https://virgool.ir/feed/@leila.aghli.mfa2026-11-11 11:16:34https://files.virgool.ir/upload/users/153813/avatar/avatar.pnghttps://virgool.ir/@leila.aghli.mhttps://virgool.ir/@leila.aghli.m/طعم-خوش-زندگی-با-چاشنی-اگزیستانسیالیسم-ubxk6kotb22rهشت نوامبر ۲۰۲۰مدتی است عادت وار در پس زمینه ی روز مرگی هایم  مرور میکنم کارها، احساسات و فعالیت‌هایی را که در نبودنم دیگر قادر به انجامشان نیستم. صرفنظر از خوبی یا بدی، فارغ از خواستنی یا ناخواستنی بودنش ...مثلاً موقعی که صبح زود برای خرید نان میزنم بیرون و سرما پوست صورت و نوک بینی ام را می‌سوزاند.. با خودم می‌گویم: در نبودم این حس دیگر وجود ندارد ... یا وقتی در اتاق لباسشویی منتظرم کار ماشین لباسشویی تمام شود و لباسها را خالی کنم .. می اندیشم که این "انتظار" هم در نبودنم وجود ندارد.شاید شروع این روتین را بتوانم به مرگ دوست عزیز ۹۳ ساله مان متصل کنم .. غروبی که وقتی برای دیدارش رفته بودیم، دم درب خانه سالمندان توسط یکی از کارکنان مطلع شدیم که خانم شوردفرز دیگر نیست! بهمین سادگی..تا همین چند روز پیش بود -هر چند در بیمارستان هر چند در ناخوش احوالی ‌‌.. اما بودو الان دیگر نیست!یادم هست صبح روز بعدش وقتی به خیابان رفتم با خودم اندیشیدم .. خانم شوردفرز امروز دیگر شاهد این هیاهو نخواهد بود. دیگر این خیابان، این منظره و این هوا را تجربه نمیکند حتی انتظار برای رسیدن اتوبوس را .. هر چند سالها بود توانش را هم نداشت. فکر کردم او امروز از خواب بیدار نمیشود و با باز کردن درب و پنجره دیگر شاهد این برگها، درختان، شعاع نور آفتاب و حتی خانه های مقابلش نخواهد بود.فکر کنم از آن پس .. ازین دیدگاه خوشم آمد و بیشتر پشت پنجره اش نشستم.  شاید باعث شد درک بهتری داشته باشم از "بودن" و "نبودن". دیفرانسیل وار ریز شد به dx ها، dm ها ... خرد خرد کارها.. از نوشیدن یک فنجان قهوه تا ... فرایند دشوار دنبال خانه گشتن.حالا این همه گفتم که برسم به اینجا ..یکی از حس هایی که دوستش دارم و در نبودن م دیگر قادر به تجربه ی آن نخواهم بود .. حسِ تمام کردن است. شاید ناواضح باشد بیشتر توضیح میدهم..خدا می داند که چه حس سرشاری را تجربه می کنم وقتی قوطی رب تمام می‌شود و باید رب تازه ای را جایگزین کنم یا وقتی ورقی قرص یا ویتامین روزانه خالی می‌شود و باید با تازه اش جایگزین شود ..  آخ خ خ خ وقتی لباسی یا جورابی از بچه ها خراب یا سائیده میشود .... را که نگو! یک احساس شیرینِ "حلالش کردم" می آید سراغم که حاضر نیستم با چیزی عوضش کنم.نمی‌دانم شاید این حس ریشه در همان احساس هویت پیدا کردن ما انسانهای امروزی داشته باشد از مصرف کردن .. چه بسا که نسل های پیشین هویت خود را در تولید کردن می یافتند .. نمیدانمولی فارغ ازین فلسفه ها .. این حس را دوست دارم و قطعاً دلم برایش تنگ میشود.لیلا عقلی مقدملیلا عقلی مقدمSun, 08 Nov 2020 21:46:34 +0330