https://virgool.ir/feed/@layaاز تجربه‌ها، از حال روحیم، از زندگی می‌نویسم شاید نوشتن همراه خیلی خوبی باشهfa2026-11-11 16:18:45https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@layahttps://virgool.ir/@laya/یک-فنجان-زندگی-i5httpyky3e3زندگی رسم خوشایندی استزندگی بال و پری دارد با وسعت مرگپرشی دارد اندازه عشقزندگی چیزی نیست که لب طاقچه عادت از یاد من و تو برودزندگی مجذور آینه استزندگی گل به توان ابدیتزندگی ضرب زمین در ضربان دل مازندگی هندسه ساده و یکسان نفس‌هاست "سهراب سپهری"چند سال اخیر اون روز رو از کار و اطرافیان فاصله می‌گرفتم و گوشه‌ای دور خلوت می‌کردم و با خودم در تنهایی، می‌نوشتم آن چه انجام داده و آن چه نباید انجام می‌دادم به تصمیم‌های جدید می‌رسیدم و دوباره اون‌ها رو لیست می‌کردم رشد فردی، روحی، وعده‌های جدید به خودم در ازای پیشرفتی که حاصل می‌شد، البته قبلش یک دفتر جدید تهیه می‌کردم که از همان روز مجدد بنویسم. سرآغازم آن روز بود و همچنان هست. تا رسید به امسال، اول روز یک جلسه‌ای داشتم که حدود یک ساعت طول کشید بعد یک کاری برای شخصی باید انجام می‌دادم خود همین کار 4 ساعت طول کشید رفته بودم بیرون و تا حدود بعد از ظهر طول کشید و بعد باید یک کار اصلاحی برای محتوا انجام می‌دادم القصه اون روز نتونستم با خودم خلوت کنم و برای خودم در خلوت دل‌خواسته بنویسم اما نوشتم.یه وقت‌هایی قانونی سفت و سخت برای خودمون می‌گذاریم و اگه انجامش ندیم خودمون رو بازخواست می‌کنیم. البته منظورم بی‌نظمی یا در رفتن از برنامه‌ریزی منظم نیست بلکه اینه که ممکنه حتی روز مطلوب خودمون رو برای دیگران اختصاص بدیم اما دنیا به آخر نمی‌رسه حواست باشه منظورم People Pleasing بودن هم نیست اون روز من خودخواسته زمانم رو اختصاص دادم و از این که کمک کردم کارشون پیش بره حالم خوب بود.لعیالعیاSat, 31 Oct 2026 20:03:23 +0330https://virgool.ir/@laya/می-دونی-باید-شروع-کنم-nhihwuzextmsمدت‌ها بود تو لینکدین چیزی ننوشته بودم و چند ماه قبل فقط open to work رو فعال کرده بودم و البته ناگفته نماند که برای پست‌های مختلف کامنت می‌گذاشتم اما پستی نداشتم.امروز تصمیم گرفتم تجربه اخیرم از خرید آنلاین رو بنویسم و عکسی از خودم گذاشتم، پست‌هام ایمپرشن بالایی نمی‌گیره و یادم میاد مدرسی که لینکدین یاد می‌داد ظریف بهم تیکه‌ای انداخت.مدت‌ها تو ذهنم بود که شروع کنم و بنویسم، این جا دلی می‌نویسم و خیلی حس بهتری نسبت به دنیای لینکدین دارم، اون جا مثل سالن مد و شو هستش، یه سری‌ها فالورهای زیادی دارند، پست‌هاشون لایک و کامنت بالایی می‌گیره شاید هم زیاد کار کردند، بعضی وقت‌ها کامنت‌ها رو می‌خونم به نظرم خیلی سطحی میاد و یکی از دلایلی که نمی‌تونم خوب ارتباط بگیرم احتمالا همینه.یادمه تو یکی از پادکست‌ها مل رابین می‌گفت شروع کن و نگران نباش که چند تا لایک می‌گیری، مهم اینه که شروع کنی از جایی، دیده بشی، خیلی حرف دارم که در اون دنیای تخصصی بنویسم و تلاش می‌کنم تو برنامه هفتگیم بهش پای‌بند باشم.ذهن آشفته مناین روزها ذهنم خیلی آشفته است و تلاش می‌کنم کلاف سردرگم ذهنم رو آروم آروم مرتبش کنم، یه تصویری دیده بودم یکی مغزش دقیقا مثل مغز الان من مانند کلاف آشفته است و شخصی روبه روش نشسته و کلاف رو داره مرتب تو دستش جمع می‌کنه، اون شخص رو به رویی هم خودمم و باید خودم بتونم انجامش بدم.لعیالعیاSat, 26 Sep 2026 16:08:12 +0330https://virgool.ir/@laya/میدون-آرژانتین-کجاست-f8f81eapeo1zدیروز طبق روزهای فرد هفته رفته بودم پارک ساعی که بدوم، بعد از دوییدن، داشتم بر می‌گشتم که زنگ زدم به یکی از دوستانم، داشتم باهاش صحبت می‌کردم تازه خیابون احمدی رو تو وزرا رد کرده بودم که یک آقایی ازم پرسید چطوری می‌تونه بره میدان آرژانتین، راهنماییش کردم که بپیچه دست راست و در انتهای خیابون دوم می‌رسه به میدون آرژانتین.تا صحبتم تموم شد گفت تازه از اوین آزاد شده و از اوین تا اونجا رو پیاده اومده بود، همین رو که گفت بغضی شدم کلی خوشحال شدم و براش سلامتی و زندگی خوب آرزو کردم و منو یه دعای خیری کرد. یاد تابستون کذایی سه سال پیش افتادم از وقتی که افتاد زندان، شب و روز نداشتم، نمی‌گذاشت به اعضای خانواده‌ش خبر بدم، نه همسرش و نه پدر و مادرش، به مادرش گفتم و ایشون کمکی ازشون برنیومد. یادم افتاد برای طلب کمک به هر خیره‌ای زنگ می‌زدم به دوستام رو می‌انداختم و یکی از دوستان خوب خارجیم رو سر همین قضیه از دست دادم. در همون زمان نمایشگاه فرش تو نمایشگاه بین‌المللی تهران برپا بود، با این که اون روز از صبح رفته بودم دادگاه برای یک سری کارهاش، خیلی خسته بودم و ظهر رو تختم دراز کشیده بودم و نا نداشتم تکون بخورم اما بلند شدم و رفتم نمایشگاه، رفتم غرفه آقای عظیم‌زاده که ازشون کمک بگیرم که بعدا جبران کنیم، نیم ساعت تا چهل دقیقه ایستادم دم غرفه‌شون، یه مشتری داشت برای فرش 400 و اندی میلیون چونه می‌زد، ازشون بیست میلیون تخفیف می‌خواست و اوشون حاضر نبود ریالی کسر کنه، بالاخره از غرفه اومدن بیرون افتادم دنبالش و خودم رو بهشون رسوندم و قضیه رو مطرح کردم، گفتن برای این موارد ورود نمی‌کنند.ناامید نشدم، علی دایی رو هم تو نمایشگاه دیدم، افتادم این دفعه دنبال ایشون غرفه به غرفه و سالن به سالنآخه تو اینترنت خونده بودم خیلی آدم دست و دلبازیه و کمک می‌کنه، اما انقدر سرگرم عکس گرفتن با جماعت بود که اصلا نمی‌شد بهش نزدیک شد. حضور در نمایشگاه هیچ حاصلی نداشت.باز هم دست از تلاش برنداشتم با یکی از آشناها صحبت کرده بودم و در مورد اعسار ازش شنیده بودم، به التماس و خواهش که فرم درخواست اعسارو پر کنه راضیش کردم، یک مرتبه پر کرده بود و بی خیال شده بود که پروژه‌ای درست می‌شه و پولی میاد و آزاد می‌شه، در نهایت هم با پر کردن فرم اعسار و رفتن به ستاد دیه و دادگاه و التماس مدیر دفتر و رئیس دادگاه با عدد خیلی کم تونستم اعسارشو اجرا کنم.30 شهریور آزاد شد و سی و یک شهریور اولین روز مدرسه اول دبستان بچه‌ش بود. دخترش وقتی دیده بودتش زده بود زیر گریه بعد از سه ماه پدرشو می‌دید.همه روزها و سختی‌هایی که کشیده بودم، حرف‌های تلخی که شنیده بودم برام تداعی شد و حرف آخرش این بود که برو اظهارنامه بفرست برای پولی که می‌خوای، برای مرغ و گوشتی که از خونه‌تون هم میاوردی شرکت و غذا درست می‌کردی هم طرح دعوا کن. آه امان از آدم بی چشم و رو!دیشب به سرم زده بود که دوباره بهش پیغام بدم و طلبم رو ازش پیگیری کنم، ولخرجی از جیب من برای دوست دخترش که وظیفه من نبود! یاد آخرین پیامک‌هاش افتادم: برو شکایت کن و اظهارنامه بفرست، آخه مردک کدوم دادگاه رو تو رفتی، همه رو من می‌رفتم اگه راهم می‌دادند و التماس و ...، تو که هیچ کدوم رو نمی‌رفتی الان با حق‌السهم من که بالا کشیدی شیر شدی!؟آخرین پیغام‌هایی که داده بود تحریک و بازی دادن بود، عادت داشت آدم‌ها رو ببره تو بازی خودش، از نظر منتالی سالم نبود و هیچ مشکلی رو به گردن نمی‌گرفت همیشه دیگران مقصر بودند و اون آدم مورد ظلم واقع شده‌ای که همه ازش سوءاستفاده می‌کردن بود. گفتم نه لعیا 8 سال از شراکت باهاش بازی خوردی، نه دیگه اجازه نمیدم این آدم روح و روان من رو دست بگیره. شاید یک روزی این کارو کردم ولی الان وقتش نیست.لعیالعیاFri, 18 Sep 2026 15:42:53 +0330https://virgool.ir/@laya/حرف-زدن-نوشتن-yyzmhece4z31از بچگی آدم حاضر جوابی بودم تا جایی که ذهنم یاری می‌کند حاضر جوابیم گستاخی و بی ادبی نبود. معمولا حرفهایم بامزه و خنده‌دار بود تا بزرگ شدم و در سال‌های اخیر آن حاضرجوابی کم‌رنگ‌تر شد نه این که خجالتی شده بودم بیشتر آدم توداری شدم و گاهی فکر می‌کنم لعیا بگذار آدم‌ها در دنیای خودشان خوش باشند که برنده شده‌اند.یادم است در اوایل جوانی در تلویزیون آموزشگاه سخنوران را تبلیغ می‌کرد و من عاشق حرف زدن بودم البته حراف نبودم و در آن موقع هم مانند الان بیشتر شنونده بودم اما دوست داشتم خوب حرف بزنم، در آن زمان در تهران نبودم و در شهرهای دیگر نمایندگی نداشتند، گذشتیم و گذشت تا اومدم تهران، یکی از دوره‌هایی که شرکت کردم فن بیان بود، تمرین صداسازیش رو دوست داشتم و الان هم گه گاهی انجامش میدم، صحبت کردن با صدای محکم برام لذت بخشه.عکس از پیج رایامارکتینگیادمه در اون مقطع به نوشتن هم اشتیاق داشتم، یکی از دوستانم قلم خوبی داشت و یکی از بستگانمون هم و سبک نوشتن آن‌ها به دلم می‌نشست. شوق نوشتن را معلم اول دبیرستانمان در من ایجاد کرد، موضوع انشاهایی که می‌گفت برایم جالب بود و خودم قلم به دست می‌شدم و می‌نوشتم. دوست داشتم بیشتر و خارج از موضوع انشاها نیز بنویسم ولی جایی اختصاصی نداشتم که بتوانم بی پروا و فارغ از هر چیزی آزاد بنویسم تا زمانی که مستقل شدم و نوشتن را آغازیدم، سال‌ها دفترهای زیادی را پر کردم، از هر چیزی، از هر احساسی، بهتر از قبل می‌نوشتم ولی آن چیزی نبود که می‌خواستم. گاهی احساس می‌کنم نمی‌توانم آن شوق یا آن احساس یا هر چیزی که می‌توان نامید را با کلمات بیانش کنم و آن حس‌ها در من باقی می‌ماند.چند وقتی در لینکدین ماهرخ صادقی را دنبال می‌کنم، نوشته‌هایش را می‌خوانم و لذت می‌برم. از کودکی استعداد نویسندگی داشت و جزییات بیشتری از او نمی‌دانم اما می‌دانم که بلد است با کلماتش روح آدمی را چنان نوازش کند که او را شیفته نوشتن کند.همچنان ذوق نوشتن دارم و تلاش می‌کنم بیشتر یاد بگیرم و بهتر بنویسم، می‌دانم برای بهتر نوشتن بیشتر باید کتاب بخوانم، هر کلمه‌ای که روحم را نوازش می‌کند در نهان‌هانه ذهنم ثبتش می‌کنم تا در نوشته‌هایم از آن بهره‌مند شوم و می‌دانم کلی راه در پیش دارم.انوشتن با خودکار روی کاغذ لذت بیشتری از تایپ کردن برایم دارد. وقتی خوش خط می‌نویسم بیشتر ترغیب می‌شوم که ادامه دهم. آه که چه خوش اقبال هستند آنی که می‌توانند خوب بنویسند.لعیالعیاTue, 15 Sep 2026 21:36:53 +0330https://virgool.ir/@laya/چرا-تا-الان-استخدام-نشدی-um8lhmklw65zمصاحبه‌م با مدیر منابع انسانی مجموعه بود، حدود یک ساعت منتظر موندم، بعد از یک ساعت پیگیری کردم که جلسه‌مون برگزار می‌شه یا نه؟ تازه بعدش راهنمایی کردند به یک اتاق دیگه و ده دقیقه هم اونجام منتظر موندم تا سرکار خانم مدیرمنابع انسانی تشریف آوردند.روش مصاحبه‌ش جالب بود، روزمه‌م از جاب ویژن و فرم دیگه‌ای که آنلاین تکمیلش کرده بودم رو پرینت شده داشت و داشت خلاصه فعالیت‌های من رو خودش می‌گفت برخلاف سایر مصاحبه‌ها که از خودت بگو، اما سوال جالبش این بود که "چرا از وقتی کارت تموم شده تا الان استخدام نشدی؟ خب از وقتی شرکت تعطیل شد دنبال کار بودم و حتی دو سه ماه زودترش، یا اون‌ها نظر من رو جلب نمی‌کردند یا من جذاب نبودم براشون، سه جا دعوت به کار شدم.یکی‌شون رو به خاطر اعتماد به همکارم از دست دادم، یکی دیگه که مجموعه جدیدی بود که همون همکارم اونجا کار می‌کرد که به خاطر جنگ به روی خودشون هم نیاوردند که ازم دعوت به کار کردند، سومیش شرکتی بود که محصولاتش متفاوت از فیلدهای فروشی بود که من کار کرده بودم، به خودم می‌گفتم مهم فروختنه، روی محصول حساس نباشم، بعد از دو مصاحبه دعوت به کار شدم ولی به قدری رفتار مدیرفروش در جلسه دوم آزاردهنده بود که هیچ تمایلی برای همکاری باهاشون رو نداشتم.البته این جواب‌ها رو بهشون ندادم و خیلی کلی جواب دادم، سوالش تلنگر عجیبی بود و یک مرتبه سایر مصاحبه‌هام رو هم مرور کردم و دیدم جایی که مصاحبه‌گر از دپارتمان متفاوت بود که قرار بود من کار کنم و حضور من تهدیدی براشون محسوب نمی‌شد بسیار استقبال می‌کردند و حتی شغلی بهتر از موقعیتی که اپلای کرده بودم پیشنهاد می‌دادند، اما در غیر این صورت به بهونه‌ای رد می‌شدم.یادمه با مدیرعاملی مجموعه‌ای مصاحبه داشتم و اولین نفری بودم که داشتم مصاحبه می‌شدم بسیار رغبت نشون داد و حتی گفت حاضره با من همکاری کنه و حتی شغل مدیر رشد رو بهم پیشنهاد داد و در مورد برنامه‌های آینده هم صحبت کرد و گفت باید مدیر رشدی که به صورت پاره وقت همکاری می‌کرد هم باید مصاحبه بشم، بعد از مصاحبه با اون خانم جوان و سوال‌هایی که پرسید و مواردی که بهش گفتم و رفت در ظلمت شب آن شب و شب‌های دگر هم.لعیالعیاSat, 12 Sep 2026 17:33:07 +0330https://virgool.ir/@laya/ای-کاش-xmfnjkoaatsnدرسی تو متمم بود با اسم ای کاش و خیلی‌ها من‌جمله اون شیاد کلاهبردار ای کاش‌هاشون رو نوشته بود، می‌خواستم اون جا بنویسم اما ننوشتم و اومدم اینجا بنویسم که یادم نره:ای کاش دو هفته قبل از فوت اون عزیزم که نزدیکش بودم به دیدنش می‌رفتم. ای کاش لحظه‌های آخر زندگیش که لعیا لعیا می‌کرد همسرش به من خبر می‌داد.ای کاش اون روز که خبر فوت دیگر عزیزم رو شنیدم با هواپیما می‌رفتم و برای آخرین بار در آغوش می‌گرفتمش.ای کاش پولی که به همکاری قرض دادم(به دروغ از من قرض گرفت که موضوع کاری رو انجام بده و به جاش برای دوست دخترش (خودش متاهل بود) خونه گرفت) نداده بودم و جایی که باید هزینه می‌کردم.ای کاش اون موقع که دروغ‌هاش رو شد مسیر کاریم رو جدا می‌کردم که امروز در جایی متفاوت بودم.ای کاش او موقع که می‌گفت: "کاش لیاقت محبت‌های شما رو داشته باشم"، بیشتر حواسم رو جمع می‌کردم که این حرف‌ها سوء‌استفاده است.ای کاش زودتر از این‌ها یاد می‌گرفتم خودم رو دوست داشته باشم.ای کاش زودتر از این‌ها خودم رو در اولویت زندگیم قرار داده بودم ولی همین که شروع کردم حالم روز به روز بهتر می‌شه.یک سری از ای کاش‌ها در حد همون ای کاش می‌مونند ولی اون‌ کارهایی که قبلا بلد نبودم و الان یاد گرفتم انجامشون بدم برام با ارزشه.از ای کاش‌های از دست دادن‌هام یاد گرفتم که وقت بیشتری برای عزیزانی که الان دارمشون اختصاص بدم.لعیالعیاSat, 29 Aug 2026 22:28:30 +0330https://virgool.ir/@laya/تو-اگه-وارد-زندگی-من-نشده-بودی-من-الان-موفق-بودم-opgvsnfs4mneحقم رو طلب کردم که گفت کاری انجام نشده و خوشحال و شاکر بود بابت این موضوع و هر چقدر روی این موضوع پافشاری می‌کنه بیشتر باور دارم که کار انجام شده و سهمم رو می‌خواد بپیچونه.این پیغام‌هاش رو که خوندم و پیغام‌های دیگر در نهایت بی‌احترامی بار دیگه رفتار فرافکنی گونه‌ش دوباره تو ذهنم اومد هر چی بد و بیراه تونسته بود بگه گفت و در انتها گفت اگر تو وارد زندگی من نشده بودی من الان موفق بودم داشتم این جمله رو مرور می‌کردم من تو شرکتی استخدام شدم که ایشون و هیچ کس دیگه رو هم نمی‌شناختم. ایشون بود که از همون اول شروع کرد داستان زندگی رو تعریف کردن و در همون موقع هم ازم خواست رزومه‌ای برای دخترخاله خانمش درست کنم که بعدترها متوجه شدم اوشون دوست دخترشون از سال 1394 بود و شاید هم قبل‌تر، همکاری من به دلیل تغییر مدیرعامل مجموعه خاتمه پیدا کرد. متاسفانه پیشنهاد کار در واحد دیگرو نپذیرفتم، دنبال کار بودم که به من پیغام داد جلسه بذاریم و صحبت کردیم و از من درخواست کرد دنبال کار کردن برای دیگران نباشم و شرکتی تاسیس کنیم که در کنار همون شرکت فروشنده تجهیزات باشیم، من هم قبول کردم و آستین‌ها رو بالا زدم، ایشون و یک نفر دیگه از تیم فنی در همون شرکت همچنان مشغول بودند و من تایم آزادی داشتم و همه کارهای اداری زمان تاسیس شرکت افتاد به دوش من، شرکت رو ثبت کردیم و خیلی سختی کشیدم تا بتونیم مجوز فروش اون تجهیزات رو بگیریم کسی بودجه‌ای وسط نیاورده بود و خرد خرد هزینه می‌کردیم ملک از طرف خانواده من رفت برای رهن بانک که بتونیم مجوز رو بگیریم و با هر زحمتی برای اعضای خانواده این موضوع هم انجام شد و در نهایت مجوز صادر شد.بازاریابی رو شروع کردم و با تعداد قابل توجهی از سازمان‌ها و شرکت‌های هدف جلسه گرفتم، ایشون هم خیلی فنی نبود فقط با کلمات بازی می‌کرد اولش تصور می‌کردم خیلی وارده و یک مرتبه که صداشو در حین توضیح موضوعی ضبط کرده بودم و نت‌برداری می‌کردم متوجه شدم که دانشش عمق نداره و صداش بلند بود.در مدت کوتاهی نفر سوم برای هزینه همکاری نکرد و گفت هر موقع از پروژه‌ای درآمد داشته باشیم پرداخت می‌کنه، زندگیش هزینه داره و همکاری نکرد. من درآمد نداشتم و از جیبم هزینه می‌کردم. ایشون هم از شرکت اومد بیرون و تا مدتی از خونه و بعد هم سربار دیگران بودیم تا بالاخره دفتری بگیریم، مدام گوشی دستش بود و مشغول تکست دادن، اندازه‌ای که روی این موضوع متمرکز بود به ساختن درآمد توجهی نداشت.با شرکت‌های همکار وارد مذاکره شدیم که جوینت ونچری کار کنیم. در این حین همکاری با یک شرکت دیگه‌ای(یکی از موسسینش در یک شرکت دیگری فعالیت می‌کرد که می‌شناختیمش) اپلیکیشن نوشته بود که هزینه‌ استفاده از تجهیزات رو به طور قابل توجهی کاهش می‌داد شروع کردیم و چند تا کیس رو روسوندم به مرحله دمو، مشکل کجا بود؟ اپلیکیشن فقط برای اندروید طراحی شده بود! در کنارش تجهیزات رو هم پیشنهاد می‌دادیم و برای دمو باید در صف می‌موندند و امروز فکر می‌کنم همون پروژه‌ها هم ادامه پیدا کردند همه چیز رو جلو برده بودم و بعد قطع همکاری نفر فنی و تاسیس شرکت با یک نفر دیگه که همین اپلیکیشن رو طراحی کرده بود نتونستیم همکاری رو ادامه بدیم. این همکار یک خصلت بارزی داشتند با هر شخصی کمی راحت می‌شدند شروع می‌کردند به پول قرض گرفتن (به هر حال اونور هزینه داشت و براش پول واریز می‌کرد، از من سال 96 عدد قابل توجهی قرض گرفت برای وکیل پرونده‌ای که هیچ ربطی به من نداشت و با دروغی که ورودی خواهیم داشت و دفتر می‌گیریم و...، من اعتماد کردم و بعدترها متوجه شدم برای اجاره خونه طرف پول گرفته بود).اون مواقع می‌گفت اگر "تو در شرکتی که داشتم حضور می‌داشتی می‌شدی بال دیگرم، من پرنده تک بال بودم و بیزینسم رو فروختم و پولش رو از چنگم در آوردند و تقصیر فلانی بود، می‌خواستم فلان بیزینس رو شروع کنم خانمم نذاشت"، چرخ و فلک و آدم‌‌ها و ماه و خورشید همه دست به دست هم داده بودند و من هم که اخیرا اضافه شدم به اون دسته تا ایشون شکست بخوره.ادامه دارد...لعیالعیاThu, 30 Jul 2026 22:45:05 +0330https://virgool.ir/@laya/مهندس-اگه-کاری-داشتی-بگو-می-گم-بچه-ها-ردیفش-کنن-nk0tcov7n55jاز وقتی کامپیوتر میخوندم، مهندس صدام می‌کرد. وقتی می‌رفتم ماموریت و بعدش که ازشون دور شدم هر موقع تماس می‌گرفت، بدون استثنا این جمله رو می‌گفت: "مهندس اگه کاری داشتی بگو میگم بچه‌ها ردیفش کنن" و من ازش تشکر می‌کردم و تو دلم با خودم می‌گفتم مگه تو این شهر هم آشنا داری!؟ عمق جمله‌ش رو وقتی درک کردم که دیگه نبود و نداشتمش.وقتی از نامردمی‌ها دلم می‌رنجید و زورم به کسی نمی‌رسید می‌گفتم کاش زنده بودی و بهت می‌گفتم خیلی تنهام و خیلی اذیت شدم، بگو به رفقات یا خودت اصلا بیا که فکر نکنن خواهرت بی کس و کاره.پریروز تو مراسم چهلم یکی از عزیزانم که مرتب داشتند می‌گفتند خدا رحمتشون کنه بغض گلوم رو می‌فشرد. کاش بودی این دفعه دردم خیلی عمیق‌تره، خیلی بهت نیاز دارم. می‌دونی هشت سال براش نه تنها همکار بلکه رفیق بودم رفیقی که هیچ وقت نداشت و درست وقتی کارها درست شد هفت پشت غریبه شد. تو همه سختی‌ها و گندزدن‌هاش کنارش وایسادم وقتی هیچ کسی نبود که به دادش برسه و هر چی از دستم بر می‌اومد براش انجام دادم. الان که دارم می‌نویسم اشکهام سرازیر می‌شه می‌دونی تو نیستی پیشم اما خدا هست درسته؟ نمی‌دونم خدا زورش به نامردها می‌رسه یا نه!؟ من بهش اعتماد داشتم و هر طور می‌تونستم همراهیش کردم که شراکته ولی تهش رسید به این جا که امروز بگم: "کاش بودی و الان می‌رفتی سراغش"؛ بدونه تنها نیستم و یلی پشتمه، کاش بودی!لعیالعیاSat, 04 Jul 2026 18:49:56 +0330https://virgool.ir/@laya/حالت-چطور-است-w8jao839oajpمی‌نگرم در نگاه رهگذران کوراین همه غوغاست در کنارم و من دوراین روزها به دلیل اتفاقاتی که زندگی کردیم اکثرا حالمون خوب نیست، به خصوص وقتی این موضوع گره می‌خوره با تعطیل شدن شرکت و دنبال کار بودن و پیشنهادهای حقوق پایین که این جاست که همه زحماتی که سال‌ها کشیدی و برای دیگران ساختی و جلوی هزینه‌های اضافی و ضررهای کلان رو گرفتی موجب تعجبت می‌شه، این جاست که پی می‌بری کار خوب پیداکردن در شرکت خوب خیلی هم به تجربه‌های ارزشمندت بستگی نداره وقتی معرفی درست و حسابی نداری که تو رو به مجموعه‌ای خوب معرفی کنه. تو لینکدین گاهی رزومه افرادی که در یکی از مجموعه‌های مدیر خاص کار می‌کنند رو بررسی می‌کنم یک سال اینجا، چند ماه اونجا با رشته نامرتبط و چند تا مدرک و بعد سر از مجموعه مدیر خاص درآوردن و مقایسه می‌کنم با سال‌ها زحمت خودم که هر جا کار کردم ارزش افزوده‌ای به مجموعه اضافه کردم، نمی‌دونم اسمش رو چی بذارم؟ بدشانسی، بی معرف (کسی که هیچ معرفی ندارد) هر چه که است این نیز خواهد گذشت، دارم فکر می‌کنم که من توانمندم من می‌تونم من تونستم این همه اقدام مفید برای دیگران، چرا برای خودم نتونم؟ بعد فکر می‌کنم همین امروز شروع کن، چه کار می‌تونی انجام بدی؟ و ده‌ها تا سوال و سناریوی جدید تو ذهنم جاری می‌شه، هر دفعه که میرم مصاحبه و ناامید اون جا رو ترک می‌کنم با خودم می‌گم این‌ها نشانه است که کارت رو شروع کنی اما می‌دونم صاحب هنر و مهارت خاصی مثل آَشپزی، خیاطی، آرایشگری و مانند این‌ها نیستم من آدم اجرایی هستم و همچنان شب و روز تو ذهنم مرور می‌کنم که چه کاری می‌تونم شروع کنم، می‌دونم این کارو خواهم کرد آره استارت خواهم زد و همچنان تو ذهنم می‌گم بذار آدم‌ها در حسرت داشتن آدم کاربلد که کار جمع کنه بمونند و تو کارت خودت رو شروع کن.همه این‌ها تو ذهنم رژه میره و گهگاهی یک تماس از طرف دوستی، اوضاع ذهنی رو بیشتر آشفته می‌کنه، خب چه کاری می‌تونم براش انجام بدم، تا کی این رویه‌ش رو می‌خواد ادامه بده زندگی خودشه، چی رو می‌خواد به کی ثابت کنه، من دیگه انرژی ندارم که بتونم موضوع دیگری رو هندل کنم ولی با این حال سکوت می‌کنم و می‌شنوم و در نهان‌خانه ذهنم راهکار میدم براش ولی در واقعیت آدم‌ها دوست دارند رویه تکراری رو زندگی کنن، درد بکشند ولی متفاوت فکر نکنند، ذهنشون به حال و اوضاع بد چند سال عادت کرده ظاهرا ولی فکر کردن به تغییر شرایط حتما دردش بیشتره، چه میشه کرد؟ سکوت!؟ آدم‌ها از دردهاشون می‌گن که گفته باشن، که ذهنشون خالی بشه که کسی حرف‌هاشون رو شنیده باشه ولی بعدش چی؟ سال‌ها می‌شنوی و وقتی راهکاری که شاید سال‌ها بعد بخوان اجراییش کنم الان می‌گی و شروع می‌کنن به نشنیدن و داد زدن و ...، شاید سکوت کردن بهتره ولی زمانی که اندکی بی خیالی هم چاشنی اون بشه که در خلوت خودت غصه دیگران رو نخوری، جایی که خودت را می‌خوای اولویت زندگیت بذاری غصه نخوری و بگی هر کاری که می‌شد کردم اون‌ها نخواستن، آره فکر می‌کنم همین راه خوبه، اما دردش جایی که با همه مسائل خودت دست و پنجه نرم می‌کنی که بسازی خودت رو از اول، به هر زحمتی شده می‌خوای تغییری ایجاد کنی و همه سختی‌هاشو به جون می‌خری و می‌گی ارزش داره و لبخند حاکی از رضایت همین که می‌خواد روی لب‌هات نقش ببنده خبری میاد و کل انرژیت رو ازت می‌گیره تو این لحظه خودم رو با سلول به سلول وجودم پخش شده روی زمین می‌بینم زمان می‌بره که خودم رو دوباره جمع کنم و پاشم و ادامه بدم زمان از کف میره چون جنگ‌های متعددی تو ذهنت هم زمان به وقوع پیوسته و انرژیت رو می‌خواد بگیره دست به قلم می‌شی می‌نویسی و می‌نویسی راه میری نفس می‌کشی و می‌گی تا وقتی زنده‌م به خودم قول زندگی دادم پس باید ادامه بدم باید خودم رو بکشم جلو حتی چند قدم که در جای دیروزم گیر نکرده باشم که چند روز دیگه خودم رو سرزنش نکنم که فرصت داشتی که چرا از دست دادی و زندگی ادامه داردآه ای زندگی با همه سختی‌ها از تو لبریزم و اشتیاق سوزان دارم برای بهتر زیستنتلعیالعیاMon, 09 Feb 2026 18:30:07 +0330https://virgool.ir/@laya/بنویس-یاد-بگیر-درجا-نزن-nfsllkzr3usxانقدر بنویس که نیازی به نگاه کردن به کی بورد نباشد، انقدر تمرین کن که هر زمان در مورد مهارت تایپ می‌شنوی به خود تردید نداشته باشی و خودت بتوانی با تسلط به چشمان طرف مقابلت نگاه کرده و بگویی تسلط کامل دارم و هر زمان که خواستند تو را امتحان کنند با سربلندی از امتحان بیرون بیایی. آموزش اکسل را ادامه بده و همه را تکرار کن و تکرار کن، ذهنت را به سناریوهایی که ممکن است در زمان مصاحبه از تو بخواهند درگیر کن و تمرین کن که اگر در روز مصاحبه بدون اطلاع قبلی اگر از تو آزمون گرفتند هنگ نکنی و خجالت نکشی آخر کسی از تو نمی‌پرسد که چرا بلد نیستی یا تسلط کامل نداری و برایشان مهم نیست که در شرکت‌هایی که مشغول بوده‌ای از تو چنین چیزی را می‌خواستن یا به عبارتی اصلا نیاز بود که از آن استفاده کنی حتی در سطح پیشرفته یا نه و تو باید هر آن چه که در رزومه ادعا کرده‌ای را بلد باشی و بنویسی و خودت را ثابت کنیاز این که در این سال‌ها دنبال برخی چیزها نرفته‌ای بر خود سخت مگیر و خودت را سرزنش نکن، تو می‌دانی چه راهی را پیموده‌ای و چه مسیرهای پر پیچ و خم را پشت سر گذاشته‌ای تو را به خاطر نام شرکت‌های بزرگی که در رزومه تو نمی‌بینند استخدام نمی‌کنند از این که به خود یادآوری می‌کنم که چهل سال را رد کرده‌ام روحم به درد می‌آید، من که تلاش کردم، نمی‌دانم اسمش را شانس بنامم یا چیز دیگر؟ اما اگر در آن سال‌ها که دنبال کار بودم و شانس استخدام در شرکتی بنام داشتم شاید امروز قضیه فرق می‌کرد، در حال تایپ این جمله هستم که یاد کتابخانه نیمه شب می‌افتم، اگر راه دیگری می‌رفتم باز هم زندگی گل و بلبل نبود و چه و چه، این حرف‌ها به معنای در رفتن از کار نیست من آدم با تجربه‌ای هستم و این که در این سن و سال دنبال کار هستم از امروز شروع نکرده‌ام بلکه سالیان سال است که کار کرده‌ام و دو شرکت آخری که 9 سال در مجموع در آن‌‌ها مشغول بوده‌ام به انتهای خط رسیدند و من هنوز هستم و تمام نشده‌ام و ادامه دارمیاد حرف آقای مدیر می‌افتم: "لعیا کجا می‌خواهی بروی" و سوال‌های پشت سر هم که این را بلدی آن را بلدی اکسل بلدی در ورد این را بلدی، بله بلد هستم و در نهایت کتابی که باید 8 ساعت بدون توقف در موردش صحبت کنی و اصلا اصول بازاریابی را بلدی، به خاطر می‌آورم مدت‌ها طول کشید تا ناکافی بودنی که ایشون به من تحمیل کرده بود را با ارزیابی کاراییم در شغلی که در شرکتی داشتم و چه دستاوردی برای آن مجموعه و مشتریانش به ارمغان آورده بودم را با خود تکرار کنم و ذهن خود را از بازخواست‌های بی رحمانه ایشان برهانم، کاش فرصت می‌دادند که در عمل ثابت کنم به هر حال حدود یک سال از آن روز می‌گذرد و این روزها که مشتریان و گاه پدر یا مادرشان از زحماتم بابت همراهی یک سال و برخی دو سال تشکر می‌کنند این را برای خود دستاوردی می‌دانم، نه شرکت شرایط نرمال داشت و نه سایر شرایط آن طور که باید فراهم بود به هر زحمتی بود توانستم با همراهی تیمی نه چندان حرفه‌ای که با رفتارهای مختص خودشان، کارها را به سر انجام برسانیم.برای که این‌ها رو توضیح دهم که با چه زحمتی پیش رفته‌ام، در دوران جنگ نقش تراپیست را داشتم، تا زمان مشخص شدن وقت سفارت‌شان هر روز پاسخ می‌دادم تا زمان مشخص شدن نتیجه ویزایشان هم که من باید پاسخگو می‌بودم همه این‌ها زحمت بود نه این که کار نباید زحمت داشته باشد، شرایط کاری شرکت را منظورم است، آن‌هایی که همه چیز در شرکتی که فعالیت می‌کنند سرجایش است و شاید برخی از مدیران ارشد مسئولیت خودشان را می‌دانند و تمامی منابع در اختیارشان است پیش بردن امور کار دشواری به نظر نمی‌آید شاید حجم کار زیاد باشد ولی سختی ندارد، در شرکتی که آدم‌ها دیده شده و بها داده می‌شوند مسئولیت‌شان اگر بیشتر می‌شود ارج و قربشان و حقوق‌شان نیز افزایش می‌یابد که من با بخش اول آشنا و با بخش دوم کاملا غریبه هستم، به اهداف رسیدن کار سختی نیست، اگر بحرانی برای آن‌ها پیش بیاید تنها پاسخگوی مجموعه و مشتریان آن‌ها نیستند بلکه تیمی متشکل از مدیران ارشد و مدیران میانی و منابع و ... را دارند که بتوانند از دل بحران‌ها بیرون بیایند، اما من دست تنها بودم به معنای واقعی، تیم داشتم ولی تیم حتی در این لحظه‌ها پیچیدگی اوضاع را درک نمی‌کردند که اگر بگویم برایشان مهم نبود بهتر است و باز پاسخگوی کم و کاستی آن‌ها در کار چه برای مدیران ارشد و چه برای مشتریان من بودم، اویی که امروز مدیر با تجربه شرکت بنامی است را نباید با من مقایسه کنند او آن تجربه‌ها را با سختی که من طی کرده‌ام کسب نکرده‌اند بلکه به زعم من بسیار راحت‌تر مسیر را رفته‌اند حتی اگر مدیر بافهم سخت‌گیری داشتند که این را امتیاز برتری می‌دانم نه سختی کارفشار اوضاع کنونی و انتهای سال و عدم نتیجه مطلوب برای کار تا کنون، همچنان ذهنم را پریشان می‌دارد با خودم می‌گویم که من تنها و بدون هر گونه حمایت ویژه‌ای در جاهایی که کار کرده‌ام درخشیده‌ام، کاربلد هستم تلاش می‌کنم از واگویه‌های منفی ذهنی و اطرافیان در خصوص اوضاع جامعه به دور باشم و به قول لویی پاستور در آرامش حاکم بر خانه و کتابخانه خود بیاموزم و به جستجوی شغل ادامه دهمبا خود فکر می‌کنم در سن و سالی نیستم که به کسی پناه ببرم البته که پناهی هم نیست که باید روی پاهای خود محکم بایستم و گام‌های سنگین بردارمنوشته‌ام را مجدد نخوانده، منتشر می‌کنم که بماند به یادگار روزهای سخت پریشانی در حالی که چهره‌ام به ظاهر آرام استمی‌دانم این روزها نیز تمام خواهد شد و من سربلند و با کوله‌باری از تجربیاتی که در سختی کسب کرده‌ام به پیش خواهم رفت برای ساختن و ایجاد ارزش افزوده در مجموعه‌ای دیگر، همچنان بهترینم را ارائه خواهم داد لعیالعیاWed, 04 Feb 2026 00:26:49 +0330https://virgool.ir/@laya/چرا-این-همه-دلتنگش-می-شوم-zn9nuo3mou8oحدود سه سال قبل این موقع‌ها بود که رفاقت 16 ساله تموم شد. هیچ وقت به اتمام رفاقت با او فکر نمی‌کردم.آن موقع با خودم فکر می‌کردم آدم‌ها از هم خسته می‌شوند و این هم تجربه‌ی غیرمنتظره بود اما امروز که یه چیزی رو دارم تجربه می‌کنم به خودم می‌گویم حق داشت.دوستی ما از کلاس‌های تخصصی در آموزشگاهی شروع شد، آدم خوش صحبتی بود و عادت داشت تمامی اتفاقات محل کارش را توضیح دهد، بعد از سه سال از شروع دوستی، با هم همکار شدیم و وقتی وارد شرکت شدم تمامی شخصیت‌ها را می‌شناختم، به طور دقیق همه را توصیف می‌کرد، تمامی ویژگی‌هایشان را آن طور که بودند و عمل می‌کردند شنیده بودم. به مدت سه سال و چند ماه و بعد همکار شدیم بعد از اتمام همکاری من با آن مجموعه همچنان رفاقتمان ادامه داشت. تمامی حرف‌هایش را به من می‌گفت هر کاری که انجام می‌داد، یادم می‌آید می‌گفت خوشحال است کسی را دارد که برخی از موضوع‌ها را که نمی‌توانست با کسی در میان بگذارد به من خواهد گفت، من هم خوشحال بودم که چنین حس امنی را برایش ایجاد کرده‌ام.سال‌ها گذشت دوستی‌مان ادامه داشت، همدیگر را می‌دیدیم و معمولا نود و نه درصد مواقع من شنونده بودم و هر از گاهی من صحبت می‌کردم. هیچ وقت محبتش را در دوران کرونا فراموش نخواهم کرد، دوره اول واکسن را برای بانکی‌ها و شرکت‌های اقماری می‌زدند، برای من نامه‌ای صادر کرد که در آن مجموعه کار می‌کنم، دنبالم آمد و مرا به مرکز واکسن برد، حدود سه ساعت و شاید هم بیشتر منتظر ماند تا واکسن بزنم. برای تعهدات مالی‌ام به او، یک مرتبه هم از من سوال نپرسید که کی پرداخت می‌کنم و البته من خود را متعهد می‌دانم و فراموش نکرده‌ام.می‌دانم بنا به روابط عمومی بالایش، دوستان زیادی دارد (البته به خیال خودم تمامی حرف‌هایش را با آن‌ها نمی‌تواند صحبت کند، به خیالم تو دنیا واسه تو عزیزترینم خنده‌ام می‌گیرد از این حرف)، در این سال‌ها دلتنگش می‌شوم و گاهی مانند امروز اشک می‌ریزم. می‌دانم که خسته شده بود و حق داشت ولی حق نداشت این همه طولانی با من قهر باشد! گاهی تصمیم می‌گرفتم اوضاع بهتر شود سراغش بروم حتی اگر مرا نخواهد به او خواهم گفت که چقدر منت‌دار زحماتش و حمایت‌هایش هستم حتی اگر عزیزانی عزیزتر داشته باشد هیچ وقت خوبی‌هایش را فراموش نخواهم کرد.چقدر دلتنگش هستم و می‌خواهم او را ببینم، اما نمی‌دانم چه واکنشی داشته باشد اما می‌دانم خود را برای بدترین واکنش که بی محلی باشد هم آماده کرده‌ام.سه سال قبل بعد از سال‌ها دوباره همکار شدیم، این دفعه او رئیس من بود و کمی بابت رفتارش در محل کار، آزرده می‌شدم و به هیچ عنوان تصور چنین رفتاری را نداشتم تا بر سر موضوع کاری بحث ایجاد شد و من هر تلاشی کردم تا دلیل رفتارش را بفهمم جواب نداد، تلفن‌هایم را جواب نمی‌داد، درخواست می‌کردم زمانی قبل یا بعد از ساعت کاری بگذارد تا صحبت کنیم که با موبایل در دست و در حال صحبت محل کار را ترک می‌کرد تا روزی جلوی همه همکاران به زبان آورد که نباید بدون رعایت سلسه مراتب برای حل مسئله کاری به سراغ رده بالاتر می‌رفتم در حالی که شرکت استارتاپی بود و به دفعات من به جلسه خوانده شده بودم، آن جلسه کاملا مربوط به اقدام من برای مشتری‌ها بود نه کنار گذاشتن او و از طرفی هم هفته به هفته ماموریت می‌رفت. شاید هم بحث فراتر از آنی بود که من تصورم می‌کنم، گاهی با خود فکر می‌کنم حتما اشتباه‌های زیادی از من سرزده بود و او اهل صحبت در این موضوع نبود که به من گوش‌زد کند.یاد گرفته‌ام اگر کسی را به رفاقت و دوستی انتخاب می‌کنم(خود بحث مفصلی است که بعدها خواهم نوشت) با همه آن چه است دوستش داشته باشم، نه فقط به خاطر خصلت‌های خوب آن‌ها، این موضوع را به همه اعضای خانواده هم گسترده‌ام، دوست داشتنشان را به رفتار خوبشان که مطلوب من است منوط نکنم، آن شخص را با تمامی خوبی‌ها، با تمامی رفتارهایی که در رفتارنامه من تعریف نشده و هر چه که است دوست داشته باشم. فلسفه اگر آدم خوبی است دوستش دارم و باید در استانداردهای محدود من جا شود را حذف کرده‌ام.برایش آرزوی سلامتی و حال دل خوب دارم. لعیالعیاThu, 25 Dec 2025 23:15:20 +0330https://virgool.ir/@laya/همدلی-با-مشتری-ory8yrchvamtپشتیبانی و مشتری مداری چیزی بیشتر از یک دیالوگ آماده شده ناشی از قوانین شرکت استویدیویی از سایمون سینک در مورد مشتری مداری را دیدم، بلیط هواپیمایی تهیه کرده و با توجه به اتمام زودتر ماموریتش تمایل داشت ساعت پروازش را تغییر دهد ولی به دلیل سیستمی بودن آن امکان تغییر نداشت، با پشتیبانی تماس می‌گیرد و در همان لحظه اول پشتیبان به محض شنیدن درخواست او می‌گوید امکان‌پذیر نیست و این موضوع باعث می‌شود دیگر سراغ همان ایرلاین نرود. موضوع را از زاویه دیگری بررسی می‌کند، قربان این بلیط سیستمی است و امکان لغو کردن آن وجود ندارد ولی با این حال اجازه دهید چک کنم، در حالی که مشتری پشت خط است بررسی می‌کند و می‌گوید انجام شدنی نیست ولی با این حال دوباره می‌گوید با مدیرش صحبت خواهد کرد که آیا امکان اجرای درخواست ایشان وجود دارد یا نه و بعد از چند دقیقه تماس گرفته و اعلام می‌نماید علی‌رغم تلاشش موفق نشده درخواست ایشان را انجام دهد، این حرکت نشان دهنده درک درخواست مشتری، احترام به درخواست ایشان و تلاش برای همراهی او می‌باشد هر چند در نهایت، درخواست ایشان انجام نشد اما حال خوب را به مشتری هدیه می‌دهد.در یک پنج‌شنبه ظهری بنا به درخواست شخصی برای جا به جایی مبلغی، استفاده از رمزارز را پیشنهاد دادم  که بعد از شارژ حساب، خرید رمزارز و وارد کردن آدرس ولت مقصد و سپری شدن ده دقیقه و انتظار تا یک ساعت اتفاقی در ولت مقصد نیفتاد. با شرکت مورد نظر تماس گرفتم و موضوع را توضیح دادم و در این لحظه زمان انتقال رمزارز را توضیح دادند، شارژ ولت مقصد بعد از 72 ساعت!مگر چنین چیزی امکان‌پذیر است، معنای رمزارز و انتقال آنی زیر سوال رفت. بعد از چند مرتبه تماس، تصویر قوانین پلیس فتا را برایم ارسال کردند، به پشتیبان گفتم در بخشی از سایت هنگام انتقال و خرید رمزارز به چنین موردی اشاره نشده است و در این در حالی است که من چند ماه قبل مبلغی کمتر خرید کرده و در لحظه در ولت مقصد دریافت کرده بودم.پشتیبان مرتب چند جمله را تکرار کردند، به ایشان گفتم تراکنشی انجام نشده است حداقل پول را به حساب من عودت دهند تا راهکار دیگری پیدا کنم، اگر عمل انتقال رمزارز انجام شده باشد نمی‌توانند انتقال را متوقف کنند ولی باز هم همان جملات تکراری. به درخواست من برای ارتباط با مسئول واحدشان یا واحد مالی نیز اهمیتی داده نشد.به عنوان سرپرستی تیم اجرا و پشتیبانی با خودم فکر می‌کنم چقدر عدم دقت به نگرانی مشتری باعث ایجاد ذهنیت منفی به آن شرکت و برند می‌شود. این جملات تکراری همانند پیغام ضبط شده است و هیچ درکی از مشکل مشتری را به ایشان انتقال نمی‌دهد. همیشه به ویس‌ها با دقت گوش می‌دهم که عملکرد همکاران را بررسی کنم که آیا حرف ناگفته مشتری را می‌شنوند یا ساده از کنارش عبور می‌کنند! همیشه با جملات تکراری بدون روح و بدون مسئولیت مخالفم،  قطع به یقین قالب متن آماده‌ برای جهت دادن به پاسخ‌های کارشناسان واحد پشتیبانی باید وجود داشته باشد اما نه این که همانند طوطی فقط جمله‌ها را تکرار کنند بلکه بهتر است پاسخگویی با احساس مسئولیت، درک نگرانی مشتری و همدلی همراه باشد. در نهایت پیگیری و تماس با مشتری برای اعلام نتیجه نهایی به ایشان یادآوری می‌کند که درخواست‌شان بررسی شده و به خود ایشان بها داده شده است و به تکرار قدردانی بابت تماس‌ها جهت اعلام نتیجه را شنیده‌ام.لعیالعیاThu, 25 Dec 2025 00:25:08 +0330https://virgool.ir/@laya/از-تنهایی-می-ترسم-aw5oiyditliiمن از تنهایی می‌ترسم، این جمله را برای بار دوم ازش شنیدم، دفعه قبلی که با هم صحبت می‌کردیم و از رفتن یار صحبت می‌کرد برای دفعه اول به زبانش آورد، این جمله در این حد که دفعه دوم در موردش صحبت می‌کرد ذهنم را درگیر خودش نکرده بود. دیروز که با هم از کافه بر می‌گشتیم گفت: من خیلی از تنهایی می‌ترسم، با خودش فکرهایی برای چند سال دیگر و زندگی با هم و گذراندن دوران بزرگسالی کرده بود را به زبان آورد. از حرفش استقبال کردم و گفتم خوشم آمد حتما این کارو می‌کنیم. گفتم نگران نباشد تنهاش نمی‌گذارم.امایک دنیا مسئولیت در این حرف نهفته است، از دیشب ذهنم را به خودش مشغول کرده است، چه مسئولیت بزرگی! از طرف هم کیفور هستم که دوستم مرا در تنهاترین لحظه‌های زندگیش در کنار خود همراه می‌داند، خیلی سختی در زندگی کشیده است، از عهده سختی‌ها برآمده است و تلاش کرده روی پای خود بایستد و ادامه دهد. من هم می‌دانم سختی و درد چگونه معنا می‌شود، من هم جنگیده‌ام با تلخی‌ها، با نداشتن‌ها، با بی‌کسی‌ها در بدترین لحظات زندگی‌ با عزاداری برای عزیزان از دست رفته در تنهایی، چقدر حس عجیبی دارم به جمله او و پیشنهادش، می‌دانم تنهایش نخواهم گذاشت، می‌دانم باید خیلی چیزها یاد بگیرم، باید خودم را برای چنین همراهی آماده کنم که اگر روزی درخواست او به حقیقت پیوست بدانم که همراه خوبی برایش خواهم بود.می‌دانم شاید با خودش خیلی فکر کرده شاید خیلی با خودش کلنجار رفته است که چنین موضوعی را مطرح کند و من را قابل دانسته که همراهش باشم. ما از دوران کودکی با هم دوست بودیم و البته رفاقتمان از بیست و چند سالگی رنگ متفاوتی به خود گرفت، بیشتر رفیق شدیم، هر چند از هم دور هستیم ولی زمانی که همدیگر را می‌بینیم گویی همین دیشب از هم خداحافظی کرده‌ایم، درباره مگوترین حرف‌هایمان با هم صحبت می‌کنیم، آدم امن همدیگر هستیم. همیشه می‌گویم دوست واژه سنگینی است و هر شخصی را نباید دوست خطاب کرد، دوست یعنی احساس مسئولیت، دوست یعنی همراهی در لحظات بسیار تلخ حتی اگر حال خودت خوب نباشد. تلاش می‌کنم لایق همراهی و اعتمادش باشم.دیشب با خود فکر می‌کردم چقدر خوشبختم، خانواده مهربانی دارم و دوست بسیار خوب، حضورشان به من امید می‌دهد حتی اگر در مورد خیلی از ناکامی‌هایم صحبت نکنم، همین که به دلم به روح و روانم رجوع می‌کنم و حضور گرمشان را به اندازه توان‌شان می‌یابم حس خوشبختی به من دست می‌دهد، مرا مهربانه به جلوتر هل می‌دهد که پیش بروم و تنور دلم داغ باشد به حضورشان. دوست‌شان دارم و یاد گرفته‌ام که دوست داشتنم را و حسی را که به من می‌دهند به زبان بیاورم.لعیالعیاTue, 23 Dec 2025 14:20:54 +0330https://virgool.ir/@laya/مصاحبه-اهمال-کاری-ترس-sgc0rsbqzk87این روزها مصاحبه می‌روم شرکت‌های مختلف، گاهی مصاحبه به مرحله دوم و سوم هم پیش می‌رودمصاحبه‌ها جالب هستند، افراد مختلف با برخوردهای مختلف نسبت به سوابق فعالیتم، یکی با احترام می‌گوید سوابق ارزشمند، یکی با لحن نه چندان مناسب می‌گوید چرا از آن حوزه جدای شدی و به حوزه‌های دیگر رفتی؟ دیگری می‌گوید از فعالیت فقط در حوزه خاص صحبت کنم و در جلسه دوم، اصرار به آشنایی بیشتر و صمیمیت بیشتر دارد، البته بهتر است بگویم تلاش می‌کند بیشتر ارتباط بگیرد و مرا بیشتر بشناسد اما مگر می‌شود کسی را در یک ساعت شناخت و سعی کرد با گفتن آدم‌های زیادی در این اتاق از نگوهایشان صحبت کرده‌اند و موضوع آن‌ها فقط بین در و دیوار و من محفوظ مانده و من در ادامه حرف ایشان در مورد روحیه خودم برای برقراری ارتباط می‌گویم، من معمولا به هیچ کسی فشاری برای صمیمیت ایجاد نمی‌کنم، فضا ایجاد می‌شود نه به بهانه صمیمیت بیشتر بلکه این ویژگی من است، صمیمیت بیشتر یعنی مسئولیت بیشتر (به زعم من دیگر نمی‌توان بعد از شنیدن مشکلی، حرفی از همکار یا دوست به سادگی گذر کرد باید توجه و پیگیری کرد)، دوستی داشتم که شانزده سال رفاقت کردیم و او هرگز به نهان‌خانه جانم راه پیدا نکرد مگر می‌شود با گفتن این فضا امن است فضا را امن کرد، به نظرم هیچ لزومی ندارد امن بودن را به زبان بیاوریم بلکه این فضا حسی است و باید خود شخص احساس راحتی کند، از موضوع اصلی دور نشوم، این شرکتی که توضیحش را دادم دارای سابقه کاری است و به قول آن‌ها قطار در حال حرکت با سرعت زیاد است و من باید بدوم و خودم را پرت کنم روی قطار به عبارتی سرعت خود را چند برابر کنم تا همگام با آن‌ها شوم، کار بسیار پر مسئولیتی است اما بسیار جای یادگیری دارد و من تشنه یادگیری بیشتر و کار تخصصی‌تر. شرکت دیگری می‌روم مصاحبه، به قول این تیم، باید کار گل کنم، استارتاپی هستند، در ابتدای راه هستند و باید جای چند نفر کار کنم تا راه بیفتد و رشد کند و سپس تیم را گسترش دهیم، قبلا کار مشابهی انجام داده‌ام، این شرکت نیز به سهم خود می‌تواند چالشی برای یادگیری زیاد باشد.شرکت دیگری هم مصاحبه شدم شبیه کار قبلی است اما چنگی به دل؟ نمی‌دانم مرددم.بین گزینه‌های مختلف هر چند هنوز درخواست قطعی همکاری اعلام نشده است اما من از خود این سوال‌ها را می‌پرسم کدام را می‌پسندی؟ شرکت استارتاپی که باید همراه باشی برای بزرگ کردن کودک و گسترش بازارش یا تلاش زیاد برای دویدن با سرعت زیاد برای همگام شدن با آن دیگری‌ها، کمی یا زیاد خسته‌ام، دوست دارم با این همه تلاشی که برای دیگران می‌کنم برای کسب و کار خودم بجنگم و آن را راه بیندازم، اما زمان لازم است تا محصولی که تصمیم به گسترش بازارش گرفته‌ام رونق گیرد و اصلا معلوم نیست که بشود یا نه، البته کار به این جا ختم نمی‌شود حتی اگر نشود حتما محصول دیگری را پیدا خواهم کرد، انگیزه بالایی دارم، مانده‌ام که اهمال‌کاری می‌کنم یا خسته‌ام و یا می‌ترسم؟ ترس تجربه مجدد چیزهایی که قبلا به مدت طولانی تجربه‌شان کرده‌ام، سال‌ها است که از حاشیه امن بیرون آمده‌ام و آن ترسی که صحبتش را می‌کنم متفاوت از ترس‌ شناخته شده است، اما می‌دانم که بسیار توانمندتر از آن هستم که فقط کارمندی باشم در یک شرکتی حتی اگر حقوق خوبی بدهند، نه آزادی مالی کامل دارم و نه آزادی زمانی. خواسته قلبیم این است که به سطح سوم آزادی برسم، می‌دانم باید بیشتر تلاش کنم، شاید همین نوشتن‌‌ها کمکم کند به ترس‌هایم غلبه کنم نسبت به چند وقت گذشته پیشرفتی در خصوص اقدامات داشته‌ام اما باز هم همانی که بودم را هنوز باز نیافته‌ام.همین الان به ذهنم آمد که هفته آینده دوباره در ادامه این پست از پیشرفتم در هفته پیش رو بنویسم، این حرکت سازنده‌ای می‌تواند باشد.لعیالعیاWed, 17 Dec 2025 23:59:48 +0330https://virgool.ir/@laya/فکرهای-آشفته-svfdzi8wtaa3آخرین روزهای کاریم را در شرکتی که حدود دوسال است کار کردم سپری می‌کنم، صاحب شرکت به دلیل مشکلات پیش آمده تصمیم گرفته است بیزینس فعلی را کنار بگذارد و فعالیتی جدید به صورت شخصی شروع کند. اگر بگویم از بهمن ماه سال گذشته بخش زیادی از سختی کارها و مسئولیت‌ها با من بوده است اغراق نکرده‌ام. بعد از چند سالی که برای خودم کار کردم و تلاش کردیم آن شرکت را پیش ببریم و متاسفانه به دلایل مختلف به در بسته خوردیم، در این شرکت فعالیتم را شروع کردم. چالش‌های بسیار زیادی با همکاران و مدیران شرکت داشتم و اکنون دوباره باید شروع کنم، کار کردن در سمت کارشناسی برایم جذاب نیست، اما باید شغلی حتما داشته باشم و از طرفی مدت‌ها است که تلاش می‌کنم کار و کسبی برای خود داشته باشم، تصمیم به فروش روغن دست‌ساز خواهر گرفتم البته با راهنمایی منتورم که بعدها در موردش می‌نویسم، اما موضوعی زمان‌بر است، زمان زیادی را منتظر شخص دیگری برای فرآیند بهینه سازی صرف کردم و آن شخص بسیار سرشلوغ‌تر از موضوع همکاری بودند و در این چند روز شروع کردم به بازار جدید پیدا کردن، به خصوص که ویدیوی ترمیم زخم بستر ویوی بهتری گرفت، اما باز هم کافی نبود، با خود فکر می‌کنم کارها را چطور اصولی باید پیش ببرم، برندسازی باید داشته باشم از همین الان، فقط دنبال گرفتن ویوی بیشتر نباشم البته این موضوع را در حین تماشای آموزش برندینگ از آقای کالب رالستون یاد گرفتم.آموزش‌های دیگری در موضوع‌های مختلف تهیه کرده‌ام و هنوز به طور کامل و جدی آنها را شروع نکرده‌ام، خودم را همچون آدمی می‌بینم که فرصت خیلی کمی برای ادامه دارد و خود را غرق در کارهایی می‌کند که در زمان کوتاهی به سرانجام برساند، این حس را از وقتی که سن 40 سال را رد کرده‌ام به طور عمیق دارم و از طرفی با خود می‌گویم تو آن طور که بلد بودی زندگی کردی و امسال که چیزهای جدیدی یاد گرفتی تغییرات اساسی در نگرشت به خودت، زندگیت و کارت داری، نگران چه هستی!؟ تا وقتی زنده‌ای باید زندگی کنی، راهی به غلط نرفته‌ای فقط بلد نبودی متفاوت فکر کنی از زاویه دیگری به زندگی و فعالیت نگاه کنی... نفس عمیق می‌کشم و ادامه می‌دهم تلاش می‌کنم بیشتر متمرکز باشم کارها و آموزش‌ها را اولویت‌بندی کنم، فکرهای بیشتری در نهان‌خانه ذهنم در گردش هستند گاهی یکی از آن‌ها پررنگ‌تر ذهنم را به خود مشغول می‌کند تلاش می‌کنم دست فکر را گرفته و آرامش کنم، باید در موردش بیشتر بنویسم و تکلیفم را روشن کنم نه تنها با آن فکر خاص بلکه با همه دیگرشان.در این بین آن چه دلم بیشتر از همه می‌خواهد بیاموزم نوشتن است نوشتن حرفه‌ای، باز تلاش می‌کنم آموزش‌های قبلی را سر و سامانی دهم و آن چه باید از آن‌ها بیاموزم یادداشت‌برداری کنم تکرار کنم تا ملکه ذهنم شود و سپس سراغ آموزش جدید بروم اما می‌توانم از هر فرصتی برای نوشتن به روش قبلی که می‌نوشتم ادامه دهم تا فرصتش فراهم شود، از آموخته‌هایم می‌خواهم بهره ببرم نیتم حضور در دوره نیست بلکه یادگیری است. لعیالعیاTue, 16 Dec 2025 22:42:28 +0330https://virgool.ir/@laya/انعطافپذیر-باش-ra8fad6moey8ما در دنیایی زندگی می‌کنیم که همه چیز مدام در حال تغییرِ. فصل‌های سال تغییر می‌کنند، در دریاها جزر و مد ایجاد می‌شه، تورم مدام در حال کاهش و افزایشه، افراد استخدام یا اخراج می‌شن و خیلی مثال‌های زیادی از این قبیل رو می‌تونیم لیست کنیم. چیزی که ما از این تغییراتِ مدام می‌تونیم متوجه بشیم این است که قانون اصلی دنیا، تغییرِ! به جای این برداشت، ما عصبانی می‌شیم.در درس بیولوژی در دبیرستان خوندیم که قانون انتخاب طبیعی با تغییر سازگار هست. برای مثال ما یاد گرفتیم که اگر ما یه حشره سبزی باشیم در مزرعه‌ای به رنگ قهوه‌ای، و رنگ پوستمون را تغییر ندهیم، به دردسر می‌افتیم. اینکه بخواهیم بحث کنیم مزرعه باید سبز باشه، قبلا که سبز بود! اما بزودی اتفاق ناخوشایندی برامون می‌افته. قانون بی رحمه، "یا منعطف باش یا از بین خواهی رفت". متاسفانه معلمانمون به ما نگفتن که این جمله رو به ذهن خودتون بسپارید، این همون درس زندگیه، "منعطف باشید".در دنیای شرکت‌ها، نیز همه چیز در حال تغییرِ و حتی متخصصین همگاهی اشتباه می‌کنند.در سال 1927، هری وارنر گفت: "چه کسی تمایل شنیدن صدای هنرپیشه‌ها را دارد؟"در سال 1943، توماس واتسون رییس هیات مدیره IBM گفت: "فکر می کنم یک بازار جهانی فقط برای 5 دستگاه کامپیوتر وجود دارد."در سال 1977، کن اولسن، رییس شرکت تجهیزات دیجیتال گفت: "هیچی دلیلی وجود ندارد که هر فردی بخواهد کامپیوتر شخصی در خانه خود داشته باشد."اون چیزی که امروز معتبر است، ممکنه که فردا اعتباری نداشته باشد. چیزی که امروز به کار می‌آید ممکن است فردا کاربردی نداشته باشد. تنها چیز ثابتی که داریم "تغییر" است. اگه خونه رو بمدت سه ماه ترک کرده باشین، بعد از سه ماه می‌بینید که فرزندتون تغییر کرده، شما رو بابا خطاب می کنه. مسئله عادلانه بودن یا ناعادلانه بودن نیست. همه چیز در حال تغییره.مخلص کلامافراد شاد، نه تنها تغییر رو می‌پذیرند، بلکه با آغوش باز قبول می‌کنند. اینها افرادی هستند که می گن: "چرا باید بخوام که 5 سال آینده من شبیه 5 سال گذشتم باشه؟"منبع: کتاب Follow your Dreams از Andrew Mattewsپی‌نوشت: منظور از منعطف بودن به معنی همرنگ جماعت شدن نیست، دیدن تغییرات مدام و سازگار شدن با این تغییرات برای رشد و پیشرفته.لعیالعیاFri, 16 Oct 2020 16:24:48 +0330