https://virgool.ir/feed/@kokabfa2026-11-11 16:04:58https://files.virgool.ir/upload/users/149307/avatar/m5UyMs.pnghttps://virgool.ir/@kokabhttps://virgool.ir/@kokab/دو-yqradufumumdدوران بچگی فکر می کردم نویسندگی خیلی کار راحتی است. فکر می کردم صاحب تخیل و اراده ای هستم که می توانم هر کاری دلم خواست بکنم، به بهترین شکل. منبع این احساسات احتمالاً برخورد و حرف های بابام بود که آن هم ناشی می شد از خواسته های خودش و سرخوردگی ها و به گا رفتن های پشت همی که تجربه می کرد. حالا بعد از سی سالگی هنوز نوشتن چند خط منسجم راجع به هر موضوعی مصیبتی بزرگ جلوه می کند و نتیجه هم به گوشم پر از لکنت است. نوشتن برایم پر از فکر کردن های دردناکی است که آخر هم با هیچ کلمه ای به هیچ شکلی از رستگاری نمی رسند. اگر قرار بوده به جنگ گرگی بروم و از پا درش بیاورم یا خودم بمیرم، آخر کار هر دو افتاده ایم گوشه ای بدون اینکه هیچ کدام زخمی کاری وارد آورده باشد. به چشم های هم نگاه می کنیم و از هم بدمان می آید. کوکبکوکبSun, 14 Jun 2020 13:15:14 +0430https://virgool.ir/@kokab/حالا-هم-نه-pyzq7ljqr9k2جلوی تلویزیون نشسته بودم و داشتم یک برنامه خبری میدیدم. آن زمان یعنی در دوران چهارده پانزده سالگی توی برنامه های تلویزیونی را هم در می آوردم تا چیزی گیر آن ذائقه بی شکل همه چیز خوار و گرسنه بیاید. گزارشگر جوان داشت گزارشی از سیر رشد وبلاگ های فارسی ارائه میداد و توضیحاتی هم درباره اینکه وبلاگ چیست و این چیزها. چیزی سر در نیاوردم اما کاری نداشت، سرچ کردم و اولی را دیدم و بعدی و بعدی و تا چند سال بعد بخش مهمی از زندگی ام خواندن نوشته های کسانی بود که فقط داشتند می نوشتند تا نوشته باشند. خودم هم چیزهایی نوشتم.یعنی چند بار قصد کردم و دست به کار شدم. هر بار آن کسی که می نوشت من نبودم و حالا هم نیستم. کوکبکوکبSat, 14 Mar 2020 02:05:12 +0330