<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های arash Kiyan</title><link>https://virgool.ir/feed/@kiyanarash7</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 08:43:57</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/1295781/avatar/W3nesx.jpeg</url><title>arash Kiyan</title><link>https://virgool.ir/@kiyanarash7</link></image><item><title>شکارچی</title><link>https://virgool.ir/@kiyanarash7/شکارچی-dus73i6hfrs9</link><description>ابرهای سیاه، سرتاسرِ آسمان را گرفته اند،باد شدید سرتاسر جنگل را گرفته است،با هر حمله ی باد، شاخه های درختان سَرِ تعظیم فرود می آورند و با حمله ی بعدی صاف می شوند.آسمان شروع با باریدن می کند و باران مانند گلوله ی تفنگِ ساچمه ای، علف ها و خاک را سوراخ می کنند و خاک با هر بار فرورفتن آب، آن را پس می زند و مقدار زیادی آب از دل خاک بیرون می آید،گویی خاک، مانند بچه ای که از شیر مادرش سیر شده و آن را باال می آورد،آب را پس می زند.الک پشتی درون کیسه ی زباله ای که بر اثر باد،بر روی سرش افتاده و او را به دام انداخته،گیر کرده است و هر چه قدر که بیشتر تکان می خورد، بیشتر کیسه دورش گره می خورد، پس از مدتی الک پشت خسته می شود و دیگر دست و پا نمی زند،کمی آن طرف تر پوست پفکی که درونش دو عدد استخوان بال کبابی است، در حال خیس شدن است و لخته خونی که به یکی از استخوان ها مالیده شده در خیس شدن و شُل شدن است.باران شدید تر می شود و از شدت ضربه ای که وارد می کند تعدادی از برگ های درختان شروع به ریزش می کند.در عمق جنگل،در تاریک ترین قسمتش، بوی تعفن امیزی می اید،بچه آهویی که پای عقبیِ راستش زخمی شده است و درون چشمانش پُر از اشک است دارد لحظات پایانی عمرش را سپری می کند.این آهو مادر 4 بچه آهو بود که زندگی آرامی را با هم درون جنگل داشتند، یک روز که مادر به دنبال غذا رفته بود وقتی به نزد بچه ها برگشت،آن ها را نیافت و فقط 2 تکه استخوان خونی پیدا کرد و دندان نیشِ گرگی را دید که در یکی از استخوان ها فرو رفته است،اندوه آهوی مادر را فرا گرفت و شتابان به دنبال بچه هایش رفت،هنوز امید داشت که بچه هایش زنده مانده باشند که ناگهان گلوله ای به پایش برخورد کرد و بر زمین افتاد،شکارچی پیرمردی بود با چشمان تو گود و قهوه ای رنگ و کم مو به طوری که وسط سَرش خالی بود،سبیل کم پُشت خاکستری دات و لب های بزرگ و آویزانی داشت که هنگامی که آهو را با تیر زده بود لبخندی بر لب داشت و دندان طالیی رنگش از دهانش بیرون زده بود و قد کوتاه و شکم نسبتا بزرگی داشت و یک پایش لنگ می زند، پایش بر اثر حادثه ای در کودکی معلول شده بود.آرام آرام به آهو نزدیک شد که ناگهان درون چاهی افتاد،این چاه تله ای بود که توسط شکارچیان قبل از او طراحی شده بود و پیرمرد پای چپش به طنابی آویزان گیر کرد و به طور سَر و ته در درون چاه آویزان شد.اکنون، بران در حال آرام شدن است و نم نم میبارد و آهو که مرگ را بیش از دوری از بچه هایش دوست دارد چشمانش را بسته و نفس های آخر را دارد می کشد، از درون چاهِ کنارِ آهو فریاد کمک خواستن شکارچی دارد می اید و طناب در حال پوسیده شدن است ولی هنوز نَبُریده است و پای شکارچی به او گیر کرده است.باران بند می آید و الک پَشت که از دست و پا زدن نا امید شده است به آرامی چشمانش را بسته، گویی از زمانی که به دنیا آمده درون این پالستیک بوده است.خورشید به آرامی از پَشت ابرها بیرون می آید و کل جنگل را نورِ طالیی خورشید فرا می گیرد و درختان ثابتاستوار مانند گذشته ایستاده اند. </description><category>arash Kiyan</category><author>arash Kiyan</author><pubDate>Sun, 31 Oct 2021 00:51:46 +0330</pubDate></item></channel></rss>