https://virgool.ir/feed/@khanme.ahmadi.shیا حیدر⁦❤️⁩fa2026-11-11 16:28:41https://files.virgool.ir/upload/users/245981/avatar/S1A5aB.pnghttps://virgool.ir/@khanme.ahmadi.shhttps://virgool.ir/@khanme.ahmadi.sh/۱۲-سال-درد-a743fwblfeor بوی ماه شهریور می آید...به نظر می‌رسد بعد از گذشت ۶ ماه بچه ها دلشان برای رفتن به مدرسه پر بکشد و حسابی تشنه ی آن شده باشند، اما گویی...نه، آن طور که باید باشد ،نیست...جمله ای از گوشه کنار به گوشم می‌رسد که گاهی قلبم را به درد می آورد:«آخ جون فردا مدرسه نمی‌رم و کلاسا غیر حضوریه!!»به نظر شما چرا باید اینطور باشد؟!!چرا باید بچه ها اینقدر از مدرسه و درس زده باشند؟!۱۲ سال حرف کمی نیست!!!۱۲ سال با نفرت و بی علاقگی درس خواندن حرف کمی نیست!!میدانید چرا؟!چون ساختار این ۱۲ سال پر از ایراد است و به جای اینکه به بچه ها این حس را بدهد که شما به شدت نیازمند این دوره آید و آنها تشنه ی آن باشند ،در نظر بچه ها چیزی جز هدر کردن عمر نیست!آری وقتی که قرار نیست کتاب ها و کلاس های مدرسه در آخر بدردم بخورد و حتی نمیدانم که آویشن صحراهای نزدیک شهرم چه خاصیت و کاربردی دارد و کدام دردم را دوا میکند و به جای آن فقط برای من از ظاهر آن حرف می‌زنند که فلان گیاه سوزنی برگ است و در ارتفاعات البرز و زاگرس و در سرمای زیاد رشد زیادی میکنند، در صورتی که نه البرز را دیده ام و نه سرمای زاگرس را چشیده ام،قلبم را بدرد می آورد و اتشم را خاموش می‌کند.پس اگر من روزی شهر دار و مدیر فلان جا شدم ،کجا باید مشکلات بومی منطقه ام را لمس کرده باشم و راه حل هایش را آزمایش کرده باشم و نمره قبولی اش را گرفته باشم؟!چرا هیچ فرقی در کتاب ها و مدارس مناطق جنگلی با مناطق کویری نیست؟! یعنی مشکلات مردم شمالی و ساحل نشین با مردم کویری یکی است؟!از همه مهم تر دختر و پسر در مدارس ما چه فرقی دارند؟!تنها فرقشان فقط در ساختمانشان است...این یکی دخترانه و آن یکی پسرانه!چرا باید کتاب و رشته ی تحصیلی و آینده شغلی و ...دختران و پسران باهم برابر باشد؟!!شما چگونه از دختری که ۱۲ سال اینچنین بزرگ شده انتظار دارید که روحیه ی مادری داشته باشد و خانه داری و همسر داری و بچه داری یاد داشته باشد وقتی در این ۱۲ سال هیچ سخنی در این زمینه برایش نزده اند و هیچ هنری با او کار نکرده اند که روزی به دردش بخورد؟!!یعنی دختر برای همان چیزی در جامعه آماده میشود که پسر نیز برای همان آماده میشود؟؟؟؟!چرا در کل ۱۲ سال ،حتی یک مهارت شغلی به پسران ما آموزش داده نمی شود؟!آدمی که ۱۲ سال فقط صفحاتی را ورق زده و مدام در ذهنش خوانده اند که درس بخوان تا «عرق جبین و کد یمین» نداشته باشی و پول در بیاوری!یا وقتی در جامعه صاحب زن و فرزند میشود یا مسئولیتی پیدا می‌کند، چطور می‌خواهد درد کارآفرین و تولید کننده را بفهمد؟!چرا همیشه هنرستان ها گزینه آخر بود ،نه اول؟!معمولا همه ی ما باید بتوانیم محاسبات عادی روزانه را به درستی و ماهرانه انجام بدهیم چون بالاخره انتگرالی ،مشتقی چیزی در این ۱۲ سال خوانده ایم و استادی در ریاضی برای خود شده ایم و در آزمون ها درصد بالا می‌زنیم...اما آنطور نیست که باید باشد...گاهی وقت ها از پس یک ضرب و تقسیم معمولی در محاسبات و مخارج زندگیمان بر نمیایم…چرا؟!چون استعداد هایمان یکی نیست؟!چون ۱۲ سال وقت کمی است؟!خیررررچون هیچگاه با ما ریاضی را کاربردی کار نکرده اند و در متن زندگیمان نیاوردند و فقط مشتی فورمول و حفظیات به خوردمان داده اند…آری ...تمام اینان درآورند و اگر بخواهم تمام دردم را در این صفحه ی کاغذی بگنجانم جا و زمان کم می‌آورمفقط خواستم بگویم که تا این ساختار از ریشه درست نشود این نفرت و دلزدگی و ...از بین نمی‌رود و« انسانی »به جامعه تحویل داده نمیشود…کاش کمی به فکر باشیم و فقط حرف نزنیم و دست به عمل شویم.در پناه حق...Sh❤️MsSh❤️MsSat, 05 Sep 2020 12:47:42 +0430https://virgool.ir/@khanme.ahmadi.sh/روز-های-بی-قراری-viqgyuqjw3fxاین روز ها گویی حواسش به همه جمع است اما انگاری پرت دیگریست…در این روز ها خوب میتوانم در بوستان ذهنش و اقیانوس دلش سیر کنم و افکار و احساساتش را شکار و صید کنم .افکار و احساساتی که همه بوی دوری و وابستگی و دلبستگی میدهد.در این روز های بی قراری گویی سند دلش خورده به نام دیگری …ولیکن، این راهم میدانم که دل دیگری هم از آن او شده...عشقشان بوی پایداری و ماندگاری و وفاداری میدهد.چنان جاذبه ی عمیقی میان این دو نیروی بیکران ظاهر شده که هیچ مانعی نمی‌تواند این طناب فولادیِ جاذبه را قطع کند.به طناب که می‌نگرم گویی طولی به ظاهر طویل و دراز دارد اما به درون که می‌نگرم فاصله ای بین این سو و آن سویش نمی‌بینم.دستم را جلو میبرم و آرام لمسش میکنم،عجب ضخامتی!!به راستی چه کسی تواند از پس بریدن این طناب برآید؟!!!امیدوارم هیچکس... و مطمئنم هیچکس!!.. البته چرا... فقط یک نفر میتواند کار این طناب را تمام و یکسره کند، آن هم سازنده ی آن!اما به راستی کدامین سازنده ای دست سازه ی خود را خراب و نابود می‌کند؟اگر بخواهد نابود کند اصلا چرا به وجودش آورد؟!گاهی وقت ها در کنجی می‌نشینم و در قدرت الهی تأمل و تفکر میکنم...در آخرِ افکارم ،رحمانیت خداوند هم می آید و جایی در اتاقک ذهنم برای خودش پیدا میکند و می‌نشیند.در میزنند…در اتاقکم را باز میکنم…دسته ای عظیم از صفات بی کران او بر جلوی منزلم صف کشیده اند و یکی یکی خود را معرفی میکنند و وارد میشوند…عجیب است...چطور این همه جمعیت در این اتاقک کوچک جا شده اند؟!از آن عجیب تر که به خیالم هنوز هم جا برای مهمانان ناخوانده ای که قرار است بعدا بیایند دارم!!بساط پذیرایی را مهیا میکنم.چایی از جنس عشق در استکان محبت میریزم و در سینی ای از جنس تعهد قرار میدهم و به سوی میهمانان روانه میشوم.سوالی بد ذهنم را درگیر کرده…. به راستی،زلیخای قصه ی من:«جان یوسفت ،راستش را بگو؛ چه به خدایت گفتی که چنان پادرمیانی کرد؟!!».اما گویی جوابش را خودش هم نمی‌داند!......روز ها میگذرد و طول این طناب دراز و طویل کمتر و کمتر میشود…درد دارد...فاصله درد دارد…در این واپسین لحظات، دوای دردشان فقط صبوری و توکل است.این را هم میدانم که این یار شیرین وصمیمی، تا ابد ،تا وقتی جان در تنش است ،پای عشقش میماند و یاری گر او در این روز های طاقت فرسا و دشوار میشود...اشتیاقی که به دیدار تو دارد دل اودل او داند و او داند و دل داند و او Sh❤️MsSh❤️MsTue, 25 Aug 2020 17:45:50 +0430https://virgool.ir/@khanme.ahmadi.sh/انتظار-crogyyvy5j7l پارسال حول و حوش همین روزا بود که با همسرم اقدام به گرفتن گذرنامه کردیم برای رفتن به کربلاآخر همسرم اصرار داشت که به همراه او اربعین به کربلا برومهمیشه دلش میخواست روزی به همراه همسرش با پای پیاده به زیارت حضرت عشق برود…من هم از یک طرف دلم میخواست بروم و از یک طرف میترسیدم که نتوانم از پس این پیاده روی طولانی بربیایم..بیشتر دلم میخواست هوایی بروم تا زمینی!خلاصه نزدیک و نزدیک تر میشدیم به روزهای آخر محرم و من هم به خاطر این که همسرم دوست داشت به همراهش بروم سعی در جلب رضایت پدر داشتم.(آخر پدرم خیلی حساس است و می‌ترسد آنجا اغتشاشی چیزی پیش بیاید و ...چه کنم دیگر پدر است و دلش هزار راه میرود)میگفت بابا جان امسال رو به خاطر من نرو خطرناکه،سال دیگه خودم هم باهات می آیم (چه میدانست امسال …)خلاصه من هم بهانه جور کردم و گفتم بابام نمی‌گذارد،ان شاالله سال دیگر…(البته دوست داشتم بروم هااا، اما خب اونجور دلی نه!)تا اینکه چند شب بعدش در اتاقم روی تختم دراز کشیده بودم و تنها بودم …به فکر فرو رفته بودم...مداحی هم گذاشته بودم…نمیدانم چه شد که به یک بار خیسی ای بر روی گونه ام احساس کردم…فکر دیدار او هر لحظه مرا آشفته تر میکرد(دیداری که دیگر نمیشد!)اشک هایم همین طور بر روی گونه ام میغلتیدند تا اینکه…آری ...ضامن بمبم کشیده شد و صدای هق هقم سراسر خانه را گرفت(خوب بود که کسی در خانه نبود…)تا می‌توانستم بلند بلند گریه میکردم...دیگر نایی برایم نمانده بود...نفسم بالا نمی آمد ...مرگ را در جلوی چشمانم میدیدم...حالم خیلی بد بود ،خیلی…نمیدانم چه شد که دلم بد هوای حسین را کرده بود…هر لحظه که به این فکر میکردم که قرار نیست به آنجا بروم صدای گریه ام بلند تر میشد…چرااااا؟!.....آخر چرا ؟؟؟چه شد که به یک باره دلم بدجور هوایت را کرد؟!منی که تا به حال پا به خانه ات نگذاشته بودم و لذت وجودت و اربعینت را حس نکرده بودم،چه شد که به یک باره دلم پر کشید برای خانه ات؟!!نمی شود نه؟!امسال نه؟؟نمیتوانم آقا جان...باید بیایم…هر طور شده باید پدر را راضی کنم...زنگ خانه مان به صدا در آمداشک هایم را پاک کردم و به طرف در رفتم...خاله ام بودبا دیدن چهره ی آشفته ام تعجب زده شد…-خاله جان،چی شده؟؟؟گریه کردی؟؟؟اتفاقی افتاده؟؟؟گفتم نه خاله جان فقط دلم هوای کربلا را کرده،اما پدرم…(و باز هم این هق هق لعنتی به سراغم آمد…)-خاله جان قصه نخور ،درست می‌شه ...ان شالله با آقاتون میریخلاصه چند روز گذشت و هر چه اصرار میکردم بی فایده بود…آری..دیگر نمی‌توانستم بروم...ولی هنوز امید داشتم...تا اینکه روز رفتن همسرم فرا رسید ...باورم نمیشد قرار بود تنها برود...اما رفت...بی من…!...مرهم واسه چشم ترم می‌خوام…≠♫حال دلم بده، حرم می‌خوام?≠♫حال دلم ،خیلی بده?≠♫جا موندم از غافله بازم?≠♫کرب و بلای تو شده ≠♫تو این روزا همه نیازم≠♫چاره ندارم میدونم باید بسوزم و بسازم?≠♫جانم حسین⁦❤️⁩≠♫جانم حسین≠♫جانم حسین جان≠♫..دل بی تابم بشارت بر سال دیگر میداد و سعی در آرام کردنم داشت...سال دیگر ...هع… سال دیگر هم آمد…!چه شد؟؟کرونا؟!!ماه عشق آمد و این وامانده هنوز بساطش را جمع نکرده که برود؟؟؟؟؟؟!!!پس تکلیف ما چه؟؟؟تکلیف این دل عاشقم چه؟؟!آقا جان؟!...چه شد؟؟نمی‌خواهی ما را به خانه ات راه بدهی؟!نمی‌خواهی این بنده ی روسیاهت را ببینی؟؟!آقا جان….تو رو خدا با دل ما نکن این کار را...شما رویت را از ما برگردانی، به که رو آوریم؟؟؟آقا جان...نگذار آرزوی دیدن کربلایت به دلممان بماند…..معلومه کاری نداری بامن ≠♫وقتی همه اومدن الا من≠♫همه شدن زائر تو به غیر من که رو سیاهم≠♫از دوری حرم ببین لبریز اشک و سوز و آهم≠♫آقا ،جان رقیه بطلب عمریه آقا چشم به راهم≠♫..میدانم...دلت گرفته از ما نه؟؟خیلی بدیم…. نه؟!!آن طور که می‌خواستید نبودیم آقاجان…به خدا هممون روسیاهتیم آقا جان..اما.رحمی بکن به چشمای زارم≠♫خیلی بدم، اما دوست دارم⁦❤️⁩≠♫تا کی تحمل بکنم؟!تلخی درد روزگارو≠♫بهم بگو ،که تا به کِی، باید نبینم کربلا رو?≠♫آخر میمیرم از غمت ,کی میشه دعوت کنی مارو?≠♫جانم حسین≠♫جانم حسین≠♫جانم حسین جان≠♫...(تو رو خدا دعا کنید هر چه زود تر این کرونای لعنتی گورش را گم کنه و برههنوز باورم نمیشه که به خاطر یه ویروس ناچیز نمیتونم اونطور که می‌خوام برای آقام عزاداری بکنمنمیتونم برم پیشش!نمیتونم…آره…نمیتونم?)( آقا جان به حرمت همین شب عزیزت شر این ویروسو از سر ما کم کن? نزار آرزو به دل بمونیم ….آرزوی قشنگ دیدنت⁦❤️⁩...)الهی آمینSh❤️MsSh❤️MsFri, 21 Aug 2020 02:43:29 +0430https://virgool.ir/@khanme.ahmadi.sh/تقلب-فراموش-نشدنی-iviwhhkwu7osامشب یهو یاد یه خاطره ی باحال افتادم که دلم نیومد با شما به اشتراک نزارم!کلا من آدمی نیستم که اهل تقلب باشه(مخصوصا الان که متنفرم از این کار?)، اگه اندک تقلبی هم کردم مال دوران جاهلیت بوده!!?اما امشب می‌خوام یکی از اون باحالاشو (البته برا خودم⁦☹️⁩(شاید برای شما اصلا هم باحال نباشه !))براتون تعریف کنم?یادم میادکلاس نهم که بودیم(دوره راهنمایی بهترین دوران زندگیم بود(البته الان بهش نمیگن راهنمایی?))یه روز قرار بود معلم آمادگی دفاعیمون اَزمون امتحان بگیره.از اونجایی هم که ما حتی لای کتابم باز نکرده بودیم تصمیم گرفتیم سفید بدیم! وقتی معلم اومد بعد از مقداری التماس برای لغو امتحان و همانا نپذیرفتن این خواسته ،خواستار آماده ساختن برگه های سفید جهت نوشتن سوالات امتحان شد!ما هم خنده ای ریز کرده و برگه ها را آماده ساختیم!!(بریم تو محاوره ای خودمون?)خلاصه معلم هم شروع کرد به گفتن سوالات؛ ما هم نوشتیم...بعد از اتمام سوالات همه شروع کردن ادای نوشتن رو در آوردن و هیچکس واقعنی هیچی نمی‌نوشت.معلم هم که زیر چشمی مارو زیر نظر داشت متوجه این توطئه شد!!⁦⁩⁦?‍?⁩⁦⚔️⁩بعد از گذشت دو سه دقیقه با لحنی جدی و صدای کلفت گفت :«ورقه هاتونو بزارید زیر میز و کتاباتونو فقط ۵ دقیقه!فقط ۵ دقیقه باز کنید و بخونید و بعد بقیه امتحانتونو بدید!!»آقا ما هم خوشحال کتابارو باز کردیم و شروع کردیم جواب سوالاتو خوندن...حالا مشکل قضیه اینجا بود که ما از فرط استرس زیاد هیچی نمی فهمیدیم ونمیتونستیم حفظ کنیم برای همینم شروع کردیم به نوشتن تقلب!!!!!??تا دقیقه آخر مینوشتیم تا اینکه معلم گفت وقت تمومهولی من هنوز داشتم می‌نوشتم که معلم اومد کتابمو گرفت و گفت:« دخترم گفتم که وقت تمومه»(و تقلب های من در آن گنجینه ی با ارزش جا ماند??)خلاصه برگه ها رو برداشتیم و شروع کردیم به خالی کردن هرچی یادگرفته بودیم...من که تو جواب یکی دو سوال مونده بودم از بغل دستیم خواستار کمک مردمی شدم!!اونم جواب یکیش که کوتاه بودو شفاهی گفت و جواب یکی دیگرو کتبی روی استیک نوت(از این برگه رنگی های چسبونکی) نوشت و داد بهم .?آقا حالا ما مگه دست خط اینو میتونستیم بخونییییم!)))خلاصه هر چی تلاش کردم دیدم نمیشه خوندش !وقتم تموم شده بود.منم دیدم چاره ای ندارم و همون برگرو چسبوندم رو ورقه ی امتحانم!??با چهره ی مظلومی پیش معلمم رفتم و گفتم:«خانم...من این سوالو وقت نداشتم از چک نویسم وارد برگه کنم برای همینم همینجوری چسبوندمش ایرادی نداره؟!»اونم گفت نه اشکال نداره بده برگتو... و دادم.خلاصه چیکار دارین دیگه از اون امتحان نمره کاملو گرفتم و باعث شد برای همیشه تو خاطرم بمونه این روز??...ولی شما به دید یه پند و نصیحت نگاه کن به داستان و تقلب نکن !!!??والا باز تشویق نشید برید از این کارا بکنید گناهش بیوفته گردن ما!!?? ان شالله خدا هم مارو ببخشه بابت این کارامون?و دانش آموز متقلب نصیبمون نکنه?!Sh❤️MsSh❤️MsSat, 15 Aug 2020 01:57:23 +0430https://virgool.ir/@khanme.ahmadi.sh/یه-روز-خوب-همراه-با-بهترین-دوست-taaoadol36hjامروز دوستم بهم زنگ زد...خیلی ناراحت بود آخه خبر تعویق کنکورو بهش داده بودند.?شاید این خبر برای شما یه چیز عادی و معمولی باشه اما برای کسی که دو سال عمرشو گذاشته پای اون و منتظره هر چه زود تر از شرش خلاص شه، می‌تونه مثل یه کابوس باشه......بهم گفت نیاز دارم برم با یکی درد و دل کنم...میای عصر بریم یه سر آستان شهدا؟!!گفتم چرا که نه ولی قبلش بیا خونمون یکم ببینمت حالتو خوب کنم??خلاصه اینکه عصر شد و اومد خونمون...مثل دو تا جفت عاشق که انگار چند ساله همو ندیدن(حالا یه ماهم نمیشه از آخرین دیدارمون??) ذوق زده شده بودیم و پریدم بغل هم(کرونا:???)خلاصه یه گپی با هم زدیم و راهی مصلی شدیم⁦??‍♀️⁩⁦??‍♀️⁩یکی یکی بالا سر شهدا رفتیم و فاتحه ای خوندیم تا رسیدیم به سر خاک شهید شمس آبادی.همونجا خیمه زدیم و یه نیم ساعتی صحبت کردیم(البته بیشتر مریم دوستم صحبت کرد.آخه خیلی شاکی بود ،از خیلی چیز ها ،از بعضی آدما!...)بلند بلند درد و دل میکرد...گفتم مریم یکم آروم تر?ممکنه کسی بشنوه??گفت من سه شنبه اومدم که خلوت باشه و بتونم بلند و راحت حرف بزنم تا خودمو خالی کنم⁦☹️⁩?یه نگاه به دور و بر انداختم و دیدم واقعا کسی نیست!راحتش گذاشتم تا حرفاشو بزنهوقتی چشمم به عکس شهید شمس آبادی افتاد ،حس کردم داره نگامون می‌کنه و به حرفامون گوش میده (خیلی حس خوبی بود ،مخصوصا صدای آروم مداحی هم از گوشی دوستم پخش میشد)همش با خودم کلنجار میرفتم و سوال می‌پرسیدم که آخه چرا باید اون نفری که مریم باهاش درد و دل کنه شهید شمس آبادی باشه!!؟?بالاخره لا به لای حرفاش فهمیدم که بعلههه ،شهید عزیزمون یه پسر که نه ،یه شاه پسری داره که با یه بنده خدایی دوست جیک تو پیکه این رفیق ماهم دلش پیش همون بنده خدا گیر کردهدلش میخواست فقط یه نشونه از اون بنده خدا بهش بده که آره ،این حسی که تو داری یه طرفه نیست.این انتظاری که تو داری یک سویه نیست.عشق واقعا چیز عجیبیه.گاهی وقتا می‌تونه یه آدمو از پا در بیاره و گاهی وقتا هم می‌تونه انرژی فوق العاده ای به آدم بده البته عشقی که معشوق در کنارت نباشه سخته!من خودم از این عشقای امروزی و خیابونی متنفرماز اینایی که ورد زبون پسرای امروزی شده?نه!من حرف از این عشقا نمی‌زنم.صحبت من روی اون عشقای ناب مذهبیهمیدونید...عشق خیلی درد سر سازهتوی فرهنگ و آیین و مذهب ما اگه یه پسر عاشق سه می‌تونه راحت بره خواستگاری اما تا حالا فکر کردید اگه یه دختر عاشق شه چی میشه؟!!اون که نمیتونه خودشو خورد و کوچیک کنه و پا پیش بزاره و بره بگه :آقای فلانی خبر دارید شما چند صباحیست دل من را به امانت برده اید؟!(مثلاً خواستم ادبیش کنم???)پس باید چیکار کنه ها؟؟؟مخصوصا اگه طرف مقابلشم یه چوب خشک باشه که هیچی از احساس سرش نشه؟!!اما میدونید من چجوری خودمو. قانع میکنم در جواب این سوال؟!میگم خدایی که دل پاک یه بندرو عاشق کرده حتما دل معشوقشم عاشق می‌کنه تا این دو تا کفتر عاشق به هم برسند!اصلا تو قرآن هم یه آیه ای در این باب داریم که الان حضور خاطر ندارم چه آیه ای بود.برگردیم سر مزار?خلاصه بعد از نیم ساعت درد و دل پاشدیم و عزم برگشت کردیم.گفتم تا موقعی که مامانت میاد دنبالت بیا یه سر با هم بریم خونه مامانمشون.اونم قبول کرد و پیاده راهی خونمون شدیم.تو راهم کلی باهم حرف زدیم.اصلا انگار حرفای ما تمومی نداره!!خلاصه رسیدیم خونه و تا طفلی خواست چادرشو در بیاره مامانش زنگ زد و گفت حاضر شه بیاد بیرون که اومده دنبالش ???انگار قسمت نبود یه چایی با هم بخوریم??⁦☹️⁩بعد از حدود دو ساعت پیام داد که شاید باورت نشه اما کنکور همون زمان خودش برگزار میشه??منو داری حالا?انقدرررر خوش حال و ذوق زده شده بودم که نگوگفت میبینی سه شنبه های آستان همیشه جواب میده.(قربون این شهدا برم که هوامونو همیشه دارن⁦❤️⁩)خلاصه خدارو کلی شکر کردم بابت این موضوع و ازش خواستم موضوع دومم درست کنه دیگه خودش?دعا کنید ان شالله این دوست خوبمون به آرزوهای قشنگش برسه و عاقبت به خیر شه⁦❤️⁩یا علی✋ Sh❤️MsSh❤️MsWed, 12 Aug 2020 01:15:00 +0430https://virgool.ir/@khanme.ahmadi.sh/معلمی-شغل-نیستعشق-است-xlydwqfpmtevاگر میخواهی وارد عرصه معلمی شوی،با عشق وارد شو؛چرا که قرار است نسل آینده زیر دستان تو بزرگ و تربیت شوند و آینده ی کشور را رقم بزنند!پس خودت و حرفه و هنرت را دست کم نگیر.? چرا معلم شده ای؟?? برادر و خواهر معلم! در حالى كه فرصت‏ ها چون ابر مى‏ گريزند و زمان همچون كودكان پا برهنه در كوچه ‏هاى شهر مى‏ دود و ما در كار تماشاى «خسران» خويش، در معامله ‏اى كه هر ثانيه، «هستى» را با «نيستى» مبادله مى‏ كنيم، آيا لحظه‏ اى انديشيده ‏اى؟ ?و با طرح چند سؤال از خويش، ابرهاى بارور در گذر زمان را به «باريدن» و سيراب كردن، واداشته‏ اى تا در بارش زلال آن به «رويش» و «فلاح» برسى؟ ? كه ... «كه هستى»، «چه مى‏ كنى»، «براى كه كار مى ‏كنى»، «چرا كار مى‏ كنى»، «در كجا هستى»، «به كجا مى ‏خواهى بروى»، «به كجا رسيده‏ اى» و «به كجا رسانده‏ اى»؟!!? بگذار، صميمانه از تو بپرسم اين سؤال را كه، راستى، «چرا معلم شده ‏اى؟»? انگيزه و نيت تو براى انتخاب اين كار چه بوده است؟ آيا معلمى را به عنوان يك «شغل» همانند ساير شغل‏ ها، براى كسب درآمد گزيده ‏اى؟ ? آيا در طلبِ يك كار به اصطلاح بى ‏دردسر و با چند ماه تعطيلى با مزد و مواجب، بوده‏ اى؟ ? اگر چنين است، در خويش، تجديد نظر كن و مسئوليت خدايى و انسانى‏ ات را به خاطر آور، كه تو همانند يك كارمند اداره نيستى.? تو با «انسان ‏هايى» سر و كار دارى كه بسيارى از مسائل «زندگى» شان را از تو مى‏ آموزند، اعمال و حركات تو را الگو قرار مى‏ دهند. ? بخش عظيمى از شخصيت‏ شان را «حرف ‏ها» و «رفتار» «تو» مى‏ سازد. ? اگر فاسد باشى، نسل‏ هايى را فاسد كرده‏ اى و اگر صالح باشى، نسل‏ ها را اصلاح كرده ‏اى.? معمولا سؤال مى ‏شود كه در كلاس چگونه بايد بود؟ در حالى كه سؤال مهم‏ تر اين است كه اساسا، چرا بايد معلم بود؟? ما تا نقش انسان در هستى را درك نكرده باشيم، نقش معلم در كلاس را نخواهيم فهميد. تا چرا بودن انسان پاسخ نگيرد، چگونه بودن او جواب نخواهد گرفت.? آيا نقش تو، تعيين كننده شغلت بوده است؟? چگونه میتوان از يك معلم، «صبر» و «تحمل» و «فداكارى» و «از خود گذشتگى» انتظار داشت، در حالى كه نداند «چرا بايد صبور و ايثار گر باشد»؟!? «وَ كَيْفَ تَصْبِرُ عَلى ما لَمْ تُحِطْ بِهِ خُبْراً »؛ و چگونه صبر میكنى به آنچه احاطه نكرده‏ اى به آن از راه دانش؟!? استاد علی صفایی حائری (عین_صاد)? کتاب تربیت کودکSh❤️MsSh❤️MsTue, 11 Aug 2020 14:15:35 +0430https://virgool.ir/@khanme.ahmadi.sh/التماس-تفکر-uocx66bbwc0f ?تصویر بالا ترافیک صبح روز پنشنبه هفته گذاشته است به سمت شمال! ?تصویر پایین با رعائت پروتکل های بهداشتی در قرائت دعای عرفه . ولی خداییش از شمال برگشتید در ایام محرم مثل مگس رو کثافت ها نشینید چون در اوج کرونا برای لذت و خوشگذرانی بیخیال شمال نشدید . موج دوم کرونا از سفر های چند روز تعطیلی ۱۴ و ۱۵ خرداد بود که مردم عزیز رفتن شمال برای تفریحات...\:الان موج دوم که چند روزی رو به کاهش شدن داره میره ولی باز مردم عزیز توی این چند روز رفتن شمال و تفریحات..(:نتیجه این کار میشه موج سوم کرونا که از دو هفته دیگه شروع میشه ..این رو گفتم تا بدونیم همزمان با شروع محرم کرونا زیاد میشه و این تقصیر هیئتی ها نیست.Sh❤️MsSh❤️MsTue, 11 Aug 2020 13:54:16 +0430https://virgool.ir/@khanme.ahmadi.sh/سیاستگذاری-تحول-در-نظام-آموزشی-mf1cn8u8diruچرا تحول اساسی در نظام آموزش و پرورش رخ نمیدهد؟!?چرا اینجا هستیم؟ چرا دائما "دم" از تحول می زنیم اما تحولی نمی بینیم؟ چرا سخن از تحول سکه رایج و ورد زبان مسئولان ماست و ما تنها در ساختن "گفتمانی" به نام تحول ید طولا پیدا کرده ایم؟▫️البته انصاف باید داد یک گام جلوتر هم رفته ایم و "سندهای"تحول هم نوشته‌ایم! اما تحول را "تجربه" نکرده ایم و "داغ" تحول کماکان بر دلهایمان مانده است! چرا؟▫️دلایل مختلفی را می بتوان برشمرد. اینکه شاید حقیقتا مدیران ما طالب و خواهان تحول نبوده اند و در یک چنبره گفتمانی ناگزیر به هم نوایی شده اند. یا اینکه ایده های تحولی که دنبال آنها بوده ایم عقیم، معیوب، نابسنده و نابجا بوده اند. و یا اینکه مشکل به بار نشستن ایده های تحولی کمبود منابع و ابزارهای مورد نیاز بویژه منابع مالی بوده است. بالاخره، شاید ترکیب پیچیده ای از همه این عوامل و عوامل دیگر را بعنوان دلیل ناکامی در تحول و درجا زدن بدانیم.▫️نظر من اجمالا این است که مشکل اساسی و توضیح دهنده وضع موجود هیچیک از این ها نیست. گرچه همه آنها می تواند در توضیح بخشی از وضعیت فروبسته نظام آموزشی را توضیح دهد و نوری بر آن بتاباند. اما بخش عمده این موقعیت مساله دار تاریک می ماند.▫️به باور من ما در فهم نسبت به "چگونگی" اجرای سیاست های تحولی مشکل اساسی داریم. یا از آنچه در پی اجرای سیاست های تحولی باید شاهد باشیم فهم به غایت غلطی داریم و همین سبب درجا زدن و ناشدنی جلوه کردن تحول شده است.▫️مدیران ما متاسفانه اجرای سیاست های تحولی را به منزله "یکدست" ساختن یا "یک شکل" ساختن نهادهای آموزشی و تربیتی در همه ابعاد و مظاهر آن می پندارند. با فکر می کنند تحول در عمل و اجرا یک "ریخت" واحد و ثابت دارد و هر نهاد یا واحدی که "آن ریختی" نباشد از تحول حظ و بهره ای نبرده است!▫️مدیران ما متاسفانه از "کثرت" گریزانند! ما از کثرت می ترسیم! بعبارت دقیق تر کثرت در وحدت و وحدت در کثرت را باور نداریم. به دیگر سخن سیاست های تحولی را از جنس "ریل گذاری" نمی‌دانیم و نمی‌بینیم. بر روی ریل انواع قطار ها و انواع واگن ها در حرکت هستند یا می توانند باشند. تندرو/ کندرو، شب رو/ روز رو، منو های مختلف، صندلی های گوناگون و تنوع های بالفعل و بالقوه دیگر. مدیران ما در مقام تمثیل می خواهند فراتر از تجویز ریل، واگن های یک اندازه، یک شکل، یک رنگ، یک جنس، و یک طرح را روی ریل قرار دهند تا آرامش خاطر پیدا کنند! این یعنی فهم غلط داشتن از اجرا یا تعدد و کثرت در "برند‌ها" را باور نکردن و قدر آن ها را نشناختن!▫️واقعیت این است که تحول می تواند برند‌ها یا جلوه‌ های گوناگونی داشته باشد. کما اینکه هم اکنون نیز چون نیک بنگریم در صحنه آموزش و پرورش دولتی و غیردولتی، و البته عمدتا غیردولتی، این گونه‌گونی آشکارا دیده می شود. خلاقیت ها در قالب "برنامه های عمل" مختلف بروز و ظهور یافته و در حال اجراست. بازهم اگر نیک بنگریم در اکثریت قریب به اتفاق موارد این تنوع در تم ها یا برند‌ها در اصولی که می توان آنها را اصول تحولی یا "منشور تحول" نامید مشترک هستند. یعنی مثلا بر پرورش حس دینی تاکید دارند اما با سبک و سیاق خاص. بر تبدیل شدن مدرسه به کانون توسعه محله تاکید دارند اما با ابتکارات و طرح و نقشه ویژه، مهارت اموزی را پاس می دارند اما با مدل خلاق و نوآورانه.▫️بیان دیگر آسیب شناسی مورد تاکید من، تاکید و اصرار بر اجرای "بالا به پایین" تغییرات با همان انگاره و نگاه صُلب تک ریختی است. لذا سیاست های اجرایی، و نه الزاما خود سیاست ها، به بزرگترین مانع برای ایجاد تغییر و تحول بدل شده است. با ندیدن و به رسمیت نشناختن گونه ها یا جلوه های مختلف تحول بزرگترین ظلم را در حق نظام آموزشی و عوامل تحول خواه و خلاق روا می داریم. یعنی در عمل بر کنش های اصیل تحولی و ظرفیت های فاخری که در این جهت فعال هستند خط بطلان می کشیم. چون از "کثرت" هراسان هستیم. ▫️برپایه این تحلیل ما بیش از هرچیز نیازمند تحول در نگاه به اجرای سیاست های تحولی در راستای پذیرش کثرت و تشویق و ترغیب برندهای گوناگون همسو با "منشور تحول" هستیم. این همان سیاست مدرسه محوری هم هست.▫️البته اگر نگاه عوض شود و سیاست اجرای هماهنگ با اصل کثرت(در وحدت) مقبول افتد، خواهیم دید که لوازمی دارد که باید شهامت ایستادن در پای آن لوازم  را نیز داشته باشیم. از جمله نگاه به شان و حیثیت "حاکمیتی" آموزش و پرورش نیاز به بازبینی دارد که در جای دیگر به شرح آن پرداخته ام. برای شرح این تغییر چرخش از "مدل حاکمیتی بسته" به "مدل حاکمیتی باز" را پیشنهاد کرده ام‌.⁦✍️⁩دکتر محمود مهرمحمدیSh❤️MsSh❤️MsTue, 11 Aug 2020 02:22:03 +0430