<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های کیارا شاه ولی</title><link>https://virgool.ir/feed/@kiyara2011k</link><description>کیارا شاه ولی شاعر نوجوان ایرانی</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 16:15:16</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>کیارا شاه ولی</title><link>https://virgool.ir/@kiyara2011k</link></image><item><title>کیارا شاه ولی شاعر نوجوان ایرانی</title><link>https://virgool.ir/@kiyara2011k/کیارا-شاه-ولی-شاعر-نوجوان-ایرانی-hqkmhqyjbbep</link><description>شاعر:کیارا شاه ولیقالب شعر:شعر مــــثــــنــــویپای در جاده‌ی بی‌نامِ جهان وا نهادم،در عبورِ نفسِ باد، دلِ خود را نهادم.رفتم از دامنِ کوه، از دلِ دشتِ وسیع،تا بفهمم چه کسی رنگ زده روی شفیع.آب، آرام، در آغوشِ تماشای خودش،راز می‌گفت که «در من، شب و خورشید خوش است.»رویِ هر قطره‌ی جاری، غزلی نقش شده،نور می‌ریخت، و جهان از نفسش بخش شده.خاک، آغوشِ لطیفی‌ست که به گندم پر داد،هر نهالی که شکفت از دلِ او، سر برداشت.باد برخاست، به موهایِ چمن دست کشید،از شعورِ نفسش، روحِ بیابان رقصید.گل شکفت و به لبِ رود، خودش خیره شد،گونه‌هایش ز محبت، به حیا تیره شد.رنگ‌ها روی هم افتاد، افق ترسید از او؛لحظه فهمید که این خط، نه ز خورشید، از اوبرقِ چشمی‌ست که از پشتِ عدم می‌تابد،همه‌ی جلوه‌ی هستی ز همان بی‌تاب است.رفتم و دیدم، در آرامشِ هر موجِ عمیق،رودی از صبرِ هزاران غزلِ نانوشته، حریق.گفتم: «ای رود، تو از بی‌سر و سامانی کیست؟»گفت: «از او، که وجودم ز تنِ بی‌جان نیست.»من همه کوه شدم، صخره شدم، دشت شدم؛باد را دیدم و از مستیِ او، مست شدم.در دلِ خاک، پر از نقشِ قدیمی دیدم؛گوییا خطِّ قدم‌هایِ کسی را دیدم.شب رسید و من از خستگی افتادم، زار؛ماه آمد، که دهد بر دلِ من نورِ قرار.در دلِ ظلمتِ محض، یک نفر دست کشید؛از سرِ شانه‌ی من، سایه‌ی وحشت پرید.در صدایِ نفسِ باد، رسولی پنهان بود؛در تکانِ پرِ یک برگ، پیامِ جان بود.راهِ برگشت نداشتم،جهان در من شد؛من شدم جاده و مقصد، سفرم روشن شد.گفتمش: «چهره نشان ده، که جهان حیران است.»گفت: «آیینه، به دنبالِ خودش، نادان است.»در من آوازِ «اِنَّهُ مَعَکُمُ» آمد، نرم؛رازِ آن آیه، که معراج کند روحِ بشر. فهم کردم که نه خورشید، نه دریا، نه بهارهیچ‌کدام اصل نبودند؛ همه بودند نشان.هر چه دیدم، همه از اوست، نه از حادثه‌هامن به هر چیز نگاه کردم، و او را دیدم: خدا.</description><category>کیارا شاه ولی</category><author>کیارا شاه ولی</author><pubDate>Tue, 16 Dec 2025 00:59:15 +0330</pubDate></item><item><title>کیارا شاه ولی شاعر نوجوان ایرانی</title><link>https://virgool.ir/@kiyara2011k/کیارا-شاه-ولی-شاعر-نوجوان-ایرانی-oafta2wjumkp</link><description>بلد باش...بلد باش طوری رفتار کنیکه وقتی نگاهم به تو می‌افتد،نوری خاموش در مردمک‌هایمبرای تو روشن شود...نه آن‌گونه که در ازدحامِ چهره‌هایکی شوی میان بی‌شمارِ هیچ‌ها.کیارا✍🏻</description><category>کیارا شاه ولی</category><author>کیارا شاه ولی</author><pubDate>Sun, 14 Dec 2025 15:13:13 +0330</pubDate></item><item><title>کیارا شاه ولی شاعر نوجوان ایرانی</title><link>https://virgool.ir/@kiyara2011k/کیارا-شاه-ولی-نوجوان-ایرانی-۱۴-ساله-kox1cimtkxpy</link><description>هیچ کجای جهان هستیوطن آدمی نمی شود.اما همه جای جهان هستیبرای ما خوب است،غیر از وطن. وطنی که با آرزو هایمانکمی سر جنگ دارد.ولی باز هم دوستش دارمبه هر حال ریشه ای در این خاک دارم.کیارا✍🏻</description><category>کیارا شاه ولی</category><author>کیارا شاه ولی</author><pubDate>Sun, 14 Dec 2025 14:59:29 +0330</pubDate></item></channel></rss>