https://virgool.ir/feed/@m.adelifa2026-11-10 16:05:07https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@m.adelihttps://virgool.ir/@m.adeli/مراحل-انجام-حمله-هکری-چیست-معرفی-6-مرحله-هک-و-انگیزه-هکرها-y91zwctus88dقبل از اینکه به بحث مراحل انجام حملات هکری و انگیزه هکرها بپردازیم به این پاراگراف خوب دقت کنید : این مایه تاسف است ؛ اما بایستی بگویم که بیشتر سازمان ها و شرکت هایی که در حال حاضر در دنیا مشغول به فعالیت هستند هدف حملات هکری قرار می گیرند . یک تحقیق در سال 2003 میلادی نشان داد که منبع بیش از 75 درصد حملات هکری که به سازمانها و شرکت ها انجام می شود از داخل و توسط کارکنان همان سازمان یا شرکت انجام می شود . در همان تحقیق آمار جالبی نیز بدست آمد که بر طبق آن بیش از 240 میلیارد تومان ( در سال 2003 نه با قیمت دلار امروزی ) برای بازگردانی و بازیابی از حمله و برگردادن سازمان یا شرکت به حالت عادی فعالیت هزینه شده است .این آمار ها نشان دهنده این است که ما بایستی به اهمیت امنیت محیط عملیاتی ( موثر ) و همچنین کنترل های درست امنیتی بیشتر توجه کنیم .قانون همیشگی پیشگیری بهتر از درمان است همیشه و در همه موارد صادق است ، شما به جای اینکه منتظر باشید تا فعالیت سازمان دچار مشکل شود و بعد به فکر درست کردن آن بیافتید ، بهتر است از قبل تمهیدات امنیتی خود را با هزینه ای بسیار پاینتر پیاده سازی کنید تا مشکلات بالقوه آینده کمتر بوجود بیایند . خوب بیاید در خصوص این موضوع صحبت کنیم که ما بایستی از چه افرادی بترسیم ؟ منظور من افرادی است که ممکن است باعث ایجاد اختلال در شبکه سازمان شما بشوند است نه همه افراد ، این افراد مضر و مخرب را می توان به صورت کلی به دو دسته تقسیم کرد :کارمندهای داخلی ( خودی ها ) : اینگونه افراد همان کارکنانی هستند که در حال حاضر مشغول به فعالیت در شرکت یا سازمان شما هستند و یا اینکه از آنجا اخراج شده اند . کارمند های داخلی ممکن است افراد ناراضی شرکت شما را نیز تشکیل بدهند ، افرادی که از کار و وضعیت درآمد خود ناراضی هستند .افراد خارجی یا بیگانه : اینگونه از افراد هرگز برای سازمان یا شرکت شما فعالیت نکرده اند و شاید بتوانیم بگوییم که شما خوش شانس هم بوده اید که این افراد برای شما کار نکرده اند . اما همین دسته از افراد نیز خود به یک سری گروه های دیگر تقسیم بندی می شوند که به شرح ذیل می باشند :Script Kiddies ها یا جوجه هکرهااینگونه از افراد که بعضا نام خود را هکر هم می گذارند ( عمرا ) ، در حقیقت افرادی هستند که با استفاده کردن از ابزارها ، اسکریپت ها و روتکیت هایی که توسط افرادی با دانش بالاتر نسبت به آنها نوشته شده است فعالیت می کنند . اصلا آنها نمی دانند که این اسکریپتی که در حال اجرای آن هستند ممکن است چه نوع تخریبی انجام دهد و اصلا چگونه کار می کند . به نظر من و بسیاری دیگر از کارشناسان امنیت اینگونه افراد بیشترین صدمه را می توانند به سازمان ها و شرکت ها بزنند زیرا از عواقب کار خود اطلاعی ندارند .جاسوس های شرکتیاینگونه از افراد جاسوس هایی هستند که از طرف شرکت های رقیب برای سرقت کردن اطلاعات حساس و حیاتی شرکت شما مامور می شوند ، برای مثلا شرکت خودرو سازی X به شخصی پولی را پرداخت می کند در ازای بدست آوردن اطلاعات از سیستم ایمنی شرکت خودرو سازی Y و این اطلاعات ممکن است بسیار حیاتی و حساس باشد .جاسوس های دولتیاینگونه افراد فعالیتی بسیار شبیه فعالیت جاسوس های شرکتی دارند با این تفاوت که برای کشوری دیگر فعالیت می کنند و هدف آنها بدست آوردن اطلاعات در خصوص دولت و اطلاعات حساس و محرمانه دولتی است تا بتوانند این اطلاعات را در اختیار کشورهای دیگر قرار بدهند تا آنها بتوانند از این اطلاعات سوء استفاده کنند.هکرهای ممتازاینگونه افراد معمولا هیچگونه هدف جاسوسی و یا اینکه از طرف شرکت یا کشور و یا سازمانی ماموریت داشته باشند را ندارند ، اینگونه افراد معمولا اهداف متنوعی در انجام دادن حملات خود دارند ، بسیاری از این افراد قصد دارند دانش زیاد خود را به رخ سایرین بکشند و یا اینکه از شرکت و یا سازمان مربوطه صدمه ای دیده اند و از جانب آنها برایشان ناراحتی پیش آمده که قصد تلافی کردن این حرکت را دارند. برای مثال شما به عنوان یکی از این افراد به یکی از شعب بانک ملی ایران می روید و پس از 2 ساعت معتلی به خاطر یک چک و در نهایت دریافت پاسخ به بدترین شکل و پاس نشدن چک از کارکنان و ساختار بانکی این بانک شاکی می شوید و بعد وارد سیستم بانکی این بانک شده و آنرا هم می کنید و بر روی صفحه اصلی وب سایت آنها می نویسید : به مشتریان خود احترام بگذارید .خوب به نظر شما کدام گروه می تواند بیشترین میزان تخریب را داشته باشد ؟ قطعا همه شما با من هم عقیده هستید که کارمند های داخلی یا خودی ها بیشترین مشکلات را برای ما بوجود خواهند آورد . جرم شناسان مجرمین رو با سه صفت توصیف می کنند : کسانی که اهداف ، انگیزه یا علت و فرصت های لازم برای انجام جرم را دارا هستند .به این سه ضلع ، مثلث جرم نیز گفته می شود . که در شکل الف مشاهده می کنید .کارکنان داخلی یا خودی ها همیشه هدف و فرصت مناسب را برای انجام جرم دارا هستند. تنها چیزی که آنها نیاز دارند انگیزه است . از طرفی دیگر خارجی های یا افراد بیگانه افراد مورد اعتمادی برای دسترسی به منابع داخلی سازمان نیستند ، آنها در خارج از سازمان شما قرار دارند و با داشتن کمی فرصت برای انجام دادن حملاتشان حتما شروع به کار خواهند کرد . کسانی که قصد حمله و سوء استفاده از اطلاعات را دارند بایستی از مثلث جرم ، هر سه مورد را داشته باشند . تکمیل شدن این مثلث می تواند منجر به تکمیل شدن جرم باشد .شکل الف : مثلث وقوع جرممتدولوژی های معمول حملات هکریحملات هکری معمولا یک یا چندین قسمت از مثلث امنیت اطلاعات یا بهتر بگوییم CIA امنیت اطلاعات را هدف قرار می دهند ، همانطور که می دانید مثلث امنیت اطلاعات شامل محرمانگی ، یکپارچگی و تمامیت و دسترسی پذیری اطلاعات می باشد . حملاتی که بر روی محرمانگی و صحت اطلاعات تمرکز می کنند معمولا منجر به دسترسی پیدا کردن به اطلاعات می شوند حال آنکه حملاتی که به دسترسی پذیری اطلاعات انجام می شود لزوما نبایستی باعث دسترسی پیدا کردن به اطلاعات شود . حملاتی که به دسترسی پذیری یا Availability اطلاعات می شود معمولا از نوع حملات از سرویس خارج کردن یا Denial Of Service هستند .نمونه ای از حملات خارج از سرویس کردن ( DOS ) در محیط واقعیدر فوریه سال 2000 وب سایت های شرکت های یاهو و Ebay به وسیله یک حمله DOS کاملا از سرویس خارج شدند . حمله انجام شده هیچگونه دسترسی را به مهاجمان به شبکه داخلی آنها نداده بود اما باعث شده بود که این کمپانی ها نتوانند به سرویس دهی ادامه دهند . در سال 2001 هکر به نام مستعار Mafiaboy در یک دادگاه در کانادا به دلیل انجام این حملات به 8 ماه زندان محکوم شد .هکرها اهداف متنوعی را برای هک کردن انتخاب می کنند ، اما روش و معماری که هر هکر برای انجام عملیات خود استفاده می کند تقریبا ثابت است . معمولا این متدولوژی هک و حملات هکری به شکل زیر است ، در شکل ب متدولوژی حمله به وضوح قابل مشاهده است :شکل ب : متدولوژی انجام حملات هکریFoot printing یا شناسایی : در این مرحله یک هکر تا جایی که امکان دارد در خصوص هدف مورد حمله اطلاعات بدست می آورد ، این اطلاعات می تواند از طریق وب سایت اینترنتی سازمان ، پایگاه های داده عمومی ، گروه های یاهو و گوگل و یا حتی از پرنسل سازمان بدست بیاید . به این مرحله Passive Reconnaissance یا شناسایی غیرفعالی هم گفته می شود .Scanning یا اسکن کردن : این مرحله تا حدی به مرحله قبلی مرتبط است زیرا باز هم برای بدست آوردن اطلاعات استفاده می شوند . به این مرحله که بعد از شناسایی اولیه انجام می شود Active Reconnaissance یا شناسایی فعال هم گفته می شود . در این مرحله یک هکر با استفاده از ابزارهای و تکنیک های مختلف پورت ها و سرویس های فعال بر روی هدف را تحلیل می کند و در این خصوص اطلاعات لازم را جمع آوری می کند .مرحله سوم : Enumeration یا جمع آوری اطلاعات : این مرحله به مرحله قبلی که Scanning است بسیار نزدیک است با این تفاوت که در این نوع جمع آوری اطلاعات ، اطلاعات بسیار دقیقتی از اهداف مورد حمله جمع آوری می شود ، برای مثال پوشه های به اشتراک گذاشته شده با سطح دسترسی ضعیف ، نام های کاربری موجود در شبکه ، رمز های عبور ضعیف و بسیاری موارد دیگر در این مرحله از حمله انجام می شود .Penetrate یا نفوذ : تفاوت این مرحله با مراحل قبلی این است که در این مرحله مهاجم حمله خود را انجام داده است و رسما کاری از دست شما بر نیامده است . در این مرحبه مهاجم با استفاده از اطلاعاتی که در مراجل قبلی جمع آوری کرده است ، حمله خود را برنامه ریزی کرده است و شبکه شما مورد هجوم وی قرار گرفته است . در این مرحله شما هک شده اید.Escalate یا بالا بردن دسترسی :فکر نکنید که زمانی که یک هکر وارد یک سیستم شده است قطعا دسترسی های یک مدیر سیستم را دارد . معمولا دسترسی هایی که بصورت غیر مجاز توسط هکرها انجام می شود دسترسی های سطح پایین است ، هکر ها با استفاده از تکنیک های خاص به نام Privilege Escalation یا بالا بردن سطح دسترسی از طریق همان دسترسی کم به دسترسی های بیشتر دست خواهند یافت .Covering Tracks یا پاک کردن آثار جرم : زمانی که هکر به دسترسی مورد نظر خود و اهداف تعیین شده دست پیدا کرد ، شروع به پاک کردن آثار جرم خود می کند و سعی می کند که فعالیت هایی را که انجام داده است از دید دیگران مخفی نگاه دارد . معمولا یک هکر حرفه ای بعد از اینکه حمله موفقیت آمیزی را ترتیب داد در سیستم هک شده ابزاهای خاص خود مانند روتکیت ها ( Root kit ) و Backdoor ها را برای دسترسی های بعدی ایجاد می کند .برای مطالعه بیشتر به دوره های آموزش CEH و آموزش هک قانونمند و آموزش امنیت شبکه مراجعه کنید.mgd0098mgd0098Wed, 07 Jun 2023 00:57:14 +0330https://virgool.ir/@m.adeli/تفاوت-آدرس-mac-و-آدرس-ip-در-چیست-به-زبان-بسیار-ساده-mw75zv2iifzkکامپیوترها در شبکه با استفاده از دو نوع آدرس شناسایی می شوند که به یکی از آنها آدرس IP و به دیگری آدرس MAC می گویند. MAC مخفف کلمه Media Access Control و IP مخفف کلمه Internet Protocol است و هر دو مکانیزمی برای شناسایی کامپیوترها در شبکه هستند. هر دوی این مکانیزمهای آدرس دهی به این منظور استفاده می شوند تا مطمئن شویم که بسته های اطلاعاتی ما از مبدا به مقصد می رسند و در این میان هویت مبدا و مقصد توسط این مکانیزم های آدرس دهی تعیین می شود.امروز در انجمن تخصصی فناوری اطلاعات ایران می خواهیم در خصوص این بحث کنیم که چرا ما از هر دو نوع آدرس استفاده می کنیم و این دو نوع آدرس با هم چه تفاوت هایی دارند ، یک آدرس IP معمولا توسط مدیر شبکه یا سرویس دهنده اینترنتی شما ( ISP ) به شما ارائه داده می شود و ممکن است هم بصورت دستی و هم بصورت خودکار و هر بار که به اینترنت متصل می شوید به کامپیوتر شما اختصاص داده شود. بنابراین آدرس IP یک آدرس ثابت و همیشگی نیست و ممکن است حتی در طی یک روز بارها آدرس IP شما عوض شود.این موضوع در خصوص آدرس MAC صادق نیست . آدرس MAC را به عنوان آدرس سخت افزاری کارت شبکه نیز می شناسند و این آدرس معمولا توسط مدیر شبکه تغییر نمی کند و از طرف شرکت تولید کننده بر روی کارت شبکه یا دستگاهی که به شبکه متصل می شود بصورت از پیش تعریف شده وجود دارد. آدرس MAC برای شناسایی یک کارت شبکه استفاده می شود و به همین دلیل باید منحصر به فرد بوده و نباید تغییر کند به همین دلیل شما به روش های معمول نمی توانید آدرس MAC یک کارت شبکه را عوض کنید ، این آدرس برای هر کارت شبکه ای که در دنیا وجود دارد منحصر به فرد است .آدرس IP برای شناسایی شبکه ای که کامپیوتر در آن قرار گرفته است استفاده می شود و می توان از روی آدرس IP موقعیت حدودی محل قرار گیری کامپیوتر را پیدا کرد. آدرس های IP از طریق سازمان به نام IANA برای هر کشور و هر منطقه جغرافیایی بصورت جداگانه تعریف شده اند و از این طریق شما می توانید محدوده جغرافیایی آدرس IP را به سادگی پیدا کنید که برای کدام کشور و چه بسا برای کدام شهر است. اما این امکان برای ادرس MAC وجود ندارد و در واقع درون این آدرس MAC چیزی برای شناسایی محل جغرافیایی تعریف نشده است و شما نمی توانید محل قرار گیری یک کارت شبکه با آدرس MAC را پیدا کنید ، به همین دلیل می توانیم آدرس MAC را به نوعی اسم یک کارت شبکه در نظر بگیریم تا آدرس آن ، بصورت کلی فراموش نکنید که زمانیکه صحبت از شبکه های LAN و ساختار Switching می شود شما آدرس دهی MAC را استفاده می کنید و زمانیکه صحبت از مسیریابی بین شبکه ها و استفاده از مسیریاب ها و روترها می شود ما از آدرس IP استفاده می کنیم.یکی از مهمترین قابلیت هایی که آدرس های MAC در اختیار ما قرار می دهند امکان استفاده از مکانیزم امنیتی به نام MAC filtering در شبکه های داخلی است . شما می توانید با اسفاده از MAC Filtering و همچنین قابلیت Port Security بر روی سویچ ها و دستگاه های بیسیم شبکه فقط به آدرس های MAC خاصی امکان استفاده از شبکه و یا حتی اتصال به شبکه را بدهید. این مکانیزم هم می تواند در سطوح کوچک خانگی و هم در سطوح کلان سازمانی پیاده سازی شود و درجه امنیتی سازمان شما را بسیار بالا ببرد. توجه کنید که از آدرس MAC می توان به عنوان یک پیشنیاز برای دریافت آدرس IP هم نام برد. زمانیکه شما در شبکه می خواهید از سرویسی به نام DHCP استفاده کنید که آدرس دهی خودکار انجام می دهد ، ابتدا این سرویس آدرس MAC سیستم شما را دریافت می کند و بر اساس آن یک آدرس IP در اختیار کارت شبکه شما قرار می دهد.آدرس MAC یک آدرس 48 بیتی است که از 6 قسمت تشکیل شده است ، هر یک از این 6 قسمت دارای دو عدد می باشد که در مبنای 16 می باشد. یعنی در هر کدام از این قسمت ها ما می توانیم اعدادی بین 0 تا F استفاده کنیم. برای مثال اولین آدرس MAC بصورت 00:00:00:00:00:00 می باشد و آخرین آدرس MAC بصورت FF:FF:FF:FF:FF:FF شناسایی می شود که مصرف آخرین و اولین آدرس های MAC طبیعتا برای کارت شبکه ها نیست ، برای مثال آدرس MAC به شکل FF:FF:FF:FF:FF:FF برای انجام فرآیند Broadcasting یا ارسال برای همه کامپیوترهای شبکه استفاده می شود.سه قسمت ابتدایی آدرس MAC مختص شرکت سازنده کارت شبکه است و این بدین معنا است که شما می توانید تنها با نگاه کردن به سه قسمت اول آدرس MAC تشخیص بدهید که شرکت تولید کننده این کارت شبکه کیست. سه قسمت بعدی برای هر کارت شبکه در دنیا منحصر به فرد است . توجه کنید که درست است که آدرس MAC بر روی کارت شبکه شما بصورت Hard Coded یا پیشفرض قرار دارد ، اما شما می توانید آن را بصورت موقتی تغییر بدهید که به آن یک نوع حمله به نام جعل آدرس MAC یا MAC Spoofing می گوییم . در لینک اول زیر شما می توانید با وارد کردن آدرس MAC نام کمپانی سازنده و حتی محل شرکت سازنده را مشاهده کنید و در لینک دوم نیز می توانید بصورت دستی آدرس MAC خود را تغییر بدهید :مشاهده شرکت سازنده کارت شبکه از طریق آدرس MACنحوه عوض کردن آدرس MAC بصورت دستیآدرس IP نسخه 4 یک آدرس 32 بیتی است که از 4 قسمت تشکیل شده است که به هر یک از آنها یک Octet یا هشت بیت گفته می شود که اعدادی که در این قسمت ها قرار می گیرند می توانند بین 0 تا 255 باشند. آدرس IP به سادگی قابل تغییر است و شما می توانید با دستکاری تنظیمات کارت شبکه خودتان براحتی آن را تغییر بدهید. توجه کنید که آدرس IP نسخه 6 نیز در حال حاضر استفاده می شود که یک آدرس 128 بیتی و در مبنای 16 است که محدودیت تعداد آدرس های IP در نسخه 4 را برطرف کرده است.آدرس های IP نیز به سادگی قابل جعل شدن هستند و شما می توانید در شبکه خودتان را به جای یک آدرس IP دیگر جا بزنید که اینبار به آن IP Spoofing می گوییم. آدرس MAC در لایه دوم مدل مرجع OSI کار می کند و آدرس IP در لایه سوم مدل مرجع OSI کار می کند. معمولا شما در شبکه هیچکاری بصورت پیشفرض با آدرس MAC ندارید و این سویچ شبکه است که آن را مدیریت می کند. بصورت خلاصه می توانیم تفاوت بین آدرس IP و آدرس MAC را به شکل زیر بیان کنیم :آدرس MAC برای شناسایی هر کارت شبکه توسط شرکت سازنده بصورت منحصر به فرد بر روی آن قرار گرفته است و معمولا تغییر نمی کندآدرس IP بصورت دستی یا خودکار توسط مدیر شبکه بر روی کارت شبکه قرار می گیرد و معمولا براحتی تغییر می کندآدرس MAC برای شناسایی یک کامپیوتر در یک شبکه داخلی و سویچ شبکه استفاده می شودآدرس IP برای شناسایی شبکه ای که یک کامپیوتر در آن قرار گرفته است استفاده می شودآدرس MAC را می توان در شبکه های داخلی برای فیلتر کردن دسترسی به شبکه استفاده کردهم آدرس MAC و هم آدرس IP قابل جعل و تغییر هستندآدرس MAC دارای 48 بیت بصورت Hexadecimal یا مبنای 16 استآدرس IP نسخه 4 دارای 32 بیت در قالب Decimal یا مبنای ده استآدرس IP نسخه 6 دارای 128 بیت در قالب Hexadecimal یا مبنای 16 استmgd0098mgd0098Wed, 07 Jun 2023 00:54:32 +0330https://virgool.ir/@m.adeli/معرفی-انواع-تجهیزات-شبکه-های-کامپیوتری-انواع-سخت-افزار-شبکه-pvkyjy7x7nu3تجهیزات شبکه متنوعی در شبکه وجود دارد که ما آنها را به عنوان انواع سخت افزار شبکه هم می شناسیم. انواع سخت افزارهای شبکه یا انواع تجهیزات شبکه ، هر دو کلمه تعریفی از وسایلی است که ما در شبکه های کامپیوتری برای ارتباط و اتصال کامپیوترها با هم استفاده می کنیم .اگر بخواهیم به زبان ساده انواع تجهیزات شبکه را دسته بندی کنیم ، تجهیزات شبکه را به دو دسته بندی تجهیزات شبکه اکتیو (Active) یا فعال و تجهیزات شبکه پسیو (Passive) یا غیرفعال طبقه بندی می کنیم.در این مقاله قصد داریم به معرفی تک تک تجهیزات و سخت افزارهای اکتیو و پسیو شبکه بپردازیم و بعد از خواندن این مقاله شما براحتی می توانید زیر و بم تجهیزات شبکه را بشناسید و با نگاه کردن به آنها بگویید که اکتیو هستند یا پسیو و کاربرد هر کدام چیست. پیشفرض ما این است که شما با تعریف شبکه و ساختار کلی آن آشنایی دارید.تفاوت تجهیزات شبکه اکتیو و تجهیزات شبکه پسیواگر بخواهیم به ساده ترین شکل ممکن تفاوت بین تجهیزات شبکه پسیو و تجهیزات شبکه اکتیو را بگوییم ، تعریف به این شکل است که اگر تجهیزات شبکه ای که استفاده می کنیم درکی از ماهیت ترافیک شبکه داشته باشند و بر اساس نوع ترافیک ، تشخیص آدرس شبکه و ... کار کنند به آنها تجهیزات شبکه اکتیو گفته می شود و اگر هیچ درکی از مفهوم ترافیک ، آدرس IP و ... نداشته باشند به آنها پسیو گفته می شود. برای مثال کارت شبکه و سویچ جزو تجهیزات اکتیو در شبکه هستند در حالیکه هاب و کابل شبکه جزو تجهیزات پسیو یا غیرفعال به حساب می آیند.کارت شبکه چیست؟ معرفی Network Interface Card یا NICکارت شبکه جزو تجهیزات شبکه فعال یا Active است. ما معرفی تجهیزات شبکه را از اولین قسمتی که کامپیوتر شما وارد دنیای شبکه می شود شروع می کنیم . کارت شبکه وسیله ای است که مثل هر کارت دیگری بر روی کامپیوتر ما نصب می شود و ما از طریق آن چه بصورت وایرلس یا بیسیم و چه با استفاده از کابل و سوکت شبکه ، به وسیله دیگری به نام سویچ ( یا اکسس پوینت شبکه ) متصل می شویم.کارت های شبکه هم بصورت داخلی ( Internal ) هستند که بر روی مادربورد کامپیوتر شما نصب می شوند و هم بصورت خارجی یا External هستند و به وسیله پورت USB به کامپیوتر شما متصل می شوند. توجه کنید که در بحث شبکه های کامپیوتری کارت شبکه الزاما یک وسیله مجزا نیست و شما بر روی موبایل خود ، تبلت خود ، لپتاپ خود و هر وسیله ای که به شبکه اینترنت متصل می شود ، یک کارت شبکه دارید. نمونه از ای کارت شبکه های مختلف را در ادامه برای شما قرار می دهم :سویچ شبکه چیست؟ معرفی Network Switch به زبان سادهسویچ شبکه جزو تجهیزات شبکه فعال یا Active است. سویچ یک متمرکز کننده و ارتباط دهنده بین کامپیوترهاست. کارت های شبکه شما با استفاده از کابل و سوکت به پورت های سویچ متصل می شوند و می توانند با هم ارتباط برقرار کنند. سویچ ها انواع و اقسام متنوعی دارند و این روزها نه تنها در شبکه های شرکتی و سازمانی ، بلکه در خانه های شما نیز سویچ ها را می توانیم ببینیم .نحوه عملکرد سویچ در گنجایش این مقاله نیست و ما در قالب مقاله ای جداگانه مبحث سویچ چیست و چگونه در شبکه کار می کند را در توسینسو بررسی کرده ایم. اگر در خصوص انواع شبکه های کامپیوتری جستجو کرده باشید و انواع توپولوژی های شبکه را نیز بشناسید ، متوجه می شوید که از سویچ در توپولوژی ستاره ای استفاده می شود.سویچ ها بر اساس لایه های OSI در لایه های مختلف کار می کنند اما معمولترین نوع سویچ ها ، سویچ لایه دو است که با استفاده از آدرس MAC ارتباطات را برقرار می کند و سویچ لایه سه نیز از طریق آدرس IP اینکار را انجام می دهد.برای درک بهتر این موضوع می توانید به مقاله تفاوت سویچ لایه دو و سویچ لایه سه در شبکه مراجعه کنید. سویچ ها بسته به اندازه ، امکانات و نیاز افراد می توانند از دو پورت تا صدها پورت داشته باشند. در ادامه تصاویری از سویچ های شبکه در سطوح مختلف را برای شما قرار می دهم .هاب شبکه چیست؟ معرفی Hub به زبان سادههاب شبکه برخلاف سویچ جزو تجهیزات پسیو یا غیرفعال (Passive) شبکه به حساب می آید. هاب یا Hub یک دستگاه منسوخ شده در شبکه است. به این جمله توجه کنید که هاب در واقع پدر سویچ های امروزی است و در بازار دیگر چیزی به نام هاب به عنوان تجهیزات شبکه پیدا نمی شود.اصطلاح اشتباهی که در بازار به عنوان هاب سویچ هم شنیده می شود در واقع کاملا بی معنی بوده و یک اصطلاح اشتباه عمومی شده است. مکانیزم کاری هاب از لحاظ ظاهر کاری بسیار شبیه به سویچ است با این تفاوت که سویچ ها ترافیک مربوط به هر پورت شبکه را صرفا برای همان پورت ارسال می کنند اما هاب های منسوخ شده ترافیک هر کامپیوتر را برای همه پورت های خود ارسال می کنند و هر کس مالک ترافیک بود آن را برداشت می کند.هاب به دلیل مشکلات متعددی از جمله کندی بسیار شدید در تعداد کامپیوترهای بالا و نداشتن امنیت ترافیکی ، کاملا از مدار خارج شده است. اگر میخواهید تفاوت هاب و سویچ را درک کنید به این مقاله در توسینسو مراجعه کنید .اکسس پوینت چیست؟ معرفی Access Point به زبان سادهاکسس پوینت وایرلس نیز یکی دیگر از تجهیزات اکتیو شبکه به حساب می آید. اکسس پوینت در شبکه بیسیم همان کاری را انجام می دهد که سویچ در شبکه کابلی انجام می دهد. در واقع نقطه متمرکز کننده تجهیزات شبکه ای است که بصورت بیسیم به آن متصل می شوند و امکان برقراری ارتباط با سایر وسایل شبکه بصورت بیسیم با امواج رادیویی را فراهم می کند.وای فای خانگی شما یک اکسس پوینت شبکه است و همینطور آنتن مخابراتی که گوشی شما از آن اینترنت میگیرد هم یک اکسس پوینت به حساب می آید. اکسس پوینت ها تنوع بسیاری دارند و این روزها بسیار به دلیل راحتی کار و اتصال به آنها به جای شبکه های کابلی استفاده می شوند.قبلا در وب سایت توسینسو مقاله ای با عنوان اکسس پوینت چیست نوشته ایم که می توانید برای به دست آوردن اطلاعات تکمیلی به آن مراجعه کنید. در ادامه تصاویری از چند اکسس پوینت مختلف را برای شما قرار می دهم.بریج شبکه چیست؟ معرفی Bridge در شبکهبریدج ، بریج یا پل هم یکی دیگر از تجهیزات اکتیو شبکه به حساب می آید. این وسیله هم تقریبا این روزها مثل هم خانواده اش یعنی هاب به تاریخ پیوسته است و شما دیگر چیزی به نام بریج شبکه در بازار پیدا نمی کنید. هدف از ساخت بریج یا پل در شبکه های کامپیوتری ، ارتباط و اتصال دو شبکه متفاوت بریا گسترش اندازه شبکه بود ( کاری که این روزها هم سویچ و هم روتر براحتی انجام می دهند ) .سویچ در لایه دو مدل OSI و با مکانیزم Frame ( بسته اطلاعاتی در لایه دو ) کار می کرد. این روزها عملا چیزی به نام بریج وجود ندارد مگر در مصارف صنعتی بسیار خاص که در مقوله صحبت ما نیست. قبال در توسینسو مقاله ای با عنوان بریج چیست منتشر کرده ایم که می توانید به آن هم مراجعه کنید.هر چند مفهوم بریج و اتصال شبکه ها در لایه دو همچنان وجود دارد و شما می توانید با استفاده از سیستم عامل ویندوز یا لینوکس و داشتن دو کارت شبکه در شبکه های مختلف ، بین آنها بریج یا پل ایجاد کنید اما بصورت مجازی و نرم افزاری ، در ادامه تصویر یک Bridge صنعتی را برای شما قرار داده ام.ریپیتر شبکه چیست؟ معرفی Repeater در شبکهریپیتر یا Repeater که به معنی تکرارکننده است هم یکی دیگر از تجهیزات پسیو شبکه به حساب می آید. این دستگاه هم برای تجهیزات شبکه بسیم و هم برای تجهیزات شبکه کابلی و حتی فیبر نوری هم مورد استفاده قرار می گیرد. کار اصلی ریپیتر یا تکرار کننده در شبکه های کامپیوتری ، تقویت کردن سیگنال های شبکه های کابلی و وایرلس برای انتقال به مسافت های طولانی تر است.برای مثال اگر شما کابل شبکه ای داشته باشید که توانایی انتقال سیگنال تا 100 متر را بدون افت کیفیت داشته باشد و شما بین دو ساختمان 200 متر فاصله داشته باشید ، از یک دستگاه ریپیتر در 100 متری استفاده می کنید و با تقویت سیگنال ادامه مسیر براحتی در دسترس خواهد بود. همین موضوع برای امواج بیسیم هم انجام می شود. در ادامه تصویر چند نوع دستگاه ریپیتر شبکه کابلی و وایرلس را برای شما قرار می دهیم :مودم چیست؟ معرفی Modem در شبکهمودم یا Modem یکی از تجهیزات شبکه فعال یا اکتیو به حساب می آید. مودم ها شاید از نظر شما تجهیزات شبکه مرسومی باشند که این روزها در همه خانه ها دیده می شوند و یک اصطلاح عامیانه به نام مودم ما دی لینک است و مودم ما تی پی لینک است و ... در میان مردم باب شده است .اما واقعیت این است که دیگر چیزی به نام مودم در خانه های ما وجود ندارد و وسیله ای به نام مودم تقریبا منسوخ شده به حساب می آید. مودم یک دستگاه بسیار قدیمی برای ارتباط با اینترنت بود که ترکیبی از کلمات Modulator و Demodulators بود و کارش تبدیل کردن سیگنال های آنالوگ تلفن ثابت به سیگنال های دیجیتال برای خطوط آنالوگ مخابرات بود تا شما بتوانید از اینترنت استفاده کنید.این روزها دیگر چیزی به نام خطوط آنالوگ عملا وجود ندارد و اکثر خطوط زیرساختی تلفن از نوع دیجیتال هستند و دیگر نیازی به مودم نیست. بد نیست نگاهی به مقاله تفاوت هاب و مودم بیندازید و کمی اطلاعات خود را در این زمینه بالا ببرید. در ادامه تصویری از دو نوع مودم داخلی و مودم خارجی برای شما قرار می دهم.روتر شبکه چیست؟ معرفی Router یا مسیریاب شبکهروتر یا مسیریاب شبکه هم یکی از تجهیزات شبکه اکتیو یا فعال به حساب می آید. واژه یا کلمه مسیریاب یا روتر به طیف گسترده ای از تجهیزات شبکه اطلاق می شود. به زبان ساده هر دستگاهی در شبکه که بتواند دو محدوده آدرس IP مختلف را به هم متصل کند و کامپیوترهای این دو یا چند شبکه بتوانند با هم ارتباط بگیرند به عنوان روتر شناخته می شود.دستگاهی که در خانه شما اینترنت را به شما ارائه می دهد یک نوع روتر است و صد البته سویچی که قابلیت مسیریابی داشته باشد هم روتر است. در عین حال ما برای ساده تر شدن موضوع بحث را روی روترهای بزرگ سازمانی متمرکز می کنیم . بد نیست نگاهی به مقاله روتر چیست در این لینک بیندازید.روترها برای مسیریابی شبکه های مختلف و ارتباط دادن بین شبکه ها استفاده می شوند. روتر دستگاه اصلی و مهمترین تجهیزات شبکه ای است که در اینترنت استفاده می شود. در ادامه تصاویری از انواع روترهای مختلف را برای شما قرار می دهیم .فایروال شبکه چیست؟ معرفی Firewall در شبکهفایروال یا دیواره آتش از تجهیزات شبکه فعال به حساب می آید. فایروال یک دستگاه امنیتی در شبکه به حساب می آید که شبکه ما را از دست ترافیک مزاحم و خطرناک داخلی و خارجی محافظت می کند. در واقع این فایروال است که تعیین می کند چه نوع ترافیکی اجازه عبور از شبکه را دارد و چه نوع ترافیکی حق عبور را ندارد .این روزها فایروال ها در لایه های مختلفی از شبکه فعالیت می کنند و قابلیت های متنوعی از جمله مدیریت ترافیک اینترنت را نیز در خودشان جای داده اند. از دیگر سرویس هایی که درون فایروال های سخت افزاری قرار گرفته اند می توانیم به VPN سرور ، اکانتینگ اینترنت ، فیلترینگ محتوا و ... اشاره کنیم.برای درک بهتر مفهوم فایروال به مقاله فایروال چیست و تفاوت UTM و Firewall در توسینسو مراجعه کنید. زمانیکه فایروال ها قابلیت های متنوعی را درون خودشان قرار می دهند و به عنوان یک سیستم یکپارچه امنیتی در شبکه قرار می گیرند از آنها به عنوان UTM یا Unified Threat Management نام برده می شود. تقریبا اکثر تجهیزات شبکه ای که به عنوان فایروال این روزها در بازار ایران فروخته می شوند از نوع UTM هستند. در ادامه تصاویری از چند فایروال و UTM معروف رو برای شما قرار می دهیم.لودبالانسر شبکه چیست؟ معرفی Load Balancer در شبکهلودبالانسر یا متعادل کننده ترافیک شبکه نیز یکی از تجهیزات شبکه نسبتا جدید است که برای مدیریت و یکپارچگی لینک های ترافیکی شبکه به کار برده می شود. برای مثال شما اگر دو یا چند خط اینترنت داشته باشید و بخواهید ترافیک آنها را یکپارچه کنید از لودبالانسر استفاده می کنید.یا اگر چند سرور دارید که در نقش یک سرور قرار هست درخواست های کاربران را مدیریت کنند از لودبالانسر استفاده می کنید. این نوع تجهیزات شبکه معمولا در سازمان های بزرگ و کلان که ترافیک اینترنتی و سرویس های اینترنتی آنها از اهمیت بالایی برخوردار است استفاده می شوند. در خصوص نحوه کارکرد Load Balancer های شبکه می توانید به این مقاله در توسینسو مراجعه کنید. در ادامه تصویری از چند نوع Load Balancer معروف در شبکه را به شما نمایش می دهیم.خلاصه و پایانی بر انواع تجهیزات شبکهخوب شما به خوبی با انواع تجهیزات فعال و غیرفعال شبکه آشنا شدید. تا همین حد کافیست اما اگر همچنان با برخی واژه ها مثل کابل های شبکه ، رک ها یا قفسه های شبکه ، سوکت ها و اتصالات کابلی شبکه آشنایی ندارید ، چندان مهم نیست ، این نوع تجهیزات بصورت خاص جزو تخصص شبکه به حساب نمی آیند و بیشتر افرادیکه در حوزه برق کشی ساختمان فعالیت داشته اند وارد این حوزه از شبکه می شوند. امیدوارم مورد توجه شما قرار گرفته باشد. در ادامه منتظر نظرات شما عزیزان هستیم.mgd0098mgd0098Wed, 07 Jun 2023 00:51:46 +0330https://virgool.ir/@m.adeli/فایروال-سیسکو-asa-چیست-بررسی-قابلیت-ها-و-انواع-cisco-asa-vdjyxwrsyiom​سیسکو ASA چیست؟ فایروال معروف ASA سیسکو چه قابلیت هایی دارد؟ سال هاست که سیسکو فایروال اختصاص تولید می کند و در سال های قبل این دستگاه تحت نام PIX روانه بازار می شد. با پیشرفت تکنولوژی سیسکو دستگاه جدیدی را درست کرد که تمام قابلیت های PIX را داشت و علاوه برای آن قابلیت های جدیدی را به آن اضافه کرد و این دستگاه را تحت نام (Adaptive Security Appliance (ASA روانه بازار کرد. قبل از اینکه بخواهید دستگاه را تنظیم و پیکربندی کنید باید با مفاهیم و اصول اولیه آن را فرا گیرید که در این بخش به این مفاهیم پرداخته خواهد شد.آشنایی با خانواده ASAفایروال های ASA در اندازه ها و شکل های مختلفی وجود دارند اما همه آنها قابلیت های مشابهی دارند. معمولا دستگاهی که شماره مدل آن پایین تر است توان پایین تری دارد. شماره مدل این دستگاه ها با 55 شروع می شود البته دستگاه هایی از خانواده ASA وجود دارند که بر روی سوئیچ هایی مانند 6500 نصب می شوند یا نسخه مناسب برای محیط های مجازی. در جدول زیر خانواده ASA نمایش داده شده است :??​همینطور که در جدول بالا میبینید در جلوی هر مدل نشان داده شده است که برای چه محیط هایی مناسب است.قابلیت ها و سرویس های ASAلیست قابلیت ها و ویژگی های ASA به شرح زیر است که بسیاری از آنها را در قسمت های قبلی مورد بحث قرار داده ایم :Packet filtering : به وسیله ACL ها فراهم می شود و ASA از ACL های standard و extended پشتیبانی می کند. تفاوتی که در استفاده از ACL در روتر با ASA است این است که در ASA از wildcard mask استفاده نمی شود.Stateful filteringApplication inspection(Network Address Translation (NATDHCP : فایروال ASA می تواند به عنوان DHCP Server یا DHCP Client عمل کند.Routing : می تواند در مسیریابی شرکت کند.پیاده سازی به صورت Layer 3 یا Layer 2پشتیبانی از VPNObject groups : اشاره به یک یا چند آدرس یا رنج شبکه دارد.پشتیبانی از AAABotnet traffic filtering : مجموعه ای از کامپیوترهای های آلوده که توسط یک نفر کنترل می شوند. (به طور مثال 10000 کامپیوتر آلوده که به آنها دستور داده می شود که حجم زیادی از بسته های ping را به یک آدرس مشخص ارسال کنند) کاربران این دستگاه ها از اینکه دستگاه آنها در یک حمله شرکت کرده است بی خبر هستند. ASA با استفاده از یک سیستم خارجی که اطلاعات آن توسط سیسکو ارائه می شود می تواند در برابر این حملات محافظت کند.(Advanced malware protection (AMP : فایروال ASA قابلیت های (next-generation firewall (NGFW را فراهم می کند که در آن قابلیت های عمومی فایروال با thread and advanced malware protection در یک دستگاه با هم ادغام شده اند. AMP مدیر شبکه را قادر می سازد شبکه خود را در برابر تهدیدات شناخته شده و پیشرفته محافظت کند.High availability : با استفاده از دو فایروال می توانید در برابر مشکلات استفاده از یک دستگاه تنها ، شبکه را محافظت کنید تا اگر یکی از دستگاه ها با مشکل مواجه شد عملکرد شبکه دچار اخلال نشود.معرفی دوره آموزش فایروال فورتی گیتامروزه فایروال ها بخش جدایی ناپذیر شبکه هستند و اولین دستگاه امنیتی که هر سازمان بخواهد خرید کند بدون شک فایروال می باشد. در این دوره کار کردن با فایروال فورتی گیت که یکی از بهترین فایروال ها می باشد را فرا خواهید گرفت و با یادگیری قابلیت های مختلف این فایروال مانند IPS ، آنتی ویروس , Webfilter , email filer , application control و ... می توانید به صورت همه جانبه از شبکه سازمان خود در برابر تهدیدات مختلف محافظت کنید. همچنین امکان دسترسی های از راه دور را به صورت کاملا امن از طریق ارتباطاتی مانند SSL VPN برای کارمندان خود فرا کنید و قابلیت فراوان دیگری از این فایروال را در این دوره فرا خواهید گرفت. دوره به صورت 100 درصد عملی و کاربردی برگزار شده است و بعد از دیدن این دوره می توانید به راحتی فایروال فورتی گیت را در شبکه خود پیاده سازی کنید.فایروال فورتی گیت چیست؟فایروال فورتی گیت محصول شرکت فورتی نت (Fortinet) می باشد. شرکت فورتی نت یک از برترین و بهترین شرکت های فعال در حوزه امنیت شبکه می باشد و فایروال این شرکت تحت نام Fortigate در حال حاضر یکی از برترین فایروال های دنیا می باشد. فایروال فورتی گیت به عنوان Next-Generation Firewall (NGFW) شناخته می شود​mgd0098mgd0098Wed, 07 Jun 2023 00:47:43 +0330https://virgool.ir/@m.adeli/routed-mode-چیست-بررسی-حالت-مسیریابی-شده-در-فایروال-asa-سیسکو-nly5ifu9hsxzفایروال شرکت سیسکو با نام Adaptive Security Appliance) ASA) تولید می شود که علاوه بر امکانات فایروال ، قابلیت های فراوانی را برای ما مهیا می سازد.فایروال ها وظیفه محافظت از شبکه داخلی را در برابر دسترسی غیر مجاز از بیرون شبکه دارند. علاوه بر این فایروال ها می توانند محافظت بخش های مختلف شبکه را نسبت به هم تامین کنند به طور مثال منابع شبکه را از کاربر شبکه جدا کنیم. همچنین فایروال امکان دسترسی به برخی از سرویس ها مانند وب که نیاز به ایجاد دسترسی برای کاربران خارج شبکه است را فراهم می کندسرفصل های این مطلبRouted Mode چیست؟پیاده سازی ASA در حالت Routedبرخی از قابلیت های ASAبه این صورت که سرورهای مربوطه را در یک شبکه جداگانه تحت عنوان Demilitarized Zone) DMZ) قرار می دهیم و توسط فایروال امکان دسترسی محدود از طریق محیط خارج از شبکه را به DMZ می دهیم. با اینکار یک محیط ایزوله ایجاد کرده ایم و در صورتی که حمله به این سرورها صورت گیرد فقط این سرورها تحت تاثیر قرار می گیرد و سرورهای داخلی از این حمله در امان هستند. علاوه بر این می توانید دسترسی کاربران به شبکه خارجی (مانند اینترنت) را نیز کنترل کنید مثلا به چه آدرس ها و سایت هایی دسترسی داشته باشند.زمانی که بحث استفاده از فایروال در شبکه پیش می آید شبکه خارجی در مقابل فایروال است و شبکه داخلی و DMZ پشت فایروال قرار می گیرند و توسط آن محافظت می شوند و تنها اجازه دسترسی محدود به کاربران خارج از شبکه را به محیط DMZ می دهد. فایروال ASA دارای چندین اینترفیس است که می توان برای هر کدام آن سیاست های خاص خودش را در نظر گرفت. حتی شما می تواند چند شبکه داخلی ، DMZ و یا چند شبکه خارجی داشته باشید.برای مطالعه بیشتر به دوره های آموزشیASA در دو Mode یا حالت Transparent و Routed کار می کند. در مقاله قبلی با عملکرد فایروال در حالت Transparent آشنا شدیم و در این مقاله می خواهیم مفاهیم ، نحوی عملکرد و ویژگی های Routed Mode را بررسی کنیم.Routed Mode چیست؟به صورت پیش فرض فایروال ASA در لایه سوم عمل می کند و بر پایه Packet و IP Address عمل می کند و کلیه عملیات بازرسی و انتقال ترافیک ، براساس پارامترهای لایه سوم انجام می گیرد هرچند که ASA می تواند در لایه های بالاتر نیز کنترل را انجام دهد. ASA با در نظر گرفتن IP Address برای اینترفیس ها ، خود را به عنوان یک روتر یا Gateway در شبکه ای که به آن متصل است معرفی کند. به این حالت Routed Mode گفته می شود.استفاده از این حالت نیاز به تغییرات در سیستم آدرس دهی IP دارد.در این حالت هر اینترفیس ASA باید به یک Subnet متصل و یک IP از آن Subnet به آن اینترفیس اختصاص داده شود در تصویر زیر حالت Routed Mode را می بینید که اینترفیس 0 به نام outside به شبکه 192.168.100.0/24 ، اینترفیس 1 به نام inside به شبکه 192.168.200.0/24 و اینترفیس 2 به نام DMZ به شبکه 192.168.1.1/24 متصل است.پیاده سازی ASA در حالت Routedزمانی که فایروال ASA را برای اولین بار در شبکه قرار می دهیم باید توپولوژی شبکه را نسبت به آن تغییر دهیم به این صورت که در هر سمت اینترفیس های ASA باید یک Subnet متفاوت داشته باشیم همانند یک روتر. به طور مثال ما یک شبکه با یک subnet داریم برای اینکه از ASA استفاده کنیم حداقل این شبکه را به دو Subnet باید تقسیم کنیم مثلا در یک سمت کلاینت ها و در سمت دیگر سرور ها را قرار می دهیم.این تغییر توپولوژی با عث می شود که نصب ASA در حالت Routed را با مشکل مواجه کند چون نیاز به تغییرات در سیستم آدرس دهی شبکه دارد. ساده ترین حالت این است که IP کلاینت ها و دستگاه هایی که از اهمیت زیادی برخوردار نیست را تغییر ندهیم و آنها را به عنوان یک Subnet در نظر بگیریم و IP دستگاه هایی که نیاز به محافظت دارند را تغییر و در یک Subnet قرار دهیم زیرا معمولا تعداد این دستگاه ها کمتر است و IP دستگاه های کمتری را تغییر می دهیم.حالت دیگر این است که می خواهیم فایروال را بین شبکه داخلی و اینترنت قرار دهیم. در این حالت تنها کافیست IP فعلی مودم (Gateway) را به ASA اختصاص دهیم و برای مودم یک IP در یک Subnet جدید در نظر بگیریم.علاوه بر اختصاص IP برای هر اینترفیس از یک Subnet باید یک نام و یک عدد تحت عنوان Security Level برای آن در نظر بگیریم این عدد که می تواند بین صفر تا صد باشد و مشخص کننده نحوی ارتباطات بین اینترفیس ها می باشد. به طور مثال یک اینترفیس Security Level صفر و دیگری Security Level صد دارد ترافیک از Security Level بالاتر اجازه ورود به Security Level پایین تر را دارد ولی برعکس آن امکان پذیر نیست مگر اینکه ما آنرا مجاز کنیم.نکته : در صورتی که نام Inside را برای یک اینترفیس در نظر بگیرد به صورت پیش فرض مقدار Security Level برابر 100 خواهد شد و اگر نام Outside را برای آن در نظر بگیرید مقدار Security Level برابر 0 خواهد شد.نکته : اگر دو اینترفیس دارای Security Level برابر باشند به صورت پیش فرض بین آنها ترافیک اجازه عبور ندارد.نکته : به صورت پیش فرض ASA در حالت Routed کار می کند.برای عمل Routing با توجه به اینکه در Routed Mode انتقال ترافیک براساس IP مقصد بسته ها صورت می گیرد می توان از Static Route یا Dynamic Route استفاده کرد.نکته مهم : در حالت Routed Mode می توانیم از تمام امکانات فایروال استفاده کنیمبرخی از قابلیت های ASAAdvanced Stateful Firewallقابلیت استفاده از ماژول IPS) Intrusion Prevention System)قابلیت استفاده از ماژول CSC) Content Security and Control)Advanced inspection enginestransparent (Layer 2) firewall or routed (Layer 3) firewallIPsec VPNSSL VPNclientless SSL VPNmgd0098mgd0098Wed, 07 Jun 2023 00:45:38 +0330https://virgool.ir/@m.adeli/security-level-چیست-بررسی-مفهوم-سطح-امنیت-در-فایروال-asa-سیسکو-swcypfgvntepکاربرد Security Level در فایرول ASA سیسکو چیست؟ Security Level مقداری است که به هر Interface اختصاص داده می شود و درجه اهمیت آنرا مشخص می کند. این مقدار میتواند عددی بین 0 تا 100 باشد . ترافیک TCP و UDP از اینترفیس با Security Level بالاتر می تواند وارد اینترفیس با Security Level پایین تر شود و با توجه به ویژگی Statefull ترافیک درخواستی از Security Level بالاتر از Security Level پایین تر امکان و اجازه پاسخگویی و ورود به Security Level بالاتر را پیدا می کند به عبارتی تنها به ترافیکی از سطح پایین تر اجازه ورود داده می شود که از داخل ان اینترفیس درخواست شده باشد.غیر از Security Level برای هر اینترفیس یک نام (name if) در نظر می گیریم اگر برای اینترفیس نام inside در نظر گرفته شود به صورت خودکار مقدار Security Level برابر 100 و اگر outside را به عنوان نام اینترفیس انتخاب کنیم مقدار Security Level برابر صفر خواهد شد. به اینترفیس ها می توان یک Security Level یکسان اختصاص داد. به طور پیش فرض ترافیک بین اینترفیس هایی که دارای مقدار Security Level یکسان هستند عبور داده نمی شود.برای یادگیری بیشتر با مفاهیم سیسکو به دوره های آموزش فایروال سیسکو مراجعه کنید.​mgd0098mgd0098Wed, 07 Jun 2023 00:40:46 +0330https://virgool.ir/@m.adeli/transparent-firewall-چیست-بررسی-مفهوم-فایروال-لایه-دو-در-سیسکو-lafojncxupl7​فایروال Transparent چیست؟ فایروال یک سیستم امنیتی برای شبکه است که به دو صورت سخت افزاری و نرم افزاری موجود است و وظیفه آن کنترل ترافیک ورودی و خروجی براساس سیاست ها و نقش هایی که برای آن تعریف می شود است. فایروال شرکت تحت نام Adaptive Security Applince یا ASA تولید می شود البته ASA علاوه بر فایروال امکانات مانند AntiVirus ، IPS ، VPN و ... را برای ما فراهم می کند. ASA در دو Mode یا حالت Transparent و Routed کار می کند.در این مقاله می خواهیم مفاهیم ، نحوی عملکرد و ویژگی های Transparent Mode را بررسی کنیم اما در ابتدا به صورت مختصر Routed Mode را بررسی می کنیم.Routed Mode چیست؟به صورت پیش فرض فایروال ASA در لایه سوم عمل می کند و بر پایه Packet و IP Address عمل می کند و کلیه عملیات بازرسی و انتقال ترافیک ، براساس پارامترهای لایه سوم انجام می گیرد هرچند که ASA می تواند در لایه های بالاتر نیز کنترل را انجام دهد. ASA با در نظر گرفتن IP Address برای اینترفیس ها ، خود را به عنوان یک روتر یا Gateway در شبکه ای که به آن متصل است معرفی کند. به این حالت Routed Mode گفته می شود.استفاده از این حالت نیاز به تغییرات در سیستم آدرس دهی IP دارد.در این حالت هر اینترفیس ASA باید به یک Subnet متصل و یک IP از آن Subnet به آن اینترفیس اختصاص داده شود در تصویر زیر حالت Routed Mode را می بینید که اینترفیس 0 به نام outside به شبکه 192.168.100.0/24 ، اینترفیس 1 به نام inside به شبکه 192.168.200.0/24 و اینترفیس 2 به نام DMZ به شبکه 192.168.1.1/24 متصل است.Transparent Mode چیست؟حالت دیگری که ASA می تواند در آن عمل کند Transparent است. در این حالت ASA همانند یک دستگاه لایه دو فعالیت می کند و مانند یک روتر یا Gateway در شبکه دیده نمی شود این حالت استفاده فایروال را قایروال لایه دو یا فایروال مخفی نیز می نامند. چون در این حالت اینترفیس های فایروال IP نمی گیرند در نتیجه قابل شناسایی نیستند و تنها از یک IP آدرس برای ترافیک Management مروبط به خود دستگاه استفاده می شود.نصب و راه اندازی فایروال در حالت Transparent در شبکه به سادگی انجام می پذیرد و شبکه ما را به دو قسمت inside و outside تقسیم می کند بودن اینکه نیاز به تغییر در سیستم آدرس دهی شبکه وجود داشته باشد در شکل زیر نحوی استقرار فایروال در حالت Transparent را نشان می دهد.??​در حالت Transparent هر دو اینترفیس inside و outside به یک subnet متصل می شود. به این حالت bump in the wire گفته می شود چون در این حالت ASA شبکه را جدا نمی کند و بخشی از شبکه می شود و ترافیک شبکه مورد بازرسی قرار می دهد و نسبت به سیاست های و نقش های در نظر گرفته شده برای فایروال ، در مورد ترافیک های عبوری تصمیم می گیرد. به این همین دلیل نصب و راه اندازی Transparent mode ساده و آسان است.با اینکه حالت Transparent در لایه دو عمل می کند ترافیک لایه سه تا زمانی که شما به آن اجازه عبور ندهید (با یک ACL) این ترافیک نمی تواند عبور کند. و تنها ترافیکی که بدون ACL اجازه عبور دارد ترافیک مربوط به ARP است. ترافیک ARP را با ARP Inspection می توان کنترل کرد.نکته : در حالت Transparent ترافیک CDP اجازه عبور ندارد.به طور مثال شما می توانید با استفاده از یک ACL ترافیک Routing Protocol هایی مانند OSPF ، EIGRP و ... را از Transparent Firewall عبور دهید ASA در حالت transparent را می توان همانند یک سوئیچ در نظر گرفت که فریم ها را از یک اینترفیس به اینترفیس دیگر منتقل می کند اینکار براساس MAC آدرس فریم انجام می شود. ASA آدرس MAC مبدا و پورتی که روی آن این فریم را دریافت کرده را نگه داری می کند و از این طریق متوجه می شود که برای رسیدن به این MAC آدرس از چه اینترفیس می تواند استفاده کند. با استفاده از این اطلاعات ASA یک جدول تشکیل می دهد و این اطلاعات را در آن نگه داری می کند و با استفاده از این جدول اقدام به ارسال فریم های می کند.زمانی که یک فریم که MAC مقصد را در جدول خود ندارد چه واکنشی نشان می دهد؟سوئیچ زمانی که MAC مقصد فریم را در جدول Cam خود پیدا نکند این فریم را روی تمام اینترفیس هایش غیر از اینترفیسی که این فریم را روی آن دریافت کرده ارسال می کند به این امید که مقصد به یکی از پورت هایش متصل باشد.اما ASA همانند سوئیچ اینکار را به سادگی انجام نمی دهد چون به دلیل سیاست های امنیتی امکان ارسال بسته ها محدود شده است. در عوض ASA به منظور پیدا کردن مقصد به یکی از روش های زیر وارد عمل می شود:ARP request : زمانی که آدرس IP مقصد در شبکه Local (همان subnet) قرار دارد در نتیجه به ASA از طریق یک شبکه متصل است و ASA اقدام به ارسال یک ARP request می کند و در صورتی که مقصد به آن پاسخ دهد از روی این پاسخ محل استقرار مقصد را متوجه می شود.Ping request : زمانی که آدرس IP مقصد در یک شبکه دیگر قرار دارد ASA اقدام به ارسال echo request به مقصد مورد نظر می کند. زمانی که پاسخ توسط روتر یا مقصد پاسخ داده شد. ASA از روی پاسخ دریافتی می فهمد MAC بعدی (next-hop) که از طریق آن به مقصد می رسد چیست و چگونه می تواند به آن برسد.ASA که نسخه 8.4(1) یا بالاتر را اجرا کند این امکان را دارد که اینترفیس های خود را عضو یک یا چند گروه (bridge group) منطقی کند. هر bridge group به عنوان یک Transparent firewall کاملا مستقل عمل کند. ترافیکی که از یک bridge group عبور می کند نمی تواند وارد bridge group دیگر شود در صورت نیاز به ایجاد ارتباط بین این گروه ها باید از یک روتر خارجی استفاده شود. در فایروال های ASA تا هشت bridge group می توان ایجاد کرد که به هر گروه می توان 2 تا 4 اینترفیس داشته باشد. حداقل هر گروه باید دو اینترفیس داشته باشد که معمولا به نام های inside و outside شناخته می شوند. تصویر زیر نشان دهنده دو bridge group است که به صورت کاملا مجزا از یکدیگر عمل می کنند.??​با استفاده از این قابلیت این امکان فراهم می شود که چندین فایروال مستقل داشته باشیم.نسخه های قبل 8.4(1) تنها از یک bridge group پشتیبانی می کنند و از دو اینترفیس برای آنها می توان استفاده کرد که می توان نام های inside و outside را برای آنها در نظر گرفت و اجازه استفاده از اینترفیس سوم را نخواهیم داشت مگر به عنوان پورت Management از آن استفاده کنیم که تنها ترافیک مربوط به خود دستگاه از آن عبور داده شود.زمانی که ASA چند Security Context دارد برای هر Context می تواند یک یا چند bridge group داشته باشیم. به هر Context می توان اینترفیسی را اختصاص داد که مربوط به Contextهای دیگر نباشد به عبارت دیگر اینترفیس ها نمی توانند بین Context ها مشترک باشند.اینترفیس های فایروال در حالت Transparent باید همه به یک شبکه (subnet) متصل باشند هر چند که بسته های IP بودن محدودیت های لایه دو همچنان بازرسی می شوند. از یک Extended ACL برای بررسی و ارزیابی Policiesهای ، ترافیک استفاده می شود و موتور بازرسی و بررسی ASA می تواند فعالیت های ترافیک را در هر لایه ای مورد بررسی قرار دهد.نکته : از نسخه (2)8.0 می توان از NAT در transparent firewall استفاده کرد.نکته : قایروال در حالت Routed عمل بازرسی و انتقال ترافیک را فقط براساس بسته های IP انجام می دهد اما در حالت transparent این محدود وجود ندارد چون در لایه دوم عمل می کند و می تواند ترافیک های غیر IP را نیز مدیریت کند. ترافیک های غیر IP را می توان به وسیله یک ACL کنترل کرد.انتخاب Firewall Modeقبل از اینکه یکی از دو حالت Routed یا Transparent را برای شبکه خود انتخاب کنیم باید از نقاط ضعف و قوت این دو حالت آگاهی داشته باشیم. در اینجا به صورت خلاصه این ویژگی ها را نام می بریم:Transparent Firewall Mode :زمانی استفاده می شود که بخواهیم ترافیک غیر IP را از آن عبور دهیم.نیاز به تغییرات در سیستم آدرس دهی در شبکه ندارد.به ازای هر bridge group می توان از 2 تا 4 اینترفیس استفاده کرد.از همه ویژگی ها و امکانات ASA نمی توان استفاده کرد مانند Dynamic Routing ، QoS و ...Routed Firewall Mode :زمانی استفاده می شود که فقط بسته های IP را بخواهیم بازرسی کنیم.تغییرات در سیستم آدرس دهی شبکه مورد نیاز است.همه اینترفیس ها قابل استفاده هستند.از تمام امکانات ASA می توان استفاده کرد.مواردی که در هنگام پیاده سازی حالت Transparent باید در نظر گرفته شود:در نظر گرفتن یک IP برای مدیریت فایروال (در صورتی که از چند Context استفاده می شود برای هر Context یک IP در نظر گرفته شود(. بر خلاف حالت Routed که برای هر اینترفیس آن یک IP در نظر گرفته می شود در حالت Transparent فقط یک IP برای خود دستگاه در نظر گرفته می شود و از آن برای ارسال و دریافت ترافیک که مربوط به خود دستگاه است استفاده می شود مانند ترافیک های AAA یا Syslog و ... از این قبیل می باشد. IP در نظر گرفته شده باید در همان Subnet باشد که فایروال به آن متصل است.در حالت Transparent تنها از دو اینترفیس آن استفاده می شود که تحت نام inside و outside در نظر گرفته می شود. همچنین امکان استفاده از اینترفیس management وجود دارد ولی باقی اینترفیس ها را نمی توان استفاده کرد.IP Management دستگاه را به عنوان Default Gateway دستگاه های شبکه در نظر نگیرید. روش صحیح این است که ِDefault Gateway در سمت دیگر فایروال قرار گیرد تا ترافیک دستگاه های شبکه از آن رد شود.در صورت داشتن چند Context برای هر Context باید اینترفیس های مجزا در نظر گرفت و نمی توان یک اینترفیس را برای چند Context استفاده کرد.Allowed MAC AddressesMAC آدرس زیر به عنوان مقصد اجازه عبور از Transparent Firewall را دارند. هر MAC آدرسی که در جدول زیر وجود نداشته باشد توسط فایروال Drop می شود:MAC مورد استفاده Broadcast که برابر FFFF.FFFF.FFFFMAC های Multicast مربوط به IPv4 که از 0100.5E00.0000 تا 0100.5EFE.FFFF می باشدMAC های Multicast مربوط به IPv6 که از 3333.0000.0000 تا 3333.FFFF.FFFF می باشدMulticast های مربوط به BPDU که برابر 0100.0CCC.CCCD می باشد.MAC های Multicast مربوط به AppleTalk که از 0900.0700.0000 تا 0900.07FF.FFFF می باشدقابلیت ها و ویژگی هایی که در Transparent Firewall نمی توان استفاده کرد:NAT / PAT : از این قابلیت نمی توان استفاده کردنکته : از نسخه (ASA/PIX 8.0(2 می توان از این قابلیت نیز استفاده کرد.پروتکل های مسیریابی دینامیک مانند RIP ، EIGRP ، OSPF : امکان استفاده از Static Route برای ترافیک هایی که توسط فایروال ایجاد می شود وجود دارد اما نمیتوان از پروتکل های مسیریابی دینامیک استفاده کرد و تنها می توان به وسیله ACL ترافیک مربوط به این پروتکل ها را از آن عبور داد.IPv6DHCP relay : Transparent Firewall می تواند به عنوان DHCP Server عمل کند اما امکان استفاده از آن به عنوان DHCP relay وجود ندارد چون نیاز به استفاده از DHCP relay وجود ندارد و می توان ترافیک DHCP را با استفاده از یک ACL عبور داد.(Quality of Service (QoSMulticast : جهت عبور ترافیک Multicast از یک Security zone بالاتر به پایین تر و بلعکس باید از ACL استفاده شود.VPN termination for through trafficبرای مطالعه بیشتر و آشنایی بهتر با تجهیزات و زیر ساخت سیسکو به آموزش های فایروال سیسکو و فورتی گیت مراجعه کنید.​mgd0098mgd0098Wed, 07 Jun 2023 00:38:41 +0330https://virgool.ir/@m.adeli/transparent-firewall-یا-فایروال-لایه-دو-چیست-rvo21osllxjrبیشتر در رابطه با نحوی قرار دادن فایروال در شبکه است تا بحث تکنولوژی های که برای فیلترینگ استفاده می شود. یک transparent firewall می تواند از قابلیت های packet-based filtering ، stateful filtering و application inspection که قبلا مورد بحث قرار گرفت می تواند استفاده کند اما تفاوت بزرگ این است که در لایه دو مورد استفاده قرار می گیرد.بیشتر فایروال ها همانند یک روتر در لایه سوم استفاده می شوند به این معنا که بسته ها در این دستگاه باید تا لایه سوم بروند تا مورد پردازش قرار گیرند.در فایروال های لایه سوم (Routed Firewall) هر اینترفیس دارای یک IP آدرس در یک شبکه متفاوت است و ترافیک از یک شبکه به شبکه دیگر از طریق فایروال عبور می کند و سیاست های فایروال روی این ترافیک اعمال می شود.در transparent firewall به اینترفیس ها IP اختصاص داده نمی شود و این اینترفیس ها شبیه یک bridge یا یک سوئیچ دو پورت عمل می کند. در این حالت ترافیک از یک بخش شبکه بخواهد به بخش دیگر شبکه برود باید از طریق این فایروال بگذرد.به transparent firewall تنها management IP تعلق میگیرد و از طریق آن می توان به دستگاه متصل شد. کاربرانی که از منابع شبکه استفاده می کنند و ترافیک آنها از طریق فایروال می گذرد از وجود فایروال بی خبرند و متوجه حضور فایروال نمی شوند. یکی از مزایای بزرگ استفاده از transparent firewall این است که نیاز به آدرس دهی مجدد شبکه نیست و نیاز به تغییرات در شبکه نیست.حتی با وجود اینکه دستگاه در لایه دو پیاده سازی می شود بازهم می تواند تمام بسته هایی که بین اینترفیس های آن عبور می کند را ببیند و می تواند قابلیت هایی مانند stateful و application inspection را اجرا کند.برای مطالعه بیشتر و آشنایی بهتر با تجهیزات و زیر ساخت سیسکو به آموزش های فایروال سیسکو و فورتی گیت مراجعه کنید.mgd0098mgd0098Wed, 07 Jun 2023 00:31:47 +0330https://virgool.ir/@m.adeli/static-packet-filtering-چیست-و-چه-مزایا-و-معایبی-دارد-pmh0ih9jb4fz​Static packet filtering یکی از تکنولوژی هایی است که در بسیاری از تجهیزات استفاده می شود و عملکرد آن براساس لایه 3 و 4 مدل OSI انجام می شود و یکی تکنولوزی های مورد استفاده در فایروال ها می باشد. یک مثال از تکنولوژی فایروال که از static packet filtering استفاده می کند یک روتر است که یک یا چند ACL را به اینترفیس های خود جهت permit یا deny ترافیک خاص اعمال کرده است. چالشی که در استفاده از static packet filtering وجود دارد این است که مدیر شبکه باید دقیقا بداند چه ترافیکی اجازه عبور از فایروال را دارد که در صورت داشتن تعداد زیادی یوزر که نیاز به دسترسی به سرویس های خاص داشته باشند کار سختی است.مزایای استفاده از Static Packet Filteringبراساس مجموعه ساده ای از permit و deny عمل می کند.حداقل تاثیر را بر عملکرد شبکه دارد.اجرای آن ساده است.قابل تنظیم روی اکثر دستگاه ها و روتر ها می باشد.می تواند بسیاری از فیلترینگ های ساده را بدون نیاز به فایروال های گران قیمت انجام دهد.معایب استفاده از Static Packet Filteringمی تواند در معرض جعل IP قرار گیرد. اگر ACL اجازه عبور ترافیک را از یک IP آدرس خاص بدهد و یک نفر این IP آدرس را جعل کند این ACL اجازه عبور ترافیک این فرد را می دهد.نمی تواند بسته های تکه تکه شده را با دقت بسته های تکه تکه نشده فیلتر کند.حفظ و نگه داری ACL های طولانی بسیار سخت است.عملکرد آن Stateless است.برخی از برنامه ها از تعداد زیادی پورت استفاده می کنند و برخی ، از پورت ها به صورت دینامیک استفاده می کنند و استفاده از static ACL نیاز به باز گذاشتن رنج وسیعی از پورت ها دارد که بسیاری از آنها شاید مورد استفاده قرار نگیرند.برای مطالعه بیشتر و آشنایی بهتر با تجهیزات و زیر ساخت سیسکو به آموزش های فایروال سیسکو و فورتی گیت مراجعه کنید.نحوی عملکردpacket filtering از مجموعه قوانین ساده استفاده می کند ، بسته در هنگام ورود یا خروجی از یک اینترفیس ، جایی که ACL برای فیلتر کردن اعمال شده است توسط این ACL چک می شود و اینکار به ترتیب از بالای لیست به سمت پایین لیست انجام می گیرد تا با یک ACE مطابقت پیدا کند به این ترتیب باقی لیست ACL بررسی نمی شود و نوع action مورد نظر مانند permit یا deny برای آن اعمال می شود. یک extended ACL در روتر سیسکو می تواند از معیارهای مختلفی در هدر لایه سه و چهار برای بررسی بسته ها استفاده کند که شامل مورد زیر می باشد :Source IP addressDestination IP addressSource portDestination portTCP synchronization information​mgd0098mgd0098Wed, 07 Jun 2023 00:29:06 +0330https://virgool.ir/@m.adeli/stateful-packet-filtering-چیست-و-چرا-اهمیت-ویژه-ای-دارد-kse5ssqqtjaaStateful packet filtering یکی از مهمترین تکنولوژی هایی است که در فایروال های امروزی استفاده می شود. به این خاطر آن را stateful می نامند که وضعیت session های موجود که از طریق فایروال برقرار شده است را به خاطر می سپارد. یک مثال برای درک بهتر ، فرض کنید ما به یک باغ وحش می رویم و بعد از گشت گذار می خواهیم از برخی حیوانات عکس بگیریم اما متوجه می شویم که دوربین را در ماشین جا گذاشته ایم در نتیجه مجبور می شویم که به ماشین خود باز گردیم تا دوربین خود را برداریم اما برای ما سوال می شود که در هنگام بازگشت باید ما مجدد هزینه بلیط ورودی را بدهیم؟برای مطالعه بیشتر به دوره آموزش ASA سیسکو مراجعه کنید شما در قالب انجام سناریوهای مختلف بر روی فایروال سیسکو ، تنظیمات اولیه ASA ، راه اندازی HA ، تنظیمات امنیتی و ... را در این فایروال به خوبی آموزش می بینید. این دوره ویژه افرادی است که دوره های سیسکو بصورت مقدماتی را پشت سر گذاشته اند و می خواهند در زمینه فایروال های تخصصی سیسکو هم کسب تجربه کنند. در این ویدیو با نحوی اضافه کردن فایروال سیسکو یعنی ASA به GNS3 آشنا می شوید و همچنین نحوی فعال کردن ASDM در ASA را خواهید دید و نحوی اتصال به ASA از طریق ASDM نمایش داده شده است.همچنین برای یادگیری تخصصی به دوره آموزش فورتی وب | FortiWeb ( فایروال لایه هفت شرکت Fortinet ) در قالب 51 ویدیوی آموزشی ( 14 ساعت آموزش ) بر اساس آخرین سرفصل های استاندارد آموزشی FortiWeb تهیه و تدوین شده است . دوره آموزشی WAF ( Web Application Firewall ) فورتی وب در قالب کارگاه های آموزشی ، سناریوهای دنیای واقعی ، حملات شبیه سازی شده و معرفی تکنیک های حرفه ای مقابله با حملات لایه هفت طراحی شده است.سرفصل های این مطلبمزایای Stateful packet filtering :معایب Stateful packet filtering :ما مشکل خود را به نگهبان درب ورودی اطلاع می دهیم و او نام و مشخصات ما را یاداشت می کند و در هنگام بازگشت با استفاده از مشخصات که قبلا از ما یادداشت کرده بودند بدون پرداخت مجدد هزینه بلیط وارد باغ وحش شدیم.با استفاده از stateful packet-filtering کاربران در شبکه داخلی می توانند به منابع موجود در شبکه های عمومی مانند شبکه اینترنت دسترسی پیدا کنند. در این حالت فایروال اطلاعاتی مانند IP مبدا و مقصد و پورت های مورد استفاده و سایر اطلاعات لایه ها را در دیتابیسی تحت عنوان stateful نگه داری می کند.به خاطر اینکه وضعیت session های که از طریق فایروال می گذرد را به خاطر می سپارد stateful نامیده می شود. به صورت پیش فرض ، فایروال اجازه ورود هیچ ترافیکی را از شبکه خارجی به شبکه داخلی نمی دهد اما برای ترافیک بازگشتی که مشخصات آن با اطلاعات دیتابیس stateful برابری می کند استثاء قائل می شود. در تعریف دیگر تنها ترافیکی اجازه ورود به شبکه داخلی را دارد که از طریق شبکه داخلی برای آن درخواست شده باشد و به این شکل ترافیک درخواستی کاربران شبکه داخلی به دست آنها می رسد و از سوی دیگر ترافیک های ناخواسته مانند ترافیک های ارسالی توسط مهاجم وارد شبکه داخلی ما نخواهد شد. مزایا و معایب stateful packet-filtering به شرح زیر است:مزایای Stateful packet filtering :می تواند به عنوان ابزار اصلی در برابر ترافیک ناخواسته مورد استفاده قرار گیرد.می تواند در روتر یا فایروال ها مورد استفاده قرار گیرد.نسبت به روش static packet filtering یک روش پویا محسوب می شود.می تواند جلوی حملات spoofing و DoS را بگیرد.معایب Stateful packet filtering :ممکن است قادر به شناسایی یا جلوگیری از برخی برنامه ها را نداشته باشد.وضعیت تمام پروتکل را نمی تواند کنترل کندبرخی از برنامه ها ممکن است به صورت داینامیک یک پورت جدید از سرور را باز کنند که اگر توسط فایروال این برنامه مورد بررسی قرار نگیرد ممکن است که عملکرد این نرم افزار با مشکل مواجه شود. اگر این برنامه توسط فایروال بتواند مورد بررسی قرار گیرد مشکل به وجود نخواهد آمد.تکنولوژی stateful به صورت پیش فرض از احراز هویت کاربران پشتیبانی نمی کند.mgd0098mgd0098Wed, 07 Jun 2023 00:27:02 +0330https://virgool.ir/@m.adeli/معرفی-انواع-توپولوژی-های-شبکه-های-کامپیوتری-نقاط-ضعف-و-قدرت-f419cy1gz0st​توپولوژی شبکه چیست؟ توپولوژی های شبکه (Network Topologies) مثل استخوان بندی شبکه هستند. روشهای به هم بستن کامپیوترها به هم در شبکه ها با استفاده از کابل ها یا بدون کابل ها در بحث شبکه های کامپیوتری با عنوان توپولوژی شبکه شناخته می شوند. توپولوژی خطی ، توپولوژی ستاره ای ، توپولوژی حلقوی ، توپولوژی های ترکیبی و ... از جمله مهمترین این همبندی های شبکه هستند. امروز در خصوص انواع توپولوژی های شبکه با هم صحبت می کنیم و شما بعد از خواندن این مقاله ، همه توپولوژی های شبکه را به خوبی به همراه مزایا و معایب هر توپولوژی خواهید شناخت.توپولوژی ستاره ایی (Star) چیست؟در این توپولوژی کلیه ی کامپیوتر ها به یک کنترل کننده ی مرکزی یا هاب متصل هستند. هرگاه کامپیوتری بخواهد با کامپیوتر دیگری تبادل اطلاعات نماید، کامپیوتر منبع ابتدا باید اطلاعات را به هاب ارسال نماید. سپس از طریق هاب آن اطلاعات به کامپیوتر مقصد منتقل شود. پس اگر کامپیوتری بخواهد اطلاعاتی به کامپیوتر دیگر ارسال نماید، اطلاعات را به هاب فرستاده و نهایتاً هاب آن اطلاعات را به کامپیوتر مقصد میفرستد.نقاط قوت توپولوژی ستاره ای عبارتند از :نصب شبکه با این توپولوژی ساده استتوسعه شبکه با این توپولوژی به راحتی انجام می شوداگر یکی از خطوط متصل به هاب قطع شود ، فقط یک کامپيوتر از شبکه خارج می شود.نقاط ضعف توپولوژی ستاره ای عبارتند از :عمليات كل شبكه به هاب وابسته است. اين بدان معناست كه اگر هاب از كار بيفتد، كل شبكه از كار خواهد افتاد .توپولوژی حلقوی (Ring) چیست؟این توپولوژی توسط شرکت IBM اختراع شد وبه همين دليل است که این توپولوژی بنام" IBM Tokenring " مشهور است.در این توپولوژی کليه کامپيوتر ها به گونه ای به یکدیگر متصل هستند که مجموعه آنها یک حلقه را می سازد . کامپيوتر مبدا، اطلاعات را به کامپيوتر بعدی در حلقه ارسال نموده و آن کامپيوتر آدرس اطلاعات را برای خود کپی می کند، آنگاه اطلاعات را به کامپيوتر بعدی در حلقه منتقل خواهد کرد وبهمين ترتيب این روند ادامه پيدا می کند تا اطلاعات به کامپيوتر مبدأ برسد. سپس کامپيوتر مبدأ این اطلاعات را از روی حلقه حذف می کند.نقاط ضعف توپولوژی حلقوی عبارتند از :اگر یک کامپيوتر از کار بيفتد، کل شبکه متوقف می شود.به سخت افزار پيچيده نياز دارد " کارت شبکه آن گران قيمت است.برای اضافه کردن یک ایستگاه به شبکه باید کل شبکه را متوقف کرد.نقاط قوت توپولوژی حلقوی عبارتند از :نصب شبکه با این توپولوژی ساده است.توسعه شبکه با این توپولوژی به راحتی انجام می شود.در این توپولوژی از کابل فيبر نوری می توان استفاده کرد.توپولوژی خطی یا اتوبوسی (BUS) چیست؟در یک شبکه خطی چندین کامپيوتر به یک کابل بنام اتوبوسی متصل می شوند . در این توپولوژی ، رسانه انتقال بين کليه کامپيوتر ها مشترک است . سادگی ، کم هزینه بودن وتوسعه آسان این شبکه ، از نقاط قوت توپولوژی اتوبوسی می باشد . نقطه ضعف عمده این شبکه آن است که اگر کابل اصلی که بعنوان پل ارتباطی بين کامپيوتر های شبکه می باشد قطع شود، کل شبکه از کار خواهد افتاد.توپولوژی توری (Mesh) چیست؟در این توپولوژی هر کامپيوتری مستقيماً به کليه کامپيوترهای شبکه متصل می شود . مزیت این توپولوژی آن است که هر کامپيوتر با سایر کامپيوتر ها ارتباطی مجزا دارد . بنابراین ، این توپولوژی دارای بالاترین درجه امنيت واطمينان می باشد . اگر یک کابل ارتباطی در این توپولوژی قطع شود ، شبکه همچنان فعال باقی می ماند. از نقاط ضعف اساسی این توپولوژی آن است که از تعداد زیادی خطوط ارتباطی استفاده می کند، مخصوصا زمانی که تعداد ایستگاه ها افزایش یابند .به همين جهت این توپولوژی از نظر اقتصادی مقرون به صرفه نيست . برای مثال ، در یک شبکه با صد ایستگاه کاری ، ایستگاه شماره یک نيازمند به نود و نه می باشد . تعداد کابل های مورد نياز در این توپولوژی با رابطه N(N-1)/2 محاسبه می شود که در آن N تعداد ایستگاه های شبکه می باشد.توپولوژی ترکيبی (Hybrid) چیست؟این توپولوژی ترکيبی است از چند شبکه با توپولوژی متفاوت که توسط یک کابل اصلی بنام استخوان بندی Back bone به یکدیگر مرتبط شده اند . هر شبکه توسط یک پل ارتباطی Bridge به کابل استخوان بندی متصل می شود. این توپولوژی از یک یا چند هاب فعال یا تکرار کننده برای اتصال ایستگاه ها به یکدیگر استفاده می کند . هاب مهمترین عنصر شبکه مبتنی بر توپولوژی درختی است . زیرا کليه ایستگاه ها را به یکدیگر متصل می کند . وظيفه هاب دریافت اطلاعات از یک ایستگاه و تکرار وتقویت آن اطلاعات وسپس ارسال آنها به ایستگاه دیگر می باشد.در دوره آموزشی نتورک پلاس بصورت مفصل در خصوص انواع توپولوژی های شبکه صحبت می شود و کاربرد ، مزایا و معایب هر یک از این توپولوژی ها بررسی خواهد شد.​mgd0098mgd0098Wed, 07 Jun 2023 00:22:33 +0330https://virgool.ir/@m.adeli/معرفی-5-اصطلاح-شبکه-که-باید-بدانید-مفاهیم-اولیه-شبکه-کامپیوتری-d31bu6z66vonبا سلام در این مطلب قصد داریم تا دوستان عزیز را با تعدادی از اصطلاحات شبکه آشنا کنیم. در خصوص اصطلاحات شبکه و نحوه کارکردن شبکه و تجهیزات آن ، در دوره آموزش نتورک پلاس مهندس نصیری بصورت مفصل صحبت شده است و این مطلب صرفا جنبه مکمل رایگان آموزشی دارد.سرفصل های این مطلب1- Collision یا برخورد2-Ethernet یا اترنت3-Baseband یا باند پایه4-Broadband یا باند پهن5- (Maximum Transfer Unit(MTU1- Collision یا برخوردبرخورد اطلاعات بر روی کابل و درنهایت بالا رفتن ترافیک شبکه را collision می گویند.2-Ethernet یا اترنتقبل از اینکه بخواهیم با این کلمه آشنا بشیم باید بدونیم که استاندارد CSMACD) 802.3) چیه. Carrier Sense Multiple Access/Collision Detection اولین استاندارد شبکه برای جلوگیری از Collision در شبکه می باشد.با استفاده از این قانون هر سیستم قبل از فرستادن اطلاعات خود کابل را چک میکند و در صورت آزاد نبودن کابل از فرستادن اطلاعات جلوگیری می نماید.به این قانون استاندارد 802.3 میگویند.هرشبکه ای که از استاندارد 802.3 پیروی کند Ethernet می گویند.3-Baseband یا باند پایهسیستم های ارتباطی که وسیله انتقال آنها مانند سیم یا کابل نوری است که در یک زمان فقط یک پیام واحد را به شکل دیجیتال حمل میکند. یا به عبارتی عمل sendو receive را نمیتواند همزمان انجام دهد.4-Broadband یا باند پهنسیستم های ارتباطی که وسیله انتقال آنها مانند سیم یا کابل نوری است که در یک زمان چند پیام واحد را به شکل دیجیتال حمل میکند. یا به عبارتی عمل send و receive را همزمان انجام میدهد. ارتباطBroadbandدر شبکه WANیافت میشود.5- (Maximum Transfer Unit(MTUحجم اطلاعاتی است که میتواند دریک زمان بر روی کابل حرکت کند.که در توپولوژی های(به نحوه چیدمان شبکه توپولوژی میگویند) مختلف متفاوت است.اگرDataارسالی حجم آن بیشتر از MTU باشد باید به قطعات مختلف که به آن Fragment گفته میشود تقسیم شده وسپس ارسال شود.کامپیوتر گیرنده پس از دریافت تمامیFragmentها دوباره آنها راReassembleکرده و به حالت اولیه در می آورد.mgd0098mgd0098Wed, 07 Jun 2023 00:20:14 +0330https://virgool.ir/@m.adeli/آموزش-مفاهیم-اولیه-امنیت-شبکه-انواع-حملات-روشهای-امن-سازی-wqdsydqjcdwjبه اقداماتی که جهت محافظت شبکه در مقابل حملات داخلی و خارجی انجام می شود امنیت شبکه گفته می شود. این اقدامات دفاعی در لایه های متعددی از لبه شبکه تا داخل شبکه انجام می شود.هر لایه امنیتی شبکه ، دارای سیاستهای کنترلی جهت مدیریت دسترسی کاربران مجاز و مسدود کردن دسترسی هکرها به منابع شبکه می باشد.معرفی انواع حملات شبکهPort Scanner چیست؟نرم افزاری است که درخواستهای پیاپی از یک کلاینت به سرور را جهت شناسایی پورت های فعال ارسال میکند . این کار معمولا توسط مدیران شبکه جهت پیدا کردن پورت های باز سرور انجام می شود . البته هکرها با استفاده از این ابزار قادر به شناسایی سرویس های ارائه شده توسط این سرور با توجه به پورتهای باز میشوند و براساس این اطلاعات فرایند حمله خود را طراحی میکنند.Man in The Middle چیست؟حمله مرد میانی (MITM) جزو خطرناکترین نوع حملات در شبکه های کامپیوتری است. ساختار حمله به گونه ای است که مهاجم با استفاده از روشهایی مانند Arp Poisoning ، دربین دو طرف ارتباط قرار می گیرد و بدون اینکه طرفین ارتباط متوجه شوند شروع به شنود ، دستکاری و جمع اوری اطلاعات میکند.Arp Poisoning or Arp Spoofing چیست؟همانطور که میدانید وظیفه پروتکل Arp تبدیل Ip به Mac می باشد. هکرها با استفاده از این پروتکل و ایجاد بسته GArp جعلی و معرفی Ip Address گیت وی شبکه با Mac خود حمله را انجام میدهند و سیستم های شبکه براساس این بسته Arp Table خود را به روز رسانی می کنند و در نتیجه از این پس ترافیک مربوط به خارج شبکه را تحویل مهاجم میدهند و مهاجم بعد از شنود و جمع آوری اطلاعات (MITM) ،ترافیک را به گیت وی اصلی ارسال میکند تا حمله توسط کاربران و مدیران کشف نشود.Denial-of-service attack چیست؟به مجموعه اقداماتی که جهت قطع موقت یا دائمی و یا تعلیق خدمات یک میزبان متصل به شبکه انجام میشود حملات منع سرویس یا DOS گفته میشود. اهداف حمله DOS معمولاً سایت ها یا خدمات میزبانی وب سرور با ویژگی های مناسب مانند بانک ها، کارت های اعتباری و حتی سرورهای ریشه را هدف قرار می دهند. در این نوع حمله هکر با استفاده از روشهای زیادی مانند سرازیر کردن درخواستها و استفاده بیش از حد از منابع (پردازنده، پایگاه داده، پهنای باند، حافظه و…) باعث کاهش سرعت سرور می شود و ممکن است حتی این کارسبب از کار افتادن سرور شود.هدف از این حملات جلوگیری یا متوقف کردن کارکرد عادی یک وب سایت ، سرور یا سایر منابع شبکه طراحی شده است.انواع حملات DOSSYN Flood چیست؟در پروتکل tcpip جهت برقراری ارتباط بین دو عضو شبکه ( کلاینت و سرور) ابتدا یک پکت TcpSynاز کلاینت به سرور ارسال می شود و به محض دریافت این کد سرور متوجه می شود که این کلاینت قصد برقراری ارتباط را دارد در صورت تایید این ارتباط توسط سرور، یک پکت Syn/Ack ارسال میکند و این کد برای کلاینت به مفهوم قبول ارتباط از سمت سرور بوده است و کلاینت نیز جهت برقراری اتصال یک پکت Ack برای سرور ارسال میکند از این رو هکرها از این مکانیزم سواستفاده کرده و با استفاده از ip های جعلی اقدام به ارسال درخواستهای متعدد میکنند و در انتها نیز پاسخ سرور را جهت بستن session نمیدهد از این رو اتصالات نیمه باز زیادی ایجاد میشود و با توجه به این که سرور قادر به پاسخگویی تعداد محدودی اتصال هست از این رو دیگر قادر به پاسخگویی به کلاینتهای دیگر را ندارد.Smurf Attack چیست؟در این نوع حمله از تکنیک های ip spoofing و پروتکل icmp استفاده می شود. در این نوع حمله با تاکتیک ip spoofing هکر ip قربانی را جعل میکند و با استفاده از دستور ping شروع به تولید ترافیک Icmp echo با مقصد Broadcast میکند و در نتیجه تعداد زیادی ترافیک ICMP Reply برای قربانی ارسال میشود و در نتیجه با افزایش این ترافیک دیگر سرور قادر به پاسخگویی نیست و حتی احتمال دارد crash کند.Ping Flood چیست؟در این نوع حمله از پروتکل ICMP استفاده میشود.در حمله ping flood همانطور که از نامش مشخص است با استفاده از دستور ping کامپیوتر قربانی مورد حمله قرار میگیرد در این روش هکر با استفاده از تعداد کثیری از پکت های ping با حجم بالا باعث overload شدن کامپیوتر قربانی می شود.آسان ترين نوع حمله, حمله Ping Flood است که تحت پروتکل ICMP کار ميکند و امروزه به عنوان Ping شناخته ميشود.در شرايط عادي از دستور Ping براي بررسي صحت ارتباط بين دو کامپيوتر استفاده ميشود اما در حمله Ping Flood باعث ميشود تا سيل عظيمي از پکت هاي با حجم بالا براي کامپيوتر قرباني جهت Overload شدن ارسال شود.شما در تصوير زير ميتوانيد نمونه اي از اين نوع حمله را مشاهده کنيد. برای انجام این حمله ما میتوانیم از دو آپشن زیر در دستور ping استفاده کنیم .Ping (destination ip) –L (Packet Size(Byte) ) –N (Count) Ping 192.168.1.10 –l 100 –n 10Teardrop چیست؟هکرها با سواستفاده از باگهایی که در لایه های شبکه و بعضی از سیستم عامل ها از قبیل ویندوز 3.1 ، 95 ، NT و لینوکس 2.0.32 و 2.1.63 قربانی خود را مورد حمله قرار می دهند. همانطور که میدانید هنگام انتقال اطلاعات از یک کامپیوتر به کامپیوتر دیگر بسته ها با استفاده از آفست و شماره ترتیب مشخص میشوند و هکرها با تغییر ترتیب بسته ها و آفست ها باعث میشوند کامپیوتر مقصد هنگام ادغام بسته ها به مشکل برخورد و حتی crash بکند.(Distributed Denial of Service (DDoS چیست؟حملات DDos را میتوان مهلک ترین نوع از حملات Dos دانست. این نوع حمله بسیار شبیه حمله ping flood است اما با این تفاوت که از چندین کامپیوتر استفاده می شود. در این روش هکر یک دستگاه آلوده را به عنوان دستگاه اصلی(Master) به کار می برد و حمله را در سایر دستگاهها که zombie نامیده می شوند هماهنگ می نماید.سرویس و منابع مورد حمله ، (قربانی های اولیه) و کامپیوتر های مورد استفاده در این حمله (قربانی های ثانویه) نامیده می شوند. حملات DDoS عموماً در از کار انداختن سایت های کمپانی های عظیم از حملات DoS مؤثرتر هستند.روشهای ایجاد امنیت در شبکهکنترل دسترسی چیست؟ تعریف ACLمدیران شبکه میبایست شناخت کافی از کاربران و تجهیزاتی که از منابع شبکه استفاده میکنند داشته باشند و با استفاده از این اطلاعات و اجرای سیاستهای امنیتی و کنترل دسترسی کاربران جهت دسترسی به منابع شبکه از حمله هکرها و مهاجمان جلوگیری کنند . پس به اختصار میتوان گفته به فرایند کنترل دسترسی به شبکه Network Access Control (NAC) گفته میشود.آنتی ویروسنرم‌افزار ضدویروس که با نام‌های ویروس‌یاب و ویروس‌کش و ضد بدافزار هم شناخته می‌شود یکی از ابزارهای مهم جهت مبارزه با انواع ویروسها ، کرم ها و تروجان ها و به طور کلی کدهای مخرب می باشد.ضد ویروس با استفاده از راهکاری با نام Signature Matching اقدام به شناسایی ویروسها میکند. در این فرایند با توجه به ماهیت ویروس ها که شامل کدهایی مخرب است آنها را شناسایی میکند. نرم‌افزار آنتی‌ویروس سه وظیفه عمده را انجام می‌دهند:بازرسی یا کشفتعیین هویت یا شناساییآلودگی‌زدایی یا پاکسازیامنیت نرم افزارهر نرم افزاری که شما برای کسب و کار خود استفاده میکنید باید از لحاظ امنیتی قابل اعتماد باشد . این خیلی مهم است که این نرم افزار را کارکنان IT شما می نویسند یا آن را میخرید ! متاسفانه ممکن است هر برنامه که تهیه میکنید دارای حفره های امینتی باشند که راه را برای نفوذ مهاجمان به شبکه باز میکند. امنیت نرم افزار شامل سخت افزار ، نرم افزار و پردازشهایی جهت بستن حفره های امنیتیتجزیه و تحلیل رفتار ترافیکتجزیه و تحلیل ترافیک توسط تیم امنیتی میتواند یکی از روشهای مناسب جهت امن سازی شبکه و تشخیص رفتارهای غیر طبیعی در شبکه باشد.پشتیبان گیری مطمئن اطلاعاتدر گذشته پیشگیری از دست دادن اطلاعات (Data Loss Prevention) یکی از مباحث مهم بود اما امروزه فن آوری های جدید پشتیبان گیری اطلاعات این قابلیت را به ما میدهد که ما بتوانیم از اطلاعات سازمان خود پشتیبان بگیریم و آنها را با روشهای رمزنگاری از دست سودجویان محفوظ نگاه داریم.فایروال هافایروال یک دیواری است ما بین شبکه مورد اعتماد ما و شبکه های خارج غیر قابل اطمینان مانند اینترنت که با استفاده از مجموعه ای از قوانین تعریف شده ،ترافیک تبادلی را کنترل میکند.دیوار آتش یکی از مهمترین لایه‌های امنیتی شبکه‌های کامپیوتری است که عدم آن موجب می‌شود هکرها و افراد خراب کار بدون وجود داشتن محدودیتی به شبکه وارد شده و کار خود را انجام دهند.لذا شما می توانید بر ای یادگیری تخصصی و جامع به دوره آموزش جامع سکیوریتی پلاس Security Plus که یکی از بهترین و کاملترین دوره های آموزش امنیت اطلاعات و امنیت شبکه در دنیا به حساب می آید. در واقع سکیوریتی پلاس نقطه ورود شما به دنیای امنیت سایبری و از پیشنیازهای دوره های آموزشی هک و نفوذ می باشد.داشتن دانش لازم در حد دوره آموزش نتورک پلاس برای ورود به دوره سکیوریتی پلاس الزامی است.mgd0098mgd0098Wed, 07 Jun 2023 00:06:11 +0330https://virgool.ir/@m.adeli/توپولوژی-daisy-chain-چیست-معرفی-شبکه-زنجیره-ای-به-زبان-ساده-qyo1x8bmrszpقبلا در خصوص انواع توپولوژی های شبکه بحث شده است اما تاکنون شاید چیزی در خصوص توپولوژی Daisy Chain نشنیده باشید. بعضا این توپولوژی را با توپولوژی Bus اشتباه می گیرند و یا اصلا در خصوص آن صحبتی نمی کنند. در واقع بهتر است وقتی صحبت از توپولوژی Bus می کنیم اسم آن را به فارسی توپولوژی اتوبوسی و وقتی صحبت از توپولوژی Daisy Chain می کنیم از ان به عنوان توپولوژی خطی یا Line یاد کنیم. در قسمت شصت و ششم از دوره آموزش نتورک پلاس ، بصورت کامل در خصوص توپولوژی های شبکه صحبت می کنیم که مفهوم Daisy Chain هم در همینجا بررسی خواهد شد.البته بهترین اسمی که می توانیم برای این توپولوژی انتخاب کنیم توپولوژی زنجیری است که دستگاه ها به شکل حلقه های زنجیر به هم متصل می شوند. در توپولوژی Daisy Chain دستگاه هایی که در شبکه قرار دارند در امتداد یک خط مستقیم به هم متصل می شوند. کامپیوترها از یک کارت شبکه ورودی و از کارت شبکه دیگر خروجی به کامپیوتر دیگر می دهند ، اگر در خصوص سویچ ها و روترها صحبت کنیم هم به همین شکل از یک پورت سویچ یک کابل وارد و از یک پورت دیگر کابلی به سویچ دیگر متصل می شود.یک توپولوژی Daisy Chain هم می تواند بصورت خطی و هم می تواند بصورت حلقوی ایجاد شود به این صورت که در Daisy Chain خطی کامپیوتر یا دستگاه اول به دستگاه آخر هیچگونه ارتباط مستقیم فیزیکی ندارد اما در Daisy Chain حلقوی یک لینک مجزا و مستقیم بین دستگاه اول و آخر به وجود می آید که تشکیل یک حلقه را می دهد. استفاده از Daisy Chain حلقوی به ما امکان استفاده از Bidirectional Passing را می دهد که در این حالت ما می توانیم برای سریعتر رساندن بسته اطلاعاتی از جهت مختلفی بسته ها را در شبکه منتقل کنیم .این در حالی است که در Daisy Chain خطی یک پیام یا بسته اطلاعاتی باید از همان یک خط و مسیری که به وجود آمده است استفاده کند. ما می توانیم توپولوژی Daisy Chain خطی را با خطوط مدارهای منطقی الکترونیکی مقایسه کنیم ، در مدارهای الکترونیکی خروجی یک مدار تبدیل به ورودی یک مدار دیگر می شود و با این روش مدارهای منطقی به هم متصل می شوند ، در مقایسه با شبکه نیز خروجی یک پورت کامپیوتر یا دستگاه شبکه به ورودی یک کامپیوتر یا دستگاه شبکه تبدیل می شود. یکی از مزایایی که در توپولوژی Daisy Chain حلقوی وجود دارد این است که با به مشکل خوردن یکی از دستگاه ها ، ما قابلیت ارسال کردن بسته های اطلاعاتی در یک مسیر دیگر را نیز داریم.شاید زیاد واژه Daisy Chain در تجهیزات شبکه برای شما آشنا نباشد چون معمولا از توپولوژی هایی استفاده می کنید که همگان با آنها آشنایی دارند اما یکی از مواردی که Daisy Chain بسیار در انها استفاده می شود تجهیزات و رابط های سخت افزاری کامپیوترها هستند ، برای مثال رابط ها یا Interface های SCSI و Firewire به شما این امکان را می دهند که هارد دیسک ها و یا CDROM ها و پرینترها و ... را بصورت پشت سر هم به هم متصل کنید و از آنها استفاده کنید. کابل IDE یا SATA ای که درون کامپیوتر شما قرار دارد و دو عدد هارد دیسک را به همراه یک عدد DVDROM به مادربورد سیستم متصل کرده است در واقع یک توپولوژی Daisy Chain خطی است که انعطاف پذیری خوبی برای استفاده از چندین دستگاه بصورت همزمان در سیستم را به شما می دهد.مهمترین مزیت استفاده از توپولوژی Daisy Chain سادگی ایجاد این توپولوژی است. شما براحتی سویچ ها را با اتصال یک کابل به همدیگر متصل می کنید و یا هارد دیسک ها و DVDROM را با یک کابل در امتداد هم اضافه می کنید. دیگر مزیت استفاده از توپولوژی Daisy Chain توسعه پذیری یا scalability است ، شما براحتی می توانید هر تعداد Node که مد نظرتان است را در امتداد Chain یا زنجیره اضافه کنید ، البته این تعداد در سخت افزارها دارای محدودیت هایی نیز هست برای مثال شما حداکثر در SCSI تعداد 16 عدد دستگاه را می توانید به هم متصل کنید. یک شبکه که با توپولوژی Daisy Chian ایجاد شده است می تواند بسیار طولانی و با فاصله های بسیار زیاد ایجاد شود اما از طرفی استفاده از توپولوژی Daisy Chain برای شبکه هایی که از نظر محل جغرافیایی پراکندگی زیادی دارند توصیه نمی شود .در چنین مواقعی کابل های شبکه بایستی بصورت Zig Zag به همدیگر متصل شوند تا تشکیل زنجیره را بدهند و همین امر باعث پیچیدگی و سختی کار در این توپولوژی می شود، در کنار این مشکلات شبکه بسیار کند خواهد شد. در آخر فراموش نکنید که Daisy Chain اسم یکی از Virus Hoax های معروف اینترنتی هم هست که نباید با این توپولوژی اشتباه گرفته شود ، اگر تجربه ای در استفاده از Daisy Chain دارید خوشحال می شویم در ادامه از آن استفاده کنیم.​mgd0098mgd0098Wed, 07 Jun 2023 00:00:58 +0330https://virgool.ir/@m.adeli/آشنایی-با-لایه-های-شبکه-مدل-osi-به-زبان-ساده-y1umay6zemeaدر این مقاله قصد داریم که به شما لایه های شبکه یا مدل OSI که خلاصه Open Systems Interconnection می باشد رو بصورت کامل و جامع و به زبان ساده و خودمونی توضیح بدیم تا درک عمیقی از لایه های OSI پیدا کنید.سرفصل های این مطلبلایه کاربرد یا Applicationلایه نمایش یا Presentationلایه نشست یا Sessionلایه انتقال یا Transportلایه شبکه یا Networkلایه انتقال داده Data LinkPhysical Addressing یا آدرس دهی فیزیکیNetwork TopologyFrame SequencingFlow ControlError Notification یا اطلاع رسانی خطازیر لایه های Data LinkMAC Addressingبه عنوان کسی که تو حوزه شبکه بصورت حرفه ای داره فعالیت می کنه بایستی درک عمقی از لایه های OSI پیدا کنید چون واقعا اگه کسی این لایه ها رو خوب درک کنه و پروتکل های این لایه رو خوب بشناسه و باهاشون کار کرده باشه رفته رفته دید عمیق نسبت به OSI پیدا می کنه و طبیعتا راحت تر میتونه شبکه رو Troubleshoot یا رفع اشکال کنه و اگر هم نتونه حداقل با دید بازتری میتونه به رفع مشکل بپردازه.​لایه کاربرد یا Applicationپس کسی که تازه وارد دنیای شبکه های کامپیوتری هستش باید و باید روی مدل OSI مانور بده و مکانیزم کاریش رو خوب درک کنه. مدل OSI کاملا مدل انتزاعی هستش یعنی شما با این لایه ها بصورت تئوری آشنا میشید و درکشون می کنید و بعد کم کم تو محیط واقعی با پروتکل ها و سرویس هایی که تو این لایه ها هستش در محیط عملیاتی کار می کنید.مدل OSI هفت تا لایه داره که ما با لایه هفتم که اسمش Application یا لایه نرم افزار های کاربردی هستش شروع می کنیم. لایه Application یا Application Layer لایه ای هستش که ما به عنوان End User بصورت کاملا عملی باهاش در ارتباط هستیم.در وهله اول منظور ما از Application اپلیکیشن های اندرویدی نیست ، بلکه Application هایی هست که میتونن تو شبکه برامون کاری که ما میخوایم رو انجام بدن. مثلا ما میخوایم تو شبکه Email بفرستیم یا مثلا میخوایم بین کلاینت ها فایل به اشتراک بزاریم یا از یه وب سایت بازدید کنیم و ...همه این کار ها که ما انجام میدیم در لایه Application انجام میشه. اگه بهتر بخوام این موضوع رو روشن کنم فرض کنید که شما یک برنامه میخواید بنویسید حالا با هر زبانی ( جاوا ، C ، C++ و ... ) که میتونه روی هر سیستمی نصب بشه و تو شبکه فایل به اشتراک بزاره.طبیعتا این نرم افزاری که مینویسید روی دستگاه های شبکه که در لایه Core عمل می کنن مثل روتر ، سوئیچ و ... نصب نمیشن و حتما روی سیستم های End Users که از سیستم عامل هایی مثل ویندوز ، لینوکس و ... استفاده می کنن نصب و راه اندازی میشن.پس شما الان Application رو درک کردید. میشه گفت اکثر نرم افزار هایی که تحت شبکه نوشته میشن تحت معماری Client-Server هست یعنی یک نرم افزار به عنوان Server و یک نرم افزار به عنوان Client عمل می کنه ، لازم نیست جای دوری بریم همین مرورگری که الان پاش نشستید و دارید این مطلب رو میخونید نرم افزاری هست که با معماری Client-Server نوشته شده که مرورگر میشه Client و وب سروری که روش این مطلب قرار گرفته Server هست.از مهم ترین پروتکل ها یا Application هایی که در لایه Application کار می کنن میتونیم به HTTP ، FTP ، DNS ، DHCP ، SNMP ، NFS ، Telnet ، SMTP و POP3 و IMAP اشاره کنیم. بدیهی هست که هر چقدر این پروتکل ها بهینه تر نوشته شده باشن انجام کار های شبکه ای سریعتر اتفاق میوفته و کارایی سیستم بالاتر میره. در آخر به این نکته اشاره کنیم که هر لایه برای خود یک قالب بندی برای دیتا دارد که قالب بندی لایه Application بر اساس Data هستش.​لایه نمایش یا Presentationدر قسمت قبل درباره اهمیت مدل OSI و همچنین راجع به لایه Application که در واقع لایه هفتم از مدل مفهومی OSI است بصورت مفصل صحبت کردیم حالا در این مقاله درباره لایه ششم مدل OSI که نام آن Presentation است صحبت خواهیم کرد.لایه Presentation همانطور که مشخص است یک لایه پایین از لایه Application است و نام دیگر آن Translation هم می باشد. درک لایه Presentation ممکن است کمی برای شما دشوار باشد. لایه Presentation مسئول ارائه و Formatting ( قالب بندی ) اطلاعات را برای لایه Application بر عهده دارد.این لایه این کار ها را توسط توابع یا Function های کد گذاری و تبدیل انجام می دهد تا زمانی که اطلاعات از لایه Application یک سیستم به لایه Application سیستم مقصد رسید قابل درک و خواندن باشد. برای مثال فرمت نمایش فایل تصویری مثل PNG ، JPG و ... در این لایه تعریف می شود.به عنوان مثالی دیگر فرض کنید که یک کامپیوتر در شبکه می خواهد با یک کامپیوتر دیگر در شبکه به برقراری ارتباط بپردازد و این کامپیوتر از فرمت EBCDIC برای نمایش کاراکتر های خود استفاده می کند و کامپیوتر بعدی از فرمت ASCII برای نمایش اطلاعاتش استفاده می کند در صورت لزوم این لایه Presentation است که می تواند عمل ترجمه بین این دو استاندارد قالب بندی داده ها را انجام دهد.وظیفه دیگری که لایه Presentation بر عهده دارد این است که می تواند عملیات Encryption یا رمز نگاری روی اطلاعات را انجام دهد. اگر چه همیشه این را به خاطر داشته باشید که عملیات Encryption در لایه های Application ، Session ، Network و همچنین Transport نیز انجام می شود که انجام Encryption در هر یک از این لایه ها معایب و مزایای خاص خود را بهمراه دارد .در مورد این لایه ها در مقالات آتی بصورت مفصل صحبت خواهیم کرد. شما زمانی که به حساب بانکی تان لاگین می کنید لایه Presentation اطلاعات را هنگام برگشت یا دریافت Decrypt یا رمزگشائی می کند. از استاندارد هایی که در لایه Presentation استفاده می شود عبارتند از JPEG ، ASCII ، MPEG ، MIDI ، GIF ، EBCDIC ، NDR ، Telnet ، AFP و ... لایه Presentation همچنین وظیفه فشرده سازی یا Compression اطلاعات را بر عهده دارد.فشرده سازی اطلاعات باعث می شود که تا حدودی در پهنای باند شبکه مان صرفه جویی شود و طبیعتا سرعت انتقال اطلاعات هم تا حدی بالا می رود. پس اگر بخواهیم یک جمع بندی داشته باشیم لایه Presentation بصورت کلی 4 وظیفه را بر عهده دارد که شامل رمزنگاری و رمزگشائی کردن اطلاعات یا Encryption و Decryption ، فشرده سازی اطلاعات یا Compression ، فرمت بندی کردن اطلاعات و Translation اطلاعات می باشد.در آخر به این نکته اشاره کنیم که قالب بندی اطلاعات در لایه Presentation یا بعبارتی Encapsulation Unit این لایه بر اساس Data است و همانطور که انتظار می رود کامپیوتر ها بیشتر با این لایه سر و کار دارند. امیدوارم لایه Presentation را بخوبی درک کرده باشید. در قسمت بعدی در مورد لایه پنجم یا لایه Session صحبت خواهیم کرد.لایه نشست یا Sessionدر قسمت قبل درباره لایه Presentation بصورت مفصل صحبت کردیم حالا در این مقاله قصد داریم یک لایه بیاییم پایین تر و راجع به لایه پنجم که به Session Layer نیز معروف است صحبت کنیم . لایه Session در مدل OSI به کامپیوتر های موجود در شبکه که می خواهند با هم به برقراری ارتباط بپردازند این اجازه را می دهد که ارتباط بین آنها برقرار شود.در واقع اگر کمی منطقی به این قضیه نگاه کنیم در می یابیم که زمانیکه برای مثال دو کامپیوتر بخواهند با هم دیگر به برقراری ارتباط بپردازند ابتدا باید یک Session بین آنها ایجاد شود تا آنها بتوانند منابع خود را به اشتراک بگذارند. هدف و وظیفه اصلی لایه Session مدیریت و Synchronization ( هماهنگ سازی ) بین دو Application ( منظور از Application همان سرویس یا نرم افزاری است که تحت شبکه می تواند کار کند ) است که می خواهند با یکدیگر تبادل اطلاعات داشته باشند. عملکرد لایه Session در سه فاز به انجام می رسد :Dialog Control : این لایه به دو سیستم که می خواهند با هم ارتباط برقرار کنند این امکان را می دهد که بصورت Half-Duplex و یا Full-Duplex ارتباطاتشان را آغاز کنند.Token Management : این لایه باعث می شود که دو سیستم بصورت همزمان اقدام به انجام عملیات حساس نکنند تا تداخل کاری بین دو سیستم بوجود نیاید.Synchronization : این لایه به این پروسه این امکان را می دهد که یک Checkpoint از وضعیت فعلی فرآیند انجام این کار درون Stream داده ها بگیرد. برای مثال اگر سیستم یک فایل 800 صفحه ای ارسال کند اضافه کردن یک Checkpoint به ازای هر 50 صفحه پیشنهاد می شود. انجام این کار به ما این اطمینان را می دهد که هر 50 صفحه ای که ارسال شده با موفقیت ارسال شده و مشکلی در ارسال بوجود نیامده است. حال اگر بعد از ارسال 110 صفحه سیستم Crash کرد دیگر نیاز نیست که از صفحه 1 دوباره اقدام به ارسال فایل کند.اگر بخواهیم یک پروتکل که در لایه Session فعالیت می کند را مثال بزنیم می توانیم به پروتکل X.225 اشاره کنیم که مشهور به ISO 8327 نیز هست ، برای مثال اگر ارتباط ما با سیستم قطع شد این پروتکل می تواند کانکشن را بازیابی کند و یا به عنوان مثالی دیگر اگر Connection یا Session به مدت طولانی مورد استفاده قرار نگرفت این پروتکل می تواند کانکشن را قطع کند.همچنین عملیات Dialog Control و Token Management و Synchronization که راجب آن صحبت کردیم وظیفه همین پروتکل X.225 می باشد. یکی دیگر از موارد استفاده از لایه Session که به نام Session Beans نیز معروف است این است که تا زمانیکه Session برقرار است Active است و زمانیکه Session قطع یا Disconnect شد Session پاک می شود توسعه دهندگان Java از این روش می توانند اطلاعات کاربر را در طول Web Session ذخیره کنند.لایه Session در استفاده از Web conferencing و Live TV و بطور کلی Media Streaming بسیار نقش مهمی دارد. از دیگر پروتکل هایی که در لایه Session فعالیت می کنند می توانیم به Apple Talk ، Zone Information Protocol ، L2TP ، RPC ، PPTP ، PAP ، iSNS ، NetBIOS اشاره کرد.در آخر به این نکته اشاره کنیم که قالب بندی اطلاعات در لایه Presentation یا بعبارتی Encapsulation Unit این لایه بر اساس Data است و همانطور که انتظار می رود کامپیوتر ها بیشتر با این لایه سر و کار دارند. امیدوارم لایه Session را بخوبی درک کرده باشید. در قسمت بعدی در مورد لایه چهارم یا لایه Transport صحبت خواهیم کرد.لایه انتقال یا Transportدر قسمت قبل درباره لایه Session بصورت مفصل صحبت کردیم و مکانیزم کاری این لایه را زیر ذره بین بردیم حال در این مقاله درباره لایه چهارم یا لایه Transport که یکی از مهم ترین و اصلی ترین لایه های OSI است و شما در تمامی زمینه ها در شبکه قطعا با این لایه و پروتکل هایش سر و کار خواهید داشت صحبت می کنیم.همانطور که از نام این لایه نیز مشخص است وظیفه این لایه در ساده ترین تعریف ممکن انتقال اطلاعات یا بسته های اطلاعاتی در شبکه است. اگر بصورت منطقی به این لایه نگاه کنیم در می یابیم که نحوه انتقال و سرعت انتقال اطلاعات در شبکه بسیار حائز اهمیت است.عملکرد اساسی لایه Transport دریافت داده ها از لایه بالایی اش است و این داده ها را به قسمت های کوچکتری می شکند و تحویل لایه سوم یا Network Layer می دهد. لایه Transport هشت وظیفه را بر عهده دارد :1. Service Point Addressing : هدر لایه Transport شامل Service Point Address است که همان شماره Port سرویس مربوطه ( برای مثال پورت 25 ، 53 ، 80 و ... ) می باشد. لایه Transport با سرویس های شبکه سر و کار دارد بر خلاف لایه Network که وظیفه مسیر یابی بسته های اطلاعاتی را بر عهده دارد.2. Segmentation و Reassembling : لایه Transport زمانیکه بسته را از لایه بالایی دریافت کرد آن ها را به قسمت های کوچک تر به نام Segment می شکند هر Segment شامل Sequence number است ، Sequence number به لایه Transport کمک می کند تا بتواند Reassembling بسته را انجام دهد. Sequencing یا شماره گذاری بسته ها همچنین به این لایه کمک می کند تا زمانیکه یک بسته Lost یا گم شد بتواند آنرا شناسایی و جایگزین کند.3. Connection Control : که خود بر دو نوع است :Connectionless Transport Layer : هر Segment به عنوان یک Packet مسقل در نظر گرفته می شود و به لایه Transport تحویل داده می شود (در ماشین مقصد). پروتکل UDP یا User Datagram Protocol در این لایه کار می کند. از پروتکل UDP برای انتقال بسته های اطلاعاتی حاوی صوت و تصویر و بصورت کلی در حوره Media Streaming بسیار استفاده می شود. در UDP به ازای هر Session تاییدیه دریافت می کنید و سرعت انتقال بسیار بالا هست.Connection Oriented Transport Layer : قبل از تحویل دادن Packet ها از لایه سه به چهار یک Connection با لایه Transport ماشین مقصد برقرار می شود. پروتکل TCP یا Transmission Control Protocol در این لایه کار می کند. بسیاری از پروتکل ها مثل HTTP ، SMTP ، FTP ، DNS و ... می توانند Packet هایشان را توسط TCP در شبکه حمل و نقل کنند. در TCP به ازای هر بسته یک تاییدیه دریافت می کنید و نسبت به UDP سرعت انتقال اطلاعات بسیار پایین تر است.4. Flow Control : عملیات Flow Control اطلاعات بصورت End-to-End انجام می شود. Flow control باعث می شود که داده ها توسط سیستم ها کنترل و مدیریت شوند و اگر حجم داده ها زیاد باشد Overflow رخ ندهد.5. Error Control : عملیات کنترل خطا یا Error Control نیز بصورت End-to-End انجام می شود و به شما این اطمینان را می دهد که اطلاعات دریافت شده بدون هیچ خطایی به مقصد رسیده اند.6. Data Integrity : یکپارچگی داده ها در دنیای امنیت اطلاعات بسیار حائز اهمیت است. Data Integrity یعنی اینکه داده ها همانطوری که فرستاده شده اند همانگونه هم توسط گیرنده دریافت شوند. Data Integrity بوسیله Checksum انجام می شود.7. Multiplexing : مالتی پلکسینگ به شما این امکان را فراهم می کند که در کامپیوترتان بتوانید بصورت همزمان از چند سرویس یا Application تحت شبکه استفاده کنید.8. Byte orientation : برخی از پروتکل ها Byte stream ها را به جای Packet ها دریافت می کنند. برای مثال پروتکل UDP این مزیت را به شما می دهد که بتوانید Voice یا صوت را بر بستر پروتکل IP انتقال دهید.در آخر به این نکته اشاره کنیم که قالب بندی اطلاعات در لایه Transport یا بعبارتی Encapsulation Unit این لایه بر اساس Datagram ( برای UDP ) یا Segment ( برای TCP ) است و تقریبا کلیه دستگاه های تحت شبکه از این لایه می توانند استفاده کنند. امیدوارم لایه Transport را بخوبی درک کرده باشید. در قسمت بعدی در مورد لایه سوم یا لایه Network در مدل OSI صحبت خواهیم کرد.لایه شبکه یا Networkدر قسمت قبل راجع به لایه Transport بصورت مفصل صحبت کردیم و مکانیزم کاری این لایه از OSI را مورد بررسی قرار دادیم. امروز در این مقاله قصد داریم راجع به لایه سوم یا Network Layer بصورت مفصل صحبت کنیم. می توان گفت لایه Network یا لایه شبکه مهم ترین و کلیدی ترین لایه از مدل OSI و سایر مدل های معماری شبکه های کامپیوتری است و درک عمقی آن برای هر مهندس شبکه ای واجب و ضروری است.بسیاری از تجهیزات و زیرساخت های شبکه نظیر Router در لایه Network کار می کنند و می توان گفت اکثر پروتکل های شبکه که در زیرساخت شبکه مورد استفاده قرار می گیرند در این لایه به فعالیت میپردازند. تمرکز اصلی متخصصان زیرساخت شبکه روی لایه Network و پروتکل های مربوطه است.هر چقدر میزان دانش و تجربه یک مهندس شبکه از لایه Network بالاتر باشد می توان گفت که آن مهندس شبکه یک مهندس شبکه موفق است. مهمترین وظیفه لایه Network مسیریابی یا Routing بسته های اطلاعاتی یا Packet های پروتکل IP است.لایه Network از مدل OSI معادل با لایه Internet از مدل TCP/IP است و دلیل نامگذاری آن این است که در حقیقت این لایه Network است که اینترنت را برای ما فراهم کرده است و بدون لایه Network اینترنت اصلا معنایی ندارد. همانطور که گفتیم لایه Network وظیفه آدرس دهی یا Addressing و مسیریابی یا Routing را بر عهده دارد و مهم ترین دستگاهی که در این لایه کار می کند Router نام دارد.Routing یا مسیریابی Packet ها به زبان ساده به این معنی است که دو کامپیوتر در شبکه های مختلف بوسیله Router می توانند با هم ارتباط برقرار کنند. اما اگر کامپیوتر ها در Network ها یا شبکه های جداگانه قرار نداشته باشند نیازی به روتر در شبکه وجود ندارد. ما در این مقاله کارکرد لایه Network را به 4 دسته تقسیم می کنیم و هر یک را برای شما عزیزان توضیح می دهیم.آدرس IP را که به Logical Address نیز معروف است به آدرس فیزیکی ترجمه می کند.Router ها و Gateway ها در لایه Network عمل می کنند. البته به این نکته توجه کنید که Gateway ها می توانند در همه لایه های OSI کار کنند اما Router ها عموما در لایه Network کار می کنند. Router ها همانطور که عنوان کردیم می توانند ارتباط بین شبکه های مختلف را با هم برقرار کنند. یعنی یک Packet از یک شبکه که می خواهد به شبکه دیگر وارد شود توسط روتر می تواند مسیردهی شود و وارد شبکه مقصد شود.سرویس های ارتباطی که در لایه Network موجود می باشند شامل Flow Control ، Error Control و نیز Packet Sequence Control می باشد.Packet های بزرگتر را می تواند به Packet های کوچکتر بشکند.پروتکل هایی که در لایه Network کار می کنند نظیر OSPF ، ICMP ، IGMP ، IPSec ، ARP ، EIGRP ، RIP ، IP و ... است. در آخر به این نکته اشاره کنیم که قالب بندی اطلاعات در لایه Network یا بعبارتی Encapsulation Unit این لایه بر اساس Packet است و تجهیزاتی مثل Router ها و همچنین سوئیچ های لایه 3 در این لایه کار می کنند. امیدوارم لایه Network را بخوبی درک کرده باشید. در قسمت بعدی در مورد لایه دوم یا لایه Data Link در مدل OSI صحبت خواهیم کرد.لایه انتقال داده Data Linkدر قسمت قبل راجع به لایه Network بصورت مفصل صحبت کردیم و مکانیزم کاری این لایه از OSI را مورد بررسی قرار دادیم. امروز در این مقاله قصد داریم راجع به لایه دوم یا Data Link Layer بصورت مفصل صحبت کنیم. به زبان ساده لایه Data Link مسئولیت انتقال داده ها را در بستر لینک فیزیکی شبکه بر عهده دارد.هر رسانه فیزیکی در شبکه (مانند کابل شبکه) دارای مشخصات و خصوصیات لایه 2 ای را دارا می باشد که این ها شامل آدرس فیزیکی ، توپولوژی شبکه ، اطلاع رسانی خطا ، ترتیب گذاری Frame ها و Flow Control. هر یک از این موارد یا وظایف را که لایه Data Link بر عهده دارد را بصورت مفصل شرح میدهیم.Physical Addressing یا آدرس دهی فیزیکیPhysical Addressing با Network Addressing تفاوت دارد. آدرس های شبکه ای در شبکه به Node ها و دستگاه های شبکه اختصاص داده می شود و در شبکه میتواند مسیریابی شود. Network Addressing را با آدرس IP که مخفف Internet Protocol است میشناسیم.در مقابل ، Physical Addressing دستگاه ها را در سطح Link Layer شناسایی می کند و این امکان را به ما می دهد که دستگاه ها را در همان لایه رسانه فیزیکی از یکدیگر متمایز کنیم. Physical Addressing را با آدرس MAC که مخفف Media Access Control است میشناسیم.Network Topologyبه زبان ساده مشخصات توپولوژی شبکه چگونگی لینک شدن دستگاه ها را به شبکه مشخص می کند. برای مثال برخی از رسانه های شبکه به دستگاه ها این امکان را میدهند که به توپولوژی Bus متصل شوند در حالیکه برخی دیگر به دستگاه ها تنها امکان اتصال به شبکه ای با توپولوژی Ring را می دهند. توپولوژی Bus بوسیله تکنولوژی Ethernet استفاده می شوند.Frame SequencingFrame Sequencing یا ترتیب گذاری Frame ها همانطور که از نامش نیز مشخص است در لایه Data Link این قابلیت را به Frame ها می دهد که زمانی که هنگام انتقال از ترتیب خارج شدند در سمت گیرنده مجددا ترتیب گذاری شوند. یکپارچگی Packet ها همچنین با استفاده از بیت ها در هدر لایه ی 2 می توانند مورد تایید قرار بگیرند که همراه با Data Payload می شوند.Flow Controlمکانیزم Flow control یا کنترل جریان در لایه Data Link به دستگاه گیرنده این امکان را می دهد که Congestion در لینک را شناسایی کند و به دستگاه های Neighbor یا همسایه Upstream و Downstream خودش این موضوع را اطلاع رسانی کند. دستگاه های همسایه یا Neighbor اطلاعات Congestion را به پروتکل های لایه بالاتر بازبخش می کنند از همین رو جریانی از ترافیک شبکه میتواند تغییر داده شود و یا Reroute شود.Error Notification یا اطلاع رسانی خطاهمانطور که از نام این مورد نیز مشخص است اطلاع رسانی خطا به لایه Data Link این امکان را می دهد که به پروتکل های لایه بالاتر اطلاع رسانی کند که در لینک فیزیکی شبکه خطا بوجود آمده است. مثال هایی از خطا هایی که در سطح Link فیزیکی شبکه رخ میدهند شامل دست دادن سیگنال ، از دست دادن سیگنال Clocking در اتصالات سریال یا قطعی ارتباط یک سیستم از ریموت که با لینک T1 یا T3 به شبکه وصل شده است می باشند.زیر لایه های Data Linkلایه Data Link به دو زیر لایه Logical Link Control یا LLC و Media Access Control یا MAC تقسیم بندی می شود. زیر لایه LLC مدیریت ارتباطات بین دستگاه ها روی یک لینک شبکه را بر عهده دارد. پروتکل LLC دارای فیلد هایی در فریم های لایه لینک است که پروتکل های لایه بالاتر را قادر میسازد تا یک لینک فیزیکی شبکه را به اشتراک بگذارند.زیر لایه MAC دسترسی پروتکل را به رسانه فیزیکی شبکه کنترل می کند. MAC Address ها که به هر پورت سوئیچ در شبکه اختصاص داده شده اند دستگاه های مختلف در همان لینک فیزیکی میتوانند یکدیگر را در لایه Data Link شناسایی کنند. MAC Address ها علاوه بر Network Address (آدرس های IP) به پورت های دستگاه ها اختصاص داده می شوند.MAC AddressingMAC Address یک شماره سریال منحصر بفردی است که بصورت دائمی روی همه ی کارت شبکه ها ذخیره شده است. MAC Address در لایه Data Link عمل می کنند. در حالیکه آدرس های IP در لایه Network عمل می کنند. آدرس IP یک دستگاه در شبکه میتواند تغییر داده شود اما MAC آدرس ها را نمیتوان بصورت دائمی تغییر داد.زیرا MAC آدرس ها بر روی کارت شبکه Burn شده اند. در شبکه های مبتنی بر آدرس IP ، آدرس های MAC دستگاه ها به آدرس IP آنها بوسیله فرآیند ARP یا Address Resolution Protocol مطابقت داده می شود. ARP یک جدول دارد که آدرس های IP سیستم ها را به MAC های آنها مپ می کند. پروتکل هایی که در لایه Data Link کار می کنند شامل موارد زیر هستند :ATM یا Asynchronous Transfer ModePAgP یا Cisco Systems proprietary link aggregation protocolPPP یا Point-to-Point ProtocolCHAP یا Challenge Handshake Authentication ProtocolCDP یا Cisco Discovery ProtocolARP یا Address Resolution ProtocolLLDP یا Link Layer Discovery ProtocolL2TP یا Layer 2 Tunneling Protocolو ...در آخر به این نکته اشاره کنیم که قالب بندی اطلاعات در لایه Data Link یا بعبارتی Encapsulation Unit این لایه بر اساس Frame است و سوئیچ های شبکه در این لایه فعالیت می کنند. امیدوارم لایه Data Link را بخوبی درک کرده باشید. در خصوص لایه یک یا لایه فیزیک هم سخت نگیرید !!تنها لایه ای که بصورت مستقیم به مقصد و رسانه فیزیکی ارتباط دارد و وظیفه انتقال واقعی اطلاعات در قالب سیگنال یا فرکانس یا امواج را بصورت واقعی بر عهده دارد ، لایه یکم یا Physical Layer است.تصاویر با ذکر منبع از وب سایت RealPars برداشت شده انداگر می خواهید لایه های OSI را بصورت کارگاهی و عملی یاد بگیرید ، حتما پیشنهادی می کنم دوره آموزش نتورک پلاس رو در این لینک و قسمت کارگاه تجزیه و تحلیل ترافیک شبکه رو ببینید و از یادگیری لذت ببرید.​mgd0098mgd0098Tue, 06 Jun 2023 23:58:09 +0330https://virgool.ir/@m.adeli/معرفی-لایه-های-شبکه-مدل-osi-و-بررسی-کاربردهای-آن-ها-pezwr29aq8l1​به عنوان یک شبکه کار یا دانشجوی کامپیوتر باید لایه های OSI یا مدل هفت لایه ای شبکه را به خوبی بشناسید. در سال های اولیه وجود و استفاده از شبکه، ارسال و دریافت دیتا در شبکه سختی های خاص خود را داشت؛ بخاطر آن که شرکت های بزرگی مثل IBM، Honeywell و Digital Equipment هرکدام استانداردهای خاص خود را برای اتصال و ارتباط کامپیوترها داشتند. شناخت لایه های شبکه در قالب مدل مرجع OSI و مدل 4 لایه ای TCP/IP یکی از مواردی است که شما حتما در دوره آموزش نتورک پلاس به خوبی آموزش می بینید.این موضوع باعث میشد که فقط اپلیکیشن هایی که بر روی تجهیزات یکسانی از یک شرکت خاص وجود دارند، میتوانند با یکدیگر ارتباط داشت باشند. به همین علت سازنده ها، کاربران و استانداردها نیاز داشتند تا بر ایجاد و اجرای یک ساختار استاندارد واحد که به کامپیوترها این اجازه را بدهد تا بتوانند براحتی با یکدیگر تبادل دیتا داشته باشند.فارغ از هرگونه شرکت و برند مختلف، توافق کنند.در سال 1978، موسسه (ISO (International Standards Organization یک مدل شبکه بنام مدل (OSI (Open System interconnection را معرفی کرد.همانطور که گفته شد برای ارتباط دو کامپیوتر نیاز به الگویی هست که ایندو بتوانند حرف همدیگر را تحت آن الگو بفهمند. این زبان و قاعده مشترک یک استاندارد است که تحت نام OSI معرفی شده است. مدل OSI دارای 7 لایه بشرح زیر است :??​لایه های بالایی نرم افزاری هستند و هرچه بیشتر بسمت لایه های پاین تر پیش برویم، به بُعد سخت افزار نزدیکتر میشویم. بطوری که لایه Physical کاملا سخت افزاری بوده و عملیاتی که در آن تعریف میشود، کاملا در حد تجهیزات سخت ازفزاریست.قانون کلی به این صورت است که در لایه بالایی اطلاعات مورد نظر جهت ارسال، قطعه قطعه شده و هر قطعه (Chunk) اطلاعاتی بصورت مجزا وارد مدل OSI خواهد شد.در هر لایه یکسری اعمال روی هر Chunk انجام میشود و نتیجه آن عملیات در همان لایه به Chunk اضافه میگردد. به قطعاتی که در هر لایه به Chunk اضافه میگردد، هدر (Header) و Trailer (فقط در لایه DataLink) گویند. هر چیزی که در نهایت در لایه آخر به Chunk اضافه شده است، در کامپیوتر مقصد و در لایه های متناظر یک به یک از Chunk جدا خواهند شد. به عمل اضافه شدن هدر در هر لایه، Encapsulation گویند.هر لایه با لایه های بالا و پایین خودش توسط یک interface در ارتباط است.با توجه به آن که سیگنال های اطلاعات از طریق مدیا ( کابل یا هر رسانه انتقال دیگر) انتقال میابد، و مدیا یک ابزار سخت افزاری و فیزیکی برای انتقال است، میتوان نتیجه گرفت که هر کامپیوتر باید از طریق لایه Physical که پایین ترین لایه مدل OSI است با کامپیوتر طرف مقابل ارتباط مستقیم دارد.PDU: با توجه به اضافه شدن هدر در هر لایه به دیتای اصلی، طبیعی است که در هر لایه از لحاظ ظاهر و محتوا شاهد دیتایی بمراتب کاملتر از لایه قبلی باشیم. بطور قراردادی به نام دیتا در هر لایه (PDU (Protocol Data Unit گویند.لایه Application یا کاربردلایه Application در مدل OSI یک واسط کاربری است که مسئول نمایش اطلاعات ارسالی و دریافتی از یک اپلیکیشن به کاربر است. این لایه اپلیکیشن ها و فرآیندهای کاربر نهایی را پشتیبانی میکند.در این لایه است که دوطرف ارتباط (تقاضا دهنده و پاسخ دهنده) مشخص شده، احراز هویت و حریم خصوصی کاربر و هرگونه محدودیت در ترکیب و ساختار اطلاعات در نظر گرفته میشود.??​هرچیزی در این لایه بر مبنای خواست کاربر و اپلیکیشن مشخص میشود. این لایه سرویس های اپلیکیشن در زمینه های انتقال فایل، ایمیل و دیگر سرویس های نرم افزاری تحت شبکه را ایجاد میکند.نوع درخواست کاربر از کامپیوتر مقابل از طریق نوع برنامه ای که کاربر باز کرده مشخص میشه.در این لایه اطلاعات برای ورود به لایه Presentation، قطعه قطعه میشوند و سپس کامپیوتر مقصد، آنچه را که از لایه Presentation تحویل میگیرد، را بترتیب بهم متصل کرده تا اصل اطلاعات بدست آید.نظارت بر Error Recovery و Flow control در این لایه صورت میپذیرد.Error Recovery: قابلیت تشخیص خطا در انتقال و بازیابی اطلاعات از دست رفتهFlow control: کنترل جریان دیتا را بین سیستم ارسال کننده و دریافت کننده به عهده دارد. Flow control زمانی اهمیت پیدا میکند که سرعت ارسال داده از سرعت دریافت داده بالاتر باشد و در صورت کنترل نشدن جریان، ممکن است برخی از داده های دریافت شده از بین بروند و یا دریافت نشوند.اپلیکیشن های FTP و Telnet تماما در لایه Application قرار میگیرند.به PDU در این لایه Data هم اطلاق میشود.معرفی پروتکل های لایه هفتم(HTTP (port 80(FTP (port 20 , 21(DNS (Port 53(SNMP UDP port 162)(Simple Network Management Protocol): برای مانیتورینگ و ریپورت گیری نود های مختلف شبکه(Telnet (Port23: برای ریموت به دیوایس دیگر از طریق محیط Command prompt(RDP (Port TCP//UDP 3389) (Remote Desktop Protocol(SMTP (Port TCP 25) (Simple Mail Transfer Protocol برای ارسال میل استفاده میشود(POP3 (Port 110) (Post Office Protocol: برای دریافت ایمیل در نرم افزارهای ایمیل(IMAP (port 143) (Internet Message Access Protocol: برای دریافت ایمیل در نرم افزارهای ایمیللایه Presentation یا نمایشاین لایه اطلاعات دریافتی از لایه Application را از فرمت Application به فرمت شبکه ترجمه میکند. در طرف دیگر نیز این لایه دیتا را طوری تغییر فرم میدهد تا توسط لایه Application قابل پذیرش و فهم باشد.استاندارد کدها مثل ASCII-Unicode-EBCDIC در این لایه هستند و اگر کامپیوتر ها از استاندارد کد های مختلف استفاده کنند در این لایه تبدیل و قابل استفاده خواهد شد.??​عمل compression و Encryption و متقابلا Decompression و Decryption در این لایه صورت میپذیرد.عمل Encryption در این لایه بر اساس Certificate انجام میشود.Encryption چیست و در ویندوز چگونه انجام میشود؟Encryption طی عملگری بنام Hashing صورت می پذیرد. Hashing یک الگوریتم ریاضی غیرقابل بازگشت است. در ویندوز میتوان بر اساس کاربر Encryption انجام داد. مکانیسم یا قابلیتی بنام EFS (Encryption File System) داریم که داده را بدون کمک هیچگونه Third party ای (نرم افزار جانبی غیر مایکروسافتی) کد میکند. برای مثال کاربری بنام Ali روی سیستم لاگین کرده و فایلی را Encrypt میکند. در این صورت بغیر یوزر Ali و Admin هیچ کاربر دیگری نمیتواند به این فایل دسترسی داشته باشد.این عملیات رمزنگاری توسط مکانیسم های با نام Public Key و Private Key صورت میپذیرد.این لایه عملگری تحت عنوان redirector یا RDR دارد که بر اطلاعات ارسالی نظارت میکند. اگر مقصد ارسال اطلاعات همان کامپیوتر بود، جلوی ارسال داده به لایه های پایین تر را گرفته و آن را به سیستم خودش Redirect میکند.این لایه گاها به نام Syntax layer نامیده میشود.به PDU در این لایه Data هم اطلاق میشود.معرفی پروتکل های لایه ششم(SSL (Secure Socket Layer: پروتکلی است که توسط شرکت Netscape برای ردّ و بدل کردن سندهای خصوصی از طریق اینترنت توسعه یافته‌است. SSL از یک کلید خصوصی برای به رمز درآوردن اطلاعاتی که بر روی یک ارتباط SSL منتقل می‌شوند استفاده می‌نماید.(TLS (Transport Layer Security: یکی از پروتکل‌های رمزنگاری است و برای تامین امنیت ارتباطات از طریق اینترنت و بر پایه SSL بنا شده‌است.لایه Session یا نشستاین لایه مسئول برقراری، مدیریت و پایان بخشی به ارتباطات بین اپلیکیشن هاست. در واقع این لایه صحبت ها، تبادلات و گفتگوهای صورت گرفته بین اپلیکیشن ها در دو طرف ارتباط را ایجاد و مختصات بندی کرده و در نهایت پایان میبخشد.با توجه به این که دو کامپیوتر در یک زمان تحت یک Connection میتوانند در بیش از یک موضوع ارتباط داشته باشند، باید از قبل بدانند که چه packet هایی را ارسال و یا دریافت خواهند کرد و این که داده ارسالی و یا دریافتی مربوط به کدام موضوع از ارتباط یا session ایجاد شده است. در این لایه نوع ارتباط و موضوع صحبت دو کامپیوتر با یکدیگر تعریف میشود.??​قبل از ایجاد ارتباط و تبادل دیتا دو کامپیوتر از طریق فرآیند 3-way hand shaking با هم به تفاهم میرسند. تصمیم گیری در رابطه با شروع، ادامه و پایان session ها در این لایه انجام میشود. از آنجایی که شبکه ما baseband است، داده به packet هایی تقسیم میشود که ممکن است به ترتیبو پشت سرهم به مقصد نرسند؛ به همین علت در این لایه بر روی هر قسمت از داده یک برچسب زده میشود که بوسیله آن بروشنی مشخص میشود که این تکه داده متعلق به به چه موضوع و داده ای است.در مقصد بر اساس این برچسب ها، تکه های داده در کنار هم قرار گرفته و تشکیل داده اصلی را خواهند داد.عملیات شناسایی و احراز هویت (Authentication و Authorization) در این لایه صورت می پذیرد. شایان ذکر است که در این لایه نوع ارتباط صورت گرفته میتواند با توجه به اپلیکیشن مورد نظر، Simplex، Half duplex و یا Full duplex باشد.به PDU در این لایه Data هم اطلاق میشود.معرفی پروتکل های لایه پنجم(SDP(Session Description Protocol: این پروتکل برای توصیف session های ارتباطی مالتی مدیا در نظر گرفته شده است.(SAP (Session Announcement Protocol: پروتکلی آزمایشگاهی برای Broadcast کردن اطلاعات Multicast sessionNetBIOS: برنامه‌ای است که به ما اجازه می‌دهد تا ارتباط مابین کامپیوتر‌های مختلف درون یک شبکه محلی (LAN) را برقرار کنیم.Winsock: یک مشخصه فنی است که نحوه دسترسی برنامه تحت شبکه را به سرویس های شبکه ای، خصوصا TCP/IP بیان میکند.لایه Transport یا انتقالاین لایه تحویل بدون خطا، بترتیب و بدون هیچگونه کمبود و یا مشکل پیام ها را تضمین میکند. این لایه به پروتکل های لایه بالا دستی خود این اطمینان را میدهد که پیام بی هیچ مشکلی بین سیستم فعلی و مقصد جابجا خواهد شد.در واقع در این لایه در مورد اینکه نوع ارتباط Connection-Oriented(TCP) باشد یا Connection-less(UDP) تصمیم گیری میشود.سایز و پیچیدگی یک پروتکل در این لایه بستگی به نوع سرویسی دارد که از لایه Network خواهد گرفت. برای یک لایه network قابل اطمینان با قابلیت جریان مجازی (Virtual Circuit) یک لایه حداقلی Transport نیاز است اما در اگر لایه Network غیرقابل اطمینان باشد و یا فقط ساختار دیتاگرام ها را ساپورت کند، پروتکل Transport باید شدیدترین و سنگین ترین Error detection و Error recovery را از خود به نمایش بگذارد.در این لایه فرآیندهای زیر رخ میدهد:Message Segmentation: این لایه یک پیام را از لایه بالایی (session) دریافت کرده و آن را به بخش های کوچکتر تقسیم میکند (اگر به اندازه کافی کوچک نباشد)، سپس بخش های کوچکتر را به لایه Network خواهد فرستاد. به این عمل sequencing گویند. لایه Transport این کار به جهت تسریع در ارسال داده، پر نشدن بافر سیستم گیرنده و همچنین از بین نرفتن کل دیتا در صورت وجود Collision انجام میدهد. لایه Transport در سیستم مقصد این قطعات را مجددا سرهم بندی خواهد کرد که به این کار نیز Re- assembling گویند.Message acknowledgment: در صورتی که از پروتکل TCP برای انتقال استفاده شود، به ازای هر قطعه ارسالی، یک پیام تحویل در قالب یک تائیدیه (acknowledgment) ایجاد میکند.Flow Control: در صورتی که در سیستم مقصد هیچ بافری جهت ذخیره پیام های دریافتی وجود نداشته باشد، به سیستم ارسال کننده اطلاعات فرمان قطع ارسال را خواهد داد.Session Multiplexing: در روابطی که از پروتکل TCP استفاده میشود اگر یک دیتا به هزار قطعه تقسیم شود، باید هزار قطعه ارسال و متعاقبا هزار پیام Acknowledgment برای فرستنده ارسال شود که این کار علاوه بر کاهش سرعت باعث بالا رفتن ترافیک میشود. بنابراین این لایه با کامپیوتر مقابل مذاکره کرده و نتیجه بر این میشود که به ازای هر چند packet یک acknowledgment ارسال شود. به این کار Window گویند.به PDU در این لایه Segment هم اطلاق میشود.معرفی پروتکل های لایه چهارم(TCP (Transmission Control Protocol(UDP (User Datagram ProtocolSPX: در شبکه های مبتنی بر سیستم های عمل Novell Netware استفاده میشوند.(RTP (Real-Time Transport Protocol: در تحویل ترافیک صوت و تصویر مورد استفاده قرار میگیرد.(SCTP (Stream Control Transmission Protocol: نقشی مشابه TCP و UDP را دارد اما با این تفاوت که برخی ویژگی های آن مانند TCP و برخی دیگر مانند UDP است.لایه Network یا شبکهاین لایه اعمال subnet، تصمیم گیری درباره انتخاب مسیر فیزیکی که دیتا بر اساس شرایط شبکه باید انتخاب کند، اولویت بندی سرویس و دیگر فاکتورها را کنترل میکند.اصلی ترین پروتکل این لایه IP است. مکانیسم اضافه شدن IP به دیتا در این لایه صورت میپذیرد.داده ما در این لایه تبدیل به packet شده و IP میگیرد. سخت افزارهایی که در این لایه کار میکنند، عبارتند از روتر، سوئیچ لایه 3. این لایه تکنولوژی های سوئیچینگ و روتینگ، مسیرهای منطقی معروف به Virtual circuit، را برای انتقال دیتا از یک نود به نود دیگر ایجاد میکند. ارسال و مسیریابی از وظایف این لایه میباشد. در این لایه شاهد موارد زیر هستیم:Routing: فریم را در بین شبکه های مختلف مسیر یابی و مسیر دهی میکند.Subnet Traffic Control: روترها به عنوان سیستم های میانی در لایه Network، میتوانند در صورت پر شدن بافرشان به سیستم ارسال کننده جهت توقف ارسال خبر دهند.Frame fragmentation: اگر سیستم و یا روتر تشخیص دهد که اندازه MTU روتر بعدی (next hob یا down stream router) کمتر از سایز فعلی فریم است، روتر این توانایی را دارد تا فریم را برای انتقال قطعه قطعه کرده و در مقصد مجددا آن ها را سرهم بندی کند.(MTU (Maximum Transmission Unit پارامتری به مفهوم حداکثر واحد انتقال در روترها میباشد.Logical-physical address mapping: تناظر و تطابق آدرس های IP و MAC به این ترتیب که آدرس های منطقی یا IP و یا نام ها را به آدرس های فیزیکی متناظرشان ترجمه میکند.ارتباطات Subnet چیست؟نرم افزار لایه network وظیفه ساخت هدرها را بر عهده دارد. به همین علت نرم افزار مربوطه در سیستم های میانی subnet ها میتواند همتایان خودش را در سیستم های میانی دیگر شناسایی کرده و از آن ها برای تکمیل فرآیند مسیر یابی استفاده کند.به PDU در این لایه Packet هم اطلاق میشود.معرفی پروتکل های لایه سوم(IP (Internet Protocol: پروتکل اصلی مجموعه TCP//IP در ارتباطات برای ارسال دیتاگرام ها در طول مرزهای شبکه و از پایه های برقراری اینترنت است.(ICMP (Internet Control Message Protocol: یکی از مهمترین پروتکل ها در مجموع پروتکل های TCP/IP است. این پروتکل توسط دیوایس های شبکه مثل روترها جهت ارسال و نشان دادن پیام های error استفاده میشود. برای مثال موقعی که سرویس مورد نظر در دسترس نیست. این پروتکل در ارسال پیام های کوئری نیز استفاده میشود. برای مثال کوئری های Ping و trace route.(IGMP (Internet Group Managment Protocol: یک پروتکل ارتباطی است که توسط هاست ها و روترهای مجاور در شبکه های IPv4 برای برقراری اعضای گروه multicast استفاده میشود. این پروتکل بخش جدایی ناپذیر IP multicast است. این پروتکل در اپلیکیشن های تحت شبکه "یک به چند" مثل جریان آنلاین ویدئو و بازی مورد استفاده قرار میگیرد.(ARP (Address Resolution Protocol: یک پروتکل ارتباط از راه دور است که در تناظر آدرس های لایه Network مورد استفاده قرار میگیرد.(RIP ( Routing Information Protocol: یکی از قدیمیترین پروتکل های مسیر یابی که در محاسبه hop ها به عنوان یک متریک مسیریابی مورد استفاده قرار میگیرد.لایه پیوند داده یا Data Linkاین لایه انتقال بدون خطای فریم های دیتا را از یک نود به نود دیگر در لایه Physical، میسر میسازد. برای این منظور لایه Data Link قابلیت های زیر را ارائه میدهد:Link Establishment and Termination: لینک های منطقی را بین دو نود برقرار کرده و پایان میبخشد.Frame Traffic Control: هنگامی که هیچ بافری برای فریم در نود مقصد وجود ندارد، به نود ارسال کننده فرمان توقف انتقال را میدهد.Frame Sequencing: انتقال و دریافت فریم ها را بر اساس ترتیب موجود انجام میدهد.Frame Acknowledgment: ack های فریم را صادر میکند. خطاهای رخ داده در لایه Physical را برای فریم های بدون ack و یا ناقص دریافت شده، شناسایی و بازیابی میکند.Frame Delimiting: محدوده و مرزهای فریم را ایجاد و آن را به رسمیت میشناسد.Frame Error Checking: یکپارچگی فریم های رسیده را بررسی میکند.Media Access Management: هنگامی که نود اجازه استفاده از مدیای فیزیکی را دارد، را تعیین میکند.آدرس دهی MAC در این لایه انجام میشود. هر کامپیوتر در محیط LAN مثلا در محیط شبکه ای از نوع اترنت، باید از این مدل آدرس دهی برای ارسال اطلاعات استفاده کنند.به علاوه CRC در این لایه به فریم (Trailer) اضافه میشود. سخت افزارهای موجود در این لایه عبارتند از: Switch، bridge، Access Point (اگر کار روتر را انجام دهد در لایه 3 قرار دارد) و Modesm ADSL ( کار سوئیچ را هم انجام میدهد).باید توجه داشت با توجه به پروتکلی که در این لایه انتخاب میشود، سخت افزار مورد نیازی در این لایه بکار میرود.به PDU در این لایه Frame هم اطلاق میشود.معرفی پروتکل های لایه دومEthernet: یکی از فناوریهای مبتنی بر Frame در شبکه های رایانه برای شبکه‌های محلی (LAN) می‌باشد. این نام از مفهوم فیزیکی ether گرفته شده‌است. این فناوری وضعیت سیم‌کشی و استانداردهای سیگنالینگ در لایه فیزیکی وهمچنین قالب‌های آدرسی همچون MAC آدرس را در لایه Data link معین می‌کند. Ethernet به‌عنوان استاندارIEEE 802.3 شناخته می‌شود. این تکنولوژی از دهه ۱۹۹۰ تاکنون بکارگرفته شده‌است و جایگزین استانداردهائی همچون Token ring ،FDDI و ARCNET شده‌است.Token Ring(FDDI(Fiber Distributed Data: استاندارد انتقال دیتا در شبکه های LAN میباشد. FDDI از فیبرنوری به عنوان رسانده و مدیای استاندارد خود استفاده میکند.(PPP (Point to Point Protocol: پروتکلی در لایه Data Link است که برای برقراری ارتباط مستقیم بین دو نود مورد استفاده قرار میگیرد. این پروتکل قابلیت احراز هویت، رمزنگاری و فشرده سازی را دارد.Frame Relayلایه Physical یا فیزیکیاین لایه پایین ترین لایه در مدل OSI است که مرتبط با انتقال و دریافت جریانی ساختار نیافته از بیت ها تحت یک مدیای فیزیکی است. این لایه به شرح اینترفیس های الکتریکی/نوری، مکانیکی و کاربردی در مدیای فیزیکی میپردازد و سیگنال ها را برای تمام لایه های بالا دستی، حمل میکند.این لایه وظیفه انتقال سیگنال را بر عهده داشته و به محتویات هیچ کاری ندارد. سخت افزار موجود در این لایه از جنس: انواع کابل ها، کارت شبکه و هاب است.توجه داشته باشید که با توجه به نوع رسانه، داده ما میتواند تغییر کند؛ مثلا در کابل های مسی از جنس سیگنال الکتریکی (ولتاژ) و در فیبر نوری از جنس پالس نوری است.به PDU در این لایه bit هم اطلاق میشود.معرفی پروتکل های لایه اولFast EthernetRS232ATM: یک مفهوم مخابراتی است که توسط استانداردهای ANSI و ITU تعریف شده است و تمام ترافیک کاربر از جمله سیگنال های صوت، دیتا و ویدئو را حمل میکند.E1T1ISDN​mgd0098mgd0098Tue, 06 Jun 2023 23:55:53 +0330https://virgool.ir/@m.adeli/تفاوت-سویچ-لایه-دو-و-سویچ-لایه-سه-در-چیست-به-زبان-ساده-ks3dgyvnoro6​تفاوت Switch لایه 2 و Switch لایه 3 در چیست؟ سویچ شبکه وسیله ای است که کامپیوترها یا بهتر بگوییم کاربران شبکه را در لایه دوم از مدل OSI که لایه پیوند داده یا Data Link نیز نامده می شود به همدیگر متصل می کند . سویچ ها در واقع جایگرین هوشمندی برای هاب ها در شبکه محسوب می شوند که امکان برقراری ارتباطات با سرعت بالا در شبکه را ایجاد می کنند. در لایه دوم از مدل OSI سویچ با استفاده از ساختار ( MAC ( Media Access Control کار می کنند ، این قابلیت به سویچ کمک میکند که همانن یک پل ( Bridge ) چند پورته ( Multiport ) عمل کند .در واقع سویچ بصورت Full Duplex کار میکند و بعضا در برخی اوقات به آن Full Duplex Hub هم گقته می شود . سویچ ها این قابلیت را دارند که بصورت خودکار آدرس سخت افزاری یا MAC سیستم هایی را که به پورت هایش متصل شده اند را جمع آوری کنند و متوجه بشوند که چه آدرس در کدامیک از پورت های آن قرار گرفته است . سویچ اینکار را با استفاده از دریافت فریم ها از پورت های خود که توسط کامپیوترهای متصل شده به پورت ها ارسال می شود جمع آوری و ثبت می کند . برای مثال اگر پورت Fa 0//1 سویچ فریمی دریافت کند که مربوط به آدرس aaaa.aaaa.aaaa باشد ، سویچ متوجه می شود که این آدرس از پورت Fa 0//1 سویچ وارد شده است ، در ادامه اگر فریمی به سویچ وارد شود که آدرس مقصد آن aaaa.aaaa.aaaa باشد ، سویچ آن را به پورت Fa 0//1 ارسال خواهد کرد.سویج لایه دو یا Layer 2 Switchدر داخل سویچ ها ما برای اینکه بتوانیم Broadcast Domain های بیشتری داشته باشیم از VLAN ها استفاده می کنیم و با استفاده از این قابلیت پورت های مختلف سویچ را در Subnet های مختلف قرار می دهیم . سویچ های از قابلیت VLAN برای کنترل کردن Broadcast ها ، Multicast ها و unicast ها در لایه دوم استفاده می کند. ترافیک هایی مثل HTTP ، FTP ، SNMP براحتی می تواند توسط سویچ های لایه دو مدیریت شوند .زمانی که در مورد امنیت شبکه صحبت می کنیم سویج های لایه دو قابلیتی ساده اما قوی به نام Port Security را به ما ارائه می دهند. در سطح لایه دو ، تکنیک هایی مانند Spanning Tree ضمن اینکه قابلیت Redundancy مسیرها را برای شبکه ما ایجاد می کنند ، باعث جلوگیری از بروز Loop در شبکه نیز می شوند . در طراحی شبکه سویچ های لایه دو معمولا در سطح لایه دسترسی یا Access قرار می گیرند . در مسیریابی بین VLAN ها یا Inter VLAN Routing سویچ های لایه دو نمی توانند کاری انجام بدهند و بایستی فرآیند مسیریابی را یا به یک مسیریاب و یا به یک سویچ لایه سه که بتواند قابلیت های لایه سوم را در اختیار ما قرار دهد بسپاریم .سویچ لایه سه یا Layer 3 switchبرای چیره شدن بر مشکلاتی مانند ازدیاد Broadcast ها و مدیریت لینک های بیشتر ، شرکت سیسکو سویچ های مدل کاتالیست 3550، 3560 ، 3750 ، 45000 و 6500 را معرفی کرد . این سویج های این قابلیت را دارا هستند که می توانند ارسال بسته ها را با قابلیت های سخت افزاری یک مسیریاب انجام دهند . سویچ های لایه سوم علاوه بر اینکه قابلیت های سویچ های لایه دوم را نیز دارا هستند در همان دستگاه سخت افزاری قابلیت های مسیریابی را نیز تعبیه کرده اند ، با اینکار هزینه های یک سازمان بسیار پایین می آید زیرا نیازی به خرید مسیریاب های اضافی برای استفاده از قابلیت های VLAN نخواهند داشت .پروتکل های مسیریابی مانند EIGRP و در برخی اوقات OSPF می توانند با استفاده از تعریف شدن یکی از پورت های سویچ به عنوان پورت مسیریابی مورد استفاده قرار بگیرند . برای اینکار ابتدا بایستی قابلیت های فعالیت پورت مورد نظر را با استفاده از دستور no switchport غیرفعال کنیم . سویچ های لایه سوم در طراحی های شبکه ای معمولا در سطح توزیع ( Distribute ) و یا هسته ( Core ) مورد استفاده قرار می گیرند . در برخی اوقات به این نوع سویچ های Router Switch نیز گفته می شود.وجود ضعف در بسیاری از قابلیت های پروتکل BGP و بسیاری دیگر از امکانات اساسی دیگر که در مسیریاب ها وجود دارند باعث می شود که هنوز این سویچ ها نتوانند کارایی مانند کارایی های یک مسیریاب کامل را داشته باشند . بدون شک اگر چنین قابلیت هایی در این نوع سویچ ها تعبیه شود وجود یک مسیریاب سخت افزاری بصورت جداگانه تبدیل به یک داستان قدیمی برای کودکان ما خواهد شود . وقتی در خصوص هزینه های و مقایسه آنها صحبت می کنیم مطمئن باشد که کم هزینه ترین دستگاه در این مورد سویچ های لایه دو هستند ، اما ما بایستی در طراحی شبکه خود هر دو نوع سویچ را ، هم لایه دوم و هم لایه سوم را در نظر داشته باشیم .اگر شرکتی یا سازمانی در آینده قصد توسعه و بزرگتر شدن دارد قطعا بایستی در طراحی های خود سویچ های لایه سوم را ببینیم . علاوه بر این قابلیت های سویچ های لایه سوم ضمن اینکه قدرت پشتیبانی از حجم زیادی از ترافیک را دارند ، نسبت به سویچ های لایه دوم هوشمند تر نیز هستند و همین موضوع باعث می شود که در بیشتر سازمان ها و شرکت های بسیار بزرگ از این نوع سویچ های استفاده شود ، حال آنکه شرکت های کوچک معمولا از سویچ های لایه دوم استفاده می کنند .شما می توانید برای یادگیری تخصصی دوره های سیسکو به دوره های آموزشی CCNA مراجعه کنید .لذا مدرک CCNA روتینگ و سویچینگ سیسکو اولین گواهینامه دوره های آموزشی سیسکو به حساب می آید که شما را با تجهیزات زیرساختی سیسکو مثل روترها و سویچ ها و نحوه کار با آنها به خوبی آشنا می کند. شما با گذران این دوره CCNA Routing and Switching سیسکو دیگر نیازی به هیچ منبع آموزشی سیسکو نخواهید داشت.پیشنیاز دوره آموزشی CCNA سیسکو ، دوره آموزش نتورک پلاس است..​mgd0098mgd0098Tue, 06 Jun 2023 23:52:41 +0330https://virgool.ir/@m.adeli/bridge-چیست-بررسی-مفهوم-پل-یا-bridge-در-شبکه-impmkzrhdtgi عملکرد پل در دنياي کامپيوتر و دنياي واقعي، در هر دو، پل ها دو يا چند بخش منفک و مجزا را به هم ملحق مي کنند تا فاصله ها از ميان برداشته شود. اگر شبکه هاي محلي را به جزاير کوچک و مستقل تشبيه کنيم پل ها اين جزاير را به هم پيوند مي زنند تا ساکنين آن به هم دسترسي داشته باشند.شايد شکل 1-1 بتواند ايده يک پل را در دنياي شبکه منتقل کند. بسياري از سازمان ها داراي LANهاي متعددي هستند و تمايل دارند ان ها را به هم متصل کنند. شبکه هاي محلي (LAN) را مي توان از طريق دستگاه هايي که در لايه پيوند داده عمل مي کنند و پل (Bridge) ناميده مي شوند به هم متصل نمود.پل ها براي مسيريابي و هدايت داده ها، ادرس هاي "لايه پيوند داده ها" را بررسي مي کنند. از انجايي که قرار نيست محتواي فيلد داده از فريم هايي که بايد هدايت شوند، پردازش گردد لذا اين فريم ها مي توانند بسته هاي IPv4 (که اکنون در اينترنت به کار مي رود)، IPv6 (که در اينده در اينترنت به کار گرفته خواهد شد)، بسته هاي Apple Talk، ATM، OSI، يا هر نوع بسته ديگر را در خود حمل کنند.بر خلاف پل، "مسيرياب ها" ادرس درون بسته ها را بررسي کرده و بر اين اساس، ان ها را هدايت (مسيريابي) مي کنند. اگر بخواهيم در تعبيري عاميانه و نادقيق مسيرياب را با پل در دنياي واقعي مقايسه کنيم پل جزاير منفک را مستقيما به هم متصل مي کند در حالي که مسيرياب به مثابه قايق، مسافران خود را پس از سوار کردن از يک طرف به طرف ديگر منتقل مي کنند.طبعا پل سرعت تردد مسافران را بالاتر خواهد برد ولي قايق هميشه و در هر نقطه از جزيره در دسترس است و قدرت مانور مسافر را بالا خواهد برد!!قبل از پرداختن به تکنولوژي پل، بررسي شرايطي که در ان، استفاده از پل ها سودمند است، اهميت دارد. چه دلايلي باعث مي شود يک سازمان واحد، داراي چندين LAN پراکنده باشد؟اول از آن که: بسياري از دانشگاه ها و بخش هاي مختلف شرکت ها، LAN مختص به خود را دارند تا بتوانند کامپيوترهاي شخصي، ايستگاه هاي کاري و سرويس دهنده هاي خاص خود را به هم متصل کنند. از انجايي که بخش هاي مختلف يک موسسه، اهداف متفاوتي را دنبال مي کنند لذا در هر بخش، فارغ از ان که ديگر بخش ها چه مي کنند، LAN متفاوتي پياده مي شود.دير يا زود نياز مي شود، که اين LANها با يکديگر تعامل و ارتباط داشته باشند. در اين مثال، پيدايش LANهاي متعدد ناشي از اختيار و ازادي مالکان ان بوده است. دوم آن که: ممکن است سازمان ها به صورت جغرافيايي در ساختمان هايي با فاصله قابل توجه، پراکنده باشند. شايد داشتن چندين LAN مجزا در هر ساختمان و وصل ان ها از طريق "پل ها" و لينک هاي پرسرعت ارزان تر از کشيدن يک کابل واحد بين تمام سايت ها تمام شود. سوم ان که: گاهي براي تنظيک بار و تعديل ترافيک، لازم است که يک LAN منطقي و واحد به چندين LAN کوچکتر تقسيم شود.به عنوان مثال: در بسياري از دانشگاه ها هزاران ايستگاه کاري در اختيار دانشجويان و هيئت علمي قرار گرفته است. عموما فايل ها در ماشين هاي سرويس دهنده فايل نگه داري مي شوند و حسب تقاضاي کاربران بر روي ماشينشان منتقل و بارگذاري مي شود. مقياس بسيار بزرگ اين سيستم مانع از ان مي شود که بتوان تمام ايستگاه کاري را در يک شبکه محلي واحد قرار داد چرا که پهناي باند مورد نياز بسيار بالا خواهد بود. در عوض، از چندين LAN که توسط "پل" به هم متصل شده، استفاده مي شود. هر شبکه LAN گروهي از ايستگاه ها و سرويس دهنده فايل خاص خود را در بر مي گيرد که بدين ترتيب بيشتر ترافيک در حوزه يک LAN واحد محدود مي شود و بار زيادي به ستون فقرات شبکه اضافه نخواهد شد.چهارم آن که: در برخي از شرايط اگر چه يک شبکه محلي واحد از نظر حجم بار کفايت مي کنند وليکن فاصله فيزيکي بين ماشين هاي دور، بسيار زياد است. تنها راه حل آن است که LAN به چند بخش تقسيم شده و بين ان ها پل نصب گردد. با استفاده از پل، مي توان فاصله فيزيکي کل شبکه را افزايش داد. پنجم آن که: مسئله قابليت اعتماد است; بر روي يک LAN واحد، يک گره خراب که دنباله اي پيوسته از خروجي اشغال توليد مي کند قادر است کل شبکه را فلج نمايد.پل ها را مي توان در نقاط حساس قرار داد تا يک گره خراب و مغشوش نتواند کل سيستم را مختل کند. بر خلاف يک تکرار کننده (Repeater) که ورودي خود را بي قيد و شرط باز توليد مي نمايد يک پل را مي توان به نحوي برنامه ريزي کرد تا در خصوص انچه که هدايت مي کند يا هدايت نمي کند تصميم اگاهانه بگيرد.ششم آن که: پل ها مي توانند به امنيت اطلاعات در يک سازمان کمک نمايند. بيشتر کارت هاي واسط شبکه هاي LAN داراي حالتي به نام حالت بي قيد (Promiscuous mode) هستند که در چنين حالتي تمام فريم هاي جاري بر روي شبکه تحويل گرفته مي شود، نه فريم هايي که دقيقا به ادرس او ارسال شده اند.با قرار دادن پل ها در نقاط مختلف و اطمينان از عدم هدايت اطلاعات حساس به بخش هاي نامطمئن، مسئول سيستم مي تواند بخش هايي از شبکه را از ديگر بخش ها جدا کرده تا ترافيک ان ها به خارج راه پيدا نکرده و در اختيار افراد نامطمئن قرار نگيرد. شکل 1-2 شمايي از وصل چند شبکه محلي مستقل توسط پل را به همراه نمادهاي مربوطه نشان مي دهد. (اکثرا در بسياري از مقالات پل را با يک شش ضلعي مشخص مي کنند.) :نکته: يک سوييچ مي تواند در نقش يک پل ايفاي نقش کند.پس از بررسي انکه چرا به پل ها نياز است اجازه بدهيد به اين سوال بپردازيم که عملکرد ان ها چگونه است؟ هدف ارماني ان است که پل ها کاملا نامرئي (شفاف-Transparent) باشند، بدين معنا که بتوان ماشيني را از بخش از شبکه به بخش ديگر منتقل کرد بدون انکه به هيچگونه تغييري در سخت افزار، نرم افزار يا جداول پيکربندي نياز باشد. همچنين بايد اين امکان وجود داشته باشد که تمام ماشين هاي يک بخش از شبکه بتواند فارغ از انکه نوع LAN ان ها چيست با ماشين هاي بخش ديگر، مبادله اطلاعات داشته باشد. اين هدف گاهي براورده مي شود وليکن نه هميشه!شايد در ساده ترين سناريو بتوان عملکرد پل را بدين روال دانست: ماشين A در يک شبکه محلي، بسته اي را براي ارسال به ماشين ميزبان B در شبکه ديگر که از طريق پل به هم متصل شده اند، اماده کرده دانست. اين بسته از زير لايه MAC عبور کرده و سرايند MAC به ابتداي ان افزوده مي شود. اين واحد داده، بر روي کانال منتقل، و توسط پل دريافت مي شود; پس از رسيدن فريم به پل، کار دريافت ان از لايه فيزيکي شروع و داده ها به سمت زير لايه بالا هدايت مي شود.پس از انکه فريم دريافتي در لايه 2 پردازش شد و ادرس هاي MAC بررسي شدند، پل مشخص مي کند که فريم را بايد بر روي کدامين خروجي خود منتقل کند. در نهايت فريم جديدي ساخته شده و بر روي شبکه محلي مقصد منتقل مي شود. دقت کنيد که يک پل که K شبکه مختلف را به هم متصل مي کند داراي K زير لايه MAC و تعداد k لايه فيزيکي و کانال ارتباطي است. تا اينجا به نظر مي رسد که انتقال فريم از يک LAN به LAN ديگر ساده است اما واقعيت اين چنين نيست.شايد با بررسي سناريوي فوق به اين نتيجه برسيد که کاري که پل انجام مي دهد با کاري که يک سوييچ انجام مي دهد يکي است و چيزي به معلومات شما اضافه نشده است. فقط نام جديد پل بر روي همان سوييچي گذاشته شده که عملکرد ان را مشاهده کرديد! هم درست انديشيده ايد و هم در اشتباهيد! اگر پل را ابزاري فرض کرده ايد که قرار است دو شبکه اترنت را بهم پيوند بزند حق با شماست و پل هيچ تفاتي با سوييچ ندارد.ولي در يک تعريف وسيع تر بايد پل را ابزاري در نظر بگيريد که قرار است دو شبکه ناهمگون (مثل اترنت و بيسيم يا اترنت و حلقه) را به هم پيوند بزند و فريم پس از ورود به پل و قبل از انتقال به شبکه مقصد بايد تغيير ماهيت بدهد و سرايند MAC ان بکل عوض شود. چنين کاري از سوييچ بر نمي ايد. عموما تمام پورت هاي يک سوييچ لايه 2 (مثل سوييچ اترنت) از يک نوعند و فريم ها در خلال انتقال از سوييچ هيچ تغييري نمي کنند.ناهمگوني شبکه ها و شرايط ذاتي حاکم بر هر شبکه (مثل شرايط حاکم بر محيط بي سيم يا باسيم) مشکلات عديده اي را ايجاد خواهد کرد که پل بايد از عهده ان برايد. بنابراين از اين به بعد سوييچ هاي اترنت را پل هايي بدانيد که صرفا شبکه هاي از نوع اترنت را بهم پيوند مي زند. پل يک سوييچ لايه 2 هست ولي از يک سوييچ اترنت برتر و پيچيده تر است. اگر به دنبال کسب اطلاعات بیشتر در خصوص نحوه کارکرد بریج در شبکه هستید ، پیشنهاد می کنم حتما سری به دوره آموزش نتورک پلاس و تفاوت هاب و سویچ بیندازید تا به خوبی این مفهوم را درک کنید. mgd0098mgd0098Tue, 06 Jun 2023 23:47:58 +0330https://virgool.ir/@m.adeli/تفاوت-هاب-hub-و-سویچ-switch-چیست-به-زبان-ساده-s8pc7vhjp7fqهاب و سویچ دو نوع از تجهیزاتی هستند که در شبکه برای متصل کردن کامپیوترها به هم استفاده می شوند و بیشتر کاربرد آنها در شبکه های LAN است. مهمترین تفاوتی که بین هاب و سویچ لایه دو وجود دارد در پیچیدگی طراحی داخلی این دستگاه ها است. هاب یک دستگاه فوق العاده ساده است که هیچگونه قدرت پردازشی و تحلیلی در خود ندارد و تنها کاری که انجام می دهد این است که بسته های اطلاعاتی را در شبکه دریافت و برای تمامی پورت های خود ارسال می کند. در قسمت هفتم از دوره آموزش نتورک پلاس دقیقا تفاوت بین سویچ و هاب و چگونگی به وجود آمدن و جایگزین شدن سویچ صحبت شده است.هاب به هیچ عنوان محتوای بسته های اطلاعاتی که در خود رد و بدل می شوند را واکاوی نمی کند و تقریبا هر چیزی که به آن وارد می شود از آن بدون هیچگونه تغییری خارج می شود. از طرفی دیگر سویچ لایه دو یک دستگاه هوشمند تر است که کمی قدرت پردازشی دارد و از محتویات بسته های اطلاعاتی نیز تا حدودی خبر دارد ، سویچ لایه دو آدرس های مبدا و مقصدی که در بسته اطلاعاتی وجود دارند را می خواند و می داند که یک بسته اطلاعاتی باید به کدام مقصد ارسال شود و از کدام مبدا به سویچ لایه دو وارد شده است. سویچ لایه دو اطلاعات مربوط به مبدا و مقصد موجود در بسته های اطلاعاتی را در خود نگه داشته و بر اساس آنها تعیین می کند که یک بسته اطلاعاتی باید به کدام سمت ارسال شود.هاب به دانستن محتویات موجود در بسته های اطلاعات نیازی ندارد زیرا به محض دریافت کردن یک بسته اطلاعاتی از روی یکی از پورت های خود کل بسته اطلاعات را در تمامی پورت های خودش ارسال می کند ، به نوعی هاب تمامی اطلاعاتی که دریافت می کند را درون همه پورت هایش Broadcast می کند ، البته به این نکته توجه کنید که هاب روش کاری شبیه به سیستم Broadcasting یا ارتباط یک به همه دارد و ما برای مثال از کلمه Broadcasting استفاده کردیم زیرا ساختار بسته اطلاعاتی Broadcast به تنهایی متفاوت است.تشخیص اینکه یک بسته اطلاعاتی مربوط به یک مبدا یا یک مقصد خاص است بر عهده کامپیوترهایی است که به هاب متصل شده اند ، اگر آدرس مقصدی که در بسته اطلاعاتی تعریف شده بود مربوط به کامپیوتر مربوطه بود ، بسته اطلاعاتی دریافت و در غیر اینصورت بسته اطلاعاتی Drop یا از بین می رود. در سویج لایه دو هم چنین چیزی به وجود می آید اما نه در همه شرایط ، بلکه صرفا زمانیکه مقصد بسته اطلاعاتی مشخص نباشد ، بسته اطلاعاتی به همه پورت ها ارسال خواهد شد. زمانیکه در سویچ لایه دو ، یک بسته اطلاعاتی به مقصد مورد نظر می رسد یک پاسخ به سویچ لایه دو داده می شود که از طریق آن سویچ قادر خواهد بود اطلاعات مقصد را از داخل بسته اطلاعاتی خارج و در خود ذخیره کند ، این عمل باعث می شود که سویچ لایه دو Flood نکند و ترافیک زیاد در شبکه ایجاد نکند.همانطور که گفتیم مکانیزم کاری هاب به شکل Flooding یا ارسال بسته به همه پورت ها است ، اینکار باعث کاهش شدید کارایی شبکه و کند شدن ارتباطات شبکه می شود زیرا یک کلاینت زمانیکه در حال انتقال اطلاعات است تمامی پهنای باند موجود در هاب را به خودش اختصاص می دهد و به همین دلیل است که دیگران قادر به ارسال اطلاعات در این حین نمی باشند. در واقع هاب پهنای باند را بصورت اشتراکی به کلاینت ها ارائه می دهد و تا زمانیکه کار انتقال داده برای یکی از کلاینت ها تمام نشود کلاینت دوم قادر به ارسال اطلاعات به درستی نخواهد بود.این مکانیزم کاری هاب شبیه به تریبون سخنرانی است ، تا زمانیکه سخنرانی شخصی که در حال سخنرانی است تمام نشده است نفر دوم قادر به ایراد سخنرانی نخواهد بود. اما سویچ لایه دو دارای قابلیتی به نام Micro Segmentation است که این امکان را به سویچ می دهد که با توجه به اینکه پورت مبدا و پورت مقصد را می شناسد ترافیک را صرفا به پورت مقصد ارسال کند و ترافیکی برای سایر پورت های شبکه ایجاد نکند ، در واقع زمانیکه یک نفر در سویچ لایه دو در حال انتقال اطلاعات باشد نفر دوم برای مسیرهای دیگر هیچ مشکلی برای انتقال اطلاعات نخواهد داشت زیرا مسیرهای رد و بدل شدن اطلاعات کاملا مشخص و از قبل تعیین شده هستند.به نوعی می توانیم بگوییم که سویچ لایه دو امکان استفاده اختصاصی به هر کدام از کلاینت ها از پهنای باند سویچ را می دهد زیرا مسیرها کاملا مشخص هستند. این مکانیزم کاری را می توانیم با مکانیزم کاری تلفن های سلولی مقایسه کنیم ، جاییکه شما همزمان می توانید به همراه سایر افراد از شبکه تلفن همراه استفاده کنید و این در حالی است که همه افراد دیگر بر روی این بستر همزمان در حال مکالمه هستند و هیچگونه خللی در کار مکالمه شما وارد نخواهد شد.در نهایت به این نکته توجه کنید که از کلمه مرحوم مغفور می توانیم در خصوص هاب ها استفاده کنیم. هاب یک دستگاه کاملا منسوخ شده است و امروزه تقریبا در هیچ جا شما نمی توانید هاب پیدا کنید و حتی بکار بردن کلمه هاب سویچ که امروزه معمول شده است نیز اشتباه است. هاب بصورت کامل توسط سویچ های لایه دو جایگزین شده ند اما با توجه به اینکه از نظر شکل ظاهری هاب و سویچ لایه دو بسیار شبیه به هم هستند باید تفاوت بین آنها را درک کنید.نکته دیگری که باید توجه کنید این است که سویچ لایه دوم برای اینکه بداند بر روی کدامیک از پورت های خود چه آدرس هایی وجود دارد تا بتواند به درستی بسته های اطلاعاتی را هدایت کند از مکانیزمی به نام جدول آدرس سخت افزاری کارت شبکه یا MAC Table استفاده می کند و با استفاده از این جدول می داند که کدام دستگاه روی کدام پورت قرار گرفته است ، بصورت خلاصه می توانیم تفاوت هاب و سویچ لایه دو را به شکل زیر عنوان کنیم :هاب دستگاه بسیار ساده ای به نسبت سویچ لایه دو استهاب به هیچ عنوان درکی از اطلاعات موجود در بسته های اطلاعاتی دریافتی خود نداردسویج می تواند محتویات بسته های اطلاعات و دریافتی را باز کرده و واکاوی کندهاب تقریبا مکانیزمی شبیه به Broadcast دارد و ترافیک دریافتی را بر روی همه پورتها ارسال می کندسویچ لایه دو مکانیزمی شبیه به Unicast دارد و با دانستن آدرس MAC مقصد بسته اطلاعاتی را فقط به پورت مقصد ارسال می کندهاب پهنای باند را بصورت اشتراکی در اختیار کامپیوترها قرار می دهدسویچ لایه دو پهنای باند را بصورت اختصاصی در اختیار دیگران قرار می دهدسویچ لایه دو در لایه دوم مدل OSI کار می کند اما هاب به عنوان یک دستگاه Passive در لایه یک مدل OSI کار می کندهاب یک دستگاه منسوخ شده است که فقط ظاهری شبیه به سویچ دارد mgd0098mgd0098Tue, 06 Jun 2023 23:44:32 +0330https://virgool.ir/@m.adeli/روتر-چیست-مسیریاب-چیست-معرفی-router-و-نحوه-کار-آن-به-زبان-ساده-exkdvwqz82qjروتر یا مسیریاب چیست؟ Router چگونه کار می کند؟ Router یکی از دیوایس های مورد استفاده در شبکه می باشد که در لایه ی سوم OSI (لایه Network) کار می کند. Router بین شبکه های مختلف مسیر یابی می کند و دقیقا به همین دلیل باید حداقل دو عدد اینترفیس داشته باشد که Net ID های آنها حداقل یک بیت با هم فرق داشته باشند.برای یادگیری بهتر مفاهیم روتینگ و تجهیزات روتر و ... می توانید به قسمت معرفی تجهیزات شبکه در دوره آموزش نتورک پلاس مراجعه کنید.شرکت های زیادی هستند که تجهیزات شبکه مانند Router و دیگر دیوایس های مورد استفاده را تولید می کنند به این سبب Router ها نیز برند ها و مدل های مختلفی دارند اما همانطور که همه می دانیم بهترین شرکت تولید کننده تجهیزات شبکه، شرکت Cisco است که نه تنها تجهیزات بلکه صادر کننده علم شبکه به دنیا نیز می باشد.Routing علمی است که Cisco به دنیا معرفی کرد و کاریست که روتر ها برایمان انجام می دهند. به طور کلی Routing به معنی ارسال بسته از مبدا به مقصد بر اساس پرتکل ها ،آدرس لایه سومی (IP) و Routing Table یک روتر می باشد.نحوه کار کرد یک روتر یا مسیریابهنگامی که یک روتر را خریداری و برای اولین بار روشن می کنید به صورت پیش فرض کاری انجام نمی دهد یعنی نیاز است که همه کار ها و دستورات به آن داده شود.پس ابتدا اینترفیس های روتر را روشن کرده و بر اساس تشخیص مهندس شبکه، IP های مورد نظر به اینترفیس ها داده و Routing Protocol مناسب بروی آن router راه اندازی می شود. حال زمانی را در نظر بگیرید که بسته ای به روتر می رسد ، در این حالت ابتدا روتر به Routing Table خود نگاه می کند چنانچه Route و یا مسیری برای آن مقصد مورد نظر داشته باشد ، بسته را route می کند و اگر مسیری در Routing table نداشته باشد ، default gateway را بررسی میکند. در صورتی که set شده باشد ، بسته به آن سمت هدایت می شود در غیر این صورت بسته drop خواهد شد.نکته : عملیات Routing تنها توسط روتر انجام نمی شود بلکه switch هایی نیز وجود دارند که این کار را انجام می دهند ودر اصطلاح به آنها MLS که مخفف شده ی عبارت Multi Layer Switch است، گفته می شود. MLS ها قابلیت کار کرد در لایه های دوم و سوم OSI و همچنین دید نسبت به لایه چهارم را دارند.با آرزوی مـــوفقیتmgd0098mgd0098Tue, 06 Jun 2023 23:42:29 +0330