https://virgool.ir/feed/@lilieskandri51دیوانگی های موسمی منfa2026-11-12 15:46:30https://files.virgool.ir/upload/users/3930455/avatar/AAjbG5.jpghttps://virgool.ir/@lilieskandri51https://virgool.ir/@lilieskandri51/اشک-ساز-upfmgkhpzpw2یکی بود یکی نبود می‌گن خیلی خیلی سال پیش قبل از اینکه آدم ها یاد بگیرند گریه کنند موجودی بود به نام اشک ساز اون نه انسان بود نه خدا بلکه در مرز بین این دو زندگی می‌کرد. جایی که دردها هنوز اسم نداشتند اشک ساز باور داشت که انسان ها قلب هایی سخت دارند میگفت: تا وقتی درد را نچشند مهربانی را هم نمی فهمند پی شروع کرد به ساختن اشک نه از آب از حسرت، از فقدان، از دوست داشتنِ بی جواب هر اشکی که می‌ساخت در دل یک انسان می‌افتاد و وقتی در دل می نشست راهش را به چشم باز می‌کرد. اولین انسانی که گریه کرد و فهمید تنها نیستکم کم انسان ها با اشک هایشان همدیگر را شناختند دیدند که هر کس گریه می‌کند هنوز دل دارد، هنوز زنده است.اما افسانه می گوید اشک ساز اشتباه کرد او آنقدر اشک ساخت که بعضی دل ها شکستند و بعضی آدم ها دیگر نتوانستند متوقف شوند پس روزی اشک ساز ناپدید شد.می‌گویند آخرین اشکش را برای خودش ساخت، اشکی که هیچ وقت از چشمش نیفتاد.خانم کوشی پریگینخانم کوشی پریگینMon, 13 Jul 2026 17:06:40 +0330https://virgool.ir/@lilieskandri51/تقدیم-به-شاعر-بی-نام-gxo1hxf2gl1kزمستان بود و بوف کور تازیانه بر زمین می‌تاخت.زمستان بودو دست هایمان درهم گره خورده بود.زمستان بودو نمی دانستیم مرگ پشت سرمان است.زمستان بودو نمی دانستیم بوسه ی اخرمان بود.زمستان بود و نمی دانستیم آخرین نگاه‌مان است.زمستان بود و خدا در این بوف کور خوابیده بود.زمستان بودو نمی دانستیم قلب هایمان تحمل سرمای دی را ندارند، می‌ایستند.زمستان بودو مرگ ما را از هم جدا کرد.زمستان بود و رویاهایمان را چون زباله ای در سطل آشغالشان انداختند.زمستان بودو مادران حوض خون بر سر گرفتند.زمستان بود و فرصت قد کشیدنت را باز جنگ گرفت.زمستان بود و بعد رفتنتان دلمان گنجشک ترسویی شد و از آشیان افتاد...خانم کوشی پریگینخانم کوشی پریگینMon, 13 Jul 2026 16:52:26 +0330