<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های konuichi.2000</title><link>https://virgool.ir/feed/@konuichi.2000</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 08:08:30</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/92081/avatar/7VDKsW.png</url><title>konuichi.2000</title><link>https://virgool.ir/@konuichi.2000</link></image><item><title>اتاق</title><link>https://virgool.ir/@konuichi.2000/اتاق-fa47xfndbwuy</link><description>زمین لغزندست.در رو قفل کردم مبادا کسی داخل بشه. مبادا کسی...چاقو ها و تیغ هارو دستمال کشیدم و اماده کردم.یه لیوان اب سرد کنار میز.چهارپایه زیر پامه .دستمو دراز کردم بالا لامپ اتاقو باز کردم.شکوندمش.تیکه هاش وسط اتاق پخشه.حالا همه جا تاریکه . کسی هم نیست.یعنی همه سایه ها بیرون اونور در هستن. وسط اتاق نشستم.آّب ولرم ک الان ارتفاعش به 10 سانت کف اتاق میرسه حس میکنم.غرق روحم میشم و باید این بازپرسیو قبل غرق شدن تو اتاق به نتیجه برسونم................................START</description><category>konuichi.2000</category><author>konuichi.2000</author><pubDate>Sun, 01 Dec 2019 15:44:41 +0330</pubDate></item></channel></rss>