<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های کوروش شریفی</title><link>https://virgool.ir/feed/@ksharifi</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 13:06:10</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/39816/avatar/CaEyxl.png</url><title>کوروش شریفی</title><link>https://virgool.ir/@ksharifi</link></image><item><title>حضور تو</title><link>https://virgool.ir/@ksharifi/حضور-تو-cykpxo6xrksi</link><description>حضور تو، امید است،‌ برای قلب غبار گرفته ی من.حضور تو، انعکاس احساسات بی آلایش است، برای ذهن مشوش من.حضور تو، بازتاب زیبایست، برای لحظات سرد و خاکستری من.حضور تو، بودن است،‌ برای من.اما افسوس که هنوز، در این لحظات خاکستری، قلبم مدفون مشتی غبار است و ذهنم مشوش تر از همیشه... گویی که حضور من، گره خورده در حضور تو...</description><category>کوروش شریفی</category><author>کوروش شریفی</author><pubDate>Sun, 20 Oct 2019 15:44:52 +0330</pubDate></item><item><title>تو زیبایی</title><link>https://virgool.ir/@ksharifi/تو-زیبایی-w7uvtpujaffw</link><description>تو اینقدر زیبایی که حتی مولانا هم به بهشت می رفت اگر از تو می گفت, تو اینقدر بی ریا و واقعی زیبایی که جایی برای روشنفکری و سیگار و کافه نمی ماند, حتی در بالاترین درجات تظاهر... و تو اینقدر خالصانه زیبایی که شوق کودکی و سرمستی را زنده می کنی در بی جان ترین و مرده ترین لایه های امید...</description><category>کوروش شریفی</category><author>کوروش شریفی</author><pubDate>Thu, 09 May 2019 21:30:46 +0430</pubDate></item><item><title>بی نهایت</title><link>https://virgool.ir/@ksharifi/بی-نهایت-oxv2wln346j4</link><description>جالب است، گاهی در بی نهایت احساساتمان، در یک لحظه، خود خود خودمان میشویم، بی نهایت زلال، بی نهایت شجاع، بی نهایت شفاف و بی نهایت واقعی... خود خود خودمان.کاش در جزئی ترین لحظاتمان، مانند بی نهایتمان باشیم.</description><category>کوروش شریفی</category><author>کوروش شریفی</author><pubDate>Tue, 23 Apr 2019 16:09:37 +0430</pubDate></item><item><title>هوای ابری</title><link>https://virgool.ir/@ksharifi/هوای-ابری-gcnevqeh2wu8</link><description>تا همین دیروز، تا همین 1 ساعت پیش، بهار با ما صمیمی بود، آسفالت خیس و آفتابی که تسلیم خنکای نسیم شده بود امید و اشتیاق را در کالبد همه چیز جاری می کرد، اما چه کنیم که گذشته ها گذشته است.</description><category>کوروش شریفی</category><author>کوروش شریفی</author><pubDate>Mon, 08 Apr 2019 15:54:28 +0430</pubDate></item></channel></rss>