<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های lily 1994</title><link>https://virgool.ir/feed/@lily1994</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 06:12:26</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>lily 1994</title><link>https://virgool.ir/@lily1994</link></image><item><title>پازل دل</title><link>https://virgool.ir/@lily1994/پازل-دل-f8m4cko7foqy</link><description>تا بحال شده با خودتون فکر کنین بازی های دوران کودکی چقدر میتونن واقعی بشن؟به پازلها نگاه کنین. هر کدومشون کلی تیکه دارن و این تیکه ها باید برن تو دل تیکه های دیگه تا پازل درست بشه. دل ما آدما شبیه صفحه ی پازله. هر آدمی که وارد زندگیمون میشه با خودش یه پازل میاره. بعضیا پازلشون کوچیکه بعضیا بزرگ. بعضیا یه پازل هزار تیکه میارن و بعضیا یه پازل چند تیکه. اون آدم مهمای زندگی پازلشون از همه بزرگتره، قراره خوش نقش و نگارتر باشه. انقدر چشمگیر که دیگه برات مهم نباشه بقیه قراره چجور پازلی با خودشون میارن. هر چی زمان میگذره این پازل ها هم بیشتر و بیشتر تکمیل میشن. ولی بعضی وقتا آدما فراموشکار میشن. یادشون میره بعضی تیکه ها رو با خودشون بیارن. یادشون میره یه پازل خوشگل و چشم نواز بیارن. بعضی وقتا حواسشون نیست و شروع میکنن به اشتباه چیدن. تیکه گل قاصدک رو نمیارن،لبخند رو برعکس میذارن. وقتی به پازلشون نگاه میکنی نمیتونی از ته دلت لبخند بزنی. صورت بچه ی خوشحال نیست، بعضی گلها هستن و بعضیاشون نیستن، بادکنکها سیاه و سفیدن و قایق رو آب تنهاست.با رفتن به زندگی آدما بهشون یه پازل هدیه میدیم. هر چقدر اون آدما مهمتر باشن، پازل ما هم بزرگتر میشه. یادمون نره با خودمون یه پازل خوشگل ببریم. پر از گلهای رنگارنگ. هیچ تیکه ای رو فراموش نکنیم و همه چی رو سر جای خودش بذاریم. دل خیلی از آدما به ما بند شده، نکنه یه روزی بعضی از تیکه های دلشون خالی بمونه.</description><category>lily 1994</category><author>lily 1994</author><pubDate>Sun, 26 Jan 2020 21:47:42 +0330</pubDate></item><item><title>آسمون من</title><link>https://virgool.ir/@lily1994/آسمون-من-m0zp3okpnwdb</link><description>آسمون منسلامامروز هوا سرده و بارونی. انگار غم دنیا میخواد بیاد تو دلت بشینه. صد جور سرگرمی برای خودت میتراشی ولی کافیه نگاهت به آسمون بیفته. البته نگاه ما آدما انگار از رو دلمون بلند میشه. اگه حالمون خوب باشه با ذوق میگیم وای عجب هوایی، چقدر دلم میخواد تو این هوا راه برم. اگه عاشق باشیم که دیگه هیچی. میگیم خدا مخصوص ما هوا رو اینطوری کرد که اصلا دو نفری یه قدمی بزنیم.ولی وای از اون روز که حال دلمون خوب نباشه، حتی رنگین کمون رو هم سیاه و سفید میبینم. آسمون امروز برای من تیره ست، غمگینه. آسمون من بغض داره، دلش فقط باریدن میخواد. میرم بیرون تا زیر آسمون غمگینم قدم بزنم شاید فردا حال هر دومون خوب شد.تنها آرزوم برای همتون اینه که آسمون دلتون لبخند به لب داشته باشه.</description><category>lily 1994</category><author>lily 1994</author><pubDate>Sat, 11 Jan 2020 16:29:51 +0330</pubDate></item><item><title>دیوار پوشالی</title><link>https://virgool.ir/@lily1994/دیوار-پوشالی-f7hnvqja0aw4</link><description>شده تا به حال احساس تنهایی کنی؟به دور و اطراف که نگاه میکنی میبینی پر شده از آدمایی که دوست دارن ولی  بازم احساس تنهایی میکنی یا حداقل دلت میخواد چند وقتی تنها باشی.میدونی گاهی وقتا دلت تنها چیزی که میخواد یه صمیمیت بی اندازه ست ولی کجاست؟ بیشتر از هر زمانی اون لحظه آزار میبینی که میفهمی رو یه دیوار اشتباهی یادگاری نوشتی همون دیواری که مدتها دنبالش بودی و سرخوشانه فکر میکردی پیداش کردی و در نهایت میبینی دیوارت از جنس پوشال بوده.کاش همه ی آدما بفهمن رابطه یک مسئله دو طرفه ست. کاش بدونن وقتی کسی از بین همه ی آدمای دنیا اونا رو انتخاب کرده حسابشون از همه سواست. کاش بدونن پنهون کاری از آدمی که بهشون تکیه کرده چقدر میتونه دردناک باشه. چقدر احساس تلخی رو به ذره ذره وجود طرف مقابلشون تزریق میکنه. کاش همه آدما معنای دوطرفه بودن رو درک کنن.</description><category>lily 1994</category><author>lily 1994</author><pubDate>Fri, 03 Jan 2020 17:54:56 +0330</pubDate></item><item><title>خودم بودن</title><link>https://virgool.ir/@lily1994/خودم-بودن-lkojogyl8zaj</link><description>نمیدونم از چی باید بگم یا از کجا شروع کنم. اولین بار که دارم تو یک شبکه اجتماعی مینویسم. همیشه دوست داشتم با بقیه در ارتباط باشم. براشون بنویسم از خودم، تجربه های جدیدم، حال وهوام، افکارم و کلی چیزای دیگه که الان تو ذهنم نیست. خیلی از ما آدما از خودمون بودن میترسیم، از اینکه بخوایم یه کار جدید انجام بدیم یا همونطور که دلمون میخواد باشیم. همش این افکار تو سرمون میچرخه که نکنه اشتباه کنم، نکنه زشت باشه، نکنه فلانی خوشش نیاد و هزارتا نکنه ی دیگه. خیلی وقتا دلمون برای خودمون بودن تنگ میشه. الان هم نمیدونم چی باعث شد تا بیام و بنویسم. فقط دلم خواست برای اولین بار خود خودم باشم و کاری رو که مدتهاست ذهنم رو به خودش مشغول کرده انجام بدم: نوشتن. نوشتن از اونچه که دلم تنگم میخواهد. خوشحال میشم نظرات و از تجربیات خودتون رو برام بنویسین.</description><category>lily 1994</category><author>lily 1994</author><pubDate>Sun, 01 Dec 2019 16:00:26 +0330</pubDate></item></channel></rss>