https://virgool.ir/feed/@lotfi.golnoushخانوم مهندسی که فهمید نویسنده‌ی بهتریه و پاش وایستاد!fa2026-11-12 07:51:25https://files.virgool.ir/upload/users/173190/avatar/XCqas3.jpeghttps://virgool.ir/@lotfi.golnoushhttps://virgool.ir/@lotfi.golnoush/برزخ-سال-های-کرونا-ijejosy5cszbاحتمالا اگر روزی تصویری از دو ماه در خانه حبس شدن برایمان توصیف می‌کردند، بی امان می‌خندیدیم و از گوینده می‌خواستیم دست از سرمان بردارد.احتمالا اگر می‌گفتند با یک سرفه یا تب، توهم مرگ خِرِمان را می‌گیرد و همه‌ی روزهای خوب زندگی ‌را مرور می‌کنیم و برای همه‌ی فرصت‌های از دست‌داده‌مان خود را شماتت می‌کنیم، می‌خندیدیم.احتمالا اگر می‌گفتند روزی بیست بار به مدت بیست دقیقه، صابون نگون‌بخت را در دست‌هایمان می‌فشریم و با دقت و حساب شده ویروس هارا چنگ می زنیم، می‌خندیدیم.احتمالا اگر می‌گفتند روزی بساط صبحانه‌مان را در تخت برپا می‌کنیم و از زیر نرمی پتو و راس ۷:۴۵ در خواب روش تحقیق پاس می کنیم، می‌خندیدیم.احتمالا اگر می‌گفتند تفریحمان به قاطی کردن آرد و شکر و تخم مرغ‌ها و سُر دادن مایه کِرِمی رنگ توی فر و با غرور پف کردن آن را به تماشا نشستن می شود، می‌خندیدیم.احتمالا اگر می‌گفتند با ترس و لرز خودمان را به فروشگاه‌ها می‌رسانیم و فی‌الفور مایحتاج یک هفته را توی سبد می‌ریزیم و ساعت‌ها رویشان الکل می‌پاچیم، می خندیدیم.احتمالا اگر می‌گفتند آسمان تهران هر روز آبی‌تر و ابری‌تر و تمیزتر از روز قبل رخ می نماید، می خندیدیم.احتمالا اگر می‌گفتند یک روزهایی از افسردگی گوشه‌ای ‌می‌نشینیم و فکر می‌کنیم همه زندگی‌مان به باد رفته است، می‌خندیدیم.احتمالا اگر می‌گفتند باید از توی خانه از پایان‌نامه دفاع کنیم و از پشت دوربین به اساتید، پک میوه و شیرینی و آب پرتقال تعارف کنیم، می‌خندیدیم.احتمالا اگر می‌گفتند حال محیط‌زیست می‌شود شبیه دهه نود میلادی و نفسی تازه می‌کند و بحران زیست محیطی فروکش می‌کند، می‌خندیدیم.احتمالا اگر می‌گفتند روزی مسئولین به ما می‌گویند از وسایل نقیله عمومی دوری کنید و خودروی تک سرنشین باشید، می‌خندیدیم.ولی ما هر روز از خواب بیدار می‌شویم.با چشم‌های پف‌کرده و قیافه مغموم برای خودمان در آینه شکلک درمی‌آوریم.صبح را به امید کشف واکسن شکسته شدن زنجیرهو اعلام پایان قرنطینه به شب می‌رسانیم.دیگر هیچ کدام از آن تصورات خنده‌دار نیست.حالا می‌دانیم آدم‌های زیادی که توی دفترچه‌هاشان پر بود از هدف‌های رنگارنگ برای سال جدید، به سال جدید نرسیدند و‌ عدد شدند و لا به لای آمار مرگ و میر از دهان سخنگوی وزارت بهداشت و از میان زنده‌های پرامید خارج شدند.حالا می‌دانیم مراسم سوم و هفتم و چهلم‌ها کنسل شده‌اند.حنابندان دخترخاله‌هاعروسی و‌ پاتختی خواهر‌ها و برادرهاجشن فارغ‌التحصیلی بچه‌ها هم.حالا فقط منتظریم تا درها را،پنجره‌ها را،باز کنیم و به شلوغی و دود و گرفتاری‌های پیش از این سلامی دوباره کنیم.به کلاس های واقعی برگردیم،به کافه های روشن پرنور برگردیم،به رستوران‌های محبوب، آرایشگاه‌ها و باشگاه‌ها و به شهرکتاب‌ها برگردیم.بدون واهمه و دستکش، دگمه‌های آسانسور را فشار دهیم و با خودکار بانک امضا کنیم.ماسک‌ها را برداریم و لبخند‌ها را ببینیم.و دست هم را به گرمی بگیریم و بگوییم عبور کردیم. از روزهایی که در خواب هم نمی‌دیدیدم.گلنوش لطفیگلنوش لطفیWed, 15 Apr 2020 17:08:47 +0430