<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های مهدی احمدی</title><link>https://virgool.ir/feed/@m.ahmadi1386</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 09:45:55</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/192345/avatar/mhXs3r.png</url><title>مهدی احمدی</title><link>https://virgool.ir/@m.ahmadi1386</link></image><item><title>راهبردهای ورود به بازارهای جهانی (قسمت سوم: اعطای مجوز محدود)</title><link>https://virgool.ir/@m.ahmadi1386/راهبردهای-ورود-به-بازارهای-جهانی-قسمت-دوم-اعطای-مجوز-محدود-b9cfq0upcsrx</link><description>فرانشیز (به فرانسوی: Franchise) یا فرَنچایز (انگلیسی)، یا حق امتیاز گونه‌ای از کسب و کار است که بر پایه آن به یک شرکت اختیار داده می‌شود که تولیدات یا فراورده‌های شرکت دیگر را بفروشد و در برابر آن مبلغی دریافت کند که به این مبلغ، مبلغ فرانشیز می‌گویند.تعریف فرنچایزکسب و کارهای کوچکی که تحت شبکه ارتباطی فرنچایز با یکدیگر و به‌طور مشترک به فعالیت خواهند پرداخت را «کسب و کارهای تحت پوشش» و شرکتی را که وظیفه آن برقراری این شبکه و ارائه متدهای موفق از قبل آزمایش شده به کسب و کارهای تحت پوشش می‌باشد، «هماهنگ‌کننده» می‌نامند.اعطای مجوز محدود از مزیتی بسیار شبیه اعطای مجوز جامع برخوردار است. گیرنده مجوز، بارهای مربوط به اغلب هزینه ها و ریسک های ایجاد مکان های خارجی را بردوش می کشد و در نتیجه مجوز دهنده فقط باید منافع خود را صرف استخدام، آموزش، پشتیبانی و ردیابی مجوز گیرندگان کندو مشکل بزرگی که یک مجوز دهنده با آن روبه رو می شود حفظ کنترل کیفیت است. در بسیاری از موارد، شرکت های خارجی اخذ کننده مجوز همواره تعهد محکمی نسبت به ثبات و استاندارد سازی از خود نشان نمی دهند.مشکل دیگری که می تواند ظهور پیدا کند مسئله اجازه دادن به شرکت های مجوز گیرنده خارجی برای اعمال تعدیلات در محصولات پیشنهادی شرکت مجوز دهنده، به منظور براورده شاختن بهتر ذائقه و انتظارات خریداران محلی است.  برای مثال آیا مک دانلدز باید به دارنده های مجوز محدود خود در ژاپن اجازه  دهد برای تناسب با ذائقه محلی در ساندویچ های همبرگر خود اندکی دهند یا کی اف سی اجازه بدهد در چین ادویه های مورد علاقه مصرف کنندگان چینی را به فرمول خود اضافه کنند؟ یا باید این فهرست برای همه مصرف کنندگان در همه دنیا به یک شکل واحد باشد ؟نظر شما چیست؟</description><category>مهدی احمدی</category><author>مهدی احمدی</author><pubDate>Mon, 18 May 2020 02:27:56 +0430</pubDate></item><item><title>راهبردهای ورود به بازارهای جهانی (قسمت دوم: اعطای مجوز جامع)</title><link>https://virgool.ir/@m.ahmadi1386/راهبردهای-ورود-به-بازارهای-جهانی-قسمت-دوم-اعطای-مجوز-جامع-pkhfhudxk6m8</link><description>2- اعطای مجوز جامع (Licensing)اعطای مجوز جامع زمانی معنی دارد که یک بنگاه برخوردار از دانش فنی ارزشمند یا امتیاز کالاهای منحصر به فرد، نه از توانمند سازی داخلی بهره مند باشد و نه ار منابع لازم برای ورود به بازارهای خارجی.مجوز جتمع این امتیاز را نیز دارد که از ریسک های مقید کردن منابع به بازار های ناشناخته، که دارای شرایط بی ثباتی سیاسی، ناپایدار از نظر اقتصادی، یا به عبارت دیگر پر خطرند جلوگیری می کند.بنگاه از طریق اعطای مجوز جامع فناوری یا حقوق تولید به بنگاه های دارای پایگاه خارج، نیست بار هزینه ها و ریسک های ورود به بازار های خارجی را بر دوش بکشد و در عین حال می تواند از طریق دریافت حق امتیاز ها درآمد کسب کند .ایراد مهم اعطای مجوز جامع عبارت است از ریسک فراهم ساختن دانش فنی با ارزش برای شرکت های خارجی و در نتیجه از دست دادن مقداری از کنترل خود بر استفاده از آن.همچنین، ممکن است در بعضی مواقع، ردیابی شرکت های اخذ کننده مجوز جامع و محافظت از دانش فنی انحصاری شرکت کاملا مشکل باشد. ولی چنانچه مقدار حق امتیاز چهای دریافتی بالقوه قابل ملاحظه باشد و شرکت هایی که مجوز جامع را اخذ کرده اند، قابل اعتماد و معتبر باشند ، اعطای مجوز جامع می‌تواند گزینه بسیار جذابی به شمار رود.بسیاری از شرکت های نرم افزاری و دارویی از استراتژی های مجوز جامع استفاده می کنند.</description><category>مهدی احمدی</category><author>مهدی احمدی</author><pubDate>Fri, 15 May 2020 17:50:58 +0430</pubDate></item><item><title>راهبردهای ورود به بازارهای جهانی  (قسمت اول: صادرات)</title><link>https://virgool.ir/@m.ahmadi1386/راهبردهای-ورود-به-بازارهای-جهانی-قسمت-اول-صادرات-ythapm2argja</link><description>صادرات  (Exporting)این روش به عنوان محافظه کارانه ترین روش برای ورود به بازارهای جهانی و آزمون امواج بین الملی می باشد، که در آن از کارخانه های داخلی به عنوان پایگاه تولید برای صدور کالا به بازار های خارجی استفاده می شود  و کلیه فعالیت های مربوط به فروش و بازاریابی در کشور مقصد انجام می شود. میزان سرمایه مورد نیاز در این حالت بسیار کم بوده و برای تولید کننده به منظور صادرات، ظرفیت تولید موجود احتمالا کافی خواهد بود. یک سازنده می تواند یا به صورت مستقیم و یا به صورت غیر مستقیم و توسط شرکت های مدیریت صادرات از طریق عقد قرارداد با عمده فروشان خارجی مجرب در واردات به منظور انجام دادن کلیه وظایف توزیع و بازاریابی در کشورهای خود یا مناطقی از جهان، درگیری های خود در بازارهاب خارجی را محدود کند. چنانچه حفظ کنترل روی این وظایف سودمند تر باشد، یک سازنده می تواند در برخی با کلیه بازارهای هدف خارجی، سازمان های توزیع و فروش متعلق به خود را ایجاد کند.در هر دو صورت، داشتن پایگاه تولید در داخل کشور خود و استراتژی صادرات، به بنگاه ها کمک می کند تا سرمایه گذاری مستقیم خود در کشورهای خارجی را به حداقل برساند و پیگیری موفقیت آمیز استراتژی صادرات در بلند مدت به ذقابتی بودن هزینه پایگاه تولید داخل کشور بستگی خواهد داشت. آسیب های صادرات :1- کشور مقصد تولید کننده آن محصول باشد و یا هزینه های تولید در کشور مبدا تا حد قابل ملاحظه ای بیشتر از کشور مقصد باشد.2- هزینه های حمل کالا به بازارهای بین خارجی دور دست به طور نسبی بالا باشد.3- تغییرات معکوسی در نرخ های مبادله ارز رخ دهد.4- ایجاد محدودیت های واردات از طرف کشور مقصد مانند لزوم کسب مجوز های مختلف، ایجاد تعرفه های گمرکی بالا، کاهش سقف وارادات محصول و ...</description><category>مهدی احمدی</category><author>مهدی احمدی</author><pubDate>Fri, 15 May 2020 06:28:20 +0430</pubDate></item><item><title>استراتژی های ورود و رقابت در بازارهای خارجی</title><link>https://virgool.ir/@m.ahmadi1386/استراتژی-های-ورود-و-رقابت-در-بازارهای-خارجی-fygan9gufdgh</link><description>برای ‌شرکتی که تصمیم دارد فعالیت های خود را فراتر از بازار داخلی خود گسترش دهد و به صورت بین المللی یا جهانی به رقابت بپردازد، گزینه های کلی استراتژیک متعددی وجود دارد:۱- حفظ یک پایگاه تولید ملی (در یک کشور) و صادرات کالا به بازارهای خارجی با استفاده از کانال توزیع خود شرکت یا کانال های توزیع کنترل شده خارجی۲- اعطای مجوز جامع به مؤسسات خارجی برای استفاده از فناوری شرکت یا تولید و توزیع کالاهای شرکت۳- به کار گیری استراتژی یک مجوز محدود۴- دنبال کردن استراتژی فعالیت در چند کشور، با تغییر دادن رویکرد استراتژیک شرکت (شاید کمی، شاید زیاد) از یک کشور به کشور دیگر متناسب با شرایط محلی و ذائقه و ترجیحات متفاوت خریداران۵- دنبال کردن یک استراتژی جهانی، با استفاده از رویکرد استراتژی رقابتی اساسا مشابه در بازارهای کلیه کشور هایی که شرکت در آنها حضور دارد۶- استفاده از پیوندهای استراتژیک یا سرمایه گذاری های مشترک با شرکت های خارجی به عنوان مرکب اولیه برای ورود به بازارهای جهانی و همچنین شاید استفاده از آن ها به عنوان یک آرایش استراتژیک جاری با هدف حفظ یا تقویت شرایط رقابتی شرکتhttp://mahdiahmadi.ir/strategy/</description><category>مهدی احمدی</category><author>مهدی احمدی</author><pubDate>Fri, 15 May 2020 03:02:02 +0430</pubDate></item></channel></rss>