https://virgool.ir/feed/@lmankevin8متولد آبان...۷۱fa2026-11-12 02:21:39https://files.virgool.ir/upload/users/3995684/avatar/tgWzFT.jpghttps://virgool.ir/@lmankevin8https://virgool.ir/@lmankevin8/راه-بی-پایانِ-عشق-udbfsaiad1szتا حالا شده که عکس یه نفر رو ساعتها بشینی و نگاه کنی و بخندی؟! گریه کنی! حالت گرفته بشه! و...ولی من شدم.! عکس اون دختری که عاشقشم رو ساعتها میشینم و نگاهش میکنم، باهاش میخندم، باهاش میرقصم، باهاش گریه میکنم، چقدر زیباس نه؟این یعنی نهایت عشق، نهایت وابستگی...اصلا این عشق چیه؟چیه که یه پسر ۳۳ ساله رو اینطوری مثل یه پسر بچه ۵ ساله کرده؟! همونقدر زودرنج، لجوج، بی پروا... این راه عشق پر از تلاطمه...پر از شور و هیجانپر از خنده و گریه...راه عشق، اینه که بدویی برای رسیدن به عشقت،بهترین راه دنیاس. اما یبار یجا شنیدم،عشق نرسیدن است..!اگه قراره نرسم، چرا افتادم تو راه؟!که چی بشه؟ تهش دلشکسته بشم؟ دیوونه بشم؟این راه عشق، راه بی پایان عشق چیه؟# عشقلطفا نظراتتونو بهم بگین...مرسیایمان کوینایمان کوینSat, 17 May 2025 20:56:28 +0330https://virgool.ir/@lmankevin8/پول-مانع-رسیدن-به-عشق-gwpejol6jktuسه ساله عاشق یه دختری شدم،پاک، نجیب، با خانواده و اصیل و زیبا...باسواد و کاری و همه چی تموم.خانوادش وضع مالی خوبی دارن، برعکس ما‌‌...!شبا تا نصف شب به عکساش نگاه میکنم و گریه میکنم، چون میدونم عشق ممنوعس...چون میدونم خودمم بکشم نمیتونم پولدار بشم تا بتونم برم جلو و ازش بخوام رفیق و همدمم بشه...آخ چقدر سخته بی پولی...چقدر سخته بخاطر کاغذ پاره نتونی عشقتو لمسش کنی، بغلش کنی و ساعتها کنارش گریه کنی تا دلت آروم بگیره...چقدر سخته بخاطر بی پولی نتونی همه آرزوهای جوانیتو بهش برسی...اون دختر تمام دنیای منهو دنیای من، پر از بی پولی...ایمان کوینایمان کوینSat, 17 May 2025 15:48:50 +0330https://virgool.ir/@lmankevin8/حس-ناکافی-بودن-qcb4gafk9kddامروز که دارم این متن رو مینویسم، نزدیک ۴ ساله بیکارم..! شاید بگین مگه میشه؟! آره چرا نشه؟ من داستان عجیب و خسته کننده ای رو پشت سر گذاشتم.وقتی خدمت سربازیم تموم شد، با یه مدرک لیسانس تو فست فودی برادرم مشغول بکار شدم، تازه دمش گرم وگرنه بیکار و ول میچرخیدم!یه دو سال و خورده ای اونجا مشغول بودم، بعدش کرونای لعنتی اومد و کار و بارمون کساد شد...مجبور شدم از پیشش برم، رفتم تو یکی از این فروشگاههای. زنجیره ای شدم فروشنده و کارم بد نبود، بعدش منو اونجا کردن بازرس و شغلم بهترم شد. یه ماشین سواری صفرم دادن زیر پام، ولی خب اون شغلمم مسئولیتهای سخت و خاص خودشو داشت، مثلا هر روز باید ساعت چهارونیم صبح بیدار میشدی! تا عصر بدو بدو اما من خییییلی کارمو دوس داشتم... یه روز رفته بودم کردستان ماموریت، برگشتم خونه و دیدم بابا نیس! پرسیدم کجاست؟ مامان گفت تشنج کرده بردنش بیمارستان..! سریع رفتم دیدم نصف سمت راست بدنش فلج شده، برادرم گفت چند روز بهت نگفتیم تا تو کار اذیت نشی، بابا تومور داره تو سرش..! منو میگی؟ دنیا رو سرم خراب شد.باورش سخته اما تو ۲۴ ساعت بابا رفت کما و بردنش عمل، تومورش رو درآوردن و ۳ مااااه تو آی سی یو موند تو کما... زندگی برای هممون شده بود زهرمار.بعد سه ماه دقیقا سر سال تحویل به هوش اومد، اوردنش بخش، ولی نه میتونس حرف بزنه، نه چیزی بخوره و سمت راستشم فلج بود، یه لوله تو گلوش برای اکسیژن، یه شیلنگ تو معدش برای غذا...!آخ ...چقدر سختی، چقدر ناراحتی...۲۵ ماه یکسر تو خونه ازش پرستاری کردم، با خواهر بزرگم که اونم متاهل بود و سختی داشت براش.بخاطرش کارمو ول کردم و نشستم کنار پدری که یه روز تمام ابهت دنیا بود برام، اما الان عین یه بچه ۱ ساله خیره بود به سقف!!تمیزش میکردم، غذاشو میدادم ، حمومش میکردم..سخت ترین روزای زندگیمو گذروندم...تا رسید به فوتش و بعدش از افسردگی دیگه اون آدم سابق نشدم تا الان...۴ ساله بیکارم، هر جا میرم کار گیرم نمیاد، سنم داره میره بالا، هر جادمیرم نمیگم ۳۳ سالمه تا بلکه کار بدن بهم...سخته سخت.... خیلی سختحس ناکافی بودن داره اذیتم میکنه، تو خونه، فامیل دوستام، آشناها...همه یجوری نیگام میکنن انگاری قتل کردم!انگاری بار اضافی رو دوش بقیم!حتی دختری که عاشقانه دوسش دارمم نمیتونم نزدیکش بشم، چون هیچی ندارم. کدوم دختری عاشق پسری میشه که هیچی نداره؟!من عشقمم تو دلم چال کردم، زندگی دیگه برام شده یه غمکده..! نه شوقی، نه ذوقی، نه عشقی، دارم به این فکر میکنم که چرا من؟!یعنی خدا میخواد چیو برام من ثابت کنه؟بخدا دیگه نمیکشم...ایمان کوینایمان کوینMon, 12 May 2025 11:54:00 +0330https://virgool.ir/@lmankevin8/بچه-های-دیروز-بچه-های-امروز-btedfeloc3ayچند روز پیش تو یه پارکی نشسته بودم، دو تا مرد مسن هم صندلی کناری من نشسته بودن، هر کدوم یه پسر بچه حدودا ۸ ساله با خودشون آورده بودن، گویا نوه اونا بودن.پسر بچه های شلوغ و شیطون ،اونقدر بالا پایین پریدن و شلوغ کاری کردن تا آخر سر پدربزرگ یکیشون دعواشون کرد، با یه اخم خاصی گفت والله زمان ما بزرگترمون میگفتن بمیر، میمردیم! بچه های الان اصلا بزرگتری کوچیکتری حالیشون نیس..!همونجا رفتم تو فکر...با خودم گفتم من و امثال من که بچه های دهه شصت و اوایل هفتادیم و با این روش بزرگ شدیم بهتریم، یا بچه های دهه هشتادی و کوچیکتراش؟!راستش یاد خاطره خودم افتادم، بهتره بگم سرگذشت خودم. من از بچگی خیلی علاقه به ورزش و سینما داشتم، خییییلی ها...وقتی داشتم انتخاب رشته میکردم به اصرار پدر مرحومم مجبورا رفتم تو یه رشته فنی..! حدود یکماه از درسامون گذشته بود که من فهمیدم اصلا علاقه ای به این رشته ندارم.به زور و ترس به بابام گفتم، بهش گفتم میخوام تغییر رشته بدم تا دیر نشده.مگه میشد؟! عصبی شد، داد کشید...بالاخره راضیش کردم ببرمش تو هنرستان با مشاور حرف بزنه تا بلکه راضی بشه!!صبح زود نرفتم مدرسه و باهاش رفتم هنرستان تربیت بدنی، مشاور یکم با من حرف زدبرگشت به بابا گفت پسرتون رو به زور نفرستین اون رشته بیارینش اینجا کمکش میکنیم سریع خودشو برسونه...استعداد داره.وقتی تو ماشین برمیگشتیم تا منو برسونه تو مدرسم جوری با پشت رست زد تو دهنم که سرم گیج رفت..!! فریاد زد و گفت : بهت میگم برو رشته فنی...منو میگی، گیج، بهت زده، مگه میشه یه پدر به علایق فرزندش گوش نده و توجه نکنه...؟!اصلا نتونستم رو حرفش حرف بزنم..! رفتم منو رسوند به هنرستان فنی و دیگه حتی جرات اینو نداشتم که دوباره حرفشو بزنم..! تا لیسانس خوندم اما بدون ذره ای احساس و علاقه...الانم یه بیکار بی پولم که حتی نتونستم به علاقه خودمم برسم.خواستم بگم بچه های الان هر جی باشن، لااقل رو حرف و خواسته خودشون واستادن و کوتاه نمیان،بهتر من و امثال منن که آرزوهاشونو مثل هنرستان سینما، تئاتر و ورزش، از دور تماشا کردن و جیک نزدن تا نکنه بزرگترشون ازشون ناراحت نشه.تمام...ایمان کوینایمان کوینTue, 06 May 2025 17:19:09 +0330https://virgool.ir/@lmankevin8/چند-سال-بیکاری-چند-سال-سکوت-kjc0jx4ycm0cچند ساله که بیکارم.هر روز توی خونه‌م و انگار زمان وایستاده.افسردگی، بی‌پولی، بی‌حوصلگی... همه‌شون شدن مهمونای همیشگی زندگیم.نه اینکه نخوام کاری بکنم، ولی وقتی انگیزه نیست، وقتی پول نیست، وقتی حتی نمی‌دونی از کجا باید شروع کنی، کم‌کم خودتو گم می‌کنی.آدم دلش نمی‌خواد فقط زنده باشه، دلش می‌خواد زندگی کنه.خیلی وقت بود دلم می‌خواست حرف بزنم. ولی کسی نبود که واقعاً گوش بده.امروز اومدم اینجا، توی ویرگول، شاید بتونم یه کم از این سنگینی رو بریزم زمین.شاید یه نفر دیگه هم مثل من باشه، که این حالا رو می‌شناسه.اگه باشه، شاید احساس تنهایی‌م کمتر بشه.من نمی‌دونم ته این نوشته‌ها به کجا می‌رسه، ولی دوست دارم با نوشتن دوباره خودمو پیدا کنم.شاید نوشتن بشه شروع یه تغییر کوچیک.اگه تا اینجا خوندی، ممنونم.نظرتو بهم بگو—تو هم این حالا رو تجربه کردی؟فکر می‌کنی نوشتن، واقعاً می‌تونه یه شروع باشه؟منتظر حرفاتم...ایمان کوینایمان کوینMon, 05 May 2025 19:56:57 +0330