<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Afsoon</title><link>https://virgool.ir/feed/@kianakatani21</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 01:03:18</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>Afsoon</title><link>https://virgool.ir/@kianakatani21</link></image><item><title>عنوان را اینجا وارد کنید</title><link>https://virgool.ir/@kianakatani21/عنوان-را-اینجا-وارد-کنید-yomlnmcmbx9c</link><description>نور بیش از اندازه چشمان بسته ام را می آزرد؛ آن ها را گشودم نفس عمیقی کشیدم . خنده کوتاهی کردم: _ پسر بذار بیدار شم بعد فکرت بیفته تو سرم.دیگر مجال نبود باید به دانشگاه میرفتم دیدن تازه وارد زندگی ام به من حس تازه ای تزریق میکرد کسی که از انجام دادن چیزی برای خوشحال ام دریغ نمیکرد سرم را بلند کردم لبخند من فرض دیوانگی ام را برای عابرین به اثیات میرساند به دانشگاه رسیدم روی صندلی همیشگی ام نشستم تا او نیز بیاید به ساعتم نگاهی انداختم دیر کرده بود انرژی صبحم در حال کم شدن بود و پلک هایم روی هم افتادند سرم را روی میز گذاشتم با صدای خنده اش چشمانم را باز کردم با لبخند و لواشک در دستانش قسم میخورم میشود برایش مرد.</description><category>Afsoon</category><author>Afsoon</author><pubDate>Thu, 16 Mar 2023 19:29:42 +0330</pubDate></item></channel></rss>