<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های خون دماغ</title><link>https://virgool.ir/feed/@khoondamagh</link><description>خون دماغ نمیشوم حتی اگر بارون بباره.https://khoondamagh.wordpress.com</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 07:12:34</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/36793/avatar/q2K4VO.png</url><title>خون دماغ</title><link>https://virgool.ir/@khoondamagh</link></image><item><title>از طرف سیمین</title><link>https://virgool.ir/@khoondamagh/از-طرف-سیمین-wsca7friws2n</link><description>  سیمین وقتی برای بار آخر نیما رو دید، اول سعی کرد خنده ش رو کنترل کنه چون نیما وقتی بغض می کنه خیلی خنده دار میشه. سیمین میدونست که نیما شرایط روحی خوبی نداره و اگه حتی چند ساعت دیر تر از کشور خارج شه ممکنه پلیسا به یه سرنخ برسن و اونو ممنوع الخروج کنن و بعدشم باقی ماجرا.نیما سه سال پیش وکیل پرونده ایی بود که توو رسانه ها به اسم &#34;ماجرای پوست&#34; معروف شده بود. با استفاده از رانت هایی که داشت تونست موکلش رو از قتل تبرعه کنه. اما دو ماه پیش یه سری تصویر از مقتول به دست پلیس رسیده بود که نشون میداد، کسی که نیما مرگش رو ثابت کرده، توو یکی از شهر های بزرگ کشور داره زندگی می کنه و یک بنز هم خریده.شماره پرواز توو سالن ترانزیت اعلام میشه و نیما فقط یه کیف سامسونت همراه ش داره، سیمین که سعی داره جلو خنده ش رو بگیره، نیما رو بغل میکنه، نیما بغضش میترکه و به سیمین میگه راحت باش، بخند، خودم میدونم قیافه م چه شکلی میشه، این لحظه آخر نمیخوام خودتو سانسور کنی و رعایت حال من.سیمین میخنده، معمولی میخنده ولی نیما به نظرش بلند ترین و قشنگ ترین خنده ی دنیا رو چهره ی سیمین میشینه.سیمین به نیما میگه که خیلی دوسش داره ولی زنده میخوادش، کجای دنیا بودن و به چه اسمی بودنش زیاد مهم نیست.نیما بلند ترین زجه ی دنیا رو میزنه ولی از نظر سیمین یه اشک لحظه ی خداحافظی ساده میاد.سیمین همین جوری که داره می خنده به نیما میگه که توو ذهنش به این نتیجه رسیده که باید اونم بره، باید بره و زیر دریا زندگی کنه، میگه توو خشکی طوفان میاد و بارون و رعد وبرق و کثافت گرفته همه صورت ها رو، میگه توو خشکی صدا خیلی زیاده و گوشاش حساس شدن به این موضوع، میگه دوست داره که بره و با ماهی ها زندگی کنه، اونا حرف نمیزنن، میگه حاضر خطر کوسه ها رو به جون بخره چون دروغ نمیگن به آدم، وقتی میان سمتت میفهمی که قراره پاره ت کنن، الکی نمیگن بیا یه دور بزنیم.نیما با چشمای خونی میگه، آدمای صادق ترسناک ترن.سیمین میگه دارم راجع به ماهی ها حرف میزنم. کوسه ها.سیمین با خنده ادامه میده که زیر آب هوا آلوده نیس، نهایتا آب آلوده ست که اگه توو خشکی هم باشه خب هوا هم آلوده س، دلیل نمیشه.زیر آب همه چی معلقه، انگار توو فضان. کافیه رها کنی همه چیو، از فرار و موندن گرفته تا کوچیک ترین عضله های ساق پات رو.صحبت های سیمین تازه گل انداخته.اپراتور برای بار آخر شماره پرواز رو میخونه.نیما بدون خدافظی میره.سیمین اما چشماشو بسته، زیر آب رو تصور میکنه و با خنده ادامه میده.نیما آخرین تصویری که از سیمین داره جلوی چشماش تار و خیس با صدای بلند.سیمین میگه حتی زیر آب اتوبوس هم نیس. میگه تا حالا دیدی ملت توو اتوبوس روو صندلی برعکس ها میشینن؟ بعضیا حالت تهوع میگیرن چون احساس می کنن ماشین داره همه ش دنده عقب میره، اما من گردنم درد میگیره، هی میخام جلو رو نگاه کنم، مغزم نمیتونه جلو و عقب اتوبوس رو درک کنه.و نتیجه میگیره که زیر آب چون اتوبوس هم نیس، ایده آل.  نیما چند روز بعد از فرانکفورت تماس میگیره با سیمین.خودش رو فرزاد پارسا معرفی میکنه و به سیمین میگه شماره ش رو از زمان دانشگاه نگه داشته، همیشه میخواسته درخواست دوستی بده، اما سیمین رو با یه نفر دیگه میدیده.گف ازدواج کرده، و چند دقیقه پیش از همسر سابقش جدا شده. الان دل به دریا زده و تصمیم گرفته به عشق دوران دانشجوییش زنگ بزنه،میگه خدا خدا می کرده شماره ش عوض نشده باشه. گفت وقتی وایبر و واتس اپ اومدن خیلی خوشحال شده چون تونسته عکس سیمین رو توو پروفایلش ببینه و امیدوار بمونه.سیمین میگه متاسفانه چهره ش یادش نمیاد، اما همین که بلاخره بعد از هفت سال دل به دریا زده، قبول میکنه که با هم قراری توی کافی شاپی توو اهواز بزارن. سیمین میگه فردا پروازی به سمت شیراز داره و بعدش حتمن باهاش هماهنگ میکنه.فرزاد شش هفته بعد، خبر غرق شدن دختری رو توی دریای شیراز میخونه. نزدیک اسکله جسد دختری سی ساله پیدا شده که معلوم نیس کیه.فرزاد نگران تر از همیشه در رو باز می کنه، فرانک صادقی با چهره و هویتی جدید با یک شاخه گل به فرزاد سلام می کنه.</description><category>خون دماغ</category><author>خون دماغ</author><pubDate>Sun, 31 Mar 2019 20:59:26 +0430</pubDate></item><item><title>میتوانم به اندازه گفتن دوستت دارم، سکوت کنم</title><link>https://virgool.ir/@khoondamagh/میتوانم-به-اندازه-گفتن-دوستت-دارم-سکوت-کنم-f7vnkmuwoeui</link><description>  نفس هاش روو ریتم نبود، شاید من زیادی قفل بودم، روز اولی که از هواپیما پریدیم پایین رو هیچ وقت یادم نمیره.بهم گفت فراز من دوتا بال دارم، خندیدم بهش.پریدیم و اون واقعا دوتا بال داشت.قطعا فکر می کنین دروغ می گم، اینو بعد ها واسه زنم گفتم و اونم باور نکرد،چون اصولن دلش نمیخاد راجع به عشقِ من چیزی بدونه که اون نمیتونه انجام بده اون کار رو.مشکل ما از اولش شروع شد، اون عاشق نقش شد نه من. اون هرشب میومد کار رو ببینه، از شانسش تمدید هم شدیم، اون عاشق نقش شد نه من، بازم میگم.به خودش ولی نگفتم،دلم نمیاد. کلی آدم دیگه توو اون نمایش بازی می کردن، ولی اون عاشق نقش شد نه من، گاهی منم گیر میکنم توو نقشام، شاید بعد از نمایش وقتی باهاش حرف زدم هنوز توو حس بودم، شاید دو هفته بعد از اتمام نمایش هم، شاید یکسال بعد، شاید ده سال بعد، شاید همین الان.ولی واقعن برام مهم نیست باور می کنید یا نه، چون این اتفاق واقعا افتاده و من نیازی ندارم که به شما ثابت کنم که چجوری تونست در صد چگالی و انرژی جنبشی و انرژی پتانسیل و گرانش رو با هم ترکیب کنه و پرواز. این شمایین که توو روزمرگی مردین و نیاز دارین حرفای منو باور کنین.میگفت توهم داری، میگفت تو از زبون اون میشنوی که دوستت دارم، ولی اون گفته هوا خوبه،تو از زبون اون میشندی میگه امیر، ولی اون داشته میگفته سلام.مهم منم.مهم اینه که من چی دوس دارم، اینو زنم هیچ وقت نفهمید.من، فراز پرتوی، فرزند نیاز، در سلامت کامل عقلانی و جسمی به معشوقم پیام میدم:زیبای منهم میتوانم با صدای رساجوری که تمام کهکشان ها بشنوندبگویم دوستت دارمهم میتوانبه اندازه ی گفتندوستت دارمسکوت کنم</description><category>خون دماغ</category><author>خون دماغ</author><pubDate>Fri, 29 Mar 2019 18:41:08 +0430</pubDate></item><item><title>داستان تام به روایت تصویر</title><link>https://virgool.ir/@khoondamagh/داستان-تام-به-روایت-تصویر-zdjs3a6phfcp</link><description>  تام خیلی تلاش کرد که اون حرفو جلوی جولی نزنه، تصمیم گرفت بره و یه سری به باغ وحش نزدیک خونه بزنه، چند تکه نون از سطل آشغال محبوبش که سر کوچه س پیدا کرد و رفت به سمت اردکای آبی رنگ ، حوض کاملا یخ زده بود و معلوم نبود اردکا توو این فصل کجا میرن، اصلا به فکرشم نرسیده بود که ممکنه الان اردکی توو باغ وحش نباشه، یکم فکر کرد، اولین چیزی که به ذهنش رسید خواب زمستونی بود، بعد فکرش رفت به این سمت که چقدر دلش می خواست اونم خواب زمستونی رو تجربه کنه، بخوابه و وقتی بیدار میشه آفتاب دلیل بیداریش باشه، اما در حقیقت تام دوست داشت کنار یک نفر به خواب زمستونی بره، حتی یه بار هم فرصتش پیش اومد، بهش پیشنهاد دراگ داد که مصرف کنن و نفهمن چی میشه، میخواست برن توو یه گودالی که موبایل آنتن نده و زمان فراموش شه،ولی پیشنهادش بنا به دلایلی که خودشم نمیدونه چه برسه به ما رد شد، اون شب تا صبح نخوابید، به این فکر کرد که شاید خیلی سال دیگه طول بکشه که بتونه پیشنهاد خواب زمستونی رو دوباره با کسی که دوست داره مطرح کنه، به این فکر کرد که فقط اینبار بگه چقدر دوستش داره و چقد بلده برای کارای عجیب و غریب بکنه که سرگزم شه و در نهایت بگه بیا خواب زمستونی، بعد تام یه لبخند زد و یه باد سرد از تمام خیالاتش پرتش کرد بیرون، اردکا اما هنوز پیداشون نبود، رفت پیش مسئول باغ وحش که سراغ اردکا رو بگیره، توو طول مسیر خیلی به بقیه حیوونا توجهی نکرد چون بدش میومد که اونا رو توو قفس ببینه، داشت تلاش میکرد ببینه به جز برف دیگه چی خاطرات خوبشو یادش میاره، صدایی نمیشنید خیلی توو فکر بود،حاضر شرط ببندم اگه معشوقه ش هم صداش می کرد بازم نمیشنید، وقتی رسید به اتاقک نگهبانی دید کسی پشت میز نیست،سرش رو از پنجره اورد توو و دید چنتا اردک دارن گلوی پیرمرد نگهبان رو سوراخ میکنن و نوک هاشون خونیه،انگار سر حنجره ی اون دعواشون شده، یکی از اردکا هم سعی در برداشتن دسته کلیدی داره، تام این صحنه رو دید و بدون هیچ ری اکشنی برگشت خونه و به هیچ کس هیچ چیز نگفت فقط سعی کرد نواختن یک ساز جدید رو امتحان کنه.</description><category>خون دماغ</category><author>خون دماغ</author><pubDate>Fri, 29 Mar 2019 18:36:35 +0430</pubDate></item><item><title>برای ممد اسکن</title><link>https://virgool.ir/@khoondamagh/برای-ممد-اسکن-jykgupbu2rkm</link><description>  زندگی مثله چرم میمونهجا باز می کنه برات هرچی بری جلو تر توو متروتوو اتوبوسای بی آر تیمثله آئودی تی تی که توو هر خیابونی بری براش جا هست، فرقی نمی کنه به نام شهید باشه یا اسم یه گل، ناطقی یا نسترن، هاشمی یا کشاورز.چه تو بخای چه ناراضی باشی از همه چینور رو خورشید برات پیک میکنه صبح به صبحتاریکی رو چشمای سیاه معشوقت وقتی از صبح متنفرهمتنفر میشی از هرچی تاریکیه میخای همیشه نور باشه ولی نور تو نه آفتابگردون روز وقتی میرسه به ظهر دلت سنگ آسیاب گندم میشه و به خودت میگی عشق و عاشقی چرا یادم نمیره؟ دلم سخت تنگ همبرگرای با پنیر بدون قارچِ سلفه که.یادت میاد بچه بودین، تو و دوستت و دشمنتقد یه سیخ کبابم نمیتونستی هضم کنی زندگی رومعده تون جا نداشت قد الانقدتون قد الانتون نبودباز کرد برات پوست کلفت و نازکت کرد به جاشقد کشیدی واسه خودتدشمنتم لابد همین ورا یه جایی باز کرده که وقتی حواست نبود یهو هلت بدههلت بده به جایی که خاک هواتو کرده باشهزمین هوا تو کرده باشهزیر زمین هواتو کرده باشهولی غافلِ که دوستت و توهوا کردین برای بدخواها واسه ابلهااون رو زمین هوای تلافی داره وُ تو توو یه تیاره میدونی که زمینِ لایقت منتظرِ رسیدنِ وزنِ توعهکه روش بری کِس دمبالتف بکنی،جا وا کنه واسه خندیدنِ نصف شبت تو کوچه ایی که شاید اسمش عددِهفت؟شایدم هشت؟میدونم چیزی نیس که گروعه یه نُه باشهشاید باشه نود و چاربشینه تنگ نومت به شرطی که چرم دلت تازه باشهاز شتر و گاو و بزغاله باشهیادت نره بچه بودیهرجا میخواستی برات جا بودتوو قسمت زنونهاتوبوسعروسیهر جایی جا میشدیواسه همین شاید دلت جا دارهجا واسه من واسه اون دختره و دوست اون دختره و اون یکی دختره که شاید یه روزی دشمن اون یکی دختره بشه.ببین میگم برو یه جایی که جاته.الکی نگن جا پیدا میشه برات بیا ردیف اول برو ردیف سوم.قدت دیگه بلنده همین روزا بود که دنیا اومدی چند سال پیشایه جایی بود سبزموهاتم کوتاه مثه موی اون یارو که خوب میدونیهمون که جاش خیلی خوبه توی دلتآره آره بخند برهمیگم بیا بریم یه جایی که همیشه یکی از ما مقصره.</description><category>خون دماغ</category><author>خون دماغ</author><pubDate>Wed, 20 Mar 2019 18:58:03 +0330</pubDate></item></channel></rss>