<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های kheradmand.fahimeh</title><link>https://virgool.ir/feed/@kheradmand.fahimeh</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 07:52:28</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>kheradmand.fahimeh</title><link>https://virgool.ir/@kheradmand.fahimeh</link></image><item><title>چرا باید احساساتمون را بشناسیم؟</title><link>https://virgool.ir/@kheradmand.fahimeh/چرا-باید-احساساتمون-را-بشناسیم-euakm9xncf3p</link><description>بدون تردید همه ما با احساساتی که هضم کردنشون سخت هست مواجه شدیم. ولی استراتژی ما در مواجهه با این احساسات چی هست؟ چطوری موقعیت رو کنترل می کنیم؟ آیا اصلا می تونیم بفهمیم داریم چه احساساتی رو تجربه می کنیم؟تجربه ای که من در این مورد داشتم این بود که نهایت می تونستم احساساتم رو به دو دسته مثبت و منفی تقسیم کنم. حالا بگذریم که اصلا یه همچین دسته بندی ای درست نیست، ولی واقعا نمی تونستم روی حسی که دارم تجربه می کنم اسمی بگذارم! به طور مثال وقتی یه نفر تو صف تاکسی دعوا راه مینداخت و از صف جلو میزد و نوبت من رو میگرفت میدونستم دارم یک سری هیجانات نسبتا سخت رو تجربه می کنم ولی نمیدونستم که آیا عصبانی ام؟ استرس گرفتم؟ ترسیدم؟ احساس اجحاف شدن در حقم می کنم؟ احساس ضعیف بودن برای اینکه نتونسته بودم از حقم دفاع کنم داشتم؟ فقط می تونستم بگم که حس خوشایندی ندارم.بیاید به احساسات به عنوان یک black box، یا به عبارتی یک تابع نگاه کنیم. یک تابع یک سری ورودی هایی دریافت می کنه و در ازاش یک سری خروجی ها به ما میده y=f(x). اگر من بتونم این y رو بشناسم و تابعی که منجر به تولید این y شده رو تحلیل کنم می تونم به سلامت از شرایط بحرانی عبور کنم. اول اینکه نباید به احساسات بار منفی بدیم. حسادت، حرص و طمع، تنفر، ترس و خیلی دیگه از احساساتی که به عنوان احساسات منفور شناخته شدن و فرهنگ ما میگه که باید از تجربه کردن این احساسات شرمسار باشیم؛ اصلا احساسات بدی نیستن و تجربه کردنشون باعث شرمندگی نیست. همه ما انسان هستیم و در طبیعت انسان این وجود داره که همه این احساسات رو تجربه کنه. هرچقدر بتونیم با خودمون رو راست باشیم و احساساتمون رو قضاوت نکنیم، با آرامش بیشتری زندگی می کنیم.اگر بتونیم علت به وجود آمدن احساساتمون رو شناسایی کنیم، میتونیم بهتر خودمون رو بشناسیم و شرایط رو جوری تغییر بدیم که آرامش بیشتری در زندگی داشته باشیم. قدم اول ولی شناسایی اولیه احساساتمون هست، اینکه بتونیم روی حسی که تجربه می کنیم یک اسم بگذاریم. در مورد من یک مدتی زمان برد تا تونستم همه احساساتم رو بشناسم، کمی تمرین و یادگیری لازم هست ولی کاملا ارزشش رو داره. بیاید یک مثال رو با هم بررسی کنیم. فرض کنید من یک دوستم رو ملاقات می کنم که خیلی آدم موفقی هست. هم سن منه و با هم همکلاسی بودیم. الان می بینم که حقوق خیلی بیشتری از من می گیره، ماشین خریده و از شرکت های بزرگ هم مدام بهش پیشنهاد شغل میشه. من کم کم شروع می کنم به تجربه یک حس ناخوشایند، یک چیزی مثل استرس و بیقراری. الان اینجا دو حالت وجود داره: زمانی که من ناتوانم از process کردن احساساتم و زمانی که میتونم به درون خودم نگاه کنم و ببینم این بیقراری برای چی اتفاق افتاده.در حالت اول من نمیدونم چه اتفاقی داره میفته و ایراد کار کجاست و همین بیشتر مضطربم می کنه و خیلی سریع می خوام که این احساس تموم بشه و من دوباره آرامش پیدا کنم. در این حالت یکی از ریکشن ها ممکنه این باشه که فکر کنم راه حل تموم شدن سریع این احساس اینه که یه کاری کنم دوستم خیلی آدم خوشبخت و موفقی به نظر نرسه و هم سطح من بشه تا من حالم خوب بشه. مثلا ممکنه شروع کنیم به گشتن تو زندگیش و یه ایرادی رو بهش گوشزد کنیم (که به ما هم مربوط نیست) تا به همگان ثابت شود که ایشون هم همسطح منه.در حالت دوم من میدونم که دارم یک سری احساسات رو تجربه می کنم (معمولا احساسات انسان مرکب هستن و در یک زمان ما چندین احساس رو تجربه می کنیم). یکیش حسادت هست. من دارم در درون خودم به دوستم حسودی می کنم. این خیلی هم اوکی و نرمال هست. اول باید به خودمون بگیم اشکالی نداره که داری حسودی می کنی. مرحله بعد به خودمون می گیم که خوب حالا بیا با هم ببینیم چی باعث شده که تو این احساس رو داشته باشی؟  حسادت وقتی ایجاد میشه که تو دروناً یک خواسته ای داری و می خوای بهش برسی ولی در اون لحظه احساس می کنی در رسیدن بهش شکست خوردی و حالا که داری می بینی اون خواسته تو رو شخص دیگه ای به دست آورده یک خود سرزنشگری به همراه عصبانیت احساس می کنی. وقتی دلیل اتفاق افتادن این احساس رو بفهمی می بینی که ایجاد این حس یک مکانیزم طبیعیه و نباید از حسودی کردن خودت خجالت بکشی، بلکه باید این انرژی رو صرف شناخت بهتر خودت کنی و بفهمی که چی می خوای و در راستای رسیدن بهش اقدام کنی. همین acknowledgement در مورد علت به وجود اومدن این احساس باعث آرامشت میشه و دروناً احساس امید می کنی که حالا که فهمیدم چرا این حس رو دارم یه امیدی وجود داره که منم به اون خواسته برسم.همین تحلیل در مورد سایر احساسات هم صادق هست و اگر بدونیم چه پروسه ای باعث به وجود آمدن چه احساسی میشه میتونیم به خودشناسی برسیم و رشد کنیم، علاوه بر این که زندگی با آرامش بیشتری رو تجربه می کنیم. همونطور که اول گفتم، قدم اول شناسایی احساساتی هست که دارم تجربه می کنم. احساسات راه ارتباطی ما با دنیای درونمون هست.</description><category>kheradmand.fahimeh</category><author>kheradmand.fahimeh</author><pubDate>Tue, 15 Jun 2021 15:38:42 +0430</pubDate></item></channel></rss>