود را نگاهی بیندازید. قبل از ده اول چه حالی دارید و بعد از دهه چه می شوید؟پای این سوال ساده سال ها تجربه خوابیده است. هر بار قبل محرم انگار غمی روی دوش مان سوار می شد و یکه تازی می کرد و درست بعد از دهه انگار قلب مان پر می شد از سکینه و حال خوب.قبل محرم پر از ناخوش احوالی بودیم، به واسطه دم خور شدن با هر اشتباه و گناهی،و همین محرم و خیمه و روضه ی ساده مانند یک همزن چنان ما را با خوبان درهم می کرد که حال خوش آن ها را پیدا می کردیم.اما برجام چه!!! نه قبل از آن تماشایی بودیم نه حالا!!! نه وضع عمومی مان تغییری پیدا کرد نه شکل خصوصی مان. طبق وعده قرار بود همه چیز چنان تغییر کند که ما به دوران شکوفایی برگردیم( چنان رونقی بوجود بیاد) اما ما الان در دوران پارینه های سنگی حضور داریم و مجبوریم با شکار امرار معاش کنیم(یه خرده افراط کردم می دونم).آیا این جماعت غرب زده، غرب گرا، غرب شده، غربیده، غربیلک و ... هستند؟من با یک مثال ساده این سوال را پاسخ و به شما اثبات می کنم که کمترین چیزی که برای این بزرگوارن می توانم در نظر بگیرم غربزدگی است. ناگفته نماند دلم می خواهد با همان ادبیات نفوذی یا واداده یا تو رفته شده آن ها را خطاب کنم اما دستم به خاطر مسائلی بسته است.چند روز پیش سالروز حمله اتمی ایالات شیطانی متحده آمریکا به هیروشما و ناکازاتی ژاپن است. حمله ای که با کشته شدن عده ای انسان بی گناه، تغییر ژنتیک و از بین رفتن امکانات و صنعت این کشور همراه شد.آیا شما در این سال ها حتی یک بار شنیده اید که آمریکایی ها نسبت به این عمل غیر انسانی خود معذرت خواهی کنند؟ جواب شما کاملا واضح و روشن است. خیر.از نظر آمریکایی ها کاری که در ژاپن صورت گرفت کاری لازم و طبق اصولی بود که عدم انجام آن خسارات زیادی را برای دولت و ملت آمریکا به همراه داشت.نگاهی به عملکرد دولت محترم آقای در سال های اخیر بیندازید. عملکرد افتضاح اقتصادی، اجتماعی، صنعتی، بازرگانی و ... که نتیجه و خلاصه آن رادر سفره های خود به راحتی می توانیم به مشاهده بنشینیم. عملکردی که خط فقری که قبلا در سطح خانواده های کم بضاعت جامعه بود به خانواده های متوسط و یا حتی بالاتر رساند. (همه رو آورد توی یه سطح، خدا پدرش رو غرق کنه توی رحمت)دولت محترم با معذرت خواهی رابطه ای ندارد و هر جا قرار باشد معذرت خواهی کند تقیه می کند(همین یه جاست که فقط تقیه میکنه). نمونه آن را در سانحه قطار سمنان شاهد بودیم که وزیر محترم نه معذرت خواهی کردو نه ابراز پشیمانی بلکه فرمودند: مردم بیمه بوده اند و از این جور خزعبلات. یا آن یکی شان که گفت خودت ماساژ بده و نمونه از این دست زیاد است که خودتان بحمدالله اهل حال هستید و جویای این موارد.در نمونه غربی است که معذرت خواهی هنوز بعد از هفت سال خسارت ممکن نیست و گرنه وقتی تابع اسلام باشی اشتباه را می پذیری و گردنت را باریک تر از مو می دانی و آماده تنبیه. تازه این در حالی است که  غریب به چهل سال شبانه روز از آسمان و زمین و دریای این مملکت محافظت کرده ای و ذره ای هم انتظار نداشته ای.آقایان دولتی وعده دان ما پر شده، گوش ما نیاز به شنیدن معذرت خواهی از سمت شما دارد بابت خسارات، توقفات، بی تدبیری ها، معیشت نا بسامان و ...برگرفته شده از : mohammadbarzin.irm.barzinm.barzinWed, 19 Aug 2020 15:59:23 +0430https://virgool.ir/ruhollahstudycenter/سلام-خدای-خوبم-معرفی-کتاب-sx8jf7yjscmmهر وقت یه عالم دینی رو دیدیم که قلمبه سلمبه حرف می زد بهش بگیم تو رو به اون خدایی که آسون حرف زده تا همه بفهمند، شما هم ساده روان حرف بزن.لقد یسرنا القران للذکر (آِیه 17 سوره قمر )گوشه ای از کتاب خدای خوبم سلامچند سال پیش در محله ی ما هیاتی وجود داشت که امروز به همت برخی دوستان و خودخواهی شان دیگر اثری از آن وجود ندارد. هیاتی ساده که جوانان و نوجوانان با شوق و ذوق در آن شرکت می کردند و همان برنامه ساده شارژ معنوی یک هفته شان را جور می کرد.از قضا در یکی از جلسات، روحانی بزرگواری را به جلسه دعوت کردیم که استاد حوزه و دانشگاه بود. بار علمی زیاد، چهره دلنشین، کاریزما و بسیار با ادب و متانت و در کنار همه اینها صدای خوب برای سخنرانی داشت اما 20 دقیقه ای که در خدمت این بزرگوار بودیم مانند ساعات قیامت گذشت، به عبارتی تمامی نداشت(به قول حامد آهنگی: بی صاحاب نمی گذشت)هر یک دقیقه صحبت آن بزرگوار که خیلی هم پرمغز بود مانند پتکی بود برای سر دوستانی که محتوای برایشان قابل هضم نبود. ثانیه به ثانیه بر شدت این روان پریشی افزوده می شد و در انتها برای عده ای آن سخنرانی جز تنفر چیزی به همراه نداشت.آقا! بزرگوار! خوشتیپ! با سواد! امام خمینی با آن عظمت در دیدار های عمومی انقدر ساده حرف می زدند که حد و اندازه نداشت. چرا اینقدر سنگین؟ چرا اینقدر پیچیده؟ مگر قرار است اثبات وجود خداوند کنی برای دانشمندان رشته فیزیک؟ این مستمع برای شنیدن چیزی که قابل فهم نیست پای منبر شما حاضر نشده. آمده تا تکمیل شود، آمده تا بار بگیرد.این مقدمه ای بود برای معرفی یک کتاب فوق العاده حال خوب کن. از خیلی ها که می پرسیم چرا قران نمی خوانی پاسخ می دهند که قابل فهم نیست. نمی توانیم بفهمیم قران چه می گوید. سنگین است و محتوای پیچیده ای دارد. می گویند: کاش کسی پیدا می شد که با زبان عامیانه تری این قران را ترجمه می کرد. اما خود قران چنین نظری ندارد. (ارجاع به بالا)کتابی بازبان خیلی ساده، به عبارتی کوچه خیابانی که برداشت های زیبایی از قران را به رشته تحریر درآورده است. نوشتار فوق العاده روان، فونت زیبا، ارجاع به آیه و کلی نکات مثبت و از همه مهمتر شیرین و خوشمزه.اگر به دنبال کتابی هستید که شما را به تامل در قران تشویق کند حتما کتاب «سلام خدای خوبم» نوشته آقای حسین ثروتی را تهیه کنید. کتابی که نگاهی زیبا به آیات داشته و حاصل تامل این بزرگوار در قران می باشد.برگرفته شده از : mohammadbarzin.irm.barzinm.barzinWed, 19 Aug 2020 15:56:19 +0430https://virgool.ir/@m.barzin/نزدیکی-ولی-دور-elk9nk9nptkjوای! تو هنوز نمی دونی که فاصله دل ها ربطی به فاصله بدن ها نداره؟چه بسا سال ها در کنار کسی هستی ولی ...الإمامُ علیٌّ علیه السلام : رُبَّ بَعیدٍ أقرَبُ مِن قَریبٍ ، و قَریبٍ أبعدُ مِن بَعیدٍ ، و الغَریبُ مَن لَم یَکُن لَهُ حَبیبٌ .امام على علیه السلام : اى بسا دورى که از هر نزدیکى نزدیکتر است و اى بسا نزدیکى که از هر دورى [از آدمى ]دورتر است، و غریب آن کسى است که دوستى نداشته باشد.نامه 31 نهج البلاغه(گوشه ای از کتاب حرف های مولا)همه ما تجربه ی بودن در کنار افراد مختلف را داشته ایم. سال ها کسانی را تجربه کرده ایم که نفس به نفس ما آمده اند و لحظه لحظه زندگی ما پر است از خاطرات مشترک با آنها. اما آیا کنار هم بودن یعنی نزدیکی؟شاید با خواندن سطر های اولیه، شما نیز به دنیای خاطرات خود سفر کنید و آنی افراد زیادی در ذهن تان مرور شوند که زندگی بدون آن ها را در مخیله خود هم نمی دیدید. اما حالا خبری از آن ها نیست.این روزها که حال درونی ام خیلی رو به راه نیست و مانند موج سینوسی بالا و پایین دارد بهتر این کلام مولا رادرک می کنم. (عبارات این قسمت را برای رفع مشکلات آینده پاک کردم) لحظه ای یاد کوفیان افتادم که در مقاتل آمده قلونبا معک و سیوفنا علیک. این که دلت هم باشد ولی شمشیر را از رو کشیده باشی همخوانی ندارد. (متن جایگزین)(دل گرفتگی): اگر کسی به شما بگوید مشتاق دیدار شماست چه حسی به شما دست می دهد؟ مطمئنا اگر هیچ عکس العملی نداشته باشید لااقل ناراحت نمی شوید. اما با شنیدن این کلمه حالم مانند بیماران کرونایی که دیگر دستگاه نیز جوابگویشان نیست بهم ریخته بود. با خودم زمزمه می کردم که این چه اشتیاقی است که شما را برای لحظه ای کنار من بودن به حرکت وا نمی دارد؟ این چه شوق و دلتنگی است که نه کلماتش بار دارند و نه نوع انتقالش؟زمزمه هایم پایانی ندارد؛ با خودم می گویم: دلتنگی آدم را بی قرار می کند مانند نوزادی که آغوش مادر را طلب کرده. دلتنگی خوراک را از آدم می گیرد.آری!!! مانند کسی که بیماری در اتاق عمل دارد و دیگر چندان امیدی به دیدارش نیست.شوق بدون اشک؟؟؟ نمی توانم باور کنم که کسی مشتاق است و شوق، اشکش را جاری نکند. تا دیروز کلمه «دوست دارم» را مقدس می دانستم و در به کار بردن این کلمه حساسیت خاصی داشتم و هر جایی خرجش نکردم. اما این چند روز کلمه ای دیگر نیز به دایره واژگان خاص و مقدسم اضافه شده که لذتی ماورای آنچه کلمه «دوست دارم» داشت را برایم دارد. «دلتنگتم»نکته ای که این سال ها با فراز و فرود هایش  برای من داشت این است که خرج بیهوده کلمات از قیمت و ارزش آن ها می کاهد. برخی کلمات عتیقه اند و رفتاری عتیقه مانند را باید برای آنان در نظر گرفت. هر جایی به کار برده نمی شوند. منشی خلوت گرا دارند. از شلوغی و های و هوی گریزانند. لذا قیمتی اند.کلماتی که لقه لقه ی زبان باشند بار ندارند. اتفاقی را رقم نمی زنند. به حرکت در نمی آورند. جوش و خروش ایجاد نمی کنند. کلماتی هستند مانند کلمات اضافه و چه بسا سکوت هزاران برابر قوی تر از آن ها باشد.دلتنگم!!! که بی قرارم.برگرفته شده از : mohammadbarzin.irm.barzinm.barzinMon, 10 Aug 2020 09:51:02 +0430https://virgool.ir/ruhollahstudycenter/ملزومات-ساخت-یک-ویدوئوی-اینستاگرامی-dcd6vpmclzqwچشمان زیبای شما بد نبیند چه کشیدم برای گرفتن یک ویدئوی سه دقیقه ای. در ادامه کار تولید محتوا و بر اساس استراتژی محتوای آشغالی، قرار شد یک ویدئو چند دقیقه ای در مورد معرفی کتاب تهیه کنم. همه چیز داشت خوب پیش میرفت. نور افتضاح، میکروفون در بدترین حالت ممکن، گوینده بی اعصاب و ...حدود سی بار ضبط کردیم و هر بار با توپوقی جانانه مجبوربه توقف تولید شدیم. این که می گویم: شدیم ؛ خودم بودم و دوربین و میکرفون. مطلب خیلی ساده بود ولی انگار روز، روز ما نبود.گوشه ای از متن به این شکل بود که باید دو بیتی خوانده می شد و سلام و علیکی و ادامه متن که موضوعی جنجالی از نهج البلاغه بود. حفظ کردن ابیات سخت نبود و با دوبار گفتن و زیر چشمی نگاه کردن حل شد. اما متن!!! وما ادراک ما متن!!! بعد از حدود بیست بار گفتن مجبور شدم دستگاه را خاموش کنم و قلم به دست شوم و کار را از نو شروع کنم.حالا تجربه ای که بدست آورده ام را برایتان می نویسم باشد که رستگار شوید (یاد قرآن افتادم، کلی حرف و نصیحت و تعریف و تمجید می کنه یهو میگه با این همه شاید که رستگار شوید. خدا چی میخوای از این بنده های درب و داغونت ؟؟؟)باید های گرفتن یه ویدوئوی معمولییه گوشی نسبتا میان رده با دوربین خوب (برای شروع کار تا اون وسط مسطا نیاز به دوربین dslr  نیست الکی هزینه نکن)یه عدد مونو پاد به همراه سه پایه نگه دارنده که خیلی تکون تکون نخوره و تعادل داشته باشه (من یه دونه چینی شو دارم خیلی خوبه)لطفا از منو پادی استفاده کنید که کنترل داشته باشه، برای اینکه هی بلند نشید دکمه ضبط رو بزنید و هی استپ کنید.یه اتاق خلوت که صدای مزاحم نداشته باشید.اگه اتاقتون نور خوبی هم داشت باز از پروژکتور با نور ال ای دی استفاده کنید که خیلی تاثیر داره.پرده پرده پرده، از رنگ خوشکل مثه آبی، یا سبز استفاده کنید که اگر خواستید با نرم افزار حذفش کنید بشه.زمان فیلم برداری خیلی مهمه؛ زمانی باشه که بچه ها خونه نباشند و در پیک کار خانم خانه نباشه که هی بیاد در اتاق رو باز کنه و به بهانه گرفتن وسیله از داخل کمد روی اعصابتون راه بره.اگه توی محله شلوغ زندگی می کنید با بچه محل هاتون مهربون باشید چون اگه بدونند که چه زمانی فیلم می گیرید دهن مهن تون سرویسه.سناریو نویسی و دوری از بداهه گویی. من خودم خوراکم رعایت نکردن این مورده، یعنی دقیقا وقتی دکمه ضبط رو می زنم تازه فکر میکنم که چی میخوام بگم و عمق فاجعه اونجاییه که اصلا بداهه گو نیستم و وقتی دوربین رو میبینم زبان مادری رو هم یادم میره.خودمونی باشید؛ خیلی ادای آدم های فهمیده رو در نیارید. مثه استادهای دانشگاه (البته برخی هاشون) متخصص مهربون باشید تا بی سواد با کلاس.خیلی قلمبه سلمبه حرف نزنید و با مخاطبتون راحت باشید. تک و توک یه شوخی ریز نمکی هم داشته باشید.نکته آخر؛ حتما سایت  و صفحه اینستاگرام  مهدی بیگدلی رو نگاه کنید. مهدی (انگار صد سال بهم رفیقیم ) توی تولید محتوا بی نظیره. خیلی خیلی عالیه.(خب از حالت محاوره در بیام و برم توی حال رسمی)انتخاب چوپان!!!حضرت در نامه 52 نهج البلاغه خطاب به مامور جمع آوری زکات 4 پیش شرط برای چوپانی که قرار است زکات را از مناطق به دستش برساند قرار می دهد که جای بسی تامل دارد.شرط اول: خیرخواهی؛ حضرت می فرمایند چویان باید خیر خواه باشد. یعنی اگر گله را از مسیر صعب العبور حرکت داده برای این است که نمیخواهد گرگ های گله را بدرند. مثال امروزی و دولتی اش می شود اینکه دولت آقای روحانی از مسکن مهر فاصله گرفت تا مردم در خارج از شهر و مکانی که امکاناتی ندارد زندگی نکنند و در عوض با کنترل قیمت خانه، شرایطی را به وجود آورد که همه صاحب خانه شوند و یا در صورت اجازه، هزینه کمتری را متحمل شوند.شرط دوم: امین بودن؛ چوپان باید امین باشد. اگر گله ای با 100 راس  گوسفند را تحویل گرفت در مقصد 100 راس گوسفند تحویل بدهد، نه اینکه ما بین راه با دوستان چند گوسفند را زمین زده و بله!!! دولت محترم دلار 4 هزار تومانی را تحویل بگیرد و 25 تومانی تحویل دولت بعد بدهد.شرط سوم: مهربانی؛ گله را به کسی بسپار که مهربان باشد. اگر حیوانی در میانه راه دچار بیماری شد سریع قربانی اش نکند. مقداری سرعت حرکت گله را کم کند تا حیوان بیمار به زحمت نیفتد. مثلا اگر خبرنگاری از روی خیرخواهی سوال کرد که آقای وزیر عملکرد شما نسبت به این موضوع مسکن چرا به این شکل بوده میکروفن آن بینوا را از پهلو در حلقش فرو نکند و لگد نیندازد.شرط چهارم: حافظ بودن؛ چوپان باید تمام تلاش خود را کند تا دامی که در اختیار اوست سالم به مقصد برسد. از جایی گله را عبور دهد که آب و غذا به اندازه کافی در مسیر باشد. شتر بچه را از مادرش جدا نکند تا حیوان با آرامش در مسیر حرکت نماید. مثال امروزی اش می شود که قطاری با تعدادی زیادی مسافر را در استان سمنان با بی تدبیری به فنا ندهد و جای عذرخواهی حرف از بیمه و پرداخت خسارت بزند.روی سخنم  تنها با مسئولین نیست. از مردم عادی که رای میدهند تا کسی به عنوان نماینده مجلس یا رییس جمهوری در راس هرم مدیریت اجرایی کشور قرار بگیرد تا رییس جمهور، وزیر، مدیران کل و تمام کسانی که در مسیر انتخاب قرار دارند. همه و همه باید دقت کنند. وقتی امیر عدالت برای انتخاب چوپان شروطی دارد که نمی توان به سادگی از کنار آن گذشت حتما با جستجویی ساده انتخاب کارگزار نیز دارای نکاتی است که رعایت کردن آن می تواند در تسریع حرکت جامعه به سمت تعالی موثر باشد.برگرفته شده از : mohammadbarzin.irm.barzinm.barzinSun, 09 Aug 2020 16:58:25 +0430https://virgool.ir/@m.barzin/ولنگاری-اقتصادی-btcedgkqs4v5ولنگاری اقتصادی چیست؟ به جان کریستف کلمپ قسم تان می دهم در این سایت دنبال کلمات قلمبه سلمبه نگردید و دنبال تحلیل های آنچنانی نباشید چون خودم در وب نویسی ولنگارم. ولنگاری ، همان ول کردن یا ول دادن نوعی از رفتار است که در ماه های آخر دولت ها به مرحله ظهور می رسد و خودی نشان می دهد. نمونه ای از ولنگاری در این مثال ساده قابل مشاهده است که قیمت پنبری که آخر شب خرید می کنی با پنیری که با شوق و ذوق در اول وقت اداری تهیه می شود اختلاف قیمتی فاحش دارد آن هم بدون هیچ توجیهی.دلار سوار بر اسب رم کرده ای شده ، می تازد و لگد پرانی می کند. بازار مسکن که رقص کنان آهنگ سیاه نرمه نرمه می خواند و قری به کمر می اندازد. در این میانه تولید هم دستی را تا ته کشیده و قصد حرکت ندارد.(گریز خارج از بحث) وضعیت تامین مواد اولیه در کشور به چه شکلی در حال انجام است؟ چقدر از مجتمع های تولیدی به خاطر تامین با تاخیر مواد اولیه خطوط تولید خود را متوقف کرده اند؟ چرا بعد از چهل سال ما هنوز موادی که به راحتی جوانان با استعداد کشورمان می توانند تولید کنند را وارد می کنیم؟ چرا بحث تولید و اقتصاد و حرکت های جهادی چند سالی است به عنوان شعارسال انتخاب شده است؟ اقدامات مسئولین (همین ولنگارها) برای رسیدن جامعه به ثبات اقتصادی چه بوده است؟ آیا همه این اتفاقات نتیجه تحریم هاست؟ آیا ایران اولین کشوری است که در طول تاریخ تحریم شده است؟ (توی یه سریال 120 قسمتی این جومونگ سه بار تحریم شد). آیا راه شکست تحریم ها در آسمان هاست؟در دولت های پیشین معمولا سال های انتهایی با بالا رفتن شماره کالیبر مسئولین این اتفاق می افتاد ولی در دولت جناب روحانی از همان سال های نخست با انتخاب های درست و صحیح ایشان عده ای که عمدتا زخم اثنی عشر داشتند مسئولیت های کلان را به عهده گرفتند و عمل تخلیه (پی پی ) را به طور کامل انجام داده و با گرفتن پست های کلیدی تر، پست قبلی را به کسی ولنگار تر از خود تحویل دادند. در مورد نتیجه انتخاب خود ایشان شما را به خدا می سپارم چون نشانه های اثبات ولنگاری اقتصادی این دولت از آیه ها و راه های اثبات وجود خداوند بیشتر است.مسئولین ولنگارند (برخی)(در مباحث اقتصادی)!!! برای تفسیر باید این عبارت را به طور کامل موشکافی کنم. ولنگار از دو کلمه «ول» و «انگار» تشکیل شده است. ول یعنی ترک، رها، متروک، مرخص، مستخلص، واگذار، عاطل، مهمل، سست، شل، آزاد، بی ادب، بی تربیت، بیکاره، ولگرد، ، ولو، ویلان، هرزه، محبوب، نگار، ( گور باباش، به اگروز ماشینم )و چند تا کلمه دیگر که در شان یک وبلاگ نویس با تربیت نیست.  کلمه «انگار» نیز به معنی پنداشت، پندار، تخیل، تصور، خیال، فرض، فکر، پنداری، گویا، گویی. ترکیب این دو کلمه ولنگاری را تشکیل می دهد که معنی بدردنخور، بی بندوبار، بی تربیت، سهل انگار، شلخته، ولو، ویلان، هرزه را می دهد.چند شاخصه مسئول ولنگار:از کف جامعه خبر ندارد.از قیمت ها هم بی خبر است و اگر هم خبر داشته باشد اهمیت نمی دهد و تا حدودی هم دوست دارد همین طور باشد.با مردم ارتباط ندارد.دروغ می گوید.وعده می دهد.عمل نمی کند. البته عمل می کند ولی جای دیگر را.همه چیز را گردن دیگری می اندازد.به خودی ها اعتماد ندارد.اطرافیانش چپاول می کنند.اطرافیانیش میدان دارند.در بهترین منزل ها می نیشیند وقتی بعد از چهل سال از انقلاب جوان ها به خاطر مشکل مسکن نمی توانند ازدواج کنند.ولنگاری اقتصادی نتیجه تفکر لیبرال و غرب زده است. تفکری که باعث این روزها روزنامه های غربی تیتر بزنند آمریکا در حال سقوط است. با این حال عده ای در داخل کشور طوری از آن دفاع می کنند که انگار نطفه شان آن طرف بسته شده است. ولنگاری اقتصادی نتیجه اعتماد به سیستم بانک ربوی و دور شدن از قوانین اسلامی است. ولنگاری حاصل برخورد نادرست و دریافت های اشتباهی است که جامعه را به دسته بندی های نامطلوب مانند سرمایه دار و فقیر، بالاشهر و پایین شهر تقسیم کرده است.کمی نهج البلاغه بخوانیم!!!«ان الله فرض فی اموال الاغنیاء اقوات الفقراء فما جاء فقیر الا بما منع غنی و الله سألهم عن ذلک[6].»(به یقین، خدای متعال روزی بینوایان را در ثروت توانگران قرار داده است. بنابراین، هیچ‎کس فقیر و گرسنه نمی‎شود، مگر اینکه اغنیا حق وی را حبس کنند. اما خدای قهار آنها را به مؤاخذه و حساب خواهد کشید.»برگرفته شده از : mohammadbarzin.irm.barzinm.barzinSun, 09 Aug 2020 16:55:07 +0430https://virgool.ir/@m.barzin/مقتل-سید-الشهدا-szibrbumcmmmاین روزها به علت وجود سایت ها و شبکه های اجتماعی و از آن جایی که هر کس صاحب رسانه خود می باشد مطالب غیر معتبر و غیر قابل استناد به وفور در اختیار کسانی است که می خواهند آن اطلاعات را با روش خود در اختیار دیگران قرار دهند.یکی از این جوامع، بزرگواران مداح و منبری ها هستند که متاسفانه عده ای از آنها بی توجه به سند و مدرک و منبع، مطالب خود را از سایت ها و سخنرانی های دیگران، شبکه های مجازی دریافت و متاسفانه همان مطلب را با کمی تغیییر در اختیار عوام قرار می دهند.آنچه ما در کف جامعه شاهد آن هستیم موید این موضوع است که بی توجهی عده ای که از روی تنبلی به سمت مطالب حقیقی نمی روند برداشت نادرستی از روش و سیره امام را در جامعه شیوع داده که با واقعیت فاصله زیادی دارد. بر همین امروز کتاب مقتل جامع سیدالشهدا رو خدمت دوستان معرفی می کنم که به همت استاد مهدی پیشوایی و با تلاش ده ساله در موسسه امام خمینی تهیه شده است. به گفته مولف این کتاب از منابع و مستندات معتبر تاریخی تهیه شده و دقت بالایی در گزینش مطالب صورت پذیرفته است .کتاب در دو جلد تهیه شده و اطلاعات جامعی از قیام سیدالشهدا را در اختیار طالبان حقیقت قرار خواهد داد. گوشه ای بیانات استاد پیشوایی در ذیل پست آمده است.به ذهن بنده رسید که ما بیاییم تأسّی کنیم به ایشان و روش مؤثر مرحوم شیخ عباس قمی در پیش بگیریم و تلاش کنیم مقتلی بنویسیم که مرجع و جامع باشد. مقتلی که امروز نوشته می‌شود باید به نیازهای امروز جواب بدهد، سؤالاتی که امروز هست، دیروز نبود. مطالبی که امروز می‌پرسند در هیچ یک از کتاب‌های مقتلی که تا حالا بوده وجود ندارد. باید مقتلی جامع و معتبر باشد و پاسخ سؤالات امروز هم در آن باشد. البته می‌دانستم که این کار، کار یک نفر دو نفر نیست، کار، یک کار جمعی است و باید پشتوانه مالی هم داشته باشد. تا اینکه خداوند متعال مقدماتش را فراهم کرد و در سال 1380 بنده را دعوت کردند به مدیریت پژوهشی گروه تاریخ مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی زیر نظر استاد آیت‌الله مصباح یزدی تا کارهای پژوهشی تاریخی آ‌نجا را اداره کنم. از ما طرح پژوهشی خواستند که گروه تاریخ انجام بدهد (هر گروه پژوهشی باید کار پژوهشی انجام بدهد). من چون آرزوی دیرینه‌ام بود طرح مقتل جامع را دادم، طرح رفت در شورای علمی آنجا به سرعت تصویب شد و از سال 80 با گروهی از دوستان جوانمان که دوره تاریخ دیده‌اند و الان همه‌شان دکترای تاریخ دارند، دور هم جمع شدیم و طرح مقتل جامع را ریختیم یعنی فصولش را طراحی کردیم، مباحث را طراحی کردیم، خطوط اصلی را طراحی کردیم، و تدوین شروع شد. حدود 8 الی 9 سال طول کشید و به فضل خدا در دو جلد تألیف و منتشر شد به نام «تاریخ قیام و مقتل جامع سیدالشهداءع».اسمش را به این دلیل تاریخ قیام گذاشتیم که تنها مقتل نیست بلکه تاریخ جامع قیام امام حسین ع است. مباحث کتاب از سال‌های پیش از حادثه عاشورا، پیش از سال 61-60 شروع می‌شود. از ولایت‌عهدی یزید شروع می‌شود و حادثه تا شهادت شهدا و دفن شهدا در جلد اول ادامه پیدا می‌کند. در جلد دوم انتقال اهل بیت(ع) به کوفه و دوران اسیری و انتقالشان به شام و اقامت در شام، بازگشت به مدینه و قضیه اربعین و رهبری شیعه به وسیله امام سجادع بازتاب قیام امام حسین ع، آثار اجتماعی و آثار انقلابی قیام امام حسین (ع) و این جور بحث‌ها آمده است، به اضافه فصل زندگینامه یاران امام حسین ع نام این فصل را به این دلیل یاران امام حسین ع گذاشتیم، تا اختصاص به شهدای کربلا نداشته باشد، بلکه عموم یاران امام حسین ع را شامل شود، حتی کسانی که پیش از امام حسین ع در کوفه شهید شدند مثل هانی بن عروه مثل حضرت مسلم ع و امثال این‌ها.در مورد یاران امام حسین ع کتاب‌های متعددی نوشته شده ولی معمولاً با معیارهای علمی نوشته نشده است، ما سعی کردیم با معیارهای علمی بنویسیم. در جلد دوم حدود 20-30 تا سؤال عاشورایی که امروزه مطرح می‌شود و یک ذاکر، یک واعظ، یک گوینده هر جا برود معمولاً با این سؤال‌ها روبرو می‌شود پاسخ داده شده است. مثلاً محل دفن رأس مطهر امام حسین ع که نهایتاً کجا دفن شد؟ یا سؤال می‌کنند چرا محمد بن حنفیه در کربلا نبود؟ چرا عبدالله ابن عباس نبود چرا عبدالله ابن جعفر در کربلا حضور نداشت؟ آیا صحیح است که حضرت زینب س موقع ازدواج با عبدالله ابن جعفر شرط کرد که من باید با برادرم به کربلا بروم؟ بعضی رجزها و اشعاری که به امام حسین ع   نسبت می‌دهند آیا این‌ها سخنان امام حسین ع است؟ و امثال این‌ها که سؤالات خیلی رایجی است. هر واعظی، هر گوینده‌ای، هر خطیبی هر جا برود با این سؤالات روبرو می‌شود، این قبیل سؤال‌ها را در جلد دوم جواب داده‌ایم. بنابراین اگر از بنده سؤال بشود چه کتابی را مطالعه کنیم من مقتل جامع سیدالشهداء ع را توصیه می‌کنم که تهیه و مطالعه بفرمایند. مرکز نشر این کتاب در قم، انتشارات مؤسسه امام خمینی است. کتاب توسط یک گروه دوازده نفری که عمرشان را در تاریخ گذاشتند با نظارت و مدیریت بنده، با ملاک‌های تاریخی برای همین منظور نوشته شده و جامع نوشته شده تا یک مبلّغ و یک ذاکر وقتی این کتاب را در اختیار داشته باشد نیازی به کتاب‌های دیگر نداشته باشد.اما گاهی از کتاب‌های دیگر می‌پرسند مثل منتهی الامال مرحوم حاج شیخ عباس قمی، آن قسمتی که مربوط به امام حسین(ع) است. باید بگوییم غیر از چند مورد جزئی که ایشان توجه نداشتند و آوردند و مطلب ضعیفی است، مجموعاً قابل قبول است. نفس المهموم مرحوم حاج شیخ عباس قمی که قبل از منتهی الامال نوشته شده غیر از چند مورد محدود مطالبش قابل قبول است لهوف مرحوم سید ابن طاووس قابل قبول است. در مؤسسه دارالحدیث و زیر نظر جناب آقای ری شهری دانشنامه امام حسین(ع) نوشته شد که بعدها خلاصه‌اش به صورت مقتل امام حسین ع چاپ شد قابل قبول است، همچنان که خود دانشنامه قابل قبول است. مقتل جامع سیدالشهداء ع در نظر هست خلاصه‌اش چاپ بشود یعنی قسمت مقتلش و آنچه به حادثه عاشورا و یک کمی پیش از حادثه عاشورا مربوط است، در نظر است جداگانه چاپ شود.برگرفته شده از : mohammadbarzin.irm.barzinm.barzinSun, 09 Aug 2020 16:53:18 +0430https://virgool.ir/@m.barzin/شاخ-تولید-محتوا-psvh4gmludlfدر گذشته ای نه چندان دور هر کسی با همسر محترمه دچار گیر و گور می شد فردای آن روز یا خواننده می شد یا بازیگر. خدا پدرتان را بیامرزد در دوره ما یک ناصر عبداللهی بود و سعید شهروز و نهایتا آن خواننده ای که می خواند: پرنده های مهاجر ترانه خوان شده اند. بعد از این عزیزان تعداد کتک خورده ها از همسر به قدر اوج گرفت که در خیابان هر کسی رو لگد می زدی خواننده از آب در می آمد. آن قدر تعداد خوانندگان در حال افزایش بود که سازمان های جهانی به فکر ایجاد سبک های مختلف موسیقی افتادند از راک و پاپ و ...حکایت بالا بی ارتباط با امروزمان نیست. تا مشکلی در زندگی کسی پیش می آید رو می کند به ورود به عرصه تولید محتوا. هنوز به سن بلوغ نرسیده و یک کار ساده در حد رفتن به نانوایی را نمی تواند درست انجام دهد در صفحه معرفی اینستاگرام، خود را تولید کننده محتوا و مدرس کسب و کار معرفی می کند (آخه یونگ پو! چی می زنی که اینجوری در مورد خودت فکر میکنی؟ چای نعنا با دوغ آبعلی رو باهم بزنی هم اینجوری نمیشی).اینستاگرام کاری کرده که شلغم هم احساس هلو بودن کند. صفحات زیادی وجود دارند که صاحبان آن برای رشد خود هم دو کلمه کتاب نمی خوانند بعد نظرات کارشناسی می دهند در حد گری وی. چرا ما تا مورد بی توجهی قرار می گیریم به کارهایی رو می آوریم که در آن نه تخصص داریم نه اطلاعات خیلی خیلی ساده؟ چرا فکر می کنیم عرصه ای که دیگران ورود کرده اند جایگاه رشد ما نیز می باشد؟ چرا ارزش تولید محتوا را تا حدی پایین آورده ایم که خیلی ها بعد از شنیدن آن احساس انزجار می کنند.وبلاگ نویسی و نوشتار روزانه می تواند محیطی آموزشی باشد که درک درستی از تولید محتوا در ورود کننده به این حوزه را بوجود آورد. هر چند تفاوت هایی بین کپشن نویسی در اینستاگرام و پست های وبلاگ وجود دارد اما درون مایه هر دو یک چیزی می باشد و آن انتقال درست محتوا است.برگرفته شده از : mohammadbarzin.irm.barzinm.barzinSun, 09 Aug 2020 16:50:47 +0430https://virgool.ir/ketabaz/چطور-کتاب-بخوانیم-qiyxxhvsnahw یکی از راه های ایجاد تفاوت در نوشتن و به عبارتی برگ برنده در این کار، نوشتار صبحگاهی است. شاهین کلانتری یکی از کسانی است که به شدت روی این موضوع تکیه کرده و پست های زیادی هم در این مورد نوشته است.امروز اول وقت گفتم قبل از هر کاری چند تا نکته در مورد کتابخوانی را به دوستان ارائه بدم شاید که رستگار شوید(ههههه)برخلاف میل باطنیم محاوره می نویسم که ارتباط بهتری برقرار بشه...آقاجون! درهم برهم نخون. بعضی ها اینجورین که اگه یه کتابی که بهشون رسیده رو نخونند در پیچ تاریخی قرار می گیرند و هر لحظه سلسله حکومتیشون به انقراض نزدیک میشه. یه ذره تکلیفت رو با خودت مشخص کن. قرار نیست شما در هر زمینه ای حرفی داشته باشی و صاحب نظر باشی. خب نظر نداشته باش! میمیری؟میتونی ترم بندی کنی کتاب خوندنت رو. آره! من همین کار رو می کنم. مثلا این ترم دارم 5 جلسه طرح کلی اندیشه اسلامی در قران رو می خونم، سه فصل انسان دویست و پنجاه ساله حلقه سوم رو میخونم، نیمی از خطبه های نهج البلاغه، آغاز نهضت و بخش هایی از کتاب دو امام مجاهد. شما هم می تونی به شرط برنامه ریزی درست و به دور از جو و کارهای بچه گانه. در ضمن آخر ترم هم مهمه که خودت یه سنجشی بگیری از سازمان سنجش دقیقتر ...برای ماندگاری کتاب در ذهنت باید یه بلایی سر اون بیاری. مغز ما به شدت تنبله. آره خیلی تنبله. می دونید که بیشترین سوخت رو مصرف می کنه. کتاب رو میخونی نیم ساعت بعد هیچی یادت نمیاد. آره! تو اولیش نیستی و آخریش هم نخواهی بود. همه کتابخوانا با این مشکل دست و پنجه نرم می کنند.  چکار کنیم؟ آقا! بعد این که کتاب رو خوندی،  بیا یه مقدار کوچولو در مورد کتاب فکر کن. که چی بشه؟ مغز یه قفسه توی خودش برای اون مطلب باز میکنه، البته موقت و اگه دوباره به اون رجوع کنی و دوباره و دوباره متوجه میشه که شما به این مطلب نیاز داری و باید قفسه دائمی براش در نظر بگیره.خب رسیدیم به نکته آخر. آقا! کتاب رو که  خوندی با دیگران در موردش حرف بزن. یه رفیق خل و چل که گوش خوبیه رو پیدا کن و براش حسابی در مورد کتاب حرف بزن. آقا بزن راحت باش. چند تا گوش بترکون تا حسابی کتاب برات جا بیفته مثه قورمه سبزی یا فسنجون.برگرفته شده از : mohammadbarzin.irm.barzinm.barzinSun, 09 Aug 2020 16:47:50 +0430https://virgool.ir/@m.barzin/یک-نامه-آشنا-goydzcmbjvpf بسم الله الرحمن الرحیم از حسین بن علی به محمد بن حنفیه و کسانی از بنی هاشم که نزد وی هستند.هر کس به من بپیوندد به شهادت می رسد؛ و هر کس نپیوندد پیروزی را درک نخواهد کرد. والسلام.نامه ای کوتاه که می توان به شکل های گوناگون آن را تفسیر کرد. می شود این نامه را زنده دانست و حسین علیه السلام را در مقابل دید. می شود آن را فقط به خاندان بنی هاشم نسبت داد که با شناختی که ما از اهل بیت سراغ داریم چنین چیزی بعید به نظر می رسد زیرا کلام این بزرگواران مانند قرآن دارای بطونی است که در هر دوره ای تازگی خود را دارد و مورد استفاده قرار می گیرد. علمای زیادی در این خصوص تفسیرهایی را بیان نموده اند که جای بحث ما نیست و من برداشت خود  را از این نامه سید الشهدا ارائه خواهم داد.تمام نامه و سخنان سید الشهدا از هنگام خروج مدینه تا لحظه شهادت قالب خودش را دارد و برای اثبات آن می توانید دو نامه امام به مردم کوفه و بصره را مقایسه کنید که زمین تا آسمان در نوع نگارش و ادبیات متفاوت است. این نامه حضرت نیز شکل و قالب خودش را دارد. حضرت از مدینه خارج شده ولی به دلیلی دوباره برای محمد حنفیه مکتوب میکند (شاید حضرت میخواهد که در تاریخ بماند) که هر کس به من بپیوندد به شهادت می رسد.عبارت «پیروزی» که در جمله بعدی امام آمده این نکته را روشن می کند که حضرت با دانستن شهادت، پیروزی را برای خود می بیند و شکست را برای کسانی می دانند که از همراهی ایشان سر باز زده اند.سوال: آیا این نامه در حال و هوای امروز ما نیز ارسال شده است؟ آیا دوباره حسین علیه السلام راهی قتلگاه است؟ آیا حکومت جور و استکبار جهانی باز می خواهد حسین را به کربلا بکشاند؟ نام های ما امروز برای امام از جنس آن نامه هایی که امام بعدها آن را پاره پاره کردند یا حال و هوای نامه های مان از سرسبزی باغ ها و رسیدن میوه هاست؟ آیا نامه امام ما را به جنب و جوش می اندازد و دست و پایمان را گم می کنیم یا باز همان قصه تکراری فرزند و مال و عشیره و ...نمی دانم ولی این نامه حال نامه ای که امام به حبیب را نداشت.علامه مقرم و علامه مجلسی نظرات جالبی را در این مورد این نامه بیان داشته اند که می توانید در کتاب آغار نهضت آن را مطالعه کنید.برگرفته شده از : mohammadbarzin.irm.barzinm.barzinSun, 09 Aug 2020 16:45:25 +0430https://virgool.ir/@m.barzin/برچسب-های-ذهنی-udz9ojgv1vltچقدر زندگی ما شبیه انباردارها شده است. حتما ملاحظه کرده اید که وقتی جنسی وارد انبار می شود انباردار جهت تسهیل در کار برچسبی را به گوشه ای از بار وصل می کند و در جای مناسب خود قرار می دهد. یک روز خیابان های شهر را محل امتحان خود قرار دهید و تعداد برچسب هایی که تنها با یک نگاه به افراد می چسانید را بشمارید.کسی با ریش های پفکی و تسبیح و انگشتری در دست را حزب اللهی به  حساب می آوریم که بعدها کاشف به عمل می آید که پدر سوخته از  از جمله مفسدبن اقتصادی، اجتماعی و پدر کارهای بی تربیتی ایران بوده است وگاهی در ذهن خود انگشت  بی اعتقادی به کسی می گیربم که مانند اسماعیل بی نماز که گاهی می شود مامور امام رضا و گاهی نمازش راپشت سر امام زمانش می خواند.ما همان هایی هستیم که همکلامی با فرد به ظاهر ناسالمی را از نشستن سر بساط شراب خوری مامون بدتر به حساب آورده و محقق شدن عذاب آنی را برای خود متصور می شویم در حالی که چه خط ریش گرفته ها، اتو کشیده ها، نماز جماعت خوانها، روضه نشین هایی که چون به خلوت می روند آن کار دیگر می کنند و کک بی صاحبشان هم نمی گزد.می شود دهاتی بود،شهری، پولدار، فقیر، دانشمند، بیسواد  و هر چه میزان و معیار برچسب زنی است ولی آدم بود.  می شود نماز نخوانده یار شد و نماز شب خوانده دشمن، در آیینی دیگر بود و شهید شد و هم آیین بود و قاتل فرزند پیامبر.این فراز از زیارت رجبیه را با نگاهی  دقیق تر به یاران امام حسین علیه السلام بخوانید که آورده اند:سلام بر شما ، اى خدایى شدگان ! شما برگزیدگان خدایید که خداوند ، شما را براى ابا عبد اللّه علیه السلام ، انتخاب کرده است .می شود نود سال سن داشت و مانند جوانان برای حسین علیه السلام شمشیر زد و لحظات آخرت امام زمان بالای سرت باشد. می شود سیاه و بد بو و بی نسب بود لحظه ای بدون امام را متصور نشد، می شود مسیحی بود و با امام مسلمانان در بهشت هم سفره شد.آری این برچسب ها ساخته و پرداخته ی ذهنی است که پر شده از هرزه گردی چشم ها.پ.ن: لطفا مطلب بالا را با نگاه اجتماعی بخوانید و این شبهه بوجود نیاید که رهبر معظم انقلاب عده ای را خودی و عده ای را غیرخودی خطاب کرده اند.بیانات در دیدار مسؤولان و کارگزاران نظام جمهوری اسلامی ایران 15/05/1382? وحدت را باید حفظ کرد. من خواهش می‌کنم به مسأله‌ی حفظ وحدت و اتحاد و همدلی اهمیت دهند؛ این یکی از اصول است. البته مخاطب این کار، ملت نیست - ملت متحد است و اختلافی ندارد - مخاطب این کار، نخبگان و سیاسیون از جناحهای مختلف هستند. به بهانه‌های مختلف و با اختلافهای کوچک، در مقابل هم قرار نگیرند و با توجیه‌های غلط، علیه هم جنجال راه نیندازند. ظریفی از دوستان ما می‌گفت این مسأله‌ی خودی و غیرخودی را که شما مطرح کردید، همه قبول کردند؛ منتها بعضیها جای خودی و غیرخودی را عوض کردند! کسانی را که برای نظام و انقلاب و اسلام احساس مسؤولیت می‌کنند، خودی بدانید. غیرخودی کسانی هستند که با اصل نظام مخالفند.برگرفته شده از : mohammadbarzin.irm.barzinm.barzinSun, 09 Aug 2020 16:43:04 +0430https://virgool.ir/@m.barzin/فاصله-گذاری-اشتباهی-u6yvc9xyakltخدا کرونا را خیر دهد چه درس ها که این ویروس زپرتی برای ما به همراه نداشت. از خوبی ها گرفته تا بدی ها. از امید گرفته تا یاس. چند میکرون ویروس چه حکایت هایی برای تاریخ به همراه نیاورد. واقعا جاهایی این بخش از مناجات مسجد کوفه مولا به چشم همگان آمد که سْئَلُکَ الاَْمانَ یَوْمَ یَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ اَخیهِ وَاُمِّهِ وَاَبیهِ وَصاحِبَتِهِ وَبَنیهِ لِکُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ یَوْمَئِذٍ شَاءْنٌ یُغْنیهِ .در روزهایی که تعداد کشته ها افزایش پیدا کرده بود و هنوز پروتکلی برای انجام امورات تدفین وجود نداشت رفقای طلبه ام آستین همت بالا زده و کار کفن و دفن و نماز متوفیان را به عهده گرفتند. آنها می گویند حتی فرزندان برای دفن جنازه والدین قدمی پیش نمی گذاشتند و آنجا بود که معنای جدیدی از فاصله اجتماعی در دنیا به وجود آمد.جامعه پزشکی مردم را دعوت به استفاده از ماسک و دستکش و رعایت فاصله اجتماعی میکند. دست دادن ،مصاحفه و معانقه دیگر  حنایشان رنگی ندارد و تا مرز انحطاط و انقراض در حال پیش روی هستند. رفاقت ها شکل لرزانک به خود گرفته و اشتیاق دیدار خودش را صرفا در فضای مجازی نشان میدهد.در کنار این ها با فرمانی از آن بالا همدلی را آغاز کردیم البته اتفاقاتی می افتاد اما چنین هماهنگ و عمومی و پرشور نبود. اما خدا خواست و کرونای عزیز ما را دوباره برای خدمتی اجتماعی کنار هم قرار داد و هر کسی بهتر می داند چقدر از عهده این کار برآمده است. شور و شوق و عشق در کنار احساس رضایت ولی جامعه ما را برای این کار مصمم تر کرد و تا توانستیم همدل شدیم.اما دو مقوله بالا مقدمه ای بود بر احوال این روزهای من که مانند آش های پرملات سبزواری درهم و برهم است. پس لرزه هایی را در روابط برادریم دریافت می کردم اما می گذاشتم به حساب چیزهایی که معلوم نبود در کجای ذهنم آن ها را به صورت بت درست کرده بودم. کرونا که آمد و بحث روابط اجتماعی داغتر شد درسی را گرفتم که انگار باید آن را هر روز مرور کنم.همیشه دوست داشتم برادری داشته باشم که شانه به شانه در کنارم حرکت کند. آب خوردن مان کنار هم باشد و نفس به نفسِ هم جاده پر پیچ و خم زندگی را طی کنیم. چندین سال به همین منوال بود. هر روز، هر ساعت، هر لحظه سایه ای بود که آرامش بخشی آن را چیزی دیگر به همراه نداشت، پشت گرمی ای بود که می شد به دل هزار دشمن زد و خیالت آسوده باشد. عشقی بود که دنیا و ما فیها را بدون آن تصور هم نمی کردی اما ...برادر یعنی همراه سختی ها و گرفتاری ها، آری برادر یعنی اباالفضل العباس. برادر که نباشد باید کمرت بشکند واین صرفا معنویت سقا نیست که حسین علیه السلام را بیچاره کرده است و سهم بزرگی از آن، عشق به برادری است که لحظه لحظه اش را با محبت برادر پر کرده است.اینجاست که نقش فاصله اجتماعی جای خودش را با فاصله اشتباهی عوض می کند. فاصله اشتباهی یعنی عدم رعایت حد و حدود دوست داشتن برای کسی که درک درستی از برادری ندارد. فاصله اشتباهی یعنی زندگی خودت را بکن او هم همین کار را کند و فقط این وسط کلمه ای وجود دارد به نام برادری که باید همدیگر را داداش صدا بزنید ولی فاصله ها را رعایت کنید. فاصله اشتباهی یعنی درهم تنیدگی تا به سنی مجاز است و بعد اگر کسی احساس بزرگی کرد تمام.برادری یعنی اباالفضل که آب را بی حسین نخواست.برگرفته شده از : mohammadbarzin.irm.barzinm.barzinSun, 09 Aug 2020 16:39:08 +0430