<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های کیمیا</title><link>https://virgool.ir/feed/@kimiaD</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 10:34:17</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>کیمیا</title><link>https://virgool.ir/@kimiaD</link></image><item><title>کلاس زبان</title><link>https://virgool.ir/@kimiaD/کلاس-زبان-wcif061wneyd</link><description>کلاس زبان یه جورایی مثل تراپی میمونه.هزار تا بحث مطرح میشه که امکان نداره به زبون خودت بتونی بی خجالت نظر بدی راجع بهش!انگار از این زبانِ غیرمادری هیچ ترسی نداری و مرزهای رفتاری کمرنگ شدن برات.از سیاست و قیمت مسکن و اوضاع بد اقتصادی حرف میزنی تا سکس و تشکیل خانواده و ... .هدف فقط حرف زدنه و چون تا حالا به این زبان فکر نکردی،کلمات همینطوری بدون فکر قبلی میپرن بیرون.من که حتی به فارسی خیلی ادعای ادب و فرهنگ و شخصیت دارم،به زبان انگلیسی آمریکایی یه لات تمام عیارم ((: انگاری فقط زبان نیس که داری یاد میگیری،یه چیز دیگه هم بهت اضافه میشه؛یه چیزی تو مایه های “چرا سخت میگیری؟راحت باش بابا”. گفتم بابا،چقدر لذت میبرم آخر هر بحث یه گریزی هم داشته باشم به این عزیز تر از جان.دیگه همه میدونن قضیه چیه و he is,like,my favorite person.تو کلاسمون یه دختره هست که پیِرسینگ زبون و گوش و لب و بینی داره،اصن یکیمون صداش میزنه “جا حلقه ای”،موهاش بنفشه و لباسای عجیب میپوشه.با هنجارهای ما،اصن یه موجود فضایی حساب میشه برا خودش ولی همین آدم...چنان برات از موسیقی و هنرهای تجسمی و درک سه بعدی و نقاشی، پُر حرف میزنه که اصن نگاه نمیکنی دیگه ظاهرش چه شکلیه!دل مهربونی هم داره،گاهی برای من لواشک خونگی میاره و گربشو آخرهفته ها میسپره به یکی دیگه؛این علاقه ها هم تو کلاس معلوم شده دیگه.همه از رنگ مورد علاقم تا علاقه بی حدم به آسمون خبر دارن،میدونن غذای شیرین نمیخورم و خونم قراره تو نیویورک باشه!گفتم که هی حرف میزنی و حرف میزنی،بی خجالت و ترس از قضاوت.اگه سفر کردن سخته براتون،عیب نداره اصلا،آدما رو تو کلاس زبان بشناسین...</description><category>کیمیا</category><author>کیمیا</author><pubDate>Mon, 06 Apr 2020 19:17:45 +0430</pubDate></item></channel></rss>