<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Kaf-noon</title><link>https://virgool.ir/feed/@kimia_nmh</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 19:47:58</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/91740/avatar/sM2SjA.png</url><title>Kaf-noon</title><link>https://virgool.ir/@kimia_nmh</link></image><item><title>من برگشتم، کسی خونه نیست؟</title><link>https://virgool.ir/@kimia_nmh/من-برگشتم-کسی-خونه-نیست-yrhmy0yfhrgo</link><description>قلبم تالاپ تولوپ میزنه، طوری صداش رو می شنوم که انگار  نمایشگر ضربان قلب باشم. اونقدری فکر توی ذهنم انباشته شده که مجالی برای ابرازش نیست. همین قدر که به گمونم اینجا رو مثل شیروونی، زیر یه بارون سیل آسا پیدا کرده باشم. با خودم گفتم موقتا می تونه منو از شر هجمه های باد و طوفان بیرون دور نگه داره. من به تقویم ویرگول بعدِ سه سال از اولین پستی که گذاشتم، برگشتم.کسی خونه نیست؟#شبِ تولدِ امیر ِمن و امیرِ همه ۰۱/۱۱/۱۴</description><category>Kaf-noon</category><author>Kaf-noon</author><pubDate>Sat, 04 Feb 2023 00:56:25 +0330</pubDate></item><item><title>همان جا کنار نیمکت</title><link>https://virgool.ir/@kimia_nmh/همان-جا-کنار-نیمکت-qbbxlaatmfv4</link><description>روی تنها نیمکت کنار بوفه دانشگاه می نشینم،تاشروع اولین کلاس صبح هنوز مدتی باقی مانده است،خورشید چند میلی متری آن ورتر از عدسی چشم راستم را نشانه گرفته،محکم به نیمکت تکیه می دهم،دست هایم را باز می کنم تا دو طرفش را بگیرم.خودم را پایین می آورم و آنقدر پاهایم را می کشم که گردنم مماس بر لبه نیمکت می شود. سرم را رو به بالا می گیرم،چشم هایم را می بندم...روی سنگ ها انگار صدای پای کسی می آیدتو هستی!با دو لیوان چای که طبق معمول یکی شان را از پهلو گرفته ای و دستت دارد می سوزد اما دلت نیامده در این لحظه ناب غافل گیرم نکنی و به جای اینکه کنارم بنشینی،هنوز بالای سرم ایستاده ای تا وقتی چشم هایم را باز کردم به جای آسمان تو در مقابلش باشی..............................................................چشم هایم را باز می کنمآسمان صاف است!گردنم کمی گرفته!دور و بر خلوت است،از این سنگ ها صدای هیچ پایی نمی آید،خورشید درست در چشم راستم می زند.حرارتش دارد تنم را می سوزاند.بلند می شوم،کیفم را برمی دارم،انگار از قبل سنگین تر شده.از کنار بوفه رد می شوم،صدای آشنایی می گوید:آب هنوز جوش نیامده،اگر چایی می خواهید،یک کم دیگر صبر کنید.ضعف کرده ام،لابد از نخوردن صبحانه است.راهم را به سوی کلاس کج می کنم.چند دقیقه ای می شود که از شروعش می گذرد</description><category>Kaf-noon</category><author>Kaf-noon</author><pubDate>Sat, 30 Nov 2019 19:59:00 +0330</pubDate></item></channel></rss>