https://virgool.ir/feed/@koroushدلنوشته های زندگی مشترک کوروش و سارا . زوجی جوان که 3 سال از زندگی مشترکشون می گذره و هر روز به دغدغه هاشون افزوده می شه .fa2026-11-12 05:24:16https://files.virgool.ir/upload/users/16737/avatar/zfLDc2.pnghttps://virgool.ir/@koroushhttps://virgool.ir/@koroush/bath-sponge-ufpgmjbanbudشاید براتون عجیب باشه چرا عنوان این مطلب لیف هست . داستان لیف مربوط به زمانی هست که سارا یک ماه سفر بود و بعد از برگشت وقتی به حمام رفت ،پیله کرد که چه کسی در این یک ماه به خانه ما امده و اصرار می کرد که امکان نداره خودت بتونی لیف را ببافی( از این لیف هایی که توری هستن و زود از هم باز می شن) . وقتی خودم رفتم حموم دیدم بله به درستی لیف مانند موی سر خیلی ریز و خوب بافته شده و نمی دونستم دقیقا باید چی بگم . الان از این ماجرا بیش از یک ماه گذشته و هنوز سارا باور نکرده که نه کسی به خانه امده ( مخصوصا مادرم ) و نه من بافتم. توضیح منطقی برای این موضوع هنوز ندارم . امروز پیش مادرم بودیم که سارا به شوخی در جمع خطاب به من گفت کاری نکن که بلیت هواپیما بگیرم و برم سفر ( یه جوری تهدید ) خوب مادرم هم به شوخی درجوابش گفت رفتی من میام خونه شما و این دفعه کارهای پسرم رو می کنم. همه چیز به شوخی بود که متوجه شدم چهره سارا در هم رفت. طبق معمول نتونست تحمل کنه و زد بیرون و من هم سعی کردم برم دنبالش که بتونم آرومش کنم و موضوع رو حل کنیم. اما خوب باز دوباره سوال کرد که لیف رو کی بافته ؟ مامان اونجا بوده ؟ آخه عادت داره یواشکی بیاد و بره ! خوب درست متوجه شدید همون حرف های همیشگی که هیچ وقت درمونی براشون وجود نداره . من هم سعی کردم آروم و منطقی باشم . اما فایده ای نداشت و یک بحث نچندان جالب آغاز شد.سعی من در زندگی مشترک این بوده که به جای کارهایی که بهش علاقه دارم - کارهایی رو بکنم که از این حجم جدال ها و درگیری ها در زندگی مشترک کم بکنه ولی واقعا هنوز نتونستم موفق باشم و این یک مسیر دشواری هست که معلوم نیست در نهایت به کجا ختم می شه! شاید به قول یونگ اصلا نباید این بحث ها تموم بشه و من به درستی فکر نمی کنم. شاید این بحث ها مانند پتک هایی هست که بر سر فولاد آب دیده می خوره و لازمه وجودی یک زندگی مشترک صیقل خوردن و آب دیده شدن هست.KoroushKoroushSat, 22 Sep 2018 09:35:17 +0330https://virgool.ir/@koroush/wednesday-shahrivar-ddw5fzergmfjپیش گفتار اول یه چیزی رو بگم که خیلی جالبه برام .اگر خواننده نوشته قبلی من باشید قرارمون این بود که هر وقت با سارا به مشکل خوردم و دعوای جدی کردیم بنویسم. ولی این بار یه فرقی داره اونم اینه که الان به جای اینکه ناراحت خود دعوا باشم بیشتر هیجان زده ام که داستان رو نقل کنم. می دونم اصلا موضوع خوشایندی نیست اما برای خودم هم جالبه! چطور دعوای یکشنبه حل شد خوب طبق معمول شب دعوا و فرداش به طور کامل که سرکار بودم هیچ گونه رابطه ای بین من و سارا ایجاد نشد. قرار بود بره مهمونی همان دوستی که من زیاد ازش خوشم نمی اومد. حتی اطلاعی هم نداد و اطلاعی هم نگرفتم . کل روز سر کار ناراحت و افسرده بودم و فکر می کردم که چرا اینطور می شه و چه راهی برای حل موضوع هست. تصمیم گرفتم بی تفاوت باشم اما برای من که یک فرد کاملا احساسی هستم حرف نزدن یه جور تنبیه شخصی قلمداد می شد. عصر که رسیدم خونه , مستقیم رفتم خوابیدم .ترجیح می دادم دراز بکشم و بخوابم. چند ساعتی گذشت و سارا طاقتش تمام شد , به اتاق خواب امد و با اولین شوخی تونست من رو بخندونه و من هم مقاومتی نکردم. حس خوبی بود که اون اومد سراغم چون خودش هم می دونست من تا حدی از این وضعیت خسته ام که حاضرم سال ها بی تفاوت باشم. چهارشنبه شبی که تمام نشد !بعد از مهمونی یکشنبه سارا با دوستاش, یه عالمه خاطره و نقل قول از اون روز برای خودش جمع کرده بود. از مقایسه وضع ظاهری زندگیشون تا متراژ و نورگیری خونه تا حتی بیمه تکمیلی اون ها . چندین روز این ها مدام تکرار میشد و هر سری یک بخش اضافه می شد مثلا امشب در مورد اینکه کیک تولد از یک کیک فروشی معروف تهران خریداری شده بود و مقایسه بین کیک تولد خودش با تولد دوستش صحبت می کرد. یا از اینکه دوستای دوستش پول گذاشتن تا برای کادوی تولد زنجیر طلا بخرن و ... , من هم بی تفاوت گوش می دادم و تایید می کردم . امروز ( چهارشنبه ) از نظر کاری یک روز معمولی بود که موقع برگشت به خونه خیلی خسته شدم . توی مترو جایی برای نشستن پیدا نکردم و مجبور بودم تمام مسیر رو با کیف سنگینم سرپا بایستم. دعواهای داخل مترو و خیابان بیشتر خستم می کرد. موقع اومدن به خونه هم باید میوه و قرص آهن می خریدم و از اون جایی که نه دستم به کم میره و نه طاقت جنس بد دارم کلی میوه خریدم و یک بسته قرص آهن اعلای خارجی به دستور همسرجان خریدم و بعد از کلی غرغر کردن های معمول این روزها و شکوه و گلایه از وضع جامعه به خونه رسیدم. خوب اولین کار دوش گرفتم کمی فوتبال و شام خوش پخت همسرجان را خوردیم و بعد هم برای دومین روز پیاپی به سینما رفتیم و فیلم خسته کننده ای رو دیدیم و کلی حرف های غم انگیز زدیم و کلی معتاد دیدیم و برگشتم خونه. از دقیقه اول که برگشتیم همسرم شروع به شوخی و شیطنت کرد و من که خسته بودم سعی می کردم که بخوابم. یکی از چیزهایی که همیشه در رابطه من و سارا مشهوده سردی روحی منه که همیشه سارا از من گلایه داره که چرا اینقدر من نسبت بهش سرد مزاج هستم. تصورم این بود که خستگی من رو می بینه و درک می کنه اما ادامه داد تا بالاخره گفت کوروش فردا بریم بازار من با چند میلیونی که دستمه طلا بخرم ! ناگهان من رو به برق سه فاز زدن . بهش گفتم اون پول مال شما نیست و خرج زندگیه و الان هم پول از قبل مونده دستت و این به بحثی بزرگ تبدیل شد که چرا برای مادرت و خانوادت خرج می کنی برای من هیچ خرجی نمی کنی و من حقمه و یکسری جملات که برای اولین بار بود که می دیدم اینطور راحت بهم بی احترامی می کنه. به راحتی بهم گفت خفه شو من از این زندگی میرم و تو یه آدم گشنه پول ندیده ای هستی که پدرم هنوز پول قسط ماشینم رو میده و من که شوکه بودم چندین بار ازش با احترام خواهش کردم که بی احترامی نکنه اما گوشش بدهکار نبود. خوب تا حدودی می دونستم که سارا کمی ناخوشه اما از طرفی هم از اینکه بهم بی احترامی می شد ناراحت می شدم و چندبار جوابش رو با همین حرف ها دادم که فکر کردی بقیه پول ها از کجا میاد و ... ولی بعد قسم خوردم تا عذر خواهی نکرده بابت حرفهای زشتی که بهم زده باهاش صحبت نکنم. از طرفی بعد از تموم شدن قائله نگران این بودم که خوب قهر روزهای آتی منجر به این بشه که نتونم مادرم رو ببینم و خوب یک جور تنبیه روحی برای من حساب میشد. از طرفی دیگه هم سعی می کردم روی خودم بیشتر مسلط باشم و پاسخی ندم و دست به کارهای احمقانه نزنم و موضوع رو بیشتر کش ندم پس سعی کردم بخوابم .چند چیز من رو خیلی ناراحت می کنه اول اینکه شاید یک روز سارا این مطالب رو بخونه و بفهمه حس من چیه و از طرف دیگه مدام با خودم می گم این روزها میگذره و این بحث ها تو همه زندگی ها هست و افرادی موفقند که بتونن همسرشون رو با تمام این موارد دوست داشته باشن . ترس از جدایی و تنهایی خیلی اذیتم می کنه و حتی تصور چنین کاری رو هم ندارم ولی می ترسم که سارا از من دل سر بشه و روزی همه چیز و هر چیز که ساختیم نابود بشه . امیدوارم دفعه بعد که براتون می نویسم این دعوا جوری حل بشه که فاصله بین نوشتن هام به چند ماه برسه نه به فقط چند روز کوتاه . KoroushKoroushThu, 13 Sep 2018 11:37:14 +0430https://virgool.ir/@koroush/yekshanbeh-shahrivar-s90ksslzlz14پیش گفتار نمی دونم چطور شد که تصمیم گرفتم بالاخره بعداز چندین سال بنویسم . شاید تنهایی بیش از حد من باعث این نوشتن دوباره شد و شاید هم دلتنگی برای لذت نوشتن. هر چی بود من می خوام این ها رو بنویسم چون مطمئن هستم که در ماه های اینده و یا سال های اینده حتما به عقب برمیگردم و به این داستان ها نگاه می کنم و مسیر زندگی رو بهتر می بینم. هر چقدر هم که زندگی مسیر عجیب و غریب تری برام پیش بیاره تعجب نمی کنم چون یقین دارم که این کتابی هست که من در حال نوشتنش هستم و نویسنده گاهی به صرف نوشتن مسیر رو تغییر میده و از پیچ و خم هایی که مطمئن هست پایان خوشی داره لذت می بره . یک چیزی رو هم واضح بگم که من ( کوروش ) و همسرم سارا زندگی عجیب و غریبی رو داریم و این نوشته ها هم صرفا وقایعی هست که من می نویسم از اتفاقاتی که در حال سپری کردنش هستم و پیش بینی هایی که نسبت به آینده دارم. یکشنبه شب شهریوری :امشب بالاخره اتفاق افتاد. حدود 2 ماهی می شد که من و سارا بعد از غیبت 1 ماهه اش به جهت بازدید از خانواده اش در شهرستان و بعد هم مسافرت چند روزه دونفریمون هیچ بحث جدی نسبت به هیچ چیزی نداشتیم حتی خیلی عجیب تر این بود که بدخلقی های من رو خیلی راحت رد می کرد و می بخشید یا من خیلی عجیب می تونستم برعکس ذاتم اروم باشم و هر موضوعی خیلی اروم حل می شد. اما امشب بالاخره من و سارا دعوا کردیم و احتمالا قهر هستیم. این دفعه مثل گذشته اصلا تمایلی به منت کشی و یا محبت جویی ندارم . شاید باور دارم که اصلا وظیفه ی من نیست که بخوام دوباره برم عذر خواهی نسبت به چیزی که تقصیری از نگاه خودم ندارم. بحث اصلی :خوب بحث اصلی این بود که یهو اومد گفت بده گوشیت رو چک کنم اول تلگرام بعدهم واتس اپ . من هم که مطمئن بودم که چیزی برای مخفی کردن باقی نگذاشتم نمی دونم چرا اولش مقاومت کردم و همین شروع کش مکش هایی بود که به چند شوخی جسمی منتهی شد و خلاصه همسرم سارا که زنی لاغر اندامه از تخت پایین افتاد و خودش را به آسیب دیدگی زد و من هم در پی دلجویی بودم که طعم شوخی به جدی تبدیل شد و گفت تن لشت رو از روی من بر دار . نفهمیدم می دونه معنی تن لش چی هست اخه عادت داره کلماتی رو بکار ببره که یقین دارم ایده ای نسبت به معنی اون ها نداره .مثلا یکبار بهم گفت خیلی نکره هستی با لحن بدی که در عین شوخی بود که وقتی ناراحت شدم و گفتم می دونی معنی نکره رو گفت نکره از مذکر میاد و یعنی مرد ! خوب من هم به شوخی با پشت دست به لبانش خیلی اروم ضربه ای زدم که نگو این حرف تن لش رو و حرف زشتی هست و گفت ازت بدم میاد خیلی بدم میاد و حرکت تندی کرد و قصد رفتن به اتاق خواب کرد که من هم نمی دونم چرا ولی گفتم درست صحبت کن و از این حرفا که بعد از رد و بدل کردن چند حرف گفتم منم از اون دوست شما بدم میاد که فردا می خوای بری مهمونی تولدش و اون هم در جواب گفت منم از دوست های لات و بی سرو پات بدم میاد و گفت معلوم نیست من یکماه گذشته نبودم تو چه مهمونی هایی رفتی و فکر می کنی کسی هستی وقتی چهارنفر ادم حسابت کردن. خلاصه بگم باز دمل چرکین دعواهای من و سارا حس می کنم باز شده و من الان دو تصمیم دارم اول اینکه برم ازش عذرخواهی کنم و دلجویی ( مثل همیشه ) یا اینکه سعی کنم خودم رو بی تفاوت جلوه بدم در صورتی که وقتی کسی ازم ناراحت می شه و من رو ناچیز درنظر می گیره بسیار زجر می کشم اشتباهات من : لزومی نداشت وقتی از شرکت اومدم خونه از دعوت یکی از همکاران خانومم بگم که فردا شب من و همسرم رو دعوت کرده لزومی نداشت همون اول که گفت که شبکه های اجتماعیت رو چک کنم مقاومت خاصی می کردم لزومی نداشت اصلا شوخی جسمی که همسرم راه انداخت رو من ادامه بدم لزومی نداشت وارد بحث کلامی بشم که اخرش بی احترامی به خودم باشه.می دونم که شاید شما اطلاعات کاملی از زندگی مشترک من و سارا ندارید ولی یک حس ترس همیشگی از گذشته با من بوده و اون هم جدایی و اسم طلاق هست. در مطلب بعدی حتما بحث و دعوای جدیدی با سارا خواهم داشت که نتیجه ی این یکی و تصمیم هایی که نسبت به وضعیت الان تو زندگی مشترک گرفتم رو براتون می نویسم.KoroushKoroushMon, 10 Sep 2018 00:57:27 +0430