https://virgool.ir/feed/@kaverkamyarfa2026-11-11 15:55:27https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@kaverkamyarhttps://virgool.ir/@kaverkamyar/مسیرتاریکی-که-روشن-شد-dr4bcj9enil0اکنون با خیالی آسوده از اینکه دیگه نگران خیس شدن نیستم توی اتاق کارم داخل اداره نشستم و خاطراتمو مرور میکنماینجایی که الان انقدر آروم و خونسرد نشستم روچندماه پیش دقیقا با کلی نگرانی . ترس . شرم . حال روحی خیلی بد نشسته بودم و همش به مشکلی فکر میکردم که مثل طاعون زندگی اجتماعی و شخصی من رو تحت تاثیر قرار داده بود.از خودمو دنیا متنفر شده بودم و هربار میگفتم چرا من؟چرا من؟هزارتا سوال و هزار تا فکر توی سرم میچرخید و هربار کلافه تر و عاجز از حل این موضوع بودم طوریکه تصمیم گرفتم از کارم کناره گیری کنم اما هربار دچار تردید میشدم اخه من واسه این کار و قبول شدن در مصاحبه خیلی زحمت کشیده بودم ولی وقتی اولین بار وسط یه کنفرانس مطبوعاتی خودمو خیس کردم از شدت خجالت و آبرویی که فکر میکردم همراه ادرار ازم ریخته شده حالم بد شد و کارم به سرم و درمانگاه رسید . توی درمانگاه میخواستم تصمیمم رو قطعی کنم امااونجا با روان پزشکی مهربون مواجه شدم که این مسیر رو بطور کلی برام تغییر داد حالا اون مسیر تاریک با دیوهای ترسناکِ خجالت و شرمندگی جای خودشو داد به مسیری که دیگه اونقدر ها هم سیاه نبود چون رگه هایی از نور امیدی که توی دلم جوونه زده بود مسیر رو تا حدودی روشن کرده بود و اون دیوهای ترسناک یکی یکی محو میشدن نشستم و با جدیت و منطق اول با خانوادم و بعد با همکارهام صحبت کردم گفتم شرایط من اینهمساله ای که خودم هیچ نقشی در به وجود آمدنش نداشتم و حتی تمام تلاشمو کردم و درمان نشد دیگه نمیخوام اون روزهای سیاه تکرار بشه پس باهاش کنار میام یه بسته ایزی لایفی که داخل کمد دیواری مخفی کرده بودم رو بیرون اوردم و گفتم این شاید یه بخشی جداناپذیر از زندگی من باشه پس منو همینگونه که هستم بپذیرید ...اوایل سخت گذشت اما ... بالاخره گذشت کم کم اطرافیانمم با این مساله کنار اومدن حالا اون حس ترحم و تمسخر جای خودشو داده به حس همیاری و عادی سازی این چالش حادی که روزی جسم و روحمو باهم میخورددیگه کسی موقع کنفرانس و اجتماع صندلی منو و خودمو نگاه نمیکنهدیگه کلمه ای به اسم دلواپسی واسم معنا ندارهخوشحالم که مسیر زندگیم تغییر کرده ...آرزوی من اینه که یه روز همه به نتیجه ای که من بهش رسیدم ، برسن و بدون هیچ استرس ، ترس یا دغدغه ای مشکلشون رو بپذیرن تا از آسیب های روحی و روانی که این شرم و نگرانی از اینکه مبادا مورد طرد شدن جامعه قرار بگیرن در امان باشند .این تجربه ی من بود .#یک_روز_جای_منمهسامهساSat, 22 Jul 2023 18:21:25 +0330