https://virgool.ir/feed/@khabarnamesutنشریۀ رسمی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی شریفfa2026-11-11 02:26:26https://files.virgool.ir/upload/users/248931/avatar/RoOKpv.pnghttps://virgool.ir/@khabarnamesuthttps://virgool.ir/@khabarnamesut/همه-برای-من-نه-ما-tm3vu65kmvlfدرس‌هایی از سازماندهی یک جنبش ترقی‌خواهگرچه در انتخابات مقدماتی حزب دموکرات آمریکا برنی سندرز نتوانست به نامزدی حزب دست یابد اما توانست که بر برنامه‌ی حزبی دموکرات‌ها اثرگذار باشد و آن را از یک برنامۀ حزبی میانه‌رو به سمت چپ متمایل کند. اتفاقی که حتی کنش سیاستمداران حزبی را نیز تغییر داد و نکاتی را برای آن‍‌ها جذاب کرد که پیش‌تر از آن فرار می‌کردند و یا حداقل نسبت به آن بی‌تمایل بودند اما شاید جالب باشد که بدانیم داستان این اثرگذاری چگونه شکل گرفت؟ سندرز توانست با کمک ارتش دیجیتالی خود، مواضع حزبی دموکرات‌ها را جابه‌جا کند و اصطلاحا، دموکرات‌های شرکتی (جناحی از حزب که ارتباطات گسترده با وال‌استریت دارند) را کمرنگ کند. سندرز در دوران انتخابات خود وعده داده بود که به اینترنت پرسرعت هم مانند آب، برق و فاضلاب نگاه کند که جزو سازمان‌های خدمات عمومی خواهند بود. از همین جهت، او نمی‌تواند فرصت‌ها در این فضا را نادیده بگیرد. او هم در صحنۀ عمومی و هم در نحوۀ ساماندهی نیروهای خود از این ابزار بهره می‌گیرد.نمایش بیرونی جنبشاز زمان آغاز اولین مبارزات انتخاباتی ریاست جمهوری سندرز در سال 2016، پایگاه پشتیبانی عظیم آنلاین او به منبع قدرتی بی‎نظیر تبدیل شد، چیزی که البته به دست آمدن و همچنین حفظ‌ش برای 2020 ساده نبود و البته از سوی رقبای داخل حزبی نیز با انتقاد همراه بود. دموکرات‌هایی که گاه با واکنش‌های طرفداران سندرز مواجه شده بودند و می‌گفتند که این کمپین اینترنتی موجب آزار آن‌ها شده است. سرزنشی که البته خیلی هم دور از واقع نبود، گاهی اعضای کمپین به طرفداران دیگر رقبا حمله می‌کردند، اطلاعات شخصی آن‌ها را منتشر می‌کردند و با تهدید یا کارهای دیگر، فضا را برای آنها تنگ و تلخ می‌کردند. نیویورک‌تایمز، از رسانه‌های نزدیک به دموکرات‌های شرکتی، به نقل قولی از وکیلی در پورتلند اشاره می‌کند که پس از مشاجره با طرفداران سندرز در یک سایت بررسی آنلاین، درجه کسب و کارش سقوط کرد. این موضوع آنقدر در جدال‌ها و مصاحبه‌ها با سندرز تکرار شد که سندرز مشخصا در برابر آن واکنش نشان داد و اندکی پس از اعلام نامزدی در انتخابات ریاست جمهوری در فوریه 2019 نامه‌ای برای حامیانش فرستاد و گفت که «من می‌خواهم صریح بگویم که قلدری و آزار و اذیت از هر نوع و در هر فضایی را محكوم می كنم». موضوعی که بعدا از سوی سخنگوی کمپینش، سارا فورد نیز مورد تاکید قرار گرفت و بیان کرد که همانطور که سناتور با صدای بلند و واضح گفته است، در انقلاب سیاسی جایی برای آزار و اذیت آنلاین نیست.طرفداران سندرز که عموما با گل سرخ شناخته می‌شوند و در گروه‌های سوسیالیست‌های دموکرات آمریکا (DSA) حضور دارند، در کانال‌های خصوصی اسلک (Slack) و در ردیت (Reddit) جمع می شوند، به راحتی هماهنگ می‌کنند، و میم‌ها، اخبار و جوک‌ها را ارسال می‌کنند. در یکی از این گروه‌های آنلاین، 384 هزار طرفدار سندرز در گروه SandersForPresident در Reddit حضور دارند در حالی که همزمان با پایان کمپین سندرز، این عدد برای طرفداران بایدن 3100 نفر بود. این در حالی است که سندرز می‌گوید که خود روی موبایلش، توییتر یا برنامه دیگری ندارد اما از قدرت پلتفرم آنلاین خود آگاه است. وی به هیئت تحریریه نیویورک تایمز گفت:«با توجه به این واقعیت که تعداد دنبال‌کنندگان شبکه‌های اجتماعی من بیش از همه مخالفان من است، حدس می‌زنم که ما در این زمینه کاری درست انجام می‌دهیم». سندرز، سالیان درازی است که بر قدرت جنبش‌های توده‌ای اتکا می‌کرد و عضوی از آن بود، استفاده از حرکت‌های آنلاین لزوما غیرمعمول نیست، حتی اگر عملکرد همۀ بخش‌های این جنبش آنلاین را به خوبی نشناسد. عملکرد کمپین سندرز به گونه‌ای بوده است که موجب شده، برای بعضی از طرفداران سندرز، طرفداری آنلاین از او به شکل یک شغل تمام وقت تبدیل شود. رودنی لتستتر، بازنشسته 62 ساله در ایلینوی به همراه همسرش حدود هفت ساعت در روز را صرف اداره‌ی ده‌ها گروه در شبکه‌های اجتماعی طرفدار سندرز می‌کنند.رو خانا، رئیس مشترک مبارزات انتخاباتی سندرز هم بر این باور است که همان طور که اینترنت کمک شایانی به ریاست جمهوری ترامپ و اوباما کرده است، توانسته که سندرز را به عنوان نیروی موثر مطرح کند. او می‌گوید که اگر رسانه‌های اجتماعی و استفاده از ایمیل نبود، برنی سندرز هم هرگز رقیب اصلی نمی‌شد. او از این مسیر به عنوان برداشتی کلی برای آینده‌ی کنشگری سیاسی می‌گوید. موضوعی که شاید نقطه‌ی عطف تغییر نیز باشد.چگونه اینترنت وارد داستان شد؟ستادهای انتخاباتی در آمریکا –و البته هرجا- همچون یک کسب و کار هستند که باید بتوانند به بهترین شکل منابع مالی و انسانی را سازماندهی کنند، تبلیغات موثری داشته باشند و ... برنامه‌هایی که هر کدام نیاز به تامین مالی دارد. عموما ستادهای انتخاباتی برای جذب کمک‌های مالی سراغ پولدارها می‌روند، یک مذاکرۀ موفق در اینجا می‌تواند منابع زیادی عاید ستاد انتخاباتی کند اما همین جنس مذاکره برای دریافت کمک انتخاباتی از طبقات پایین‌تر، با توجه به احتمال شکست و البته میزان کمک احتمالا به صرفه نیست. اما اینترنت شرایط را تغییر داد، هزینۀ درخواست کمک را به شدت کاهش داد و همزمان، اجازه می‌داد که تعداد افراد نیز زیاد شوند. اولین نمونه‌های این چنین کمپینی برای جذب منابع مالی را هاوارد دین در سال 2004 انجام داد. او چیزی را به سیاست وارد کرد که البته بعدا در کمپین هیلاری کلینتون، علیه او و کلینتون‌ها، نزدیک‌ترین اعضای حلقۀ دموکرات‌های جناح راست وارد عمل شد. او در این باره گفته بود که «اینترنت جادو نیست، بلکه فقط ابزاری است که می توان برای انجام کارها متفاوت عمل کرد». در سال 2008 اوباما در حزب دموکرات و ران پال؛ از حزب جمهوری‌خواه بر مبنای اینترنت توانستند فعالیت کمپین خود را گسترش دهند. این نحوه‌ی جمع‌آوری کمک برای مخالف گروه‌های قدرتمند لابی فرصتی استثنایی بود و در 2016 و 2020 به سندرز کمک کرد.اینترنت، یک ابزار لشگرسازیبرای درک بهتر اتفاقی که سندرز رقم زد، خوب است به اواخر سال 2003 برویم. زمانی که زک اگزلی سوار بر دوچرخه خود در واشنگتن حرکت می‌کرد و خود را به تور شش گردهمایی پایتخت که هواداران هاوارد دین در سایت شبکه Meetup ترتیب داده بودند، می‌رساند. بسیاری از آن‌ها در کافه‌ها برگزار می‌شد و برای اولین بار در عرصۀ سیاسی آمریکا بود که فعالیت آنلاین به طور سیستماتیک در دنیای واقعی بازتولید می‌شد. با افزایش محبوبیت کاتالیزوری اینترنت توسط دین، اگزلی شاهد دردسرهایی بود که در مسیر پیش رو قرار داشتند. نشانه‌هایی از یک چرخش غیرقابل تحمل به سمت آنتروپی وجود داشت و نکته‌ی آزاردهنده آن بود که بهترین افراد، بیشترین وقت را در اختیار نداشتند. این همانجایی است که می‌توان به عنوان فضای آزارگری اینترنت بدان اشاره کرد.در آن زمان، اگزلی هم کوله‌باری از تجربه داشت. او در انتخابات پیشین نیز از اینترنت استفاده کرده بود. او در انتخابات 2000 یک سایت با نام gwbush.comراه‌اندازی کرده بود. ایده مشخص بود، یک سایت طنز-و نه فقط طنز، بلکه تمسخر- سیاسی که بوش را محل حملۀ خود قرار داده بود. توجه کنید که انتخاب این فضا به عنوان اولین پلتفرم آنلاین بود و هنوز در این دوران، خبری از شبکه‌های اجتماعی نبود. این سایت البته با واکنش بوش همراه شده بود و گفته بود که برای آزادی باید محدودیت‌هایی وجود داشته باشد. با پیروزی بوش، فعالیت‌های اگزلی هم ادامه یافت. او به فعالین ضد جنگ کمک کرد که بتوانند دادخواست‌های خود را علیه جنگ عراق به کنگره بدهند. این کار از طریق سایت‌های جمع‌آوری امضا MoveOn.org انجام شد. او بعدا هم پس از اینکه اعضای پایگاه MoveOn در مقدماتی آنلاین به حمایت از دین رأی دادند، اگزلی در دفتر خود در بورلینگتون جزئیات استفاده از تخصص و برخی از ابزارهای MoveOn را با مدیر ستاد انتخاباتی دین که شیفته استفاده از اینترنت برای جذب حامیان شده بود، به اشتراک گذاشت.درس‌هایی از کمپین دین و اوبامادین اولین نامزدی بود که به سرعت از طریق اینترنت مبالغ هنگفتی را جمع‌آوری کرد و کارمندان او مشاهده کردند که بسیاری از کسانی که کمک مالی می‌کنند در سازماندهی اجتماعات محلی حامیان در Meetup هم فعال هستند اما این نرم‌افزار فاقد کارایی گروه‌های محلی برای تعیین یک رهبر واحد بود و کمپین هم هیچ نقشی رسمی در گردهمایی‌هایی که به نامش برگزار می‌شد نداشت. بکی باند، دستیار کمپین سندرز می‌گوید که شما از تجربه دین و این ایده استفاده می‌كنید كه جمع آوری پول با دلار كم می‌تواند این مشروعیت و این دوام را فراهم كند، حالا نوبت خلاقیت بود و عنصر دیگری را اضافه کردیم. همه افرادی که علاقه‌مند برنی هستند، نه تنها به او کمک مالی می‌کنند بلکه می‌توانند برای انجام برخی از کارهای انتخاباتی نیز کمک کنند.باند آن را «سازماندهی بزرگ» می‌نامد، یك دستگاه ملی داوطلب كه توسط یك سری نوآوری‌های فنی ظاهراً كوچك فراهم شده است. اگزلی از این ایده به عنوان آرزوی تحقق نیافتۀ جنبش‌های وال استریت، میدان تحریر و فرگوسن یاد می‌کند. او اضافه می‌کند که ما محدودیت‌های مدلی را دیده‌ایم كه می‌گوید اگر فقط افراد زیادی را به انجام کاری وا می‌دارید - فقط در خیابان‌ها سیل ایجاد می‌كنید. او با اشاره به مصر معتقد است که بدون ایجاد سازمانی که بتواند رهبری را تأمین کند، پس از سرنگونی مبارک چه چیزی بدست می‌آورید؟ازدحام گسترده مردم در راهپیمایی‌های سندرز یکی از اصلی‌ترین موارد در پوشش تبلیغات رسانه‌ای کمپین او است، اما چشم‌گیرترین و آشکارترین آمار حضور نزدیک به 50 هزار طرفدار سندرز است که بدون حضور نامزد در جلسه سراسر کشور حاضر شده‌اند. این جایی است که سازماندهی آنلاین قدرت ماندگار خود را نشان داده است.اکسلی اشاره می‌کند که در تابستان 2019 به این نتیجه می‌رسند که شرایط را با میزان تماسی که با رأی‌دهندگان گرفته می‌شود، نسنجند بلکه با تعداد داوطلبانی كه در حال استخدام، آموزش و آزمایش هستند، ارزیابی عملکرد خود را انجام دهند. این موضوعی بود که از کمپین اوباما یاد گرفته بودند و معلوم بود که کارمندان با حقوق تمام وقت ضروری هستند زیرا آنها بسیاری از کارهای تدارکاتی استخدام، آموزش و ایجاد انگیزه را برای داوطلبان تسهیل می‌کردند.اگزلی می‌گوید آنچه که کمپین اوباما ساخته بودد واقعاً زیباست، اما همه بر اساس این ایده است که مردم آمریکا قبل از مشارکت باید آگاهی خود را افزایش دهند. داوطلبان در سازمان ادغام می‌شوند، با نقش‌ها و مسئولیت‌ها، اما هر یک از آنها یک قدم با یک کارمند فاصله داشتند. اکسلی معتقد بود که ماهیت طاقت‌فرسا و تکراری این وظیفه فضیلت هدف را تأیید می‌کند. خود اوباما هم بر این وظیفه‌ی «فداکاری مشترک» تاکید داشت. حالا وقت آن بود که تغییر رقم بخورد. سندرز در ابتدا برای جمع‌آوری زیرساخت‌های مبارزات سنتی با کارکنان حاضر در محل در ایالت‌هایی مانند آیووا و نیوهمپشایر کار می‌کردند اما فضا قرار بود تغییر کند. در سه‌شنبه‌ی بزرگ، این کارمندان ستادی نبودند که در ایالت‌ها فعالیت می‌کردند.کوربین ترنت، یک فارغ‌التحصیل از موسسه آشپزی آمریکا کامیون غذافروشی خود را برای فروش قرار داد تا بتواند خود را کاملاً به این کار اختصاص دهد. او چندین گروه متمایز را متحد کرده بود که به طور مستقل برای کمک به سندرز در سراسر ایالت تنسی ظاهر شدند. اگزلی که کاملاً از تاریخ چنین حامیانی که در اثر فلسفه‌های مدرن سازماندهی از صحنه حذف شده بودند، آگاه بود، برنامه هایی را برای سفر مستقیم به تنسی در نظر گرفت. اگزلی می‌گوید که اینجا شاهد حضور انسان سیاسی هستیم که حالا در کلیسا، در محل کار یا ... هرجایی رهبر هستند و می‌توانند که فضای سیاسی را به نفع جنبش برنی بچرخانند. کاری که ترنت با آن شروع کرده بود، جمع‌آوری امضا برای ثبت‌نام برنی در انتخابات ایالتی مقدماتی بود. کمپین تنسی برای سندرز از خلال همین کارهای داوطلبانه شکل گرفت و از طریق ابزارهای اینترنتی کنترل می‌شد. ستاد برای دورهای رای‌گیری کمک می‌کرد که داوطلبان از ایالتی به ایالت دیگر بروند، اما اصل کار بر دوش داوطلبانی بود که دیگر بخشی از کمپین بودند.همچنان جنبشآنها نه فقط در اینترنت حضور داشتند که بر اساس اصول جنبش مردمی (برای ترجمه‌ی grassroots استفاده می‌کنم که در فارسی معادل آن را نداریم) در سطح جامعه نیز حضور دارند و اینترنت برای آن‌ها بخشی از ابزار است. آنها به آگاهی‌بخشی، برندسازی، پیروزی در مبارزات سیاسی و تعمیق مشارکت سیاسی می‌اندیشیدند و در این راه نیز نسبتا موفق بودند. آنها توانسته بودند مشارکت در سیاست را گسترش دهند. آنها قدرت خود را از مردم می‌گیرند و بنابر این حداکثر تلاش آن‌ها این بود که مردم عادی را تا حد ممکن درگیر گفتمان سیاسی کند. دقیقا اینجا باید به وجه فوکویی گفتمان توجه کرد. آنها تلاش می‌کنند که وجه سیاسی هر مشکلی را بیابند و بر آن تاکید کنند و سیاست‌ورزی را راه حل معرفی کنند. این شیوۀ سازمان‌دهی بیان می‌کند که در خیابان یا پیاده‌رو با عابران صحبت کنید، برای دادخواست‌های خود امضا از مردم جمع‌‌آوری کنید. از بسیج توده‌ها برای ایمیل به مقامات دولتی استفاده کنید و برای برای تبلیغات سیاسی یا کارزارهای انتخاباتی خود جمع آوری پول از تعداد زیادی از اهداکنندگان کوچک را در دستور کار قرار دهید. سازماندهی تظاهرات بزرگ، برگزاری فعالیت‌های معطوف به رأی دادن، استفاده از شبکه‌های اجتماعی آنلاین، نمایش‌های رسانه‌ای و هشتگ زدن بخشی از این برنامه است. گزارشی که رشیده طلیب، عضو مجلس نمایندگان از میشیگان از فعالیت سیاسی فوریه تا نوامبر داده است، نشان می‌دهد که مشارکت سیاسی با چه به دست می‌آید. او می‌گوید در این مدت با بیش از 660 هزار رای‌دهنده ارتباط گرفته شد، بیش از 300هزار تماس تلفنی صورت گرفت، 42 هزار درب خانه زده شد، 260 هزار پیامک ارسال شد تا مشارکت انتخابات نوامبر به نفع بایدن باشد. انتخاباتی که شعار برنی در آن این بود، «من نه، ما»نویسنده: محمد ملانورینشریه «خبرنامه»نشریه «خبرنامه»Fri, 11 Dec 2020 15:41:36 +0330https://virgool.ir/@khabarnamesut/انتخابات-همزمان-در-سوم-نوامبر-ziizgxby6h2tدر سوم نوامبر، همزمان با انتخابات ریاست‌جمهوری در سراسر آمریکا انتخابات مجلس نمایندگان و همچنین انتخابات یک سوم مجلس سنا (به همراه انتخابات میان‌دوره‌ای دو کرسی خالی‌شده‌ی این مجلس) برگزار می‌شود. نظام سیاسی این کشور، یک ساختار سیاسی ریاستی است اما کنگره هم اختیارات ویژه‌ای دارد که به این دو مجلس اهمیت می‌دهد.کنگره است که می‌تواند بودجه دولت را مصوب کند یا حتی اعلان جنگ از اختیارات کنگره این کشور است. در انتهای سال 2018 میلادی به واسطه‌ی عدم تصویب بودجه‌ی این کشور، 35 روز تعطیلی فعالیت‌های غیرضروری دولت صورت پذیرفت. دلیل عدم تصویب بودجه، تعطیلی ناشی از بن‌بست بر سر تأمین خواسته ترامپ برای 5.6 میلیارد دلار بودجه فدرال برای ساخت دیوار مرزی بود. بنابر این انتخابات همزمان کنگره با ریاست‌جمهوری اهمیت ویژه‌ای خواهد داشت. هر دولتی که بر سر کار بیاید برای رسیدن به اهداف قانونگذارانه‌ی خود نیاز دارد تا کنگره‌ای همراه با خود داشته باشد تا در تصویب قوانین با او همکاری کند و رییس‌جمهوری نیاز نداشته باشد که مصوبات آنها را وتو کند یا به امضای فرمان‌های اجرایی اقدام نماید که ممکن است توسط دادگاه‌ها به چالش کشیده شود. همچنین رای اعتماد سنا به وزرا و قضات دیوانعالی اهمیت ویژه دارد. دیوانعالی نهادی است که می‌تواند قوانین ایالتی را ابطال کند یا فرمان اجرایی را به چالش بکشد در نتیجه ترکیب آن اهمیت دارد. هر یک از قضات دیوان، مادام‌العمر یا تا زمان استعفا عضو این دادگاه هستند و بر اساس پیشنهاد ریاست جمهوری و تایید سنا عضو می‌شوند. ترکیب نه نفره‌ی دیوان در مسائلی که گرایش ایدئولوژیک دارد، همچون سقط جنین، مهاجرت و ... می‌تواند حائز اهمیت فوق‌العاده باشد و از همین جهت برای سیاست آن کشور ترکیب سنا اهمیت ویژه دارد. برای ما ایرانی‌ها هم کنگره اهمیت دارد، زیرا در زمان تصویب برجام کنگره با اوباما همسو نبود و حتی به دنبال رد برجام بود. در همان زمان بعضی بیان می‌کردند که چون برجام مصوبه کنگره را ندارد، رییس جمهور بعدی موظف نیست در آن توافق بماند. حالا شاید اگر توافقی بین ایران و آمریکا شکل بگیرد، همسو بودن کنگره و رییس‌جمهور اهمیت مضاعفی خواهد داشت تا شاید این بار توافقی با پایان خوش اتفاق بیفتد.نکته‌ی مهم در طراحی انتخابات مجلسین آمریکا این است که نظام انتخاباتی بر مبنای هر حوزه‌ی نمایندگی، یک نماینده تعریف شده است و برنده کسی است که بیشترین آرا را کسب کند. در نتیجه در این حوزه‌ها نامزد حزب سوم احتمال برنده شدن اندکی دارد، مگر آن که انتخابات در حوزه‌هایی خاص که گرایش‌های سیاسی به سمت لیبرتارین‌ها وجود داشته باشد یا نامزد مستقلی بتواند در این حوزه‌ها خودی نشان دهد. از همین روست که انتخابات در تمامی مجالس بین دو حزب اصلی است.مجلس سنا شامل 100 نماینده است که از هر یک از ایالات پنجاه گانه، دو نماینده دارد و طول دوره‌ی نمایندگی شش ساله است. در این دور از انتخابات سنا، برای 35 صندلی رقابت برگزار می‌شود که در حال حاضر 23 صندلی در اختیار جمهوری‌خواهان است و 12 دموکرات نیز بر آن حاضر هستند. بر 65 صندلی دیگر سنا، 33 دموکرات و 30 جمهوری‌خواه حاضر هستند و دو سناتور نیز مستقل معرفی می‌شوند که در بیشتر رای‌گیری‌ها با دموکرات‌ها همراهی نشان می‌دهند. در ترکیب مجلس صد نفره‌ی سنا رسیدن به حدنصاب 50 نفر برای ریاست‌جمهوری اهمیت فراوان دارد زیرا در صورتی که در رای‌گیری‌ها رای‌ها مساوی شود، معاون رییس‌جمهور است که با رای دادن به نفع تصویب یا رد پیشنهاد، موجب تصویب قانون می‌شود. جمهوری‌خواهان امید دارند که بتوانند همچنان اکثریت سنا را حفظ کنند. اتقاقی که فعلا دور از ذهن نیست ولی تلاش‌ها برای انداختن نمایندگان جمهوری‌خواه در کمپین دموکرات‌ها جدی دنبال می‌شود. دموکرات‌ها امیدوارند چهار صندلی ایالت‌های مین، کلرادو، کارولینای شمالی و آریزونا را در این انتخابات کسب کنند و از همین جهت از تمامی کشور منابع مالی را برای حوزه‌های خاص بسیج می‌کنند. در نظام سیاسی آمریکا، رهبری حزبی آنچنان که در احزاب اروپایی وجود دارد، شکل نگرفته است و رهبر حزب در سنا و رییس‌جمهور و بعضی چهره‌های سیاسی تلاش می‌کنند وضعیت را متناسب با آنچه مفید می‌دانند یا می‌خواهند اداره کنند. نمایندگان جمهوریخواه اما با مشکلی بد مواجهند. آنها می‌دانند که خود به تنهایی نمی‌توانند تامین مالی کمپین‌های انتخاباتی‌شان را انجام دهند و از همین رو امید دارند که از ستاد ترامپ به آنها کمک شود. در نتیجه این نمایندگان مجبور خواهند بود که برای حفظ صندلی خود بیشتر و بیشتر به ترامپ نزدیک شوند، از او حمایت کنند و هر کاری لازم باشد را انجام دهند تا او از آنان حمایت کند.انتخابات مجلس نمایندگان در امسال نیز، رقابت مهم دیگر است. طول دوره‌ی نمایندگی در این مجلس دو سال است و هر ایالت بستگی به جمعیت، نماینده دارد. در انتخابات دور پیشین در سال 2018، دموکرات‌ها 235 کرسی کسب کردند و جمهوری‌خواهان 199 کرسی، یک کرسی نیز به مستقل رسید. در سال 2016، 241 کرسی در اختیار جمهوری‌خواهان قرار گرفته بود و 194 کرسی، متعلق به دموکرات‌ها بود و آنطور که اکنون به نظر می‌رسد، دموکرات‌ها می‌توانند صندلی‌های خود را عموما حفظ کنند و ترکیب مجلس را همچنان آبی نگاه دارند تا نانسی پلوسی، سیاستمدار زن کالیفرنیایی همچنان بر صندلی ریاست مجلس نمایندگان تکیه دهد و از این تریبون با سیاست‌های ترامپ مخالفت کند.کانال دیگری برای پیش‌بینی نتیجهدر تمامی نظرسنجی‌های انتخاباتی، درصدی از خطا وجود دارد و از همین جهت، نگاه کردن به دیگر ابزارها و گزارش‌ها برای تحلیل انتخابات مفید است. نظرسنجی‌هایی که برای نامزدهای انتخاباتی بویژه سنا برگزار می‌شود از همین جهت برای تحلیلگران ستادهای انتخاباتی اهمیت دارد تا بدانند وضعیت آنها در آن ایالت تا کجا می‌تواند بدتر یا بهتر شود و هزینه‌های انتخاباتی خود را چگونه انجام دهند. به همین خاطر در انتخابات امسال ریاست‌جمهوری که در چند ایالت خاص رقابت شدیدی بین ترامپ و بایدن برقرار است، وضعیت نظرسنجی‌های سنا در آن ایالت‌ها اهمیت دارد و برای پیش‌بینی‌کنندگان انتخابات، کنترل روندها در این نظرسنجی‌ها هم به درد بخورد.نویسنده: محمد ملانورینشریه «خبرنامه»نشریه «خبرنامه»Tue, 03 Nov 2020 03:43:38 +0330https://virgool.ir/@khabarnamesut/پیروزی-بایدن-و-بازسازی-روابط-فراآتلانتیکی-ark0hiucbzhwبسیاری از صاحب نظران آمریکایی معتقدند که حتی به قدرت رسیدن دموکرات ها در آمریکا نیز نمیتواند تغییری در روندهایی که ایالات متحده از سال 2017 در قبال اروپا پیش گرفته است ایجاد کند. اما بازهم اگر بایدن بتواند در انتخابات ماه نوامبر ترامپ را شکست دهد، بسیاری از همین شکاکان نیز شگفت زده و خوشحال خواهند شد.هایکو ماس، وزیر امورد خارجه‌ی آلمان، در نطق ابتدایی خود در نشست سالانه‌ی شورای اروپا در مورد سیاست های خارجی، ادعا کرد که بدون توجه به نتیجه انخابات ایالات متحده در ماه نوامبر، " اروپایی ها باید تدبیر کنند که چگونه مسایل و مشکلات منطقه خودشان را حل کنند، بدون کمک آمریکا."این نوع نگاه هایکو ماس، نگاه پرطرفداری است. بسیاری از صاحب نظران اروپایی همچون "جنن گنش" و "ولفانگ مونچاو" در نشریه‌ی "فایننشیال تایمز" اعتقاد دارند که حتی اگر دموکرات ها بتوانند ترامپ را شکست دهند، بازهم روابط میان اروپا و ایالات متحده عادی نخواهد شد. چرا که حتی یک رییس جمهور دموکرات نیز همچنان در تجارت و اقتصاد حامی سفت و سخت تولیدات و صنعت داخلی آمریکا خواهد بود و همذات پندارانه در کنار غریزه عمومی فعلی جامعه آمریکایی مبنی بر انزوا طلبی از دیگر نقاط جهان خواهد ایستاد. این نوع توصیف از یک رییس جمهور دموکرات، پیشتر در مورد سناتور الیزابت وارن از ماساچوست و سناتور برنی سندرز از ورمونت به کار میرفت، علی رغم تمامی حمایت هایی که آنان از گسترش روابط آمریکا در حوزه بین‌الملل و حقوق بشر داشتند. حال برخی از اروپایی ها در حال بسط این توصیف به سمت جو بایدن هستند.اما این عقیده که به قدرت رسیدن بایدن هیچ تغییری در سیاست های ایالات متحده در قبال اروپا به وجود نخواهد آورد، کمی غیرقابل باور به نظر میرسد. بایدن همواره به کشور های اروپایی آنسوی اقیانوس اطلس وفادار بوده و در طول دهه‌ها فعالیت سیاسی خود، روابط نزدیکی را با رهبران اروپایی و از جمله آنگلا مرکل شکل داده است. در طول سالهای بین 2009 تا 2017 حتی در لحظاتی که رییس جمهور اوباما علاقه ای به استفاده از دیپلماسی در سیاست خارجی نشان نمیداد، بایدن شخصا آماده بوده که از دیپلماسی استفاده کند.گرچه صاحب نظران اروپایی حق دارند شک داشته باشند که اتحاد اروپا و آمریکا به دوران پیشا ترامپ بازگردد، اما آنها تاثیر پیروزی بایدن بر سیاست خارجی آمریکا را نیز دست کم میگیرند. حزب دموکرات همچنان یک حزب معتقد به ارزش هاست، و ریاست جمهوری بایدن نیز قطعا به دنبال نوسازی همه چی از پس از 4 سال ریاست جمهوری ترامپ و بازیابی نقش تاریخی ایالات متحده در رهبری جهان خواهد بود. برخلاف ترامپ که همواره نشسته در دفتر خود، به دنبال شروع جدل با اروپا بر سر مواردی همچون تغییر اقلیم، تجارت جهانی و حقوق بشر بوده است، بایدن میتواند آمریکا را بار دیگر بر سر میز دیپلماسی بازگرداند. ایالات متحده میتواند بار دیگر به معاهده زیست محیطی پاریس بازگردد، به توافق های جدید در سیاست خارجی برسد و در یک حضور فعال با دیگر کشورها تلاش کند تا دستاورد های تکنولوژی و مدرنیته در تطابق با استانداردهای حقوق بشری باشد.به لطف مدیریت کند، ناسازگار و بیفایده ترامپ در پاسخ به بحران جهانی کووید19، که بخش بسیاری از آن ناشی سرزنش های همیشگی دیگر کشورها توسط ترامپ به جای همکاری با آنها بوده است، در حال حاضر تصویر ایالات متحده در دید اتحادیه‌ی اروپا در پایین ترین جایگاه تاریخی خود قرار دارد. به جای مبارزه با بحران کرونا با استفاده از کمک های سازمان جهانی بهداشت و دیگر سازمان های موازی با آن، ایالات متحده بدون هیچ هشدار قبلی سفرها از اروپا به آمریکا را لغو کرد و اعلام کرد که کمک های مالی خود به سازمان جهانی بهداشت را متوقف میکند. قطع به یقیین یکی از اقدامات سیاست خارجی بایدن اصلاح این روند و برخورد با کووید19 در جایگاه آن بحران جهانی واقعی که هست خواهد بود. این به معنای استفاده از قدرت اتحاد جهانی به منظور دفاع از آمریکا در مقابل این پاندمی (و البته ویرانی های اقتصادی ناشی از آن)، و در عین حال رهبری تلاش های جهانی در مقابله با این بیماری خواهد بود.با حضور بایدن در کاخ سفید، شرکت های مخابراتی اروپایی همچون "نوکیا" و "اریکسون" به عنوان متحدهای اروپایی کمپین 5Gشناخته و حمایت خواهند شد، و ایالات متحده به کشورهای اروپایی کمک خواهد کرد که خود را از شر گازهای سوختی رها کنند و در عین حال به سمت استفاده از انرژی های پاک حرکت کنند. ریاست بایدن ضرورت و عقلانیت یک مذاکره جدید با روسیه بر سر توافقنامه سلاح های هسته ای که در سال 2021 به پایان میرسد را جهت دستیابی به یک توافقنامه جدید درک خواهد کرد. و به دنبال روش جدیدی از کنترل تسلیحات که مطابق با علایق ایالات متحد و اروپا باشد و از ایجاد یک رقابت تسلیحاتی جدید جلوگیری کند خواهد رفت.صریح تر بگوییم، ریاست جمهوری بایدن میتواند پایان تمامی کشمکش ها باشد، و میتواند اعتمادی باشد از اینکه آمریکا دوباره به متحدان خود در سراسر جهان پایبند و متعهد خواهد بود. تنها سوال باقی مانده این است که آیا اروپا هم آماده است تا برای زنده کردن این اتحاد دیرینه قدم های سخت را بردارد؟اما ترامپ کاری کرده است که اروپا از یک چنین انتخاب هایی دور شود، چرا که برخی رفتار های عجیب او تمامی توجه ها را از مسایل اصلی و مهم تر دور کرده است. به عنوان مثال، زمانی که تمامی نگاه ها درگیر شدت پیدا کردن دعواهای چینی-آمریکایی بود، اتحادیه اروپا بیش از پیش به چین نزدیک و با آن سازگار شد. در اوایل ماه جون، "جوزف بورل"، نماینده عالی اتحادیه‌ی اروپا در مسایل سیاست خارجه، اعلام کرد که اروپا دیگر چین را به عنوان یک تهدید نظامی نمیشناسد. و زمانی که رهبرهای هر دو حزب آمریکایی چین را به دلیل وضع قوانین امنیتی جدید در هنگ‌کنگ به شدت محکوم میکردند، اتحادیه اروپا واکنش چندان شدیدی نداشت.مبادا فراموش کنیم که اتحادیه‌ی اروپا بزرگترین بلوک تجاری دنیاست. با یک عزم راسخ، اروپا در کنار آمریکا میتواند یک اهرم قدرتمند و بر مبنای قانون در گسترش سیستم های اقتصادی خود داشته باشد. اما دستیابی به چنین امری مستلزم استفاده از سرمایه های سیاسی و دیپلماتیک خواهد بود.همین موارد در مورد مسایل نزدیک به خانه نیز برای اروپا مطرح است. اروپا، در همکاری نزدیک با آمریکا، میتواند به بسیاری از دستاورد ها در زمینه تقویت استقلال و مقاومت اکراین مقابل تجاوز های نظامی در کرملین برسد، نه فقط با وضع تحریم های جدید بر علیه روسیه. اتحادیه اروپا همچنین علاقه زیادی به الحاق کشورهای بالکان غربی به خود و پایان سنگ اندازی های روسیه، چین، ترکیه و باقی کشورها در این مسیر دارد. در مسیر الحاق کشورهای بالکان غربی به خود، اروپا به خوبی میتواند روی کمک اکثریت نمایندگان هر دو حزب کنگره آمریکا نیز حساب باز کند.دستیابی به تمامی این موارد نیازمند آن است که اروپا ارزش های خود را فراتر از مصلحت اندیشی های سیاسی و دیپلماتیک قرار دهد. انجام این عمل به جامعه آمریکایی نشان خواهد داد که اروپایی ها هرگز آن منفعت طلبانی نیستند که ترامپ همیشه سعی دارد نشانشان دهد، بلکه برعکس، یک شریک مطمین و قابل اعتماد هستند. در حقیقت، آمریکا همچنان همیشه نیم نگاهی به اروپا دارد تا از آنها در سیاست ها ایده بگیرد، از شروع استفاده از تکنولوژی های بزرگ و حفظ حریم های شخصی گرفته تا تامین درمان عمومی و باقی عناصری که برای داشتن یک جامعه امن و سالم نیاز است. بازیابی رابطه با کشورهای آنسوی اقیانوس اطلس میتواند تقویت کننده جریان ایده هایی باشد که از سمت اروپا به آمریکا در حرکتند.برای اطمینان، بازسازی مجدد روابط اروپا با آمریکا، ایالات متحده را ملزم خواهد کرد که بیش از پیش برای دموکراسی و حقوق بشر ایستادگی کند، که این میتواند به معنی سخت گیری های بیشتری در قبال دولت فعلی ترکیه از سمت آمریکا نیز باشد. خوشبختانه دستیابی به چنین مساله‌ای چندان سخت نیست. نظری سنجی های برگزار شده توسط National Security Action نشان میدهد که بسیاری از مردمان ایالات متحده از سومدیریت ترامپ در روابط با دیگر کشور ها نگران هستند، و ترجیح میدهند دولت آمریکا برای ارزش های اعتقادی جامعه آمریکایی، همچون حقوق بشر، از خود ایستادگی نشان دهد.در طول چند سال گذشته، سخنرانی های تبلیغاتی ترامپ برعلیه متحدان فراآتلانتیکی (اروپایی) خود، به اروپاییان تمامی دلایل مورد نیازشان را داده است که روی برگردانند و سپرهای دفاعی خود را بلند کنند. اما داده های نظرسنجی های ECFRنشان میدهد که بسیاری از اروپاییانی که امروز موافق محافظه کاری در قبال آمریکا هستند، حمایت کننده های سابق اتحاد فراآتلانتیکی بوده‌اند که اکنون از آن ناامید شده‌اند. با یک تغییر در رهبری آمریکا و یک رفتار آشناتر از سوی واشنگتن برای اروپایی ها، ناامیدی آنها از بین خواهد رفت.یقینا، صاحبنظران اروپایی همچنان میتوانند به تحریف واقعیات در مورد بایدن، دموکرات ها و نگاه آمریکایی ها به سیاست خارجی ادامه دهند. اما با پایین آوردن انتظارات، آنها میتوانند شرایط را برای عملکرد بهتر دولت آینده بایدن در دید جامعه اروپایی آماده کنند. ارتباط و اتحاد بیش از هرچیز دیگری به معنای درک متقابل است.نویسنده: یوسف سلطانیاننشریه «خبرنامه»نشریه «خبرنامه»Tue, 03 Nov 2020 03:40:05 +0330https://virgool.ir/@khabarnamesut/نبرد-برای-ماندن-kt1ef5clijvfدر ۴۰ سال گذشته وضعیت برای بقا در قدرت برای رییس ‌جمهوری مستقر در کاخ سفید چگونه بوده است؟یکی از حساس‌ترین جدال‌های تاریخ آمریکا در حال برگزاری است. دونالد ترامپ برای آنکه تا چهارسال آینده کاخ سفیدنشین باقی بماند، در مقابل جو بایدن، معاون اول سابق باراک اوباما، قرار گرفته است. در این نوشتار نگاهی مختصر خواهیم داشت به انتخابات‌هایی در ۴۰ سال گذشته که یک رییس جمهور مستقر در کاخ سفید به عنوان یکی از نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری آمریکا در آن حضور داشته است. این بررسی شاید کوشش مناسبی جهت پاسخ به سوال‌هایی از این دست باشد که تا چه اندازه امکان دارد ترامپ به عنوان رییس جمهوری فعلی بازنده‌ی انتخابات ریاست جمهوری باشد؟ و تا چه اندازه بحران‌های اقتصادی یا بحران‌های امنیت ملی بر انتخاب مجدد تاثیر می‌گذارد؟۱۹۸۰ – جیمی کارتر، تسخیر سفارت و رویایی که بر باد رفتزمانی که در سال ۱۹۷۶ کارتر در مقابل جرالد فورد رییس جمهوری که با توجه به متمم ۲۵ قانون اساسی جایگزین معاون رییس جمهوری سابق شده بود و پس از استعفای نیکسون، بر منصب ریاست جمهوری تکیه زده بود، قرار گرفت آمریکا دچار بزرگترین بحران اقتصادی در دهه‌های اخیرش بود. رکودی که تورم دو رقمی به همراه خود داشت گریبان آمریکا را گرفته بود. در این شرایط در انتخاباتی تقریبا نزدیک، آمریکایی‌ها رای به ادامه‌ی ریاست جمهوری جرالد فورد ندادند، رییس جمهوری‌ای که هرگز توسط آرای الکترال انتخاب نشده بود.کارتر با ایده‌هایی پیش رو دوره‌ی ریاست جمهوری خود را آغاز کرد اما بحران سیاسی تسخیر سفارت آمریکا در ایران و گروگان‌گیری کارکنان سفارت و همچنین مشکلات اقتصادی که در حل آن‌ها چندان کامیاب نبود راه را برای حضور یک جمهوری‌خواه در نبرد انتخاباتی سال ۱۹۸۰با او هموار کرده بود. رونالد ریگان با ایده‌های دست راستی کاهش اندازه‌ی دولت برای مردم آمریکا که از تورم دو رقمی خسته بودند، صحبت از ثبات اقتصادی می‌کرد و در مقابل جیمی کارتر به عنوان رییس جمهوری مستقر هراس از برداشته شدن حمایت‌های تامین اجتماعی و سلامت را در دل‌ها می‌افکند. در نهایت کارتر نه موفق به حل مناقشه‌ی گروگان‌ها شد و نه توانست در انتخاب پیروز میدان باشد، حتی دستاوردهای سیاست خارجی‌ای همچون پیمان کمپ دیوید برای او موفقیتی به همراه نداشت. در روز انتخابات رقیب جمهوری خواه با کسب ۴۸۹ رای الکترال در مقابل ۴۹ رای کارتر را شکست داد. در این میان بسیاری معتقدند که ریگان با انجام توافق‌های پنهانی با ایران، مانع از رقم خوردن شگفتی اکتبر، آزادی گروگان‌ها، برای کارتر شد. دولت ایران در هنگام مراسم تحلیف ریگان خبر از آزادی گروگان‌ها داد. و کارتر در کنار جرالد به فورد به دومین رییس جمهور ناکام برای انتخاب در دوره‌ی دوم، از سال ۱۹۳۵ به بعد بدل شد.۱۹۸۴- آمریکا قرمز می‌شوددر دو سال ابتدایی دوره‌ی ریاست جمهوری رونالد ریگان تورم دو رقمی و عدم ثبات اقتصادی سبب شده بود تا محبوبیت ریگان در نظرسنجی‌ها تا کمتر از ۴۰ درصد کاهش پیدا کند، اما در ادامه با مهار تورم و کاهش آن تا زیر ۸ درصد وضعیت برای ریگان بهتر شد. در سال ۱۹۸۴ ریگان توانسته بود تا در انتهای دور اول ریاست جمهوری، تورم را به حدود ۴ درصد برساند. از سوی دموکرات‌ها والتر ماندیل به عنوان نامزد انتخابات معرفی شده بود و جرالدین فرارو همراه انتخاباتی او بود. ماندیل در کمپین انتخاباتی خود با رنگ و بوی کاملا لیبرال از توقف (فریز شدن) برنامه‌ی هسته‌ای آمریکا و تصویب اصلاحیه حقوق برابر (ERA) گفت. به سیاست‌های اقتصادی ریگان از این منظر که باعث افزایش نابرابری می‌شوند حمله کرد و از لزوم کاهش کسری بودجه گفت.در نهایت ریگان آرای الکترال تمامی ایالت‌ها به جز مینه‌سوتا که ایالت خانگی ماندیل بود را کسب کرد و یکی از سهمگین‌ترین شکست‌های تاریخ انتخابات از سوی زوج ریگان-بوش(پدر) برای حزب دموکرات ثبت شد. بسیاری از کارشناسان و تحلیلگران انتخابات در آن سال علت توفیق شگفت انگیز ریگان در انتخابات را، رای میلیون‌ها دموکرات به ریگان می‌دانند. عملکرد خوب اقتصادی که رای دهندگان دموکرات به ریگان نسبت می‌دادند و همچنین تامین امنیت ملی سبب شده بود تا ریگان در میان رای دهندگان دموکرات حمایت بی‌سابقه‌ای کسب کند.۱۹۹۲- بوش پدر تک دوره‌ای می‌شوددر انتخابات سال ۱۹۹۸ که جرج هربرت بوش، معاون اول وقت ریاست جمهوری پیروز انتخابات شد. رویارویی بوش با بحران اقتصادی وقت ایالت متحده از اتفاقات مهم دوره‌ی اوست. او برای مقابله با این مشکل سیاست‌های افزایش مالیات را در پیش گرفت، کاری که به مذاق هم حزبی‌هایش خوش نیامد. همچنین بوش پدر فرمانده‌ی کل قوای آمریکا در جنگ اول خلیج فارس بود و بسیاری معتقدند او می‌توانست از جنگ بیش از این برای افزایش محبوبیت خود استفاده کند. به هر روی سال ۱۹۹۲ فرا رسیده بود و بوش پدر رو در روی بیل کلینتون، یکی از کاریزماتیک‌ترین دموکرات‌های تاریخ قرار داشت. سخنرانی‌های پرشور و جذاب کلینتون در رقابت‌های انتخاباتی کار را برای رقیب جمهوری‌خواهش سخت کرد. به نظر می‌رسید انتخابات در زمان نامناسبی برای بوش پدر در حال برگزاری بود، او در دوره‌ی ۴ ساله‌ی خود نه توانسته بود عزمی برای تغییر جدی سیاسی نشان دهد و نه از حیث عملکرد اقتصادی توانست آن‌قدر وضع را بهبود دهد که توانایی رقابت با کلینتون را داشته باشد. در نهایت بوش با ۳۷۰ رای الکترال در مقابل ۱۶۸ نتیجه‌ی انتخابات را واگذار کرد و در کنار کارتر و جرالد فورد سومین رییس جمهور تک دوره‌ای آمریکا پس از جنگ جهانی دوم شد. محبوبیت بوش پدر در هنگام پایان دوره‌ی اول ریاست جمهوری او نزدیک به ۵۰ درصد بود. مقایسه‌ی این رقم با آماری که ۱۶ سال بعد فرزندش بر جای گذاشت، یعنی به اتمام رساندن دوره‌ی ریاست جمهوری با محبوبیتی کمتر از ۳۰ درصد شاید این سوال را در ذهن برجسته کند که: « بهتر است یک رییس جمهوری تک دوره‌ای محبوب باشیم یا یک رییس جمهوری دو دوره‌ای نامحبوب؟»۱۹۹۶- سادگی کارگشا بوددر انتخابات سال ۱۹۹۶ کلینتون در برابر رقیب خود باب دال رهبر اکثریت سنا و فرماندار ایالت کانزاس قرار گرفت. شکست‌های حزب دموکرات در انتخابات‌های کنگره و سنا در ابتدای کار، از سختی کار برای کلینتون در این انتخابات خبر می‌داد. اما رشد اقتصادی نسبتا ثابت در سال‌های دوره‌ی اول ریاست جمهوری کلینتون مسیر را کمی برای او هموار تر کرد. به بن‌بست خوردن کلینتون با کنگره‌ی جمهوری‌خواه در مورد بودجه که منجر به تعطیلی دولت شد شاید یکی از اتفاقات مهم دوره‌ی او باشد. بن‌بستی که در نهایت منجر به کنارگذاشتن برنامه‌های بهداشت و درمان دولت شد. هر چند کلینتون موفق شد در تعامل با کنگره برنامه‌های اصلاحات رفاهی خود را حفظ کند. همین برنامه‌ها در انتخابات توانست مقدار زیادی از آرا را به سبد کلینتون بریزد.کمپین کلینتون در انتخابات با حمله‌های گسترده تلویزیونی بر افکار قدیمی و سن بالای باب دال تمرکز کردند. در حالی که کمپین نامزد جمهوری‌خواه با تداعی آمریکای زمان ریگان از بازگشت و احیای گذشته می‌گفت، کلینتون در کمپین خود به ظرافت از ساخت پلی به سمت آینده گفت. در پایان هر دو کمپین انتخابات با نتیجه ۳۷۹ رای الکترال در مقابل ۱۵۹ رای به پایان رسید. شاید اگر داستان رسوایی بیل کلینتون و مونیکا لوینسکی پیش از انتخابات اتفاق افتاده بود، این انتخابات داستان‌های بیشتری برای تعریف داشت.۲۰۰۴- انتقام پدرجرج بوش پس از انتخابات بحث انگیز سال ۲۰۰۰ در رقابتی که بسیاری اعتقاد داشتند در نبرد با ال‌گور پیروز انتخابات نشده است، به قدرت رسید. پس از ۸ ماه از آغاز دوران ریاست جمهوری بوش، حمله‌ی یازده سپتامبر رخ داد،‌ بوش در این‌جا با محبوبیت ۹۰ درصدی یکی از بالاترین آمار محبوبیت رییس جمهورهای آمریکا در دهه‌های اخیر را داشت. پس از این اتفاق نیروهای ائتلاف به رهبری آمریکا وارد افغانستان شدند.پس از افغانستان توجه بوش و به خصوص معاون اول او دیک چنی به عراق معطوف شد. بوش و دولت او با این ادعا که عراق سلاح‌های شیمیایی و بیولوژیک را برخلاف مقررات بین المللی نگه‌داری می‌کنند از ضرورت برکناری صدام حسین گفت و در مارس سال ۲۰۰۳ در حالی که آلمان، چین، فرانسه و روسیه با او همراه نبودند، به عراق حمله کرد. هر چند نهایتا نیروهای آمریکایی نتوانستند در عراق سلاح کشتار جمعی بیابند و تنها سبب فروپاشی دولت عراق شدند. برایند این اتفاقات منجر به کاهش محبوبیت بوش در اذهان عمومی در نزدیکی زمان انتخابات شد.پس از انجام مبارزات درون حزبی دموکرات‌ها جان کری سناتور از ایالت ماساچوست به عنوان نامزد حزب دموکرات در این انتخابات معرفی شد و در مقابل زوج بوش-چنی قرار گرفت. کری در مناظره‌ی اول، به بوش برای عدم جذب حمایت بین المللی در حمله به عراق انتقاد کرد. انتقادی که توسط بوش به خوبی به آن پاسخ داده نشد و در این مناظره کری پیروز ماجرا شد. پس از انجام شدن دو مناظره‌ی دیگر و رقابت کاندیداها با هم،‌ نظرسنجی‌ها حکایت از نزدیکی آرای نامزدها به هم داشتند. در این میان اتفاقات دیگری همچون انتشار ویدیویی از اسامه بن لادن چهار روز مانده به انتخابات نیز بر روی آرا به نفع بوش تاثیر گذار بود. در نهایت جرج بوش پسر با نتیجه‌ی ۲۸۶ رای الکترال در مقابل ۲۵۱ رای که نتیجه نسبتا نزدیکی است پیروز انتخابات شد. این اولین پیروزی جمهوری‌خواه‌ها در مجموع آرای ملی در برابر دموکرات‌ها پس از انتخاب بوش پدر بود.۲۰۱۲- پیروزی کم دردسردر مبارزات این سال باراک اوباما که چهار سال قدرت را در اختیار داشت در مقابل میت‌ رامنی فرماندار سابق ایالت ماساچوست قرار گرفت. موضوع مبارزات بیشتر بر روی موضوعات داخلی متمرکز بود، از جمله‌ی مهم‌ترین این موضوعات نحوه‌ی برخورد دولت اوباما با بحران رکود بزرگ سال ۲۰۰۹ بود. باراک اوباما هر چند در مناظره‌ی اول نتوانست عملکرد خوبی از خود نشان دهد، در مناظره‌های بعدی تا حدی نتیجه را جبران کرد. در جریان مناظره‌های انتخاباتی مسائلی همچون بهار عربی، تحریم‌های هسته‌ای علیه ایران و حمله به سفارت آمریکا در بن‌غازی لیبی نیز مطرح شد.نهایتا باراک اوباما برای بار دوم به عنوان رییس جمهوری آمریکا انتخاب شد. نتیجه‌ی برای اوباما ۳۳۲ رای الکترال در مقابل ۲۰۶ رای بود که نشان از کاهش برتری او بر رقیب نسبت به انتخابات دور اول ریاست جمهوری‌اش داشت.در نهایت و برای جمع بندی کلی از تمام انتخابات‌هایی که برای انتخاب مجدد رییس جمهور حاضر در قدرت برگزار شده است شاید بتوان نتیجه گرفت، عواملی همچون عملکرد رییس جمهور در طول دوره‌ی اول، وضعیت حزب در انتخابات‌های مجلس و سنا در دوره‌ی اول، عملکرد اقتصادی رییس جمهور، تغییرات عمده‌ی سیاست‌ خارجی، بروز رسوایی برای رییس جمهوری و موفقیت‌های نظامی و مرتبط با روابط خارجه و عملکرد در مناظره‌ها و کمپین‌های انتخاباتی نتیجه‌ی انتخابات را رقم بزند و یک رییس جمهور را برای بار دوم بر کرسی ریاست جمهوری بنشاند، خارج از تمام این موضوعات حالا می‌دانیم که خروج ترامپ از قدرت اتفاقی دور از ذهن نخواهد بود چرا که از میان هفت رییس جمهور پیش از ترامپ ۳ نفر از آن‌ها تنها یک دوره توانسته‌اند در قدرت بمانند.نویسنده: محمدمحسن رضازادهنشریه «خبرنامه»نشریه «خبرنامه»Tue, 03 Nov 2020 03:37:07 +0330https://virgool.ir/@khabarnamesut/انتخابات-آمریکا-بررسی-نقش-نفر-سوم-hkg1ajcuoaqdشاید بتوان از انتخابات آمریکا به عنوان پرشانتاژترین انتخابات ریاست جهموری در جهان یاد کرد؛ چند فاکتور در این انتخابات وجود دارد که باعث تمایز آن با دیگر انتخابات‌‍‌ها می‌شود؛ اولین ویژگی، طول دوره انتخابات است؛ انتخابات آمریکا نزدیک به یک سال طول می‌کشد. تاثیر انتخابات آمریکا بر دیگر کشورها یکی دیگر از فاکتورهایی است که حساسیت این انتخابات را بالا می‌برد؛ انتخابات سال 2016 و انتخاب ترامپ و تاثیرات آن بر ایران، می‌تواند گواهی قابل لمسی بر این موضوع باشد.انتخابات آمریکا اکثر مواقع در قالب یک انتخابات دو حزبی مطرح می‌شود که از هر حزب جمهوری‌خواه و دموکرات یک نامزد به مرحله پایانی و اصلی انتخابات می‌رسد. اما در واقع اینطور نیست. نامزدهای سوم و چهارم و... هم نیز می‌توانند حضور داشته‌باشند. با این وجود که عملا شانس برد در انتخابات را ندارند اما حضورشون خیلی تاثیرگزار هست و می‌تواند نتیجه انتخابات را عوض کند. نامزدهای سوم و چهارم می‌توانند با حضور استراتژیک و سنجیده خود، ترجیح‌های مردم را عوض کنند و با این حرکت، معادلات این بازی سرنوشت‌ساز را بهم بریزند. اگر در یک انتخاباتی نامزدی با کسب 51 درصد آرا، نفر اول باشد، نفر سوم با حضورش می‌توانند ترجیحات را تغییر داده و تعدادی از رای‌های نفر اول را به خودش اختصاص دهد؛ در این صورت نفر دوم می‌توانند جایگاه نخست رو کسب کند و پیروز میدان باشد.در دوره‌های مختلف انتخاباتی آمریکا، دو دوره وجود دارد که نامزد سوم نقش بسزایی در عوض‌شدن نتیجه آن‌ها داشته است؛ انتخابات 1992 و انتخابات 2000 فلوریدا.انتخابات 1992 آمریکا از انتخابات‌هایی بود که نامزد سوم توانسته بود نتیجه انتخابات را عوض کند. در این انتخابات 1 کاندید از حزب دموکرات و 2 کاندید از حزب جمهوری‌خواه به رقابت پرداختند. بیل کلینتون نماینده حزب دموکرات، جورج بوش (پدر) نماینده حزب جمهوری‌خواه و راس پروت به عنوان نماینده مستقل در انتخابات 1992 به عنوان 3 نامزد اصلی در انتخابات شرکت کردند. سرانجام بیل کلینتون توانست با کسب‌کردن 43 درصد آرا، به عنوان چهل‌ودومین رئیس جمهور آمریکا دست پیدا کند. جورج بوش با کسب 37.5 درصد آرا و راس پروت با کسب تقریبا 19 درصد آرا بازنده این انتخابات بودند. نکته قابل توجه این است که اگر 6 درصد از افرادی که به راس پروت رای دادند، به جورج بوش رای می‌دادند، به جای کلینتون، بوش بر کرسی ریاست جمهوری تکیه می‌کرد. راس پروت با حضورش به عنوان نماینده مستقل مرتکب اشتباه استراتژیک شد و بدلیل تغییر ترجیحات رای‌‌دهندگان، جورج بوش نتوانست رئیس‌جمهور آمریکا شود.انتخابات 2000 فلوریدا نیز یکی دیگر از عرصه‌هایی است که نامزد سوم باعث تغییر در نتیجه انتخابات شد. این انتخابات یکی از پرحاشیه‌ترین انتخابات‌‌ها بود. یکی از حاشیه‌های این انتخابات، حضور برادر جورج بوش (پسر) به عنوان فرماندار فلوریدا بود. شایعاتی هم بعد از انتخابات شکل گرفت مبنی بر اینکه یکی از دلایل پیروزی جورج بوش در فلوریدا، برادرش بوده‌است. انتخابات سال 2000 آمریکا 1 کاندیدای جمهوری‌خواه و یک کاندیدای دموکرات و یک کاندید از حزب سبز داشت. ال گور نماینده دموکرات‌ها، رالف نیدر نماینده حزب سبز و جورج بوش (پسر) نماینده حزب جمهوری‌خواه، بودند. ال گور توانست بیشترین آرای مردمی را نصیب خود کند اما در آرای مجمع گزینندگان (electoral college) رقابت را به جورج بوش باخت. اما این اشتباه استراتژیک و سرنوشت‌ساز چگونه رخ داد؟ایالت فلوریدا بیش‌ترین نقش را در پیروزی جورج بوش بازی کرد. در این ایالت جورج بوش 2,912,790 رای و ال گور2,912,253 رای بدست آوردند؛ جورج بوش با کمتر از ششصد رای اختلاف در تعداد آرای مردمی از ال گور پیش افتاد. همین اتفاق باعث شد که همه مجمع گزینندگان در ایالت فلوریدا به جورج بوش رای بدهند و باعث بالا رفتن آرای بوش در مجمع گزینندگان بشوند که این اتفاق سرانجام به رئیس جمهور شدن جورج بوش ختم شد. نکته حائز اهمیت این است که می‌توان رالف نیدر را دلیل اصلی رای مردمی کمتر ال گور در ایالت فلوریدا و در نتیجه شکست وی در مقابل جورج بوش، دانست. رالف نیدر به عنوان نامزد سوم پا به عرصه انتخابات گذاشت و توانست در کل ایالت فلوریدا 97,488 رای به خود اختصاص دهد. اگر افرادی که در ایالت فلوریدا به رالف نیدر رای دادند، رای خود را به ال گور می‌دادند، ال گور پیروز انتخابات بود. در این انتخابات بخشی از مردمی که غیر حزبی بودند ولی گرایش به دموکرات‌ها داشتند، به رالف نیدر رای دادند. هیلاری کلینتون درباره حضور رالف نیدر در انتخابات 2000 اینگونه می‌گوید که «من زمانی که او خود را کاندیدا کرد به خاطر می‌آورم. کاندیداتوری وی در آن زمان برای هیچکس خوب تمام نشد بویژه کشورمان».انتخابات 2016 هم نیز حضور نامزد سوم را به خود دید. جیل استاین به عنوان نامزد سوم و نماینده حزب سبز در کنار دونالد ترامپ و هیلاری کلینتون به رقابت پرداخت. با این وجود که شایعاتی مبنی بر حمایت روسیه از جیل استاین وجود داشت اما جیل استاین علی‌رغم انتخابات 1992 و 2000 نتوانست به عنوان نامزد سوم تاثیرگزاری سرنوشت‌سازی بر نتیجه این انتخابات بگذارد.در انتخابات پیش‌رو نیز، کانیه وست اعلام کاندیداتوری کرده است. کانیه وست، رپر سرشناس آمریکایی و همچنین همسر کیم کارداشیان، مدل معروف آمریکایی، می‌باشد. نکته قابل ذکر این است که کانیه وست هنوز نتوانسته به عنوان نامزد سوم در جایی مطرح شود اما با توجه به رنگین‌پوست بودنش ممکن هست رای‌هایی را برای خود جمع کند و باعث تغییر در نتیجه انتخابات شود.نویسنده: محمدحسن بیاتنشریه «خبرنامه»نشریه «خبرنامه»Tue, 03 Nov 2020 03:29:39 +0330https://virgool.ir/@khabarnamesut/نگاهی-به-انتخابات-سوم-نوامبر-2020-آمریکا-ztepb6wivi2mچه کسی آقای رییس‌جمهور می‌شود؟شاید تا پیش از جنگ جهانی دوم، اهمیت ریاست‌جمهوری آمریکا در حد بقیه‌ی مقام‌های سیاستمداران دنیا بود. گرچه در میان روسای جمهور اول آمریکا، اسامی افرادی همچون واشنگتن، مدیسون یا جفرسون وجود دارد که در شکل‌گیری اندیشه دموکراسی سنگی بنیان نهادند اما تا جنگ جهانی دوم، نقش آمریکا در سیاست جهانی همانند دیگر کشورها و حتی کمتر بود اما با توجه به بحران کشورهای بریتانیا و فرانسه و آسیب‌هایی که از جنگ دیدند، آمریکا توانست قدرت بزرگتر اقتصادی در فاصله‌ی دو جنگ جهانی شود و با حضور در جنگ جهانی دوم موظف شد که پس از دوران جنگ رهبری بلوک غرب را بر عهده گیرد. با تشکیل پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) کشورهای اروپای غربی و آمریکا متعهد شدند تا در قبال نفوذ و گسترش کمونیسم ایستادگی کنند.آمریکا، در تمام این سال‌ها بزرگترین اقتصاد دنیا را داشته و به همین خاطر تامین مالی بیشتر طرح‌های دنیای آزاد برای راهبری دنیا را برعهده می‌گرفت و تصمیم این کشور در پذیرش توافق‌های بین‌المللی می‌توانست به شکل‌گیری آن توافق کمک کند یا آن را بی‌اهمیت کند. زمانی آمریکا پیمان محیط زیستی کیوتو و تعهدات مربوط به آن را نپذیرفت، موضوعی که منجر به پیمان پاریس شد که آمریکای اوباما در آن نقش کلیدی داشت و البته ترامپ، از آن خارج شد. اهمیت رییس‌جمهوری در همین جاست که نظام سیاسی آمریکا، ریاستی است و او با عنوان مظهر اراده‌ی ملی می‌تواند قوانین کنگره(مجلس نمایندگان و سنا) را وتو کند، البته اندیشه تفکیک و موازنه قوا در آمریکا- محصول نگاه مدیسون، چهارمین رییس جمهور آمریکا و از پدران بنیانگذار و نویسندگان قانون اساسی این کشور- این حق را به کنگره می‌دهد که با حد نصاب دو سوم، قوانین مصوب خود را از وتوی رییس‌جمهوری مصون دارد. رییس‌جمهور آمریکا، فرمانده کل قوای نظامی در این کشور است، دادستان کل کشور را انتخاب می‌کند و همچنین در صورت فوت یا کناره‌گیری اعضای دیوان عالی یک قاضی را برای این سمت به سنا معرفی می‌کند، اتفاقی که می‌تواند با توجه به طول دوره‌ی عضویت اعضای دیوان به جهت‌گیری‌های بلندمدت قضایی و حقوقی این کشور سمت و سو دهد و مثلا اگر اوباما توانسته بود در آخرین ماه‌های ریاست‌جمهوری‌اش قاضی موردنظرش را نصب کند، ممکن بود که دیوان با فرمان اجرایی ترامپ در مورد مهاجرین یا موارد دیگر مخالفت کند و آن را نقض کند. با توجه به اختیارات قانونی رییس‌جمهوری، جایگاه او در معادلات سیاسی جهانی مهم است و از همین روست که می‌تواند برای کشورهای دیگر نیز حائز اهمیت باشد که چه کسی بر کرسی ریاست‌جمهوری ایالات متحده تکیه می‌زند.فرایند قانونی انتخابات چگونه است؟انتخابات ریاست‌جمهوری در آمریکا بر اساس ایده‌ی رهبران بنیانگذار و ساختار تشکیل ایالات متحده دو مرحله‌ای است. هر کدام از ایالات، در ساختار سیاسی آمریکا یک دولت هستند و حتی مجلس و دولت دارند و دولت فدرال تنها بعضی از حوزه‌های حکمرانی را در اختیار دارد. در نتیجه‌ی این شیوه‌ی ساختار کشور، طراحی نظام انتخاباتی بگونه‌ای است که ایالات همچنان واجد معنا باشند. مردم در هر ایالت با رای دادن به یکی از نامزدهای انتخابات، تعیین می‌کنند که نامزد مورد پسند آن ایالت کیست و در نتیجه، وقتی یک نامزد در یک ایالت برنده شود، تمامی آرای آن در مجمع انتخاباتی را برنده می‌شود. بر اساس قانون اساسی ایالات متحده، هر ایالت انتخاب‌کنندگانی را تعیین می‌کند که تعدادشان برابر است با مجموع اعضای آن ایالت در مجلس نمایندگان و سنا. هر ایالت دو نماینده سنا دارد (مجموعا صد نماینده) و به علاوه تعداد اعضای مجلس نمایندگان که 435 نفر است. بر اساس اصلاحیه‌ی بیست و سوم قانون اساسای، سه سهمیه(معادل با کمترین سهمیه ایالت‌ها) نیز به واشنگتن‌دی‌سی تعلق می‌گیرد که در مجلس نمایندگان و سنا، نماینده‌ای ندارد. مجموع این تعداد، 538 انتخاب‌کننده می‌شود. این انتخاب‌کنندگان که به آنها الکترال نیز گفته می‌شود، اسم یک نفر را برای ریاست‌جمهوری به سنا معرفی می‌کنند. نفر اولی که بیشترین رای را کسب کند، به عنوان ریاست‌جمهوری نائل می‌شود. همچنین مردم در برگه‌ای دیگر، همزمان معاون رییس‌جمهوری را تعیین می‌کنند که این مقام نیز تعیین می‌شود. در صورتی که حدنصاب اکثریت آرای الکترال (بیش از 239 رای) توسط نامزدی کسب نشود، رییس‌جمهور با رای مجلس نمایندگان از میان دو فرد با بیشترین رای تعیین خواهد شد.در دوره‌های اول، معاون رییس‌جمهور نفر دوم انتخابات بود اما بعدا این قانون تغییر کرد. معاون رییس‌جمهور با فوت، عزل، کناره‌گیری یا ناتوانی از اجرای وظایف رییس‌جمهور جانشین او می‌شود و تا پایان دوره، این مسئولیت را برعهده خواهد داشت. از قوانین ایالات متحده این است که رییس‌جمهور و معاونش نمی‌توانند از یک ایالت باشند و باید از دو ایالت متفاوت باشند. همچنین طبق اصلاحیه 1951، کسی نمی‌تواند بیش از دو دوره در مقام رییس‌جمهوری باشد و اگر یک معاون رییس‌جمهور نیز به هر دلیلی بیش از دو سال، کفیل ریاست‌جمهوری باشد، این دو سال به عنوان یک دوره ریاست‌جمهوری برای او محسوب می‌شود. همچنین در شرایطی که معاون رییس‌جمهور، به عنوان رییس‌جمهور انتخاب شود یا به هر دلیلی در بین دوره، فردی متصدی آن نباشد، ریاست‌جمهوری باید یک فرد را به عنوان معاون رییس‌جمهور به مجالس قانونگذاری معرفی کند و در آن دو مجلس، رای اکثریت را به دست آورد. جرالد فورد، تنها رییس‌جمهور آمریکاست که بدون رای مردمی انتخاب شده است. او جانشین اسپیرو اگنیو شد که به دلیل رسوایی واترگیت مجبور شده بود از مقام معاون ریاست‌جمهوری استعفا دهد و با استعفای نیکسون به همین دلیل، فورد به عنوان ریاست‌جمهوری کارش را آغاز کرد. همچنین طبق قانون اساسی نهایتا، ساعت 12 ظهر روز بیستم ژانویه، پایان دوره‌ی ریاست‌جمهوری است و تا زمان تحلیف رییس‌جمهوری جدید، این معاون رییس‌جمهوری است که وظیفه‌ی ریاست‌جمهوری موقت را بر عهده دارد.انتخابات اصل و اساس نظام سیاسی استبرخلاف آنچه گمان و گاهی تبلیغ می‌شود، نظام سیاسی آمریکا بر اساس یک قانون یا طرحی مخفیانه، دو حزبی نیست اما باید پذیرفت که نظام انتخاباتی آمریکا، فارغ از آنچه به عنوان اثر سرمایه و ثروت مطرح می‌شود، حائز ویژگی‌هایی است که یک نظام دو حزبی را بنا می‌نهد. یکی از مهم‌ترین دلایلی که این نظام دو حزبی را ایجاد کرده است، انتخابات اکثریتی در این کشور است که یک نفر برنده خواهد شد و او کسی است که اکثریت آرا را کسب کرده باشد. این بدین معناست که ائتلاف‌هایی پیش از انتخابات شکل می‌گیرد تا نامزد آن ائتلاف، حداکثر شانس برنده شدن را داشته باشد.نظام اکثریتی در حوزه‌های تک‌کرسی، نتیجه‌ای جز آنچه گفتیم، ندارد. توجه کنید که علاوه بر رییس‌جمهور که برای کل کشور یک کرسی دارد، مقامات انتخابی دیگر نیز تک‌کرسی هستند و فرمانداران ایالت‌ها یا دادستان ایالتی، نیز یک نفر است. همچنین اعضای مجلس نمایندگان نیز در حوزه‌های تک‌نماینده حضور دارند و حتی شهرهای بزرگ نیز در حوزه‌های کوچکتر تقسیم می‌شوند و رای می‌دهند. تنها جایی که حوزه‌ی انتخابیه، دو نماینده دارد، مجلس سنا است اما اینجا نیز انتخابات هر صندلی نمایندگی مجلس سنا در هر ایالت نیز به صورت تک‌کرسی برگزار می‌شود. همه‌ی اعضای سنا یک‌باره انتخاب نمی‌شوند و در فاصله‌های دوساله انتخاب می‌شوند تا به صورت همپوشان دوره‌های شش ساله‌ی خدمت در این مجلس را به انجام رسانند و در نتیجه در هر انتخابات، یک صندلی محل رقابت است. نتیجه‌ی همه‌این کش و قوس‌ها آن است که تنها دو ائتلاف حزبی در انتخابات نقش خواهد داشت. البته باید توجه داشت که حضور دو نماینده مستقل در مجلس سنا نشان می‌دهد که هم امکان قانونی و هم امکان عملی ظهور و بروز نیرویی خارج از دو حزب اصلی وجود دارد اما آنکه این نیرو به شکل یک حزب سوم عمل نماید، دور از ذهن است. مثلا برنی سندرز، سناتور ایالت ورمونت که به عنوان نماینده مستقل در سنا حضور داشته است اما او نیز برای انتخابات ریاست‌جمهوری به حزب دموکرات می‌پیوندد.دو حزب، دو نامزد و یک رقابت بزرگاثر نظام انتخاباتی بر نظام حزبی آمریکا منجر شده است که دو حزب دموکرات و جمهوری‌خواه، شامل جناح‌های مختلفی باشند و تعیین نامزد نهایی هر حزب، تحت تاثیر جناح‌بندی‌های داخلی این احزاب خواهد بود. این دو حزب هر کدام در فرایندی نسبتا مشابه و با تفاوت‌هایی نه چندان مرتبط با مساله‌ی سیاسی، در هر ایالت نامزدها را در معرض رای‌دهندگان هر ایالت قرار می‌دهند اما همچون اصل موجودی ایالت متحده که بر اساس فدرالیسم و حق ایالت‌هاست(اندیشه‌ی مدیسونی-جفرسونی)، هر ایالت مستقلا دارای حق و حقوقی در تعیین نامزد نهایی است. هر ایالت، متناسب با جمعیت خود، سابقه‌ی حزبی، بزرگی اقتصاد و ... نماینده(وکیلی) در تعیین نامزد نهایی حزب دارد که در هر دو حزب با عنوان دلگیت شناخته می‌شود. این دلگیت‌ها، منتخب مردم هستند و متعهدند مطابق با رای مرم در ایالت خود به نامزدهای حزبی در اجلاس تعیین نامزدها رای دهند. انتخاب مقدماتی احزاب برای تعیین تعداد این دلگیت‌ها در سراسر ایالات متحده و سرزمین‌های تابعه برگزار می‌شود. بعد از تعیین این تعداد که متعلق به نامزدهای حزب در انتخابات مقدماتی است، در نشست‌های حزبی ایالتی، فردی که وظیفه‌ی اعلام رای دارد، تعیین می‌شود. در حزب دموکرات، علاوه بر این وکلای انتخابی، اعضایی از حزب که در حال حاضر در جایگاه فرمانداری ایالت یا عضویت در مجلس نمایندگان را داشته باشند یا پیشتر عضو کمیته رهبری حزب، رهبر فراکسیون حزبی در مجلسین یا روسای جمهور و معاونین بود‌ه‌اند، به عنوان سوپردلگیت در نشست ملی حزب حضور دارند و در تعیین نامزد حزب، نقش خواهند داشت. قبلا این سوپردلگیت‌ها از همان ابتدا فرصت داشتند تا در شمارش دلگیت‌ها نقش داشته باشند اما با اصرار بخشی از حزب که دنبال تغییر و تحول در سیاست است، این اعضا در مرحله‌ی اول، حق رای ندارند و در صورتی که نامزدی به حد نصاب نرسد، به این اعضا حق رای داده می‌شود. انتخابات مقدماتی حزب دموکرات امسال با رقابت سندرز، بایدن، وارن و چند نامزد مطرح دیگر برگزار شد و در ماه مارس، بایدن توانست نامزدی خود را قطعی کند. او که سابقه‌ی معاونت اوباما را در کارنامه دارد، اکنون باید به رقابت با دونالد ترامپ برود و در نتیجه هر دو نامزد، سابقه‌ی حضور در کاخ سفید را دارند و این چنین است که بعضی تحلیلگران اعتقاد دارند، این انتخابات رقابت بین اوباما و ترامپ است.ایالت‌های آبی و قرمزهر کدام از دو حزب، رنگ و نماد مشخص دارند. رنگ قرمز جمهوری‌خواهان به همراه نماد فیل از نشانه‌هایی است که برای تمایز این حزب با نماد آبی و نماد الاغ حزب دموکرات به کار می‌رود. این رنگ‌ها حتی در طراحی بصری المان‌های هر دو حزب حضور دارند و همچنین در کارهای گرافیکی برای بررسی وضعیت دو حزب یا اعضای آن به کار برده می‌شود. هر ایالت آمریکا با توجه به شرایط اقتصادی و سابقه‌ی فرهنگی و اجتماعی خود گرایش سیاسی خاصی بروز می‌دهد. ایالت‌های غربی و شرقی که مرز ساحلی را تشکیل می‌دهند، بیشتر به دموکرات‌ها رای می‌دهند و ایالت‌های مرکزی، عمدتا به جمهوری‌خواهان گرایش دارند اما ایالت‌هایی هم هستند که در هر دوره از انتخابات، ممکن است به یکی از احزاب رای بدهند. به این ایالات swing states گفته می‌شود. با توجه به گرایش سیاسی ایالت‌ها، احزاب نسبت به وضعیت سیاسی خود در ایالت‌های رنگی دلگرم هستند یا چون می‌دانند بخت موفقیت آنها در آن ایالت، کم است از خیر رقابت و هزینه کردن نیروی انسانی و منابع مالی تبلیغاتی می‌گذرند. در نتیجه، رقابت اصلی در ایالت‌هایی است که گرایش سیاسی مشخص و پایدار نداشته‌اند. ایالت‌هایی که زمین اصلی نبرد در آن قرار دارد، محل رقابت‌های نامزدها و هوادارانشان است. آنها در مجموعه‌های تبلیغاتی شبکه‌های تلویزیونی محلی، در خیابان‌ها و هر جا که بتوان نامزد مقابل را تخریب کرد یا آنکه امید داشت دل رای‌دهندگان را به دست آورد، حضور پیدا می‌کنند تا شاید موفقیت خود را تضمین کنند.مهم‌ترین موضوعات امسالعبور از بحران کرونا مهم‌ترین چالشی است که تمامی کشورهای جهان به نحوی با آن مواجه شده‌اند. تقاضای جهانی کاهش پیدا کرده است و رشد اقتصادی دنیا متوقف مانده است. در همین دوران بسیاری از شرکت‌ها و سازمان‌ها مجبور شده‌اند که نیروی کار را اخراج کنند که در ماه‌های اخیر، مهم‎ترین نگرانی مردم در این رابطه شکل گرفته است. مردم در جستجوی راه حلی هستند که از این بحران عبور کنند. تا کنون نظام درمانی آمریکا مبتنی بر عرضه و تقاضا بود و در نظام بیمه‌ی خصوصی این کشور، هزینه‌های درمان آنقدر بالا می‌رفت که مردم فقیر از تامین آن نتوان می‌شدند اما چون همیشه کار وجود داشت، این نگرانی محدود بود. اکنون دموکرات‌های پیشرو امیدوارند که بتوانند نظام درمان همگانی را پیش ببرند و از فرصت کرونا در این زمینه بهره بجویند تا در برنامه سیاستی بایدن قرار گیرد. در مقابل ترامپ مدعی است که بهتر از بایدن می‌تواند مساله‌ی رشد اقتصادی را حل کند. او به پیمان جدید تجاری میان آمریکا، کانادا و مکزیک می‌بالد ولی همچنان رقابت با چین و رسیدن به یک توافق تجاری با این کشور، مساله‌ی مهمی برای آمریکا خواهد بود، بویژه آنکه چین توانسته از بحران کرونا عبور کند اما آمریکا مجبور شد اقتصاد را در شرایط کرونایی بازگشایی کند.در انتخابات اخیر، مساله‌ی دستگاه قضایی و پلیسی مساله‌ی مهمی است. خشونت پلیس و تبعیض آنان علیه سیاهپوستان فرصتی ایجاد کرد که بحث تبعیض نژادی در تمامی ساختار آمریکا مورد بحث قرار گیرد. سیاهپوستان آمریکایی یکی از گروه‌هایی هستند که به دلایل ساختاری در وضعیت بد اقتصادی قرار داشته‌اند و به سمت خلاف کشیده شده‌اند. در بعضی از ایالت‌ها مجرمین از حقوق مدنی و سیاسی محروم می‌شوند و حق رای آنان سلب می‌شود. در این چند سال تلاش زیادی برای اصلاح و تغییر این شرایط انجام شد که گاه موفقیت‌آمیز نیز بوده است. ورود این رای‌دهندگان جدید می‌تواند در تعیین رییس‌جمهور بعدی تعیین‌کننده باشد. دموکرات‌ها از این جهت امید دارند که بتوانند این آرا را جذب کنند. بلومبرگ، میلیاردر مشهور و شهردار پیشین نیویورک که در انتخابات مقدماتی حزبی یکی از نامزدهای دموکرات‌ها بود، حاضر شده است با کمک به این افراد و پرداخت بدهی‌های آنان، حق رای آنان را به آنان بازگرداند. یکی دیگر از وجوه سیاسی پررنگ در انتخابات امسال، دیوانعالی است که شامل نه قاضی ارشد است. این نه قاضی مادام‌العمر عضو دیوان هستند و در صورت فوت یا استعفا، رییس‌جمهور یک نفر را به سنا پیشنهاد می‌دهد و با تایید سنا این قاضی عضو دیوان می‌شود. عموما سنا و روسای جمهور تلاش می‌کنند قضاتی را انتخاب کنند که از لحاظ گرایش‌های بنیادین ایدئولوژیک با آنان همسو باشند. مثلا در آمریکا که سقط جنین یا مهاجرت موضوعات مهمی است، حضور یک قاضی محافظه‌کار یا لیبرال می‌تواند در تصمیم‌گیری نهایی موثر باشد. به همین خاطر هم در دوره‌ی اوباما، سنا که در اختیار جمهوری‌خواهان بود اجازه‌ی نصب قاضی جدید را نداد. در انتخابات امسال، با مرگ قاضی گینزبرگ در آستانه‌ی انتخابات، بحث بر سر انتخاب قاضی جدید کلیدی شده است. جمهوری‌خواهان این بار مصمم هستند که قاضی جدید را نصب کنند. بعضی تحلیلگران معتقدند که این اتفاق بدین معنی است که آنها حاضر نیستند ریسک کنند. در صورتی که جمهوری‌خواهان این انتخاب را به تعویق بیاندازند، می‌توانند مردمی را که از لحاظ ایدئولوژیک به آنها نزدیک هستند، مجاب کنند تا برای نصب یک قاضی جدید محافظه‌کار به پای صندوق رای بیاورند. مخالفت بعضی سناتورهای جمهوری‌خواه که امسال باید در انتخابات شرکت کنند، با نصب قاضی قبل از انتخابات به همین دلیل است. اما در صورتی که آنها انتخاب قاضی را به پس از انتخابات موکول کنند ممکن است با پیروزی بایدن یک قاضی لیبرال انتخاب شود و رای‌گیری‌های اساسی این دیوان را تغییر دهد.دموکرات‌ها نیز تهدید کرده‌اند که اگر قاضی قبل از انتخابات تعیین شود، با شروع دوره‌ی جدید سنا و ریاست‌جمهوری، در قانونی تعداد اعضای دیوان را افزایش می‌دهند.سیاست خارجی کمرنگدر ابتدای این مطلب اشاره کردیم که آمریکا ابرقدرتی است که نگاه خیلی از کشورها به انتخابات این کشور است، چون رییس جمهور آمریکا می‌تواند شرایط سیاسی و اقتصادی منطقه‌ای را تغییر دهد. این اثرگذاری سبب شده است که سیاستمداران و تحلیلگران ایرانی به این باور برسند که حتما توافقات سیاست خارجی آمریکا در نتیجه‌ی انتخابات تعیین‌کننده خواهد بود. این انگاره‌ی ذهنی با این مثال نیز تقویت شده است که در انتخابات 1980 میان کارتر و ریگان، حادثه‌ی گروگانگیری در نتیجه‌ی انتخابات موثر بود به این نکته توجه ندارند که این اتفاق نه از بعد سیاست خارجی که از بعد حس تحقیر ملی و تضعیف امنیت شهروندان آمریکایی برای مردم اهمیت داشت. مطابق نظرسنجی‌ها پیرامون موضوعات مهم برای مردم، سیاست خارجی نسبت به اقتصاد، بهداشت، امنیت ملی و مسائل داخلی اهمیت کمتری دارد و فقط از مسائلی مثل تغییر اقلیم یا سقط جنین و نظایرهم اهمیت بالاتری دارد.نویسنده: محمدملانورینشریه «خبرنامه»نشریه «خبرنامه»Mon, 02 Nov 2020 18:56:45 +0330https://virgool.ir/@khabarnamesut/جام-زهر-چندمه-سر-میکشیم-w0mrxavuhtscکندوکاوی پیرامون قطع‌نامۀ 598تاریخ سرزمین‌مان پر است از دلاوری‌ها و فداکاری‌های افرادی که جان‌شان را بر کف نهاده و ققنوس‌وار، وجود خود را فدای این آب و خاک کرده‌اند؛ جوانانی که از خون‌شان لاله دمیده و پرکشیدن آن‌ها از عالم ناسوت، ضمانت‌کنندۀ بقای ایران و ایرانی بوده‌است. یکی از مهم‌ترین وقایع تاریخ معاصر، جنگ تحمیلی به شمار می‌رود؛ راه سرخی که «حداقل» 8 سال طول کشید؛ نبردی که به جهانیان ثابت کرد کشورمان در برابر بیگانگان، جانانه می‌ایستد و استعمارگران پیر، دیگر باید آرزوی تصاحب یک وجب از این خاک را با خود به گور ببرند.اما بزرگ‌ترین سؤال باقی‌مانده در اذهان را می‌توان در آهنگ «پاره‌سنگ» از «مهدی یراحی» یافت: «من نمی‌دونم چرا نمی‌تونم بفهمم اینو: چرا به ختم جنگ این همه درنگ خورد و یه نسل دیگه رفت جنگ برنگشت؟». به‌راستی علت طول‌کشیدن جنگ، درحالی‌که می‌توانست پس از تسخیر فاو به‌دست نیروهای ایرانی و در موضع اقتدار قرارگرفتن ما (عملیات والفجر 8)، به پایان برسد، چه بود؟ آیا ارزش شهادت 20000 نفر دیگر از هم‌وطنان‌مان، آن هم تنها طی یک عملیات از سوی عراق در 48 ساعت برای پس‌گرفتن مناطق اشغالی (معروف به عملیات «توکلنا علی الله») را داشت؟پاسخ به سؤالات بالا، نیاز به حضور در ظرف مکانی و زمانی یادشده دارد؛ نمی‌توان بیرون گود نشست و تقاضای لنگ‌کردن داشت. لیکن علی‌رغم گذشت سی‌ودو سال از پایان این دفاع مقدس، فرماندهان جنگی وقت، هنوز پاسخ قانع‌کننده‌ای ارائه نداده‌اند. بارها از دلایل ادامه‌دادن جنگ، پس از فتح خرمشهر، گفته شده‌است و به‌نظر، علل منطقی پشت این تصمیم قرار دارد (اصلی‌ترین دلیل، حضور نیروهای عراقی در بخشی از خاک ایران، در آن زمان بوده‌است)، اما قضیۀ ادامۀ جنگ پس از والفجر 8، غالباً مسکوت مانده‌است؛ مانند ماجرای «مک‌فارلین» که سعی در فراموشی آن از سوی نظام، صورت گرفته‌است. به‌راستی خاتمه‌ندادن به این نبرد، ارزشِ زیرپاگذاشتن آرمان ضدّامپریالیستی جمهوری اسلامی و یک معاملۀ مخفیانه با آمریکای جنایت‌کار را داشت؟قطع‌نامۀ 598، بر 10 بند استوار بود؛ شورای امنیت سازمان ملل‌متحد:1. آمرانه می‌خواهد که ایران و عراق، به‌عنوان نخستین گام در حل اختلاف از طریق مذاکره، آتش‌بس فوری را رعایت کنند، کلیۀ عملیات نظامی را در زمین، دریا و هوا قطع کنند و نیروها را بدون‌درنگ، به مرزهای شناخته‌شدۀ بین‌المللی بازگردانند.2. از دبیرکل درخواست می‌کند که گروهی از ناظران سازمان ملل را برای تأیید، تحکیم و نظارت بر آتش‌بس و عقب‌نشینی اعزام دارد و هم‌چنین درخواست می‌کند که دبیرکل، ترتیبات لازم را با مشورت با طرفین فراهم آورد و گزارش آن را به شورای امنیت تسلیم دارد.3. مُصرّانه می‌خواهد که اسیران جنگی، پس از قطع عملیات خصمانه، بر طبق کنوانسیون سوم ژنو در اوت ۱۹۴۹، بدون‌درنگ آزاد شوند و به کشورهای خود برگردند.4. از ایران و عراق می‌خواهد که در اجرای این قطع‌نامه و کوشش‌های میانجی‌گری برای دست‌یابی به یک راه‌حل جامع، عادلانه و شرافتمندانۀ موردقبول دو طرف، دربارۀ کلیۀ مسائل مهم، بر طبق اصول مندرج منشور ملل‌متحد، با دبیرکل هم‌کاری کند.5. از کلیۀ کشورهای دیگر می‌خواهد که نهایت خویشتن‌داری را به عمل آورند و از هر اقدامی که ممکن است منجر به تشدید و گسترش بیش‌تر منازعه گردد، خودداری کنند و به این ترتیب، اجرای قطع‌نامۀ حاضر را تسهیل کنند.6. از دبیرکل درخواست می‌کند تا با مشورت با ایران و عراق، مسئلۀ ارجاع تحقیق دربارۀ مسئولیت منازعه به هیئت بی‌طرف را بررسی کند و هرچه زودتر به شورای امنیت گزارش دهد.7. با تصدیق ابعاد عظیم خساراتی که در طول منازعه داده شده و ضرورت تلاش‌های بازسازی با کمک‌های مناسب بین‌المللی پس از خاتمۀ منازعه، از دبیرکل درخواست می‌کند که گروهی از کارشناسان را برای بررسی مسئلۀ بازسازی تعیین و به شورای امنیت گزارش کند.8. هم‌چنین از دبیرکل درخواست می‌کند از طریق مشورت با ایران و عراق و سایر کشورهای منطقه، راه‌های افزایش امنیت و ثبات منطقه را بررسی کند.9. از دبیرکل درخواست می‌کند که شورای امنیت را در مورد اجرای این قطع‌نامه آگاه سازد.10. تصمیم می‌گیرد که در صورت لزوم، برای بررسی اقدامات دیگر به‌منظور تضمین اجرای این قطع‌نامه، تشکیل جلسه دهد.در راستای اجرای بند 6، یک کمیتۀ حقیقت‌یاب بلژیکی، مأمور به مشخص‌کردن متجاوز می‌شود که در نهایت، در 18 آذر 1370، این هیئت به‌طور رسمی، طی گزارشی، عراق را آغازگر جنگ معرفی کرد. هم‌چنین بنابر بند 7، عراق می‌بایست 97200000000 دلار به ایران غرامت بدهد، اما تاکنون، این مورد عملی نشده‌است.پس از پیش‌روی‌های عراق در ماه‌های پایانی جنگ، سرانجام امام خمینی (ره)، بعد از گذشتنِ قریب به یک سال از تصویب قطع‌نامۀ 598 در شورای امنیت سازمان ملل‌متحد، جام زهر را نوشید و این مورد را پذیرفت؛ البته رژیم بعث، پس از پذیرش قطع‌نامه از سوی ایران، مجدداً به مرزهای ما هجوم آورد، ولی ناکام ماند تا 29 مرداد 67، جنگ خاتمه یابد. اشارۀ کوتاهی به نامۀ محرمانۀ «محسن رضایی» به امام در آن دوران که از علل اصلی اقناع رهبر وقت‌مان به حساب می‌آید، خالی از لطف نیست: «تا پنج سال دیگر، ما هیچ پیروزی نداریم؛ ممکن است در صورت داشتن وسایلی که در طول پنج سال به دست می‌آوریم، قدرت عملیات انهدامی یا مقابله‌به‌مثل را داشته‌باشیم و بعد از پایان سال ۱۳۷۱، اگر ما دارای ۳۵۰ تیپ پیاده و ۲۵۰۰ تانک و ۳۰۰۰ قبضه توپ و ۳۰۰ هواپیمای جنگی و ۳۰۰ هلیکوپتر باشیم و قدرت ساخت مقدار قابل‌توجهی از سلاح‌های لیزری و اتمی -که از ضرورت‌های جنگ در آن موقع است- داشته‌باشیم، می‌توان گفت به امید خدا بتوانیم عملیات آفندی انجام دهیم».از درس‌های این قطع‌نامه برای ما، می‌تواند نشان‌دادن «عقلانیت انقلابی» از سوی امام همام باشد. نقل‌قول زیر، گویای این حرف بنده است:«... گفتم جلسه‌ای تشکیل گردد آتش‌بس را به مردم تفهیم نمایند. مواظب باشید ممکن است افراد داغ و تند، با شعارهای انقلابی، شما را از آنچه صلاح اسلام است دور کنند؛ صریحاً می‌گویم باید تمام همت‌تان در توجیه این کار باشد. قدمی انحرافی حرام است و موجب عکس‌العمل می‌شود. شما می‌دانید که مسئولان رده‌بالای نظام، با چشمی خون‌بار و قلبی مالامال از عشق به اسلام و میهن اسلامی‌مان چنین تصمیمی گرفته‌اند. خدا را در نظر بگیرید و هر چه اتفاق می‌افتد از دوست بدانید».این یادداشت را با دو بیت از روزبه بمانی به پایان می‌برم:جنگ چند ساله تموم شده ولی ما هنوزم صف‌به‌صف پر می‌کشیم از هزاروسی‌صدوپنجاه‌وهفت جامِ زهرِ چندمه سرمی‌کشیم؟!نویسنده: سید محمدحسین قاسمینشریه «خبرنامه»نشریه «خبرنامه»Tue, 22 Sep 2020 00:54:14 +0330