<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های علی رستمی</title><link>https://virgool.ir/feed/@lirostami</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 09:39:18</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/653630/avatar/DnRnZh.jpg</url><title>علی رستمی</title><link>https://virgool.ir/@lirostami</link></image><item><title>تصویر باصفا</title><link>https://virgool.ir/@lirostami/تصویر-باصفا-ig0lmoykcuyb</link><description>پدربزرگم مردی بود سخت کوش، هم درکار هم در زندگی،مردی لاغراندام که گاهی برای مهمونی ها لباس محلی میپوشید سرگرمیش کاربود وکار،اون رو مردی پرتلاش و مردم دار میدونستن.آخرین تصویر توی ذهنم پیرمردی قدبلند با کت و شلوار دودی که همیشه تند و سریع راه می رفت معلوم بودکه کار خیلی مهمی داره.تسبیح سفید و دانه ریز دستش بود و ساعتی که با زنجیر به جیب کتش متصل میشد به چشم من موجود بی نظیری روی زمین بود که من شیفته اش بودم،در خونه اش به روی همه باز بود حرفهاش برای من معنی دیگه ای داشت بعداز رفتنش یک طور خاص از  گذشته  تصویر میسازم یک تصویر باصفا از یک زندگی معمولی،زندگی که توی یک جمله توصیف میشه، مدت کوتاهی حضورش رو لمس کردم اون روزهارودوست دارم...   خونشون پایین روستا بود میون باغ های بادام خونه ای با اتاق های کاهگلی دیوارهایی که با گچ سفیدکاری شده بود.منظره ای بکر از روی پشت بام دیده میشد حیاطی که محوطه اش سیمانی بود زمستونهای سردو یخبندان،تابستون های خنک که همگی شب ها تو حیاط میخوابیدیم آسمونهاش انقدر ستاره داشت که سرگرممون میکرد تا خوابمون ببره...شب ها چراغهایی می دیدیم که در دوردستها روشن بود نشونه ی روستاهای مجاور بود سکوتی که میشد صدای ماشینهایی راشنید که از اتوبان می اومدن و میرفتن،اون موقع ها ما بخاطر شغل پدرم شهر انارک زندگی میکردیم توی یک خونه سازمانی با حیاطی بزرگ که توی باغچه اش درخت خرما داشت،خونه ی خودمون نبود ولی خیلی دوستش داشتم.به ندرت کسی به دیدنمون میومد جز حاج اقاو ننه، کیلومترهامسیر رو طی میکردن تا به انارک میرسیدن، وقتی در رو باز میکردم با لبخندی که هیچ وقت یادم نمیره منو بغل میکرد بااون لهجه دوستداشتنی و زبان ترکی حالم رو میپرسید، یک کیف بزرگ ایستاده همراهش بود که بعد معلوم میشد کلی سوغاتی و محصولات باغ خودشون رو برامون اوردن.اون لحظات به قدری واسم مهیج بود به قدری جذاب و دوستداشتنی بود که دنیای کودکی من سرشار میشد از شادی و شعف که روزهایی با پدربزرگ ومادربزرگم درجریان بودن و من بخشی از کودکی ام رو با حضور شادی بخششون گذروندم. اونچه که اونموقع حس میکردم بیشتر از اینکه میتونم بیاد بیارم شاد بود. الان میدونم که لحظات زندگی همشون مهم،ارزشمند و تاثیرگذارن. علی رستمی۹۹</description><category>علی رستمی</category><author>علی رستمی</author><pubDate>Thu, 18 Feb 2021 14:55:08 +0330</pubDate></item></channel></rss>