https://virgool.ir/feed/@kosarmoudiبه سایت من هم سر بزنید: www.kosarmoodi.irfa2026-11-11 07:50:01https://files.virgool.ir/upload/users/817777/avatar/UnZGyB.jpeghttps://virgool.ir/@kosarmoudihttps://virgool.ir/@kosarmoudi/داستان-دنباله-دار-منِ-غریبهقسمت-سوم-doirgeusropyاز اولین روزی که آن‌ها با هم پشت یک میز نشسته بودند، با هم به گوشه‌ای یکسان زل می‌زندند و سکوت می‌کردند و می‌رفتند و بعد منتظر فردایی به همین شکل می‌ماندند، عجیب‌ترین چیزی که سعید در او دیده بود، چشم‌هایش بودند. چشم‌هایی که هیچ‌وقت تغییر نمی‌کردند، برق نمی‌زندند، نمی‌خندیدند، غمگین نمی‌شدند و حتی عمق خاصی برای غرق شدن نداشتند، چشم‌هایی که انگار فقط دو دکمه‌ی پلاستیکی ساده بودند که روی صورتِ عروسکی کهنه دوخته شده و هر لحظه ممکن بود نخ نازکِ متصل به آن پاره شود و از صورت عروسک پرت شود بیرون! شاید گاهی سعید هم از آن چشم‌های بی‌حالت همین انتظار را داشت و به خاطر همین بود که فنجانش‌ را دور نگه می‌داشت، مبادا دکمه‌های پلاستیکی ناگهان بیفتند توی فنجان قهوه‌ و او قورتشان بدهد و بعد دختر برای اینکه نگاهش را بلعیده بود، دیگر پیشِ او برنگردد و سعید هم هیچ‌وقت نفهمد که اصلا او چرا آمده بود. شاید این ندانستن، بزرگ‌ترین ترس او بود!ادامه‌ی این قسمت را از لینک زیر بخوانید: https://www.kosarmoodi.ir/218 کوثر مودیکوثر مودیTue, 20 Apr 2021 05:21:58 +0430https://virgool.ir/@kosarmoudi/داستان-دنباله-دار-منِ-غریبهقسمت-دوم-ytgmzlovou5b(قسمت دوم) مغزم از کار افتاده بود، نمی‌توانستم تصمیم بگیرم. همانطور بی‌حرکت ایستاده بودم و نفس‌هایم را می‌شمردم که صدایش در اتاق می‌پیچید، به دیوارها برخورد می‌کرد و بعد با بلندیِ طبل‌گونه‌ای برمی‌گشت و خودش را دوباره می‌انداخت توی سرم. و برای لحظه‌ای احساس کردم در آن اتاقِ عجیب، کاملا تنها، با نفس‌‌های بلند و آشفته‌ام حبس شده‌ام، که ناگهان دستی روی شانه‌ام قرار گرفت و مرا به سمت خودش برگرداند و من برای اولین بار از نزدیک چهره‌ی مصممِ آن مرد چهل و هفت ساله با موهای جوگندمیِ پرپشت را دیدم که با دیدنِ من ابتدا اخم کرد، بعد بیشتر به صورتم دقیق شد و کم‌کم چشم‌هایش گرد شد، دهانش باز ماند و دستش از روی شانه‌ام افتاد و بعد می‌دیدم که نگاهش رنگِ التماس می‌گرفت؛ انگار می‌خواست مرا بگیرد، تکانم بدهد و فریاد بزند که "تایید کن، تایید کن که تو این چهره را نداری و همه چیز فقط زاییده‌ی تخیلِ بیمار من است..." برای خواندنِ ادامه‌ی این قسمت وارد لینک زیر شوید: https://www.kosarmoodi.ir/212 کوثر مودیکوثر مودیSat, 17 Apr 2021 17:33:11 +0430https://virgool.ir/@kosarmoudi/داستان-دنباله-دار-منِ-غریبهقسمت-اول-kpuoq05upnotمامان سطل آب و طی را دستم داد و گفت:_طبقه‌ی بالا رو تو تمیز کن، حواست باشه خوب برق بندازی زمینو، اون خیلی حساسه روی نظافت اتاقای بالا...من که دفعه‌ی اولم نبود با مامان برای نظافت به خانه‌ی اعیانیِ او می‌رفتم، بی‌حوصله سری تکان دادم و به سمت راه‌پله رفتم._راستی...هندزفری را توی گوشم گذاشتم و بقیه‌ی جمله‌اش را نشنیدم؛ لابد این همه یکی از هزار توصیه‌ی دیگر برای خوب کار کردن بود! بار چندمم بود که این طبقه را نظافت می‌کردم. او به افراد زیادی اعتماد نداشت و ..... برای خواندن ادامه‌ی این قسمت وارد لینک زیر شوید: https://www.kosarmoodi.ir/209 کوثر مودیکوثر مودیSat, 17 Apr 2021 17:28:17 +0430