<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Khaled Romi</title><link>https://virgool.ir/feed/@khaledromi916</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 14:13:02</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/122917/avatar/avatar.png</url><title>Khaled Romi</title><link>https://virgool.ir/@khaledromi916</link></image><item><title>چند سوال شاید نه چندان معمولی</title><link>https://virgool.ir/@khaledromi916/چند-سوال-شاید-نه-چندان-معمولی-jt8buzjfvwfq</link><description>همیشه به خودم گفتم بهشت چه جور جایئه؟ پر از ادم های خوب ؟و تا اونجا که تخیلم اجازه میده پر از قصرهای بزرگ بر اساس خوبیهایی که انجام دادیم و اونطوری که قرآن گفته، جایی که پر از حوری که 24ساعته(اگه زمان ساعت اونجا شبیه ساعت اینجا باشه همون60دقیقه که بعید می دونم ) در حال سرویس دادن هستن  و انگور و نهرهای عسل و وو ؟و آدم های خوب؟؟؟...هممم....خب آدم های خوب کیا هستن؟ پیامبران و ائمه که جدا ،یعنی همین ادم های خوب دور اطرافمون؟ بقال ، پزشک ، نانوا و خواهر و بردار و دوستان و کارگر،مداح و اخوند و مهندس و صاحب خونه و رئیس های اداره ها و ووو یعنی قراره توی بهشت هم با این ادما تا ابد زندگی کنیم یا همسایه باشیم؟ هممم...ولی خب اگه ما مردم خوبی هستیم ،پس چرا اینجا بهم کمک نمیکنیم و بفکر هم نیستیم ؟ اگه ما ادم خوبی هستیم چرا وضع جامعه مون اینه؟(از نظر اخلاقی خیلی اومدیم پایین)صاحب خونه ما هم ادم خوش برخوردو مهربونی هست و همه بهش احترام میزارن،زیاد اهل مسجد رفتن نیست ولی نماز و روزه ش به راه هست.ولی خب سرسال مبلغ اجاره خونه رو مقداری برد بالا با اینکه درامدم ثابت مونده و بهشون گفتم نمیتونم (و قبول نکردن یعنی یا پاشو یا قبول کن).به اجبار قبول کردم ولی همون اندک کارهای کوچیکی (مثل خریدن گوشت و تفریح و مهمانی رفتن) رو دیگه نمیتونم انجام بدم.یعنی از پس هزینه هاشون بربیام.و روزگار رو به سختی گذروندم.اگه هر دوی ما مردیم و رفتیم بهشت چطور میتونیم توی چشم هم نگاه کنیم در حالی ک تو زمین تحمل تو چشم همدیگه نگاه کردنو نداشتیم؟ما ادما چطور روی زمین تحمل همدیگه رو نداریم، حوصله همو نداریم بعد مثلا قراره توی بهشت خدا پیش هم باشیم؟(حالا همسایه یا هر چیز دیگه ای)چند سال پیش توی صف ی بودم(از صف های معمولی ای که مردم برای همه چی میگیرن،صف کوپن ، صف گوشتف صف شکر و...) صف طولانی  ای بود ، بعد چند نفر جلویی با هم بحث و جدل کردن و ناخاسته از صف اومدن بیرون ،منم زرنگی کردمو رفتم جلو.جلوی جلو. و بعد چند دقیقه نوبتم شد و بعد که الفرار و خوشحال از این زرنگی.بعد اون ماجرا بیشتر وقتا بخودم میگم ، توی بهشت هم میشه از این زرنگ بازیا در اورد یا کلا اونجا آدم از این رفتارا منزه ست؟ وجدانم هنوزم شماطتتم میکنه بابت اون زرنگی</description><category>Khaled Romi</category><author>Khaled Romi</author><pubDate>Fri, 17 Jan 2020 23:29:24 +0330</pubDate></item></channel></rss>