<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های علی گلستانی</title><link>https://virgool.ir/feed/@laslygolestani</link><description>مدرس و مترجم زبان انگلیسی، علاقمند به هنر و موسیقی.</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 03:27:58</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/191157/avatar/sKeI0s.png</url><title>علی گلستانی</title><link>https://virgool.ir/@laslygolestani</link></image><item><title>که بودند و چه کردند؟ این قسمت: Heilung</title><link>https://virgool.ir/@laslygolestani/که-بودند-و-چه-کردند-این-قسمت-heilung-iw39wf68qos3</link><description>توی این پست می‌خوام یکی از عجیب و غریب‌ترین بند‌های چند سال اخیر رو بهتون معرفی کنم. بند Heilung یه بند نئوفولک، فولک، اکسپریمنتال، amplified history، دارک فولک، نوردیک فولکه (توضیح می‌دم جلوتر که چرا انقدر خر تو خره) که از سال ۲۰۱۴ استارت کارشون رو بدون داشتن قرارداد با یه لیبل موسیقی شروع کردن.سال ۲۰۱۴ کای فاوست، تتو آرتیست آلمانی، می‌ره سراغ کریستوفر یول (شایدم ژول) تهیه‌کننده دانمارکی و قرار می‌ذارن در ازای تتوی مجانی، کای یه چند تا آهنگ توی استودیو کریستوفر ضبط کنه. هرچند طبق گفته کریستوفر کای هیچ وقت برای تتوی مفتی نزده و هنوزم که هنوزه بعد از ۶+ سال بهش بدهکاره. :))اینا یه دو سه ماه توی استودیو جون می‌کنن و یسری اصوات عجیب و غریب ضبط می‌کنن که خودشونم نمی‌دونستن باید باهاشون چکار کنن که دوست دختر کریستوفر (که خودش عضو بند پراگرسیو راک-پاپ Euzen و پروژه سه نفره Songleikr بوده) وارد می‌شه و یسری عنصر ملودیک به داستان اضافه می‌کنه. اینجوری می‌شه که بند Heilung پس از کش و قوس‌های فراوان بالاخره شکل می‌گیره و اینا سه نفری می‌رن توی استودیو تا یه دستی به سر و روی کارهای قبلی بکشن و یه چند تا کار هم ضبط کنن. نتیجه این تلاششون ۹ تا آهنگ با مدت زمان ۱ ساعت و ۱۱ دقیقه می‌شه که همشو می‌ذارن کنار هم و اولین آلبومشونو با نام Ofnir توی سال ۲۰۱۵ منتشر می‌کنن. یه نکته‌ جالبی که این وسط وجود داره اینه که اینا چون استودیو کریستوفر رو داشتن دیگه نرفتن سراغ قرارداد بستن با لیبل و خودشون آلبوم رو منتشر کردن؛ هرچند آلبوم تا سال ۲۰۱۸ که با لیبل Season of Mist قرارداد بستن به صورت فیزیکی منتشر نشد.سال ۲۰۱۷ Heilung توی دو تا فستیوال Castlefest و Midgardsblot می‌ره روی استیج و Boom! پشمای همه می‌ریزه. حالا جالب اینجاست که اینا تا سه روز قبل از اجرا اصلا نمی‌دونستن چی می‌خوان روی استیج بزنن. ماریا فرانز (شایدم فرانتز)، عضو سوم بند، خودش می‌گه «دو روز قبل از اجرا شروع کردیم یسری موزیکو ریختیم تو هم و اجرا کردیم؛ روز دوم هم رفتیم برای انتخاب لباس و هرکی هرچی خوشش اومد برداشت و در نهایت روز سوم رفتیم روی استیج و جلوی ۱۰۰۰۰ نفر اجرا کردیم.» حالا اینا میان همین اجرا رو ضبط می‌کنن و مجموع ۹ آهنگی رو که روی استیج اجرا کرده بودن رو در قالب یه لایو آلبوم به اسم Lifa منتشر می‌کنن. اجرای کامل و ویدیو آهنگ‌ها رو هم تک‌تک روی یوتوب آپلود می‌کنن. نتیجه این یوتوب‌بازیا هم این می‌شه که کلیپ Krigsgaldr روی یوتوب ۲۱ میلیون ویو می‌خوره (تا الان) بقیه کلیپ‌ها هم تقریبا ۶/۷ میلیون ویو خوردن. اجرای اینا توی اون دو تا فستیوال، آپلود کارهاشون روی یوتوب، دریای نقد منتقدا و البته اشتراک‌گذاشتن کارهاشون توسط طرفدارها یهویی بند رو معروف می‌کنه و لیبل Season of Mist، یه رکورد لیبل متال (بیشتر بلک متال)، بدون کوچک‌ترین معطلی باهاشون قرارداد می‌بنده؛ یه دستی به سر و روی دو تا آلبوم اول می‌کشه و روی سی‌دی و واینل (صفحه) منتشرشون می‌کنه. بکگراند همه موزیکای این بند به فرهنگ نوردیک قبل از مسیحیت بر می‌گرده. زندگی قبیله‌ای وایکینگ‌ها، رسوماتشون، مراسم مذهبی و حتی جنگ‌هاشون. اینم بگم که هر سه نفر عضو بند از بچگی با این فرهنگ‌‌ها آشنا شدن و از همون موقع کلی باهاشون حال کردن، پس تعجبی نداره اگه انقدر خوب می‌تونن اون حس فولک و باستانی رو به ما شنونده‌ها (شایدم بیننده‌ها) القا کنن.به گفته خودشون، جایی که زندگی می‌کردن آثار و نماد‌های فرهنگی نوردیک رو خیلی خوب می‌تونستن ببینن و باهاش ارتباط برقرار کنن و همین ارتباط، چند سال بعد منبع الهامشون برای ساخت موسیقی شد. Heilung با استفاده از اشعار و ادبیات نورس و آثار هنری قدیمی اروپا سعی می‌‌کنه گذشته رو به شکل جدیدی برای مخاطباش زنده کنه و اونا رو از زاویه‌ جدیدی با این گذشته عجیب و غریب آشنا کنه. اونا علاوه بر اینکه تمام اشعارشون رو از فرهنگ نوردیک الگوبرداری می‌کنن، سعی می‌کنن از عناصر بصری مربوط به اون دوران هم استفاده کنن. لباس‌هایی که استفاده می‌کنن همه از نظر تاریخی با نوع پوشش مردم bronze age مطابقت دارن و به خوبی حس باستانی بودن رو موقع اجراهاشون القا می‌کنن. نکته جالب اینه که اینا حتی از سازهای محلی و باستانی برای ساخت آهنگاشون استفاده می‌کنن و تقریبا از سازهای مدرن هیچ کمکی نمی‌گیرن. یه چند تا از سازهاشونو اینجا لیست می‌کنم:یه درام که با پوست اسب درست شده.دو تا درام که با پوست گوزن درست شدن و هر دو تاشون با خون خود اعضا رنگ شدن. استخون گوزن. برای خوندن هم از تکنیک throat singing استفاده می‌کنن که توی یه پست دیگه مفصل دربارش توضیح می‌دم.مجموعه توضیحاتی که درباره نوع آهنگشون دادم باعث شده نشه خیلی درست سبک مشخصی رو بهشون نسبت داد و به همین دلیله که هرکی یه چیزی می‌گه اما نظر خودشون چیه؟‌ اینا نه گذاشتن نه برداشتن و گفتن «ما با سبکاتون حال نمی‌کنیم و سبک خودمون amplified history رو اختراع می‌کنیم.» اینجوری شد که الان هیچ کس نمی‌دونه اینا سبکشون چیه. یه توضیحی هم درباره دیدگاه خودشون نسبت به حال و هوای موزیکشون بدم و جمع کنم پست رو. اینا می‌گن ما با موزیکمون می‌خوایم به مردم بفهمونیم محاصره شدن با طبیعت چه حسی داره. هدف ما اینه که مردم رو از موانع ساختگی دنیا دور کنیم و به زندگی روحانی و قبیله‌ای باستانی نزدیک کنیم. اسم بند هم آلمانیه و انگلیسیش می‌شه Healing و هدف بند رو توصیف می‌کنه که معتقدن گوش کردن به موزیکشون می‌تونه به آرامش و ترمیم ذهن کمک کنه.متن بعدی رو هم بخونید جالبه. یه قسمتی از ترک Kligsgaldrه که مکالمه بین یه جنگجو و کسیه که جنگجو بهش حمله کرده. لینک اجراش رو هم می‌ذارم؛ پیشنهاد می‌کنم حتما نگاهش کنید.What am I supposed to do If I want to talk about peace and understanding But you only understand the language of the sword What if I want to make you understand that the path you chose leads to downfall What if I want to tell you to leave me and my beloved ones in peaceخلاصه که شاید آهنگاشون چیزی نباشن که دوست داشته باشید هر روز گوش کنید ولی ارزش یک بار گوش کردن رو قطعا دارن. صفحه بند توی یوتوب و اسپاتیفای رو توی پست بعدی می‌ذارم اگر دوست داشتید یه سری بزنید و آهنگاشون رو گوش کنید. برای دیدن کانال یوتوب بند اینجا و برای دیدن صفحه اسپاتیفای بند اینجا رو کلیک کنید. </description><category>علی گلستانی</category><author>علی گلستانی</author><pubDate>Fri, 23 Oct 2020 02:09:20 +0330</pubDate></item></channel></rss>