https://virgool.ir/feed/@khasha.yarویدئوگرافر / کارشناسی سینما دانشگاه هنر / کارشناسی ارشد ارتباط تصویری دانشگاه تهرانfa2026-11-12 00:57:42https://files.virgool.ir/upload/users/18360/avatar/IMIES6.pnghttps://virgool.ir/@khasha.yarhttps://virgool.ir/@khasha.yar/editpsraw-zh5en4v0c0vmعکس با الهام از فیلم ممنتو، عکاس: پرنیان قره‌سوری | ادیت: خشایار رحیمیبسیاری از افراد باشنیدن اصطلاح "ادیت عکس" آن را مربوط به جامعه‌ی حرفه‌ای عکاسان می‌دانند. ولی حقیقت امر این است که اصلاح و ویرایش عکس مهارتی است که به درد تقریباً همه می‌خورد. مهم نیست که شما برای ثبت لحظات شخصی عکاسی می‌کنید، وبلاگی پر مخاطب دارید و یا عکاسی حرفه‌ای یک مجله هستید. دانش حداقلی درباره‌ی عکس استاندارد و رعایت آن می‌تواند به شما در آماده‌سازی عکس‌هایی جذاب و چشم‌نواز کمک کند. برای چنیدن سال شرکت ادوبی با نرم‌افزارهایی مثل Photoshop و Lightroom ابزارهای مناسبی در این حوزه ارائه کرده که یادگیری آن‌ها چندان مشکل و دور از دسترس نیست. کافیست کمی زبان بلد باشید تا از طریق یوتوب یا بی‌نهایت فروم‌های مرتبط، کار با این نرم‌افزارها را یاد بگیرید. در صورتی که زبان‌تان خوب نیست هم می‌توانید به کلاس‌های آموزشی فارسی مراجعه کنید. https://www.aparat.com/v/hD4xn/ یکی از بهترین و کاربردی‌ترین قابلیت‌های فوتوشاپ که با عنوان Camera Raw از نسخه‌ی CS2 عرضه شد، این امکان را به کاربر می‌دهد تا بتواند تغییرات عظیمی در ظاهر عکس‌ها از جمله روشنایی، رنگ، نویز، اصلاحات لنز و ... ایجاد کند. این قابلیت که به طور مشخص برای عکس‌های فرمت خام (Raw) طراحی شده می‌تواند قدرت بی‌نظیری به شما بدهد تا ادیت عکس را وارد مرحله‌ی جدیدی کنید. یادگیری این ابزار به شما کمک می‌کند علاوه بر ادیت حرفه‌ای عکس، تسلط کاملی بر نور و رنگ اجزای کار خود در فوتوشاپ داشته باشید.برای دریافت این آموزش می‌توانید به سایت کادر آموزش مراجعه کنید!خشایار رحیمیخشایار رحیمیFri, 13 Aug 2021 02:09:39 +0430https://virgool.ir/@khasha.yar/برای-آرامش-وجدان-hprwghxh3v5uبرای خیلی از ما پیش اومده که یه فیلم خارجی، بازی و یا حتی نرم‌افزار مورد استفاده‌امون رو دانلود کرده باشیم. تو این جور مواقع هزینه‌ای که برای محصول موردنظر پرداخت می‌کنیم تقریباً صفره. تقریباً به این خاطر که علاوه بر هزینه‌ی اینترنت، ممکنه مبلغی هم خرج حق اشتراک مرجع دانلودمون کنیم. در این‌جا عملاً استفاده‌ی ما از محصول، سودی به صاحب‌اثر نمی‌رسونه. حالا آیا ما هیولاهایی هستیم که دارن حق سازندگان محصولات رو ضایع می‌کنن؟ یا اینکه شرایط مالی، عدم دسترسی به سرویس‌های قانونی و اجرایی نشدن کپی‌رایت در ایران دلایل/بهانه‌های کافی برای آرامش وجدانمون هستن؟ حقیقت ماجرا اینه که خیلی از ما اصلا به این موضوع فکر نمی‌کنیم و به نظر میاد که تا حدودی حق هم داریم. البته که این موضوع فقط مختص ایران نیست. در دنیا روزانه هزاران بار محتوا و محصولات به صورت غیرقانونی دانلود می‌شن. و البته که در ایران هم افرادی هستند به سراغ خرید نسخه‌های اصل یا به قول معروف اوریجینال سیستم‌عامل، آنتی‌ویروس یا حتی نرم‌افزارها می‌رن. این نوشته راجع به یکی از این افراده!کیارش طرفدار پروپاقرص پلی‌استیشنه. خودش رو یه گیمر حرفه‌ای نمی‌دونه ولی به اندازه کافی تو بازی‌های مختلف تجربه داره. زمانی که قابلیت کپی‌خور کردن کنسول‌های PS3 تازه سروکله‌اش پیدا شده بود، کیارش همچنان به خرید بازی‌های اصل ادامه داد. همیشه برای من و دوستان مشترکمون این سوال وجود داشت که چرا سیاوش این راه رو در پیش گرفته. واسه همین همه با هم رفتیم پیشش و ازش پرسیدیم. اون هم یه نگاه به ما انداخت و گفت: "من دستگاهم رو کپی‌خور کردم، شما با کیارش کار دارین!" و با انگشت اشاره کیارش رو نشون داد که داشت این مکالمه‌ی عجیب رو مشاهده می‌کرد و چشماش گرد شده بود. کیارش چند قدم اومد جلو و با حالتی قدیس‌گونه دستاش رو باز کرد و گفت: "کلی آدم زحمت می‌کشن تا یه بازی ویدئویی بسازن. روز و شب زندگیشون رو می‌ذارن، عرق می‌ریزن و بیگاری می‌کشن." همینطور که این‌ها رو می‌گفت، یهو صورتش نورانی شد. ادامه داد: "کار درست و اخلاقی اینه که بازی‌های اوریجینال بخریم تا حق این بندگان خدا ضایع نشه. این‌جوریه که من شب‌ها سرم رو راحت می‌ذارم رو بالش و با خیال راحت می‌خوابم." این‌جا بود که چراق قوه‌‌ای که روی صورتش گرفته بود رو خاموش کرد. خب اصل حرفش درست بود ولی یه جای کار می‌لنگید. و اون‌جای کار جایی نبود جز خود کیارش، که کتک مفصلی از ما با همراهی سیاوش خورد و اون شب لنگون لنگون به خونه رفت. خب برای ما این طرز تفکر احمقانه به نظر میومد ولی بیشتر از احمقانه شکرخورانه بود، چون که کیارش که از خودش درآمدی نداشت. این خونواده‌اش بودن که خرج بازی‌های اوریجینالش رو می‌دادن. این نکته رو گفتم که دلیل اصلی کتک‌کاری اون شب واضح باشه. سال‌ها از این ماجرا گذشت و کنسول‌های نسل هشتمی هم اومدن و رفتن. تو مدتی که PS4 هنوز قفلش نشکسته بود، از کیارش خبر نداشتم ولی فکر می‌کنم، از این که همه مجبور بودن بازی‌های اصل بخرن احساس خوبی داشته. تو تمام این مدت هر موقع بازی اوریجینالی دستم بود، یاد ایدئولوژی جالب کیارش می‌افتادم. خرید بازی آکبند تقریباً هیچ‌وقت برای من یه گزینه نبوده. واسه همین بازی‌های دست دوم رو از دیوار پیدا می‌کنم. خوبیش اینه که معمولاً فروشنده حاضره حتی بازی رو با بازی دیگه‌ای که بازی نکرده معاوضه کنه. چند ماه پیش که داشتم توی دیوار دنبال بازی‌ God of War می‌گشتم، یه فروشنده پیدا کردم که هم نسبتاً بهم نزدیک بود و هم قیمت مناسبی گذاشته بود.زنگ زدم و قرار گذاشتیم. فروشنده که از راه رسید، چهره‌ی آشناش حتی از زیر ماسک مشخص بود. بله خودش بود، کیارش! سلام و احوالپرسی و این حرف‌ها... بحث رسید به همین بازی‌ها. پرسیدم: "هنوز هم بازی‌هات رو اوریجینال می‌خری؟" اول یه نگاه پر از ترس به من و دور و برش انداخت بعد گفت: "اگه بگم آره من رو می‌زنی؟" گفتم: "بی‌خیال! اولاً که من نزدمت اون دفعه هم. فقط داشتم فیلم می‌گرفتم. دوماً که بچه بودیم و عقلمون نمی‌رسید! سوماً هم که اون چراغ قوه‌هه محرک اصلی بود." گفت: "می‌دونم، اون چراغ قوه برام خیلی دردسرساز شده تا حالا." توضیح داد که بازی‌ها رو همچنان اوریجینال و آکبند می‌خره و بعدم توی دیوار می‌ذاره. گفت الان هم که دستگاه‌ها کپی‌خور شده باز هم ترجیحش اینه که بازی‌های اصل بگیره، حتی اگه مجبور باشه بعداً بفروشتشون. به نظرش این یه راهی بود برای این‌که وجدانش راحت‌تر باشه. پرسید: "تو چرا کپی‌خور نکردی کنسولت رو؟" شونه‌ای بالا انداختم، عینکم رو برداشتم، تو چشماش نگاه کردم و گفتم: "برای آرامش وجدان!"خشایار رحیمیخشایار رحیمیMon, 09 Aug 2021 23:55:13 +0430https://virgool.ir/@khasha.yar/چطور-ارزش-واقعی-زمان-رو-فهمیدم؟-m3cmeszghh4yکابوس نیمه‌ی زمستان!اواسط بهمن‌ماه پارسال بود که گوشی‌ام بدون خداحافظی برای همیشه خاموش شد. طبیعتا برای من که زندگیم روی نظم و ترتیب پیش می‌ره، این یه فاجعه بود. از نوت‌های روزانه گرفته تا همه‌ی قرارهای کاریم، یا حتی متونی که به واسطه‌ی کارم باید ویرایش می‌کردم، به معنی واقعی کلمه از دستم پریدن و رفتن. طبیعیه که تو دنیای امروز همه‌ی ما به یه حدی به گوشی‌مون وابسته‌ایم، بعضی‌هامون حتی انقدر از نبودِ گوشی دم دستمون می‌ترسیم که از نظر روانی بهش وابسته شدیم. حتی از سال ۲۰۱۱ برای این عارضه یه اسم هم وجود داره: بی‌گوشی‌هراسی (Nomophobia). من نوموفوبیا نداشتم ولی خب بدون گوشی هوشمندم حس می‌کردم محدوده‌ی توانایی‌هام در حد باجه‌های تلفن سطح شهر پایین اومده! بعد به این فکر کردم که آخرین باری که از تلفن عمومی استفاده کردم کِی بوده و یادم اومد که تا همین ۱۰ سال پیش اون‌قدرها هم این موجودات سبز و زردِ دوست‌داشتنی بلااستفاده نبودن. توی یک دهه همه چی عوض شده. الان دیگه گوشی هوشمند نداشتن فقط به معنی عدم ارتباط با بقیه نیست. انجام هزاران کار مختلف ضروری و غیرضروری روزانه بدون داشتن یک تلفن همراه هوشمند، اپلیکیشن‌های مربوطه و گجت‌های جدید تقریباً غیرممکن شده. این‌جا بود که یه تصمیم نسبتاً بزرگ گرفتم. تصمیمی که تا حد زیادی روی زندگیم تاثیر گذاشت، باعث پیشرفتم شد و از همه مهم‌تر بهم ارزش واقعی زمان رو نشون داد.مراسم آب‌سپاری گوشی قبلی من! / بهمن ۹۸درسته که گوشیم من رو فراموش کرد و رفت، ولی من بابت تمام کمک‌هایی که بهم کرد ازش تشکر کردم. البته این کار به نظر ممکنه احمقانه بیاد، نه فقط به خاطر این‌که گوشی‌ها برخلاف اسمشون گوش شنوا ندارن، بیشتر به این‌خاطر که مادربرد گوشیم سوخته بود و عملاً به دیار باقی شتافته بود. ولی من آدم قدرشناسیم (یا حداقل سعی می‌کنم باشم)، واسه همین در مراسمی نمادین گوشیم رو در تابوت (جعبه‌اش) گذاشتم و بنا به احترام به فرهنگ خاور دورِ دوست از دست‌رفته‌ام در حالی که در جوی آبی روان رهاش کردم، ازش خداحافظی کردم. بعد در حالی که دور و برم رو چک می‌کردم که کسی این صحنه رو ندیده باشه، اشک‌هام رو پاک کردم و رفتم که تصمیم اصلی‌ام رو عملی کنم. این تصمیم بزرگ، حاصل چند روز تحقیق و بررسی دقیق بود و از این جهت که باید بخش قابل توجهی از پس‌اندازهام رو براش صرف می‌کردم، یه مقداری هم ترسناک بود. ولی تصمیم‌های بزرگ همیشه ترسناک‌اند، غیر از اینه؟تصمیم بزرگاون زمان محل کارم نزدیک میدون صنعت بود، واسه همین یه روز بعد از کار رفتم مگااستور سعادت‌آباد سامسونگ. در مورد گوشی جدید انتخابم مشخص بود! از اون‌جایی که بودجه‌ی محدودی داشتم و نمی‌تونستم شاهکاری مثل Galaxy Note 10 بخرم، یه گوشی سری A خوب انتخاب کرده بودم و انقدر ساعت‌های هوشمند برام جذاب بود که با هدف خرید یکی که برام مناسب‌تره وارد فروشگاه شدم. آقایی که مسئول فروش بود کامل راهنماییم کرد و اونجا بود که فهمیدم یه Galaxy Watch 42 میلیمتری برام مناسب‌ترین گزینه است. می‌خواستم از فروشگاه خارج بشم که چشمم به هدفون‌های بی‌سیم سری بادز (Buds) افتاد. یه نگاه به حساب بانکیم انداختم و گفتم حالا که اومدم باید پکیجم رو تکمیل کنم. به آقای مسئول فروش مهربون گفتم: «اینا چیه؟» و اون هم برام کامل توضیح داد. وسطای توضیحات مفصل و دقیقش بود که تصمیم خرید بادز برام قطعی شد! توی انگلیسی باد (Bud) به معنی رفیق هم هست! دو تا رفیق کوچولو و همراه و یاورم رو هم گرفتم! من کار اصلیم فیلم‌سازی و ساخت ویدئوئه و طبیعتا با صدا و هدفون خیلی سر و کار داشتم. ولی حتی با یه سری از بهترین هدفون های سنهایزر هم چنین کیفیتی رو تجربه نکرده بودم. من بعد از خرید گوشی و گجت‌هام - در مسیر خانه! / بهمن ۹۸از این روز به بعد زندگی من به شکل بسیار عجیبی عوض شد. تازه فهمیدم که چرا اسم این سری از محصولات سامسونگ رو Galaxy گذاشتن. انگار وارد کهکشان جدیدی شده بودم که هر روز سیاره‌ها و ستاره‌های جدیدی توش کشف می‌کردم. حالا به تجهیزاتی دسترسی داشتم که نه تنها توی تقریباً تمام جنبه‌های زندگی و کاریم بهم کمک می‌کردن، بلکه باعث می‌شدن بتونم از وقتم درست استفاده کنم. ارزش واقعی زمان رو این‌جا فهمیدم که استفاده از این محصولات به شکل‌های مختلف برام زمان پس‌انداز می‌کردن. زمانی صرف پروژه‌های خلاقانه‌تر و شخصی‌ترم شده!یک روز عادی در زندگی خشایاربرای این که بهتر بفهمین واقعا تا چه حد این‌ها گجت‌ها بهم کمک کردن، بیاین یه نگاهی به برنامه‌ی روزانه‌ فعلیم بندازیم! صبح‌ها در حالی که با آلارم لرزشی ساعتم بدون بیدار کردن بقیه از خواب بیدار می‌شم، اول کیفیت خوابم رو بررسی می‌کنم. چند ساعت خوابیدم، چقدرش عمیق بوده و چقدر توی حالت REM بودم. اهمیت این مرحله از خواب در اینه که ذهن ما در این زمان در حال ذخیره و ثبت خاطراته و به اندازه‌ی وقتی که بیداریم فعالیت داره! بعدش لباس ورزشیم رو می‌پوشم، رفقام (بادز) رو می‌ذارم تو گوشم، گوشیم رو می‌بندم به بازوم و می‌رم واسه دویدن رزوانه‌ام. موسیقی‌های موردعلاقه‌ام که معمولاً خیلی هم فاز و فضای پرانرژی دارن رو گوش می‌دم و می‌دوم. یه شروع خوب واسه یه روز خوب. بعد تموم شدن دو، در حالی که به سمت خونه پیاده‌روی می‌کنم، گزارش جلسه‌ی ورزشیم رو با ساعتم چک می‌کنم. چند دقیقه دویدم، چه مسافتی رو طی کردم و چقدر کالری سوزوندم. بعدش یه نگاهی به برنامه‌ روزانه‌ام می‌اندازم. کارها و قرارهام همه این‌جا هستن. تازه قبل از ددلاین‌های کارهام یا تایم شروع قرارهام، ساعتم بهم خبر می‌ده که حواسم رو جمع و کنم و چیزی از قلم نیوفته.من در حال دویدن در پارک لاله! / شهریور ۹۸بعضی روزها هم هست که وسط این پیاده‌روی یه همشهری باهام کار داره، حالا یا آدرس می‌خواد بپرسه یا ساعت یا هر چیز دیگه. نکته‌ی قشنگش اینه که بدون این که به خودم زحمتی بدم، فقط انگشتم رو روی باد سمت راست نگه می‌دارم و این‌جاست که از دنیای موسیقی خارج می‌شم و صدای محیط رو با کیفیت‌تر از خود حقیقیش می‌تونم بشنوم! به همین سادگی! شاید به نظرتون چنین قابلیتی اون‌قدرها هم مهم نباشه ولی واقعا برای من هست. چون این مسئله‌ی اساسی من از سال‌ها پیشه. خُب زیاد پیش میاد که وقتی هدفون رو گوشته صدات کنن یا باهات کاری داشته باشن، این درآوردن و دوباره گذاشتن هدفون برای من واقعا تا قبل از این عذاب‌آور شده بود!به خونه که می‌رسم باید برم دوش بگیرم ولی ساعتم رو در نمیارم چون خب ضدآبه! فقط کافیه یه آپشن رو فعال کنم بپرم زیر دوش تا زودی بیام بیرون به صبحونه و کارام برسم! در طول روز و قتی سخت مشغول کارم، ساعتم بهم یادآوری می‌کنه که پاشو یه حرکتی بکن، یه کششی به خودت بده، انقدر نشستن مداوم خوب نیست. و منم مثل یه بچه‌ی حرف گوش‌کن پا می‌شم یکی از سه تا تمرینی که بهم پیشنهاد می‌ده رو انجام می‌دم. حقیقتش از بیرون یه مقدار احمقانه به نظر می‌رسم ولی سلامتی مهم‌تر از حرف مردمه! ساعتم رو ولی بیشتر از همه به این خاطر دوست دارم که باعث می‌شه مقدار زیادی از کارهایی که دارم رو بدون نیاز به گوشیم انجام بدم. حالا می‌خواد جواب دادن به پیام یا تماس باشه، دسترسی به اخبار و اطلاعات آب و هوا باشه، چک کردن ایمیل و تقویم باشه یا حتی نیاز به یه چراغ قوه! البته که قشنگی تم‌هاش و رابط کاربری خفنش هم قابل چشم‌پوشی نیست. بیشتر طول روز هم رفقام هم‌چنان توی گوشم هستن و می‌ذارن با Google Assistant حرف بزنم و سریع بدون نیاز به گوشی اطلاعاتی که می‌خوام رو به دست بیارم، موسیقی گوش بدم یا حتی یه ویس برای دوستم بفرستم!می‌تونم به جرات بگم اگه این گجت‌ها رو نداشتم، این شرایط عجیب و غریبی که کرونا برامون رقم‌زده برام پیچیده‌تر و سخت‌تر می‌شد. مثلا همین که بیرون از خونه کم‌ترین تماس رو با گوشیم داشتم یه مزیت بزرگه. و خب البته مشخصا این نکته که با دوستان و همکارانم هم ارتباط راحت‌تری برقرار می‌کنم.من در حال صحبت با دوستانم! / مهر ۹۹حرف آخرالان که دارم یه دوره می‌کنم روایتم رو، شاید یه خرده زیادی تبلیغاتی به نظر برسه، ولی به نظرم اشکالی نداره. این تجربه‌های منه و دوستان و خانواده‌ام بارها من رو در حال استفاده از این گجت‌ها و تعریف و تمجید ازشون دیدن! چه اشکالی داره اگه تبلیغاتی به نظر بیاد، چون چیزی که مفیده، کاربردیه و کیفیت داره باید تبلیغ بشه. وقتی (البته یه مقدار دیر) دیدم این کمپین #روایتگر_باش با همکاری دو تاز از برندهای مورد علاقه‌ام شکل گرفته، واقعا خوش‌حال شدم (هم از این ترکیب قشنگ و البته از جایزه‌های جذابش) و نوشتن رو بی‌اختیار شروع کردم. در این نقطه‌ی پایانی اما، خوشحالم که تونستم فقط روایتگر داستانی باشم که ارزش واقعی زمان رو به من هدیه داد و اگه این روایت به حتی یک نفر دیگه هم کمک کنه برام ارزشمنده.خشایار رحیمیخشایار رحیمیThu, 31 Dec 2020 23:17:26 +0330https://virgool.ir/@khasha.yar/digital-video-cy0qynvt3calظهور ویدئوی دیجیتال - نوشته: خشایار رحیمی - عکس: مینا دامغانیانریشه‌ی واژه‌ی «دیجیتال» به دیجیت (Digit) به معنای رقم و واژه‌ی لاتین دیجیتوس (Digitus) به معنای انگشت (شمارش توسط انگشتان) باز می‌گردد. انقلاب دیجیتالی بر پایه‌ی نظریه‌ی ریاضی‌دان و مهندس امریکایی، کلود شَنون (Claude Shannon) شکل گرفت. ایده‌ی شنون این بود که تمام صورت‌های اطلاعات شامل اعداد، متون، صداها، تصاویر و ویدئو می‌توانند به زنجیرهایی از اعداد یک (مثبت) و صفر (غیرمثبت) تبدیل شوند. در واقع دیجیتال، تکنولوژی الکترونیکی است که در آن نمایش، ذخیر‌سازی و پردازش اطلاعات به دو حالت مثبت و غیرمثبت صورت می‌گیرد، به صورتی که مقدار مثبت با عدد یک و مقدار غیرمثبت با عدد صفر تعریف می‌گردد. پیش از تکنولوژی دیجیتال، انتقال الکترونیکی محدود به آنالوگ بود. در فناوری آنالوگ، اطلاعات از طریق سیگنال‌های الکترونیکی با بسامد و دامنه‌های مختلف منتقل می‌شود. (Lillard، ۲۰۱۰: ۱۱۰)دیجیتال متغیرهای امواج آنالوگ را ندارد. یک سیگنال هم سفید است هم سیاه، همه بله است و هم خیر. این امر به این معناست که وقتی بخشی از سیگنال‌های کاسِت ویدئوی آنالوگ بعد از هر بار کپی یا پخش از بین می‌روند (که غیرقابل اجتناب است)، فقط میزان اثرگذاری صفر یا یک، تغییر می‌کند؛ اما فارغ از میزان تأثیرگذاری، هنوز صفر و یک باقی می‌مانند. به همین دلیل است که دیجیتال برای ذخیره‌ و تکثیر اطلاعات مناسب است. (ایونز، ۱۳۸۹: ۴۱) در این‌جا به صورت تصویری تفاوت سیگنال آنالوگ و دیجیتال بر روی یک نمودار قابل مشاهده است.تفاوت سیگنال آنالوگ و دیجیتال بر روی یک نمودار - طرح: خشایار رحیمیتکنولوژی دیجیتال در دهه‌ی ۱۹۷۰ از راه جلوه‌های ویژه کامپیوتری وارد سینما شد، و سپس در دهه‌ی ۱۹۸۰، از راه تدوین و ترکیب صدای کامپیوتری. در دهه‌ی ۱۹۹۰، ویدئوی دیجیتال به عنوان یک وسیله ضبط عملی وارد میدان شد و نرم‌افزارهای گران تدوین روی کامپیوترهای معمولی هم قابل استفاده شدند. در همین اثنا شبکه جهانی هم امکان دسترسی به اینترنت را آسان ساخت. در سال ۱۹۹۳، تنها بیش از یک میلیون نفر از اینترنت استفاده می‌کردند؛ در سال ۲۰۰۰ بیش از ۳۰۰ میلیون نفر. چیزی نگذشت که DVD به عنوان قالب عرضه سرگرمی مطرح شد و جای نوار ویدئو را گرفت، این تحولات ناظر بر همگرایی کامل بین سینما و رسانه‌های دیجیتالی بودند. (تامسون، ۱۳۸۶: ۹۳۰)در عصر حاضر منظور از ویدئو محصولی بصری است که به طور دیجیتالی ساخته و به طور خاص برای نمایش در فضای دیجیتالی (اینترنت، تلویزیون، ...) پخش می‌شود. هدف از ساخت ویدئو می‌تواند، دلایل آموزشی، تبلیغاتی، اطلاع‌رسانی و تفریحی داشته باشد. امروزه ویدئوها با مدت زمان‌های گوناگون در بستر اینترنت به شکل گسترده‌ای حضور دارند و حجم عظیمی از محتوای آنلاین را به خود اختصاص داده‌اند. برای درک اهمیت بالای این نوع از محتوا کافیست به روند گسترش استقبال از وبسایت یوتوب (YouTube) ، نگاهی انداخت. بر اساس آمار تا ماه ژانویه سال ۲۰۱۹ میلادی یوتوب با بیش از یک میلیارد و نهصد میلیون کاربر فعال ماهانه دومین شبکه اجتماعی پرطرفدار پس از فیسبوک است و کاربران روزانه بیش از پنج میلیارد ویدئو را در این وبسایت تماشا می‌کنند.نمودار تعداد حساب‌های کاربران فعال شبکه‌های اجتماعی و پیام‌رسان - منبع: Hootsuite - طرح: خشایار رحیمیلازم به یادآوری نیست که چنین حجمی از تقاضا برای ویدئو، تهیه و تولید محتوای ویدئویی را به مرحله‌ی جدیدی رسانده تا آن جا که امروزه اصطلاح «ویدئو مارکتر» به نقل محافل دیجیتال مارکتینگ تبدیل شده است. چندی پیش در این نوشته اهمیت محتوای ویدئویی را بررسی کرده‌ام. حال در نوشته‌های آینده بایدها و نبایدها در محتوای ویدئویی را با هم مرور خواهیم کرد.منابع:Lillard, Kenneth (2010) Social Media and Ministry: Sharing the Gospel in the Digital Age, Morrisville, NC: Lulu Press.ایونز، راسل (۱۳۸۹)، فیلم‌سازی دیجیتال کم‌بودجه و مستقل، ترجمه‌ی حمزه ابراهیم زاده، چاپ اول، تهران: سوره مهر.تامسون، کریستین؛ بوردول، دیوید (۱۳۸۶)، تاریخ سینما، ترجمه‌ی روبرت صافاریان، چاپ اول ویرایش دوم، تهران: مرکز.خشایار رحیمیخشایار رحیمیThu, 09 Jan 2020 12:58:34 +0330https://virgool.ir/@khasha.yar/design-iqdwuxctqdsxیکی از نکات طلایی در دیزاین، آگاهی به محدوده‌ی اطلاعات مخاطب و استفاده صحیح از اونه. برای این‌که دقیق‌تر موضوع رو تشریح کنم یه مثال می‌زنم:من اگه قرار باشه به مرگ غیرطبیعی بمیرم، فقط دو احتمال وجود داره:یا در حال عبور از خیابون امام خمینی، محدوده باغ ملی، بودم و ماشین لهم کرده؛یا غرق شدم، چون شنا بلد نیستم.وقتی که ۹ یا ۱۰ سال داشتم، با اصرار و پیگیری مادرم به کلاس تابستونی شنا رفتم. من از آب می‌ترسم و خب طبیعتاً برام یاد گرفتن شنا خیلی سخت بود. معلم شنا یه آقای حدوداً سی‌ساله به اسم بیژن بود. من کلاً خاطرات کمی از بچگیم رو به یاد دارم ولی این ماجرا و این آدم رو خیلی خوب یادمه. بیژن با پشتکار مثال‌زدنی و روحیه‌ای خستگی ناپذیر تلاش کرد تا به من شنا یاد بده. هفته‌های متوالی، ساعت ها وقت صرف می‌کرد و هربار من ناامیدش می‌کردم. به بار وقتی سرخوشانه در کنار استخر زیر آفتاب برای خودم می‌چرخیدم، بی‌هوا من رو بلند کرد و پرت کرد توی چهارمتری! بیژن می‌خواست به قول خودش ترسم رو بریزونه. ولی ترس من نریخت. غرق شدن تو چهارمتریِ استخری در نارمک برای من تبدیل به کابوسی در بیداری شد. سیاهی من رو احاطه می‌کرد و به قلمروی مرگبار سکوت می‌کشوند. تا بیژن من رو از آب بیرون کشید.بعد از اون روز بیژن دیگه حتی تلاش هم نکرد که به من شنا یاد بده و من هم برای خودم تو نیم‌متری راه می‌رفتم. روز آخر کلاس مسابقه و مراسم اهدای مدال داشتیم. مسابقه‌ها به این صورت بود که در هر راند چهار نفر باید عرض استخر تو محدوده‌ی عمیق رو شنا می‌کردن. از اونجایی که من مطمئن بودم بیژن من رو تو مسابقه راه نمیده با آرامش خاصی مسابقات رو دنبال کردم. همه کم کم مسابقه دادن و مدالشون رو گرفتن و رفتن و فقط یه بچه‌ی دیگه مونده بود و البته به اضافه‌ی من. بیژن گفت بیا خشایار مسابقه بده. و من مسابقه دادم. بازوبندهای بادی بسته بودم و به جای کل مسیر نصفش رو شنا کردم. البته شنا که نمی‌شه گفت، دست و پا زدم. از آب که اومدم بیرون، بهم مدال نقره دادن، چون بالاخره من دوم شده بودم.مدال نقره‌ای که در رشته شنا با لیاقت به دستش آوردم رو با افتخار گذاشتم تو قفسه‌ی اتاقم. هر کی می‌دیدش کلی بهم تبریک می‌گفت و من رو تحسین می‌کرد. مدال نقره‌ی من برام از مدال طلای المپیک هم با ارزش‌تر بود چرا که براش کم‌ترین زحمتی نکشیده بودم. تنها دلیل تحسین و تبریک بقیه هم، محدود بودن اطلاعاتشون از ماجرای پشت این مدال بود. قطعاً اگه من رو روز مسابقه و با بازوبندهای بادیم می‌دیدن، نظر متفاوتی در مورد من پیدا می‌کردن.در دیزاین هم دقیقاً همین مسئله "محدوده اطلاعات" اهمیت زیادی داره. آگاهی شما از اینکه مخاطب چه میزان اطلاعات در مورد کار شما داره، یه کلید اساسی برای طراحی و تصمیم درست شماست. استفاده شما از این اطلاعات بهتون قدرت کنترل میزان اون‌ها رو می‌ده و کنترل اطلاعات یعنی کنترل مخاطب. در یک ارائه پاورپوینت هم دقیقاً همین نکته وجود داره. اگه بتونید میزان اطلاعات دریافتی مخاطب رو کنترل کنید باید بتونید براش مراحلی رو طراحی کنید. تکه‌های اطلاعاتی که مخاطب شما تغذیه می‌کنه مثل تیکه‌های پازل در ذهنش تصویر دقیقی رو شکل می‌ده که هدف شما از ارائه بوده. به طور مثال همین "داستان مدال شنای من" رو از اول بخونید. ببینید چطور و چه میزان اطلاعات در هر سطر از داستان دارید دریافت می‌کنید.من در دوره‌ی آموزشی تکنیک‌های طراحی و ارائه پاورپوینت که در دانشگاه هنر برگزار می‌شه، هر نکته‌ای که برای یه ارائه‌ی قوی و تاثیرگذار نیاز دارید رو به شما خواهم گفت.خشایار رحیمیخشایار رحیمیTue, 20 Nov 2018 13:15:09 +0330https://virgool.ir/@khasha.yar/importance-of-design-in-presentation-fwemtndidklgبا گذشت سه دهه از ظهور پاورپوینت (PowerPoint) حالا دیگر اهمیت «ارائه» بر کسی پوشیده نیست. این نکته مهم که یک ارائه صوتی-تصویری تأثیر بیشتری در انتقال مطلب و درگیر کردن مخاطب دارد، حالا به عنوان یک اصل پذیرفته شده است. از دانش‌آموزان و دانشجویان گرفته تا مدیران رده بالا، همگی برای انتقال ایده‌ها، آموخته‌ها و تجربیات خود از پاورپوینت و یا نرم افزار‌های مشابه استفاده می‌کنند. بیشتر سخنرانان TED و بزرگترین غول‌های تکنولوژی مانند گوگل و اپل در کنفرانس‌های سالانه خود، از یک ارائه قدرتمند بهره می‌برند. جالب است بدانید بر اساس آمار مایکروسافت، پاورپوینت به تنهایی۵۰۰ میلیون نفر کاربر فعال در سراسر جهان دارد و روزانه ۳۰ میلیون ارائه توسط کسب و کارهای مختلف تهیه می‌شود. سهم پاورپوینت از بازار نرم‌افزار‌های ارائه ۹۵ درصد است. این در حالی است که پلتفرم‌های دیگر از جمله Keynote و Prezi با سرعت کمی شاهد افزایش تعداد کاربران خود هستند. با این اوصاف می‌توان گفت پاورپوینت همچنان مهم‌ترین و پرکاربردترین نرم‌افزار ساخت ارائه در جهان است. بر اساس یک نظرسنجی، ۷۰ درصد مدیران معتقدند که توانایی ارائه برای موفقیت در کسب و کار، یک عامل حیاتی است.‌ گرچه اهمیت «ارائه» برای اکثریت ما تثبیت شده است، اما اهمیت «طراحی در ارائه» در بسیاری موارد نادیده گرفته می‌شود. الویا میچل که یک طراح و متخصص ارائه است، در وبسایت خود به این موضوع اشاره می‌کند. او با نظرسنجی از چندین متخصص این حوزه به نظرات متفاوت و متضادی دست می‌یابد. تعدادی بر این باورند که یک ارائه خوب تنها متکی بر محتوای آن است. این دسته، گرافیکی شدن ارائه را عاملی گیج‌کننده می‌دانند که باعث انحراف ذهن مخاطب از موضوع اصلی می‌گردد. گروه دیگر طراحی و در نظر گرفتن اصول آن را به اندازه خود محتوا مهم می‌دانند. این گروه معتقد است که طراحی، نشان‌دهنده اهمیتی است که تهیه‌کننده‌ی ارائه برای مخاطبانش قائل شده و این برای یک شرکت می‌بایست به اندازه تهیه گزارش سالانه و یا طراحی وبسایت حائز اهمیت باشد. بر اساس این دو دسته، خانم میچل به این جمع‌بندی می‌رسد که دو نوع طراحی ارائه وجود دارد: طراحی آموزشی و طراحی گرافیکی. گرچه طراحی آموزشی (مبتنی بر اطلاعات و داده‌های مورد نظر) می‌بایست در اولویت قرار بگیرد، اما ترکیبی از هر دو، به صورتی که طراحی گرافیکی در خدمت طراحی آموزشی باشد، حالت ایده‌آل یک ارائه را شکل می‌دهد.در این نوشته برای بررسی نقش طراحی در ارائه، بدون در نظر گرفتن محتوا (طراحی آموزشی) به نقش عمومی تفکر طراحی و استفاده درست از عناصر بصری به دو مبحث طراحی ساختاری و طراحی بصری خواهیم پرداخت.طراحی ساختاریتفکر طراحی (Design Thinking) به شما کمک می‌کند، استراتژی مناسب و همه‌جانبه‌ای برای ارائه خود طرح‌ریزی کنید. پیش از شروع به این سه سؤال پاسخ دهید: ■ هدف شما از این ارائه چیست؟ آیا این یک پروژه دانشجویی است که باید در آن به توضیح یک موضوع پرداخته شود؛ طرح یک ایده برای مدیران شرکت است؛ و یا رونمایی از محصول/خدمات و ویژگی‌های آن است؟ برای هر کدام از این اهداف نیاز به یک رویکرد ویژه است. پاسخ به سؤالات جزئی‌تر برای انتخاب استراتژی مناسب، امری اجتناب‌ناپذیر است.■ مخاطبان شما چه کسانی هستند و در کجا گرد هم آمده‌اند؟ شناخت مخاطب، کمک بزرگی در طراحی ساختار ارائه به شما می‌کند. مطمئناً برخورد و لحن شما در برابر تعدادی دانش‌آموز با زمانی که در مقابل هیئت مدیره یک شرکت بزرگ صحبت می‌کنید، فرق دارد. لازم نیست خصوصیات فردی تک‌تک مخاطبان را بدانید اما برخورداری از یک ذهنیت کلی درباره مجموعه آن‌ها نقش کلیدی در هدف‌گذاری و رویکرد شما دارد.■ مدت زمان ارائه چقدر است؟ به طور معمول به شما زمان زیادی برای ارائه داده نمی‌شود. سعی کنید از این مدت زمان آگاه باشید تا بر اساس آن برنامه‌ریزی کنید. سخنرانان حرفه‌ای، اهمیت مدیریت زمان را به خوبی درک می‌کنند. آن‌ها گفته‌های خود را بارها تمرین می‌کنند تا علاوه بر تسلط کامل بر موضوع، از تمام وقت خود استفاده کنند. بارها پیش آمده که دقایقی مانده به شروع ارائه به شما اطلاع می‌دهند که نصف زمان تعیین شده فرصت دارید. خود را برای این‌گونه بدقولی‌ها آماده کنید. شما باید بتوانید موضوعات را بر اساس اهمیت ارزش‌گذاری کنید تا در چنین شرایطی اصل مطلب از دست نرود. پاسخ به این سؤال‌های ساده، یک شروع سازنده و مؤثر محسوب می‌شود. بر اساس این سه فاکتور، می‌توانید ساختار متناسب برای ارائه خود را طراحی کنید. پرواضح است که بسته به نوع محتوا و هدف شما از ارائه، قالب و روش‌های متفاوتی وجود دارد اما به طور کلی هر ارائه شامل پنج بخش اصلی است:۱. طرح موضوع: ارائه شما یک موضوع محوری دارد و مهم‌ترین وظیفه شما پوشش این موضوع است. سعی کنید در یک اسلاید موضوع را مطرح کنید. حتی اگر فقط عنوان ارائه (موضوع اصلی) را بر روی یک صفحه قرار دهید و درباره‌اش چند جمله توضیح دهید، برای شروع کافی است. در طول ارائه نباید از موضوع اصلی منحرف شوید؛ به خصوص در شرایطی که زمان زیادی برای ارائه ندارید.۲. معرفی/مقدمه: اگر در جمعی هستید که شما را نمی‌شناسند، یک اسلاید را به معرفی خود اختصاص دهید. توجه کنید که این معرفی نباید طولانی باشد. یک عنوان شغلی اصلی و چند فعالیت مرتبط می‌تواند به ارائه‌ی شما اعتبار ببخشد. مخاطبان می‌خواهند بدانند این مطالب را از چه کسی می‌شنوند (منابع هم همینگونه اهمیت می‌یابند). در این بخش باید مقدمه‌ای بر موضوع عنوان کنید و مسیر ارائه را شرح دهید. ۳. محتوای اصلی: اگر ارائه را یک فیلم در نظر بگیریم، این بخشی است که مخاطب برای آن بلیت تهیه کرده. انسجام، دقت و صحت اطلاعات در این بخش اهمیتی بسیاری دارد. از آمار و ارقام استفاده کنید ولی تا حدی که تأثیرگذار باشند. پس از یک ارائه، فقط ۵ درصد از مخاطبان آمار را به یاد دارند؛ در حالی که ۶۳ درصد آن‌ها داستان را به خاطر دارند. سعی کنید ارائه خود را مثل یک داستان بسازید و این داستان را خوب روایت کنید. بیش از حد ریز شدن در جزئیات، می‌تواند به اندازه کلی‌گویی زیان‌آور باشد. سعی کنید همان مقدار از اطلاعات را منتقل کنید که نیاز است؛ نه بیشتر و نه کمتر. توجه داشته باشید که زمان با ارزش است. ارائه خود را چندین بار تمرین کنید تا به کوچکترین ظرایف مسلط باشید. در بهترین حالت شما باید با محتوایی که نمایش می‌دهید کاملاً هماهنگ باشید (درست مثل فیلمی که صدا و تصویرش سینک شده است). تسلط و هماهنگی شما احساس خوبی در مخاطب ایجاد می‌کند که بیش از آنچه تصور می‌کنید تأثیرگذار است.۴. جمع‌بندی: به طور خلاصه محتوای اصلی را مرور کنید. می‌توانید عناوین بخش‌های مختلف و نکات کلیدی را برای نتیجه‌گیری در کنار هم قرار دهید. تمام زحمات شما به این نقطه ختم می‌شود؛ پس سعی کنید صریح و متقاعد‌کننده باشید. بر نتیجه‌گیری نهایی تأکید کنید و منابع خود را در اختیار مخاطبان قرار دهید.۵. پرسش و پاسخ: ممکن است ارائه شما اصلاً شامل این بخش نشود اما در بعضی موارد سؤالاتی برای مخاطبان ایجاد می‌شود که باید برای پاسخ به آن‌ها آماده باشید. به سؤالات احتمالی و جواب آن‌ها فکر کنید. اگر به اندازه کافی پراهمیت هستند، خوب است که آن‌ها را به محتوای اصلی اضافه کنید. از اینکه پس از ارائه از شما سؤال شود، نترسید؛ این نشانه درگیر شدن مخاطب با موضوع است. اینکه پس از ارائه، بحثی شکل بگیرد، بهتر از سکوت محض است. تسلط شما بر موضوع و توانایی پاسخ به سؤالات احتمالی، تصویر پایانی مثبتی از شما و ارائه‌ی شما در ذهن مخاطب می‌سازد.طراحی بصریدر یک نگاه کلی، طراحی (Design) یکی از مهم‌ترین عناصر تشکیل دهنده جهان امروز ماست. به اطراف خود نگاه کنید؛ تقریباً غیر ممکن است که اثری از طراحی نبینید. از طراحی محصولات گرفته تا طراحی رابط کاربری، همه ما در ارتباط مستقیم با طراحی هستیم. انسان به طور ناخودآگاه شیفته‌ی طراحی‌های ساده، گیرا و کاربردی است. ‌در این بخش به بررسی نکاتی می‌پردازیم که به شما در ساخت یک ارائه چشم‌نواز و تأثیرگذار کمک می‌کند:اصالتاز قالب‌های پیش‌ساخته ایده بگیرید اما استفاده نکنید. ارائه شما یک ارائه متفاوت است و نباید در قالبی قرار بگیرد که هزاران بار در روز استفاده می‌شود. حتما بارها پیش‌آمده که ارائه‌هایی با قالب‌های تکراری دیده‌اید. درک بصری در مغز انسان در یک دهم ثانیه شکل می‌گیرد. به این فکر کنید که اولین تصویری که در ذهن مخاطب از ارائه‌ی شما شکل می‌گیرد، ممکن است او را به یاد یک ارائه دیگر با موضوعی کاملا متفاوت بیاندازد و حتی بدتر اینکه شاید آن ارائه خسته‌کننده و ضعیف بوده باشد. در این سناریو شما پیش از این که ارائه خود را آغاز کرده باشید، ناخودآگاه بر مخاطب تأثیر منفی گذاشته‌اید. از گرافیک، رنگ، فونت و تصاویری استفاده کنید که با موضوع شما هم‌خوانی دارند یا به عبارتی ارائه خود را شخصی‌سازی (Customize) کنید. احتمالاً زمان و انرژی زیادی برای آماده‌سازی مطالب صرف کرده‌اید ولی در نظر داشته باشید، وقت گذاشتن روی این مورد، در واقع احترام به تلاش‌های خودتان است.رنگرنگ و به طور مشخص ترکیب رنگی به ارائه شما هویت می‌بخشد. استفاده از رنگ، تأثیری در ذهن مخاطب ایجاد می‌کند که در آن محتوا تا ۳۹% بیادماندنی‌تر است. برای ارائه خود یک پالت رنگی تعریف کنید. اولویت اول این است که این رنگ‌ها را متناسب با موضوع و توجه به زیبایی‌شناسی انتخاب کنید. به طور مثال اگر ارائه شما در رابطه با یک موضوع زیست‌محیطی است می‌توانید رنگ پایه خود را سبز قرار دهید. توجه داشته باشید که رنگ پایه باید در کنتراست و یا هارمونی با دیگر رنگ‌ها باشد. برای انتخاب پالت خود می‌توانید از ابزار نجات‌دهنده‌ای مثل اَدوبی کالر (Adobe Color) بهره بگیرید. اگر نتوانستید ارتباطی بین رنگ و موضوع پیدا کنید، حداقل از یک پالت چشم‌نواز استفاده کنید. فقط حواستان باشد که رنگ‌ها نباید مخاطب را از موضوع اصلی منحرف کند. فونت و نوشتهفونت نشان‌دهنده شخصیت ارائه شماست. انتخاب یک فونت مناسب زمانی اهمیت پیدا می‌کند که شما با تعداد زیادی فونت آشنا باشید. شناخت مخاطب و حال و هوای ارائه شما در این انتخاب بسیار مؤثر است. به فونت‌های زیر نگاه کنید. هر کدام ویژگی خاص خود را دارند. بعید به نظر می‌رسد که شما برای یک ارائه‌ی مهم از فونت آخر استفاده کنید.روی اندازه فونت کنترل داشته باشید؛ نوشته‌های بسیار کوچک و یا بیش از حد بزرگ، به کار شما صدمه وارد می‌کند. از متن‌های طولانی دوری کنید. این یکی از رایج ترین اشتباهات در تنظیم و ساخت ارائه است. یک متن طولانی، خسته‌کننده است و یا در بهترین حالت مخاطب را از شما جلو می‌اندازد. توجه داشته باشید اطلاعات روی صفحه باید مکمل حرف‌های شما باشند و به فهم مطلب کمک کنند. به جای کل اطلاعات، تیترهای مرتبط را نمایش دهید تا هم به ارائه شما نظم دهد و هم مخاطب گیج نشود.اینفوگرافیکیک آزمایش جالب که توسط دو روانشناس امریکایی در سال ۲۰۰۷ اجرا شد، نشان داد که تنها استفاده از تصویر اسکن مغزی در کنار یک مقاله علمی درباره نوروساینس، به شکل قابل توجهی برای مخاطبان متقاعدکننده تر از نسخه‌‌ی بدون تصویر مقاله بوده است. طبق جدیدترین تحقیقات، محتوای بصری-نوشتاری نسبت به محتوای صرفاً نوشتاری، به مراتب تأثیرگذارتر عمل می‌کند. به همین دلیل امروزه استفاده از اِلمان‌های بصری برای انتقال اطلاعات، چه در رسانه‌های چاپی و چه در اینترنت، به میزان وسیعی گسترش پیدا کرده است. سعی کنید برای انتقال داده‌های مهم از اینفوگرافیک استفاده کنید. این کار نه تنها به فهم موضوع کمک می‌کند بلکه ارائه شما را از یکنواختی خارج می‌کند.عکسساده‌ترین و کم‌خرج‌ترین راه برای مصورسازی (Visualizing) یک ارائه، استفاده از عکس است. در بسیاری مواقع نمایش عکس در ارائه شما یک الزام محسوب می‌شود؛ به طور مثال وقتی که یک محصول را معرفی می‌کنید. یک راه ساده برای خلاقیت در نمایش عکس، استفاده از قابلیت تمام‌صفحه (Full Screen) است. به جای این که عکس را با اندازه‌ای کوچک در وسط قاب قرار دهید، آنرا تبدیل به پس‌زمینه کنید. این کار به مخاطب کمک می‌کند تا ارتباط بهتری با تصویر برقرار کند. در انتخاب عکس‌ها سلیقه و دقت به خرج دهید و برای پیدا کردن عکس‌های با کیفیت‌تر و حرفه‌ای تر زمان صرف کنید. اگر نیاز است محتوای متنی بر روی عکس قرار دهید، به ترکیب‌بندی توجه ویژه داشته باشید. شما کنترل‌کننده توجه مخاطب هستید، پس مکان مناسب را برای هدایت چشم ‌آنها را مهیا کنید. عکس‌های شلوغ و گیج‌کننده خیلی زود مخاطب را پس می‌زند؛ شلوغی یک عکس را نه تنها در اجزای تشکیل‌دهنده آن، بلکه در رنگ و کنتراست موجود نیز می‌توان شناسایی کرد.وحدتنکته پایانی و کلیدی یک طراحی بصری مناسب برای ارائه، وحدت و هارمونی است. ممکن است ارائه‌ی شما دارای چندین بخش مختلف باشد، اما همگی شکل‌دهنده یک کلیت واحد و منسجم هستند. توانایی شما در وحدت بخشیدن و هماهنگ کردن تمامی عناصر از فونت گرفته تا رنگ، نقش مهمی در انسجام کار دارد. فراموش نکنید کسب مهارت‌های اجرایی نیمی از این راه است؛ نیمه‌ی دیگر خلاقیت و همینطور حافظه‌ی بصری شماست. تا جایی که می‌توانید نمونه‌های تصویری موفق و متنوع ببینید. یکی از بهترین ابزارها برای دسترسی به یک آرشیو بی‌نهایت از ایده‌های خلاق، پینتِرست (Pinterest) است. با تماشای نمونه‌ها و تجربه‌های امتحان پس داده، متوجه می‌شوید که چه عواملی در تشکیل یک هویت بصری منسجم، تأثیرگذارند. چند نکته دیگر:- در هنگام طراحی ارائه خود در نظر داشته باشید که ابزاری چندرسانه‌ای در اختیار شماست. اضافه کردن فیلم و حتی صدا در مواردی بسیار کمک‌کننده است. - سادگی در طراحی، یک اصل حائز اهمیت است. بی‌دلیل صفحات ارائه خود را شلوغ نکنید. استفاده از آیکون‌های مینیمال، نوشته‌های کوتاه و رنگ‌های تخت، حاشیه امن مناسبی برای شما ایجاد می‌کند.- در استفاده از جداول و نمودارها دقت کنید. داده‌های بیش از اندازه می ‌تواند مخاطب را گیج کند.- برای ایجاد نقطه توجه بهترین و مؤثرترین راه، تضاد (Contrast) است. - هیچ چیز بیشتر از تماشا و بررسی نمونه‌ها به شما کمک نمی‌کند. الگوبرداری (و نه کپی‌برداری) از ایده‌های موفق دیگران، تمرین خوبی است تا بتوانید برای ارائه خود، ساختمان مناسبی طراحی کنید.- دوره‌ی آموزشی تکنیک‌های طراحی و ارائه پاورپوینت که در دانشگاه هنر برگزار می‌شود، تمام آنچه برای یک ارائه‌ی قوی و تاثیرگذار نیاز دارید به شما می‌آموزد.خشایار رحیمیخشایار رحیمیSat, 20 Oct 2018 13:24:38 +0330https://virgool.ir/@khasha.yar/why-video-content-matters-lvg0aqicptcvویدئو به عنوان رسانه‌ای که سال‌ها از ورودش به دنیای اینترنت می‌گذرد، به تازگی فرصت پیدا کرده تا قابلیت‌هایش را به نمایش بگذارد. این فرصت درست از زمانی ایجاد شد که سرعت اینترنتِ همراه بالا رفت. به حدی که بارگذاریِ یک ویدئو دیگر زمان‌گیر و پرهزینه نباشد. این نکته‌ی اساسی مسیری را برای تولید محتوای ویدئویی هموار کرده که استفاده از این مدیوم را به انتخابی هوشمندانه برای انتقال اطلاعات، اخبار، تحلیل و ... تبدیل کرده است. در این نوشته با استفاده از چند نمونه، به اهمیت ویدئو و امکانات بی‌شماری که در اختیار تولیدکنندگان محتوا قرار می‌دهد، می‌پردازیم.حجم و تاثیر داده‌هایکی از ویژگی‌های بارز ویدئو در مقایسه با عکس (حتی در قالب اینفوگرافیک)، باز بودن دستِ تولیدکننده برای انتقال حجم بیشتری از اطلاعات به شکل موثرتر است. نکته‌ای که در اینجا اهمیت دارد، کنترل میزان داده‌ی مورد نظر شماست. شما می‌توانید با طراحی یک روایت و مسیر منطقی مخاطب را به طور صحیح هدایت کنید. به طور مثال اگر عنوان اصلی محتوای شما «تاریخچه ورود سینما به ایران» باشد، منطقی‌ترین روش برای توضیح آن، وقایع‌نگاری و نگاه تاریخی به ریشه‌های شکل‌گیری سینماست. یک مقدمه‌ی کوتاه درباره‌ی آغاز سینما در جهان می‌تواند مخاطب شما را از نظر فکری برای پذیرش و درک ورود این صنعت به ایران آماده کند. این فرآیند به شما کمک می‌کند تا علاوه بر اصلِ داستان، وقایع دیگری را نیز توضیح دهید که انتقال مطلب را آسان‌تر می‌کند. چیزی که در یک تصویرِ ثابت، بسیار دشوار است. https://www.aparat.com/v/a01ki شاید بگویید از این نظر یک محتوای متنی، مانند همین نوشته‌، می‌تواند حجم بیشتری از مطالب را منتقل کند و دردسر‌های ساخت یک ویدئو را هم ندارد. این نکته کاملاً درست است. این‌جاست که بحث اثرگذاری محتوا مطرح می‌شود. حقیقت ماجرا این است که امروزه نه تنها در ایران، بلکه در تمام دنیا، افراد حوصله و وقت کم‌تری را برای خواندن متن‌های طولانی دارند. به احتمال زیاد یک مخاطب عادی، بین خواندن یک متن ۷ دقیقه‌ای و تماشای یک ویدئوی ۳ دقیقه‌ای، دومی را انتخاب می‌کند. کافیست که محتوای ویدئوییِ شما هوشمندانه مدیریت و ساخته شود. شاید نتوانید تمام آنچه در مقاله‌ی مورد نظرتان آمده را بی‌کم و کاست به ویدئو تبدیل کنید، اما با یک مدیریت درست، نکات مهم را به صورت موثرتری ارائه می‌کنید. توجه داشته باشید که اگر بتوانید به خوبی مخاطب را با خود همراه کنید، شانس خوانده شدنِ مقالههم بالاتر می‌رود. معمولاً وظیفه‌ی اصلی یک متن پوشش همه جانبه‌ی یک موضوع به طور دقیق است و کسانی که به حد کافی جذبِ محتوای شما بشوند، به آن مراجعه خواهند کرد. طبق آماری که اینسیویا (Insivia) منتشر کرده، افراد ۹۵ درصد پیام یک ویدئو را که تماشا کرده‌اند به یاد می‌آورند، در حالی که این آمار در مورد متن، تنها ۱۰ درصد است.تناسب لحن (بصری و گفتاری) با محتوایک متن فارغ از موضوعش آن‌طور خوانده می‌شود که مخاطب آن را در ذهنش تشکیل می‌دهد. حتی ممکن است برای مخاطب بخشی از متن با‌اهمیت جلوه کند که شاید از نظر نگارنده بی‌اهمیت باشد. به این ترتیب شما می‌توانید یک متن با بی‌نهایت برداشت متفاوت داشته باشید. خوبیِ ویدئو این است که مخاطب دقیقاً همان چیزی را برداشت می‌کند که شما می‌خواهید و این از طریق لحنِ بصری و گفتاری میسر می‌شود. سبک و سیاق بصری ویدئو به شما این امکان را می‌دهد که فضای ذهنی مخاطب را برای محتوای خود آماده کنید. به طور مثال در ویدئویی که با موضوع «درست بنویسیم» کار کردیم، تصمیم گرفتیم از تخته وایت‌برد برای نوشتن و مقایسه‌ی نمونه‌ها استفاده کنیم. دلیل این کار استفاده از یک قالبِ آشنا (آموزش کلاسیک) برای انتقال محتوایی بود که تا حد زیادی آموزشی بود. این شیوه‌ی ارائه‌ی مستقیم به ما کمک کرد تا از اصلِ مطلب دور نشویم و مخاطب را به سادگی با ویدئو همراه کنیم. https://www.aparat.com/v/xMjmW در همان ویدئوی اول، فضای اصلیِ انتقال مطالب و تصاویر یک سالن سینما و پرده‌ی نمایش آن است. یا در نمونه‌ای دیگر در ویدئویی که به مناسبت سالروز آغاز به کارِ اینستاگرم تهیه کردیم، تمام محتوای مورد نظر را در محیط این اپلیکیشن پیاده‌سازی و فیلمبرداری کردیم. https://www.aparat.com/v/2LBOR هر ویدئو قابلیت انطباق با فضای مورد نظر شما را دارد. سبک‌های مختلف ساخت ویدئو از فیلمبرداری زنده گرفته، تا موشن‌گرافیک، انیمیشن، مصاحبه و حتی تلفیق آن‌ها با هم، امکانات بی‌شماری در اختیار شما می‌گذارد تا پیام خود را در مناسب‌ترین قالب به مخاطب ارائه کنید.به سادگی آب خوردنبه تازگی بسیاری از خبرگزاری‌ها و رسانه‌های مهم در کنار پوشش کامل متنی اخبار خود، ویدئوهای کوتاهِ زیر یک دقیقه‌ای هم تولید می‌کنند. این ویدئوهای معمولاً مربعی، مجموعه‌ای از عکس یا ویدئو را تشکیل می‌دهد که در آن اطلاعات کوتاهی به صورت متن آن‌ها را همراهی می‌کند.حتماً نمونه‌ی این ویدئوها را دیده‌اید. اگر به علت فراگیر شدن این ویدئوها فکر کنیم به این نتیجه می‌رسیم که مهم‌ترین دلیل، سادگی تماشای آن‌هاست. همان‌طور که پیش از این هم اشاره کردیم، خواندنِ مقاله‌ی مفصل سخت است. مخاطب ترجیح می‌دهد با تماشای چند تصویر و خواندنِ چندخط اطلاعات مهم‌تر را بفهمد و به اصطلاح در جریان ماجرا قرار بگیرد. نکته‌ی جالب‌تر درباره‌ی چنین ویدئویی این است که ساختن آن زمان‌بر و پیچیده نیست. تنها نیاز به یک دستورالعمل کلی، هویت بصری ثابت و یک اپراتور دارد و کمتر از نیم ساعت طول می‌کشد. کیفیت دست‌نیافتنی نیستالبته ساخت ویدئو، و به طور مشخص ویدئوی باکیفیت، آسان نیست. ممکن است شما برای ساخت یک ویدئوی آموزشی ۳ دقیقه‌ای یک هفته زمان صرف کنید. آماده‌سازیِ یک سناریو خوب، فیلمبرداری حرفه‌ای، طراحی گرافیکِ منسجم، توجه به جزئیات، صداگذاریِ صحیح و حتی خروجی گرفتن، نیازمند زمان، افراد حرفه‌ای و گاهی اوقات هزینه‌ی مالی است. اما چیزی که تمام این‌ها را ممکن می‌کند، یک برنامه‌ریزی درست است. این که بدانید ویدئو دقیقا چه زمانی باید منتشر شود در بیشتر مواقع مهم‌ترین نکته در این فرآیند است. وقتی برای مناسبت خاصی یک ویدئو آماده می‌کنید لازم است برآورد صحیحی از زمان مورد نیاز، منابع در دسترس و همینطور نیروی انسانی در دسترس داشته باشید. حتی اگر انتشار محتوای شما وابسته به زمان مشخصی نباشد، تعیین یک دِدلاین، می‌توانید بسیار مفید باشد. اگر نمی‌توانید یا نمی‌خواهید برای ویدئو هزینه کنید باز هم مشکلی نیست. از حداقل منابع و تجهیزات می‌توانید بهره ببرید. به طور مثال برای ویدئویی به مناسبت «روز کتاب و کتابخوانی» تنها تجهیزاتِ من یک دوربین، یک چراغ مطالعه، کاغذ سفید و چند عدد کتاب بود. تجهیزات حرفه‌ای و هزینه‌ی بالا لزوماً به کیفیت منجر نمی‌شود. گاهی اوقات پیدا کردن ایده‌ی مناسب با منابع شما زمان خواهد برد اما این زمان در پروسه‌ی تولید جبران می‌شود. بر اساس آمار سیسکو (Cisco)ورود به جریان ساخت محتوای ویدئویی تصمیمی ضروری است، چرا که تا سال ۲۰۲۱، بیش از ۸۰ درصد ترافیک اینترنت را ویدئوهای آنلاین شکل خواهند داد. تولید محتوای ویدئویی با تمام مشکلاتش هر روز در حال آسان‌تر شدن است. دیگر نیازی به دوربین‌های حرفه‌ای نیست، گوشی موبایلی که در دست دارید، دوربینی با کیفیت فراتر از آن‌چه نیاز دارید، در اختیار شما قرار می‌دهد. صدابرداری و تدوین ویدئوهای کوتاه بر روی موبایل هم اصلاً سخت نیست. برای شروع حتی به چیزی بیشتر از یک ایده‌ی خوب و همان موبایل نیاز پیدا نخواهید کرد. خشایار رحیمیخشایار رحیمیMon, 15 Oct 2018 15:16:57 +0330